Thomas Twining Poetics 144

Poetics. Thomas Twining. London. 1789.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by National Endowment for the Humanities.

Current edition Experimental

Commentary on the Poetics (Thomas Twining, 1789) (OCR draft) (English) (Thomas Twining's notes on Aristotle's Poetics, aligned to the Kassel reference edition.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Commentary

Remarques sur la poëtique d'Aristote (André Dacier, 1692) (OCR draft) (André Dacier's French commentary on Aristotle's Poetics.) focus

15. mvp-aristotle-comment-422

17.9 Dans le Poëme Dramatique les Epiſodes ſont courts ; mais l'epopée est étendüe & amplifiée par les ſiens.] 1

Commentary on the Poetics (Thomas Twining, 1789) (OCR draft) (Thomas Twining's notes on Aristotle's Poetics, aligned to the Kassel reference edition.) focus

144. mvp-aristotle-comment-144

NOTE 144. p. 99.

17.9 BUT IN THE EPIC THEY ARE THE MEANS OF DRAWING OUT THE POEM TO ITS PROPER LENGTH
Ἡ δ' ἐποποιΐα τούτοις μηκύνεται.
—Compare cap. xxiv.
Ἔχει δὲ πρὸς τὸ ἐπεκτείνεσθαι, κ. τ. ἀλ.
—to,
ἐπεισοδίοις.

Commentarius in Aristotelis Poeticam (Franciscus Ritter, 1839) (OCR draft) (Ritter's Latin commentary, extracted from the 1839 volume, divided by Ritter's chapters and sections, and linked to the corresponding Perseus reference subsections.) focus

5. mvp-aristotle-comment-122

Ritter, cap. 17 § 5

τῆς γὰρ Ὀδυσσείας μακρὸς ὁ λόγος ἐστίν: succinctum loquendi genus hunc locum subobscurum fecit. nam ubi dixit, epopoeiam episodiis extendi, moneresimul debuit, ipsum argumentum ( τὸν λόγον) epopoeiae late patere, ideoque et multis et maioribus episodiis locum concedere, sed ille hanc sententiam continuo per Odysseae exemplum illustrare maluit, qua in re manum excerpentis technici (is exemplis plurimum tribuit) deprehendere mihi videor. Odysseae argumentum quamvis paucis verbis a philosopho comprehensum, si Iphigeniae comparatur, magnum vocari potest. codex Na et M 14 μικρὸς pro μακρὸς offerunt, quod plurimis editoribus placuit. - καὶ παραφυλαττο μένου ὑπὸ τοῦ Ποσειδῶνος: Neptunus Ulixem maligne observabat ut eius reditum averteret. vid. Odyss. A. 74 sqq. pro ὑπὸ τοῦ Ποσειδῶνος rectius dedisset ὑπὸ θεοῦ τινος : nomina enim τῷ καθόλου repugnant. τοὺς δ᾽ ἐχθροὺς διέφθειρεν: G. Guil. Nitzschius in libro de Aristotele contra Wolfianos p. 69. (iam de Historia Homeri Meletem. II. p. 57) scribit: "incolumitas illa victoris non ipsâ modo victoria continetur, sed oportuit eum etiam ab ultione omni tutum esse. quapropter dubium non est, quin ultima quoque, quibus pax cum Itacensibus composita narratur, isto αὐτὸς ἐσώθη comprehenderit Aristoteles." cave credas viro sagacissimo. nam nonnisi generale argumentum Odysseae h. 1. propositum est: sed pax illa cum procorum affinibus composita (2. 412-547) ἐπεισόδιον est, et quidem οἰκεῖον ἐπεισόδιον. Praecepta sua tragoedias scripturis destinata nondum proposuit omnia, sed restat unum gravissimum illud, ne fabularum complexus ( ἐποποιικὸν sive πολύμυθον σύστημα) in tragoedia pertractetur, cui opportune adiungitur altera admonitio, ne quis chorum aliena intercinentem inducere velit. verum enim vero rerum alienarum explicatione huc illata (c. 18, 1-3), duo illa praecepta demum c. 18, 4-7 posita legimus, sed de his statim videbimus.