Aeschylus Libation Bearers 152

ed. Martin L. West

Table of Contents

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Libation Bearers. Aeschylus. ed. Martin L. West. Stutgardiae. 1990.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Current edition Experimental

Χοηφόροι (OCR draft) (Greek) (Χοηφόροι. Martin L. West, 1990.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)
Χοηφóρoι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 83-314 focus
Χοηφóρoι Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 84-314 focus
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 152 focus
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Gottfried Hermann, 1852.) — 152 focus
ΧΟΗΦΟΡΟΙ (OCR draft) Experimental (ΧΟΗΦΟΡΟΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 152 focus
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. N. Wecklein, 1885.) — 152 focus
ἵετε δάκρυ καναχὲς ὀλόμενον
ὀλομένῳ δεσπότα,
πρὸς ἔρυμα τόδε κακῶν κεδνῶν τ᾿
ἀπότροπον ἄγος ἀπεύχετον
155
κεχυμένων χοᾶν. κλύε δέ μοι, κλύε
σέβας, ὦ δέσποτ᾽, ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός.
Aeschyli Choephori (OCR draft) Experimental (Aeschyli Choephori. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 152 focus
Translations (10)
Libation Bearers Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 84-311 focus
The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 152 focus
Shed ye the pattering death-tear 1
for the dead sovereign, now that drink-offerings have been poured out upon this defence against both evil and good by way of averting 2
unprayed-for pollution. And do thou, O give ear, give ear, O master, from thy darkling spirit. Woe! woe! woe! woe! alas! what stout Scythian spearman is deliverer of the house, and Mars that in the conflict brandishes with his hands the curved darts, and wields hilted weapons in close combat?
LES CHOÉPHORES (OCR draft) Experimental (LES CHOÉPHORES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 152 focus
dus au maître mort — devant ce sûr rempart 1 dans la peine et la joie ! Leur vertu expiatoire saura détruire l'effet
des libations abominables qui viennent d'être versées. Et toi, écoute, ô Majesté ! écoute, ô maître, l'appel de mon cœur en deuil ! Las ! las ! hélas ! Ah ! quel libérateur viendra donc à cette maison, puissant
guerrier, brandissant à la fois et l'arme scythe, que les mains ploient dans la bataille, et l'épée, où lame et poignée ne font qu'un,
The Choephoræ (OCR draft) Experimental (The Choephoræ. Robert Potter, 1779.) — 152 focus
Swell the warbling voice of woe,
Loudly let the meaſures flow;
185
And ever and anon the forrowing tear
Trickling dew the hallow'd ground,
T' avert the ills we fear;
Whilſt on this ſepulchral mound
Her pious hands the pure libation ſhed,
190
T'atone the mighty dead.
Hear me, O hear me, aweful lord,
Thro' the dreary gloom ador'd!
Ha! Who is this c
? See, ſiſters, ſee,
Mark with what force he ſhakes his angry lance:
195
Comes he this ruin’d house to free?
So does ſome Thracian chief advance;
So Mars, when rous’d with war’s alarms,
Radiant all his claſhing arms,
Rears high his flaming falchion to the blow,
200
And thunders on the foe.
Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 152 focus
Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 152 focus
Mittite lachrymas reſonantes pernicioſas
Pereunti domino.
Ob liberationem horum malorum, bonorum
Fugiendumq; dolorem execratum
Effuſis inferijs, audi uerò me. audi
140
Cultum ô domine ex obſcura mente,
Heu, heu, heu.
Heu quis haſta potens
Vir dissolutor domorum Scytha hæc
Manibus flexa tela quatiens Mars,
145
Et uibras enſes manubria habentes ferè interficientes.
Aeschylus, Die Totenspende: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Die Totenspende: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 152 focus
Lafst rinnen die Zähren,
zerrinnen im Staub.
Staub ward der Herr,
ihm rinne die Zähre,
sein Grab ist uns Zuflucht
in Freud und Leid.
Wir weinen und beten, den Zauber
der Grabesspenden zu brechen.
Erhör' uns, Herr,
erhabner Fürst,
hindurch durch die Nacht,
die die Seele dir deckt,
erhör' uns.
Wehe! wehe! wehe!
Ach, kommt denn keiner
das Haus zu erlösen?
Fäll' er die Lanze,
160 spann' er zum Schusse
skythischen Bogen,
pack' er des Schwertes
Knauf im Gefechte
Brust an Brust.
The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Anna Swanwick, 1886.) — 152 focus
Chorus
In terorr shrieked she, waking up from sleep,
And many torches, in the darkness quenched,
Gleamed through the palace in our mistress' aid;
Libations to the tomb forthwith she sends
Devising for her woe a sovereign cure.
530
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, The Libation-Bearers — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 152 focus
Woe, woe, woe!
Let the teardrop fall, plashing on the ground
Where our lord lies low:
Fall and cleanse away the cursed libation's stain,
Shed on this grave-mound,
185
Fenced wherein together, gifts of good or bane
From the dead are found.
Lord of Argos, hearken!
Though around thee darken
Mist of death and hell, arise and hear!
190
Hearken and awaken to our cry of woe!
Who with might of spear
Shall our home deliver?
Who like Ares bend until it quiver,
Bend the northern bow?
195
Who with hand upon the hilt himself will thrust with glaive,
Thrust and slay and save?
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 152 focus
Weint mit Schluchzen die schwindende Thräne
Ihm, der schwand, unserm Herrn,
Indeß die fromme Spende strömt,
Die sühnend Heil und Segen schafft,
160
Und abwehrt den Fluch! Vernimm unser Fleh'n,
Hör' es, o Herr, das Fleh'n aus der umwölkten Brust!

Notes on the current edition

Libation Bearers

1. 147 (- ἴσθι) Eren. Philo 96 (Nickau Ammon. p.66)
2. 162 (πιπάλλων) Hsch. π 2336
3. 163 cf. Hsch. σ 2961
4. 147 τὠνδ’ Ms
5. 148 ξὺν Porson¹: σὺν M
6. 151 παιᾶνα M
7. 152 sq. ὀλόμενον del. Blomf.¹³: ὀλομένωι μελόμενον (cf. Eur. Pho. 1302) Wecklein⁹ 354: ὀλ. ⟨ἐπ’⟩ ὀλομένωι Blass⁸
8. 154 κεδνῶν κακῶν Schütz²: κακῶν κεδνῶν Σ M — δ’ Butler: τ’ Σ M
9. 155 ἄγος Σ: ἄλγος Mμ
10. 157 sq. σέβας κλύ᾽ ὦ Bamberger⁴, Peile: κλῦε: | σεβάσω M (σέβας ὦ Turn.)
11. 159 το sustulit Seidler¹ 59 ut sit dochmius
12. 160 ἴ⟨τ⟩ω τις Bothe¹ — δορι- anon.⁷: δορυ- M — ⟨εἶσ’⟩ Weil³
13. 161 Σκυθικά Rob.: σκυθιτά M (sc. HC = IK)
14. 162 παλίντον’ del. Paley⁷ — πιπάλλων M Hsch.: πιπάλον Rob., Turn.: τιταίνων anon.³ — Ἄρεως Blaydes⁵ (cum ἐν ἔργωι iungendum): ἄρησ M
15. 163 σχέδια] ἕτοιμα Mvge — displicet βέλη repetitum: ξίφη nol. Pauw (Σ? non liquet)

Commentary

Critical apparatus to The Libation Bearers (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Libation Bearers.) focus

152-153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-91

ὀτοτοτοτοτοτοῖ, ὀτοτοτοτοῖ, ἰώ, Libri
ὀτοτοτοτοτοτοτοῖ ἰώ
. Mutavi haec sic ut strophici versus postulabant.

156-158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-92

Σκυθικά τ' ἐν χερὶ παλίντονα ἐν ἔργῳ βέλη 'πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ' αὐτόκωπα νωμῶν ξίφη;
Σκυθικά
(
η
ς supra scriptum videtur)
τ' ἐν χεροῖν
M.
Σκυθικὰ τ᾿ ἐν χεροῖν
Rob.
Σκύθης τάτ᾽ ἐν χεροίν
G. Ald. Turn. Deinde libri
παλίντον' ἐν ἔργῳ βέλη 'πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ' αὐτόκωπα νωμῶν βέλη
, nisi quod
ἔνεργα βέλη
habet Turn. in G. autem
ἐν ἔργῳ βέλει
antea scriptum fuerat, sed ultima syllaba et correcta est et supra scriptum
η
. Praeterea
πιπάλλων
G. Ald. Fortasse ex hoc loco Hesychius
πιπάλων, κραδαίνων, πάλλων
, habet. In M. adscriptum in margine
ἐν τῷ ἔργῳ, ἐν τῷ βάλλειν
, et in altera margine
σὺν ἔργῳ πάλλων, ὅ ἐστι μὴ μόνον φέρων, ἀλλὰ καὶ πράττων
. Deinde ad v. 158. in M. adscriptum
γρ. ἕτοιμα
, quod in G. omisso
γρ
. scriptum supra
αὐτόκωπα
. In repetito
βέλη
iure haeserunt critici. Recte Pauwius
νωμῶν ξίφη
, ex scholio, quod in M. G. ad
αὐτόκωπα
adscriptum est,
τὰ ἀφ' ἑαυτῶν ἔχοντα τὴν λαβὴν ξίφη. σχέδια δὲ ἐκ τοῦ σχεδὸn φονεύοντα καὶ οὐ πόρρωθεν ὥςπερ τὰ βέλη
. Scribendum est
Σκυθικά τε χερὶ παλίντονα ἐν ἔργῳ βέλη πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ᾽ αὐτόκωπα νωμῶν ξίφη;
Hei hei, quis hastipotens vir liberator aedium Scythicaque manu recurva in opere arma quassans Mars et comminus manubriata vibrans tela?

159. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-93

γαπότους
γαπότους
Turnebus.
ἀπότου
M. G. Ald.
εὐπότους
Rob. Hanc orationem Electrae tribuit Turnebus: choro continuant M. G. Ald. Rob. Post hunc versum in libris hic legitur
κήρυξ μεγίστη
(sic)
τῶν ἄνω τε καὶ κάτω
. Adscriptum in M. G.
ὡς ἐν μέσῳ ἱδρυμένων
. Robortellus et hunc versum et versus 158. 159. 160. asteriscis notavit, de qua re in adnotatione ante v. 160. interposita ita scribit, "Locus hic omnino mancus est, et ideo signavimus. haec videntur verba esse Electrae.
νέου δὲ μύθου
.” Versum, qui non suo loco legebatur, supra collocavi ante v. 116.
159

161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-94

ὀρχεῖται Hinc usque ad v. 176. G. Ald. personarum vices invertunt. In M. lineolae singulis versibus praefixae sunt.
ἂν, ὀρχεῖται
Turn.
ἀνορχεῖται
M. G. Ald. Rob.
161

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-95

τομαῖον
τόμαιον
G.
162

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-96

ἐστὶ
τόδ᾽ ἐπὶ
Ald.
164

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-97

παλαιὰ
καρδία
G.
165

166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-98

κείραιτό νιν Speciosa magis quam vera est Dobraei in Adv. II. p. 27. coniectura,
πλὴν ἑνός
. Nam sic statim chorus quaerere debebat
μῶν οὖν Ὀρέστου κρύβδα δῶρον ᾖ τόδε;
Separatim
πλὴν ἐμοῦ
et quasi obiter pronuntiandum est.
κείρετό νιν
, supra scripto ab alia manu
νιν
, M.
κείρετό νιν
G. Ald. Rob.
κείραιτό νιν
Turn. V. ad Soph. Αi. v. 1222.
166

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-99

ἐχθροὶ
ἐχθροῖς
, errorem Aldinae, repetit Turn.
167

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-100

αὐτοῖσιν ἡμῖν
αὐτοῖσιν ἡμῖν
M. G. Ald. Rob. Quod quum egregie conveniat indoli Graecae linguae, non debebat a Turnebo in
αὐταῖσιν ἡμῶν
mutari. Ridet haec Euripides in Electra v. 520. seqq. Aristophanes Nub. v. 530.
νῦν οὖν, Ἠλέκτραν κατ᾽ ἐκείνην, ἡδ᾽ ἡ κωμῳδία ζητοῦσ᾽ ἦλθ᾽, ἦν που 'πιτύχῃ θεαταῖς οὕτω σοφοῖς. γνώσεται γάρ, ἤνπερ ἴδῃ, τἀδελφοῦ τὸν βόστρυχον
, ubi scholiastae Aeschyli Choephoros memorant.
170

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-101

ἦν
κρύβδα
G. Ald. Quod libri habent
ἦν
mutavit Scholefieldius. Fr. Frankius in comm.I. de particulis negantibus linguae Graecae p. 19.
ἦ
scribendum putavit. Euripides Iph. Αul. v. 321.
μῶν τρέσας οὐκ ἀνακαλύψεις βλέφαρον, Ἀτρέως γεγώς;
171

174. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-102

χαίτην
ἔπεμψεν καὶ τὴν
M. G. Ald. Rob.
ἔπεμψε καὶ τὴν
Turn. Emendate
ἔπεμψε χαίτην
Vict. πατρί In fine versus
πατρὸς
M. G. Ald. Rob. Emendavit Turnebus.
174

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-103

αὖ
οὐχ
G. Ald. Turn.
οὐκ
, supra ab alia manu
χ
adscripto M.
οὐκ
Rob. Idem
ἦσσον
. Ald.
ἥσσον
. Ceteri
ἧσσον
. Deinde libri
εὖ δάκρυτά μοι
. Recte Emperius
αὖ δάκρυτά μοι
. Aliud est enim, quod infra v. 673. legitur,
ἀνδρὸς εὖ κεκλαυμένου
.
175

176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-104

ψαύσει In G. Ald. quum praecedens versus Electrae tribuatur, huic chori nota adscripta est.
ψαύσει
, supra adscripto ab alia manu
η
, M.
ψαύσει
Turn.
ψαύσῃ
G. Ald. Rob.
176

177. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-105

προςέστη ... καρδίᾳ Transtulit hinc quaedam in Electram Sophocles a v. 902.
προσέστη
M. Rob.
πρόσεστι
G. Turn.
προςέπι
Ald. Deinde libri
καρδίας
. Scholiastes
κίνησις τῆς χολῆς τῆς κατ' αὐτόν
(
αὐτήν
Blomfieldius). Scribendum est, ut Stanleius sive potius Scaliger vidit,
καρδίᾳ
.
177

178. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-106

ἐπαίσθην
ἐπαίσθην
Canterus.
ἐπαίθην
M. G. Ald. Rob. In M. G. ad hunc versum adscriptum est hoc scholion,
ὡς βέλει ἐκρούσθην ἐξ ἐναντίας τιτρώσκοντι
. Ei scholio in editione Robortelliana lemma praefixum est, quod M. G. non habent,
ἐπώσθην
. Id receperunt Turn. Vict. διανταίῳ Deinde
διαλαίῳ
codex Robortelli, quod Robortellus probare se dicit: edidit tamen e Sophiani emendatione
διανταίῳ
. Et habent
διανταίῳ
M. et ceteri.
178

179. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-107

δίψιοι Schützius
διψίων
. Quod libri habent,
δίψιοι
, scholiastes in eandem sententiam interpretatur,
πρώην ἄγευστοι. ὡς δίψιον Ἄργος, τὸ ποτὲ ἄνυδρον
. Si Electra sibi, ut malis adsuetae, lacrimas exaruisse diceret, pluribus verbis uteretur. Verior est igitur alia interpretatio, quae in M. G. illud scholion antecedit,
ποθειναί μοι
. Nam
δίψιοι
sunt plenae desiderii. Desideraverat Electra Orestem.
179

180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-108

ἄφρακτοι
ἄφρακτοι
M. G. Ald. Rob.
ἄφραστοι
ex ed. Turn. propagatum. δυςχίμου
δυσχύμου
Turn. πλημμυρίδος
πλημμυρίδος
, sed altero
μ
supra adscripto, M.
180

181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-109

ἐλπίσω
ἐλπίζω
Ald. ut habuerat G. in quo
ζ
in
σ
mutatum est, sed sic ut etiamnum leviter intuenti
ζ
videri possit.
181

183-185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-110

NA
κατανοῦσ᾽
error Ald. Deinde libri
ἐκείρατο ἐμὴ δὲ μήτηρ
, nisi quod
ἐμή
habet G.
ἐμῇ
Ald. Porsonus
ἐμή γε μήτηρ
. Defendit vulgatum Elmsleius ad Eur. Med. v. 940. Perstiti in ea sententia, quam in adnotatione ad versum illum Medeae (Opusc. III. p. 225. seq.) professus sum, excidisse videri ante haec verba,
ἐμὴ δὲ μήτηρ
, versum hac ferme sententia,
ἡ τοῦ μὲν αἰσχυντῆρος Αἰγίσθου δάμαρ
.

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-111

πεπαμένη
πεπαμένη
Ald.
186

187. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-112

σαίνομαι
ἐγὼ δὲ πῶς
, ut in interrogatione, scribendum putarunt Schützius et Blomfieldius. Recte scholiastes
λείπει, οὐκ ἔχω
. Electra cogitabunda secum hoc dicere instituit,
ὅπως μὲν αἰνέσω, εἶναι τόδ᾽ ἀγλάϊσμα Ὀρέστου, οὐκ ἔχω· σαίνομαι δ᾽ ὑπ᾽ ἐλπίδος
. Illud autem
οὐκ ἔχω
omissum est similiter atque in Luciani Dial. mort. I. 2. p. 332.
ἀλλ᾽ ἀπαγγελῶ ταῦτα, ὦ Διόγενες· ὅπως δὲ εἰδῶ μάλιστα ὁποῖος τις ἐστι τὴν ὄψιν
. Simili ellipsi explicandum est Terentii illud
hoc quid sit
in Andria I. 2, 20. In
σαίνομαι
priores tres litterae in M. ab alia manu in litura scriptae.
σαίνομαι
Ald.
187

191. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-113

εἴθ'
εἴθ'
Ald. ἔμφρον' Deinde
εὔφρον'
Ald. Ceteri
εὔφρον'
. Auratus recte
ἔμφρον'
.
191

192. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-114

κινυσσόμην
μὴ κηνυσσόμην
M. G. Ald. Rob.
μὴ κινυσσόμην
Turn. Coronidem addiderunt Schützius et Porsonus. Corruptam scripturam ita interpretatur scholiastes
ἐφανταζόμην. κήνυμα
(ita M. G.)
γὰρ τὸ εἴδωλον
. Hesychius
κηνυσσόμην, εἴδωλον ἐγενόμην
. Photius
κήνυγμα, σκιὰ καὶ εἴδωλον
. Hesychius
κήνυγμα, τὸ κενὸn τοῦ σώματος, οἷον σκιὰ καὶ εἴδωλον, φάντασμα ἀσθενὲς καὶ ἀχρεῖον
. V. Aesch. Prom. v. 157.
192

193. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-115

ἀλλ᾽ ἦν σαφηνῆ ... ἀποπτύσαι Libri
ἀλλ᾽ εὖ σαφηνή
. Schol.
εὖ ἀντὶ τοῦ ἀκριβῶς
. Schützius
ἀλλ᾽ ἢ σάφ' ἦν μοι
. Porsonus Adv. p. 159.
ἀλλ' εὖ σάφ' ἤδη
et cum Rob.
ἀποπτύξαι
. Recepi
ἀλλ᾽ ἦν σαφηνῆ
, coniecturam Erfurdtii ad Soph. Ai. p. 626. Deinde
ἀποπτύσαι
in M. ita scriptum, ut etiam
ἀποπρύσαι
(non
ἀποπρίσαι
) legi possit.
ἀπόπτυσα
G. sed cum interpretatione
μισῆσαι
, quae etiam in M. adscripta est.
ἀπέπτυσα
Ald.
ἀποπτύξαι
Rob.
ἀποπτύσαι
ex scholiis Turn.
193

194. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-116

εἴπερ γ'
εἴπερ γ' ἀπ' ἐχθροῦ
M. Rob. (sic Rob.)
εἴπερ ἀπ᾿ ἐχθροῦ
G. Turn.
εἴπερ ἀπεχθροῦ
Ald.
194

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-117

εἶτα Libri
ἢ ξυγγενὴs ὢν εἶχε συμπενθεῖν ἐμοί
. Schützius in proximo versu
τιμὴν
edidit, quae etiam Porti aliorumque coniectura fuit. Non hoc, sed
εἶχε
mutandum erat. Inepti illi qui
εἶχε
pro
ἐδύνατο
dictum putant.
Ἔχω συμπενθεῖν
non potest dici nisi ab eo qui materiam habet lugendi: ubi de facultate sermo est, necessario
δύνασθαι
dicendum est. Scripsisse videtur Aeschylus
ἢ ξυγγενὴς ὤν, εἶτα συμπενθεῖν ἐμοὶ ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός.
Recte, si sensum spectes, ad ultimum versum scholiastes adnotavit
λείπει ἡ εἰς
. Sic igitur bene procedunt hi versus,
εἴθ᾽ εἶχε φωνὴν ἔμφρον᾽ ἀγγέλου δίκην, ὅπως δίφροντις οὖσα μὴ κινυσσόμην, ἀλλ᾽ ἦν σαφηνῆ τόνδ᾽ ἀποπτύσαι πλόκον, εἴπερ γ᾽ ἀπ' ἐχθροῦ κρατὸς ἦν τετμημένος, ἢ ξυγγενὴς ὤν, εἶτα συμπενθεῖν ἐμοὶ ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός.
Utinam perspicuam vocem nuntii instar haberet, quone anceps animi penderem, sed aperte hunc cincinnum abominarer, si ab inimico capite esset, aut, si esset cognatus, tum mecum doleret in huius tumuli ornamentum et honorem patris.
195

197-200. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-118

NA Hos quattuor versus, qui vulgo Electrae continuantur, choro tribuendos esse censui.

198. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-119

δίκῃ
οἵοισιν
G. Ald. In fine versus
δίκηι
, sed
ι
ab alia manu in litura scripto, M.
δίκῃ
G.
δίκην
Ald. Rob. Turn.
198

201. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-120

NA Ridet haec Euripides El. v. 532. seqq.
201

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-121

ποδῶν ὁμοῖοι
ποδῶν δ᾽ ὁμοῖοι
M. G. Ald. Rob. Deletum
δ'
a Turnebo.
202

203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-122

τώδε περιγραφή
τάδε
G. Ald.
περιγραφὰ
G.
πέρι γραφὰ
Ald.
203

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-123

NA
τενόντων δ'
Ald.
τενόντων τ'
, ut ceteri, G. Quum neque nexus in hoc loco esse et quaedam male iterata Schützio viderentur, versus 202. 203. 205. ut spurios uncis inclusit. Immo tantum abest ut quicquam sit eiiciendum, ut dolendum sit quod unus pluresve versus exciderunt. Nam quum duorum vestigia cerni dicat Electra, altera Orestis, altera comitis cuiuspiam, quis dubitabit, praesertim quum etiam ad orationis integritatem aliquid desideretur, quin alterius istorum vestigia suis dissimilia, alterius similia esse dixerit? Itaque ante v. 205. lacunae signa posui.
205

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-124

θ'
θ'
solus Rob.
206

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-125

NA In M. huic versui et a v. 210. singulis huius stichomythiae versibus lineola praefixa est, excepto v. 215. cui
ΗΛ.
praefixum. G. Ald. v. 208-214. tribuunt choro. Rob. choro v. 208. 209. 211. 213. Electrae v. 210. 212. 214. Turn. Oresti v. 208-211. 213. Electrae v. 212. 214. Vict. choro v. 208. 209. 211. Electrae v. 210. 212. 214. Veram personarum notationem Canterus restituit.
208

210. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-126

τί νῦν
τί νῦν
M. Rob.
τί νυν
Turn.
τοίνυν
G. Ald.
210

211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-127

ὧνπερ
ὃν περ
Rob. ἐξηύχου Deinde
ἐξηύχου
Rob. Turn.
ἐξηύχου
sic M. G.
ἐξήυχου
Ald.
211

212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-128

καλουμένῃ
καλουμένη
G. Ald. Rob.
212

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-129

ἐκπαγλουμένην
ἐκπαγλουμένην
Rob. Turn.
ἐκπαγλουμένης
M. (sic M.) G. Ald.
213

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-130

μάτευ'
μάτευ'
G. Ald. Turn.
μάστευ'
Rob. et fortasse M.
215

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-131

αὐτὸς καθ' αὑτοῦ τἄρα μηχανορραφῶ Libri
κατ' αὐτόν
. Scribendum erat
καθ' αὑτόν
. Viderunt hoc Bothius et Wellauerus. Deinde
τἄρα μηχανορραφῶ
M. G. et additis spiritibus Ald. et codex Robortelli.
τ' ἄρα μ.
Rob.
γ' ἄρα μ.
Turn. Scribendum erat
τἄρα μ
.
217

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-132

τοῖς
τοῖς
Rob.
218

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-133

κἀν τοῖς ἐμοῖς ἄρ'
καὐτοῖς
pro
κἀν τοῖς
Rob. Deinde
ἐμοῖς ἄρ'
Turn. idque restituit Porsonus.
ἐμοῖς γὰρ
M. G. Ald. Rob.
ἐμοῖς οὖν
, omisso
ἄρ'
, Vict. ἔν γε Deinde
ἔν γε
vitium Aldinae. τοῖσι σοῖς Denique
τοῖσι σοῖς
Rob. Turn.
τοῖς σοῖς
G. Ald. et codex Robortelli. Nescio an hoc sit in M.
219

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-134

ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην γάρ σ' ἐγὼ προςεννέπω;
ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην τάδ᾽ ἐγὼ σε προὐννέπω
M. Rob. Eodem modo G. Ald. nisi quod
προὐννέπω
habent.
τάδ᾽ ἐγώ σε προὐννέπω
Turn.
τάδε ἐγὼ σε προὐννέπω
Vict.
ταῦτ᾽ ἐγώ σε προὐννέπω
Porsonus. Ineptum hic
προὐννέπειν
, quod est praedicere, edicere, iubere, proloqui. Itaque quo verbo opus esset intellexerunt Arnaldus et, ut Blomfieldius dicit, Auratus: sed quod scribendum putarunt
τάδε σ' ἐγὼ προςεννέπω
, probatum illud Schützio, Blomfieldio, aliis, propter numeros ab Aeschylea tragoedia alienos non potest admitti. Quam ob rem scripsi
ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην γάρ σ' ἐγὼ προςεννέπω;
Γάρ
admirantis est, ut apud Euripidem in Or. v. 484.
κείνου γὰρ ὅδε πέφυκε, τοιοῦτος γεγώς;
220

221-226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-135

αὐτόν με νῦν ὁρῶσα δυςμαθεῖς· σὺ δὲ κουρὰν ἰδοῦσα τήνδε κηδείου τριχὸς ἰχνοσκοποῦσά τ᾽ ἐν στίβοισι τοῖς ἐμοῖς ἀνεπτερώθης κἀδόκεις ὁρᾶν ἐμέ. σκέψαι τομῇ προςθεῖσα βόστρυχον τριχὸς σαυτῆς ἀδελφοῦ, συμμέτρου τῷ σῷ κάρᾳ.
αὐτὸν μὲν νῦν
M. Ald. Rob.
αὐτὸν μὲν οὖν
Turn. et hoc fuerat etiam in G. sed librarius ex
οὖν
fecit
νῦν
. Deinde
ὁρῶσα δυςμαθεῖς ἐμὲ
M. Rob. Turn.
ὁρῶ, δυςμαθεῖς ἐμὲ
G. Ald. Schützius
αὐτόν με νῦν ὁρῶσα δυςμαθεῖς ἐμέ
. Eo non perficitur emendatio. Mox v. 222. libri
κουρὰν δὲ ἰδοῦσα
, praeter Rob. qui
κουρὰν τ᾿ ἰδοῦσα
edidit. Leguntur autem hi versus 222-226. in M. G. Ald. Turn. Vict. Cant. Stanl. hoc ordine,
κουρὰν δ' — ἀνεπτερώθης - ἰχνοσκοποῦσα τ' - σαυτῆς ἀδελφοῦ - σκέψαι
. In ed. Rob.
κουρὰν τ᾿ — ἰχνοσκοποῦσα τ' — σαυτῆς ἀδελφοῦ — ἀνεπτερώθης - σκέψαι
. In Porsoniana auctore Heathio
κουρὰν δ' - σαυτῆς ἀδελφοῦ — ἰχνοσκοποῦσά τ' — ἀνεπτερώθης σκέψαι
. In Schützianis et priore Bothiana
κουρὰν δ᾽ — ἰχνοσκοποῦσά τ' — ἀνεπτερώθης - σαυτῆς δ᾽ ἀδελφοῦ σκέψαι
. Ordo is, qui est in plerisque libris veteribus, nemini probabitur; nec magis qui est in ed. Rob. Sed in eo ordine, quem Heathius commendavit, non est idonea caussa cur hic versus,
σαυτῆς ἀδελφοῦ συμμέτρου τῷ σῷ κάρᾳ
, eo loco positus sit, quo ille eum collocavit. Fratris enim tam gravis descriptio male quadrat in eam narrationem, qua Orestes Electram quodammodo reprehendit, quod ignoti hominis cincinno et vestigiis plus quam sibi ipsi vivo et praesenti crediderit. Quod quum recte sensisset Schützius, aliam ille et sane meliorem viam ingressus est, sed minime tamen veram. Neque enim sat gravis est transitus a priore ad alteram sententiam, et opus erat scripturae mutatione, quum
δέ
post
σαυτῆς
adiecerit. Quo ordine hi versus collocandi essent vidit in altera editione Bothius. Sed emendandi erant duo primi huius orationis versus. Itaque scripsi
αὐτόν με νῦν ὁρῶσα δυςμαθεῖς· σὺ δὲ κουρὰν ἰδοῦσα τήνδε κηδείου τριχὸς ἰχνοσκοποῦσά τ' ἐν στίβοισι τοῖς ἐμοῖς ἀνεπτερώθης κἀδόκεις ὁρᾶν ἐμέ. σκέψαι τομῇ προςθεῖσα βόστρυχον τριχὸς σαυτῆς ἀδελφοῦ, συμμέτρου τῷ σῷ κάρᾳ.

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-136

σκέψαι
σκέψαιτο μὴ
M. G. Ald.
σκέψαι τὸ μὴ
Rob. Emendavit Turnebus.
225

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-137

ἰδοὺ
ἰδοὺ
Abreschius.
ἰδοὺ
libri. χερός
χειρός
vitium Ald.
227

228. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-138

θήρειον
εἰς δὲ
M. G. Ald. Rob.
ἠδὲ
ex coniectura Turn. Deinde
θηρίον
M. G. Ald. codex Robortelli.
θηρίου
Rob.
θηρίων
Turn. Scribendum erat
θήρειον
. Viderunt hoc etiam Bambergerus et Dindorfius. Neque vero
εἴς τε
cum Bambergero aut
ἠδὲ
cum Turnebo aut
ἓν δὲ
cum Pauwio et Schützio scribendum putavi, sed versum excidisse significavi, in quo
βλέψασα
vel simile verbum erat. Undecim erant Orestae versus, ut mox undecim sunt Electrae.
228

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-139

γενοῦ
γενοῦ
Rob.
γένοῦ
M.
μενοῦ
G. Ald.
μὲν οὖν
Turn. in folio improbato,
μὲν οὐ
in recuso. χαρᾷ Deinde G. ut omnes
χαρᾷ
, sed e correctione, quum antea fuerit
χάριν
. μὴ 'κπλαγῇς Tum
μὴ 'κπλαγῇ
M. Ald.
μὴ καλαγιῇ
G.
μὴ 'κπλαγῇ
Rob.
μὴ 'κπλαγῇς
Turn.
230

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-140

οἶδα νῷν
οἶδα νῷν
Rob. Turn.
οἶδα νῷν
, sed
ω
ab alia manu in litura scripto, M.
οἴδωνῶν
G. Ald. Robortellus in indice emendationum veterem scripturam hanc dicit,
οἶσανῶν ὄντας φίλους
, Sophianum autem emendasse
οἶδα νῷν ὄντας φίλους
. Apparet bis eum
φίλους
pro
πικρούς
scripsisse: in textu enim, ut ceteri omnes, habet
ὄντας πικρούς
.
231

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-141

σωτηρίου Non recte Schützius
σωτήριος
. V. ad Soph. El. v. 846.
233

234. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-142

ἀνακτήσει Libri
ἀνακτήσῃ
.
234

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-143

ὄμμα Libri
ὄμμα
. Valckenarius ad Phoen. v. 415. p. 153.
ὄνομα
scribendum esse vidit. Porsonus ad Or. v. 1080. non mutandum censebat
ὄμμα
. V. quae disputavi ad Hecubae v. 433. p. 58. ed. sec.
235

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-144

πατέρα τε
πατέρος τε
Turn. quod scribendum esset
πατρός τε
. Recte vero M. G. Ald. Rob.
πατέρα τε
. Pergendum erat
καὶ μητέρα καὶ ἀδελφὴν καὶ ἀδελφόν
: sed in horum commemoratione mutatur constructio. ἐς σέ μοι Deinde
ἐς σέ μοι
M. litteris
σσ
in litura scriptis similibusque
π
litterae idem
ἐς σέ μοι
ab alia manu in margine adscriptum est.
237

240. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-145

πιστὸς In G. ante correctionem
πιστὸς τ'
erat.
240

241-242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-146

μόνον Κράτος τε καὶ Δίκη ... συγγένοιτό σοι
μόνος
M. G. Ald. Rob.
μόνον
Turn. qui his duobus versibus Orestae orationem incepit. Quod ut faceret permovisse eum videtur quod in libris scriptum est
συγγένοιτό μοι
. Recte vero Schützius auctore Stanleio scripsit
συγγένοιτό σοι
. Quod libri habent,
μόνος
, ferri potest coniunctum cum
ἐμοὶ σέβας φέρων
, si cum Bambergero
Κράτος δὲ καὶ Δίκη
scribitur. Praestat autem
μόνον Κράτος τε καὶ Δίκη – συγγένοιτό σοι
.

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-147

πραγμάτων Hic Orestae personam adnotarunt Robortellus et Canterus. In M. G. Ald. Vict. versus 232-260. Electrae sunt.
πραγμάτων
Rob. Turn.
πρηγμάτων
M. G. Ald. quod ortum esse videtur ex eo quod ad
πραγμάτων
supra adscriptum fuerat
η
, quo non
πρηγμάτων
, sed
πημάτων
indicaretur.
243

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-148

ἰδοῦ δὲ
ἰδοῦ δὲ
G. Vict.
ἰδοὺ δὲ
M. Rob.
ἰδὼν δὲ
Ald.
ἰδὼν δὲ
Turn. γένναν εὖνιν αἰετοῦ Deinde
γένναν, νιν αἰετοῦ
sic M.
γέννα νιν αἴετοῦ
e correctione, quum antea fuisset
ἀπαιτοῦ
, G.
γέννα νιν αἰςτοῦ
Ald.
γέννα νῦν αἰετοῦ
Rob.
γένναν εὖνιν αἰετοῦ
praeclara emendatione Turnebus.
244

245. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-149

σπειράμασιν
σπειράμασιν
G. Ald.
σπιράμασιν
M. Rob.
σπειράμασι
Turn.
245

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-150

ἀπορφανισμένους
ἀπορφανισμένους
M. Turn.
ἀπορφανισμένους
G. Ald. Rob.
246

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-151

ἐντελὴς Libri
ἐντελής
. Id ad
γένναν
refertur. Eleganter tamen Pauwius et Schützius
ἐντελεῖς
.
247

248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-152

θήραν πατρῴαν
θήρα πατρώα
sic M.
θῆρα πατρώα
, acuto accentu in
πατρώα
e circumflexo facto, G.
θήρα πατρώα
Ald. Scholiastes
οὐκ ἔστι γέννα ἐντελὴς ὥςτε τὴν πατρώαν θῆραν προςάγειν τῇ καλιᾷ
. Itaque
θῆραν πατρώαν
Rob.
θήραν πατρώαν
Turn. Ineptum est reique de qua sermo est repugnat quod a Blomfieldio coniectum probat Dindorfius,
πατρῴοις
. προςφέρειν Deinde
προφέρειν
G. Ald.
248

249. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-153

λέγω
λέγω
Ald. Rob. Turn.
ἐγὼ
M. G.
249

251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-154

ἔχοντε
ἔχοντε
M. Rob. Turn.
ἔχοντες
G. Ald.
251

252-260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-155

NA Hos novem versus Electrae tribui, ut Orestes novem versus habuerat.

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-156

σε Quamquam nihil est in hoc versu quod iure reprehendi possit, dubitari tamen potest an scripserit Aeschylus
τοῦ σε τιμῶντος μέγα
.
252

253. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-157

ἀποφθείρας In
ἀποφθείρας
M. diphthongum
ει
ab alia manu ex
ι
factam habet.
253

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-158

εὔθοινον
εὔθοινον
G. Rob.
εὔθυνον
, ad alteram syllabam
οι
supra adscripto, M.
εὔθυνον
Ald. Turn. Scholiastes
εὔθυνον διὰ τοῦ υ τὸ δίκαιον σημαίνει, διὰ δὲ τῆς οι καλὴν εὐωχίαν ἔχον γέρας, παρὰ τὸ θοίνην
(sic M.)
254

256. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-159

εὐπιθῆ
ἔχοις
vitium Aldinae: unde
ἔχοις
Turn.
εὐπιθῆ
recte Blomfieldius.
ἐπείθη
M. Ceteri
εὐπειθῆ
.
256

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-160

ἤμασιν
ἐνήμασιν
M. G.
ἐπήμασιν
Ald.
ἐνήμασι
codex Robortelli.
ἐν ἡμασιν
Rob.
ἐν ἤμασι
Turn.
258

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-161

αἴρειας
δ᾽ ἂν αἴρειας
Turnebus.
δαναρίας
M. G. Ald. Rob.
259

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-162

κάρτα
κάρτα
omittit Rob.
260

261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-163

NA Choro haec tribuit Rob. Linea praefixa in M. Orestae persona adnotata in G. Ald. item in Turn. in folio recuso, quum in improbato omissa esset personae nota.
261

263. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-164

ἀπαγγείλῃ
ἀπαγγείλῃ
G. (in quo ante correctionem fuerat
ἀπαγγείλει
) et Turn.
ἀπαγγείλῃ
M. Ald.
ἐπαγγείλῃ
Rob. Porsonus scripsit
ἀπαγγελεῖ
, quo non opus est.
263

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-165

ἴδοιμ'
ἴδοιμ'
G. Ald. Turn.
ἴδοιμι
M. Rob.
264

266. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-166

οὔτοι Personae nota omissa est in G. Ald. Turn. et, ut in hac tragoedia plerumque factum, in M.
ΟΡ.
adscripsit Rob.
οὔτοι
Turnebus.
οὔτι
M. G. Ald. Rob.
266

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-167

κἀξορθιάζων
κἀξορθιάζων
Turn.
κἀξουριάζων
M. G. Ald.
κἀξορθριάζων
Rob.
268

269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-168

ὑφ᾽ ἧπαρ θερμὸν
ὑφ' ἧπαρ θερμὸn
Rob. et, ut videtur, M.
ὑφ᾽ ἧς παρθμὸν
G. Ald. Turn.
269

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-169

λέγων In
λέγων
primam litteram in litura habet G.
271

272. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-170

ἀποχρημάτοισι
ἀπόχρηματοῖσι
M.
ἀποχρηματοῖσι
G.
ἀποχρηματοῖσι
Ald.
ἀποχρῆμα τοῖσι
Turn. Vict.
ἀπώχρημα τοῖσι
codex Robortelli.
ἀχρημάτοισι
Rob. ex emendatione Sophiani.
ἀποχρημάτοισι
Schützius et Porsonus. Hoc dicit, ut Schützius intellexit, occidere me iussit Apollo occisores patris, bonorum iactura exasperatum. Eodem modo v. 298.
χρημάτων ἀχηνία
commemoratur.
272

275. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-171

μηνύματα Libri
μειλίγματα
. Scholiastes
τῶν ἐχθρῶν μειλίγματα. αἱ κολάσεις γὰρ τῶν ἀδικούντων μειλίγματά εἰσι τῶν ἀδικηθέντων, εἰ τοὺς μὲν γὰρ πολίτας λιμώξειν ἐκ γῆς ἔφασκε πρὸς ἀφοσίωσιν Ἀγαμέμνονος, ὡς μὴ ἐκδικήσαντας, ἡμᾶς δὲ σωματικῶς φθαρῆναι
. Rectissime Lobeckius ad Αi. v. 757. p. 340.
μηνύματα
.
275

276. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-172

τὰς δ' αἰνῶν νόσους
τὰς δὲ νωνόσσους
prius in M. scriptum erat: id eadem, ut videtur, manus in
τὰς δὲ τῶν νόσους
mutavit.
τὰς δὲ νῶν, νόσους
Rob.
τὰς δε νῶν νόσους
G. Ald.
τάςδε νῶν νόσους
Turn. Scholiastae explicationem ad v. 275. attuli. Non recte olim
νῶν
in
τῶν
mutandum esse putavi. Scribendum erat
τὰς δ᾽ αἰνῶν νόσους
. Ita in Agamemnone v. 97.
τούτων λέξασ᾽ ὅ τι καὶ δυνατὸν καὶ θέμις αἰνεῖν
, et v. 1449.
ἢ μέγα δώμασι τοῖς δ᾽ αἵμονα καὶ βαρύμηνιν αἰνεῖς, φεῦ φεῦ, κακὸν αἶνον ἀτηρᾶς τύχας ἀκορέστου
. In incerta fabula fr. 305.
γένος μὲν αἰνεῖν ἐκμαθὼν ἐπίσταμαι Αἰθιοπίδος γῆς
.
276

277. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-173

ἐπαμβατῆρας
ἐπαμβατήρας
M. Ceteri
ἐπαμβατῆρας
. Auratus
ἐπεμβατῆρας
.
277

278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-174

λειχῆνας
λειχῆνας
Blomfieldius. Libri
λιχῆνας
.
278

279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-175

ἐπαντέλλειν Hunc versum afferunt Etym. M. p. 530, 51. Etym. Gud. p. 338. Zonaras p. 1236. Celsus V. 28, 19.
Vitiligo quoque, quamvis per se nullum periculum affert, tamen et foeda est et ex malo corporis habitu fit. Eius tres species sunt. Ἀλφὸς vocatur ubi color albus est, fere subasper et non continuus, ut quaedam quasi guttae dispersae esse videantur: interdum etiam latius et cum quibusdam intermissionibus serpit. Μέλας colore ab hoc differt, quia niger est et umbrae similis: cetera eadem sunt. Λευκή habet quiddam simile alpho, sed magis albida est et altius descendit, in eaque albi pili sunt et lanugini similes. Omnia haec serpunt, sed in aliis celerius, in aliis tardius. Alphos et melas in quibusdam variis temporibus et oriuntur et desinunt: leuce quem occupavit non facile dimittit.
ἐπαντέλλειν
Rob. Turn. et grammatici.
ἐπαντέλλει
M. G. Ald.
279

280. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-176

ἐφώνει Libri
ἄλλας τε φωνεῖ
. Emendavit Stanleius sive potius Auratus. Ἐρινύων Deinde
Ἐρινύων
M. Ald. Rob.
Ἐριννύων
erat in G. sed alterum
ν
erasum est.
Ἐριννύων
Turn.
280

281. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-177

πατρῴων Rob. e mala coniectura sua
ματρῴων
. Codex eius, ut ceteri libri,
πατρῴων
. Post hunc versum in libris hic legitur,
ὁρῶντα λαμπρὸν ἐν σκότῳ νωμῶντ᾽ ὀφρύν.
Ad quem versum scholiastes haec adscripsit,
τὸν ἐν σκότῳ νῦν κινοῦντα τὴν ὀφρὺν λαμπρῶς ἡμᾶς ἐπεξιέναι ἔλεγεν
. Suspiceris ante hunc versum, i. e. post
τελουμένας
, aliquid excidisse. Et videbatur Dobraeo Adv. II. p. 27. eiusmodi versus interiisse,
τοιαῦτα πέμψειν εἶπε τὸν κατὰ χθονός
. Sed videtur potius hic versus,
ὁρῶντα λαμπρὸn ἐν σκότῳ νωμῶντ᾽ ὀφρύν
, post v. 284. collocandus esse. Idem suspicatus est Blomfieldius.
281

283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-178

προςτροπαίων
προτροπαίων
G. Ald.
283

285. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-179

NA Legebatur hic versus post v. 281.
285

286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-180

διώκεται
διώκεσθαι
M. G. Ald.
διώκεται
Rob. Turn.
διωκάθει
Porsonus, refragante Elmsleio ad Med. p. 113.
Διώκεται
, quod verum videtur, passivum esse putat Blomfieldius. Potest fortasse activa significatione dictum esse. Od. XVII. 8.
ὅς τ᾽ ἐλθὼν Ὀδυσῆ διώκετο οἷο δόμοιο
.
286

287. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-181

πλάστιγγι Etym. M. p. 674, 20.
πλάστιγξ, ἡ μάστιξ, ἀπὸ τοῦ πλήσσειν, παρ' Αἰσχύλῳ.
287

Wecklein’s commentary on Choephoroi / Libation Bearers (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 163–234; single HW42J8 OCR witness, conservatively retained. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

83-582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-38

1
erstes Epeisodion, geteilt durch einen Kommos (305— 476). Anagnorismos und Vorbereitung der Rache.

152-163. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-81

2
3
Dieses (nach der Überlieferung wenigstens) nicht antistrophische Lied, dessen Mafs Dochmien untermischt mit Kretikern und Jamben bilden, wird, wie es scheint, von dem Koryphaios allein oder von dem Koryphaios als Halbchorführer und (von 158 an) von dem anderen Halbchorführer vorgetragen, während die übrigen Choreuten den Gesang mit dem Ausdruck des Schmerzes begleiten.

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-82

4
5
Schol. καναχηδὸν δακρύετε von dem Rieseln der Thränen. Vgl. Eur. Hipp. 1464 πολλῶν δακρύων ἔσται πίτυλος.

153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-83

6
7
μελόμενον (angelegen, lieb): Eur. Iph. Τ. 182 μοῦσαν νέκυσι με λομέναν, Phoen. 1302 Ζαχὰν μελομέναν νεκροῖς.

154. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-84

8
9
πρὸς (an) τόδ᾽ ἔρυμα gehört zu κεχυμένων. ἔρυμα: τὸν τάφον Schol. Der Grabhügel ist ein Schutz und Schirm ( Eum. 704 , Suppl. 87 ), der Schlimmes abwehrt und des Guten Sühne herbeifleht. κακῶν ἀπότροπον wie 42. -Wegen ἐπεύχετον mit dem Objekt ἄγος zu Ag. 1075 . Doch ist die Lesart unsicher. Vgl. Anhang.

156-157. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-85

10
11
σέβας (Gegenstand der Ver - ehrung) μοι wie Eur. Iph. Α. 633 ὦ σέβας ἐμοὶ μέγιστον, Αγαμέμνων ἄναξ. Vgl. Ag. 520 . κλύε (nämlich die Klagen) ἐξ ἀμαυρᾶς φρε νός (welche kommen umdunkelter Seele). aus gramVgl. Ag. 551 .

160. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-86

12
Ein Ares (ein Rächer, der Blut vergierst, zu Ag. 1511 f. ), welcher thatkräftig sowohl von dem Bogen als von dem Schwerte Gebrauch macht. Σκυθικά παλίν τονα βέλη: nach einem Bruchstück des Agathon bei Athen. X p. 454 d Σκυθικῷ τε τόξῳ τὸ τρίτον (der dritte Buchstabe des Namens Θησεύς) ἦν προσεμφερές war der skythische Bogen einem nicht unähnlich, weil dessen Enden stark aufwärts gebogen waren. παλίντονα τόξα auch Hom. Θ 266, Herod. VII 69, Soph. Trach. 511 . σχέδια αὐτόκωπα βέλη, die Waffe für den Nahkampf, die man gleich am eigenen Griff fafst, nicht erst durch andere Mittel, wie den Pfeil durch den Bogen, in Bewegung setzt. Zu αὐτόκωπα vgl. Hesych. αὐτόλαβον· ἑαυτοῦ λαβὴν ἔχον.

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-87

13
Aristot. Poet. c. 16 p. 1455ª 4 τετάρτη δὲ (scil. ἀναγνώρισις) ἡ ἐκ συλλογισμοῦ, οἷον ἐν Χοηφόροις, ὅτι ὅμοιός τις ἐλήλυθεν, ὅμοιος δὲ οὐ δεὶς ἀλλ᾽ ἢ ὁ Ὀρέστης, οὗτος ἄρα ἐλήλυθεν.

166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-88

14
ὀρχεῖται: ebenso wird 1022 F. das Herzklopfen als ein Tanz des Herzens, der das Spiel der Furcht begleitet, bezeichnet.

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-89

15
εὐξύμβολον . . δοξάσαι, vgl. Prom. 792
οὐ γὰρ ῥητὸν αὐδᾶσθαι τόδε
, Aristoph. V. 1713 οὐ φατὸν λέγειν.

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-90

16
Suppl. 365
σὺ δὲ παρ᾽ ὀψιγόνου μάθε γεραροφρονῶν
.

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-91

17
ὅστις κείραιτο: zu Ag. 625 . Elektra will den Gedanken des Chors auf Orestes lenken: „Ich allein könnte die Locke geweiht haben und thatsächlich gleicht die Locke meinen Haaren; da ich es nicht gethan habe, wie ihr wilst, muls man an Orestes denken.“ Vgl. Soph. Εl. 907 ἐξεπίσταμαι (Chrysothemis, welche die Locke gefunden hat, spricht) μή του τόδ' ἀγλάισμα πλὴν κείνου μολεῖν. τῷ γὰρ προσήκει πλήν γ᾽ ἐμοῦ καὶ σοῦ τόδε κἀγὼ μὲν οὐκ ἔδρασα, τοῦτ᾽ ἐπίσταμαι οὐδ᾽ αὖ σύ κτέ. und dazu Schol. τὸ μὲν ἀπὸ τῆς ὄψεως τοῦ βοστρύχου κινεῖσθαι ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν γελοῖον· πιθανῶς οὖν ἐπάγει, ὅτι οὐδενὶ ἄλλῳ ἢ τῷ πάνυ συνημ μένῳ κατὰ γένος τὰ τοιαῦτα προσήκει.

173. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-92

18
19
ὅδε, ὁ πλόκαμος. ρος hier s. v. a. ὅμοιος. ὁμόπτε

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-93

20
αὐτοῖσιν (Krüger I 43, 1, 3) ἡμῖν mit der bei Ausdrücken der Gleichheit geläufigen Brachylogie. Vgl. Hom. P 51 κόμαι Χαρίτεσσιν ὁμοῖαι. Die Kritik, welche Euripides El. 527 an diesem Erkennungsmittel übt: χαίτης πῶς συνοίσεται πλόκος, ὃ μὲν παλαίστραις ἀνδρὸς εὐγενοῦς τραφείς, ὃ δὲ κτενισμοῖς θῆλυς; ἀλλ᾽ ἀμήχανον. πολλοῖς δ᾽ ἂν εὕροις βοστρύχους ὁμοπτέρους καὶ μὴ γεγῶσιν αἵματος ταὐτοῦ, γέρον, ist zwar an und für sich gerechtfertigt, läfst aber die Naivetät der Äschyleischen Poesie aufser acht.

176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-94

21
μῶν .. ᾖ wie μὴ ᾖ (Krüger I 54, 8, 13), am Ende ist es u. s. w. μῶν οὖν wie Eur. Androm. 82 u. a.

179. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-95

22
ἔπεμψε, welches im Gegensatz zu μολείν steht, ist zu betonen. κουρίμην χάριν πατρός (als Liebesgabe von abgeschnittenen Haaren für den Vater) wie 4tos εὐκταίαν χάριν Ag. 1386 .

182. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-96

23
24
προσέστη καρδίαν : zu Ag. 825 . men.

184-185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-97

25
δίψιοι σταγόνες von den ,heifsen" Thränen. ἄφρακτοι: der Thränenstrom ist nicht zu hem δυσχίμου πλημμυρίδος: der unaufhaltsam hervorbrechende Thränenstrom erinnert an eine stürmisch bewegte Flut. Eur. Alk. 184 πᾶν δὲ δέμνιον ὀφθαλμοτέγκτῳ δεύεται πλημμυρίδι.

188. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-98

26
νιν, scil. πλόκαμον.

189-190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-99

27
28
ἐπώνυμον φρόνημα: Sept. 523
ὠμόν
, οὔτι παρθένων ἐπώνυμου, φρόνημα, Soph. Εl. 1194 μήτηρ καλεῖται· μητρὶ δ᾽ οὐδὲν ἐξισοῖ.

191. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-100

29
ἄντικρυς (ins Gesicht, entschieden): Hom. Η 362 ἄντικρυ δ' ἀπόφημι.

192. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-101

30
ἀγλάϊσμα (Grabesschmuck): vgl. Soph. Εl. 908 καὶ νῦν θ᾽ ὁμοίως καὶ τότ᾽ ἐξεπίσταμαι μή του τόδ᾽ ἀγλάϊσμα πλὴν κείνου μολεῖν.

193. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-102

31
32
Elektra hat οὐκ ἔχω im Sinne, verschweigt aber das ungünstige Wort.

194. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-103

33
34
εἶχε, scil. ὁ πλόκαμος.

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-104

35
ἐκινυσσόμην (hin- und herschwankte), vgl. Krüger 1 54, 8, 8.

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-105

36
εὖ σάφα wie Pers. 786
εὖ γὰρ σαφῶς τόδ᾽ ἴστε
. Vgl. zu Ag. 1395 und Eum. 520 . ή: das zweite Glied wird anders gewendet, so dafs die Abhängigkeit von Der (kon σάφ᾽ ἦν wegfällt. sekutive) Infin. ἀποπτύσαι hängt von εὖ σάφ' ἦν in dem Sinne eine sichere Entscheidung gegeben wäre" ab.

199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-106

37
ἄγαλμα τιμήν ist Apposition zum Inhalt des Satzes ( συμπενθεῖν). Vgl. 509 und zu Ag. 235 f.

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-107

38
Euripides ( El. 534 ) kritisiert auch dieses Erkennungsmittel: πῶς δ᾽ ἂν γένοιτ' ἂν ἐν κραταιλέῳ πέδῳ γαίας ποδῶν ἔκμακτρον; εἰ δ᾽ ἔστιν τόδε, δυοῖν ἀδελφοῖν ποὺς ἂν οὐ γένοιτ᾽ ἴσος, ἀνδρός τε καὶ γυναικός, ἀλλ᾽ ἄρσην κρατεῖ.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-108

39
Dieser Vers ist vor 209 unnütz. Ohnedies ist o μolo und auch ποδῶν überfüssig.

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-109

40
πτέρναι . . ὑπογραφαί (Fersen und Umrisse der Fufssohlen) ist Apposition zu στίβοι (Angabe der Teile). Und μετρούμεναι schliefst sich an die Apposition statt an στίβοι an. In

210-211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-110

41
δὶς καταφθορά von der peinlichen Ungewissheit. Gegensatz dazu steht εἰδότας 200, zu dem jedoch auch der Satz οἵοισιν .. στροβούμεθα gehört. - σμικροῦ . . πυθμήν: an die Stelle des eigentlichen Ausdrucks tritt ohne weiteres das Gleichnis. Vgl. die schöne Wendung 246 ff.

211-212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-111

42
τὰ λοιπὰ (Akk., zu 707) τυγχάνειν καλῶς, τοῖς . . ἐπαγγέλ λούσα (den Göttern Bitterfüllung anmeldend d. h. den Göttern dankbar ankündigend, dafs die Bitten in Erfüllung gehen, und damit sich zur Darbringung der gelobten Opfer verpflichtend). Was du erflehst, erfüllt sich bereits; danke den Göttern dafür und bitte nur, dafs auch weiterhin dir alles nach Wunsch gehe." Vgl. 217.

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-112

43
τίνος γὰρ ἤδη ἐπέτυχον ὑπὸ θεῶν ὅτι εἶπες τὰ λοιπά"; Schol. τί κυρῶ: zu 707. ἕκατι δαιμόνων, um der Götter willen, quod ad deos attinet.

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-113

44
ὧνπερ ( εἰς ὄψιν ἥκειν).

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-114

45
Zu dem Gebrauch von συνειδέναι (um die That oder den Zustand eines anderen wissen) vgl. Xen. Anab. VII 6, 18 σύνοιδέ μοι εἰ ἐπιορκῶ, Plat. Phaed. p. 92 D ἐγὼ τοῖς διὰ τῶν εἰκότων τὰς ἀποδείξεις ποιουμένοις λόγοις ξύνοιδα οὖσιν ἀλαζόσιν.

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-115

46
ἐκπαγλουμένην: ἐκπάγλως θαυμάζουσαν Schol., viel Aufhebens, grofses Wesen machend. σύνοιδα ist hier wie οἶδα bebandelt. Vgl. Krüger § 56, 7, 6.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-116

47
πρός, in Hinsicht auf.

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-117

48
κατ᾿ αὐτοῦ: zu Ag. 827 .

221. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-118

49
ἐν κακοῖσι γελᾶν s. v. a. και κοῖσιν ἐγγελᾶν. Vgl. Soph. Αnt. 551 γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γελῶ und zu Ag. 1612 .

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-119

50
Soph. Εl. 1200 ΗΛ. μόνος βροτῶν νυν ἴσθ᾽ ἐποικτείρας ποτέ. ΟΡ. μόνος γὰρ ἥκω τοῖς ἴσοις ἀλγῶν κακοῖς.

223. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-120

51
52
Soll ich annehmen, daſs du mit solchen Äufserungen dich als Orestes ausgeben willst?"

224. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-121

53
αὐτὸν ἐμὲ ὁρῶσα.

226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-122

54
55
ἀναπτεροῦσθαι wie φόβος μ᾿ ἀναπτεροῖ Εur. Suppl. 89 , ἀνε πτερῶσθαι καὶ πεποτῆσθαι τὰς φρένας Aristoph. Vö. 1445, ἀνεπτάμαν Soph. Αi. 693, πέτῃ Eur. Bakch. 332 durch Freude, Furcht oder Hoffnung in die höchste Aufregung und Spannung versetzt werden, so dafs man alle Fassung verliert. Die Fassung wieder gewinnen καταστῆναι Pers. 298
λέξον καταστάς

229-230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-123

56
Orestes sagt:,,Uberzeuge dich, dafs von dieser Stelle meines Hauptes die Locke abgeschnitten ist, die du bereits als Locke deines Bruders wegen der Ähnlichkeit mit deinen Haaren anerkannt hast." τομή die Stelle des Haares, wo die Locke abgeschnitten ist. Vgl. Hom. Α 235 σκήπτρον, τὸ μὲν οὔ ποτε φύλλα καὶ ὄζους φύσει, ἐπεὶ δὴ πρῶτα τομὴν ἐν ὄρεσσι λέλοιπεν.

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-124

57
ἰδοῦ δέ wie σκέψαι μὲν σκέψαι δέ, zu 372. Gegen den Witz des Euripides ( El. 541 ) οὐκ οἶσθ᾽, Ορέστης ἡνίκ᾽ ἐκπίπτει χθο- νός, νέαν μ' ἔτ᾽ οὖσαν; εἰ δὲ κἄκρεκον πέπλους, πῶς ἂν τότ᾽ ὢν παῖς ταὐτὰ νῦν ἔχοι φάρη, εἰ μὴ ξυναύξοινθ᾽ οἱ πέπλοι τῷ σώματι; bemerkt der Schol.: οὐ πάντως ἐν τῷ νῦν χιτῶνι, ἀλλ᾿ εἰκὸς αὐτὸν ἔξωθεν ἔχειν παιδικὸν σπάργανον.

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-125

58
σπάθη: Hesych. σπάθημα· πύκνωμα, ἀπὸ τῶν ταῖς σπάθαις κατακρουόντων τὰ ὕφη. θήρειον γραφήν: solche Buntstickerei kennt schon Hom. τ 228 ἐν προτέροισι πόδεσσι κύων ἔχε ποικίλον ἑλλόν, ἀσπαίροντα λάων. Vgl. Eur. Iph. Τ. 814, Ion 1146 ff., Hek. 470 f., Poll. VII 55 ὁ δὲ κατάστικτος χιτών ἐστιν ὁ ἔχων ζῷα ἢ ἄνθη ἐνυφασμένα. καὶ ζῷωτὸς δὲ χιτὼν ἐκαλεῖτο καὶ ζωδιωτός.

232. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-126

59
Vgl. Herod. I 119 idov dè οὔτε ἐξεπλάγη ἐντός τε ἑωυτοῦ γίνεται, Hom. χ 411 ἐν θυμῷ, γρηῦ, χαῖρε καὶ ἴσχεο μηδ' ὀλόλυξε. Orestes kommt einem heftigen Ausbruch freudiger Überraschung zuvor. Damit vermeidet der Dichter die Notwendigkeit, starke Farben aufzutragen.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-127

60
Soph. Αi. 1004 ὦ δυσθέατον ὄμμα (so ruft Teukros beim Anblick des toten Bruders). μοίρας, partes, Rollen.

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-128

61
ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ Schol. Vgl. zu Ag. 437 . Die Stelle enthält eine Nachahmung von Hom. Z 429 Εκτωρ, ἀτὰρ σύ μοι ἐσσὶ πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ ἠδὲ κασίγνητος, σὺ δέ μοι θαλερὸς παρακοίτης. Ζυ ἔστ᾽ ἀναγκαίως ἔχον vgl. 692, Aristoph. Frie. 334 μοι ' στ᾿ ἀναγκαίως ἔχον, Antiphan. com. frg. 53, 3 ὁδόν, ἣν πᾶσιν ἐλθεῖν ἔστ' ἀναγκαίως ἔχον, Eur. Suppl. 527
τί τούτων ἐστὶν οὐ καλῶς ἔχον
.

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-129

62
Statt des einfachen μητέρα ( προσαυδῶν) folgt eine neue Wendung.

241. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-130

63
της ὁμοσπόρου scil. στέργηθρον ἐς σέ μοι ῥέπει.

242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-131

64
πιστὸς . . ἦσθα, weil du dich entschlossest zu meiner Erlösung hieherzukommen.

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-132

65
66
Beweinte (d. h. unter Thränen ersehnte) Hoffnung. δακρυτός als fem.: zu Ag. 598 . σπέρματος ist als relat. Gen. von σωτήριος abhängig. Vgl. πόνων θελκτήριος 666, λυμαντήριον οἴκων 760, δειμάτων λυτήριον 816, auch δέσμιον σέθεν Eum. 306 . Krüger II 47, 26, 7. Durch σπέρματος σωτήριος wird bezeichnet, dafs sich die Hoffnung auf Erhaltung des Geschlechts bezieht.

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-133

67
ἀλκῇ πεποιθώς: Suppl. 355
ἀλκᾷ πίσυνος
, Hom. E 299 λέων ως ἀλκὶ πεποιθώς.

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-134

68
μόνον, vgl. οἷον Ag. 136 , μόνον θεοὶ σῴζοιεν Soph. Phil. 528 . σὺν τῷ τρίτῳ: er wird an drit- ter Stelle genannt als Ζεὺς σωτήρ. Eum. 761
Παλλάδος καὶ Λοξίου ἕκατι καὶ τοῦ πάντα κραίνοντος τρίτου σωτῆρος
 und zu Ag. 257 f.

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-135

69
Hier (vgl. 203) wird zuerst das Gleichnis ohne Vermittlung gegeben, diese aber 251 mit οὕτω δὲ καὶ nachgebracht. Vgl. Ag. 76 u. 334. αἰετοῦ πατρός, des alten Adlers. πατρός steht in Gegensatz zu γένναν, erinnert aber gleich an die Beziehung des Gleichnisses.

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-136

70
Mit πλεκταῖσι καὶ σπειράμασιν vgl. σπείραις πολυπλόκοις Eur. Med. 481. In betreff der Feindschaft des Adlers und des Drachen vgl. Hom. M 200 ff., Aristot. Tiergesch. [ Χ 1 ἔστι δὲ ἀετὸς καὶ δράκων που λέμια· τροφὴν γὰρ ποιεῖται τοὺς ὄφεις ὁ ἀετός.

248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-137

71
τοὺς δέ, als ob παῖδας statt γένναν vorherginge. ἐν-

249-250. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-138

72
73
νῆστις: zu Ag. 203 . τελεῖς, ausgewachsen, függe ( ὥστε προσφέρειν). θήραν πατρῴαν, was der alte Adler für die Jungen fing.- σκηνήμασιν: τῇ καλιᾷ Schol.

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-139

74
75
πατροστερή passivisch wie βιοστερῆ Soph. Oed. Κ. 747, κρατὶ ὀμματοστερεί ebd. 1260, dagegen hat ἀργυροστερή unten 1000 aktive Bedeutung wie ὀμματοστερής Eum. 941 . γόνος, proles.

253. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-140

76
Vgl. zu 132.

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-141

77
καὶ: und nicht blofs Mitleid, sondern auch das eigene Interesse mufs dich bestimmen uns zu helfen. Sept. 76
γένεσθε δ
' ἀλκή· ξυνὰ δ᾽ ἐλπίζω λέγειν· πόλις γὰρ εὐ πράσσουσα δαίμονας τίει.

256. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-142

78
ὁμοίας, die ebenso reichlich spendet. εὔθοινον wie θοίναις Prom. 546 von Opfermahlzeiten gesagt ist. Zum Gedanken Hom. A 40 ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί ἔκης ταύρων ἠδ᾽ αἰγῶν, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ.

257. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-143

79
out ε .. outɛ: zu Ag. 76 . Doch hat man nicht den gleichen Fall wie etwa Eur. frg. 194 ἐγὼ γὰρ οὔτε ναυτίλον φιλῶ τολμῶντα λίαν οὔτε προστάτην χθονός, weil hier eine Beziehung auf das vorhergehende Gleichnis vorliegt. σήματ᾽ εὐπιθῆ: der Adler ( αἰετὸς ὑψιπέτης) ist der wichtigste Weissagevogel. Hom. Θ 247 αὐτίκα δ᾽ αἰετὸν ἧκε, τελειότατον πετεηνῶν, Μ 201, Ν 822, Ω 292 αἴτει δ᾽ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τε οἱ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὖ κράτος ἐστὶ μέγιστον, 315, β΄ 146, ο 161, ν 243 — αὐανθείς· ξηρανθείς Hesych.

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-144

80
ἀρήξει: ἐπιμελήσεται τῶν βωμῶν Schol. In anderem Sinne πόλει τ᾿ ἀρήγειν καὶ θεῶν ἐγχωρίων βωμοῖσι Sept. 14 . — βουθύτοις ἤμασιν: zu Ag. 1592 .

261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-145

81
82
κόμιζε: ἐπιμελείας ἀξίου Hesych. Hom. Z 490 τέ᾽ αὐτῆς ἔργα κόμιζε, ο 113 ὣς ἐμὲ κεῖνος ἐνδυ κέως ἐκόμιζε. Das Objekt zu κόμιζε ergiebt sich aus dem folgenden Satze ( δόμον).

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-146

83
ὦ τέκνα nach ὦ παῖδες als Ausdruck zärtlicher Bitte. Vgl. 895.

265. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-147

84
γλώσσης χάριν s. v. a. γλώσση χαριζόμενος (nur um zu reden, aus Schwatzhaftigkeit, μὴ δυνάμενος ἐχεμυθεῖν Schol.), vgl. Hes. W. und Τ. 709 μηδὲ ψεύδεσθαι γλώσ σης χάριν, Soph. Ant. 371
τόλμας χάριν
, Eur. Οr. 1514 γλώσσῃ χαρίζῃ, τἄνδον οὐχ οὕτω φρονῶν. Porson setzt απαγγελεί wegen πεύσεται. Aber durch den Konj. ἀπαγγείλη wird die Befürchtung dessen ausgedrückt. Eur.

266. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-148

85
οὓς ἴδοιμ᾽ ἐγώ ποτε: Med. 163 ὅν ποτ᾽ ἐγὼ νύμφαν τ᾿ ἐσίδοιμ᾽ αὐτοῖς μελάθροις διακναιομένους, scherzhaft Aristoph. Ach. 1156 ὃν ἔτ᾽ ἐπίδοιμι τευθίδος δεόμενον.

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-149

86
87
ἐν κηκίδι πισσήρει, im Qualm des Fichtenbarzes, weil der Scheiterhaufen aus dem Holz der Pechfchte ( πεύκη) errichtet wurde.

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-150

88
οἴτοι προδώσει ( με) wie οὔ τοι προδώσω ( σε) Eum. 64 . σθενής wie Eum. 61
Λοξία μεγασθενεῖ
. μεγα-

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-151

89
ἐξορθιάζων: ἀνατεταμένα βοῶν Schol.

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-152

90
Vgl. Eum. 469 f. , Attius Epigonis frg. VI R. qui nisi genitorem ulso (s. v. a. ultus fuero), nullum meis dat finem miseriis. ὑφ᾽ ἧπαρ, „ins Herz. Soph. Ant. 1315
παίσασ᾽ ὑφ᾽ ἧπαρ αὐτόχειρ αυτήν
, Ag. 440 , 783. θερμόν steht proleptisch. Soph. Ant. 88
θερμὴν ἐπὶ ψυχροῖσι καρδίαν ἔχεις
.

272. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-153

91
μέτειμι: zu Ag. 1666 . - τοῦ πατρὸς τοὺς αἰτίους, eine kurze, immerhin verständliche Ausdrucksweise. Doch möchte man του φόνου τοὺς αἰτίους, wie Heimsöth, oder τοὺς παλαμναίους πατρός oder τοῦ πατρὸς μιαιφόνους, wie Stadtmüller vermutet hat, erwarten.

273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-154

92
τρόπον τὸν αὐτόν: 887 δόλοις ὀλούμεθ᾿ ὥσπερ οὖν ἐκτείναμεν, 554 1.

274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-155

93
Die Partie 274-295, welche durch eigentümliche und starke Färbung des Ausdrucks auffällt und mit 1030 f. οὐκ ἐρῶ τὴν ζημίαν· τόξῳ γὰρ οὔτις πημάτων προσίζεταιnicht in Einklang steht, scheint Dindorf mit Recht als spätere Einlage bezeichnet zu haben. ἀποχρημάτοισι . ταυρούμενον (scil. ἐμέ erklären Pauw, Hermann, Dindorf u. a.,,in Entrüstung wegen des mir entzogenen väterlichen Erbes". Aber der Gegensatz, der in den folgenden Worten αὐτὸν τῇ φίλῃ ψυχῇ liegt, weist auf folgenden Sinn hin:,,durch Strafen, die nicht mit Geld, sondern mit dem eigenen lieben Leben zu büfsen sind, wild gemacht, aufgeregt", so dafs ζημίαις sich auf die Drohungen des Apollon bezieht. Mit ταυρούμενον vgl. Eur. Med. 92 ἤδη γὰρ εἶδον ὄμμα νιν ταυρουμένην, 188 τοκάδος δέργμα λεαίνης ἀποταυροῦται δμωσίν (diese Beziehung auf den Blick ist natürlicher).

275-276. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-156

94
αὐτόν με τίσειν τάδε (scil. τὸ μὴ μετιέναι τὸν τοῦ πατρὸς φό νον) τῇ φίλῃ ψυχῇ (abhängig von τίσειν, büfsen mit) steht, wie gesagt, in Gegensatz zu ἀποχρημάτ τοισι. ἔχοντα κτἑ., d. i. indem über mich viel Unheil komme".

277-278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-157

95
96
„,Den Groll der gekränkten Abgeschiedenen aus der Erde den Angehörigen in Aussicht stellend." βλαστάνειν νόσους: vgl. Ag. 753
βλαστάνειν οἰζύν
.

279-280. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-158

97
λειχήνας σαρκῶν ἐπαμβατῆρας (Aussatz der sich über den Leib verbreitet), ἀγρίαις γνάθοις ( Prom. 384
ποταμοὶ πυρὸς δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις
 . . γύας) ἐξέ σθοντας (die Form ἔσθειν auch Ag. 1597 ) ἀρχαίαν (die ursprüngliche, τὴν ὑγιᾶ καὶ ἐξ ἀρχῆς οὖσαν ἡμῖν Schol.) φύσιν ist Apposition zu νόσους. Ζυ λειχήνας vgl. Εum. 788 f., zu ἀρχαίαν Plat. Gorg.518 D προσαπολοῦσιν αὐτῶν καὶ τὰς ἀρχαίας σάρκας.

281. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-159

98
κόρσας, τρίχας Schol., Poll. II 32, Etym. M. p. 530, 51, Etym. Gud. p. 338. Vgl. Cels. V 28, 19 vitiligo (Flechte) quoque quamvis per se nullum periculum affert, tamen et foeda est et ex malo corporis habitu fit. Eius tres species sunt. Αλφος . Μέλας . . Λευκὴ habet quiddam simile alpho, sed magis albida est et altius descendit, in eaque albi pili sunt et lanugini similes. Omnia haec serpunt, sed in aliis celerius, in aliis tardius. - ἐπαντέλλειν wie ἀντέλλουσα θρίξ Sept. 522 .

282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-160

99
προσβολάς (aggressiones), vgl. Aristoph. Frie. 59 ὅτου ποτ' ἐστὶ δαιμόνων ἡ προσβολή.

283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-161

100
101
ἐκ προστροπαίων αἱμάτων d. i. aus dem Grolle der Gemordeten, die nach Rache verlangen.

284. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-162

102
103
Wenn der Vers dieser Partie ursprünglich angehört, so mufs, wie Dobree vermutet hat, vorher etwas ausgefallen sein (z. Β. τοιαῦτα πέμψειν εἶπε τὸν κάτω νεκρόν, der obwohl er seine Augenbrauen in der Dunkelheit bewege, doch hell sehe).

285. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-163

104
Die Rede wird hier direkt, 290 wieder indirekt.

286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-164

105
Der Vers scheint aus einer Erklärung zu 283 entstanden zu sein. Vgl. Anhang.

287. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-165

106
λύσσα und μάταιος φόβος geben eine Erklärung zu τὸ .. βέλος, wenn sie auch nicht appositionell stehen. μάταιος, weil nur geträumt. ἐκ νυκτῶν, nächtlicher Weile, wie Hom. μ 286 ἐκ νυκτῶν δ᾽ ἄνεμοι χαλεποί, Theogn. 460, Eur. Rhes. 13 τίνες ἐκ νυκτῶν τὰς ἡμετέρας κοίτας πλάθουσι;