Eumenides. Aeschylus. Robert Potter (Translator). London. 1779.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
The Furies (OCR draft) (English) (The Furies. Robert Potter, 1779.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
No corresponding passage available
186. καρανιστῆρες ὀφθαλμώρυχοι δίκαι , dooms that shear off the head and tear out the eyes. The horror is intensified both by the extraordinary weight and force of the lines, and by the abstract: the Furies are banished to a land of ghastly things. For the masc. form καρανιστήρ with fem. word δίκη compare σωτήρ τύχη Ag. 664, λαμπὰς πορευτής ib. 287, θέλκτωρ πειθώ Suppl. 1040, παραγιγνόμεναι πράκτορες below 319, βρωτῆρας αἰχμάς 803.
189. μύζουσιν οἰκτισμὸν πολύν , ‘make sore and piteous moaning,' a terribly graphic expression for the slow torture of impalement.
mvp-comment-134-1 ἀλλ᾽ οὗ καρανιστῆρες: ἀλλ᾽ οὗ καρανιστήρες Stanleius. ἀλλ᾽ οὐ καρανηστήρες M. G. et commate post or posito Rob. ἀλλ᾽ οὐκ ἀρανητῆρες Αld. αλλ' οὐκ ἄρ᾽ ἀνήστῆρες Ven. Flor. Farn. ἀλλ᾽ οὗ καρανηστῆρες Turn. Scholiastes αἱ ἀποκεφαλίζουσαι. In Rheso v. 817. legitur καρανιστής μόρος. Conf. Lob. Paralip. p. 449.
mvp-comment-135-1 παίδων τε χλοῦνις, ἠδ᾽ ἀκρωνία, λευσμόν: παίδων κακοῦται χλοῦνις ἠδ᾽ (ἡδ᾽ Rob.) ἀκρωνία M. G. Par. Ven. Flor. Rob. et haud dubie etiam Farn. παίδων κακοῦ τελλοῦνις ἠδ᾽ ἀκρωνία Ald. παίδων, κακοῦ τε χλοῦνις ἠδ᾽, ἀκρωνία Turn. Scholia in M. haec adscripta sunt χλοῦνις ἀκρωνία (sic M. G.). ἀκμαῖα ἀποκοπή, παρὰ τὴν χλόην, ἢ ἐπεὶ χλοῦνις ὁ σᾶς· κάπροι δὲ συνεχῶς εὐνουχίζονται· διὰ τοῦτο τὴν ἀποκοπὴν συϊκὴν εἶπεν, οὐκ ἀνθρωπίνην. Deinde ad ακρωνία adscriptum ἐκτομή μορίων, et in alia parte marginis κακῶν ἄθροισις, ἢ λιθοβολίας (sic M.). Ηρωδιανός δὲ τὸ σύστημα καὶ ἄθροισμα. Fuerunt quibus ακρωνία idem esse videretur atque ἀκρωτηριασμός. Sed haec interpretatio idoneo auctore caret. Contra cum Herodiani explicatione consentiunt fere aliorum grammaticorum testimonia. Lexicon Seguerianum in Bekkeri Anecd. p. 372, 2. ἀκρωνία, τὰ ἀθροίσματα. καὶ ἡ ἀκρότης. καὶ ἡ ἀκμή. καὶ τὸ ἐπίλεκτον σύστημα. Εtym. Μ. p. 53, 41. ἀκρώνα (sic scriptum), τὰ ἀθροίσματα, καὶ ἡ ἀκρότης, καὶ ἡ ἀκμή, τὸ ἐπίλεκτον σύστημα. Hesychius ακρώνια (sic), αθροίσματα, παράστασις, πλῆθος, οἱ ἀκρώvva (sic codex), άθροισμός. Alterum illud vocabulum χλοῦνις diffcillimum est. Quod apud Homerum est ll. ΙΧ. 539. χλούνην σῦν, recte sane ita videtur explicari ut χλούνης ad χλόην referatur. Hesychius χλούνην, τὸν ἐν τῇ χλόῃ εὐναζόμενον. χλοῦναι, λωποδύται, οἱ ἐν τῇ χλόῃ εὐναζόμενοι. Sed Aristoteles Hist. an. VI. 28. p. 578. ed. Bekk. χλούνην putavit esse castratum. Τῶν δὲ ἀρρένων καὶ ἀγρίων, inquit, οἱ τομίαι μείζους γίνονται καὶ χαλεπώτεροι, ὥςπερ καὶ Ὅμηρος ἐποίησεν “τρέψεν (libri θρέψει) ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον· οὐδὲ ἐῴκει θηρί γε σιτοφάγῳ, ἀλλὰ ῥίῳ υλήεντι.” γίνονται δὲ τομίαι διὰ τὸ νέοις οὖσιν ἐμπίπτειν νόσημα κνησμὸν εἰς τοὺς ὄρχεις· εἶτα ξυόμενοι πρὸς τὰ δένδρα ἐκθλίβουσι τοὺς ὄρχεις. Eustathius p. 772, 53. ὅτι δὲ καὶ ἐκτομίαν ὁ χλούνης δηλοῖ, οὐ μόνον Αἰσχύλος δίδωσι χρῆσιν (pertinet hoc ad versum ex Edonis, fr. 60.), ἀλλὰ καὶ Αιλιανὸς μάλιστα ἐν τοῖς περὶ προνοίας χλούνην λέγων τὸν ἀπόκοπον· καὶ Αριστοτέλης δὲ κατὰ τὸν γεωγράφον χλούνην σῦν τὸν τομίαν λέγει. Schol. ad II. IX. 539. οἱ μὲν τὸν ἐντομίαν· κνώμενοι γὰρ πρὸς τὰ φυτὰ παρατρίβονται καὶ ἀγριώτεροι γίνονται. Reiecit hanc interpretationem Aristophanes grammaticus: v. Nauckium Aristoph. Byz. fragm. p. 118. seqq. Illud tamen ex hac Aristotelis interpretatione iure colligi videtur, potuisse fieri ut ab Aeschylo similiter χλοῦνις diceretur castratio. Non facile res ad liquidum perduci poterit: sed ut veri simillimam recepi Fritzschii emendationem, δίκαι, σφαγαί τε, σπέρματός τ' ἀποφθοραί, παίδων τε χλοῦνες, ἠδ᾽ ἀκρωνία κακοῦ. Σπέρματος αποφθοραί partus abaetos significant.
mvp-comment-136-1 λευσμόν,: Casaubonus aliique λευσμός τε vel λευσμοί τε scribendum esse putaverunt. Et potest scholiastes nominativum legisse videri. Servandum tamen puto λευσμόν τε, quum accusativus a μύζουσιν recte pendere videatur.
mvp-comment-66-1
χλοῦνις,
virility. The Schol. seems rightly to refer this to the castration of boys. A wild boar was called
χλούνης, probably from the large size of the testes. The word
ἀκρωνία seems corrupt; the Schol. explains it by
κακῶν ἄθροισις, which is evidently impossible.
Pollux (II. 137)
gives a medical term
ἀκρωμία, for the muscle at the top of the shoulder; but this does not help us, unless we suppose a verse lost describing the cutting off of limbs, noses, ears, &c. The poet might have written
ἠδ' ἀκρωμίας ποδῶν τε φόνια καὶ χερῶν σπαράγματα, λευσμοί τε, κ.τ.λ. (The comment of the
Schol.
ἡ ἀκμαία ἀποκοπὴ, ‘the cutting off of extremities,' may have referred to this.) Cf. Lysias,
Andoc. 26
οἰόμενος τὰ ἀκρωτήρια ζῶν ἀποτμηθήσεσθαι.
mvp-comment-83-1 αἱ ἀποκεφαλίζουσαι.
mvp-comment-84-1 χλοῦνις ἀκρωνία. ἡ ἀκμαία ἀποκοπή (χλοῦνιν λέγει τὴν ἀκμαίαν ἀποκοπήν f), παρὰ τὴν χλόην· ἢ ἐπεὶ χλούνης (χλοῦνις f) ὁ σῦς, κάπροι δὲ συνεχῶς εὐνουχίζονται (soweit auch f), διὰ τοῦτο τὴν ἀποκοπὴν συϊκὴν εἶπεν, οὐκ ἀνθρωπίνην. ἡ ἐκτομὴ μορίων.
mvp-comment-104-1 Wecklein 1888, p. 265
mvp-comment-104-2 erstes Epeisodion. Apollon tritt wieder hervor und jagt nachher die Erinyen aus seinem Tempel: der Chor tritt also auf die Bühne heraus und Apollon folgt ihnen. Damit wird die zu 63 erwähnte Maschinerie zurückgedreht.
mvp-comment-107-1 Wecklein 1888, p. 265
mvp-comment-107-2
,,Wo kopfabschneidende, augenausgrabende blutige Gerichte gehalten werden."
καρανιστήρες δίκαι wie
τύχη σωτήρ
Ag. 669
. Vgl. auch
λευστῆρα μόρον
Sept. 181
καρανιστὴς μόρος
Eur. Rhes. 817
.
wird."
mvp-comment-107-3 1
mvp-comment-108-1 Wecklein 1888, p. 266
mvp-comment-108-2
χλοῦνις ist nur aus
dieser Stelle bekannt. Es scheint mit
χλόη,
χλόος zusammenzuhängen und wie
χλούνης mit
ἀφριστής erklärt wurde:
χλουδεῖν γὰρ τὸ ἀφρίζειν τινὲς Δωριέων ἔλεγον (Schol. zu
Hom. I 539
), so dürfte
χλοῦνις den Schaum des männlichen Samens bezeichnen, der Sinn also sein:
,Wo durch Entmannung der Saft der Kinderzeugung geschädigt Unsicher ist auch die Bedeutung des Wortes
ακρωνία. Das
Schol.
