Aristotle, Constitution of the Athenians, ed. Frederic G. Kenyon, 53

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

LIII. κληροῦσι δὲ καὶ <τοὺς> τετταράκοντα, ἐκ τῆς φυλῆς
ἑκάστης, πρὸς οὓς τὰς ἄλλας δίκας λαγχάνουσιν· οἳ πρότερ[ον] μὲν ἧσαν τριάκοντα καὶ κατὰ δήμους περιόντες ἐδίκαζον, μετὰ δὲ ἐπὶ τῶν τριάκοντα ὀλιγαρχία[ν] τετταράκοντα γεγόνασιν. καὶ τὰ μὲν | μέχρι δέκα
δραχμῶν αὐτοτελεῖς εἰσι δ[ικά]ζεῖ]ν, τὰ δ᾿ ὑπὲρ τοῦτο τὸ τίμημα τοῖς ¹
διαιτηταῖς παραδιδόασιν. οἱ δὲ παραλαβόντες, [ἐ]ὰν μὴ δύνωνται διαλῦσαι, ²³⁴⁵ γιγνώσκουσι, κἄν μὲν ἀμφοτέροις ἀρέσκῃ τὰ γνωσθέντα καὶ ἐμμένωσιν, ἔχει τέλος ἡ δίκη. ἄν δ’ 6 ἕτερος ἐφῇ τῶν ἀντιδίκων εἰς τὸ δικαστήριον, ἐμβαλόντες τὰς μαρτυρίας καὶ τὰς προκλήσεις καὶ τοὺς νόμους εἰς ἐχίνους, χωρὶς μὲν τὰς τοῦ διώκοντος χωρὶς δὲ τὰς τοῦ φεύγοντος, καὶ τούτους
κατασημηνάμενοι καὶ τὴν γνῶσιν τοῦ διαιτητοῦ γεγραμμένην ἐν γραμματείῳ προσρτησαντες παραδιδόασι το[ῖ] ς δ τοῖς τὴν φυλὴν τοῦ φεύγοντος δικάζουσιν. οἱ δὲ παραλαβόντες εἰσάγουσιν εἰς τὸ δικαστήριον, τὰ μὲν ἐντὸς ⁶ χιλίων εἰς ἕνα καὶ διακοσίους, τὰ δ’ ὑπὲρ χιλίας εἰς ἔρα καὶ τετρακοσίους. οὐκ ἔνεστι δ’ οὔτε νόμοις οὔτε προκλήσεσι οὔτε μαρτυρίαις αλλ’ ἢ ταῖς παρὰ
τοῦ διαιτητοῦ χρῆσθαι ταῖς εἰς τοὺς ἐχίνους ἐμβεβλημέναις. διαιτηταὶ ⁷ δ’ εἰσὶν οἶς ἂν ἑξηκοστὸν ἔτος ᾗ· τοῦτο δὲ δῆλον ἐκ τῶν ἀρχόντων καὶ τῶν ἐπωνύμων. εἰσὶ γὰρ ἐπώνυμοι δέκα μὲν οἱ τῶν φυλῶν, δύο δὲ καὶ ⁸⁹¹⁰ τετταράκοντα οἱ τῶν ἡλικιῶν· οἱ δὲ ἔφηβοι ἐγγραφόμενοι πρότερον μὲν εἰς ¹¹ λελευκωμένα γραμματεῖα ἐνεγράφοντο, καὶ ἐπεγράφοντο αὐτοῖς ὄ τ᾿ ἐφ’ ὖ ἐνεγράφησαν καὶ ὁ ἐπώνυμος ὁ τῷ προτέρῳ ἔτει δεδιαιτηκώς, νῦν δ’ εἰς στήλην χαλκῆν ἀναγράφονται, καὶ ἵσταται ἡ στήλη πρὸ τοῦ βουλευτηρίου
παρὰ τοὺς ἐπωνύμους. τὸν δὲ τελευταῖον τῶν ἐπωνύμων λαβόντες ¹² οἱ τετταράκοντα διανέμουσιν αὐτοῖς τὰς διαίτας καὶ ἐπικληροῦσιν ἅς ἕκαστος διαιτήσει καὶ ἀναγκαῖον ἃς ἂν ἕκαστος λάχῃ διαίτας ἐκδιαιτᾶν. ὁ γὰρ νόμος, ἄν τις μὴ μὴ γένηται διατητής τῆς ἡλικίας αὐτῷ καθηκούσης, ἄτιμον εἶναι εκλεύει, πλὴν ἐὰν τὐχῃ ἀρχων τι[ν]ὰ ἐν ἐκείνῳ τῷ ἐνιαυτῷ
ἢ ἀποδημῶν· οὔτοι δ’ ἀτελεῖς εἰσὶ μόνοι. ἔστιν δὲ καὶ εἰσαγγέλλειν εἰς ¹³ τοὺς διαιτητάς, ἐάν τις ἀδικηθῇ ὑπὸ τοῦ διαιτητοῦ, κἄν τινος καταγνῶσιν, ἀτιμοῦσθαι κελεύουσιν οἱ νόμοι· ἔφεσις δ’ ἔστι καὶ τούτοις. χρῶνται ¹⁴ δὲ τοῖς ἐπωνύμοις καὶ πρὸς τὰς στρατείας, καὶ ὅταν ἡλικίαν ἐκπέμπωσι προγράφουσιν, ἀπὸ τίνος ἄρχοντος καὶ ἐπωνύμ[ου] μέχρι τίνων δεῖ
στρατεύεσθαι.

