Aeschylus, Libation Bearers, ed. N. Wecklein, 451

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

δι᾽ ὤτων δὲ συν-

τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν βάσει.
450

τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει,

τὰ δ᾽ αὐτὸς ὀργῇ μαθεῖν.

πρέπει δ᾽ ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν.

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸⁹

ἄφερτον ἄφερτον Robortellus ἄφερκτον et in marg. ζτ Μ. κλύεις κλύεις Turnebus κλύει Μ. δύας ἀτίμους δύας ἀτίμους Stanley δυσατίμουσ Μ. nulla personae nota in M: Electrae dedit Ο Mueller. ἔχεις Hermann λέγει Heimsoeth. πατρώϊον Μ. ἄξια Μ. πολυσινοῦς μυχῷ Stanley. πολυσινοῦς Blomfield πολυσίνουσ eraso finali σ Μ. δίκην Hermann. χέουσα χέουσα Dobraeus χέρουσα mut. in χίρουσα Μ. κεκρυμμένον Dindorf. φρεσὶν Robortellus φρεσσιν Μ. γράφου in principio proximi versus habet M. nulla personae nota in M. φρενῶν φρενῶν Turnebus φρονῶν Μ. αὐτὸσ (eraso : ex αὐτοῖσ factum) Μ. γργα Scaliger. πρέπει» (fuerat πρέπεισ) δ᾽ ἀκάμπτων Μ.

ΟΡ.

Libation Bearers. Aeschylus. ed. N. Wecklein. Berolini. 1885.

Current edition Experimental

Χοηφόροι (OCR draft) (Greek) (Χοηφόροι. N. Wecklein, 1885.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Χοηφóρoι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 479-584 focus

Ὀρέστης

πάτερ, τρόποισιν οὐ τυραννικοῖς θανών,

αἰτουμένῳ¹ μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων.
480

Ἠλέκτρα

κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε² σου χρείαν ἔχω,

φυγεῖν μέγαν προσθεῖσαν Αἰγίσθῳ <φθόρον³ >.

Ὀρέστης

οὕτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν

κτιζοίατ᾽: εἰ δὲ μή, παρ᾽ εὐδείπνοις ἔσει

ἄτιμος ἐμπύροισι⁴ κνισωτοῖς χθονός.
485

Ἠλέκτρα

κἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας

οἴσω πατρῴων ἐκ δόμων γαμηλίους:

πάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον.

Ὀρέστης

ὦ Γαῖ᾽, ἄνες μοι πατέρ᾽⁵ ἐποπτεῦσαι μάχην.

Ἠλέκτρα

ὦ⁶ Περσέφασσα, δὸς δέ γ᾽ εὔμορφον κράτος.
490

Ὀρέστης

μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα

μέμνησο δ᾽ ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισας⁷—

Ὀρέστης

πέδαις δ᾽ ἀχαλκεύτοις θηρευθείς,⁸ πάτερ,—

Ἠλέκτρα

αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν.

Ὀρέστης

ἆρ᾽ ἐξεγείρει τοῖσδ᾽ ὀνείδεσιν, πάτερ;
495

Ἠλέκτρα

ἆρ᾽ ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα;

Ὀρέστης

ἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις,

ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος λαβὰς⁹ λαβεῖν,

εἴπερ κρατηθείς γ᾽ ἀντινικῆσαι θέλεις.

Ἠλέκτρα

καὶ τῆσδ᾽ ἄκουσον λοισθίου βοῆς, πάτερ,
500

ἰδὼν νεοσσοὺς τούσδ᾽ ἐφημένους τάφῳ:

οἴκτιρε θῆλυν ἄρσενός θ᾽ ὁμοῦ γόνον,¹⁰

καὶ μὴ ᾽ξαλείψῃς σπέρμα Πελοπιδῶν τόδε.

οὕτω γὰρ οὐ τέθνηκας οὐδὲ περ θανών:

παῖδες γὰρ ἀνδρὶ κληδόνες σωτήριοι
505

θανόντι: φελλοὶ δ᾽ ὣς ἄγουσι δίκτυον,

τὸν ἐκ βυθοῦ κλωστῆρα σῴζοντες λίνου.¹¹

ἄκου᾽, ὑπὲρ σοῦ τοιάδ᾽ ἔστ᾽ ὀδύρματα.

αὐτὸς δὲ σῴζῃ τόνδε τιμήσας λόγον.

510

Χορός

καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδ᾽¹² ἐτείνατον λόγον,
510

τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.

τὰ δ᾽ ἄλλ᾽, ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί,

ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος πειρώμενος.

Ὀρέστης

ἔσται: πυθέσθαι δ᾽ οὐδέν ἐστ᾽ ἔξω δρόμου,

πόθεν χοὰς ἔπεμψεν, ἐκ τίνος λόγου
515

μεθύστερον¹³ τιμῶσ᾽ ἀνήκεστον πάθος;

θανόντι¹⁴ δ᾽ οὐ φρονοῦντι δειλαία χάρις

ἐπέμπετ᾽: οὐκ ἔχοιμ᾽ ἂν εἰκάσαι τόδε:¹⁵

τὰ δῶρα μείω¹⁶ δ᾽ ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας.

τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθ᾽ αἵματος
520

ἑνός, μάτην ὁ μόχθος: ὧδ᾽ ἔχει λόγος.

θέλοντι δ᾽, εἴπερ οἶσθ᾽, ἐμοὶ φράσον τάδε.

Χορός

οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ¹⁷ γάρ: ἔκ τ᾽ ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525

Ὀρέστης

ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ᾽ ὀρθῶς φράσαι;

Χορός

τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης

καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης

τίνος¹⁸ βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς¹⁹ δάκος;
530

Χορός

αὐτὴ προσέσχε μαζὸν²⁰ ἐν τὠνείρατι.²¹

Ὀρέστης

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν²² ὑπὸ στύγους;²³

Χορός

ὥστ᾽ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης

οὔτοι μάταιον ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.²⁴

Χορός

ἡ δ᾽ ἐξ ὕπνου κέκλαγγεν²⁵ ἐπτοημένη.
535

πολλοὶ δ᾽ ἀνῇθον,²⁶ ἐκτυφλωθέντες σκότῳ,

λαμπτῆρες ἐν δόμοισι δεσποίνης χάριν:

πέμπει τ᾽ ἔπειτα τάσδε κηδείους χοάς,

ἄκος τομαῖον ἐλπίσασα πημάτων.

540

Ὀρέστης

ἀλλ᾽ εὔχομαι γῇ τῇδε καὶ πατρὸς τάφῳ
540

τοὔνειρον εἶναι τοῦτ᾽ ἐμοὶ τελεσφόρον.

κρίνω δέ τοί νιν ὥστε συγκόλλως²⁷ ἔχειν.

εἰ γὰρ τὸν αὐτὸν χῶρον ἐκλιπὼν²⁸ ἐμοὶ

οὕφις ἐμοῖσι σπαργάνοις ὡπλίζετο,²⁹

καὶ μαστὸν³⁰ ἀμφέχασκ᾽ ἐμὸν θρεπτήριον,
545

θρόμβῳ δ᾽ ἔμειξεν αἵματος φίλον γάλα,

ἡ δ᾽ ἀμφὶ τάρβει τῷδ᾽³¹ ἐπῴμωξεν πάθει,

δεῖ τοί νιν, ὡς ἔθρεψεν ἔκπαγλον τέρας,

θανεῖν βιαίως: ἐκδρακοντωθεὶς δ᾽ ἐγὼ

κτείνω νιν, ὡς τοὔνειρον ἐννέπει τόδε.
550

Χορός

τερασκόπον δὴ³² τῶνδέ σ᾽ αἱροῦμαι πέρι.

γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις,

τοὺς μέν³³ τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

Ὀρέστης

ἁπλοῦς ὁ μῦθος: τήνδε μὲν στείχειν³⁴ ἔσω,

αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς,
555

ὡς ἂν δόλῳ κτείναντες³⁵ ἄνδρα τίμιον

δόλοισι³⁶ καὶ ληφθῶσιν ἐν ταὐτῷ βρόχῳ

θανόντες, ᾗ καὶ Λοξίας ἐφήμισεν,

ἄναξ Ἀπόλλων, μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν.

ξένῳ γὰρ εἰκώς, παντελῆ σαγὴν ἔχων,
560

ἥξω σὺν ἀνδρὶ τῷδ᾽ ἐφ᾽ ἑρκείους³⁷ πύλας

Πυλάδῃ, ξένος τε καὶ δορύξενος δόμων.

ἄμφω δὲ φωνὴν ἥσομεν³⁸ Παρνησσίδα,

γλώσσης ἀυτὴν Φωκίδος μιμουμένω.

καὶ δὴ θυρωρῶν οὔτις ἂν φαιδρᾷ φρενὶ
565

δέξαιτ᾽,³⁹ ἐπειδὴ δαιμονᾷ δόμος κακοῖς:

μενοῦμεν οὕτως ὥστ᾽ ἐπεικάζειν τινὰ

δόμους⁴⁰ παραστείχοντα⁴¹ καὶ τάδ᾽ ἐννέπειν:

“τί δὴ πύλαισι⁴² τὸν ἱκέτην ἀπείργεται

Αἴγισθος, εἴπερ οἶδεν ἔνδημος παρών;”
570

εἰ δ᾽ οὖν ἀμείψω βαλὸν⁴³ ἑρκείων⁴⁴ πυλῶν

κἀκεῖνον ἐν θρόνοισιν εὑρήσω πατρός,

ἢ καὶ μολὼν ἔπειτά μοι κατὰ στόμα

ἀρεῖ,⁴⁵ σάφ᾽ ἴσθι, καὶ κατ᾽ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ,⁴⁶

πρὶν αὐτὸν εἰπεῖν “ποδαπὸς ὁ ξένος;” νεκρὸν
575

θήσω, ποδώκει περιβαλὼν χαλκεύματι.

φόνου δ᾽ Ἐρινὺς οὐχ ὑπεσπανισμένη

ἄκρατον αἷμα πίεται τρίτην πόσιν.

νῦν⁴⁷ οὖν σὺ μὲν φύλασσε τἀν οἴκῳ καλῶς,

ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνῃ τάδε:
580

ὑμῖν δ᾽ ἐπαινῶ γλῶσσαν εὔφημον φέρειν,

σιγᾶν θ᾽ ὅπου δεῖ καὶ λέγειν τὰ καίρια.

τὰ δ᾽ ἄλλα τούτῳ δεῦρ᾽ ἐποπτεῦσαι λέγω,

ξιφηφόρους ἀγῶνας ὀρθώσαντί μοι.

585

Χοηφóρoι Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 479-584 focus

Ὀρέστης

πάτερ, τρόποισιν οὐ τυραννικοῖς θανών,

αἰτουμένῳ μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων.
480

Ἠλέκτρα

κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε σου χρείαν ἔχω,

φυγεῖν μέγαν προσθεῖσαν Αἰγίσθῳ φθόρον.

Ὀρέστης

οὕτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν

κτιζοίατʼ· εἰ δὲ μή, παρʼ εὐδείπνοις ἔσῃ

ἄτιμος ἐμπύροισι κνισωτοῖς χθονός.
485

Ἠλέκτρα

κἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας

οἴσω πατρῴων ἐκ δόμων γαμηλίους·

πάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον.

Ὀρέστης

ὦ Γαῖʼ, ἄνες μοι πατέρʼ ἐποπτεῦσαι μάχην.

Ἠλέκτρα

ὦ Περσέφασσα, δὸς δʼ ἔτʼ εὔμορφον κράτος.
490

Ὀρέστης

μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα

μέμνησο δʼ ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισαν.

Ὀρέστης

πέδαις δʼ ἀχαλκεύτοις ἐθηρεύθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα

αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν.

Ὀρέστης

ἆρʼ ἐξεγείρῃ τοῖσδʼ ὀνείδεσιν, πάτερ;
495

Ἠλέκτρα

ἆρʼ ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα;

Ὀρέστης

ἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις,

ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος λαβὰς λαβεῖν,

εἴπερ κρατηθείς γʼ ἀντινικῆσαι θέλεις.

Ἠλέκτρα

καὶ τῆσδʼ ἄκουσον λοισθίου βοῆς, πάτερ,
500

ἰδὼν νεοσσοὺς τούσδʼ ἐφημένους τάφῳ·

οἴκτιρε θῆλυν ἄρσενός θʼ ὁμοῦ γόνον,

καὶ μὴ ʼξαλείψῃς σπέρμα Πελοπιδῶν τόδε

οὕτω γὰρ οὐ τέθνηκας οὐδὲ περ θανών·

παῖδες γὰρ ἀνδρὶ κληδόνες σωτήριοι
505

θανόντι· φελλοὶ δʼ ὣς ἄγουσι δίκτυον,

τὸν ἐκ βυθοῦ κλωστῆρα σῴζοντες λίνου.

ἄκουʼ, ὑπὲρ σοῦ τοιάδʼ ἔστʼ ὀδύρματα.

αὐτὸς δὲ σῴζῃ τόνδε τιμήσας λόγον.

510

Χορός

καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδʼ ἐτείνατον λόγον,
510

τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.

τὰ δʼ ἄλλʼ, ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί,

ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος πειρώμενος.

Ὀρέστης

ἔσται· πυθέσθαι δʼ οὐδέν ἐστʼ ἔξω δρόμου,

πόθεν χοὰς ἔπεμψεν, ἐκ τίνος λόγου
515

μεθύστερον τιμῶσʼ ἀνήκεστον πάθος;

θανόντι δʼ οὐ φρονοῦντι δειλαία χάρις

ἐπέμπετʼ· οὐκ ἔχοιμʼ ἂν εἰκάσαι τόδε.

τὰ δῶρα μείω δʼ ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας.

τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθʼ αἵματος
520

ἑνός, μάτην ὁ μόχθος· ὧδʼ ἔχει λόγος.

θέλοντι δʼ, εἴπερ οἶσθʼ, ἐμοὶ φράσον τάδε.

Χορός

οἶδʼ, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἔκ τʼ ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525

Ὀρέστης

ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστʼ ὀρθῶς φράσαι;

Χορός

τεκεῖν δράκοντʼ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης

καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης

τίνος βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς δάκος;
530

Χορός

αὐτὴ προσέσχε μαζὸν ἐν τὠνείρατι.

Ὀρέστης

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;

Χορός

ὥστʼ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης

οὔτοι μάταιον· ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.

Χορός

ἡ δʼ ἐξ ὕπνου κέκλαγγεν ἐπτοημένη.
535

πολλοὶ δʼ ἀνῇθον, ἐκτυφλωθέντες σκότῳ,

λαμπτῆρες ἐν δόμοισι δεσποίνης χάριν·

πέμπει τʼ ἔπειτα τάσδε κηδείους χοάς,

ἄκος τομαῖον ἐλπίσασα πημάτων.

540

Ὀρέστης

ἀλλʼ εὔχομαι γῇ τῇδε καὶ πατρὸς τάφῳ
540

τοὔνειρον εἶναι τοῦτʼ ἐμοὶ τελεσφόρον.

κρίνω δέ τοί νιν ὥστε συγκόλλως ἔχειν.

εἰ γὰρ τὸν αὐτὸν χῶρον ἐκλιπὼν ἐμοὶ

οὕφις ἐμοῖσι σπαργάνοις ὡπλίζετο,

καὶ μαστὸν ἀμφέχασκʼ ἐμὸν θρεπτήριον,
545

θρόμβῳ δʼ ἔμειξεν αἵματος φίλον γάλα,

ἡ δʼ ἀμφὶ τάρβει τῷδʼ ἐπῴμωξεν πάθει,

δεῖ τοί νιν, ὡς ἔθρεψεν ἔκπαγλον τέρας,

θανεῖν βιαίως· ἐκδρακοντωθεὶς δʼ ἐγὼ

κτείνω νιν, ὡς τοὔνειρον ἐννέπει τόδε.
550

Χορός

τερασκόπον δὴ τῶνδέ σʼ αἱροῦμαι πέρι.

γένοιτο δʼ οὕτως. τἄλλα δʼ ἐξηγοῦ φίλοις,

τοὺς μέν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

Ὀρέστης

ἁπλοῦς ὁ μῦθος· τήνδε μὲν στείχειν ἔσω,

αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς,
555

ὡς ἂν δόλῳ κτείναντες ἄνδρα τίμιον

δόλοισι καὶ ληφθῶσιν ἐν ταὐτῷ βρόχῳ

θανόντες, καὶ Λοξίας ἐφήμισεν,

ἄναξ Ἀπόλλων, μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν.

ξένῳ γὰρ εἰκώς, παντελῆ σαγὴν ἔχων,
560

ἥξω σὺν ἀνδρὶ τῷδʼ ἐφʼ ἑρκείους πύλας

Πυλάδῃ, ξένος τε καὶ δορύξενος δόμων.

ἄμφω δὲ φωνὴν ἥσομεν Παρνησσίδα,

γλώσσης ἀυτὴν Φωκίδος μιμουμένω.

καὶ δὴ θυρωρῶν οὔτις ἂν φαιδρᾷ φρενὶ
565

δέξαιτʼ, ἐπειδὴ δαιμονᾷ δόμος κακοῖς·

μενοῦμεν οὕτως ὥστʼ ἐπεικάζειν τινὰ

δόμους παραστείχοντα καὶ τάδʼ ἐννέπειν·

τί δὴ πύλαισι τὸν ἱκέτην ἀπείργεται

Αἴγισθος, εἴπερ οἶδεν ἔνδημος παρών;
570

εἰ δʼ οὖν ἀμείψω βαλὸν ἑρκείων πυλῶν

κἀκεῖνον ἐν θρόνοισιν εὑρήσω πατρός,

ἢ καὶ μολὼν ἔπειτά μοι κατὰ στόμα

ἀρεῖ, σάφʼ ἴσθι, καὶ κατʼ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ,

πρὶν αὐτὸν εἰπεῖν ποδαπὸς ὁ ξένος; νεκρὸν
575

θήσω, ποδώκει περιβαλὼν χαλκεύματι.

φόνου δʼ Ἐρινὺς οὐχ ὑπεσπανισμένη

ἄκρατον αἷμα πίεται τρίτην πόσιν.

νῦν οὖν σὺ μὲν φύλασσε τἀν οἴκῳ καλῶς,

ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνῃ τάδε·
580

ὑμῖν δʼ ἐπαινῶ γλῶσσαν εὔφημον φέρειν,

σιγᾶν θʼ ὅπου δεῖ καὶ λέγειν τὰ καίρια.

τὰ δʼ ἄλλα τούτῳ δεῦρʼ ἐποπτεῦσαι λέγω,

ξιφηφόρους ἀγῶνας ὀρθώσαντί μοι.

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 451 focus

ΧΟ.

δ᾽ ὤτων δὲ συν-

τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν βάσει.

τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει,

τὰ δ᾽ αὐτὸς ὀργᾷ μαθεῖν.

πρέπει δ᾽ ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν.
455

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Gottfried Hermann, 1852.) — 451 focus

γράφου, δι' ὤτων δέ τοι
445

τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν βάσει.

τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει,

τὰ δ᾽ αὐτὸς ὄργα μαθεῖν.

πρέπει δ᾽ ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν.

ΧΟΗΦΟΡΟΙ (OCR draft) Experimental (ΧΟΗΦΟΡΟΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 451 focus

ΧΟΡΟΣ

Δι' ὤτων δὲ συν-
450

τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν φρονῶν βάσει·

τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει,

τὰ δ' αὐτὸς αὐτοῖς ὀργᾷ μαθεῖν·

πρέπει δ' ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν.

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Martin L. West, 1990.) — 451 focus

γράφου· δι᾽ ὤτων δὲ συν-

τέτραινε μῦθον ἡσύχωι φρενῶν βάθει.

τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει,

τὰ δ᾽ αὐτὸς ὀργᾶι μαθεῖν·

πρέπει δ’ ἀκάμπτωι μένει καθήκειν.

455

⟨ΟΡ.⟩

Aeschyli Choephori (OCR draft) Experimental (Aeschyli Choephori. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 451 focus

(ΧΟ.)

(κλύεις.) δι᾽ ὤτων δὲ συν-
450

τέτραινε μύθον ἡσύχωι φρενῶν βάσει.

τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει,

τὰ δ᾽ αὐτὸς ὀργᾶι μαθεῖν.

πρέπει δ᾽ ἀκάμπτωι μένει καθήκειν.

ΟΡ.

τὸ πᾶν ἀτίμως ἔλεξας, οἴμοι.

ΧΟ.

πατρὸς δ᾽ ἀτίμωσιν ἆρα τείσει
435

ἕκατι μὲν δαιμόνων,

ἕκατι δ᾽ ἁμᾶν χερῶν.

ἔπειτ᾽ ἐγὼ νοσφίσας ὀλοίμαν.

Translations (9)

Libation Bearers Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 479-580 focus

Orestes

O father, who perished by a death unbefitting a king,

grant in answer to my prayer the lordship over your halls!
480

Electra

And I too, father, have a like request of you: to escape when I have wrought great destruction on Aegisthus.

Orestes

Yes, for then the customary funeral feasts of men would be established in your honor. But otherwise, at the rich and savory banquet

of burnt offerings made to the earth, you will be without a portion of honor.
485

Electra

And I will likewise at my wedding offer libations to you out of the fullness of my inheritance from my father’s house, and before all else I will hold this tomb of yours in the highest honor.

Orestes

O Earth, send up my father to watch my battle!

Electra

O Persephone, grant us indeed a glorious victory!
490

Orestes

Father, remember the bath where you were robbed of life.

Electra

And remember how they devised a strange net to cast about you.

Orestes

You were caught, my father, in fetters forged by no smith’s hand.

Electra

And in a fabric shamefully devised.

Orestes

Father, are you not roused by taunts such as these?
495

Electra

Are you not raising that dearest head of yours?

Orestes

Either send Justice to battle for those dear to you, or grant us in turn to get a similar grip¹ on them, if indeed after defeat you would in turn win victory.

Electra

So listen, father, to this last appeal of mine as you behold these fledglings crouching at your tomb. Have compassion on your offspring, on the woman and on the man as well, and let not this seed of Pelops’ line be blotted out: for then, in spite of death, you are not dead.
500

For children are voices of salvation to a man, though he is dead; like corks, they buoy up the net, saving the flaxen cord from out of the deep. Hear! For your own sake we make this lament. By honoring this plea of ours you save yourself.
505

510

Chorus

In truth you have drawn out this plea of yours to your own content in showing honor to this unlamented tomb. As for the rest, since your heart is rightly set on action, put your fortune to the test and get to your work at once.
510

Orestes

It will be so. But it is in no way amiss to inquire how, from what motive,

she came to send her libations, seeking too late to make amends for an irremediable deed. They would be a sorry gift to send to the senseless dead: I cannot guess what they mean. The gifts are too paltry for her offence.
515

For though a man may pour out all he has in atonement for one deed of blood, it is wasted effort. So the saying goes. If indeed you know, tell me: I wish to learn.
520

Chorus

I know, my child, for I was there. It was because she was shaken by dreams and wandering terrors of the night

that she sent these offerings, godless woman that she is.
525

Orestes

And have you learned the nature of the dream so as to tell it properly?

Chorus

She dreamed she gave birth to a serpent: that is her own account.

Orestes

And where does the tale end, and what is its consummation?

Chorus

She laid it to rest as if it were a child, in swaddling clothes.

Orestes

What food did it crave, the newborn viper?
530

Chorus

In her dream she offered it her own breast.

Orestes

Surely her nipple was not unwounded by the loathsome beast?

Chorus

No: it drew in clotted blood with the milk.

Orestes

Truly it is not without meaning: the vision signifies a man!

Chorus

Then from out of her sleep she raised a shriek and awoke appalled, and many lamps that had been blinded in the darkness flared up in the house to cheer our mistress. Then she sent these libations for the dead in the hope that they might be an effective cure for her distress.
535

540

Orestes

Well then, I pray to this earth and to my father’s grave that this dream may come to its fulfilment in me. As I understand it, it fits at every point. For if the snake left the same place as I; if it was furnished with my swaddling clothes;
540

if it sought to open its mouth to take the breast that nourished me and mixed the sweet milk with clotted blood while she shrieked for terror at this, then surely, as she has nourished a portentous thing of horror, she must die by violence. For I, turned serpent,
545

am her killer, as this dream declares.
550

Chorus

I choose your reading of this portent. Let it be so. As for the rest, give your friends their parts. Tell some what to do, others what to leave undone.

Orestes

It is a simple story. My sister must go inside, and I charge her to keep concealed this pact with me,

so that as by craft they killed a worthy man, so by craft they may likewise be caught and perish in the very same snare, even as Loxias decreed, lord Apollo, the prophet who has never before been false.
555

In the guise of a stranger, one fully equipped,I will come to the outer gate, and with me Pylades, whom you see here, as a guest and ally of the house. Both of us will speak the speech of Parnassus , imitating the accent of a Phocian tongue. And in case none of the keepers of the door will give us a hearty welcome
560

on the plea that the house is afflicted with trouble by the gods, then we will wait so that anyone passing the house will consider and say: Why then does Aegisthus have his door shut on his suppliant, if in fact he is at home and knows?
565

But if I indeed pass the outermost threshold of the gate and find that man sitting on my father’s throne, or if then coming face to face with me he lifts and casts down his eyes, know well:

before he can even say Of what land is this stranger? I will skewer him with my swift sword and lay him dead. The fury that has no fill of slaughter shall for her third and crowning drink drink unmixed blood!
Now you, Electra, keep strict watch over what happens inside the house,
575

so that our plans may fit together well. You addressing the Chorus had best keep a discreet tongue: be silent when there is need and speak only what the occasion demands. As for the rest, I call on him² to cast his glance this way and direct the contest of the sword for me. Exeunt Orestes, Pylades, and Electra
580

The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 451 focus

Listening to such things grave them within thy bosom, and make my tale pass through thine ears with the leisure step of thine understanding. For of these matters some are thus, and others seek thou thyself eagerly to learn. But it becomes thee to enter the lists with unflinching spirit.

ORESTES

LES CHOÉPHORES (OCR draft) Experimental (LES CHOÉPHORES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 451 focus

répandre
des sanglots et des pleurs sans fin. (A Oreste.) Entends et inscris dans ton cœur.

LE CHŒUR

(Inscris,) et par tes oreilles laisse descendre mon avis jusqu'au fond calme de ta pensée. Le passé le voilà ! Ce qui doit suivre, que ta colère te l'enseigne ! A qui
descend dans l'arène sied un implacable

The Choephoræ (OCR draft) Experimental (The Choephoræ. Robert Potter, 1779.) — 451 focus

Be reſolute, and calm. These things are thus:

515

Know this, and let thine indignation riſe:

The time demands a firm, determin’d ſpirit.

Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 451 focus

Per l'orecchio ti pènetri

negli anfratti del cuor questo lamento.

Tanto avvenne. Desidera

320

altre novelle il padre, or. Con indomita

furia convien discendere al cimento.

ORESTE
Strofe III.

Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 451 focus

Funde fermonem quieto mentis greſsu,

425

He enim ſic ſe habent.

Hæc uerò ipſe appetit intelligere.

Decet hec robore inflexibili protendere.

Ore.

Aeschylus, Die Totenspende: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Die Totenspende: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 451 focus

Hörst du's? Tief grab's ins Herz.

Hast du's vernommen?

Chor.

Es bohre das Wort sich

vom Ohr dir zum Grunde der Seele.

So war's. Du weifst es.

Der drunten erwartet,

was wird. Kein Zucken noch Zaudern:

455 tief Treffen und sicher.

Orestes.

434 Weh mir, wie schmachvoll

beschreibt ihr alles.

Nun denn, die Schmach des Vaters,

sie soll sie büfsen.

Die Götter wollen es,

und meine Hand, sie will's.

438 Ich will's, ich thu's - mag ich dran vergehen.

Chorführerin.

