Herodianus Περὶ παθῶν 342b

1. ad fr. *343. Etiam l. 23 simile quid legitur, βόλβιτον τὴν παντοδαπὴν κόπρον. βόλιτον γὰρ ἦν. καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ β, κυρίωϲ δὲ ἡ βοόϲ. Sed nostrum locum propter testimonia Herodiani doctrinam prodentia proponere malui, omis sis iis, quae ab epitomatore adlecta videntur: εῖρηται δὲ οἱονεὶ βοὸϲ λιτόν, τὸ ἁμάρτημα κοπρῶδεϲ et post πλεοναϲμῷ τοῦ β. ὡϲ φέρω φέρβω.

2. ad fr. [342a]. uamquam quae a Choerobosc. de perfecto Attico traduntur, fere omnia ab Herodiano petita sunt, tamen hoc praeceptum in ordinem recipere nolui, quia in fine pauca ut erodianes fierent , immutavi: Choeroboscus enim ἀγήοχα inserta syllaba γο et ἐδήδοκα inculcata syllaba δο nata esse vult, de ἐδήδοκα autem habemus Herodiani placitum in E. M. 316, 25, cum quo Choer. paullo ante p. 572, 13 congruit ἔδω ἐδήϲω ἤδεκα ἐδήδεκα καὶ κατὰ τροπὴν τοῦ ὲ εἰϲ τὸ 5 ἐδήδοκα. Quere hoc posui et in ἀγήοχα nihil nisi pleonasmιm vocalis o Herodianum statuisse sumpsi . pariter atque traditur a 5foschop. Sched. p. 187 χα καὶ Ἀττικῶϲ ἄγηχα καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ ο ἀγήοχα. τὴν γὰρ τρίτην ϲυλλαβὴν οἱ Ἀττικοὶ παρακείμενοι ϲυνεϲταλμένον θέλουϲιν ἔχειν, ἀλήλιφα, ἀκήκοα, ἐλήλυθα. Mirum sane foret, si llerodianus qui solet eam explicationem , quae quam paucissimas passiones requirit, praeoptare, pleonasmum syllabae γο adoptaverit, cuius γ nihil ofucii habiturum esset nisi ut extemplo evanesceret. cf. Lob. El. 1 476 sqq.