mvp-comment-591-1
στενάζω; τί ῥέξω; γελῶμαι πολίταις. δύςοισθ' ἄπαθον.:
στενάξω; τί δέξω
Par. Aug. Deinde libri
γένωμαι δύςοιστα πολίταις ἔπαθον
, nisi quod in Aug. scriptum est
τί γε γένωμαι
, sed rursus expunctum
τί γε
, et supra scriptum
η
. Haec ex scholiis venerant: adnotatum enim est in M.
λείπει ὁ ἤ διαζευκτικός· ἢ τί γένωμαι
. Deinde
δύσποιστα
Ald. Intelligi potest
γένωμαι ;
si vi ex antecedente
τί ῥέξω
repetitur. Ita Euripides in Ione v. 1446.
τίν' αὐδὰν ἀΐσω, βοάσω;
Et Aeschylus in Choeph. v. 858. si recte ita scripsi,
πῶς ἔχει, κέκρανται δόμοις;
Sed vera videtur Tyrwhitti et Lachmanni emendatio
γελῶμαι
, apta ea inprimis iustae personarum distributioni. Itaque in Opusc. VI. 2. p. 101. haec ita scribenda putavi, ut sexta Furia diceret
γελῶμαι ;
septima
δύςοιστα πολίταις ἔπαθον
. Scholiastes
ὑπὸ τῶν πολιτῶν ἔπαθον· ἔμιξε τῷ θρήνῳ τὴν τιμωρίαν τεχνικῶς. εἰπὼν γάρ, δύςοιστα ἔπαθον, ἐπήγαγε πολίταις, ἵνα ᾖ πολίταις δύςοιστα ὄντα
. Neque subtili disputatione effecit Schoemannus, ut hoc non recte dictum videatur, passa sum quae civibus gravia erunt. Ipse Schoemannus ita fere Aeschylum scripsisse putavit,
στενάζω, τί δέξω; γελῶμαι πολίταις. δύςοιστ᾽ ἔπαθον, ἰώ, ἰώ μεγάλα τοι
etc. Sed alter horum versuum abhorret ab arte Aeschyl.
Γελῶμαι πολίταις
nunc verum esse puto: scripsisse autem videtur Aeschylus
στενάζω. — τί ῥέξω; τί ῥέξω; - γελῶμαι πολίταις. δύςοισθ' ἄπαθον. ἰὼ μεγάλα τοι etc.
Habent
ἰὼ μεγάλα τοι
(
τοὶ
Turn.) Μ. Ven. Flor. Turn.
μεγάλατοι
, quasi esset ab
ἄτη
, G. Ald. Rob.
mvp-comment-592-1
NA: Versus 783 - 809 desunt in Ven. Flor. Farn.
mvp-comment-593-1
πίθεσθε:
πίθεσθε
M. Turn.
πείθεσθε
Aug. Ald. Rob.
πείθεσθαι
G.
mvp-comment-594-1
βαρυστόνως:
βαρυτόνους
, male lecta codicis G. scriptura, Ald.
mvp-comment-595-1
ἀτιμίᾳ:
ἀτιμίας
G. Ald. Turn.
mvp-comment-596-1
αὐτός θ' ὁ φήσας:
αὐτὸς δ᾽ ὁ θήσας
M. Par. Aug. G.
αὐτὸς θ᾽ ἡθήσας
Ald.
αὐτὸς ὁ θήσας
Rob.
αὐτὸς ἢ ὁ χρήσας
ex coniectura Turnebus. Quod Wieselerus protulit,
αὐτὸς ὁ θήξας
, mihi quoque aliquando in mentem venerat. Scribendum erat, ut in Opusc. VI. 2. p. 103. VI. p. 22. seq. dixi,
αὐτὸς δ᾽ ὁ φήσας
. Ita, vel
ὁ πείσας
, etiam Fritzschius. Videtur autem
φήσας
legisse scholiastes, cuius haec est ad praecedentem versum adnotatio,
ἔφασκε γὰρ ὁ Ἀπόλλων γνώμῃ Διὸς μαντεύεσθαι
.
mvp-comment-597-1
ὡς ταῦτ᾽:
ὡς δ᾽ αὐτ'
G.
ὡς ταῦτ᾽
Αld.
mvp-comment-598-1
ὑμεῖς δέ τοι γῇ τῇδε μὴ βαρὺν κότον σκήψητ', ἀφεῖσαι δαιόνων σταλαγμάτων βρωτῆρας αἰχμάς, σπερμάτων ἀνημέρους:
ὑμεῖς δέ τε τῆδε γῆι μὴ βαρὺν κότον
M. Par.
ὑμεῖς δέ τε τῇδε γῇ βαρὺν κότον
Aug. (ita Aug.) G. Ald. Rob.
ὑμεῖς δὲ τῇ γῇ τῇδε μὴ βαρὺν κότον
Turn. cuius coniecturam secuti sunt reliqui editores. Scripsisse potius videtur Aeschylus
ὑμεῖς δέ τοι γῇ τῇδε μὴ βαρὺν κότον
. Deinde libri
σκήψησθε
, nisi quod
σκήψασθε
Ald. Turn. Scribendum esse
σκήψητε
vidit Elmsleius ad Eur. Med. v. 93. Sed quae iam sequuntur,
μὴ θυμοῦσθε, μηδ' ἀκαρπίαν τεύχητ'
, ea gravissimam orationem tantopere enervant, ut ab Aeschylo addita esse non possint. Addidit vero interpres: continent enim et praecedentium et sequentium explicationem. Deinde libri (i. e. M. Par. Aug. G. Ald. Rob. Turn. nam Ven. Flor. Farn. per errorem commemorat Franzius)
ἀφεῖσαι δαιμόνων σταλάγματα βρωτῆρας
(
βρώτηρας
G. Ald.)
αἰχμάς
. In M. Par. G. adscriptum
γρ. στενάγματα
, quod in scholiorum editione Rob. rectius scriptum videtur
στάγματα
. Corruptum
δαιμόνων σταλάγματα
fuerunt qui concoquere possent. Wakefieldio scripsisse Aeschylus visus est
πλευμόνων σταλάγματα
, quod scribendum esset
πνευμόνων
. Melius
δαΐων
Pauwius, nisi quod
δαΐων σταλάγματα
hostiles stillas dici hic potuisse male putavit. Deinde Scaliger et Spanhemius ad Callim. h. Dianae v. 125. scribendum esse coniecerunt
αὐχμούς
, Musgravius
ἄχνας
. Rectissime se habet
αἰχμάς
, modo reliqua recte emendentur. Scribendum est autem
ἀφεῖσαι δαΐων σταλαγμάτων βρωτῆρας αἰχμάς
, ut deinde
σπερμάτων ἀνημέρους
coniungatur. Itaque scripsisse puto Aeschylum
ὑμεῖς δέ τοι γῇ τῇδε μὴ βαρὺν κότον σκήψητ', ἀφεῖσαι δαΐων σταλαγμάτων βρωτῆρας αἰχμάς, σπερμάτων ἀνημέρους.
Remoto isto languido additamento,
μὴ θυμοῦσθε, μηδ' ἀκαρπίαν τεύχητε
, tredecim versibus constat oratio Minervae, pariter atque post repetitum chori carmen v. 810. seqq.