Constitution of the Athenians. Aristotle. ed. Frederic G. Kenyon. Germany. 2017.

Current edition First1KGreek

Res Publica Atheniensium (Greek) (Aristotle. Aristotelis Res Publica Atheniensium. Kenyon, Frederic, editor. Berlin: Reimer, 1903.)

Editions (1)

Ἀθηναίων πολιτεία Perseus (Aristotle. Aristotelis Atheniensium Respublica. Kenyon, Frederic G, editor. Oxford: Clarendon Press, 1920.) — 53 focus

κληροῦσι δὲ καὶ τοὺς τετταράκοντα, τέτταρας ἐκ τῆς φυλῆς ἑκάστης, πρὸς οὓς τὰς ἄλλας δίκας λαγχάνουσιν. οἳ πρότερον μὲν ἦσαν τριάκοντα καὶ κατὰ δήμους περιιόντες ἐδίκαζον, μετὰ δὲ τὴν ἐπὶ τῶν τριάκοντα ὀλιγαρχίαν τετταράκοντα γεγόνασιν. καὶ τὰ μὲν ι μέχρι δέκα δραχμῶν αὐτοτελεῖς εἰσι δικάζειν, τὰ δʼ ὑπὲρ τοῦτο τὸ τίμημα τοῖς διαιτηταῖς παραδιδόασιν· οἱ δὲ παραλαβόντες,

ἐὰν μὴ δύνωνται διαλῦσαι, γιγνώσκουσι, κἂν μὲν ἀμφοτέροις ἀρέσκῃ τὰ γνωσθέντα καὶ ἐμμένωσιν, ἔχει τέλος ἡ δίκη. ἂν δʼ ὁ ἕτερος ἐφῇ τῶν ἀντιδίκων εἰς τὸ δικαστήριον, ἐμβαλόντες τὰς μαρτυρίας καὶ τὰς προκλήσεις καὶ τοὺς νόμους εἰς ἐχίνους, χωρὶς μὲν τὰς τοῦ διώκοντος, χωρὶς δὲ τὰς τοῦ φεύγοντος, καὶ τούτους κατασημηνάμενοι, καὶ τὴν γνῶσιν τοῦ διαιτητοῦ γεγραμμένην ἐν γραμματείῳ προσαρτήσαντες, παραδιδόασι τοῖς δ τοῖς τὴν φυλὴν τοῦ φεύγοντος δικάζουσιν.

οἱ δὲ παραλαβόντες εἰσάγουσιν εἰς τὸ δικαστήριον, τὰ μὲν ἐντὸς χιλίων εἰς ἕνα καὶ διακοσίους, τὰ δʼ ὑπὲρ χιλίας εἰς ἕνα καὶ τετρακοσίους. οὐκ ἔξεστι δʼ οὔτε νόμοις οὔτε προκλήσεσι οὔτε μαρτυρίαις ἀλλʼ ἢ ταῖς παρὰ τοῦ διαιτητοῦ χρῆσθαι ταῖς εἰς τοὺς ἐχίνους ἐμβεβλημέναις.

