Herodianus Περὶ παθῶν 71

1. ad fr. *65. Apud Steph. Ἡρωδιανὸϲ «Ἀντιϲάρη καὶ αὕτη πόλιϲ». Sed etiam sequentia ex eodem fonte fluxerunt cf. Lob. El. I 147.

2. ad fr. *66. cf. Lob. El. l. c.

3. ad fr. *87 cf. eundem l. c. Apud St. B. additur: ὡϲ δειχθήϲεται ἔν τῷ Τάναγρα, ubi p. 600, 12: Τάναγρα πολιϲ Βοιωτίαϲ, ἣν Ομηροϲ (Β 498) Γραῖαν καλε διὰ τὸ πληϲίον εἶναι. —τὴν δὲ Γραῖαν ἔνιοι λέγουϲι τὸ νῦν τῆϲ Θηβαικϊῆϲ καλούμενον Ῥέαϲ ἔθοϲ, τινὲϲ δὲ τὴν Ταναγραίαν, ὡν εἷϲ ἐϲτὶ καὶ Καλλίμαχοϲ. Ἀριϲτοτέληϲ δὲ Γραῖαν τὴν νῦν Ὠρωπόν.

4. ad fr. 69. Ιnitio adieci τινὲϲ μὲν ita ut horum sententiam Herodianum reprobasse signifcetur.

5. ad fr. 70. Quamquam ad ellipsin pertinet, tamen hue traxi, ut appareat, quid Herodianus de vocab ulo, in quo duplex consona et provenit et evanescit, senserit. Caeterum pro Ἀπολλόδωροϲ scripsi Ἀπολλώνιοϲ, quae nomina saepe confunduntur, nam statim duae ab Apollonio de adv. p. 542 propositae origina tiones proferuntur, et paullo post pro ἀπὸ παρακειμένου οὕτωϲ exhibui ὁ μὲν Ἀπολλώνιοϲ οὕτωϲ. Herodiani orginatio non distincte explanatur, sed ex Apollonio intellegitur eum hoc adverbium a δέρκω repetivisse et ξ primitivum habuisse. Apollonius enim dicit: ἀλλ’ εἰ καὶ ἀπὸ τοῦ ὑποδράξ, ὅπερ πάλιν τῷ δέρκω παράκειται, δύναιτο ἄν καὶ ἐν ἀποβολῇ τοῦ ξ γενόμενον βαρεῖαν τάϲιν ἀναδέξαϲθαι.

6. ad fr. 71. Subscriptio περὶ παθῶν recepi ex E. M., ubi suo loco mota et sequenti adnotamento οὔ θήν μιν apposita est, ut me monuit Lebrsius.