:
κακῶν ἄθροισις ἢ λιθοβολίας. Ηρωδιανὸς δὲ τὸ σύστημα καὶ ἄθροισμα soll wohl lauten:
κακῶν ἄθροισις ἡ λιθοβολία. Darnach erhielte man den Sinn:
„,Wo als Krönung der Qualen die Steinigung stattfindet." Auch anderswo (
Bekk. Anecd. p. 372, 2
,
Etym. M. p. 53, 41
, Hesych.) findet sich die Erklärung
άθροισμα und
σύστημα neben
ἀκρότης,
ἀκμή,
παράστασις,
πλῆθος. Aber sie scheint blofs aus unserer Stelle gewonnen sein und das folgende
te muſs und" bedeuten,
ἀκρωνία also eine Marter bezeichnen. Deshalb ist die von H. Stephanus angenommene Bedeutung
ἀκρωτηριασμός (Verstümmelung an Händen und
Fülsen) wahrscheinlich, wie ein Schol., welcher
χλοῦνις ἀκρωνία verbindet, dieses mit
ἡ ἀκμαία ἀποκοπή erklärt. Davies vermutet
ἄκρων
του μαί.
μύζουσιν οἰκτισμὸν πολύν d. i. das Stöhnen der Gepfählten ist herzzerreifsend. Eine
ähnzu liche Zusammenstellung der ärgsten Qualen kommt
Plat. Gorg. p. 473
C vor:
ἐὰν στρεβλῶται καὶ ἐκτέμνηται καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐκκάηται καὶ τὸ ἔσχατον ἀνασταυρωθῇ καὶ καταπιττωθῇ. Vgl.
Eur. Iph. Τ. 1429
ὡς ἢ κατὰ στύφλου πέτρας ῥίψωμεν ἢ
'ν
σκόλοψι πήξωμεν δέμας. Als eine nur Barbaren zukommende Strafart wird das Pfählen
Herod. IX 79
τὰ πρέπει μᾶλλον βαρβάροισι ποιέειν ἤπερ
Ελλησι, bezeichnet: sagt Pausanias zu dem Tegeaten, welcher die Leiche des Mardonios zur Sühne für Leonidas
aufzuspielsen vorschlägt.
mvp-comment-108-3 2
καρανιστῆρες ὀφθαλμώρυχοι δίκαι
,
dooms that shear off the head and tear out the eyes. The horror is intensified both by the extraordinary weight and force of the lines, and by the abstract: the Furies are banished to a land of ghastly things. For the masc. form καρανιστήρ with fem. word δίκη compare
σωτήρ τύχη
Ag. 664
,
λαμπὰς πορευτής
ib. 287
,
θέλκτωρ πειθώ
Suppl. 1040
, παραγιγνόμεναι πράκτορες below 319, βρωτῆρας αἰχμάς 803.
mvp-sidgwick-99-1-1
A corrupt and difficult line: MSS. read-
The explanation turns on the meaning of χλοῦνις. (1) One of the Schol. understands it to mean
castration: and this is supported by Aristotle (Hist. An. 6. 28), who says distinctly τῶν δὲ ἀρρένων καὶ ἀγρίων οἱ τομίαι μείζους γίγνονται καὶ χαλεπώτεροι, ὥσπερ καὶ Ὅμηρος ἐποίησεν (11. 9. 539), Τρέψεν ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον : which proves that Arist. took χλούνης=τομίας: ΕEustathius (772), who quotes the authority of Aeschylus, Aelian, and Aristotle for this int.: and Aeschylus himself, who (Frag. 62) has χλούνης apparently meaning
eunuch; but (2) others reply that Homer cannot have meant a σûς τομίας but the opposite : and hence χλοῦνις =
virility. These retain κακοῦται and read ἀποφθορᾷ, translating 'and by the destruction of the seed the virility of boys is ruined.' So Dind. Pal. Weil.
... σπέρματός τ᾽ ἀποφθοραὶ
παίδων κακοῦται χλοῦνις ἠδ᾽ ἀκρωνία.
mvp-sidgwick-99-2-1 In favour of (1) is the very strong evidence of Aristotle, backed by Schol. and Eustathius, and further the run of the lines, which consists of a heap of abstract nouns which would be very harshly broken by a finished sentence. We must therefore assume κακοῦται corrupt: though no satisfactory emendation has been suggested. We may add that those who support (2) assume that Aeschylus must have used the word in the Homeric sense: but it is quite possible that he may have misused an old word, and made the same mistake as Aristotle: and the evidence of Frag. 62 confirms this.
μύζουσιν οἰκτισμὸν πολύν , make sore and piteous moaning, a terribly graphic expression for the slow torture of impalement.