Wachet auf, Geschlecht der Erdentiefe,

Rachegeister, rüstet euch zum Feste.

Vater, höre deines Sohns Gelöbnis.

Endlich brach das Herz die feigen Fesseln,

zückte der befreienden Entschliefsung

kühnes Schwert: der Rettungsmorgen tagt.

Orestes.

456

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, The Libation-Bearers — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 451 focus

Let it pass, let it pierce, through the sense of thine ear,

To thy soul, where in silence it waiteth the hour!
530

The past is accomplished; but rouse thee to hear

What the future prepareth; awake and appear,

Our champion, in wrath and in power!

Orestes.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 451 focus

Was du vernommen, schreibe tief in's Herz dir ein;

Durch's Ohr bohre sich

Die Kunde dir in deiner Seele stillen Grund!

Wie du gehört, so geschah's:

Dem Andern forſche selber nach!
455

Du mußt auf sie furchtlos kühn dich stürzen.

Neunte Strophe.

Orestes.

Notes on the current edition

Libation Bearers

1. τοὺς τοῦ πατρός σου.

2. κατάκλειστος περὶ τὴν εἱρκτήν.

3. οὐδέποτε οὕτως ἑτοίμως ἐγέλασα ὡς τότε ἑτοίμως ἐδάκρυσα. τὰ δάκρυα (Gl.).

4. πρὸς τὸ κατάκλειστος.

5. πρὸς τὸν Ὀρέστην φησίν.

6. διατόρει, διακόμιζε. ἠρεμαίᾳ τῇ ψυχῇ· ἀντὶ τοῦ προσέχων καὶ μὴ ἀποπλανώμενος.

7. ταῦτα δὲ τὰ συμβάντα Ἀγαμέμνονι.

8. αὐτός: τουτέστιν (ἀγαμέμνονι αὐτὸς· τουτέστιν m), ἐπιθυμεῖ δὲ τὰ λοιπὰ γνῶναι ὁ πατήρ, τουτέστι τὴν τιμωρίαν. ἀντὶ τοῦ μάθε τῷ τρόπῳ σου.

9. πρέπει δέ σοι ἀμετακινήτῳ δυνάμει ὁρμᾶν κατ' αὐτῶν.

Commentary

Critical apparatus to The Libation Bearers (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Libation Bearers.) focus

31. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-22

τορὸς δὲ φοῖτος ὀρθόθριξ Libri

τορὸς γὰρ φοῖβος

(sic etiam M.)

ὀρθόθριξ

, nisi quod Turn.

φόβος

posuit. Heathio auctore Schutzius et Porsonus

τορὸς γὰρ ὀρθόθριξ φόβος

. Si sic legitur, turbat mox

περὶ φόβῳ

, quod Schützius in secunda editione scripsit

περὶ φόνῳ

. Sed

φόβος

illud e Turnebi ingenio, non e veteribus libris ductum est. Scholiastae quidem ad v. 34. haec est adnotatio,

ἐκ τῶν τῆς καρδίας μυχῶν περισσῶς τῷ φόβῳ ἀναλακεῖν καὶ βοῆσαι τὴν Κλυταιμνήστραν ἐποίησεν ὁ σαφὴs φόβος δὲ ὀνείρων μαντευόμενος

, ut

φόβος

legisse videri possit: sed nihil obstat quin eum

φοῖβος

ut alius vocabuli interpretationem posuisse existimemus. Scripsit autem Aeschylus

τορὸς δὲ φοῖτος ὀρθόθριξ.

In eandem emendationem incidit Bambergerus.

34. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-23

ἔλακε

Rob. Turn.

ἔλαχε

M. G. Ald. codex Robortelli, sed in M. G.

e supra adscriptum.

περὶ φόβῳ

, prae timore. Infra v. 541.

ἀμφὶ τάρβει

. Pers. v. 697.

περὶ τάρβει

. Euripides Or. v. 815.

θανάτου ἀμφὶ φόβῳ

35. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-24

γυναικείοισιν Libri

γυναικίοισιν

. Correxit Victorius. βαρὺς πίτνων

βαρὺς πιτνῶν

M. Rob.

βαρὺ πιτνῶν

G. Turn.

βαρυπιτνών

Ald.

βαρὺς πίτνων

Blomfieldius ex Elmsleii sententia.

36. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-25

κριταὶ δὲ Libri

κριταὶ τῶνδ᾽ ὀνειράτων

. In M. est

κρίται

, sed

ab alia manu in litura scriptum est. Porsonus post

κριταί

inseruit

τε

, Schützius ex Arnaldi sententia

δέ

, quod praestat.

37. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-26

ἔλακον

ἔλαχον

M. G. Ald. Rob. Correxit Turnebus.

39. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-27

ἐγκοτεῖν In

ἐγκοτεῖν

in M.

factum.

40. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-28

τοιάνδε

M. Rob.

τοιάνδε

τοιὰν δὲ

Ald. Turn. χάριν ἀχάριτον Deinde

χάριν ἀχάριτον

Elmsleius ad Soph. Oed. Col. v. 836. Libri

χάριν ἀχάριν

41. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-29

ἰὼ γαῖα μαῖα

M. G. Ald. Turn. Agnoscit hoc scholiastes, qui

ὦ γῆ μήτηρ

adscripsit. Recte vero Rob.

ἰὼ γαῖα γαῖα

. Illud ineptum. μωμένα με ἰάλλει Deinde

μωμέν αμιλλεί

, accentus in

et spiritu, ut videtur, in

deletis, M.

μωμένα μιλλεῖ

G. Ald. Rob.

μωμένα μυλλεῖ

Turn. Emendavit Stanleius.

42. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-30

τόδ'

G. Ald.

τόδε

M. Rob. Omittit Turn. ἐκβαλεῖν Deinde

ἐκβάλλειν

libri, nisi quod

ἐκβάλλεν

Turn. Correxit Stanleius.

43. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-31

λύτρον Libri

λυγρόν

. Emendavit Canterus.

44. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-32

πάνοιζυς

πανοϊζὺς

M. G. Rob.

πανοίξυς

Ald. Turn. idque e codice suo affert Robortellus. Scribendum

πάνοιζυς

. V. Lob. Paralip. p. 251.

48. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-33

θανάτοισιν Libri

θανάτοισι

49. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-34

ἀδάματον Libri

ἀδάμαντον

, quod olim correxi.

50. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-35

φρενός τε

Vict.

φρένες τε

M. G.

φρένε τε

Ald.

φρέννεσθε

codex Robortelli.

φρένας τε

Rob.

φρενῶν τε

Turn. In

περαῖνον

αι

ab alia manu in litura habet.

51. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-36

ἀφίσταται In

ἀφίσταται

in M. alia manus

με

super adscripsit. Stanleius aliique interrogative haec dici voluerunt,

φοβεῖται δὲ τίς;

Recte scholiastes

τοῦτο δὲ θέλει εἰπεῖν, ὅτι ἡ αἰδώς, ἣν περὶ Ἀγαμέμνονος εἶχον οἱ δῆμοι, νῦν εἰς φόβον ἐτράπη, ἐκεῖνον γὰρ ᾐδοῦντο καὶ ἐφίλουν, τὸν δὲ φοβοῦνται ὡς τύραννον διατελούμενον

. Hoc enim chorus dicit, maiestas inexpugnabilis, invicta, non debellata olim in auribus animisque popularibus versata destitit: metuit autem aliquis (man ist in furcht).

52. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-37

ἐν βροτοῖς In

ἐν βροτοῖς

in M.

factum. Habere autem

ἐν βροτοῖς

, non

ἐμβροτοῖς

, videtur M.

ἐν βροτοῖσι

Rob. Deinde

θεός τε καὶ θεοῦ

, omisso

καί

, vitium Ald. unde

θεός τε θεοῦ

Turn.

53. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-38

ῥοπὴ

M. Rob. Turn.

ῥοπῇ

G. Ald. δίκας Deinde

δίκαν

M. G. Ald. Rob.

δίκας

recte Turn. Scholiastes

ἡ δὲ τῆς δίκης ῥοπὴ τοὺς μὲν ἐπισκοπεῖ ταχέως καὶ ἀμύνεται, ἄλλοις δὲ ἐν ἀμφιβόλῳ ἐᾷ τὴν τιμωρίαν, οὐκ ἀθρόως αὐτοὺς ἀμυνομένη, ὥςτε τοὺς ἠδικημένους ὑπ' αὐτῶν λυπεῖσθαι, ἄλλους δὲ σκότος καλύπτει, ὡς μηδ' ὁρᾶσθαι ὑπ᾽ αὐτῆς. ὁμοίως ὁ φόνος πέπηγε καὶ οὐ διαρρεῖ, ἀλλ᾽ ἐπέξεισιν ἑαυτόν.

54. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-39

τοὺς μὲν

τοῖς μὲν

M. G. Ald. Rob.

τοὺς μὲν

recte Turn. cum scholiasta.

56. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-40

μένει χρονίζοντ' ἀτυχής

μένει. χρονίζοντ᾽ ἄχη βρύει

M. sed

ἄχη

ab alia manu in litura scriptum est; fuisse antea

videtur:

autem ita scriptum, ut

εὐ

videri possit negligentius inspicienti. Hinc

μένει χρονίζοντ᾽ εὐχὴ βρύει

G. Ald. et codex Robortelli et

μένει χρονίζον τεύχη βρύει

Ald. et

μένει, χρονίζον τ' εὐχῇ βρύει

Turn.

μένει, κρονίζοντ'

(voluit

χρονίζοντ'

, ut in adnotatione scripsit)

ἄχη βρύει

cum Sophiano Robortellus. Multa hic temere tentata sunt. Possis suspicari Aeschylum scripsisse

μένει χρονίζοντα βρύειν

, ut haec sit sententia, sed conversio iustitiae subita respicit hos in luce; alia in confiniis tenebrarum exspectat morata efflorescere; alios cassa tenet nox. Sed veri similius est

βρύει

, quod scholiastes

ἀνθεῖ

interpretatur, ex versu 61. ubi

βρύειν

legitur, per errorem huc translatum esse, ut versus 57. post illum versum 61. perperam repetitus est. Aeschylum igitur scripsisse puto

ῥοπὴ δ᾽ ἐπισκοπεῖ δίκας ταχεῖα τοὺς μὲν ἐν φάει, τὰ δ᾽ ἐν μεταιχμίῳ σκότου μένει χρονίζοντ᾽ ἀτυχῆς τοὺς δ᾽ ἄκραντος ἔχει νύξ.

Sed conversio iustitiae subita respicit hos in luce (i. e. sed iustitia subito se convertit in hos qui in luce versantur: Clytaemnestram et Aegisthum intelligit); alii inter lucem et tenebras infelices morantur (infelix exsilio Orestes); alios (Agamemnonem) cassa nox tenet.

58. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-41

αἵματ'

δι' αἵματ'

M. G. Ald. et codex Robortelli.

δι' αἷμά τ'

ex coniectura Rob. Turn. et ita edd. ante Porsonum, qui pluralem restituit. ἐκποθένθ' Deinde

ἐκποθένθ'

e Schützii emendatione Porsonus.

ἐκποθὲν

ceteri.

59. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-42

τίτας

τὶ τὰς

vitium Ald. πέπηγεν οὐ Deinde

πέπηγεν οὐ

M. Rob. Turn.

πεπηγμένου

G. Ald. διαρρύδαν Deinde libri

διαρρυδῶν

. Blomfieldius

διαρρυδάν

. Scribendum erat

διαρρύδαν

. Scholiastam, cuius haec est interpretatio,

ἀντὶ τοῦ οὐ διαρρέων

, adverbium legisse animadvertit Lobeckius Paral. p. 156.

60-61. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-43

διαλγὴς δ' ἄτα διαφέρει τὸν αἴτιον παναρκέτας νόσου βρύειν Libri

διαλγὴς ἄτη

, nisi quod Robortellus

αἴτη

ex suo codice affert. Recte Schützius in secunda editione

διαλγὴs δ᾽ ἄτα

. In G. ante

διαφέρει

hoc signum est,

[

, minio scriptum, quo librarius indicare voluit

ἄτη

διαφέρει

, inter quae verba paene nullum in codice spatium est, maiore spatio disiungenda fuisse, quo spatio versuum fines notantur. Mox iterum tale spatium est inter

αἴτιον

παναρκέτας

. Asulanus igitur signo isto et spatio, quod post

αἴτιον

est, librarium verba ista

διαφέρει τὸν αἴτιον

expungenda indicasse ratus omisit ea in editione Ald. posuitque pro iis, quod in codice ut interpretatio supra scriptum est,

διασπαράσσει

. Itaque Turnebus quoque haec ita exhibuit,

διαλγὴς ἄτη διασπαράσσει, παναρκέτας νόσου βρύειν

, correcto vitio Aldinae, quae

παναλκέτας

habet. Scholiastes autem, qui

διασπαράσσει

διαφέρει

adscripsit, quae interpretatio etiam in M. addita est, male haec interpretatus est. Hoc dicit poeta, graviter dolitura noxa differt auctorem (i. e. differt auctori poenam), ut satietate malorum abundet. Post hunc versum in libris repetitus legitur versus 57.

τοὺς δ᾽ ἄκραντος ἔχει νύξ

. Adscriptum est in M. G.

τοῦτο ὥςπερ ἐπαδόμενόν ἐστιν

62. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-44

θιγόντι Libri

οἴγοντι

. Stephani Scaligerique emendatio,

θιγόντι

, vel metri caussa recipi debebat. Recepit eam Blomfieldius: sed male idem ex Bothii sententia

οὔτι

, quod libri habent, in

οὔτε

mutavit. Neque enim

θιγόντι

ad ea pertinere potest, quae sequuntur,

πόροι τε πάντες etc

64. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-45

διαίνοντες Libri

βαίνοντες

. Scribendum

διαίνοντες

, quod etiam Lachmannus vidit. χερομυσῆ Deinde

τὸν χαιρομυσῆ

M. G. Rob.

τὸν χαιρομισῆ

Ald.

τὸν χειρομισῆ

Turn.

τὸν χειρομυσῆ

Pauwius aliique.

τὸν χερομυσῆ

scribendum esse vidit Porsonus.

65. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-46

φόνον καθαρσίοις ἴοιεν ἂν μάτην. Libri

φόνον καθαίροντες ἰοῦσαν ἄτην

. Scholiastes

ἀντὶ τῆς ἐπιούσης αὐτῷ ἄτης. Ἀττικῶν δὲ τὸ πρὸς αἰτιατικὴν συντάσσειν, καθαίρω σε τὸν φόνον· τὸ δὲ κοινόν, καθαίρω σε τοῦ φόνου

. Scaligero

ἐλοῦσαν μάτην

scribendum videbatur, quod ferri non magis potest quam quod Godefrido Müllero in mentem venit,

ἔθυσαν μάτην

. Aoristus enim id quod factum est indicat tamquam exemplum eius quod fieri soleat: quod autem non est factum, non potest pro exemplo esse. Heathius

ῥέουσι μάτην

scribendum coniecit; alii alia, quae tacere praestat. Corruptum esse apparet non finem tantum versus, sed etiam

καθαίροντες

. Nam nec spondeus ferri potest, quum puri ubique iambi sint, et, si recte in praecedente versu

διαίνοντες

scripsimus, de quo non videtur dubitandum esse, ipsum

καθαίροντες

propter formam et significationem displiceat necesse est. Videtur autem

καθαίροντες

ex interpretatione natum esse. Aeschylum scripsisse puto

φόνον καθαρσίοις ἴοιεν ἂν μάτην.

66. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-47

ἀμφίπτολιν

M. G.

ἀμφὶ πτόλιν

Ald. Rob. Turn.

Ἀνάγκαν ἀμφίπτολιν

Blomfieldius,

τὸν ἀμφιτειχῆ λεών

, quod est in Sept. c. Theb. v. 273. comparans, perperam interpretatur necessitatem urbi circumdatam, quum ab hostibus obsidione capta esset. Neque satis recte scholiastes

τὴν ἐκ διαφόρων πόλεων ἀνάγκην, ὅ ἐστι πόλεμον. ὡς “ἀμφιμάτορας κόρους” φησὶν ὁ Εὐριπίδης

(Androm. v. 467.).

ἐκ διαφόρων γὰρ πόλεων ἦσαν οἱ Ἕλληνες

. Immo intelligitur duplicis sedis necessitas, quam dii imposuerunt his mulieribus, ut ex patria abductae in aliena urbe servitutem paterentur. Haec autem verba,

ἀνάγκαν — αἶσαν

, parenthesin esse et Stanleius intellexit et scholiastes.

68. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-48

πατρῴων τάνδ' ἐςᾶγον αἶσαν

πατρῴων δούλιον ἐς ἄγον αἶσαν

M. G. Ald. In M. in

ἄγον

inter

aliquid erasum.

δούλιον ἐς ἄγον αἶσαν

ex codice suo Robortellus affert.

ἐςᾶγον

emendate Rob. Turn. Vitium in hoc versu arguit metri insolentia. Blomfieldius

δουλίαν

scripsit. Portus

δούλειον

voluerat. Immo

δούλιον

ortum esse puto ex adscripta interpretatione

δουλείαν

. Aeschylus enim scripsisse videtur

πατρῴων τάνδ᾽ ἐςᾶγον αἶσαν.

69-70. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-49

δίκαια καὶ μὴ 'μαῖς πρέπον τύχαις βίου βίᾳ φερομένων αἰνέσαι

δίκαια καὶ μὴ δίκαια πρέποντ᾽ ἀρχὰς βίου

M. G. Ald.

ἀρκᾶς βίου

ex codice affert Robortellus: ipse ex Sophiani coniectura

ἀρχαῖς βίου

dedit.

ἀρχαὶ βίου

Turn. Deinde

βίαι

vel

βίᾳ

M. G. Ald. Rob. Turn.

βίᾳ

ex codice affert Rob. Hic quoque metrum vitia ostendit. Atque alterum quidem

δίκαια

ab interprete adscriptum esse videtur. Quam suspicionem confirmat fortasse scholiastes, cuius haec est adnotatio,

εἴτε δικαίως εἴτε μή. ἐστὶ δὲ παροιμία· “δοῦλε, δεσποτῶν ἄκουε καὶ δίκαια κἄδικα.”

Deinde

πρέποντ᾽ ἀρχὰς βίου

vix possunt intelligi. Scholiastae legisse videntur

ἀπ' ἀρχᾶς

. Eorum enim hae sunt adnotationes, una ad v. 66.

τὸ ἑξῆς, ἐμοὶ δὲ πρέποντα καὶ ὀφειλόμενά ἐστιν ἀπαρχὰς

(sic etiam M.)

βίου τὰ τῶν βίᾳ με φερομένων αἰνέσαι πικρὸν φρενῶν στύγος κρατούσῃ. ἀνάγκην γάρ μοι οἱ θεοὶ προςήνεγκαν

: altera ad v. 69.

πρέποντά μοι ἐστι καὶ ὀφειλόμενα, ἐξότε τοῦτον ἐπανῄρημαι τὸν βίον, τὰ τῶν πρὸς βίαν κεκτημένων ἐπαινέσαι, καλυπτούσῃ τὴν κατ' αὐτῶν ἀποστύγησιν καὶ μηδὲ παρρησίᾳ τὸν δεσπότην κλαιούσῃ

, cui adnotationi quod in ed. Rob. praefixum est lemma,

πρέποντ᾽ ἀρχαίου βίου

, non legitur in codicibus M. G. Apparet iam scholiastas depravatam scripturam invenisse. Certa emendatione vereor ne non possint hi versus restitui: sed veri simile puto Aeschylum scripsisse

ἐμοὶ δ᾽, (ἀνάγκαν — αἶσαν) δίκαια καὶ μὴ 'μαῖς πρέπον τύχαις βίου βίᾳ φερομένων αἰνέσαι

. Nam

πρέπον τύχαις

scribendum esse probabilis est Schützii coniectura.

βίᾳ φερόμενοι

quum dicuntur domini, non severi in chorum significantur, sed violenti in Agamemnonem eiusque liberos.

70. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-50

πικρὸν

Vict. et ita scholiastes.

πικρῶν

M. G. Ald. Rob. Turn.

71. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-51

κρατούσῃ

Ald. δακρύων ὑφειμάτων Deinde

δακρύω δ᾽ ὑφ᾽ εἱμάτων

M. Rob. Turn.

δακρύω δ᾽ ὑφειμάτων

G. Ald. Corrupta haec esse vidit Porsonus ad Eur. Med. v. 1218. Non potest enim dubitari quin trimeter iambicus restituendus sit. Scribendum

δακρύων ὑφειμάτων

, qui genitivi pertinent ad

πένθεσιν

72. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-52

ματαίοισι

ματαίαισι

ante correctionem G. δεσποτᾶν Deinde libri

δεσπόταν

. Correxit Stanleius.

73. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-53

παχνουμένῃ

πένθεσιν παχνουμένην

M. Rob.

πένθεσι παχνουμένην

G. Ald.

πένθεσι παχνουμένη

Turn. Scribendum erat

πένθεσιν παχνουμένῃ

. Itaque hanc epodum ita conformavi,

ἐμοὶ δ᾽ ἀνάγκαν γὰρ ἀμφίπτολιν θεοὶ προςήνεγκαν· ἐκ γὰρ οἴκων πατρῴων τάνδ᾽ ἐςᾶγον αἶσαν) δίκαια καὶ μὴ 'μαῖς πρέπον τύχαις βίου βίᾳ φερομένων αἰνέσαι, πικρὸν φρενῶν στύγος κρατούσῃ, δακρύων ὑφειμάτων, ματαίοισι δεσποτᾶν τύχαις, κρυφαίοις πένθεσιν παχνουμένη.

Me vero (duplicis enim sedis necessitatem addidere dii: nam ex patriis aedibus in hanc duxerunt sortem) iusta et iniusta eorum, qui violenti feruntur, pro mea conditione decet approbare, acerbo compresso animi odio, lacrimarumque veste celatarum propter temeraria dominorum fata occultis doloribus horrescentem.

75. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-54

πάρεστε

πάρετε

Ald. προςτροπῆς

προτροπῆς

G. Ald.

76. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-55

γένεσθε

γένεσθαι

, sed

αι

supra adscripto, M.

77. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-56

τύμβῳ χέουσα

τύφῳ δὲ χέουσα

M. G.

τύφῳ δὲ χέουσα

codex Robortelli. In M. adscriptum

οἶμαι τύμβῳ

. In G.

τύφῳ

vocabuli ultima syllaba punctis notata et

μβῳ

supra scriptum.

τύμβῳ δὲ χέουσα

Ald. Rob.

τύμβῳ χέουσα

emendate Turn.

78. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-57

εὔφρον' In

εὔφρον'

in M.

factum est. κατεύξωμαι Deinde

κατεύξομαι

M. G. Ald. Rob. Emendavit Turnebus.

81. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-58

τῶνδ'

Vict. et, ut videtur, M.

τῶν δ'

G. Ald. Rob. Turn.

82. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-59

τόνδε In

τόνδε

in M.

factum.

83-85. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-60

ὡς νόμος βροτοῖς, ἔσθλ᾽ ἀντιδοῦναι τοῖσι πέμπουσιν τάδε στέφη, δόσιν γε τῶν κακῶν ἐπαξίαν; Libri

ὡς νόμος βροτοῖς ἔστ᾽ ἀντιδοῦναι τοῖσι πέμπουσι τάδε στέφη δόσιν τε τῶν κακῶν ἐπαξίαν

. In his

πέμπουσιν

emendate scripsit Victorius. Elmsleio in addendis ad Eur. Heracl. v. 387. scribendum videbatur

ὡς νόμος βροτοῖς, ἔσθλ᾽ ἀντιδοῦναι τοῖσι πέμπουσιν τάδε στέφη, δόσιν τε τῶν καλῶν ἐπαξίαν;

ἔσθλ᾽ ἀντιδοῦναι

verum videtur: sed deinde scribendum est

δόσιν γε τῶν κακῶν ἐπαξίαν

. Vidit hoc etiam Stanleius in curis secundis,

δόσιν γε

scribendum esse. Ad

τῶν κακῶν

scholiastes haec adnotavit παρ' ὑπόνοιαν.

ἔδει γὰρ τῶν καλῶν εἰπεῖν

87. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-61

χύσιν

λύσιν

Ald. quum in G.

sic scriptum sit, ut negligenter intuenti

videri possit.

88. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-62

καθάρμαθ' ὥς τις

καθάρμαθ᾽ ὥς τις

Turn. et, ut videtur, M.

κάθαρμαθ', ὥς τις

Rob.

κάθαρμα θ' ὥςτις

κάθαρμα θ' ὅς τις

Ald. ἐκπέμψας Deinde

ἐκπέμψαις

ἐκ πέμψαις

Ald. πάλιν δικοῦσα

Πάλιν

δικοῦσα

pertinere animadvertit Turnebus, qui

πάλιν - | δικοῦσα

dedit. Scholiastes

στείχω πάλιν

coniunxit.

89. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-63

ὄμμασιν

ὄμμασι

solus Turn.

90. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-64

τῆσδ'

τῆς δ'

divisim Ald. ἔστε

ἐστὲ

Rob. Ceteri recte

ἔστε

95-100. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-65

NA In libris hi versus hoc ordine leguntur

λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχοις ὑπέρτερον. ΧΟ. αἰδουμένῃ σοί, βωμὸν ὡς, τύμβον πατρὸς λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον. ΗΛ. λέγοις ἄν, ὥςπερ ἠδέσω τάφον πατρός. ΧΟ. φθέγγου χέουσα σεμνὰ τοῖσιν εὐφροσιν.

Varietas lectionis haec est. In secundo versu

αἰδουμένη σοι

Ald. Rob. Deinde

βωμὸν

vitiose Ald. Tum

ὡς

G. Ald. Rob. In tertio versu

τὸν

omittit Rob. In quarto

ἠδέσω

vitium Aldinae. In quinto

εὔφροσιν

Turn. Ceteri

εὐφρόσιν

. Sed haec non una ratione corrupta esse vix opus est ut doceamus. Primum horum versuum Schützius, quum prius alia tentasset, in secunda editione ut spurium uncis inclusit, non indicans cur id fecerit. Illud certum est, hoc loco, quo hic versus in libris omnibus legitur, eum ab Aeschylo collocari non potuisse. Nam ne quid de eo dicam, quod quum Electra ante ubique plurali numero usa esset, singularis subito illatus aliquid duri habet, maxime haec duo sede sua exire hunc versum iubent, unum, quod ista iam saepius dictorum repetitio valde ieiuna est, alterum, quod orationes, qualis haec est Electrae, quum generali sententia concluduntur, ea ipsa sententia finiri solent. Et quis est qui non sentiat quam praeclare Electra orationem hoc dicto conclusisset,

μὴ κεύθετ᾽ ἔνδον καρδίας φόβῳ τινός. τὸ μόρσιμον γὰρ τόν τ' ἐλεύθερον μένει καὶ τὸν πρὸς ἄλλης δεσποτούμενον χερός.

Quibus verbis quis credat tam inutilem pannum adsui potuisse, qualis hic est,

λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχεις ὑπέρτερον.

Nam

ἄν

certe scribendum erat, id quod Iacobsii ad Anthol. Pal. p. 581. monitu fecit Blomfieldius. Sed maiora etiam vitia sunt in tribus sequentibus versibus. Nam cur tandem chorus de sua erga Agamemnonem pietate hic loquitur, ubi non de ea re sermo est, utrum chorus Agamemnonem colat necne, sed quo pacto Electra pie sacra debeat peragere? Turpissimus vero versus est is qui sequitur,

λέγοις ἄν, ὥςπερ ᾐδέσω τάφον πατρός.

Eum Schützius sic est interpretatus, dicas velim pro ea quam profiteris erga patris sepulcrum reverentia. Sumamus hanc esse huius versus sententiam, quam verba tamen, quae omni sensu carent, non admittunt: quid aliud Electra quam traducere videbitur chori pietatem, quippe ibi a choro iactatam, a se commemoratam, ubi longe alia dicenda erant? Haec si recte disputata sunt, planum est et ordinem versuum perturbatum et aliis eos vitiis inquinatos esse. Itaque primum illum versum,

λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχοις ὑπέρτερον

, quum a librario ad simile alius versus initium oculis aberrante omissus esset, postea alieno loco additum, et praeterea depravatum esse existimo. Videor autem mihi quod dignum Aeschylo esset effecisse ita his versibus conformatis omnibusque choro redditis,

ΧΟ. αἰδουμένῃ σοὶ βωμὸν ὡς τύμβον πατρὸς λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον. λόγους ἂν οἷςπερ ᾐδέσω τάφον πατρὸς στέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχεις ὑπέρτερον· φθέγγου χέουσα σεμνὰ τοῖσιν εὐφροσιν.

Quod scripsi

λόγους ἂν οἷςπερ ἠδέσω τάφον πατρός

, conferenda sunt quae de collocatione particulae

ἂν

dixi in libro de ea particula IV. cap. 7. In eo versu, qui intercidit,

χοάς

vel simile vocabulum fuit.

102. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-66

αὑτήν

αὐτὴν

Ald. Sed G. cum reliquis

αὑτήν

. V. ad Soph. Trach. v. 451. χὥςτις Deinde

χὥςτις

χ' ὡς τις

Ald. Rob.

χ' ὥς τις

Turn.

102

103. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-67

τἄρ'

τ' ἄρ'

M. (sic M.) G. Ald. Rob.

γ' ἄρ'

Turn. Vict. Inde Porsonus

γ' ἆρ'

. Scribendum potius

τἄρ'

. Ita Dindorfius. Deinde fortasse scribendum est

ἐπεύξωμαι

, ut v. 78. dictum est

κατεύξωμαι

. Idem coniecit Dobraeus Adv. II. p. 26.

103

ZZZZ

105. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-68

τίν'

est ecquem.

105

106. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-69

κεἰ

G. Ald. Rob. Turn. idque Schützius et Porsonus restituerunt.

κ' εἰ

M. sed ut ante rasuram

καὶ εἰ

fuerit.

καὶ

, omisso

εἰ

, Vict. Cant. Stanl.

106

112. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-70

ἁπλωστί Libri

ἁπλῶς τι

. Scribendum putavi

ἁπλωστί

. V. ad Suppl. v. 447.

112

113. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-71

μού 'στιν

καὶ ταῦτα μούστιν

M. G.

καὶ ταῦτα μοῦστιν

Ald. Turn.

καὶ ταῦτα μοῦστιν

Rob.

εὐσεφ

, vitium Aldinae.

113

114. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-72

πῶς δ' οὔ

πῶς δ᾽ οὔ;

scripserunt Stanleius, Schützius, Porsonus, alii.

114

115. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-73

NA Hunc versum, quem libri post versum 159. habent, hic reposui, certa, ut mihi videtur, emendatione. V. Opusc. II. p. 79. Libri

μεγίστη

. Emendavit Stanleius.

115

116. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-74

ἄρηξον, Ἑρμῆ χθόνιε Libri

Ἑρμῆ χθόνιε κηρύξας ἐμοί

. Lacunae signum in fine versus posuit Robortellus, post

χθόνιε

Canterus, in initio versus Stanleius. Suppletur aptissime

ἄρηξον

. V. Opusc. VII. p. 50. Non recte Nauckius in Philologo II. p. 149. scribendum esse putavit

ἐριούνι᾽ Ἑρμῆ χθόνιε, κηρύξας ἐμοί

. Nam quod apud Aristophanem in Ranis Aeschylus dicit,

οὐ δήτ' ἐκεῖνον, ἀλλὰ τὸν ἐριούνιον Ἑρμῆν χθόνιον προςεῖπε

, minime parodia est huius loci, sed aperte hoc tantum Aeschylus docet,

χθονίου

nomine se in initio Choephororum

τὸν ἐριούνιον

significasse.

116

118. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-75

αἱμάτων

πατρῴων δ᾽ ὀμμάτων

δ᾽ ὀμμάτων πατρῴων

G. Ald.

πατρῴων δ᾽ ὀμμάτων

Rob. Vict.

πατρῴων ὀμμάτων

Turn.

πατρώων δωμάτων

Schützius ex coniectura Stanleii. Requiritur

πατρῴων αἱμάτων

. Vidit hoc etiam H. L. Ahrens.

118

119. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-76

ἣ

ᾗ τὰ πάντα

vitium Aldinae.

κατὰ παντὰ

, omisso

ἣ

, Rob. Hoc dicit, tellurem, quae omnia gignit et, ubi maturuerunt fruges, rursus earum semen recipit.

119

121-124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-77

κἀγὼ ... φίλον τ' Ὀρέστην ... φίλον τ' Ὀρέστην φῶς ἀνάξομεν δόμοις Libri

κἀγώ

. Manifestum est scribi debere

κἀγώ

, quod pertinet ad praecedentia:

κλύειν εὐχάς, ἃ

(pro

ἃς

)

ἐγὼ λέγω

. Deinde

χέρνιβας βροτοῖς

M. Rob.

χέρνιβας βοτοῖς

G. Ald. Turn. Ad ultimum vocabulum in M. G.

γρ. νεκροῖς

supra adscriptum est, interpretatio exquisitioris vocabuli. Tenui quod olim in Observationibus criticis scribendum esse dixi,

χέρνιβας φθιτοῖς

. Pers. v. 218.

δεύτερον δὲ χρὴ χοὰς γῇ τε καὶ φθιτοῖς χέασθαι

, et v. 518.

ἔπειτα γῇ τε καὶ φθιτοῖς δωρήματα ἥξω λαβοῦσα πέλανον ἐξ οἴκων ἐμῶν

. Quae sequuntur, vulgo ita leguntur,

λέγω, καλοῦσα πατέρ', ἐποίκτειρόν τ' ἐμέ, φίλον τ' Ὀρέστην, πῶς ἀνάξομεν δόμοις.

In Ald. scriptum est

πάτερ

, in Rob.

πάτερ

vocativo casu,

πατέρ'

in ceteris. Deinde

ἐποίκτειρον τ᾽ ἔμε

Ald. Rob.

ἐποίκτειρόν τ' ἐμὲ

Turn. Vict. et, ut videtur, M.

ἐποικτείροντἔμε

G. Ad

πῶς

scholiastes adnotavit

ἀντὶ τοῦ ὅπως

, et

βασιλεύσομεν

ἀνάξομεν

, inepte. Non possunt probari coniecturae, quae de his versibus a me ipso olim aut ab aliis prolatae sunt. Exciderunt aliquot versus, quum librarius ab uno versu, cuius hoc erat initium,

φίλον τ' Ὀρέστην

, ad idem alius versus initium aberrasset. Scripsi igitur

κἀγὼ χέουσα τάσδε χέρνιβας φθιτοῖς λέγω, καλοῦσα πατέρ', ἐποικτείροντ᾽ ἐμὲ φίλον τ' Ὀρέστην ... φίλον τ' Ὀρέστην φῶς ἀνάξομεν δόμοις.

Iubeo patrem, mei carique Orestis misertum, (providere ut vincamus) carumque Orestem aliquo modo in domum reducamus.

125. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-78

πεπραμένοι Libri

πεπραγμένοι

. Scholiastes

νενικημένοι, κατηγωνισμένοι

. Emendavit Casaubonus. ἀλώμεθα Deinde

ἀλώμεθα

Vict. et, ut videtur, M.

ἀλώμεθα

G. Ald. Rob. Turn.

125

129. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-79

φεύγων

Rob. Turn.

φεύγειν

M. G. Ald. codex Robortelli.

129

130. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-80

πόνοισι

Rob.

πόνοισιν

M. G. Ald. Turn. χλίουσιν Deinde

χλίουσι

Ald. Turn. μέγα Denique

μέγα

Turn.

μέτα

M. Ald. Rob.

μετα

sine accentu G.

130

132. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-81

καὶ σὺ κλῦθί μου

et mox

σωφρονεστέραν

vitia Aldinae.

132

136. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-82

σοῦ Libri

λέγω φανῆναί σου πάτερ τιμάορον

. Scholiastes

τοῖς δ᾽ ἐχθροῖς σου λέγω σε φανῆναι τιμωρόν

. Porsonus ante

πάτερ

obelum apposuit. Cantero scribendum videbatur

φανῆναί σ᾽, ὦ πάτερ

Σέ

recepit Blomfieldius. Recte vero libri, nisi quod praestat fortasse

φαvῆναι σοῦ

136

137. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-83

ἀντικατθανεῖν δίκῃ Libri

ἀντικατθανεῖν δίκην

. In M. adscriptum

γρ. ἀντικατακτανεῖν

. Idem

ἀντικατακτανεῖν

supra scriptum in G. commemoratumque ex scholiis a Turnebo. Recte Scaliger

ἀντικακτανεῖν δίκῃ

137

138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-84

καλῆς

ἐν μέπω

vitium Ald. Deinde libri

τῆς κακῆς ἀρᾶς

. Emendaverunt Schützius et Blomfieldius.

138

139. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-85

κείνοις

κείνους

Rob.

139

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-86

τῶνδ'

τῶν

Rob. Turn.

τῶν

, supra adscripto

δ᾽

, M.

τῶν δ᾽

G. Ald.

140

144. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-87

ἐξαυδωμένας

ἐξαυδομένας

G. Ald.

144

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-88

καναχὲς

κἀναχὲς

G. Ald.

145

146. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-89

ὀλομένῳ

ὀλυμένῳ

Ald. In G. ambiguum est utrum

ὀλυμένῳ

scriptum sit, an, ut in ceteris,

ὀλομένῳ

146

147-151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-90

δεσπότᾳ πρὸς ἕρμα γᾶς τόδε κεδνῶν, κακῶν δ᾽ ἀπότροπον ἄγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν· κλῦε δέ μοι, σέβας, κλύ᾽, ὦ δέσποτ᾽, ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός.

δέσποτα

vitium Ald. Deinde libri

πρὸς ἔρυμα τόδε κακῶν κεδνῶν τ᾽ ἀπότροπον ἄλγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν

. In G. Ald.

χοᾶν

scriptum est. Nisi aperte haec antistrophica essent, prorsus incerta fluctuaret emendatio. Primo

ἔρυμα

Stanleius tumulum interpretatur, eodemque modo

τὸν τάφον

adscriptum est in M. G. Sed id dicendum fuisse

ἕρμα

ad Soph. Ant. v. 841. significavi. Scribendum videtur

πρὸς ἕρμα γᾶς τόδε κεδνόν

. Deinde librorum scripturam

ἄλγος

ἄγος

mutavit Victorius. Scholiastae enim haec est adnotatio,

τὸ ἑξῆς· ἐκκεχυμένων χοᾶν πρὸς ἔρυμα τόδε ἵετε δάκρυ ἄγος ἀπεύχετον (τὸ δάκρυ γὰρ ἀπευκτὸν ἄγος εἶπεν) ἀπότροπον τῶν ἡμετέρων κακῶν καὶ τῶν ἀγαθῶν τῶν ἐχθρῶν.

Receperunt

ἄγος

omnes post Victorium editores. Sed requiritur potius

ἅγος

. Hesychius

ἅγος, ἅγνισμα θυσίας. Σοφοκλῆς Φαίδρᾳ

. Scribendum erat

κακῶν δ᾽ ἀπότροπον ἅγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν

. Deinde libri

κλύε δέ μοι κλύε. σεβάς, ὦ δέσποτα ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός

, nisi quod

ἀμαυρᾶς

est in G. Ald.

κλύε

emendato accentu Porsonus,

σέβας ὦ δέσποτα

Turnebus. Mutato verborum ordine dochmiorum numerus restituendus erat. Itaque sic hanc stropham scripsi,

ἵετε δάκρυ καναχὲς ὀλόμενον ὀλομένῳ δεσπότᾳ πρὸς ἕρμα γᾶς τόδε κεδνόν· κακῶν δ᾽ ἀπότροπον ἅγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν· κλῦε δέ μοι σέβας, κλύ᾽, ὦ δέσποτ᾽, ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός.

Míttite lacrimam stridulam miseram misero domino ad sacrum huncce tumulum: malorum autem averruncam consecrationem effusarum inferiarum abominor: audi vero mihi reverentiam (i. e. preces), audi, domine, ex tenebroso corde.

152-153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-91

ὀτοτοτοτοτοτοῖ, ὀτοτοτοτοῖ, ἰώ, Libri

ὀτοτοτοτοτοτοτοῖ ἰώ

. Mutavi haec sic ut strophici versus postulabant.

156-158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-92

Σκυθικά τ' ἐν χερὶ παλίντονα ἐν ἔργῳ βέλη 'πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ' αὐτόκωπα νωμῶν ξίφη;

Σκυθικά

(

ς supra scriptum videtur)

τ' ἐν χεροῖν

Σκυθικὰ τ᾿ ἐν χεροῖν

Rob.

Σκύθης τάτ᾽ ἐν χεροίν

G. Ald. Turn. Deinde libri

παλίντον' ἐν ἔργῳ βέλη 'πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ' αὐτόκωπα νωμῶν βέλη

, nisi quod

ἔνεργα βέλη

habet Turn. in G. autem

ἐν ἔργῳ βέλει

antea scriptum fuerat, sed ultima syllaba et correcta est et supra scriptum

. Praeterea

πιπάλλων

G. Ald. Fortasse ex hoc loco Hesychius

πιπάλων, κραδαίνων, πάλλων

, habet. In M. adscriptum in margine

ἐν τῷ ἔργῳ, ἐν τῷ βάλλειν

, et in altera margine

σὺν ἔργῳ πάλλων, ὅ ἐστι μὴ μόνον φέρων, ἀλλὰ καὶ πράττων

. Deinde ad v. 158. in M. adscriptum

γρ. ἕτοιμα

, quod in G. omisso

γρ

. scriptum supra

αὐτόκωπα

. In repetito

βέλη

iure haeserunt critici. Recte Pauwius

νωμῶν ξίφη

, ex scholio, quod in M. G. ad

αὐτόκωπα

adscriptum est,

τὰ ἀφ' ἑαυτῶν ἔχοντα τὴν λαβὴν ξίφη. σχέδια δὲ ἐκ τοῦ σχεδὸn φονεύοντα καὶ οὐ πόρρωθεν ὥςπερ τὰ βέλη

. Scribendum est

Σκυθικά τε χερὶ παλίντονα ἐν ἔργῳ βέλη πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ᾽ αὐτόκωπα νωμῶν ξίφη;

Hei hei, quis hastipotens vir liberator aedium Scythicaque manu recurva in opere arma quassans Mars et comminus manubriata vibrans tela?

159. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-93

γαπότους

Turnebus.

ἀπότου

M. G. Ald.

εὐπότους

Rob. Hanc orationem Electrae tribuit Turnebus: choro continuant M. G. Ald. Rob. Post hunc versum in libris hic legitur

κήρυξ μεγίστη

(sic)

τῶν ἄνω τε καὶ κάτω

. Adscriptum in M. G.

ὡς ἐν μέσῳ ἱδρυμένων

. Robortellus et hunc versum et versus 158. 159. 160. asteriscis notavit, de qua re in adnotatione ante v. 160. interposita ita scribit, "Locus hic omnino mancus est, et ideo signavimus. haec videntur verba esse Electrae.

νέου δὲ μύθου

.” Versum, qui non suo loco legebatur, supra collocavi ante v. 116.

159

161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-94

ὀρχεῖται Hinc usque ad v. 176. G. Ald. personarum vices invertunt. In M. lineolae singulis versibus praefixae sunt.

ἂν, ὀρχεῖται

Turn.

ἀνορχεῖται

M. G. Ald. Rob.

161

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-95

τομαῖον

τόμαιον

162

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-96

ἐστὶ

τόδ᾽ ἐπὶ

Ald.

164

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-97

παλαιὰ

καρδία

165

166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-98

κείραιτό νιν Speciosa magis quam vera est Dobraei in Adv. II. p. 27. coniectura,

πλὴν ἑνός

. Nam sic statim chorus quaerere debebat

μῶν οὖν Ὀρέστου κρύβδα δῶρον ᾖ τόδε;

Separatim

πλὴν ἐμοῦ

et quasi obiter pronuntiandum est.

κείρετό νιν

, supra scripto ab alia manu

νιν

, M.

κείρετό νιν

G. Ald. Rob.

κείραιτό νιν

Turn. V. ad Soph. Αi. v. 1222.

166

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-99

ἐχθροὶ

ἐχθροῖς

, errorem Aldinae, repetit Turn.

167

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-100

αὐτοῖσιν ἡμῖν

M. G. Ald. Rob. Quod quum egregie conveniat indoli Graecae linguae, non debebat a Turnebo in

αὐταῖσιν ἡμῶν

mutari. Ridet haec Euripides in Electra v. 520. seqq. Aristophanes Nub. v. 530.

νῦν οὖν, Ἠλέκτραν κατ᾽ ἐκείνην, ἡδ᾽ ἡ κωμῳδία ζητοῦσ᾽ ἦλθ᾽, ἦν που 'πιτύχῃ θεαταῖς οὕτω σοφοῖς. γνώσεται γάρ, ἤνπερ ἴδῃ, τἀδελφοῦ τὸν βόστρυχον

, ubi scholiastae Aeschyli Choephoros memorant.

170

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-101

ἦν

κρύβδα

G. Ald. Quod libri habent

ἦν

mutavit Scholefieldius. Fr. Frankius in comm.I. de particulis negantibus linguae Graecae p. 19.

ἦ

scribendum putavit. Euripides Iph. Αul. v. 321.

μῶν τρέσας οὐκ ἀνακαλύψεις βλέφαρον, Ἀτρέως γεγώς;

171

174. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-102

χαίτην

ἔπεμψεν καὶ τὴν

M. G. Ald. Rob.

ἔπεμψε καὶ τὴν

Turn. Emendate

ἔπεμψε χαίτην

Vict. πατρί In fine versus

πατρὸς

M. G. Ald. Rob. Emendavit Turnebus.

174

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-103

αὖ

οὐχ

G. Ald. Turn.

οὐκ

, supra ab alia manu

adscripto M.

οὐκ

Rob. Idem

ἦσσον

. Ald.

ἥσσον

. Ceteri

ἧσσον

. Deinde libri

εὖ δάκρυτά μοι

. Recte Emperius

αὖ δάκρυτά μοι

. Aliud est enim, quod infra v. 673. legitur,

ἀνδρὸς εὖ κεκλαυμένου

175

176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-104

ψαύσει In G. Ald. quum praecedens versus Electrae tribuatur, huic chori nota adscripta est.

ψαύσει

, supra adscripto ab alia manu

, M.

ψαύσει

Turn.

ψαύσῃ

G. Ald. Rob.

176

177. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-105

προςέστη ... καρδίᾳ Transtulit hinc quaedam in Electram Sophocles a v. 902.

προσέστη

M. Rob.

πρόσεστι

G. Turn.

προςέπι

Ald. Deinde libri

καρδίας

. Scholiastes

κίνησις τῆς χολῆς τῆς κατ' αὐτόν

(

αὐτήν

Blomfieldius). Scribendum est, ut Stanleius sive potius Scaliger vidit,

καρδίᾳ

177

178. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-106

ἐπαίσθην

Canterus.

ἐπαίθην

M. G. Ald. Rob. In M. G. ad hunc versum adscriptum est hoc scholion,

ὡς βέλει ἐκρούσθην ἐξ ἐναντίας τιτρώσκοντι

. Ei scholio in editione Robortelliana lemma praefixum est, quod M. G. non habent,

ἐπώσθην

. Id receperunt Turn. Vict. διανταίῳ Deinde

διαλαίῳ

codex Robortelli, quod Robortellus probare se dicit: edidit tamen e Sophiani emendatione

διανταίῳ

. Et habent

διανταίῳ

M. et ceteri.

178

179. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-107

δίψιοι Schützius

διψίων

. Quod libri habent,

δίψιοι

, scholiastes in eandem sententiam interpretatur,

πρώην ἄγευστοι. ὡς δίψιον Ἄργος, τὸ ποτὲ ἄνυδρον

. Si Electra sibi, ut malis adsuetae, lacrimas exaruisse diceret, pluribus verbis uteretur. Verior est igitur alia interpretatio, quae in M. G. illud scholion antecedit,

ποθειναί μοι

. Nam

δίψιοι

sunt plenae desiderii. Desideraverat Electra Orestem.

179

180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-108

ἄφρακτοι

M. G. Ald. Rob.

ἄφραστοι

ex ed. Turn. propagatum. δυςχίμου

δυσχύμου

Turn. πλημμυρίδος

πλημμυρίδος

, sed altero

supra adscripto, M.

180

181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-109

ἐλπίσω

ἐλπίζω

Ald. ut habuerat G. in quo

mutatum est, sed sic ut etiamnum leviter intuenti

videri possit.

181

183-185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-110

κατανοῦσ᾽

error Ald. Deinde libri

ἐκείρατο ἐμὴ δὲ μήτηρ

, nisi quod

ἐμή

habet G.

ἐμῇ

Ald. Porsonus

ἐμή γε μήτηρ

. Defendit vulgatum Elmsleius ad Eur. Med. v. 940. Perstiti in ea sententia, quam in adnotatione ad versum illum Medeae (Opusc. III. p. 225. seq.) professus sum, excidisse videri ante haec verba,

ἐμὴ δὲ μήτηρ

, versum hac ferme sententia,

ἡ τοῦ μὲν αἰσχυντῆρος Αἰγίσθου δάμαρ

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-111

πεπαμένη

Ald.

186

187. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-112

σαίνομαι

ἐγὼ δὲ πῶς

, ut in interrogatione, scribendum putarunt Schützius et Blomfieldius. Recte scholiastes

λείπει, οὐκ ἔχω

. Electra cogitabunda secum hoc dicere instituit,

ὅπως μὲν αἰνέσω, εἶναι τόδ᾽ ἀγλάϊσμα Ὀρέστου, οὐκ ἔχω· σαίνομαι δ᾽ ὑπ᾽ ἐλπίδος

. Illud autem

οὐκ ἔχω

omissum est similiter atque in Luciani Dial. mort. I. 2. p. 332.

ἀλλ᾽ ἀπαγγελῶ ταῦτα, ὦ Διόγενες· ὅπως δὲ εἰδῶ μάλιστα ὁποῖος τις ἐστι τὴν ὄψιν

. Simili ellipsi explicandum est Terentii illud

hoc quid sit

in Andria I. 2, 20. In

σαίνομαι

priores tres litterae in M. ab alia manu in litura scriptae.

σαίνομαι

Ald.

187

191. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-113

εἴθ'

Ald. ἔμφρον' Deinde

εὔφρον'

Ald. Ceteri

εὔφρον'

. Auratus recte

ἔμφρον'

191

192. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-114

κινυσσόμην

μὴ κηνυσσόμην

M. G. Ald. Rob.

μὴ κινυσσόμην

Turn. Coronidem addiderunt Schützius et Porsonus. Corruptam scripturam ita interpretatur scholiastes

ἐφανταζόμην. κήνυμα

(ita M. G.)

γὰρ τὸ εἴδωλον

. Hesychius

κηνυσσόμην, εἴδωλον ἐγενόμην

. Photius

κήνυγμα, σκιὰ καὶ εἴδωλον

. Hesychius

κήνυγμα, τὸ κενὸn τοῦ σώματος, οἷον σκιὰ καὶ εἴδωλον, φάντασμα ἀσθενὲς καὶ ἀχρεῖον

. V. Aesch. Prom. v. 157.

192

193. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-115

ἀλλ᾽ ἦν σαφηνῆ ... ἀποπτύσαι Libri

ἀλλ᾽ εὖ σαφηνή

. Schol.

εὖ ἀντὶ τοῦ ἀκριβῶς

. Schützius

ἀλλ᾽ ἢ σάφ' ἦν μοι

. Porsonus Adv. p. 159.

ἀλλ' εὖ σάφ' ἤδη

et cum Rob.

ἀποπτύξαι

. Recepi

ἀλλ᾽ ἦν σαφηνῆ

, coniecturam Erfurdtii ad Soph. Ai. p. 626. Deinde

ἀποπτύσαι

in M. ita scriptum, ut etiam

ἀποπρύσαι

(non

ἀποπρίσαι

) legi possit.

ἀπόπτυσα

G. sed cum interpretatione

μισῆσαι

, quae etiam in M. adscripta est.

ἀπέπτυσα

Ald.

ἀποπτύξαι

Rob.

ἀποπτύσαι

ex scholiis Turn.

193

194. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-116

εἴπερ γ'

εἴπερ γ' ἀπ' ἐχθροῦ

M. Rob. (sic Rob.)

εἴπερ ἀπ᾿ ἐχθροῦ

G. Turn.

εἴπερ ἀπεχθροῦ

Ald.

194

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-117

εἶτα Libri

ἢ ξυγγενὴs ὢν εἶχε συμπενθεῖν ἐμοί

. Schützius in proximo versu

τιμὴν

edidit, quae etiam Porti aliorumque coniectura fuit. Non hoc, sed

εἶχε

mutandum erat. Inepti illi qui

εἶχε

pro

ἐδύνατο

dictum putant.

Ἔχω συμπενθεῖν

non potest dici nisi ab eo qui materiam habet lugendi: ubi de facultate sermo est, necessario

δύνασθαι

dicendum est. Scripsisse videtur Aeschylus

ἢ ξυγγενὴς ὤν, εἶτα συμπενθεῖν ἐμοὶ ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός.

Recte, si sensum spectes, ad ultimum versum scholiastes adnotavit

λείπει ἡ εἰς

. Sic igitur bene procedunt hi versus,

εἴθ᾽ εἶχε φωνὴν ἔμφρον᾽ ἀγγέλου δίκην, ὅπως δίφροντις οὖσα μὴ κινυσσόμην, ἀλλ᾽ ἦν σαφηνῆ τόνδ᾽ ἀποπτύσαι πλόκον, εἴπερ γ᾽ ἀπ' ἐχθροῦ κρατὸς ἦν τετμημένος, ἢ ξυγγενὴς ὤν, εἶτα συμπενθεῖν ἐμοὶ ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός.

Utinam perspicuam vocem nuntii instar haberet, quone anceps animi penderem, sed aperte hunc cincinnum abominarer, si ab inimico capite esset, aut, si esset cognatus, tum mecum doleret in huius tumuli ornamentum et honorem patris.

195

197-200. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-118

NA Hos quattuor versus, qui vulgo Electrae continuantur, choro tribuendos esse censui.

198. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-119

δίκῃ

οἵοισιν

G. Ald. In fine versus

δίκηι

, sed

ab alia manu in litura scripto, M.

δίκῃ

δίκην

Ald. Rob. Turn.

198

201. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-120

NA Ridet haec Euripides El. v. 532. seqq.

201

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-121

ποδῶν ὁμοῖοι

ποδῶν δ᾽ ὁμοῖοι

M. G. Ald. Rob. Deletum

δ'

a Turnebo.

202

203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-122

τώδε περιγραφή

τάδε

G. Ald.

περιγραφὰ

πέρι γραφὰ

Ald.

203

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-123

τενόντων δ'

Ald.

τενόντων τ'

, ut ceteri, G. Quum neque nexus in hoc loco esse et quaedam male iterata Schützio viderentur, versus 202. 203. 205. ut spurios uncis inclusit. Immo tantum abest ut quicquam sit eiiciendum, ut dolendum sit quod unus pluresve versus exciderunt. Nam quum duorum vestigia cerni dicat Electra, altera Orestis, altera comitis cuiuspiam, quis dubitabit, praesertim quum etiam ad orationis integritatem aliquid desideretur, quin alterius istorum vestigia suis dissimilia, alterius similia esse dixerit? Itaque ante v. 205. lacunae signa posui.

205

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-124

θ'

solus Rob.

206

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-125

NA In M. huic versui et a v. 210. singulis huius stichomythiae versibus lineola praefixa est, excepto v. 215. cui

ΗΛ.

praefixum. G. Ald. v. 208-214. tribuunt choro. Rob. choro v. 208. 209. 211. 213. Electrae v. 210. 212. 214. Turn. Oresti v. 208-211. 213. Electrae v. 212. 214. Vict. choro v. 208. 209. 211. Electrae v. 210. 212. 214. Veram personarum notationem Canterus restituit.

208

210. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-126

τί νῦν

M. Rob.

τί νυν

Turn.

τοίνυν

G. Ald.

210

211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-127

ὧνπερ

ὃν περ

Rob. ἐξηύχου Deinde

ἐξηύχου

Rob. Turn.

ἐξηύχου

sic M. G.

ἐξήυχου

Ald.

211

212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-128

καλουμένῃ

καλουμένη

G. Ald. Rob.

212

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-129

ἐκπαγλουμένην

Rob. Turn.

ἐκπαγλουμένης

M. (sic M.) G. Ald.

213

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-130

μάτευ'

G. Ald. Turn.

μάστευ'

Rob. et fortasse M.

215

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-131

αὐτὸς καθ' αὑτοῦ τἄρα μηχανορραφῶ Libri

κατ' αὐτόν

. Scribendum erat

καθ' αὑτόν

. Viderunt hoc Bothius et Wellauerus. Deinde

τἄρα μηχανορραφῶ

M. G. et additis spiritibus Ald. et codex Robortelli.

τ' ἄρα μ.

Rob.

γ' ἄρα μ.

Turn. Scribendum erat

τἄρα μ

217

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-132

τοῖς

Rob.

218

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-133

κἀν τοῖς ἐμοῖς ἄρ'

καὐτοῖς

pro

κἀν τοῖς

Rob. Deinde

ἐμοῖς ἄρ'

Turn. idque restituit Porsonus.

ἐμοῖς γὰρ

M. G. Ald. Rob.

ἐμοῖς οὖν

, omisso

ἄρ'

, Vict. ἔν γε Deinde

ἔν γε

vitium Aldinae. τοῖσι σοῖς Denique

τοῖσι σοῖς

Rob. Turn.

τοῖς σοῖς

G. Ald. et codex Robortelli. Nescio an hoc sit in M.

219

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-134

ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην γάρ σ' ἐγὼ προςεννέπω;

ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην τάδ᾽ ἐγὼ σε προὐννέπω

M. Rob. Eodem modo G. Ald. nisi quod

προὐννέπω

habent.

τάδ᾽ ἐγώ σε προὐννέπω

Turn.

τάδε ἐγὼ σε προὐννέπω

Vict.

ταῦτ᾽ ἐγώ σε προὐννέπω

Porsonus. Ineptum hic

προὐννέπειν

, quod est praedicere, edicere, iubere, proloqui. Itaque quo verbo opus esset intellexerunt Arnaldus et, ut Blomfieldius dicit, Auratus: sed quod scribendum putarunt

τάδε σ' ἐγὼ προςεννέπω

, probatum illud Schützio, Blomfieldio, aliis, propter numeros ab Aeschylea tragoedia alienos non potest admitti. Quam ob rem scripsi

ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην γάρ σ' ἐγὼ προςεννέπω;

Γάρ

admirantis est, ut apud Euripidem in Or. v. 484.

κείνου γὰρ ὅδε πέφυκε, τοιοῦτος γεγώς;

220

221-226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-135

αὐτόν με νῦν ὁρῶσα δυςμαθεῖς· σὺ δὲ κουρὰν ἰδοῦσα τήνδε κηδείου τριχὸς ἰχνοσκοποῦσά τ᾽ ἐν στίβοισι τοῖς ἐμοῖς ἀνεπτερώθης κἀδόκεις ὁρᾶν ἐμέ. σκέψαι τομῇ προςθεῖσα βόστρυχον τριχὸς σαυτῆς ἀδελφοῦ, συμμέτρου τῷ σῷ κάρᾳ.

αὐτὸν μὲν νῦν

M. Ald. Rob.

αὐτὸν μὲν οὖν

Turn. et hoc fuerat etiam in G. sed librarius ex

οὖν

fecit

νῦν

. Deinde

ὁρῶσα δυςμαθεῖς ἐμὲ

M. Rob. Turn.

ὁρῶ, δυςμαθεῖς ἐμὲ

G. Ald. Schützius

αὐτόν με νῦν ὁρῶσα δυςμαθεῖς ἐμέ

. Eo non perficitur emendatio. Mox v. 222. libri

κουρὰν δὲ ἰδοῦσα

, praeter Rob. qui

κουρὰν τ᾿ ἰδοῦσα

edidit. Leguntur autem hi versus 222-226. in M. G. Ald. Turn. Vict. Cant. Stanl. hoc ordine,

κουρὰν δ' — ἀνεπτερώθης - ἰχνοσκοποῦσα τ' - σαυτῆς ἀδελφοῦ - σκέψαι

. In ed. Rob.

κουρὰν τ᾿ — ἰχνοσκοποῦσα τ' — σαυτῆς ἀδελφοῦ — ἀνεπτερώθης - σκέψαι

. In Porsoniana auctore Heathio

κουρὰν δ' - σαυτῆς ἀδελφοῦ — ἰχνοσκοποῦσά τ' — ἀνεπτερώθης σκέψαι

. In Schützianis et priore Bothiana

κουρὰν δ᾽ — ἰχνοσκοποῦσά τ' — ἀνεπτερώθης - σαυτῆς δ᾽ ἀδελφοῦ σκέψαι

. Ordo is, qui est in plerisque libris veteribus, nemini probabitur; nec magis qui est in ed. Rob. Sed in eo ordine, quem Heathius commendavit, non est idonea caussa cur hic versus,

σαυτῆς ἀδελφοῦ συμμέτρου τῷ σῷ κάρᾳ

, eo loco positus sit, quo ille eum collocavit. Fratris enim tam gravis descriptio male quadrat in eam narrationem, qua Orestes Electram quodammodo reprehendit, quod ignoti hominis cincinno et vestigiis plus quam sibi ipsi vivo et praesenti crediderit. Quod quum recte sensisset Schützius, aliam ille et sane meliorem viam ingressus est, sed minime tamen veram. Neque enim sat gravis est transitus a priore ad alteram sententiam, et opus erat scripturae mutatione, quum

δέ

post

σαυτῆς

adiecerit. Quo ordine hi versus collocandi essent vidit in altera editione Bothius. Sed emendandi erant duo primi huius orationis versus. Itaque scripsi

αὐτόν με νῦν ὁρῶσα δυςμαθεῖς· σὺ δὲ κουρὰν ἰδοῦσα τήνδε κηδείου τριχὸς ἰχνοσκοποῦσά τ' ἐν στίβοισι τοῖς ἐμοῖς ἀνεπτερώθης κἀδόκεις ὁρᾶν ἐμέ. σκέψαι τομῇ προςθεῖσα βόστρυχον τριχὸς σαυτῆς ἀδελφοῦ, συμμέτρου τῷ σῷ κάρᾳ.

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-136

σκέψαι

σκέψαιτο μὴ

M. G. Ald.

σκέψαι τὸ μὴ

Rob. Emendavit Turnebus.

225

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-137

ἰδοὺ

Abreschius.

ἰδοὺ

libri. χερός

χειρός

vitium Ald.

227

228. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-138

θήρειον

εἰς δὲ

M. G. Ald. Rob.

ἠδὲ

ex coniectura Turn. Deinde

θηρίον

M. G. Ald. codex Robortelli.

θηρίου

Rob.

θηρίων

Turn. Scribendum erat

θήρειον

. Viderunt hoc etiam Bambergerus et Dindorfius. Neque vero

εἴς τε

cum Bambergero aut

ἠδὲ

cum Turnebo aut

ἓν δὲ

cum Pauwio et Schützio scribendum putavi, sed versum excidisse significavi, in quo

βλέψασα

vel simile verbum erat. Undecim erant Orestae versus, ut mox undecim sunt Electrae.

228

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-139

γενοῦ

Rob.

γένοῦ

μενοῦ

G. Ald.

μὲν οὖν

Turn. in folio improbato,

μὲν οὐ

in recuso. χαρᾷ Deinde G. ut omnes

χαρᾷ

, sed e correctione, quum antea fuerit

χάριν

. μὴ 'κπλαγῇς Tum

μὴ 'κπλαγῇ

M. Ald.

μὴ καλαγιῇ

μὴ 'κπλαγῇ

Rob.

μὴ 'κπλαγῇς

Turn.

230

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-140

οἶδα νῷν

Rob. Turn.

οἶδα νῷν

, sed

ab alia manu in litura scripto, M.

οἴδωνῶν

G. Ald. Robortellus in indice emendationum veterem scripturam hanc dicit,

οἶσανῶν ὄντας φίλους

, Sophianum autem emendasse

οἶδα νῷν ὄντας φίλους

. Apparet bis eum

φίλους

pro

πικρούς

scripsisse: in textu enim, ut ceteri omnes, habet

ὄντας πικρούς

231

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-141

σωτηρίου Non recte Schützius

σωτήριος

. V. ad Soph. El. v. 846.

233

234. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-142

ἀνακτήσει Libri

ἀνακτήσῃ

234

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-143

ὄμμα Libri

ὄμμα

. Valckenarius ad Phoen. v. 415. p. 153.

ὄνομα

scribendum esse vidit. Porsonus ad Or. v. 1080. non mutandum censebat

ὄμμα

. V. quae disputavi ad Hecubae v. 433. p. 58. ed. sec.

235

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-144

πατέρα τε

πατέρος τε

Turn. quod scribendum esset

πατρός τε

. Recte vero M. G. Ald. Rob.

πατέρα τε

. Pergendum erat

καὶ μητέρα καὶ ἀδελφὴν καὶ ἀδελφόν

: sed in horum commemoratione mutatur constructio. ἐς σέ μοι Deinde

ἐς σέ μοι

M. litteris

σσ

in litura scriptis similibusque

litterae idem

ἐς σέ μοι

ab alia manu in margine adscriptum est.

237

240. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-145

πιστὸς In G. ante correctionem

πιστὸς τ'

erat.

240

241-242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-146

μόνον Κράτος τε καὶ Δίκη ... συγγένοιτό σοι

μόνος

M. G. Ald. Rob.

μόνον

Turn. qui his duobus versibus Orestae orationem incepit. Quod ut faceret permovisse eum videtur quod in libris scriptum est

συγγένοιτό μοι

. Recte vero Schützius auctore Stanleio scripsit

συγγένοιτό σοι

. Quod libri habent,

μόνος

, ferri potest coniunctum cum

ἐμοὶ σέβας φέρων

, si cum Bambergero

Κράτος δὲ καὶ Δίκη

scribitur. Praestat autem

μόνον Κράτος τε καὶ Δίκη – συγγένοιτό σοι

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-147

πραγμάτων Hic Orestae personam adnotarunt Robortellus et Canterus. In M. G. Ald. Vict. versus 232-260. Electrae sunt.

πραγμάτων

Rob. Turn.

πρηγμάτων

M. G. Ald. quod ortum esse videtur ex eo quod ad

πραγμάτων

supra adscriptum fuerat

, quo non

πρηγμάτων

, sed

πημάτων

indicaretur.

243

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-148

ἰδοῦ δὲ

G. Vict.

ἰδοὺ δὲ

M. Rob.

ἰδὼν δὲ

Ald.

ἰδὼν δὲ

Turn. γένναν εὖνιν αἰετοῦ Deinde

γένναν, νιν αἰετοῦ

sic M.

γέννα νιν αἴετοῦ

e correctione, quum antea fuisset

ἀπαιτοῦ

, G.

γέννα νιν αἰςτοῦ

Ald.

γέννα νῦν αἰετοῦ

Rob.

γένναν εὖνιν αἰετοῦ

praeclara emendatione Turnebus.

244

245. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-149

σπειράμασιν

G. Ald.

σπιράμασιν

M. Rob.

σπειράμασι

Turn.

245

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-150

ἀπορφανισμένους

M. Turn.

ἀπορφανισμένους

G. Ald. Rob.

246

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-151

ἐντελὴς Libri

ἐντελής

. Id ad

γένναν

refertur. Eleganter tamen Pauwius et Schützius

ἐντελεῖς

247

248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-152

θήραν πατρῴαν

θήρα πατρώα

sic M.

θῆρα πατρώα

, acuto accentu in

πατρώα

e circumflexo facto, G.

θήρα πατρώα

Ald. Scholiastes

οὐκ ἔστι γέννα ἐντελὴς ὥςτε τὴν πατρώαν θῆραν προςάγειν τῇ καλιᾷ

. Itaque

θῆραν πατρώαν

Rob.

θήραν πατρώαν

Turn. Ineptum est reique de qua sermo est repugnat quod a Blomfieldio coniectum probat Dindorfius,

πατρῴοις

. προςφέρειν Deinde

προφέρειν

G. Ald.

248

249. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-153

λέγω

Ald. Rob. Turn.

ἐγὼ

M. G.

249

251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-154

ἔχοντε

M. Rob. Turn.

ἔχοντες

G. Ald.

251

252-260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-155

NA Hos novem versus Electrae tribui, ut Orestes novem versus habuerat.

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-156

σε Quamquam nihil est in hoc versu quod iure reprehendi possit, dubitari tamen potest an scripserit Aeschylus

τοῦ σε τιμῶντος μέγα

252

253. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-157

ἀποφθείρας In

ἀποφθείρας

M. diphthongum

ει

ab alia manu ex

factam habet.

253

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-158

εὔθοινον

G. Rob.

εὔθυνον

, ad alteram syllabam

οι

supra adscripto, M.

εὔθυνον

Ald. Turn. Scholiastes

εὔθυνον διὰ τοῦ υ τὸ δίκαιον σημαίνει, διὰ δὲ τῆς οι καλὴν εὐωχίαν ἔχον γέρας, παρὰ τὸ θοίνην

(sic M.)

254

256. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-159

εὐπιθῆ

ἔχοις

vitium Aldinae: unde

ἔχοις

Turn.

εὐπιθῆ

recte Blomfieldius.

ἐπείθη

M. Ceteri

εὐπειθῆ

256

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-160

ἤμασιν

ἐνήμασιν

M. G.

ἐπήμασιν

Ald.

ἐνήμασι

codex Robortelli.

ἐν ἡμασιν

Rob.

ἐν ἤμασι

Turn.

258

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-161

αἴρειας

δ᾽ ἂν αἴρειας

Turnebus.

δαναρίας

M. G. Ald. Rob.

259

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-162

κάρτα

omittit Rob.

260

261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-163

NA Choro haec tribuit Rob. Linea praefixa in M. Orestae persona adnotata in G. Ald. item in Turn. in folio recuso, quum in improbato omissa esset personae nota.

261

263. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-164

ἀπαγγείλῃ

G. (in quo ante correctionem fuerat

ἀπαγγείλει

) et Turn.

ἀπαγγείλῃ

M. Ald.

ἐπαγγείλῃ

Rob. Porsonus scripsit

ἀπαγγελεῖ

, quo non opus est.

263

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-165

ἴδοιμ'

G. Ald. Turn.

ἴδοιμι

M. Rob.

264

266. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-166

οὔτοι Personae nota omissa est in G. Ald. Turn. et, ut in hac tragoedia plerumque factum, in M.

ΟΡ.

adscripsit Rob.

οὔτοι

Turnebus.

οὔτι

M. G. Ald. Rob.

266

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-167

κἀξορθιάζων

Turn.

κἀξουριάζων

M. G. Ald.

κἀξορθριάζων

Rob.

268

269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-168

ὑφ᾽ ἧπαρ θερμὸν

ὑφ' ἧπαρ θερμὸn

Rob. et, ut videtur, M.

ὑφ᾽ ἧς παρθμὸν

G. Ald. Turn.

269

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-169

λέγων In

λέγων

primam litteram in litura habet G.

271

272. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-170

ἀποχρημάτοισι

ἀπόχρηματοῖσι

ἀποχρηματοῖσι

Ald.

ἀποχρῆμα τοῖσι

Turn. Vict.

ἀπώχρημα τοῖσι

codex Robortelli.

ἀχρημάτοισι

Rob. ex emendatione Sophiani.

ἀποχρημάτοισι

Schützius et Porsonus. Hoc dicit, ut Schützius intellexit, occidere me iussit Apollo occisores patris, bonorum iactura exasperatum. Eodem modo v. 298.

χρημάτων ἀχηνία

commemoratur.

272

275. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-171

μηνύματα Libri

μειλίγματα

. Scholiastes

τῶν ἐχθρῶν μειλίγματα. αἱ κολάσεις γὰρ τῶν ἀδικούντων μειλίγματά εἰσι τῶν ἀδικηθέντων, εἰ τοὺς μὲν γὰρ πολίτας λιμώξειν ἐκ γῆς ἔφασκε πρὸς ἀφοσίωσιν Ἀγαμέμνονος, ὡς μὴ ἐκδικήσαντας, ἡμᾶς δὲ σωματικῶς φθαρῆναι

. Rectissime Lobeckius ad Αi. v. 757. p. 340.

μηνύματα

275

276. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-172

τὰς δ' αἰνῶν νόσους

τὰς δὲ νωνόσσους

prius in M. scriptum erat: id eadem, ut videtur, manus in

τὰς δὲ τῶν νόσους

mutavit.

τὰς δὲ νῶν, νόσους

Rob.

τὰς δε νῶν νόσους

G. Ald.

τάςδε νῶν νόσους

Turn. Scholiastae explicationem ad v. 275. attuli. Non recte olim

νῶν

τῶν

mutandum esse putavi. Scribendum erat

τὰς δ᾽ αἰνῶν νόσους

. Ita in Agamemnone v. 97.

τούτων λέξασ᾽ ὅ τι καὶ δυνατὸν καὶ θέμις αἰνεῖν

, et v. 1449.

ἢ μέγα δώμασι τοῖς δ᾽ αἵμονα καὶ βαρύμηνιν αἰνεῖς, φεῦ φεῦ, κακὸν αἶνον ἀτηρᾶς τύχας ἀκορέστου

. In incerta fabula fr. 305.

γένος μὲν αἰνεῖν ἐκμαθὼν ἐπίσταμαι Αἰθιοπίδος γῆς

276

277. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-173

ἐπαμβατῆρας

ἐπαμβατήρας

M. Ceteri

ἐπαμβατῆρας

. Auratus

ἐπεμβατῆρας

277

278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-174

λειχῆνας

Blomfieldius. Libri

λιχῆνας

278

279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-175

ἐπαντέλλειν Hunc versum afferunt Etym. M. p. 530, 51. Etym. Gud. p. 338. Zonaras p. 1236. Celsus V. 28, 19.

Vitiligo quoque, quamvis per se nullum periculum affert, tamen et foeda est et ex malo corporis habitu fit. Eius tres species sunt. Ἀλφὸς vocatur ubi color albus est, fere subasper et non continuus, ut quaedam quasi guttae dispersae esse videantur: interdum etiam latius et cum quibusdam intermissionibus serpit. Μέλας colore ab hoc differt, quia niger est et umbrae similis: cetera eadem sunt. Λευκή habet quiddam simile alpho, sed magis albida est et altius descendit, in eaque albi pili sunt et lanugini similes. Omnia haec serpunt, sed in aliis celerius, in aliis tardius. Alphos et melas in quibusdam variis temporibus et oriuntur et desinunt: leuce quem occupavit non facile dimittit.

ἐπαντέλλειν

Rob. Turn. et grammatici.

ἐπαντέλλει

M. G. Ald.

279

280. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-176

ἐφώνει Libri

ἄλλας τε φωνεῖ

. Emendavit Stanleius sive potius Auratus. Ἐρινύων Deinde

Ἐρινύων

M. Ald. Rob.

Ἐριννύων

erat in G. sed alterum

erasum est.

Ἐριννύων

Turn.

280

281. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-177

πατρῴων Rob. e mala coniectura sua

ματρῴων

. Codex eius, ut ceteri libri,

πατρῴων

. Post hunc versum in libris hic legitur,

ὁρῶντα λαμπρὸν ἐν σκότῳ νωμῶντ᾽ ὀφρύν.

Ad quem versum scholiastes haec adscripsit,

τὸν ἐν σκότῳ νῦν κινοῦντα τὴν ὀφρὺν λαμπρῶς ἡμᾶς ἐπεξιέναι ἔλεγεν

. Suspiceris ante hunc versum, i. e. post

τελουμένας

, aliquid excidisse. Et videbatur Dobraeo Adv. II. p. 27. eiusmodi versus interiisse,

τοιαῦτα πέμψειν εἶπε τὸν κατὰ χθονός

. Sed videtur potius hic versus,

ὁρῶντα λαμπρὸn ἐν σκότῳ νωμῶντ᾽ ὀφρύν

, post v. 284. collocandus esse. Idem suspicatus est Blomfieldius.

281

283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-178

προςτροπαίων

προτροπαίων

G. Ald.

283

285. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-179

NA Legebatur hic versus post v. 281.

285

286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-180

διώκεται

διώκεσθαι

M. G. Ald.

διώκεται

Rob. Turn.

διωκάθει

Porsonus, refragante Elmsleio ad Med. p. 113.

Διώκεται

, quod verum videtur, passivum esse putat Blomfieldius. Potest fortasse activa significatione dictum esse. Od. XVII. 8.

ὅς τ᾽ ἐλθὼν Ὀδυσῆ διώκετο οἷο δόμοιο

286

287. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-181

πλάστιγγι Etym. M. p. 674, 20.

πλάστιγξ, ἡ μάστιξ, ἀπὸ τοῦ πλήσσειν, παρ' Αἰσχύλῳ.

287

288. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-182

κρατῆρος μέρος

κρατερὸς μέρος

M. G. Aldinae.

κρατερὸς μέρους

codex Robortelli. Hinc Rob. dedit

κρατῆρος μέρους

. Turn.

κρατῆρος μέρος

288

289. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-183

λιβός

Turn.

λίβος

M. G. Ald. Rob. Non opus est ut cum Abreschio

λίβους

scribatur. Accusativo

λίβα

usus est Aeschylus Eum. v. 56. fragm. 56. 70. V. Lob. Paralip. p. 113. seq. et 542.

289

290. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-184

NA Post

πατρός

asteriscum posuit Robortellus, quo aut vitium aut lacunam significaret.

290

291. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-185

συλλύειν Libri

μῆνιν δέχεσθαι οὔτε συλλύειν τινά

. In M. G. Ald. post

δέχεσθαι

punctum est, in Turn. comma. In G.

συλλύειν

in litura scriptum. Schützius

μῆνιν· δέχεσθαι δ᾽ οὔτε συλλούειν τινά

, partim ex mea, partim ex Heathii coniectura, cui soloecum

συλλούειν

debetur, quod ne ad sententiam quidem satis aptum est. Interpungendum esse post

μῆνιν

, et

δέ

post

δέχεσθαι

inserendum vidit etiam Elmsleius ad Soph. Oed. R. v. 817. Is

συλλύειν

interpretatus est

συγκαταλύειν

, una deversari, eodemque modo, Dobraeo Adv. II. p. 27. teste, Porsonus. Eadem fortasse erat scholiastae explicatio, si recte Bothius quod scriptum est,

συγκλύειν, συνοικεῖν

, ita emendavit,

συγκαταλύειν, συνοικεῖν

. Sed scripsit fortasse scholiastes

συμπλεῖν, συνοικεῖν

. Certe

συλλύειν

esse videtur una solvere navem. Apte comparavit Bothius illud Horatii carm. III. 2, 26.

vetabo, qui Cereris sacrum vulgarit arcanae, sub isdem sit trabibus fragilemve mecum solvat phaselon

. Euripides in Orionis Antholognomico p. 56,

ὅςτις δὲ τῷ φύσαντι μὴ τιμᾶν θέλῃ, μή μοι γένοιτο μήτε συνθέτης θεοῖς, μήτ' ἐν θαλάσσῃ κοινόπλουν στέλλοι σκάφος

, ubi Schneidewinus p. 95. praeter alia haec Aeschyli in Sept. c. Theb. v. 583. attulit,

ἢ γὰρ ξυνειςβὰς πλοῖον εὐσεβὴς ἀνὴρ ναύταισι θερμοῖς καὶ πανουργίᾳ τινὶ ὄλωλεν ἀνδρῶν σὺν θεοπτύστῳ γένει

291

294. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-186

χρησμοῖς

χρισμοῖς

Rob. ἆρα

ἆρα

Stanleius. Libri

ἄρα

294

295. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-187

κεἰ μὴ πέποιθα Libri

κεἰ μὴ πέποιθα

, nisi quod in M.

κ' εἰ

scriptum est, cum rasura post

, ut

καὶ εἰ

scriptum fuisse appareat. Schützius in tertia editione non recte meam coniecturam secutus scripsit

κεἰ μὴ πεποίθῃ

. Nihil mutandum est. Euripides Andr. v. 635.

ὃς κλαίοντά σε καὶ τὴν ἐν οἴκοις σὴν καταστήσει κόρην, καὶ τρὶς νόθος πέφυκε

. ἔστ' ἐργαστέον Deinde

ἔστ' ἐργαστέον

M. Rob.

ἔστεργαστέον

ἐργαστέον

Ald.

ἐξεργαστέον

Turn.

295

296. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-188

συμπίτνουσιν

Turn. Ceteri

συμπίπτουσιν

296

298. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-189

καὶ πρὸς πιέζει

Abreschius. Libri

καὶ προσπιέζει

298

300. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-190

εὐδόξῳ Rob. e Sophiani coniectura dedit

ἀδόξῳ

pro lectione codicis

εὐδόξῳ

, quae est in omnibus reliquis libris.

300

302. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-191

εἴσεται

Εἴσεται

dictum est significatione passiva. Nisi

εἴσομαι

Aeschylus scripsit.

302

303. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-192

Μοῖραι Chori notam non habent M. G. Ald.

μοῖραι

, sed

αι

ab alia manu supra adscripto, M.

303

ZZZ

305. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-193

ᾗ: ἦ vitium Ald.

305

308. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-194

Δίκη μέγ᾽ ἀϋτεῖ: δίκη μέγ' ἀϋτεῖ Turn. δίκηαμέγαυτί, priore a lineola transfixo, in margine autem adscripto οἶμαι μέγ' ἀντεῖ, Μ. δίκης μέγ᾽ ἀντεῖ G. Ald. δίκην μέγαντι Rob.

308

312. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-195

ὦ πάτερ αἰνόπατερ: Ορ. praefixum in M. Turn. Personae notam non habent G. Ald. Rob. Primam stropham eiusque antistropham Canterus indicavit. Totum carmen usque ad v. 469. in strophas atque antistrophas distinctum exhibui in Observationibus criticis in Aeschylum et Euripidem. Ibi quum nihil dixissem de ratione qua ista stropharum coniunctio facta est, Schützius, qui ordinem et aequabilitatem in ea descriptione invenire non posset, insigni audacia strophas alio ordine collocavit: quo factum est, ut, quum ordinem restituere vellet, eum everteret. Non animadvertit enim anapaestos quoque, qui sunt in hoc carmine, esse antistrophicos. Haec est autem carminis, quod quattuor continet stropharum systemata, descriptio. I. a'. ß. a'. y'. S'. f'. d'. µeowdós. e'. 5'. é'. y'. 5'. 5'. 5'. II. 7'. 9'. 9′. 7. III. ¿. ¿. 1. ια'. ια'. ὦ μᾶτερ αἰνόματερ solus Rob.

312

314. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-196

ἄν, ἕκαθεν: Recte libri ἂν ἕκαθεν, nisi quod in M. ἂνκαθεν scriptum est. Falsus olim sum, quum τύχοιμ' ἄγκαθεν οὐρίσας scribendum putarem. Neque enim v omitti potest. Emendandus potius erat versus antistrophicus. Iungendum autem est, ut Blomfieldius vidit, οὐρίσας φάος. Errant scholiastae: μακρόθεν ουριοδρομήσας εἰς τὸν σὸν τάφον· ὁ ἐστιν ἀπὸ Φωκίδος ἐλθών. ἄλλως· πόρρωθέν σου ἀφοριζόμενος· σὺ μὲν γὰρ ἐν σκότῳ, ἐγὼ δὲ ἐν τῷ φωτί· ἐναντίον μὲν τὸ φῶς τῷ σκότω. τοῦτ᾽ ἔστι, πολὺ τὸ μεταξὺ τῶν ζώντων καὶ τεθνεώτων. ὅμως δὲ τοῖς προσθοδόμοις Ἀτρείδαις ὁ γόος εὐκλεὴς ὁμοίως χάριτες κέκληνται.

314

316. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-197

ἀντίμοιρον: ισοτίμοιρον Μ. G. Ald. Rob. σύμοιρον Turn. Scribendum esse αντίμοιρον vidit Erfurdtius ad Soph. Εl. v. 86.

316

318. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-198

κέκληνται: κέκληνται Μ. (sic M.) Rob. Turn. κέκληται G. Ald.

318

319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-199

προσθοδόμοις: πρὸς ϑοδόμοις Ald. Ortum id ex eo quod in G. ad προσθοδόμοις supra adscriptum est ήγουν ἱκέταις ita ut posterioris vocis prima littera pro accentu in syllaba προς accipi possit.

319

320. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-200

τέκνον: Personae nota omissa in M. G. Ald. Rob. Xo. Turn. Hemichorio priori haec tribui.

320

321. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-201

μαλερὰ: Libri ή μαλερά. Delevit articulum Porsonus.

321

323. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-202

ὀτοτύζεται... θνῄσκων: στοτύξεται Rob. Θνήσκων Μ.

323

327. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-203

ῥοπὰν: τὸ πᾶν Μ. Rob. Turn. τὸ πάν G. Ald. Scholion ζητεῖ τὸ ἀντιτιμωρεῖσθαι. Et in altera codicis M. margine ὅμως οὐκ ἠρεμεῖ ἡ ψυχή· ζητεῖ γὰρ παντελῶς ταρασσομένη τὴν ἐκδίκησιν. Recte Lachmannus ῥοπάν. Luctus iustus, ubertim excitatus, quaerit discrimen patris et matris, i. e. momentum, quo utrique debitum detur, patri vindicta, matri poena.

327

328. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-204

κλῦθι νυν: Lineolam tantum praefixam habet M. κλυθί νυν scribendum esse vidit Canterus. Libri κλύθι νῦν.

328

330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-205

δίπαις δέ σ' ὅδ᾽ ἐπιτύμβιος: Huic versui lineola praefixa in M. Orestis personam adscribunt G. Ald. Rob. Recte eam omisit Turn. Libri δίπαις τοῖς ἐπιτυμβιδίοις, nisi quod δίπαις τοὺς ἐπιτυμβιδίους Turn. Schutzius in prima editione e sua coniectura dedit δίπαις τοί σ' ἐπιτυμβίδios, quod recepit Porsonus. Duae posteriores Schützii ex mea coniectura δίπαις τοί σ᾽ ἐπιτύμβιος. Scribendum potius erat δίπαις δέ σ' ὅδ᾽ ἐπιτύμβιος.

330

331. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-206

θρῆνος ἀναστενάζει: θρήνους, vitium Aldinae, retinuit Turn. ἀναστενάζει, non ἀναστενάξει, etiam M. habere videtur.

331

334. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-207

τί δ᾽ ἄτερ κακῶν: Huic versui Electrae persona adscripta in Rob. In M. lineola praefixa. τί δ᾽ ἄτερ κακῶν Rob. et sic eliam M. sed ut άτερ ab eadem manu ex alio vocabulo factum esse videatur. τί δ᾽ ἄτ᾽ ἐν κακῶν G. Ald. et in G. quidem κακῶν sic scriptum, ut compendium, quo ultima syllaba indicatur, antea fuerit illud quo significatur ῶς. Turn. τί δ' αὖτε κακῶς.

334

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-208

ἀτρίακτος ἄτα: Hunc versum Rob. Oresti tribuit. Signum interrogandi Schitzio debetur. De verbo ἀτρίακτος et cognatis v. Salm. Exere. Plin. p. 206. Spanh. ad Iulianum p. 262. Lob. Aglaoph. p. 354.

335

336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-209

ἀλλ᾽ ἔτ᾽ ἂν: Haec duci prioris hemichorii tribui. Choro adscripsit Turn. Lineola praefixa in M. Nulla personae nota in G. Ald. Rob. ἀλλ᾽ ἔκτ᾽ ἂν ἐκ τῶνδε G. Ald. ἀλλ' ἐκ τ᾽ ἂν τῶνδε Turn. ἀλλ᾽ ἔτ' ἂν ἐκ τῶνδε Μ. Rob. Χρήζων male interpretatur scholiastes ὁ χρησμῳδῶν Απόλλων.

336

337. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-210

θείη: θείη Turn. θήη M. G. Ald. Rob.

337

339. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-211

παιὼν: παιὰν recte Blomfieldius. Libri παίων. Pro luctu sepulcrali, inquit, novum amicum (Oresten) paean introducet in regias aedes. ἐμβασιλείοις Αld.

339

340. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-212

νεοκρᾶτα φίλον κομίσειεν: νεοκρᾶτα φίλον κομίζει M. (sic M.) Rob. νεοκράτα φίλον κομίζει G. νεοκάτα φίλον κομίζει Ald. νεοκρᾶτα φίλον γε κομίζοι Turn. Emendavit Porsonus, quem v. ad Med. v. 138. Νεοκράτας σπον- δάς alibi Aeschylus dixit, fr. 432. νεοκρᾶτά τις ποιείτω Plato in Laconibus apud Ath. XV. p. 665. C. Hesychius νεοκράς (ser. νεοκράτας), νεωστὶ κεκερασμένας. Νεόκρατοι, τινὲς κρατῆρες ἐλέγοντο, ὧν ἡ χρῆσις διττῇ καθειστήκει, ἔν τε γὰρ τοῖς περιδείπνοις καὶ ἐν ταῖς ἑστιάσεσιν ήγουν σπονδαῖς.

340

341. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-213

ὑπ᾽ Ἰλίῳ: Lineola praefixa in M. Nulla personae nota in G. Ald. Rob. Electrae haec tribuit Turnebus. Non hanc decent, sed Oresten, cui me duce Schützius dedit. ελλίῳ codex Robortelli: ipse dedit λίῳ, ut in ceteris libris est.

341

342. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-214

πρός τινος: πόρτινος vitium Aldinae.

342

343. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-215

δορίτμητος κατηναρίσθης: Libri δορίτμητος. Blomfieldius scribendum coniecit δορίκμητος. Recte, puto, Stanleius δορίδμητος, etsi lexica hoc vocabulum non habent. Similia sunt δοριάλωτος, δοριθήρατος. Deinde libri (etiam Μ.) κατεναρίσθης. Correctum a me et Porsono.

343

344. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-216

δόμοισιν: εὔχειαν vitium Ald. δόμοισιν Μ. G. Ald. Rob. δόμοισι Turn.

344

346. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-217

κτίσας ἐπιστρεπτὸν αἰῶ: Libri ἐπιστρεπτὸν αἰῶνα κτίσας, nisi quod επίστρατον habet G. ἐπὶ στρατὸν Ald. ἐπίστρεπτον Turn. cui scholia hoc vocabulum, sed recto accentu, praebuerunt: κτίσας autem solus Rob. Ser- bendum erat κτίσας ἐπιστρεπτὸν αἰῶν Grammaticus in Bekkeri Anecd. p. 363, 17. αἰῶ τὸν αἰῶνα κατὰ ἀποκοπὴν Αἰσχύλος εἶπεν.

346

348. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-218

διαποντίου γᾶς: διαποντίου γᾶς Turn. διαποντιουτᾶς Μ. διὰ ποντίοντας G. Ald. διαποντιουτας cum asteriseo, vitii signo, Rob.

348

350. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-219

ἐκεῖ καλῶς θανοῦσιν: Nulla personae nota in M. G. Ald. Rob. Turn. Olim choro haec dedi, nunc priori hemichorio, quod non interpellat, sed continuat Orestis dicta. ἐκεῖ bis habent G. Ald. Turn. Scilicet quum hic ver- sus in libris in duos dividatur, quorum secundus vocabulo ¿zɛî incipit, librarius, qui codicem G. scripsit, ἐκεῖ adiecerat priori versui, sed statim animadverso errore tenuissima linea, quae Asulani oculos effugit, hane vocem confodit, et sequentem versum incepit eodem ἐκεῖ. Quod ex G. affertur ἔσω, interpretatio est, adscripta etiam in M. θανοῦσιν Μ. G. Ald. Rob. θανοῦσι Turn.

350

355. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-220

βασιλεὺς γὰρ ἦν, ὄφρ᾽ ἔζη: ἦν ex codice suo affert Robortellus. Habet ἦν M. sed s ad v supra adscripto. ης G. Ald. Rob. Turn. Deinde libri ὄφρα sine elisione. Correxit Pauwius. Denique libri έζης. Abreschio videbatur is, de qua forma ad Aristoph. Nub. v. 1030. dixi, in ἦσθ' esse mutandum. Scribendum potius est βασιλεὺς γὰρ ἦν, ὄφρ᾽ ἔζη. Secundas personas posuerunt qui haec Oresti continuata legebant.

355

356. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-221

πιπλάντων: πιπλάντων Heathius. Libri πιμπλάντων, repugnante metro.

356

357. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-222

πεισίβροτόν τε: πεισί βροτόν τε Pauwius, πισίμβροτόν τε Μ. Ceteri πεισίμβροτόν τε. Schutzius audaci metaphora offensus πεισιμβρότῳ τε βάκτρῳ dedit. Aeschylus sceptrum dixit pro regio munere.

357

358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-223

Τρωΐοις: Nulla personae nota in libris. Electrae hanc stropham esse apparet. τρωΐας M. Ald. Rob. Turn. τρφίας G. Ex mea emendatione Schiltzius Τρωΐοις.

358

359. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-224

τείχεσι: τείχεσι Heathius. Libri τείχεσσι.

359

360. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-225

μετ' ἄλλῳ δουρικμῆτι λαῷ: Libri μετ' ἄλλων δορικμῆτι. Scribendum esse μετ᾿ ἄλλῳ Stanleius vidit, δουρικμῆτι Blomfieldius.

360

361-363. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-226

παρὰ Σκαμάνδρου πόρον τεθάφθαι ... πάρος δ᾽ οἱ κτανόντες νιν οὕτω δαμῆναι: Libri παρὰ σκαμάνδρου πόρον τέθαψαι· πάρος δ' οἱ κτανόντες νιν δαμῖναι, nisi quod τε θάψαι est in Ald. οὕτω Porsonus. Apparet scribendum esse tæðúq9ai, in quod etiam H. L. Ahrens incidit, deesse autem verbum ex quo infinitivi pendeant. Nam sensum recte intellexit scholiastes, cuius haec est in M. G. ad δαμῆναι adscripta adnotatio, λείπει τὸ ὤφελες. Itaque, deleto vir, scripsi μηδ' - παρὰ Σκαμάνδρου πόρον τεθάφθαι * πέπρωσο· * πάρος δ᾽ οἱ κτανόντες οὕτω δαμῆναι. Vtinam ne tibi (quod Orestes optaverat) sub Troicis muris cum aliis bellatoribus ad Scamandri fluenta sepeliri, sed prius eis, qui te occiderunt, ita perire fatum fuisset, ut procul aliquis eorum cacdem audiret, expers horum laborum. Similiter лέлошτά dictum est in Prometheo ν. 513. οὐ ταῦτα ταύτῃ μοῖρά πω τελεςφόρος κρᾶναι πέπρωται.

365. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-227

πρόσω: Libri πρόσσω. Olim correxi.

365

367. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-228

NA: Choro haec tribuit Turnebus. Nulla personae nota in M. G. Ald. Rob.

367

369. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-229

μείζονα φωνεῖς· δύνασαι γάρ: μείζονα φωνεῖ. ὁ δυνᾶσαι γὰρ Μ. μείζονα φωνεῖ, ὀδυνᾶσαι γὰρ G. Ald. Rob. μείζονα φωνεῖς· ὀδυνᾶσαι γάρ Turn. Scholiastes ῥᾴδιον γὰρ τὸ εὔχεσθαι. Scribendum μείζονα φωνεῖς· δύνασαι γάρ. Licet enim tibi. Od. IV. 825. θάρσει, μηδέ τι πάγχυ μετὰ φρεσὶ δείδιθι λίην· τοίη γάρ οἱ πομπὸς ἅμ᾽ ἔρχεται, ἣν τε καὶ ἄλλοι ἀνέρες ἠρήσαντο παρεστάμεναι (δύναται γάρ), Παλλὰς Ἀθηναίη· σὲ δ᾽ ὀδυρομένην ἐλεαίρει. Euripides in fine Electrae χαίρετε· χαίρειν δ᾽ ὅςτις δύναται καὶ ξυντυχίᾳ μήτινι κάμνει θνητῶν, εὐδαίμονα πράσσει.

369

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-230

μαράγνης: μαράγνης Rob. αράγμης M. G. Ald. glossa μάστιγος in M. G. adscripta. μαραίνης Turn.

370

372. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-231

τῶν δὲ κρατούντων: Ad γῆς in Μ. @ supra adscriptum. Deinde τῶν δε sic G. Rob.

372

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-232

στυγερῶν δ' ὄντων: Libri στυγερῶν τούτων, quae verba in M. interpunctione a praecedentibus et sequentibus distincta sunt. Scholiastes Touro idių ἀναπεφώνηται, τῶν ἄγαν στυγερῶν τούτων. τοῦτο δὲ μᾶλλον Αγαμέμνονος τοῖς παισὶν αὐτοῦ συμβέβηκεν· πρὸς ὃ ἐπάγει Ηλέκτρα ὅτι ὡς βέλος μου ὁ λόγος οὗτος ἥψατο. Haec non magis probari possunt quam quae recentiores critici protulerunt. Olim scribendum esse putabam στυγερῶν ὄντων. Scribendum potius erat, mulatione paene nulla, στυγερῶν γ' ὄντων.

373

374. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-233

γεγένηται: Αν γεγένηται intelligendum δοῦπος μαράγνης. Nisi scribendum est γεγένηνται, ut Boissonadus voluit.

374

375. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-234

διαμπερὲς οὖς: Nulla personae nota in M. G. Ald. Electrae nomen praefixum in Rob. Turn. δι' ἀμπερὲς G. διαπρεπές Rob. Deinde οὖς Schutzius. ως M. G. Ald. Rob. ὡς Turn.

375

376. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-235

τομῷ ἅπερ τε βέλος: ἵκετο ἅπερ τε βέλος M. G. Ald. Rob. ἵκετο ἅτεπερ βέλος Turn. Apparet ἵκεθ' esse scribendum.

376

377. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-236

Ζεῦ, Ζεῦ,: Orestis nota in Rob. adscripta est, chori in Turn.

377

378. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-237

ἄταν: ἄταν G. Ald. Turn. άτην, supra adscripto a, Μ. ἄτην Rob.

378

379. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-238

τλήμονι: Rectius τλάμονι. Deinde πανούργο Ald.

379

380. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-239

χειρί, τοκεῦσι δ᾽ ὁμῶς τελεῖται: χειρὶ τοκεῦσι δ᾽ ὅμως τελεῖται M. G. Ald. Turn. χειρὶ τουκεῦσι δόμω στελεῖται Rob. Scholiastes ἵνα τὸ ὅμοιον καὶ ἴσον τῷ πατρί μου φυλαχθῇ. Legisse igitur videtur όπως. Itaque Scaliger scribendum putavit τοκεῦσιν ὅπως τελῆται. Scripsisse puto Aeschylum χειρί, τοκεῦσι δ᾽ ὁμῶς τελοῦτο. Idem coniecit Boissonadus. Ο Iuppiter, inquit, qui ab inferis poenam mittis hominum malefactis, in patris gratiam pariter haec perficiantur, i. e. mitte poenam quae patris caedem ulciscatur. Δé ita explicandum, Ζεῦ, ἀναπέμπεις μὲν — ἀνάπεμψον δὲ ὁμῶς.

380

381. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-240

ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι: Haec alteri hemichorio tribui. Nulla est in libris personae nota. Libri ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι. Addidi ποτε.

381

382. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-241

πευκήεντ᾽: Fortasse scribendum πευκάεντ'.

382

383. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-242

θεινομένου: θεινομένου Rob. Turn. θινομένου, ad e supra adscripto et, Μ. θεινόμενον G. Ald.

383

384-388. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-243

ὀλλυμένας. τί γὰρ κεύθω, φρενὸς οἷον ἔμπας ποτᾶται πάροιθε πρώρας δριμυτάτου κραδίας θύματος ἔγκοτον στύγος;: ὀλλυμένας G. Turn. ὀλλυμένης Rob. et ad η supra adscripto a Μ. λυμένας Ald. Deinde τί γὰρ κεύθω φρενὸς θεῖον ἔμπας ποτᾶται. πάροιθεν δὲ πρώιρας δριμὺς ἄηται (sic) καρδίας θυμὸς ἔγκοτον στύγος M. A quo ceteri libri ita tantum discrepant, ut πρώρας habeant Ald. Rob. δριμύ, ἄκται G. Ald. δριμὺς ἄκται Rob. εἴκοτον Ald. Τurnebus e coniectura haec dedit, τί γὰρ κεύθω φρενός. θεῖον ἔμπας ποτᾶται. πάροιθεν δὲ πρώρας, δριμείας τὲ καρδίας, θυμὸς ἔγκοτον στυγος. Scholiastes ad ἔμπας ποτᾶται haec adscripsit, ὅμως τὸ εἱμαρμένον παρήπταται (sic M. G. περίπταται Rob. περι Έπταται Vict.) πάντας καὶ οὐκ ἂν ἐπιβουλευθείη παρὰ τὸ μοιρίδιον. Videtur hic θεῖον explicare studuisse. Porsonus scripsit τί γὰρ κεύθω φρενός; θεῖον ἔμπας ποτᾶται· πάροιθεν δὲ πρώρας, δριμὺς ἦταν καρδίας, θυμὸς, ἔγκοτον στύγος. Scribendum potius videtur τί γὰρ κεύ- θω, φρενὸς οἷον ἐμπας ποτᾶται πάροιθε πρώρας δριμυστάκτου κραδίας θύματος ἔγκοτον στύγος; Similiter Aeschylus in Agamemnone v. 942. dixit τίπτε μοι τόδ' ἐμπές δως δεῖμα προστατήριον καρδίας τερασκόπου ποτᾶται; Vocabulo θύμα caedes Agamemnonis significatur, ut Ag. ν. 1077.

389. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-244

καὶ πότ' ἂν: Nulla personae nota in libris. Libri καί ποτ' ἄν. Correxit Stanleius.

389

390. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-245

ἔπι χεῖρα: ἐπιχεῖρα G.

390

391. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-246

κάρανα δαΐξας: κάρανα δαΐξας M. Rob. Τurn. καραναδαΐξας G. καραδαναΐξας Ald. Μαΐξας priore syllaba producta dictum est ut I. XI. 497. δαΐζων ἵππους τε καὶ ἀνέρας.

391

392. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-247

πιστὰ γένοιτο χώρᾳ: Scholiastes καὶ γένοιτο πιστὰ τῇ χώρᾳ, ὅτι σὺ τούτων αἴτιος. Hoc potius dicit, contingat mihi fidere posse civibus. Od. XI. 456. ἐπεὶ οὐκέτι πιστὰ γυναιξίν.

392

394. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-248

χθονίων τε τιμαί: Libri κλυτε δὲ τὰ χθονίων τετιμέναι. Vltima in M. sic έν scripta ταχθονίων τετιμαι, in quo nihil aliud latet quam illud ipsum τετιμέναι. Scholiastes αἱ Ἐρινύες παρὰ τῶν χθονίων θεῶν τετιμημέναι. Quum illud τετιμέναι ex interpretatione, quae scripta fuerat τε τιμένα, ortum esse videretur, in Opusc. V. p. 162. scribendum putabam τιτηνά. Probabilius nunc duxi κλῦτε δὲ τὰ χθονίων πρότημα. Omnes inferos deos invocat. Xenophanes apud Athenaeum X. p. 414. B. οὐδὲ μὲν εἰ ταχυτῆτι ποδῶν, τό περ ἔστι πρότιμον, ῥώμης ὅσσ᾽ ἀνδρῶν ἔργ᾽ ἐν ἀγῶνα πέλει. Vsi sunt hoc vocabulo πρότιμος etiam Plato aliique.

394

395. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-249

ἀλλὰ νόμος: Haec duci alterius hemichorii dedi. Nulla personae nota in libris. ἀλλὰ νόμος Turn. ἀλλ᾽ ἄνομος M. G. Ald. Rob.

395

396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-250

ἐς πέδον: ἐσπέσον pro ἐς πέδον codex Robortelli.

396

397. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-251

βοᾷ γὰρ λοιγὸς Ἐρινὺν: βοαὶ G. Ald. Deinde libri λοιγὸν ἐρινὺς, nisi quod ἐριννὺς habet Turn. Recepi necessariam Schützii emendationem, λοιγὸς Ἐρινύν.

397

398. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-252

πρότερον φθιμένων ἄτην: Libri προτέρων. Emendavit Porsonus. ἄτην Rob. Turn. et a ad η supra adscripto M. ἄταν G. Ald.

398

399. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-253

ἑτέραν ἐπάγουσαν ἐπ᾽ ἄτῃ: ἐπάγουσαν ἐπ' ἄτῃ Μ. G. Ald. ἀπάγουσαν ἀπ᾽ ἄτῃ Rob. ἐπάγουσ᾽ ἐπ' ἄτῃ Turn.

399

400. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-254

τί ποῖ δὴ νερτέρων τυραννίδες: Nulla personae nota in libris. Libri ποῖ ποῖ δή. Seribendum videtur τί ποῖ δή. Deinde τυραννίδος, vitium Aldinae, repetitum a Turn.

400

401. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-255

φθιμένων: φθειμένων sic M. φθειμένων G. Ald. sed in G. φθιμένων antea fuisse aut hoc ex illo factum esse videtur. φθιμένων Rob. Turn. Scripsi τεθυμένων.

401

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-256

ἴδεσθ': δετ' solus Turn. pro ίδεσθ'.

402

403. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-257

ἔχοντα: ἔχονται pro ἔχοντα G. Ald.

403

404. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-258

πᾷ τις τράποιτ᾽ ἄν, ὦ Ζεῦ: πετιστραποιταν sic, omisso ὦ Ζεῦ, sed adscripto in margine οἶμαι πᾶι τις τράποιτ᾽ ἂν ὦ ζεῦ, Μ. πᾶ τὶς τράποιτ᾽ ἂν ; omisso ὦ Ζεῦ Rob. πᾷ τίς (πᾶτις Ald. Turn.) τράποιτ' (τράποι τ' Αld.) ἂν ὦ ζεῦ G. Ald. Turn.

404

405. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-259

πέπαλται: Hanc stropham alteri hemichorio tribui. Electrae dederat Rob. Nulla personae nota in M. G. Ald. Turn. πέπαλται Turn. πε- παλατε, ad ultimam vocalem ac supra adscripto, Μ. πεπάλαται G. Ald. Rob.

405

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-260

τόνδε κλύουσαν οἶκτον: Libri τόνδε κλύουσαν οἶκτον. Addidi οἰκτρὸν in principio versus.

406

408. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-261

δέ μοι: Libri δέ μου. Sic etiam M. Recte Schutzius δέ μοι.

408

409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-262

κλυούσᾳ: κλυούσαι Μ. κλύουσα Rob. κλυούσα, ad a supra adscripto η, G. κλυούσῃ Ald. Turn.

409

410-412. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-263

ὅταν δ᾽ αὖτ' ἐπαλκὲς ... θάρσος, ἀπέστασεν ἄχος πρὸς τὸ φανεῖν τί μοι καλῶς: ὅτ' ἂν δ᾽ αὖτ᾽ ἐπαλκὲς | θραρέαπέστασεν ἄχος | πρὸς τὸ φανεῖσθαί μοι καλῶς M. G. Eodem modo Ald. nisi quod Γραφέα πείστασεν habet, et Rob. nisi quod is aὖτ' habet et *γραφέα πέστασεν divisim, cum asterisco, vitii signo. Turnebus haee ita e coniectura scripsit, ὅταν δ᾽ αὖτ᾽ ἐπαλκὲς θρασέ ἀπέστασεν ἄχος πρὸς τὸ φανεῖσθαί μοι καλώς. Scholiastes ἐπαλκές interpretatur ισχυρόποιον, et ultima verba sic, πρὸς τὸ καλά μοι ἐννοεῖν. Desperati versus, quos ita conformavi, ut Aeschylum eos scripsisse non incredibile est, ὅταν δ᾽ αὖτ᾽ ἐπαλκὲς * ήτορ * θάρσῃ, ἐπέστασεν ἄχος πρὸς τὸ φανεῖν τί μοι καλῶς. ἐ

413-414. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-264

τί δ᾽ ἂν φάντες τύχοιμεν; ἢ τά περ πάθομεν ἄχει: Omissam in libris personam Orestis adscripsi. τί δ' ἂν πάντες τύχοιμεν ἂν ἢ τάπερ Μ. (sic M.) G. Ald. et codex Robortelli. Scholiastes τί δεινὸν εἰπόντες κατὰ Κλυταιμνήστρας τύχοιμεν τῆς σῆς συμμαχίας, ὦ πάτερ; ἢ ἃ πεπόνθαμεν; Hinc τί δ᾽ ἂν εἶν πόντες τύχοιμεν ἂν, ἢ τὰ πεπάθομεν dedit Rob. τί δ᾽ ἂν εἰπόντες τύχοιμεν ἂν ὦ πάτερ πάθομεν Turnebus. Scribendum esse τί δ᾽ ἂν φάντες τύχοιμεν ; ἢ τά περ πάθομεν viderunt etiam Bothius in altera editione et Bambergerus. Deinde libri άχθεα. Scribendum άχεα, quod Lachmannus quoque et Blomfieldius intellexerunt. In G. litterae 9ε vocabuli άχθεα in litura scriptae sunt: antea ἄχη scriptum fuisse videtur. Scholiastes ad τὰ δ᾽ οὔτε in sequente versu τὰ ἄχη adscripsit.

416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-265

ὠμόφρων: ὠμόφρον Ald.

416

418. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-266

NA: Hanc stropham eiusque antistropham nunc alteri hemichorio dedi. Non recte iudicaveram in Elem. doctr. metr. p. 737. et in Epitome §. 691. et 694. Nulla est personae nota in libris.

418

418-421. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-267

ἔκοψα κομμὸν Ἄριον, ἔν τε Κισσίας νόμοις ἰηλεμιστρίας ἀπριγδόπληκτα πολυπλάνητ' ἄδην ἰδεῖν ἐπασσυτεροτριβῆ τὰ χερὸς ὀρέγματα: ἔκοψα κομμὸν ἄρειον M. G. Ald. ἔκοψαν κομμὸν ἄρειον Rob. ἔκοψε κομμὸν ἄρειον intulit Turn. Deinde libri είτε, Deinde κισσίας Rob. Τurn. κισσίαις M. G. Ald. Tum νόμοισιλεμιστρίας M. G. Ald. Rob. νόμοισι πολεμιστρίας profectum a Turnebo. Deinde ἄπριγκτοι πληκτὰ πολυπάλαγκτα δὴν εἰδεῖν Μ. ἄπριγκτοι πληκια. πολυπλάγκτα δὴν ἰδεῖν G. Eodem modo Ald. nisi quod πολύπλαγκτα habet, et Rob. nisi quod πολυπάλαγκτα δ᾽ ἦν, et Turn. nisi quod is πολύπλαγκτα δ᾽ ἦν dedit. Denique Aldinae vilia sunt ἐπασσυτέρω τριβή, οι ὀρείγματα, unde natum Turnebi ὀρύγματα. Scribendum erat ἔκοψα κομμὸν Ἄριον, ἔν τε Κισσίας νόμοις τηλεμιστρίας ἀπριγδόπληκτα πολυπλάνητ᾽ ἄδην ἰδεῖν ἐπασσυτεροτριβὴ τὰ χερὸς ὀρέγματα. V. Opusc. vol. IV. p. 338. ubi quod ἔκοψε scripseram, correctum est 1 vol. VII. p. 59. Praeterea quum ibi scripsissem πολυπλάνητά τ᾽ ἦν ἰδεῖν, recepi nunc πολυπλάνητ᾽ ἄδην ἰδεῖν, emendationem Bambergeri. Πολυπλάνητα scribendum esse viderunt Lachmannus et Blomfieldius, ἀπριγδόπληκτα Blomfieldius. Ita in Persis v. 1026. 1031. ἄπριγδ᾽ ἄπριγδα μάλα γοεδνά. Ad ἄρειον, ut libri habent, scholiastes adscripsit Περσικόν. V. interpretes Hesychii ad v. Αρείας. Quod deinde scripsi ἰηλεμιστρίας, ex hoc ipso carmine sumpsisse videtur Hesychius, qui interpretatur θρηνητρίας. Idem ἠλεμίστρια, θρηνήτρια.

423. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-268

ἀμὸν: Libri ἁμὸν.

423

424. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-269

δαΐα: δαΐα Turn. et, ut videtur, M. δαῖα G. Ald. Rob.

424

428. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-270

ἔτλης ἀνοίμωκτον: ἔτλης ἀνοίμωκτον M. Rob. Ita etiam G. Sed Asulanus, male lecto compendio, quo ἔτλης in G. indicatum est, in Ald. dedit ἐτλ' γανοίμοκτον. Hine Turn. ἔτλη, ἀνοίμωκτον.

428

429. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-271

τὸ πᾶν ἀτίμως ἔλεξας: Nulla personae nota in M. G. Ald. Orestis nomen praefixum in Rob. Turn.

429

430. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-272

ἆρα: άρα Heathius. ἀρὰ M. G. Rob. ἄρα Ald. Turn. In margine M. adscriptum οἶμαι πατρὸς δ᾽ ἀτίμωσιν ἄρα τίσει. In G. id supra adscriptum, sed corrupte, οἶμαι μωσσ᾽ ἀρὰ τίσει.

430

432. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-273

ἀμᾶν: Libri ἁμᾶν.

432

433. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-274

ὀλοίμαν: ὀλοίμαν Τurn. ἑλοίμαν M. G. Ald. Rob. Scholion, quod in M. G. est, primus edidit Victorius, ἐκ τούτου εἴρητο τό “τεθναίην ὅτ' ἐκεῖνον ἀποπνεύσαντα πυθοίμην” Καλλιμάχου.

433

434. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-275

ἐμασχαλίσθη δέ γ', ὡς τόδ᾽ εἰδῇς: Electrae hanc stropham dederunt Rob. Turn. Nulla personae nota in M. G. Ald. ἐμασχαλίσθης Μ. G. Ald. Turn. ἐμασχαλίσθη Rob. Deinde δὲ τωστοστείδης Μ. δέτωςοςείδης G. in quo secundum se correctione est. δέτωςο ςείδης Rob. δὲ τωςοςεῖδυ Ald. δέ τ᾽ ὣς τότ᾽ ἔδυ Turn. Canterus scribendum coniecit ἐμασχαλίσθη δ᾽ ἔθ᾽, ὡς τοῦτ᾽ εἰδῇς. Ιd, mutato tamen ex Pauwii sententia τοῦτ' in τόδ', a Schützio, Wellauero, Blomfieldio receptum est. Scribendum erat ἐμασχαλίσθη δέ γ', ὡς τόδ᾽ εἰδῇς. Vidit hoc etiam I. Fr. Martinus. Eodem verbo ἐμασχαλίσθη de Agamemnone utitur Sophocles El. v. 445.

434

435. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-276

ἅπερ νιν: Libri ἅπερ νιν, nisi quod Ald. ἀπερνῖν habet. Emendavit Schiitzius.

435

436. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-277

κτίσαι: κτεῖναι Μ. G. Ald. Turn. sed in M. v ab alia manu in litura scriptum est. θεῖναι Rob. Scribendum esse κτίσαι vidit Stanleius. Scholiastes κατεσκεύασε δὲ τὸ μασχαλισθῆναι αὐτὸν ἡ Κλυταιμνήστρα. ἢ καὶ οὕτως ἀτίμως αὐτὸν θάψασα δυςτυχίαν μεγίστην και τασκευάζουσα τῷ σῷ βίῳ, ὦ Ὀρέστα. ὅ ἐστιν, ἵνα δυςτυχὴ βίον ζήσης, τοῦ Ἀγαμέμνονος μὴ δυναμένου σοι συμμαχῆσαι πρὸς τιμωρίαν Κλυταιμνήστρας.

436

437. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-278

ἄφερτον: ἄφερτον Rob. ἀφερτὸν Turn. ἄφερκτον M. G. Ald. Agam. ν. 1568. μόρον δ᾽ ἄφερτον Πελοπίδαις ἐπεύχεται.

437

438. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-279

κλύεις πατρῴους δύας ἀτίμους: κλύεις Turn. κλύει M. G. Ald. Rob. Deinde πατρῴους Porsonus. πατρώους Μ. πατρωΐους G. Ald. Rob. Τurn. Deinde libri δυσατίμους. Stanleii emendatio est δύας ἀτίμους.

438

439. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-280

λέγεις πατρῷον μόρον· ἐγὼ δ᾽ ἀπεστάτουν: Nulla personae nota in libris. Dedi haec alteri hemichorio. V. ad v. 418. Libri λέγεις πατρώϊον μόρον, nisi quod πατρώον est in M. πατρῷον Porsonus. Sed λέγεις hic non aptum est. Non dubito quin Aeschylus scripserit έχεις πατρῷον μόρον. Patris necem accepisti. Ego vero, et quae sequuntur. ἐπεστάτουν Ald. Turn.

439

441. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-281

μυχῷ δ᾽ ἄφερκτος πολυσινοῦ κυνὸς δίκαν: Omnes μυχοῦ δ'. Deinde ἀφερκτος M. G. Turn. ἀφερκτὸς Ald. άφερτος Rob. Stanleius scribendum coniiciebat μυχῷ δ' ἔφερα τος. Prius recte. Nam vulgata lectio contrarium sensum praebet, seclusa a penetralibus. At dici debet seclusa in penetralibus. Deinde πολυσίνους erat in M. sed s expunctum est. Ceteri πολυσίνου. Porsonus edidit πολυσίνους: voluit πολυσινοῦς, quod Blomfieldius probavit. Sed insuavis est sigmatismus: πολυσίνου autem satis tuentur Hippocratea κακοσινώτερος, κακοσινώτατα. Denique δίκαν M. Ald. Rob. Turn. et sic etiam G. e correctione, quum antea dízŋy fuisset. Scribendum δίκην.

441

442. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-282

ἑτοιμότερα: ἑτοιμώτερα Ald.

442

443. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-283

χέουσα ... κεκρυμμένα: Libri χαίρουσα, sed in M. a ab alia manu in rasura scriptum est. Dobraeus Adv. II. p. 27. ρέουσα aut χέουσα scribendum esse coniecit. Praestat χέουσα. Deinde libri κεκρυμμένα, nisi quod κεκρυμένα est in G. Ald. Nisi κεκρυμμένον, quod G. Dindorfius coniecit, recipiendum est, scribi certe debet κεκρυμμένη.

443

444-446. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-284

τοιαῦτ᾽ ἀκούων ... ἐν φρεσὶν γράφου, δι' ὤτων δέ τοι τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν βάσει: τοιαῦτ᾽ ἀκούων ἐν φρεσσιν | γράφου, δι᾽ ὤτων δὲ συν | τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρονῶν βάσει M. G. Ald. φρεσὶ Turn. φρεσὶν recte Rob. συντέτραινε etiam codex Robortelli: ipse e coniectura sua συμμέτραινε dedit. Turnebus σὺ τέτραινε. Scholiastes τέττραινε agnoscit, quod interpretatur διατόρει, διακόμιζε. Deinde φρονών eliam Rob. φρενών Turnebi emendatio est. Scribendum τοιαῦτ᾽ ἀκούων . . . . ἐν φρεσὶν γράφου, δι' ώτων τέ σοι τέτραινε μῦθον ἡσύχω φρενῶν βάσει. Quid exciderit, dici non potest. Fortasse eiusmodi quid scriptum erat, τοιαῦτ᾽ ἀκούων τῶνδ᾽ ὑβρίσματ᾽ ἐν φρεσὶν γράφου.

448. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-285

αὐτὸς ὄργα μαθεῖν: αὐτὸς Μ. e correctione: fuerat αὐτῶς. Deinde ỏgya M. Ceteri doya. Conatur hoc explicare scholiastes, cuius adnotatio in M. ila scripta est, ταῦτα δὲ τὰ συμβάντα τῷ Ἀγαμέμνονι. αὐτός· τοῦτ᾽ ἔστιν ἐπιθυμεῖ δὲ τὰ λοιπὰ γνῶναι ὁ πατήρ, τοῦτ᾽ ἔστι τὴν τιμωρίαν. Alius ὀργῇ dativum esse putavit: cuius hoc scholion est, ἀντὶ τοῦ μάθε τῷ τρόπῳ σου. Rectissime Scaliger et Pauwius τὰ δ᾽ αὐτὸς ὄργα μαθεῖν.

448

449. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-286

πρέπει ... ἀκάμπτῳ μένει: πρέπει in M. ex πρέπεις factum esse videtur. Deinde ἀκάμπτῳ ἀκάμπτω Μ.) μένει M. Rob. Τurn. ἀκαμπτομένει G. ἀκαμπτόμενον, male lecto compendio, Ald.

449

450. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-287

φίλοις: Nulla personae nota in libris. φίλοις Porsonus. Libri φίλοισι.

450

451. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-288

NA: Nulla neque hic neque ante sequentem versum personae nota in libris.

451

453. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-289

ἅδ᾽: Recte ἅδ᾽ Rob. ὧδ' Μ. G. (sic uterque). δ' Ald. Turn.

453

Wecklein’s commentary on Choephoroi / Libation Bearers (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 163–234; single HW42J8 OCR witness, conservatively retained. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

32. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-21

Es folgt die Erklärung der ἀγέλαστοι συμφοραί: Nicht ein in Rätseln sprechender, sondern ein deutlicher Phöbos (Wahrsager), der macht, dafs die Haare zu Berge stehen, nicht der Phöbos, der in Delphi, sondern ein Phobos, der im Traume dem Hause weissagt, der Grimm schnaubt im Schlafe, liefs in tiefer Nacht aus dem Innern des Hauses vor Angst einen Aufschrei ertönen, indem er sich schwer auf das Frauengemach stürzte." D. h. der Aufschrei, welchen die von bösen Träumen geingtigte ( περὶ φόβῳ) und gequälte ( ἐξ ὕπνου κότον πνέων) Klytämestra erschallen liefs, ist wie eine prophetische Stimme. Ebenso sagt der Chor Soph. Εl. 475 εἶσιν ἁ πρόμαντις Δίκα κτἑ., nachdem er den Traum der Klyt. vernommen hat. Der Traum und der Grund des Schreiens wird 525 ff. genauer angegeben. Mit τορὸς Φοῖβος ὀνειρόμαντις vgl. das zu Ag. 82 Angeführte. Ζη ὀρθόθριξ vgl. Sept. 551

τριχὸς δ᾽ ὀρθίας πλόκαμος ἵστα ται

, Soph. Oed. Κ. 1624 ὥστε πάν τας ὀρθίας στῆσαι . . τρίχας. δὲ: zu Ag. 437 . περὶ φόβῳ (übermannt von Furcht) wie 545 ἀμφὶ τάρβει, Pers. 697

σέβομαι δ᾽ ἀντία λέξαι σέθεν ἀρχαίῳ περὶ τάρβει

, Soph. frg. 147 ἀμφὶ θυμῷ, Eur. Or. 825 θανάτου γὰρ ἀμφὶ φόβῳ Τυν δαρὶς ἰάχησε.

38. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-22

⁴

θεόθεν ὑπέγγυοι: ἐκ θεῶν ἠσφαλισμένοι τὴν μαντείαν Schol., als θεομάντεις, deren Aussage durch göttliche Eingebung verbürgt ist, nicht als θυμομάντεις ( Pers. 227 ).

39-40. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-23

⁵

τοὺς γᾶς νέρθεν allgemein von Agamemnon.

42. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-24

⁶

Dafür eine Gunsterweisung, die nicht als Gunst aufgenommen wird, zur Abwendung des Schlimmen suchend u. s. w. τοιάνδε ist dem Sinne nach von τοιῶνδε, wie Schütz schreiben wollte, nicht verschieden. χάρις ἀχάριτος wie ἄχαρις χάρις Ag. 1545 , Prom. 561 . Vgl. zu Ag. 1137 . Die Erklärung giebt Soph. Εl. 442 σκέψαι γὰρ εἴ σοι προσφι λῶς αὐτῇ δοκεῖ γέρα τάδ᾽ οὖν τάφοισι δέξασθαι νέκυς, ὑφ᾽ ἧς θανών ἄτιμος ὥστε δυσμενὴς ἐμασχαλίσθη κτέ. γαῖα μαία ( ὦ γῆ μήτηρ Schol., vgl. ὦ γαῖα μήτερ Eur. Hipp. 601) ruft der Chor aus, weil er die Absicht der Klyt. als frivol erkennt.

45-46. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-25

⁷

Der Zwischensatz bezieht sich auf die Bezeichnung δύσθεος.

47. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-26

⁸

⁹

τί γὰρ κτἑ. giebt die Begründung von ἀχάριτον, worin das Vergebliche des Versuchs die Unterirdischen zu versöhnen ausgesprochen ist.

50-51. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-27

¹⁰

βροτοστυγεῖς, den Menschen grauenvoll, dagegen Prom. 825

Γοργόνες βροτοστυγείς

, den Menschen feindlich. Wie φάος, lux, Heil und Segen, so bedeutet δνόφοι Unsegen, welcher auf dem Hause ruht, weil die Besitzer sich ihrer Schuld bewufst sind und im Gefühle allgemeiner Mifsachtung keine frohe Stunde haben. Vgl. Εum. 380.

53-54. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-28

¹¹

Für δυόφοι βροτοστυγεῖς folgt die Erklärung: „Die früher unbezwingliche, unüberwindliche, unnahbare Ehrfurcht vor dem königlichen Hause, welche Ohr und Herz des Volkes durchdrang, weicht jetzt. Und mancher scheut sich nunmehr solches Glück königlicher Stellung zu geniefsen, während sonst königliche Macht den Menschen als Gott und als mehr denn Gott erscheint." δι᾽ ὤτων φρενός τε, weil sich die Ehrfurcht in Reden und in der Gesinnung zeigt. περαίνειν steht im Sinne von περᾶν, vgl. Pind. Pyth. Χ 28 περαίνει πρὸς ἔσχατον πλόον.

59-73. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-29

¹²

Begründung ( δὲ wie 32) zu φοβεῖται δέ τις τόδ᾽ εὐτυχεῖν: Die Entscheidung der strafenden Gerechtigkeit erschaut schnell die offenbaren Verbrecher; solche aber, deren Schuld sich im Zwielicht birgt, erwartet erst mit der Zeit die Strafe; andere aber deckt wirkungslose (d. h. die Bestrafung ver- eitelnde) Nacht. Der Mord ist offenbar durch das Blutmal, das nicht zerfliefst; der mit Seelenschmerz verbundene Aufschub bewirkt bei dem Mörder nur üppige Blüte der Krankheit (vgl. zu 381 ff.); kein Versteck giebt es für ihn und wenn alle Ströme der Erde sich vereinigen, können sie das Blutmal seiner Hand nicht rein waschen." Den drei Gliedern ταχεία ἐν φάει, χρονίζοντας ἐν μεταιχμίῳ σκότου, ἄκραντος — νύξ entsprechen die drei Glieder des Gegensatzes: immer sichtbare Spur ( ἐν φάει), Aufschub ( χρονίζοντας), Versteck ( νύξ). Anderes Unrecht wird bald gleich, bald spät, manchmal auch gar nicht bestraft, den Mord erwartet unter allen Umständen die Strafe. Aschylos liebt es, durch solchen Kontrast das Verbrechen des Mordes als das schwerste hervorzuheben. Vgl. zu Ag. 990 und besonders Eum. 648 Fesseln kann man lösen: der Tote aber steht nicht wieder auf; dafür allein hat Vater Zeus keine Sühne geschaffen; alles andere nimmt er nicht so schwer." τὰ δ᾽ ἐν μεταιχμίῳ σκ. χρονίζοντας um des Versmarses willen statt der gewöhnlichen Wendung τοὺς δὲ . . χρονίζοντας. — ἐν μεταιχμίω σκότου scil. καὶ φάους, wie sich aus dem Vorhergehenden ergiebt. Vgl. Aristoph. Vö. 187 ἐν μέσω δήπουθεν ἀήρ ἐστι γῆς (scil. καὶ οὐρανοῦ). ἅπαξ ποθέν wie Αg. 1004 πεσὸν ἅπαξ, Eum. 651

ἀνδρὸς δ᾽ ἐπειδὰν αἷμ᾽ ἀνασπάσῃ κόνις ἅπαξ θανόντος

. – φόνος πέπηγεν: haec e populari quadam superstitione intellegenda sunt, ad nostram etiam aetatem propagata, qua maculam ex sanguine hominis iniuste caesi in terram effuso semper manere nec elui posse fingebant (Schütz). διαφέρει, differt, hält hin. - Das dunkle Wort παναρκέτας (vgl. zu Eum. 529 ) erklärt der Schol. τῆς εἰς πάντα τὸν χρόνον ἀρκούσης αὐτῷ. Vgl. Suid. παναρκέος· τοῦ μεγάλου καὶ δυνατοῦ und πανταρκής Pers. 857 . Mit βρύειν vgl. ἀνθεῖ 1007. Genet. wie Soph. Oed. K. 17 x ρος . . βρύων δάφνης ἐλαίας ἀμπέλου. Der Infin. steht konsekutiv. νυμφικῶν ἑδωλίων wie πωλικῶν εδωλίων Sept. 441 von den παρθε νῶνες. Als Versteck erscheint die Frauenwohnung auch Sol. eleg. 4, 30 εἰ καί τις φεύγων ἐν μυχῷ ᾖ θα λάμου, Eur. Iph. Τ. 825 λόγχην . ἐν παρθενῶσι τοῖσι σοῖς κεκρυμμέ νην. πόροι τε πάντες κτ.: vgl Soph. Oed. Τ. 1227 οἶμαι γὰρ οὔτ᾽ ἂν Ἴστρον οὔτε Φᾶσιν ἂν νίψαι καθαρμῷ τήνδε τὴν στέγην κτέ. διαίνοντες, anfeuchtend, konnte Der hier mit καθαίροντες erklärt werden, welches statt des ergänzten ῥοαῖσιν in den Handschriften steht. · ᾐόνησαν: aus einer anderen Stelle des Asch. (frg. 366 Dind.) wird γόνησας angeführt und mit ἔλουσας erklärt. Der Potentialis der Vergangenheit steht ähnlich wie der s. g. gnomische Aorist.

74. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-30

¹³

ἀνάγκαν ἀμφίπτολιν von der Knechtschaft, infolge deren sie von einer Stadt, ihrem Vaterlande, in eine andere Stadt abgeführt worden sind. Der Schol. verweist auf ἀμφιμάτορας κόρους Eur. Androm. 466 (Geschwister, die von zwei Müttern, aber einem Vater stammen). Vgl. Hesych. ἀμφιμήτορες· οἱ ἐκ πολλῶν (vielmehr ἐξ ἄλλων, wie Buresch verbessert) μητέρων γεγονότες ἀδελφοί. Αἰσχύλος Ηρακλείδαις. Vgl. auch τῆς ἀναγκαίας τύχης Soph. Ai. 485 .

76. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-31

¹⁴

¹⁵

ἐσᾶγον αἶσαν: vgl. Hom. Ω 719 εἰσάγαγον κλυτὰ δώματα, ζ 91 εἴ ματα . . ἐσφόρεον μέλαν ὕδωρ, Eur. Hik. 876 χρυσὸν . . οὐκ εἰσεδέξατ' οἶκον, Iph. Τ. 742 εἰσβήσω σκάφος, Hel. 1566 εἰσέθεντο σέλματα, Herc. 850 οὗ γέ μ᾽ εἰσπέμπεις δόμους.

77. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-32

¹⁶

¹⁷

Schol. ἔστι δὲ παροιμία· δοῦλε, δεσποτῶν ἄκουε καὶ δίκαια κἄδικα.

78. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-33

¹⁸

¹⁹

πρέποντα ( ἐστὶν ἐπ᾿ ἀρχᾶς βίου, es kommt mir zu bei der Abhängigkeit meines Lebens. Krüger I 68, 40, 4.

79. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-34

²⁰

²¹

βία φρενῶν (mit innerem Widerstreben) wie Sept. 599 , Suppl. 806

βία καρδίας

80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-35

²²

ὑφ᾽ εἱμάτων, um die Thranen zu verbergen ( κρυφαίοις πέν θεσιν 82).

81. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-36

²³

δεσπόταν wie Eur. frg. 831 δακρύειν τοὺς προσήκοντας φίλους. Der Dativ ματαίοισι τύχαις steht kausal (ob des frevlen Geschicks).

82. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-37

²⁴

παχνουμένη: vgl. Hom. P 112 τοῦ δ᾽ ἐν φρεσὶν ἄλκιμον ἦτορ παχνοῦται, Hes. W. u. Τ. 360 τό γ ἐπάχνωσεν φίλον ἦτορ, Eur. Hipp. 803 λύπῃ παχνωθείσ', Ον. Her. XV 112 adstrictum gelido frigore pectus erat.

83-582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-38

²⁵

erstes Epeisodion, geteilt durch einen Kommos (305— 476). Anagnorismos und Vorbereitung der Rache.

83. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-39

²⁶

δωμάτων εὐθήμονες: Schol. εὖ τιθεῖσαι τὰ κατὰ τὸν οἶκον. Über den Gen. s. Krüger II 47,26,6.

86. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-40

²⁷

κηδείους χοάς wie 536, Spenden zur Totentrauer, nicht συγγενικάς, wie der Schol. erklärt. Vgl. κηδείου τριχός 225 (Trauerhaar).

87. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-41

²⁸

εὔφρονα, Verständiges, gut Gedachtes.

88. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-42

²⁹

³⁰

Vgl. Eur. Or. 116 nai otão' ἐπ᾿ ἄκρου χώματος λέξον τάδε· Ελένη σ᾿ ἀδελφὴ ταῖσδε δωρεῖται χοαῖς. — πὰρ für παρὰ ist zur Gewinnung eines für Äschylos geeigneteren Rhythmus (von H. Wolf) nach Eum. 229 hergestellt.

92. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-43

³¹

τοῦτο τοὔπος, diese Bitte.

94. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-44

³²

στέφη hier von den Spenden. Vgl. Soph. Εl. 53 πατρὸς τύμβον . . λοιβαῖσι πρῶτον καὶ καρατόμοις χλι δαῖς στέψαντες. Die Menschen verstehen gewöhnlich unter ἴσα Gutes, hier aber werden κακά daraus (Schol. παρ᾽ ὑπόνοιαν· ἔδει γὰρ τῶν καλῶν εἰπεῖν). Diese Pointe wird durch yè gehoben.

95. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-45

³³

ἀτίμως, so dafs die Spende dem Toten nicht Ehre, sondern Unehre bringt und ihn gegen die Spenderin erbittert. ώσπερ οὖν wie 887.

97. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-46

³⁴

καθάρμαθ'. . πάλιν (retro) δικοῦσα (hinter mich werfend) .. ὄμ μασιν: τοῦτο πρὸς τὸ παρ' Αθηναίοις ἔθος, ὅτι καθαίροντες οἰκίαν ὀστρακίνῳ θυματηρίῳ ῥίψαντες ἐν ταῖς τριόδοις ἀμεταστρεπτεὶ ἀνεχώρουν. Vgl. Theokr. 24, 93 συλλέξασα κόνιν πυρὸς ἀμφιπόλων τις ῥιψάτω εὖ μάλα πᾶσαν ὑπὲρ ποταμοῖο φέ ρουσα ῥωγάδος ἐκ πέτρας ὑπερούριον, ἂψ δὲ νέεσθαι ἄστρεπτος, Verg. Ecl. VIII 101 rivoque fluenti transque caput iace; nec respexeris, Ovid Fast. V 437 ff. Auch in Deutschland findet sich die Sitte, dafs man Unglück bedeutende Dinge hinter sich über das Haus weg wirft, ohne umzuschauen.

99. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-47

³⁵

μεταίτιαι wie 872 ἀναίτιαι. Blomfield setzt an beiden Stellen die gebräuchliche Form. Aber vgl. 909 παραιτία, Soph. Trach. 447

τῇ μεταιτία

und zu Ag. 1527 .

100. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-48

³⁶

νομίζομεν, vgl. βίον νομίζων 1001.

102. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-49

³⁷

Schol. ἀντὶ τοῦ οὐδὲν πείσεσθε παρὰ τὸ μόρσιμον.

104. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-50

³⁸

Der unnütze und in den Worten εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχεις ὑπέρτερον (si quid novisti rectius istis Hor. epist. I 6, 67) hier unpassende Vers scheint von Schütz mit Recht als Interpolation bezeichnet worden zu sein. Vgl. auch 107.

107. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-51

³⁹

Dicas velim pro ea quam profiteris erga patris sepulcrum reverentia (Schütz). Vgl. Soph. Oed. T. 205

ὥσπερ μ

' ἀραῖον ἔλαβες, ὧδ', ἄναξ, ἐρῶ.

108. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-52

⁴⁰

⁴¹

κεδνά: vgl. Eur. Or. 1138 κέδν᾿ ἀρώμενοι τυχεῖν.

110. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-53

⁴²

αὐτήν (dich selbst): zu Ag. 827 .

111-112. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-54

⁴³

σοὶ τἄρα d. i. du gehöret zu denen, welche den Agisthos hassen. Der furchtsame Chor (vgl. 872) bestätigt es nicht direkt:,,das lege dir in Gedanken nach eigenem Wissen zurecht".

113. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-55

⁴⁴

τῇδε στάσει: Schol. τῇ συ στάσει ἡμῶν. Vgl. Ag. 1105 , Cho. 456 , Eum. 311 .

114. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-56

⁴⁵

ὅμως gestellt wie Pers. 298

λέξον καταστάς

, κεἰ στένεις κακοῖς ὅμως. Krüger II 56, 13, 2.

115. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-57

⁴⁶

εὖ τοῦτο, scil. ἔλεξας.

116. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-58

⁴⁷

τοῖς αἰτίοις wird mit αὐτοῖς 118 wieder aufgenommen.

118. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-59

⁴⁸

ἐλθεῖν: aus dem vorhergehenden τί φῶ; ergänzt sich εἰπέ (bete, wünsche).

119. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-60

⁴⁹

⁵⁰

δικαστὴν ἢ δικηφόρον: κριτὴν ἢ τιμωρόν Schol. Es bedarf des Richters nicht, weil die Schuld offenkundig ist.

120. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-61

⁵¹

Schlichtweg etwa so dich ausdrückend" u. s. w. Meineke vermutet ἁπλῶς πιφαύσκουσ'.

121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-62

⁵²

⁵³

εὐσεβῆ θεῶν πάρα, so dafs kein νεμεσᾶν von Seite der Götter eintritt.

122. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-63

⁵⁴

πῶς δ᾽ οὐκ εὐσεβές ἐστι παρὰ θεῶν, τὸν ἐχθρὸν ἀνταμεί βεσθαι κακοῖς. Vgl. Archiloch. frg. 65 ἓν δ᾽ ἐπίσταμαι μέγα τὸν κακῶς τι δρῶντα δεινοῖς ἀνταμείβεσθαι κακοῖς uud zu Eur. Med. 809.

124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-64

⁵⁵

ἄρηξον, welches in der Handschrift fehlt, ist von Klausen er- gänzt. κηρύξας ἐμοί, indem du für mich laut ihnen zurufst, dafs .. sollen. Vgl. Soph. Εl. 1066 ὦ χθο νία βροτοῖσι Φάμα, κατά μοι βόασον οἰκτρὰν ἔπα τοῖς ἔνερθ' Ατρεί δαις κτέ.

126. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-65

⁵⁶

ἐπισκόπους: zu 1.

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-66

⁵⁷

κῦμα ( κύημα Schol.) λαμβάνει, von dem Samen befruchtet wird. Ebenso Eum. 662 .

129. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-67

⁵⁸

⁵⁹

χέρνιβας, λοιβάς, χοάς, λουτρά. Vgl. Soph. Εl. 84 πατρὸς χέοντες λουτρά.

131. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-68

⁶⁰

⁶¹

πεισμ᾽ ἄναψον: knüpfe für unser irrendes Schifflein (132) ein Haltseil an im Hause. Vgl. Eur. Med. 770 ἐκ τοῦδ᾽ ἀναψόμεσθα πρυμνήτην κάλων, Herc. 478 ὡς ἀνημμένοι κάλως πρυμνησίοισι βίον ἔχοιτ᾽ εὐδαίμονα, Anthol. XII 159 ἐν σοὶ τἀμά, Μυΐσκε, πρυμνήσι” ἀνῆπται, Julian Caes. p. 54 πείσμα καὶ ὅρμον ζῶντι σαυτῷ παρασκευάζων, Heliod. Aeth. VÍI p. 351 πᾶν πείσμα διέρρηκται, πᾶσα ἐλπίδος ἄγκυρα παντοίως ἀνέσπασται.

132. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-69

⁶²

πεπραμένοι, übers Meer verkauft. Vgl. 253. Da Elektra wie eine Sklavin gehalten ist (135), fühlt sie ihr Los dem des Orestes gleich.

135. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-70

⁶³

ἀντίδουλος wie ἀντίπαις Eum. 38 .

136. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-71

⁶⁴

φεύγων ἐστίν, das s. g. σχῆμα Χαλκιδικόν, vgl. 238, Eum. 549

προτίων καὶ αἰδόμενος ἔστω

137. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-72

⁶⁵

πόνος von dem durch Arbeit Erworbenen, wie Pers. 753

πολὺς πλούτου πόνος

, Eur. Ion 1088 ἄλλων πόνον εἰσπεσών. · χλίουσι, sie lassen sich's wohl sein, sie schwelgen. μέγα wie τιμᾶν μέγα 254, Εum. 994, σεβίζειν μέγα Eum. 12 .

138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-73

⁶⁶

σὺν τύχῃ τινί (mit solchem Glücke wie ich es im Sinne habe), vgl. Sept. 459

σὺν τύχῃ δέ τῳ

, Soph. Αi. 853 σὺν τάχει τινί, Oed. T. 80

ἐν τύχῃ γέ τῳ

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-74

⁶⁷

Der Akk. σωφρονεστέραν .. εὐσεβεστέραν schliefst sich an den Infin. an. Doch vgl. Anhang. Ansprechend vermutet F. W. Schmidt σωφρονεστέραν τρόπους, da πολύ matt und unpassend ist.

143. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-75

⁶⁸

⁶⁹

τιμωρόν σου, einer der dich rächt.

144. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-76

⁷⁰

Wenn δίκην richtig ist, mufs es als Apposition zum Inhalt des Satzes betrachtet werden. Vgl. Krüger I 57, 10, 10. Man erwartet ἀνταμύνασθαι oder ἀντιτίσασθαι δίκην, wobei δίκην Akk. des inneren Objekts und τιμάορον Subjekt wäre. Weil denkt an den Ausfall eines Verses: δίκην | τίνοντας ὧν ἔδρασαν ἀξίαν κακῶν.

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-77

⁷¹

⁷²

Die gute Bitte geht voraus und folgt nach; die schlimme, welche den Mördern ( κείνοις) gilt, steht in der Mitte. Die fromme Beterin kann nicht mit schlimmen Worten enden.

147. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-78

⁷³

Pers. 225

ἐσθλά σοι πέμπειν τέκνῳ τε γῆς ἔνερθεν ἐς φάος

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-79

⁷⁴

ἐπανθίζειν: Schol. στέφειν ὡς ἄνθεσιν, scil. χοάς. Vgl. Pers. 622

ἀλλ᾽

, ὦ φίλοι, χοαῖσι ταῖσδε νερτέρων ὕμνους ἐπευφημεῖτε.

151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-80

⁷⁵

⁷⁶

Schol. ὅτι (d. i. σημείωσαι ὅτι ἐπ᾽ ἀποθανόντος παιᾶνα εἶπεν κακῶς. καὶ Εὐριπίδης (Alk. 424) παιᾶνα τῷ κάτωθεν ασπόνδῳ θεῷ. Vgl. Soph. Οed. Τ. 5 ὁμοῦ δὲ παιάνων τε καὶ στεναγμάτων und Ag. 650 .

152-163. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-81

⁷⁷

⁷⁸

Dieses (nach der Überlieferung wenigstens) nicht antistrophische Lied, dessen Mafs Dochmien untermischt mit Kretikern und Jamben bilden, wird, wie es scheint, von dem Koryphaios allein oder von dem Koryphaios als Halbchorführer und (von 158 an) von dem anderen Halbchorführer vorgetragen, während die übrigen Choreuten den Gesang mit dem Ausdruck des Schmerzes begleiten.

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-82

⁷⁹

⁸⁰

Schol. καναχηδὸν δακρύετε von dem Rieseln der Thränen. Vgl. Eur. Hipp. 1464 πολλῶν δακρύων ἔσται πίτυλος.

153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-83

⁸¹

⁸²

μελόμενον (angelegen, lieb): Eur. Iph. Τ. 182 μοῦσαν νέκυσι με λομέναν, Phoen. 1302 Ζαχὰν μελομέναν νεκροῖς.

154. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-84

⁸³

⁸⁴

πρὸς (an) τόδ᾽ ἔρυμα gehört zu κεχυμένων. ἔρυμα: τὸν τάφον Schol. Der Grabhügel ist ein Schutz und Schirm ( Eum. 704 , Suppl. 87 ), der Schlimmes abwehrt und des Guten Sühne herbeifleht. κακῶν ἀπότροπον wie 42. -Wegen ἐπεύχετον mit dem Objekt ἄγος zu Ag. 1075 . Doch ist die Lesart unsicher. Vgl. Anhang.

156-157. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-85

⁸⁵

⁸⁶

σέβας (Gegenstand der Ver - ehrung) μοι wie Eur. Iph. Α. 633 ὦ σέβας ἐμοὶ μέγιστον, Αγαμέμνων ἄναξ. Vgl. Ag. 520 . κλύε (nämlich die Klagen) ἐξ ἀμαυρᾶς φρε νός (welche kommen umdunkelter Seele). aus gramVgl. Ag. 551 .

160. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-86

⁸⁷

Ein Ares (ein Rächer, der Blut vergierst, zu Ag. 1511 f. ), welcher thatkräftig sowohl von dem Bogen als von dem Schwerte Gebrauch macht. Σκυθικά παλίν τονα βέλη: nach einem Bruchstück des Agathon bei Athen. X p. 454 d Σκυθικῷ τε τόξῳ τὸ τρίτον (der dritte Buchstabe des Namens Θησεύς) ἦν προσεμφερές war der skythische Bogen einem nicht unähnlich, weil dessen Enden stark aufwärts gebogen waren. παλίντονα τόξα auch Hom. Θ 266, Herod. VII 69, Soph. Trach. 511 . σχέδια αὐτόκωπα βέλη, die Waffe für den Nahkampf, die man gleich am eigenen Griff fafst, nicht erst durch andere Mittel, wie den Pfeil durch den Bogen, in Bewegung setzt. Zu αὐτόκωπα vgl. Hesych. αὐτόλαβον· ἑαυτοῦ λαβὴν ἔχον.

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-87

⁸⁸

Aristot. Poet. c. 16 p. 1455ª 4 τετάρτη δὲ (scil. ἀναγνώρισις) ἡ ἐκ συλλογισμοῦ, οἷον ἐν Χοηφόροις, ὅτι ὅμοιός τις ἐλήλυθεν, ὅμοιος δὲ οὐ δεὶς ἀλλ᾽ ἢ ὁ Ὀρέστης, οὗτος ἄρα ἐλήλυθεν.

166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-88

⁸⁹

ὀρχεῖται: ebenso wird 1022 F. das Herzklopfen als ein Tanz des Herzens, der das Spiel der Furcht begleitet, bezeichnet.

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-89

⁹⁰

εὐξύμβολον . . δοξάσαι, vgl. Prom. 792

οὐ γὰρ ῥητὸν αὐδᾶσθαι τόδε

, Aristoph. V. 1713 οὐ φατὸν λέγειν.

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-90

⁹¹

Suppl. 365

σὺ δὲ παρ᾽ ὀψιγόνου μάθε γεραροφρονῶν

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-91

⁹²

ὅστις κείραιτο: zu Ag. 625 . Elektra will den Gedanken des Chors auf Orestes lenken: „Ich allein könnte die Locke geweiht haben und thatsächlich gleicht die Locke meinen Haaren; da ich es nicht gethan habe, wie ihr wilst, muls man an Orestes denken.“ Vgl. Soph. Εl. 907 ἐξεπίσταμαι (Chrysothemis, welche die Locke gefunden hat, spricht) μή του τόδ' ἀγλάισμα πλὴν κείνου μολεῖν. τῷ γὰρ προσήκει πλήν γ᾽ ἐμοῦ καὶ σοῦ τόδε κἀγὼ μὲν οὐκ ἔδρασα, τοῦτ᾽ ἐπίσταμαι οὐδ᾽ αὖ σύ κτέ. und dazu Schol. τὸ μὲν ἀπὸ τῆς ὄψεως τοῦ βοστρύχου κινεῖσθαι ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν γελοῖον· πιθανῶς οὖν ἐπάγει, ὅτι οὐδενὶ ἄλλῳ ἢ τῷ πάνυ συνημ μένῳ κατὰ γένος τὰ τοιαῦτα προσήκει.

173. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-92

⁹³

⁹⁴

ὅδε, ὁ πλόκαμος. ρος hier s. v. a. ὅμοιος. ὁμόπτε

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-93

⁹⁵

αὐτοῖσιν (Krüger I 43, 1, 3) ἡμῖν mit der bei Ausdrücken der Gleichheit geläufigen Brachylogie. Vgl. Hom. P 51 κόμαι Χαρίτεσσιν ὁμοῖαι. Die Kritik, welche Euripides El. 527 an diesem Erkennungsmittel übt: χαίτης πῶς συνοίσεται πλόκος, ὃ μὲν παλαίστραις ἀνδρὸς εὐγενοῦς τραφείς, ὃ δὲ κτενισμοῖς θῆλυς; ἀλλ᾽ ἀμήχανον. πολλοῖς δ᾽ ἂν εὕροις βοστρύχους ὁμοπτέρους καὶ μὴ γεγῶσιν αἵματος ταὐτοῦ, γέρον, ist zwar an und für sich gerechtfertigt, läfst aber die Naivetät der Äschyleischen Poesie aufser acht.

176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-94

⁹⁶

μῶν .. ᾖ wie μὴ ᾖ (Krüger I 54, 8, 13), am Ende ist es u. s. w. μῶν οὖν wie Eur. Androm. 82 u. a.

179. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-95

⁹⁷

ἔπεμψε, welches im Gegensatz zu μολείν steht, ist zu betonen. κουρίμην χάριν πατρός (als Liebesgabe von abgeschnittenen Haaren für den Vater) wie 4tos εὐκταίαν χάριν Ag. 1386 .

182. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-96

⁹⁸

⁹⁹

προσέστη καρδίαν : zu Ag. 825 . men.

184-185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-97

¹⁰⁰

δίψιοι σταγόνες von den ,heifsen" Thränen. ἄφρακτοι: der Thränenstrom ist nicht zu hem δυσχίμου πλημμυρίδος: der unaufhaltsam hervorbrechende Thränenstrom erinnert an eine stürmisch bewegte Flut. Eur. Alk. 184 πᾶν δὲ δέμνιον ὀφθαλμοτέγκτῳ δεύεται πλημμυρίδι.

188. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-98

¹⁰¹

νιν, scil. πλόκαμον.

189-190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-99

¹⁰²

¹⁰³

ἐπώνυμον φρόνημα: Sept. 523

ὠμόν

, οὔτι παρθένων ἐπώνυμου, φρόνημα, Soph. Εl. 1194 μήτηρ καλεῖται· μητρὶ δ᾽ οὐδὲν ἐξισοῖ.

191. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-100

¹⁰⁴

ἄντικρυς (ins Gesicht, entschieden): Hom. Η 362 ἄντικρυ δ' ἀπόφημι.

192. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-101

¹⁰⁵

ἀγλάϊσμα (Grabesschmuck): vgl. Soph. Εl. 908 καὶ νῦν θ᾽ ὁμοίως καὶ τότ᾽ ἐξεπίσταμαι μή του τόδ᾽ ἀγλάϊσμα πλὴν κείνου μολεῖν.

193. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-102

¹⁰⁶

¹⁰⁷

Elektra hat οὐκ ἔχω im Sinne, verschweigt aber das ungünstige Wort.

194. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-103

¹⁰⁸

¹⁰⁹

εἶχε, scil. ὁ πλόκαμος.

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-104

¹¹⁰

ἐκινυσσόμην (hin- und herschwankte), vgl. Krüger 1 54, 8, 8.

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-105

¹¹¹

εὖ σάφα wie Pers. 786

εὖ γὰρ σαφῶς τόδ᾽ ἴστε

. Vgl. zu Ag. 1395 und Eum. 520 . ή: das zweite Glied wird anders gewendet, so dafs die Abhängigkeit von Der (kon σάφ᾽ ἦν wegfällt. sekutive) Infin. ἀποπτύσαι hängt von εὖ σάφ' ἦν in dem Sinne eine sichere Entscheidung gegeben wäre" ab.

199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-106

¹¹²

ἄγαλμα τιμήν ist Apposition zum Inhalt des Satzes ( συμπενθεῖν). Vgl. 509 und zu Ag. 235 f.

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-107

¹¹³

Euripides ( El. 534 ) kritisiert auch dieses Erkennungsmittel: πῶς δ᾽ ἂν γένοιτ' ἂν ἐν κραταιλέῳ πέδῳ γαίας ποδῶν ἔκμακτρον; εἰ δ᾽ ἔστιν τόδε, δυοῖν ἀδελφοῖν ποὺς ἂν οὐ γένοιτ᾽ ἴσος, ἀνδρός τε καὶ γυναικός, ἀλλ᾽ ἄρσην κρατεῖ.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-108

¹¹⁴

Dieser Vers ist vor 209 unnütz. Ohnedies ist o μolo und auch ποδῶν überfüssig.

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-109

¹¹⁵

πτέρναι . . ὑπογραφαί (Fersen und Umrisse der Fufssohlen) ist Apposition zu στίβοι (Angabe der Teile). Und μετρούμεναι schliefst sich an die Apposition statt an στίβοι an. In

210-211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-110

¹¹⁶

δὶς καταφθορά von der peinlichen Ungewissheit. Gegensatz dazu steht εἰδότας 200, zu dem jedoch auch der Satz οἵοισιν .. στροβούμεθα gehört. - σμικροῦ . . πυθμήν: an die Stelle des eigentlichen Ausdrucks tritt ohne weiteres das Gleichnis. Vgl. die schöne Wendung 246 ff.

211-212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-111

¹¹⁷

τὰ λοιπὰ (Akk., zu 707) τυγχάνειν καλῶς, τοῖς . . ἐπαγγέλ λούσα (den Göttern Bitterfüllung anmeldend d. h. den Göttern dankbar ankündigend, dafs die Bitten in Erfüllung gehen, und damit sich zur Darbringung der gelobten Opfer verpflichtend). Was du erflehst, erfüllt sich bereits; danke den Göttern dafür und bitte nur, dafs auch weiterhin dir alles nach Wunsch gehe." Vgl. 217.

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-112

¹¹⁸

τίνος γὰρ ἤδη ἐπέτυχον ὑπὸ θεῶν ὅτι εἶπες τὰ λοιπά"; Schol. τί κυρῶ: zu 707. ἕκατι δαιμόνων, um der Götter willen, quod ad deos attinet.

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-113

¹¹⁹

ὧνπερ ( εἰς ὄψιν ἥκειν).

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-114

¹²⁰

Zu dem Gebrauch von συνειδέναι (um die That oder den Zustand eines anderen wissen) vgl. Xen. Anab. VII 6, 18 σύνοιδέ μοι εἰ ἐπιορκῶ, Plat. Phaed. p. 92 D ἐγὼ τοῖς διὰ τῶν εἰκότων τὰς ἀποδείξεις ποιουμένοις λόγοις ξύνοιδα οὖσιν ἀλαζόσιν.

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-115

¹²¹

ἐκπαγλουμένην: ἐκπάγλως θαυμάζουσαν Schol., viel Aufhebens, grofses Wesen machend. σύνοιδα ist hier wie οἶδα bebandelt. Vgl. Krüger § 56, 7, 6.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-116

¹²²

πρός, in Hinsicht auf.

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-117

¹²³

κατ᾿ αὐτοῦ: zu Ag. 827 .

221. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-118

¹²⁴

ἐν κακοῖσι γελᾶν s. v. a. και κοῖσιν ἐγγελᾶν. Vgl. Soph. Αnt. 551 γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γελῶ und zu Ag. 1612 .

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-119

¹²⁵

Soph. Εl. 1200 ΗΛ. μόνος βροτῶν νυν ἴσθ᾽ ἐποικτείρας ποτέ. ΟΡ. μόνος γὰρ ἥκω τοῖς ἴσοις ἀλγῶν κακοῖς.

223. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-120

¹²⁶

¹²⁷

Soll ich annehmen, daſs du mit solchen Äufserungen dich als Orestes ausgeben willst?"

224. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-121

¹²⁸

αὐτὸν ἐμὲ ὁρῶσα.

226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-122

¹²⁹

¹³⁰

ἀναπτεροῦσθαι wie φόβος μ᾿ ἀναπτεροῖ Εur. Suppl. 89 , ἀνε πτερῶσθαι καὶ πεποτῆσθαι τὰς φρένας Aristoph. Vö. 1445, ἀνεπτάμαν Soph. Αi. 693, πέτῃ Eur. Bakch. 332 durch Freude, Furcht oder Hoffnung in die höchste Aufregung und Spannung versetzt werden, so dafs man alle Fassung verliert. Die Fassung wieder gewinnen καταστῆναι Pers. 298

λέξον καταστάς

229-230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-123

¹³¹

Orestes sagt:,,Uberzeuge dich, dafs von dieser Stelle meines Hauptes die Locke abgeschnitten ist, die du bereits als Locke deines Bruders wegen der Ähnlichkeit mit deinen Haaren anerkannt hast." τομή die Stelle des Haares, wo die Locke abgeschnitten ist. Vgl. Hom. Α 235 σκήπτρον, τὸ μὲν οὔ ποτε φύλλα καὶ ὄζους φύσει, ἐπεὶ δὴ πρῶτα τομὴν ἐν ὄρεσσι λέλοιπεν.

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-124

¹³²

ἰδοῦ δέ wie σκέψαι μὲν σκέψαι δέ, zu 372. Gegen den Witz des Euripides ( El. 541 ) οὐκ οἶσθ᾽, Ορέστης ἡνίκ᾽ ἐκπίπτει χθο- νός, νέαν μ' ἔτ᾽ οὖσαν; εἰ δὲ κἄκρεκον πέπλους, πῶς ἂν τότ᾽ ὢν παῖς ταὐτὰ νῦν ἔχοι φάρη, εἰ μὴ ξυναύξοινθ᾽ οἱ πέπλοι τῷ σώματι; bemerkt der Schol.: οὐ πάντως ἐν τῷ νῦν χιτῶνι, ἀλλ᾿ εἰκὸς αὐτὸν ἔξωθεν ἔχειν παιδικὸν σπάργανον.

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-125

¹³³

σπάθη: Hesych. σπάθημα· πύκνωμα, ἀπὸ τῶν ταῖς σπάθαις κατακρουόντων τὰ ὕφη. θήρειον γραφήν: solche Buntstickerei kennt schon Hom. τ 228 ἐν προτέροισι πόδεσσι κύων ἔχε ποικίλον ἑλλόν, ἀσπαίροντα λάων. Vgl. Eur. Iph. Τ. 814, Ion 1146 ff., Hek. 470 f., Poll. VII 55 ὁ δὲ κατάστικτος χιτών ἐστιν ὁ ἔχων ζῷα ἢ ἄνθη ἐνυφασμένα. καὶ ζῷωτὸς δὲ χιτὼν ἐκαλεῖτο καὶ ζωδιωτός.

232. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-126

¹³⁴

Vgl. Herod. I 119 idov dè οὔτε ἐξεπλάγη ἐντός τε ἑωυτοῦ γίνεται, Hom. χ 411 ἐν θυμῷ, γρηῦ, χαῖρε καὶ ἴσχεο μηδ' ὀλόλυξε. Orestes kommt einem heftigen Ausbruch freudiger Überraschung zuvor. Damit vermeidet der Dichter die Notwendigkeit, starke Farben aufzutragen.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-127

¹³⁵

Soph. Αi. 1004 ὦ δυσθέατον ὄμμα (so ruft Teukros beim Anblick des toten Bruders). μοίρας, partes, Rollen.

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-128

¹³⁶

ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ Schol. Vgl. zu Ag. 437 . Die Stelle enthält eine Nachahmung von Hom. Z 429 Εκτωρ, ἀτὰρ σύ μοι ἐσσὶ πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ ἠδὲ κασίγνητος, σὺ δέ μοι θαλερὸς παρακοίτης. Ζυ ἔστ᾽ ἀναγκαίως ἔχον vgl. 692, Aristoph. Frie. 334 μοι ' στ᾿ ἀναγκαίως ἔχον, Antiphan. com. frg. 53, 3 ὁδόν, ἣν πᾶσιν ἐλθεῖν ἔστ' ἀναγκαίως ἔχον, Eur. Suppl. 527

τί τούτων ἐστὶν οὐ καλῶς ἔχον

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-129

¹³⁷

Statt des einfachen μητέρα ( προσαυδῶν) folgt eine neue Wendung.

241. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-130

¹³⁸

της ὁμοσπόρου scil. στέργηθρον ἐς σέ μοι ῥέπει.

242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-131

¹³⁹

πιστὸς . . ἦσθα, weil du dich entschlossest zu meiner Erlösung hieherzukommen.

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-132

¹⁴⁰

¹⁴¹

Beweinte (d. h. unter Thränen ersehnte) Hoffnung. δακρυτός als fem.: zu Ag. 598 . σπέρματος ist als relat. Gen. von σωτήριος abhängig. Vgl. πόνων θελκτήριος 666, λυμαντήριον οἴκων 760, δειμάτων λυτήριον 816, auch δέσμιον σέθεν Eum. 306 . Krüger II 47, 26, 7. Durch σπέρματος σωτήριος wird bezeichnet, dafs sich die Hoffnung auf Erhaltung des Geschlechts bezieht.

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-133

¹⁴²

ἀλκῇ πεποιθώς: Suppl. 355

ἀλκᾷ πίσυνος

, Hom. E 299 λέων ως ἀλκὶ πεποιθώς.

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-134

¹⁴³

μόνον, vgl. οἷον Ag. 136 , μόνον θεοὶ σῴζοιεν Soph. Phil. 528 . σὺν τῷ τρίτῳ: er wird an drit- ter Stelle genannt als Ζεὺς σωτήρ. Eum. 761

Παλλάδος καὶ Λοξίου ἕκατι καὶ τοῦ πάντα κραίνοντος τρίτου σωτῆρος

und zu Ag. 257 f.

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-135

¹⁴⁴

Hier (vgl. 203) wird zuerst das Gleichnis ohne Vermittlung gegeben, diese aber 251 mit οὕτω δὲ καὶ nachgebracht. Vgl. Ag. 76 u. 334. αἰετοῦ πατρός, des alten Adlers. πατρός steht in Gegensatz zu γένναν, erinnert aber gleich an die Beziehung des Gleichnisses.

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-136

¹⁴⁵

Mit πλεκταῖσι καὶ σπειράμασιν vgl. σπείραις πολυπλόκοις Eur. Med. 481. In betreff der Feindschaft des Adlers und des Drachen vgl. Hom. M 200 ff., Aristot. Tiergesch. [ Χ 1 ἔστι δὲ ἀετὸς καὶ δράκων που λέμια· τροφὴν γὰρ ποιεῖται τοὺς ὄφεις ὁ ἀετός.

248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-137

¹⁴⁶

τοὺς δέ, als ob παῖδας statt γένναν vorherginge. ἐν-

249-250. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-138

¹⁴⁷

¹⁴⁸

νῆστις: zu Ag. 203 . τελεῖς, ausgewachsen, függe ( ὥστε προσφέρειν). θήραν πατρῴαν, was der alte Adler für die Jungen fing.- σκηνήμασιν: τῇ καλιᾷ Schol.

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-139

¹⁴⁹

¹⁵⁰

πατροστερή passivisch wie βιοστερῆ Soph. Oed. Κ. 747, κρατὶ ὀμματοστερεί ebd. 1260, dagegen hat ἀργυροστερή unten 1000 aktive Bedeutung wie ὀμματοστερής Eum. 941 . γόνος, proles.

253. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-140

¹⁵¹

Vgl. zu 132.

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-141

¹⁵²

καὶ: und nicht blofs Mitleid, sondern auch das eigene Interesse mufs dich bestimmen uns zu helfen. Sept. 76

γένεσθε δ

' ἀλκή· ξυνὰ δ᾽ ἐλπίζω λέγειν· πόλις γὰρ εὐ πράσσουσα δαίμονας τίει.

256. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-142

¹⁵³

ὁμοίας, die ebenso reichlich spendet. εὔθοινον wie θοίναις Prom. 546 von Opfermahlzeiten gesagt ist. Zum Gedanken Hom. A 40 ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί ἔκης ταύρων ἠδ᾽ αἰγῶν, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ.

257. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-143

¹⁵⁴

out ε .. outɛ: zu Ag. 76 . Doch hat man nicht den gleichen Fall wie etwa Eur. frg. 194 ἐγὼ γὰρ οὔτε ναυτίλον φιλῶ τολμῶντα λίαν οὔτε προστάτην χθονός, weil hier eine Beziehung auf das vorhergehende Gleichnis vorliegt. σήματ᾽ εὐπιθῆ: der Adler ( αἰετὸς ὑψιπέτης) ist der wichtigste Weissagevogel. Hom. Θ 247 αὐτίκα δ᾽ αἰετὸν ἧκε, τελειότατον πετεηνῶν, Μ 201, Ν 822, Ω 292 αἴτει δ᾽ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τε οἱ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὖ κράτος ἐστὶ μέγιστον, 315, β΄ 146, ο 161, ν 243 — αὐανθείς· ξηρανθείς Hesych.

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-144

¹⁵⁵

ἀρήξει: ἐπιμελήσεται τῶν βωμῶν Schol. In anderem Sinne πόλει τ᾿ ἀρήγειν καὶ θεῶν ἐγχωρίων βωμοῖσι Sept. 14 . — βουθύτοις ἤμασιν: zu Ag. 1592 .

261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-145

¹⁵⁶

¹⁵⁷

κόμιζε: ἐπιμελείας ἀξίου Hesych. Hom. Z 490 τέ᾽ αὐτῆς ἔργα κόμιζε, ο 113 ὣς ἐμὲ κεῖνος ἐνδυ κέως ἐκόμιζε. Das Objekt zu κόμιζε ergiebt sich aus dem folgenden Satze ( δόμον).

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-146

¹⁵⁸

ὦ τέκνα nach ὦ παῖδες als Ausdruck zärtlicher Bitte. Vgl. 895.

265. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-147

¹⁵⁹

γλώσσης χάριν s. v. a. γλώσση χαριζόμενος (nur um zu reden, aus Schwatzhaftigkeit, μὴ δυνάμενος ἐχεμυθεῖν Schol.), vgl. Hes. W. und Τ. 709 μηδὲ ψεύδεσθαι γλώσ σης χάριν, Soph. Ant. 371

τόλμας χάριν

, Eur. Οr. 1514 γλώσσῃ χαρίζῃ, τἄνδον οὐχ οὕτω φρονῶν. Porson setzt απαγγελεί wegen πεύσεται. Aber durch den Konj. ἀπαγγείλη wird die Befürchtung dessen ausgedrückt. Eur.

266. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-148

¹⁶⁰

οὓς ἴδοιμ᾽ ἐγώ ποτε: Med. 163 ὅν ποτ᾽ ἐγὼ νύμφαν τ᾿ ἐσίδοιμ᾽ αὐτοῖς μελάθροις διακναιομένους, scherzhaft Aristoph. Ach. 1156 ὃν ἔτ᾽ ἐπίδοιμι τευθίδος δεόμενον.

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-149

¹⁶¹

¹⁶²

ἐν κηκίδι πισσήρει, im Qualm des Fichtenbarzes, weil der Scheiterhaufen aus dem Holz der Pechfchte ( πεύκη) errichtet wurde.

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-150

¹⁶³

οἴτοι προδώσει ( με) wie οὔ τοι προδώσω ( σε) Eum. 64 . σθενής wie Eum. 61

Λοξία μεγασθενεῖ

. μεγα-

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-151

¹⁶⁴

ἐξορθιάζων: ἀνατεταμένα βοῶν Schol.

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-152

¹⁶⁵

Vgl. Eum. 469 f. , Attius Epigonis frg. VI R. qui nisi genitorem ulso (s. v. a. ultus fuero), nullum meis dat finem miseriis. ὑφ᾽ ἧπαρ, „ins Herz. Soph. Ant. 1315

παίσασ᾽ ὑφ᾽ ἧπαρ αὐτόχειρ αυτήν

, Ag. 440 , 783. θερμόν steht proleptisch. Soph. Ant. 88

θερμὴν ἐπὶ ψυχροῖσι καρδίαν ἔχεις

272. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-153

¹⁶⁶

μέτειμι: zu Ag. 1666 . - τοῦ πατρὸς τοὺς αἰτίους, eine kurze, immerhin verständliche Ausdrucksweise. Doch möchte man του φόνου τοὺς αἰτίους, wie Heimsöth, oder τοὺς παλαμναίους πατρός oder τοῦ πατρὸς μιαιφόνους, wie Stadtmüller vermutet hat, erwarten.

273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-154

¹⁶⁷

τρόπον τὸν αὐτόν: 887 δόλοις ὀλούμεθ᾿ ὥσπερ οὖν ἐκτείναμεν, 554 1.

274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-155

¹⁶⁸

Die Partie 274-295, welche durch eigentümliche und starke Färbung des Ausdrucks auffällt und mit 1030 f. οὐκ ἐρῶ τὴν ζημίαν· τόξῳ γὰρ οὔτις πημάτων προσίζεταιnicht in Einklang steht, scheint Dindorf mit Recht als spätere Einlage bezeichnet zu haben. ἀποχρημάτοισι . ταυρούμενον (scil. ἐμέ erklären Pauw, Hermann, Dindorf u. a.,,in Entrüstung wegen des mir entzogenen väterlichen Erbes". Aber der Gegensatz, der in den folgenden Worten αὐτὸν τῇ φίλῃ ψυχῇ liegt, weist auf folgenden Sinn hin:,,durch Strafen, die nicht mit Geld, sondern mit dem eigenen lieben Leben zu büfsen sind, wild gemacht, aufgeregt", so dafs ζημίαις sich auf die Drohungen des Apollon bezieht. Mit ταυρούμενον vgl. Eur. Med. 92 ἤδη γὰρ εἶδον ὄμμα νιν ταυρουμένην, 188 τοκάδος δέργμα λεαίνης ἀποταυροῦται δμωσίν (diese Beziehung auf den Blick ist natürlicher).

275-276. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-156

¹⁶⁹

αὐτόν με τίσειν τάδε (scil. τὸ μὴ μετιέναι τὸν τοῦ πατρὸς φό νον) τῇ φίλῃ ψυχῇ (abhängig von τίσειν, büfsen mit) steht, wie gesagt, in Gegensatz zu ἀποχρημάτ τοισι. ἔχοντα κτἑ., d. i. indem über mich viel Unheil komme".

277-278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-157

¹⁷⁰

¹⁷¹

„,Den Groll der gekränkten Abgeschiedenen aus der Erde den Angehörigen in Aussicht stellend." βλαστάνειν νόσους: vgl. Ag. 753

βλαστάνειν οἰζύν

279-280. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-158

¹⁷²

λειχήνας σαρκῶν ἐπαμβατῆρας (Aussatz der sich über den Leib verbreitet), ἀγρίαις γνάθοις ( Prom. 384

ποταμοὶ πυρὸς δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις

. . γύας) ἐξέ σθοντας (die Form ἔσθειν auch Ag. 1597 ) ἀρχαίαν (die ursprüngliche, τὴν ὑγιᾶ καὶ ἐξ ἀρχῆς οὖσαν ἡμῖν Schol.) φύσιν ist Apposition zu νόσους. Ζυ λειχήνας vgl. Εum. 788 f., zu ἀρχαίαν Plat. Gorg.518 D προσαπολοῦσιν αὐτῶν καὶ τὰς ἀρχαίας σάρκας.

281. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-159

¹⁷³

κόρσας, τρίχας Schol., Poll. II 32, Etym. M. p. 530, 51, Etym. Gud. p. 338. Vgl. Cels. V 28, 19 vitiligo (Flechte) quoque quamvis per se nullum periculum affert, tamen et foeda est et ex malo corporis habitu fit. Eius tres species sunt. Αλφος . Μέλας . . Λευκὴ habet quiddam simile alpho, sed magis albida est et altius descendit, in eaque albi pili sunt et lanugini similes. Omnia haec serpunt, sed in aliis celerius, in aliis tardius. - ἐπαντέλλειν wie ἀντέλλουσα θρίξ Sept. 522 .

282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-160

¹⁷⁴

προσβολάς (aggressiones), vgl. Aristoph. Frie. 59 ὅτου ποτ' ἐστὶ δαιμόνων ἡ προσβολή.

283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-161

¹⁷⁵

¹⁷⁶

ἐκ προστροπαίων αἱμάτων d. i. aus dem Grolle der Gemordeten, die nach Rache verlangen.

284. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-162

¹⁷⁷

¹⁷⁸

Wenn der Vers dieser Partie ursprünglich angehört, so mufs, wie Dobree vermutet hat, vorher etwas ausgefallen sein (z. Β. τοιαῦτα πέμψειν εἶπε τὸν κάτω νεκρόν, der obwohl er seine Augenbrauen in der Dunkelheit bewege, doch hell sehe).

285. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-163

¹⁷⁹

Die Rede wird hier direkt, 290 wieder indirekt.

286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-164

¹⁸⁰

Der Vers scheint aus einer Erklärung zu 283 entstanden zu sein. Vgl. Anhang.

287. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-165

¹⁸¹

λύσσα und μάταιος φόβος geben eine Erklärung zu τὸ .. βέλος, wenn sie auch nicht appositionell stehen. μάταιος, weil nur geträumt. ἐκ νυκτῶν, nächtlicher Weile, wie Hom. μ 286 ἐκ νυκτῶν δ᾽ ἄνεμοι χαλεποί, Theogn. 460, Eur. Rhes. 13 τίνες ἐκ νυκτῶν τὰς ἡμετέρας κοίτας πλάθουσι;

288. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-166

¹⁸²

¹⁸³

κινεί, ταράσσει wie Sept. 60

χωρεῖ κονίει

, 169 αὔειν λακάζειν, Pers. 429

ἔπαιον ἐρράχιζον

, 466 παίουσι κρεοκοποῦσι. Der zweite Ausdruck ergänzt und verstärkt den ersten. Der bei κινεῖ ταράσσει als Objekt gedachte Schuldige ist Subjekt zu διώκεται. πόλεως s. v. a. ἐκ πόλεως.

290-291. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-167

¹⁸⁴

τοῖς τοιούτοις allgemein, obwohl der Singular vorhergeht ( διώκεται). Nachher (294 und schon 292) folgt wieder der Sing. mit besonderer Beziehung auf Orestes. οὔτε . . οὐ: zu Ag. 501 . μέρος μετασχεῖν wie Ag. 512 . εἶναι, licere. φιλοσπόνδου λιβός d. i. an der Libation, welche der Kreis der φίλοι darbringt. Zu Ag. 1020 und Soph. Oed. Τ. 238 μήτ' εἰσδέ χεσθαι μήτε προσφωνεῖν τινα, μήτ' ἐν θεῶν εὐχαῖσι μηδὲ θύμασι κοι νὸν ποεῖσθαι μήτε χέρνιβας νέμειν, ὠθεῖν δ᾽ ἀπ᾿ οἴκων πάντας. Nach Demosth. XX 158 bestimmte ein Gesetz des Drakon χερνίβων εἴργεσθαι τὸν ἀνδροφόνον, σπονδῶν, κρατήρων, ἱερῶν, ἀγορᾶς.

292. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-168

¹⁸⁵

ἀπείργειν, nämlich τὸν τοιοὗτον oder μέ, wie πατρός zeigt.

293. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-169

¹⁸⁶

¹⁸⁷

δέχεσθαι οὐδὲ συλλύειν S. ν. a. οὔτε δέχεσθαι οὔτε συλλύειν: zu Ag. 537 . συλλύειν: συγκαταλύειν, συνοικεῖν Schol., una deversari. Eine andere Bedeutung dürfte hier kaum am Platze sein. Die Bedeutung wenigstens, die das Wort Soph. Αi. 1317 εἰ μὴ ξυνάψων, ἀλλὰ συλλύσων πάρει hat, ist hier nicht brauchbar. Stanley erklärt es: pacisci, transigere, Blomfield: operam praestare in scelere expiando, Heruna solvere navem, indem er Eur. frg. 848 ὅστις δὲ τῷ φύ σαντε μὴ τιμᾶν θέλῃ, μὴ ' μοὶ γένοιτο μήτε συνθύτης θεοῖς μήτ᾽ ἐν θαλάσσῃ κοινόπλουν στέλλοι σκάφος und Hor. carm. III 2,26 vetabo, qui Cereris sacrum volgarit arcanae, sub isdem sit trabibus fragilemque mecum solvat phaselon vergleicht.

295. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-170

¹⁸⁸

ταριχευθέντα, exsiccatum, ein ebenso eigentümlicher Ausdruck wie παμφθάρτω. mann:

296. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-171

¹⁸⁹

ἆρα für ἄρα (füglich) wie 434.

298. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-172

¹⁹⁰

εἰς ἕν (in unum) wie Eur. Phoen. 462 εἰς ἓν συνελθών.

300. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-173

¹⁹¹

καὶ πρός wie Prom. 73

και πιθωύξω γε πρός

, 961 πρὸς δέ.

301-302. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-174

¹⁹²

¹⁹³

τὸ μὴ τε πέλειν schliefst sich wieder wie ἐφετμαί und πένθος appositionell an ἵμεροι an: der Wunsch dafs nicht seien." δυοῖν γυναικοῖν: Ag. 1625 .

304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-175

¹⁹⁴

τάχ᾽ εἴσεται wie Ag. 1649

γνώση τάχα

, Sept. 646

τάχ᾽ εἰσόμεσθα ταπίσημ᾽ ὅποι τελεῖ

, Eur. Iph. Α. 970 τάχ᾽ εἴσεται σίδηρος, Herakleid.269 πειρώμενος δὴ τοῦτό γ᾽ αὐτίκ᾽ εἴσομαι. Wenn er aber sich gegen den Vorwurf der θήλεια φρήν wehrt, wird er's bald erfahren." Es ist nicht nötig εἴσεται (mit Pauw und Hermann) passivisch zu nehmen oder εἴσομαι zu schreiben. Vgl. Demosth. VIII § 40 κακόνους μέν ἐστι .. τοῖς μάλιστ᾽ οἰομένοις αὐτῷ χαρίζεσθαι· εἰ δὲ μή (d. i. wenn sie es mir nicht glauben), σκεψάσθωσαν κτέ.

305-476. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-176

¹⁹⁵

Kommos, welcher den Rächer weckt (vgl. 326 f.) und die Motive der Handlung entwickelt zur Ermutigung und Stärkung des Orestes (510 ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί). Derselbe wird durch eine anapästische Partie des Koryphaios eingeleitet und durch eine solche geschlossen und besteht aufserdem aus vier Teilen. Die erste Partie (314-421) zerfällt durch ein anapästisches System des Koryphaios (371-378) in zwei symmetrische Teile, deren Mitte wieder anapästische Systeme des Chorführers einnehmen, die sich entsprechen (339 - 343 = 399 - 403), während zu beiden Seiten eine Strophe des Orestes und eine Antistrophe der Elektra stehen, die auf der einen Seite durch eine Strophe, auf der anderen durch eine Antistrophe des Chors getrennt werden. Die Form des Ganzen ist also folgende: Or. Cho. El. Kor. Or. Cho, El. Kor. Or. Cho. El. Kor. Or. Cho. El.

305. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-177

¹⁹⁶

ἀλλά häufig am Anfang von Gebeten wie im Lat. at, 474, 538, 1061, Pers. 631 , 643, Soph. Oed. K. 421 , Eur. Med. 759, 1389. Μοίραι, Διόθεν (durch die Fügung von Zeus, Eur. Οr. 355 θεόθεν πράξας ἅπερ ηὔχου): Zeus bringt das ewige Gesetz, welches die Mören vertreten, zur Ausführung, vgl. Eum. 1046

Ζεὺς ὁ πανόπτας οὕτω Μοϊρά τε συγκατέβα

. Über den absolut. Inūn. τελευτᾶν (exitum habeat) zu Ag. 150 .

307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-178

¹⁹⁷

Qua via iustitia procedit contra Agamemnonis occisores in favorem Orestis (Butler).

309-310. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-179

¹⁹⁸

τελεῖν „leisten, zollen“ unterscheidet sich von τελεῖν „voll- enden". Vgl. Curtius griech. Etymol. unter W. τελ. - Der Zwischensatz,,Dike treibt mit lautem Rufe das Geschuldete ein" bezieht sich auf den ganzen Gedanken Wort für Wort, Schlag für Schlag was s. v. a. ,wie Wort für Wort, so Schlag für Schlag". Das alte ius talionis,,Aug' um Auge, Zahn um Zahn". Ag. 1431

τύμμα τύμματι τίσαι

312-313. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-180

¹⁹⁹

τινέτω, ὁ φονεύσας (Schol.) oder ὁ δράσας, was sich leicht aus dem Zusammenhang ergänzt. δράσαντι: der Dativ unter dem Einfufs von φωνεί. δράσαντι παθεῖν, vgl. Hes. frg. 217 Gottl. εἴ κε πάθοι τά κ᾽ ἔρεξε, δίκη κ᾿ ἰθεῖα γένοιτο, Pind. Nem. IV 32 ῥέζοντά τι καὶ παθεῖν ἔοικεν, Aesch. frg. 282 δράσαντι γάρ τοι καὶ παθεῖν ὀφείλεται, Ag. 381 . — τριγέρων ( κα Ag. 749 ) wie τριπάχυντος Ag. 1477 , τρίπαλαι Aristoph. Ri. 1152. · τάδε: zu Ag. 1333 .

314-315. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-181

²⁰⁰

²⁰¹

αἰνοπαθές (von Hartung hergestellt für αἰνόπατερ): δεινὰ παθών Schol. Welches Wort oder welche Handlung kann ich glücklich ans Ziel zu dir ins Grab bringen? Wie das Reich des Lichtes geschieden ist von dem Reiche der Finsternis, so sind Gunsterweisungen, die in einem kräftigen Seufzer bestehen, verschlossen für die Atriden, die früheren Herren des Hauses (d. i. sie können nicht zu Agamemnon dringen). Zum Gedanken vgl. Aristoph. Fr. 1175 τεθνηκόσιν γὰρ ἔλεγεν, ὦ μοχθηρὲ σύ, οἷς οὐδὲ τρὶς λέγοντες ἐξικνούμεθα. τύχοιμ ἄν, dürfte es mir gelingen. Vgl. zu Ag. 1200 . ἕκαθεν οὐρίσας: Eur. Or. 1241 εἴπερ γὰρ εἴσω γῆς ἀκοντίζουσ᾽ ἀραί, κλύει. εὐναί wie Soph. Εl. 436 εὐνὴν πατρός. χάριτες γόος: χάριτας δὲ νεκρῶν πάντες φασὶ τὸν γόον Schol. (Paley schreibt φασὶ πάντες, indem er darin den Vers eines Komikers sieht). Eur. Hel. 176 χάριτας ἵν᾽ ἐπὶ δάκρυσι παρ᾽ ἐμέθεν ὑπὸ μέλαθρα νύχια παιᾶνας νέκυσι μελομένους λάβῃ. ὁμοίως steht an der gleichen Stelle der Antistrophe. προσθοδόμοις: τοῖς πρότερον ἐσχηκόσι δόμον Schol.

322. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-182

²⁰²

²⁰³

,,Den Geist des Toten verzehrt die Flamme des Scheiterhaufens nicht. Er offenbart hinterdrein seinen Groll (gegen den Mörder). Die Weheklage um den Gemordeten läfst den Rächer erstehen. Und sind die Väter auch in Asche auf- gegangen, ein aufrichtiger Jammerruf, der durchaus kräftig an das Grab hingeschmettert wird, weils sie zu finden." μαλερά wie Hom. Ι 242 μαλεροῦ πυρός. γνάθος: zu 279. Zum Gedanken vgl. Lucan V 763 nostros non rumpit funus amores, non diri fax summa rogi. τακέντων wie Eur. Suppl. 1141

αἰθὴς ἔχει νιν ἤδη πυρὸς τετακότα σποδῷ

. ματεύει scil. αὐτούς ( πατέρας). — ἀμφιλαφής: vgl. Ag.872 , 1001, βρονταί . . ἀμφιλαφέες Herod IV 28.

336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-183

²⁰⁴

φυγάδας: zu 132.

337. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-184

²⁰⁵

²⁰⁶

Vgl. Eum. 154 .

338. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-185

²⁰⁷

ἀτρίακτος, ἀνίκητος. ἀπὸ τῶν παλαιστῶν, οἱ ἀποτριάζονται ὑπὸ τῶν ἀντιπάλων. Ζη Ag. 181 .

339. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-186

²⁰⁸

ἐκ τῶνδε, unter solchen Verhältnissen, trotzdem, vgl. Pers. 790

πῶς ἂν ἐκ τούτων ἔτι πράσσοιμεν ὡς ἄριστα

, Soph. Αi. 537 τί δητ᾽ ἂν ὡς ἐκ τῶνδ᾽ ἂν ὠφελοιμί σε; Eur. Med. 459 ὅμως δὲ κἀκ τῶνδ᾽ ἥκω, Hipp. 705 ἀλλ᾽ ἔστι κἀκ τῶνδ᾽ ὥστε σωθῆναι. χρήζων, wenn es sein Wille ist.

343. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-187

²⁰⁹

²¹⁰

φιάλην νεοκρᾶτα: vgl. frg. 336 νεοκρᾶτας σπονδάς und zum Gedanken Hom. Ζ 528 αἴ κέ ποθι Ζεὺς δώῃ .. θεοῖς .. κρητῆρα στή σασθαι ἐλεύθερον ἐν μεγάροισιν.

344. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-188

²¹¹

²¹²

εἰ γὰρ unter Anknüpfung an 337 Α. τί τῶνδ᾽ εὖ ἄτα; Der Gedanke nach Hom. α 236 οὐ κε θα νόντι περ ὧδ᾽ ἀκαχοίμην, εἰ μετὰ οἷς ἑτάροισι δάμη Τρώων ἐνὶ δήμῳ, λ 408 οὔτε μὲ ἀνάρσιοι ἄνδρες ἐδη λήσαντ᾽ ἐπὶ χέρσου, ἀλλά μοι Αἴγισθος τεύξας θάνατόν τε μόρον τε ἔκτα σὺν οὐλομένῃ ἀλόχῳ. Vgl. Falle erfreulicher gewesen als dieses Grab in heimischer Erde. τείχεσι φθίμενος, πάτερ, Soph. Εl. 94 ὅσα τὸν δύστηνον ἐμὸν θρηνῶ πατέρ', ὃν κατὰ μὲν βάρβα ρον αἶαν φοίνιος Αρης οὐκ ἐξένισεν κτέ, Eur. Androm.1182 εἴθε σ᾽ ὑπ᾽ Ἰλίῳ ἤναρε δαίμων Σιμοεντίδα παρ' ἀκτάν.

348-349. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-189

²¹³

,und das Dasein deiner Kinder zu einem auf ihren Wegen die Augen der Menge auf sich ziehenden gemacht" d. h. wo deine Kinder sich in der Öffentlichkeit gezeigt hätten, würde man nach ihnen umgeblickt und auf sie als die Kinder des berühmten Vaters hingedeutet haben. Vgl. zu Ag. 1331 . πο-

350. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-190

²¹⁴

²¹⁵

κτίσας: zu Eum. 17 . λύχωστον, hoch aufgeschüttet (nicht ὑπὸ πολλῶν κεχωσμένον, wie der Schol. erklärt). Vgl. Hom. ω 80.

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-191

²¹⁶

δώμασιν εὐφόρητον d. i. bei einem solchen Tode hätte die Familie sich trösten können und während sonst ein Grab im fremden Lande ( διαποντίου γᾶς) schmerzlich ist ( Ag. 511 ff. ), wäre es in dem

353-354. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-192

²¹⁷

φίλος κτε. schliefst sich an das vorhergehende εἶχες an. — ἐκεῖ d. i. vor Troja, dagegen 358 s. v. a. in der Unterwelt.

355-356. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-193

²¹⁸

Hom. λ 485 νῦν αὖτε μέγα κρατέεις νεκύεσσιν ἐνθάδ᾽ ἐών· τῷ μή τι θανὼν ἀκαχίζευ, Αχιλλευ.

357-358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-194

²¹⁹

πρόπολος .. τυράννων: Schol. Πλούτωνος και Περσεφόνης. Vgl. Eur. Alk. 746 " Αιδου νύμφη παρεδρεύοις (Alkestis), Demosth. 60, 34 παρέδρους εἰκότως ἄν τις φήσαι τοῖς κάτω θεοῖς εἶναι.

359. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-195

²²⁰

Hom. Γ 179 εὐρὺ κρείων Αγαμέμνων, ἀμφότερον, βασιλεύς τ᾿ ἀγαθὸς κρατερός τ' αἰχμητής.

360. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-196

²²¹

²²²

τὴν ἐκ Μοιρῶν βασιλείαν κεκληρωμένην ἔχων Schol., das vom Schicksal ihm zugefallene Los erfüllend. Vgl. Ag. 1010 f.

361. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-197

²²³

²²⁴

χεροίν d. i. mit Macht, deren Symbol das Gehorsam gebietende Scepter ist.

362. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-198

²²⁵

²²⁶

γυναικικῶς οὐδὲ τούτῳ ἀρέ- σκεται, ἀλλὰ τῷ μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἀνῃρῆσθαι. Schol.

364. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-199

²²⁷

δουρικμῆτι wie Soph. Αi. 325 βοτοῖς σιδηροκμῆσιν.

365. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-200

²²⁸

τεθάφθαι: Den absol. Infin., der einen Wunsch ausdrückt (zu Ag. 150 ), erklärt der Schol. mit λείπει τὸ ὤφειλες.

366. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-201

²²⁹

Wären lieber vorher u. s. w." Bei dem absol. Infin, steht der Nom. nur bei der zweiten Person (Krüger I $ 55, 1, 5), hier bei der dritten Person infolge einer Art Assimilation an das Vorhergehende. Vgl. Hom. Ζ 86 Εκτορ, Z ἀτὰρ σὺ πόλινδε μετέρχεο, εἰπὲ δ᾽ ἔπειτα μητέρι σῇ καὶ ἐμῇ· ἡ δὲ ξυνάγουσα γεραιάς .. θεῖναι κτἑ. πρὸς ὧν bei πυνθάνεσθαι wie Herod. IX 58, indem das Relativ zum Verbum, statt zu αἶσαν ( ὧν αἶσαν) konstruiert ist. τινά d. i. ἐμέ (Schol.), daher τῶνδε πόνων ἄπειρον (,,es wäre mir dann dieser Kummer erspart geblieben").

371. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-202

²³⁰

,,Ungemein herrlich ja ist, was du wünschest; aber diese Wünsche bleiben Wünsche. Indes liegt eine grofse Aufmunterung in dem Gedanken, dafs den einen mächtige Helfer in der Unterwelt beistehen, während andrerseits die Machthaber unreine Hände haben und der allgemeine Hals auf ihnen ruht.“ κρείσσονα χρυσού, μεγάλης δὲ .. μείζονα wie κρείσσονα μὲν χρυσοῦ, κρείσσονα ( μείζονα) δὲ μεγάλης κτέ. Vgl. 230. Mit κρείσσονα χρυσοῦ vgl. Aristot. paean. in Herm. 7 ἅρπυν ἐς ἀθά νατον χρυσοῦ τε κρείσσω καὶ γανέων, Eur. Tro. 432 ὡς χρυσὸς αὐτῷ τἀμὰ καὶ Φρυγῶν κακὰ δόξει ποτ᾽ εἶναι, Cat. 107, 3 hoc est gratum nobisque est carius auro. ὑπερβορέου: die Glückseligkeit der Hyperboreer besingt Pind. Pyth. Χ 57 Μοῖσα δ᾽ οὐκ ἀποδαμεῖ τρόποις ἐπὶ σφετέροισι· πάντα δὲ χοροὶ παρθένων λυρᾶν τε βοαὶ καναχαί τ' αὐλῶν δονέονται· δάφνα τε χρυσές κόμας ἀναδήσαντες εἰλαπινά ζοισιν εὐφρόνως. νόσοι δ᾽ οὐδὲ γῆρας οὐλόμενον κέκραται ἱερᾷ γενεᾷ. πόνων δὲ καὶ μαχᾶν ἄτερ οἰκέοισι, φυγόντες ὑπέρδικον Νέ μεσιν. Vgl. Pompon. Mela III 5 diutius quam ulli mortalium et beatius vivunt. διπλῆς μαράγνης δύ wie διπλῇ μάστιγι Ag. 647 . νασαι: ῥᾴδιον γὰρ τὸ εὔχεσθαι Schol. Vgl. auch δύναται γάρ Hom. δ 827, δύνασαι γάρ ε 25. · δοῦπος von der λιγυρά μάστιξ (Hom. 1532, Soph. Αi. 242, vgl. El. 737

ὀξὺν δι

' ὤτων κέλαδον ἐνσείσας θοαῖς πώλοις). Der dem bildlichen Ausdruck zu Grunde liegende Gedanke ist: Die Hilfe der Toten und der Hafs der Lebenden richtet sich wie eine Doppelgeifsel gegen die Mörder; schon hört man das Klatschen dieser Geifsel d. h. schon naht die w Rache, welche aus dem Zusammenwirken der Lebenden und Toten hervorgeht. Für ἤδη erwartet man ζῶσιν wie Soph. Εl. 1419 ζώσιν οἱ γᾶς ὑπαὶ κείμενοι. Vgl. Εum. 601, