Notes on the current edition
Περὶ παθῶν
1.
ad fr. 169. Verba extrema ὡϲ τὸ ποίμνιον κτλ. addidi ex Ep. Hom. 374, 9, E. M. 748, 38, quae de ταφήιον dicta eunt, separatim protulit. ad fr. *170. Hoc Herodianeum esse ex superiore fragmento consequitur et ex sermone cf. e. g. Mon. 7, 26 Ἀλκαῖοϲ δὲ καὶ ω ἀποφαίνεται τὸ ὄνομα ὠρανὸϲ λέγων —ὥϲτε τὸ ἐπιζητούμενον παρ’ αὐτῷ λελύϲθαι et 8, 24 μήποτε οὖν Δωριεῖϲ διὰ τοῦ α προφερόμενοι αὐτὸ (sc. ’Ἄρτεμιϲ) κατά τι κατορθοῦϲιν. Ἄρταμιϲ γὰρ λέγουϲιν ὡϲ τὸ δύναμιϲ καὶ Ϲεμίραμιϲ. 14, 21 ὁ μέντοι Ἀνακρέων καὶ χάρι τόειϲ εἶπεν ἀποδοὺϲ τὸ ἐντελὲϲ τῇ λέξει. — Quae St. B. fr. *171 et *172 praebet, Herodianea esse elucet, addere licet 320, 12 Θυνιάϲ νῆϲοϲ. λέγεται καὶ Θυν καὶ Θυνίϲ καὶ Θυνηΐϲ.
2.
ad fr. 173. Eustath. et St. B. ex eodem fonte hausisse clarum est, sed exhibui locos, sicut scripti sunt, quamquam utrumque adnotamentum connectere potui. Ἰουλιήτηϲ ὡϲ πολιήτηϲ commemorat St. B. etiam 335, 13 Ἰουλίϲ.
3.
ad fr *174. Hoe Herodiani esse fr. proximum docet, inserui verba, quae omissa esse intelectus probat: καὶ πλεονοϲμῷ τοῦ η— καὶ κατὰ τροπὴν πωγωνιήτηϲ, porro cum Meinekio fr. com. I 82 ed. min. pro Κράτηϲ γοῦν: δ’ οὖν.
4.
Eustath. 539,18 ex ἀρή cum pleonasmo diphthongi ει an cum E.M.l. c. ex ἄρέα ab Ἀρέωϲ genetivo propagato inserto ι ortum putaverit, nescimus.