διαιτηταὶ δʼ εἰσὶν οἷς ἂν ἑξηκοστὸν ἔτος ᾖ. τοῦτο δὲ δῆλον ἐκ τῶν ἀρχόντων καὶ τῶν ἐπωνύμων. εἰσὶ γὰρ ἐπώνυμοι δέκα μὲν οἱ τῶν φυλῶν, δύο δὲ καὶ τετταράκοντα οἱ τῶν ἡλικιῶν· οἱ δὲ ἔφηβοι ἐγγραφόμενοι πρότερον μὲν εἰς λελευκωμένα γραμματεῖα ἐνεγράφοντο, καὶ ἐπεγράφοντο αὐτοῖς ὅ τʼ ἄρχων ἐφʼ οὗ ἐνεγράφησαν, καὶ ὁ ἐπώνυμος ὁ τῷ προτέρῳ ἔτει δεδιαιτηκώς, νῦν δʼ εἰς στήλην χαλκῆν ἀναγράφονται, καὶ ἵσταται ἡ στήλη πρὸ τοῦ βουλευτηρίου παρὰ τοὺς ἐπωνύμους.

τὸν δὲ τελευταῖον τῶν ἐπωνύμων λαβόντες οἱ τετταράκοντα διανέμουσιν αὐτοῖς τὰς διαίτας καὶ ἐπικληροῦσιν ἃς ἕκαστος διαιτήσει· καὶ ἀναγκαῖον ἃς ἂν ἕκαστος λάχῃ διαίτας ἐκδιαιτᾶν. ὁ γὰρ νόμος, ἄν τις μὴ γένηται διαιτητὴς τῆς ἡλικίας αὐτῷ καθηκούσης, ἄτιμον εἶναι κελεύει, πλὴν ἐὰν τύχῃ ἀρχὴν ἄρχων τινὰ ἐν ἐκείνῳ τῷ ἐνιαυτῷ ἢ ἀποδημῶν· οὗτοι δʼ ἀτελεῖς εἰσὶ μόνοι.

ἔστιν δὲ καὶ εἰσαγγέλλειν εἰς τοὺς διαιτητάς, ἐάν τις ἀδικηθῇ ὑπὸ τοῦ διαιτητοῦ, κἄν τινος καταγνῶσιν, ἀτιμοῦσθαι κελεύουσιν οἱ νόμοι.

ἔφεσις δʼ ἔστι καὶ τούτοις. χρῶνται δὲ τοῖς ἐπωνύμοις καὶ πρὸς τὰς στρατείας, καὶ ὅταν ἡλικίαν ἐκπέμπωσι, προγράφουσιν, ἀπὸ τίνος ἄρχοντος καὶ ἐπωνύμου μέχρι τίνων δεῖ στρατεύεσθαι.

Notes on the current edition

Constitution of the Athenians

1. p. 27

2. 1. 2 ερανικας . . κοινωνικας . . τριηραρχιας . . τραπεζιτικας L, quae retinet Bl, etiam K-W3 (sed τριηραρχικας) ; constructio scilicet ad sensum, quasi post εἰσάγουσι. corr. Bury, al. 2 δικαζουμ L*, corr. L4 5 τοὺς add. K-W εκ της φυλ(ης) εκαστης L*, postea φυλ casu oblitteratum rescripsit post ἑκαστης L4 7 ἐπὶ om. L*, suprascr. L4 9 δικάζειν recte, ut vid., Wn

3. 3 Pοll. VIII 97 ἀποδέκται δὲ ἦσαν δέκα, οἳ τούς τε φόρους καὶ τὰς εἰσφορὰς καὶ τὰ τέλη ὑπεδέχοντο (leg. ἀπεδέχοντο) καὶ περὶ τούτων ἀμφισβητούμενα ἐδίκαζον, εἰ δέ τι μεῖζον εἴη, εἰσῆγον εἰς δικαστήριον.

