Herodianus Περὶ παθῶν 13a

ed. August Lentz

Περὶ παθῶν. Herodianus. ed. August Lentz. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Περὶ παθῶν (Greek) (Aelius Herodianus, Περὶ παθῶν, Grammatici Graeci 3.2, Lentz, Teubner, 1868)

Notes on the current edition

Περὶ παθῶν

1. ad fr. 13. de voce ἐρψδιόϲ egit Herodianus in Mon. 18, 3, ad quem l. cf. Lehrsium, et in quinto Catholicae prsodiae (p. 116, 21), quem locum ipse citat in Mon., et in libro περὶ παθῶν ap. Or., ubi haec exstant: ἐρῳδιόϲ ϲεϲημείωται κατὰ τὸν
2. τὸ ἑώρων πλεοναϲμὸν ἔχει τοῦ ε ὡϲ καὶ τὸ ἑώρακα, ὅπερ καὶ διὰ τοῦ o λέγεται κπολλοῦ γὰρ αὐτοὺϲ οὐχ ἑόρακά πω χρόνου» Ἄριϲτοφάνηϲ ἐν Πλούτῳ (v. 98). τοιοῦτον δέ ἐϲτι καὶ τὸ ἐώνημαι. ἀπὸ γὰρ τοῦ ὠνῶ ὤνημαι ἐϲτὶ τὸ ἀκόλουθον. Ἀθηναῖοι δὲ ἐώνημαι λέγουϲιν, οὕτωϲ καὶ τὸ ἐώθουν τήνδε μὲν δικροῖϲ ἐώθουν τὴν θεὸν κεκράγμαϲιν». Ἀριϲτοφάνηϲ ἐν Εἰρήνῃ (v. 637) καὶ τὸ ἀνῷγον καὶ ἀνέῳγον καὶ ἀνέῳξα «ἀνεῳγμέναϲ πύλαϲ» καὶ ἡ λοιπὴ κλίϲιϲ τοῦ ῥήματοϲ τούτου καὶ ἀνεψγνυν. ἔτι μὲν τοιοῦτο ἐώθουν ἐϲτὶ καὶ τὸ ἐξέωϲται καὶ ἐξεώϲθην καὶ ἀπεωϲμένοϲ. ταῦτα δὲ πάντα ἐϲτὶ ἀπὸ τοῦ ὤθω βαρυτόνου, ὅθεν ὦϲα· τὸ δὲ ἐώθουν ἀπὸ περιϲπωμένου τοῦ ὠθῶ. καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ ἐν Λυϲιϲτράτῃ (ap. Aristoph. non leguntur) «ἀλλ’ ὅμωϲ ἐωϲάμεθα τὸν ϲτρατὸν ξὺν θεοῖϲ πρὸϲ ἑϲπέραν». τὸ ἐωνούμην Εὔπολιϲ Μαρικᾷ «εκρούων γε μὴν αὐτὰϲ ἐωνούμην ἐγώ». ἐνούρηϲεν ἐνεούρηϲεν Ἀττικῶϲ Εὔπολιϲ Αὐτολύκῳ «ἆρα ϲφόδρ’ ἐνεούρηϲεν ἐξούληϲ γέ ρων ;» καὶ Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ κατὰ Κόνωνοϲ (p. 1257) «καὶ τὰϲ ἀμίδαϲ κατεϲκεδάννυϲαν καὶ προϲενεούρουν». ᾠνοχόει ἐῳνοχόει. τοιοῦτοϲ δὲ πλεοναϲμὸϲ φωνήεντόϲ ἐϲτι καὶ ἐπὶ τοῦ ἵϲηϲ ἐΐϲηϲ, ἕδνα ἕεδνα, εΐϲ ἕειϲ, ἕρϲα ἕερϲα (omisi ἧϲ ἕηϲ, quia Herodianus in hoe diaeresin statuit, ᾔδειν εἴδειν, μύω ἠμύω quia ab hoc loco aliena sunt, praeterea hyperbibasmum in ἡόρταζον ἑώρταζον, qui nihil commonionis habet cum pleonasmo vocalis et propter extelmsm formae ἑώρταζον cum ἑώρων similitudinem ab epitomatore huc tractus est). Conferri possunt praeterea hi loci: Choer. 593, 23 ἀπὸ τοῦ εἴκω τὸ ὁμοιῶ γένονεν οἶκα ὥϲπερ λείπω λέλοιπα, πείθω πέποιθα καὶ ἐν πλεοναϲμῷ τοῦ ε ἔοικε. Choer. 625 13 τὸ εἶπον καὶ εἶδον κατὰ πλεοναϲμὸν τοῦ ε γίνονται ἔειπον καὶ ἔειδον «καὶ τότε δὴ μετέειπε». Herodiani de ἑάφθη sententiam in Π. Pr. N 543 pronunciatum infra, ubi de dialysi sermo erit, afferam.
3. ad fr. [13a] cf. Lehrs ad Herod. p. 60.