4. 5 Harpocr. s. v. κατὰ δήμους δικαστάς: . . . . . περὶ τῶν κατὰ δήμους δικαστῶν ὡς πρότερον μὲν ἦσαν λݲ καὶ κατὰ δήμους περιιόντες ἐδίκαζον, εἶτα ἐγένοντο μݲ, εἵρηκεν Ἀριστοτέλης ἐν τῇ πολιτείᾳ. (Epitomen exscr. Phot. Suid.). — Lex. Bekk. quintum (BA 306,15) τεσσαράκοντα τένες εἰσιν: ἀρχή τίς ἐστι κληρωτή, τεσσαράκοντα τὸν ἀριθμόν, πρὸς οὓς αἰ ἵδιαι δίκαι ἐλαγχάνοντο καὶ τὰ μέχρι ῑ δραχμωݲν. τὰ (τὸ cod., corr. Bekk.) δ᾿ ὑπὲρ τοῦτο τὸ τίμημα τοῖς δικασταῖς παραδιδόασιν. Eandem glossam habet Phot. (exscr. Et. genuin., unde Symeo) τετταράκοντα: κληρωτή τις ἦν Ἀθήνησιν ἀρχή, μݲ (sic Et. gen.; μετὰ Photii codex) τὸν ἀριθμόν, οἳ τὰς ἰδιωτικὰς δίκας ἐδίκαζον, ἀλλὰ τὰς μὲν ἄχρι δέκα δραχμῶν αὐτοτελεῖς ἦσαν δικάζειν, τὰς δὲ ὑπὲρ ταύτας τοῖς διαιτηταῖς παρεδίδουν. Lex. Bekk. quint. (BA 310,21) . . . οἱ τεσσαράκοντα, οὓς ἐχειροτόνουν μάλιστα φυλάττειν τὸν δῆμον, οὖτοι ἕως ἦσαν τριάκοντα, ἕως δέκα δραχμῶν ἐδίκαζον κατὰ δήμους. Poll. H 100 οἰ δὲ τεσσαράκοντα πρότερον μὲν ἦσαν τριάκοντα, οἳ περιιόντες κατὰ δήμους τὰ μέχρι δραχμῶν δέκα ἐδίκαζον, τὰ δ᾿ ὑπὲρ ταῦτα διαιτηταῖς παρεδίδοσαν, μετὰ δὲ τὴν τῶν τριάκοντα ὀλιγαρχίαν μίσει τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ τριάκοντα τεσσαράκοντα ἐγένοντο.

5. 10 Harpocr. s. v. διαιτητής:. . . . . εἰσὶ δὲ οἱ διαιτηταὶ ἕτεροι τῶν δικαστῶν. οὖτοι μὲν γὰρ ἐν δικαστηρίοις ἐδίκαζον ἀποδεδειγμένοις καὶ τὰς ἀπὸ τῶν διαιτητῶν ἐφεσίμους <δίκας> ἔκρινον. οἰ δὲ διαιτηται κλήρῳ πρότερον λαχόντες ἢ ἐπιτρεψάντων αὐτοῖς τῶν κρινομένων τοῖς κρινομένοις διῄτουν. καὶ εἰ μὲν ἤρεσκε τοῖς ἀντικίκοις, τέλος εἶχεν ἡ δίκη· εἰ δὲ μή, τὰ ἐγκλήματα καὶ τὰς προκλήσεις καὶ τὰς μαρτυρίας, ἔτι δὲ καὶ τοὺς νόμους καὶ τὰς ἄλλας πίστεις ἑκατέρων ἐμβαλόντες εἰς καδίσκους καὶ σημηνάμενοι παρεδίδοσαν τοῖς εἰσαγωγεῦσι τῶν δικῶν. λέγει δὲ περὶ αὐτῶν Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτεία. (Epitomen exscr. Suidas). Harpocr. s. v. εἰσαγγελία: . . . ἄλλη δὲ εἰσαγγελία ἐστὶ κατὰ τῶν διαιτητῶν· εἰ γάρ τις ὑπὸ τοῦ διαιτητοῦ ἀδικηθείη (ἀδικηθῇ codices meliores et Epitome; corr. deteriores), ἐξῆν τοῦτον εἰσαγγέλλειν πρὸς δικαστὰς καὶ ἁλοὺς ἠτιμοῦτο . . . (Epitomen exscr. Suid.III, [ex Photio] τοῦ διαιτητοῦ ἀδικηθείη (ἀδικηθ«codices meliores et Epitomeq saa τοῦ διαιτητοῦ ἀδικηθείη (ἀδικηθ« ψο Et gen. [unde Symeo], lex. Sabb. 15,27). Lex. Bekk. quintum (BA 235,20) διαιτηταὶ τίνες εἰσίν: καριταί. ἦσαν γὰρ διαιτηταί τινες τῶν ἰδιωτικῶν κριταί. εἰ δέ τινες μὲ ἐπείθοντο τοῖς διαιτηθεῖσιν αὐτοῖς, εἰσῆγον αὐτοὺς εἰς δικαστήριον. ἐγίνοντο δὲ διαιτηταὶ πάντες Ἀθηναῖοι οἷς ἑξηκοστὸν ἔτος ἦν. τὸν δὲ ἀδικοῦντα διαιτητὴν ἐξῆν εἰσαγγέλλειν, καὶ εἴ τις ἑάλω, ἀτιμία ἦν τὸ ἐπιτίμιον. (Inde Et. M. 267,3). Eadem glossa exstat in Schol. Platon. Legg.

6. 3

7. 4

8. 1 γινωισκουσι L*, γιγ L 4 suprascr. L 4 αρεσκη L εμμενουσιν L*, 2 αντιδικω L*, corr. L 4 3 ειεχι- L*, corr. L 4 5 γνωσιν leg. Bl, Wn; non omnino video γν, sed ω satis certum est. post γνωσιν etiam την K-W (? Wn), contra pap. 6 τ(ης) φυ L, corr. K-W, al.

9. 3 Harpocr. ἐχῖνός ἐστι μὲν ἄγος; τι εἰς ὄ τὰ γραμματεῖα τὰ πρὸς τὰ; δίκας ἐτίθεντο. Δημοσθένης ἐν τῷ πρὸς Τιμόθεον. μνημονεύει τοῦ ἄγγους τούτου καὶ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ . . . . . (Epitomen exscr. Phot. I [ex quo Etym. gen., unde Symeo et Et. Μ. 404,53] et Suid. IV).

10. 12 Harpocr. s. v. στρατεία ἐν τοῖς ἐπωνύμοις; . . . . . τίς ἦν ἡ ἡ Epit., om. codd.) ἐν τοῖς ἐπωνύμοις στρατεία, δεδήλωκεν Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ λέγωων. “ εἰσὶ γὰρ ἐπώνυμοι δέκα μὲν οἱ τῶν φυλῶν, δύο δὲ καὶ τεσαράκοντα οἱ τῶν ἡλικιῶν. οἱ δὲ ἔφηβοι ἐγγραφόμενοι πρότερον μὲν εἰς λελευκωμένα γραμματεῖα ἐνεγράφοντο καὶ ἐπεγράφοντο αὐτοῖς ὅ τε ἄρχων ἐφ’ οὖ ἐνεγράφησαν ἐπεγp. codd. corr. Bekker) καὶ ἐπώνυμος ὁ τῷ προτέρῳ ἔτει δεδιαιτηκὼς δὲ δεικτικῶς codd.), νῦν δὲ εἰς τὴν βουλὴν ἀναγράφονται”. καὶ μετ’ ὀλίγα· “χρῶνται δὲ τοῖς ἐπωνύμοις καὶ πρὸς τὰς στρατείας καὶ ὅταν ἰαὶ ἡλικίαν ἐκπέμπωσι, προσγράφουσιν (sic codd.; ὡς γράφουσιν Epitome, corr. Valesius) ἀπὸ τίνος ἄρχοντος ἐπωνύμου μέχρι τίνος δεῖ στρατεύεσθαι . . . (Epit. exscr. Phot. et Suid.) — Harpocr. s. ν. ἐπώνυμοι: . . . . . διττοί εἰσιν οἱ ἐπώνυμοι, οἱ μὲν δέκα τὸν ἀριθμόν, ἀφ’ ὦν αἱ φυλαί, ἔτεροι δὲ δύο καὶ τεσσαράκοντα, ἀφ’ ὦν αἱ ἡλικίαι προσγορεύονται τῶν πολιτῶν καθ’ ἕκαστον ἔτος, ἀπὸ ὀκτὼ καὶ δέκα ἐτῶν μέχρις ἐξήκοντα. (Epitomeu exscr. Phot. I et Suid. I). — Lex. Bekk. quiutum (BA 145,17) ἐπώνυμοι : ἄρχοντες δισσοί εἰσιν, οἱ μὲν τεσσαράκοντα δύο τῶν ἡλικιῶν, οἱ δὲ δέκα τὸν ἀριθμόν, ἀφ’ ὦν αἱ φυλαὶ προσηγορεύθησαν. Ad eandem glossam redeunt quae habet (ex Photio) Etym. gen. (unde Et. M. 369,15) . . . . . ἐπώνυμοι: διττοί εἰσιν οὖτοι, οἱ μὲν λεγόμενοι τῶν ἡλικιῶν, καὶ εἰσὶ δύο καὶ τεσσαράκοντα, οἳ καλοῦνται καὶ λήξεων ἐπώνυμοι, οἱ δὲ δέκα, ἀφ’ ὦν αἱ φυλαὶ προσηγορεύθησαν, οἶον Ἐρεχθεύς, Αἰγεύς κτλ. (cf. supra ad 21,6). —

10 Cf. testimon. ad p. 57,10 allata.

13 Cf. testimon. ad p. 58,12 allata.

11. p.27

12. 5

13. 6

14. 7

Aristotle Constitution of the Athenians 53

ed. Frederic G. Kenyon

Search the Perseus Catalog for:

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers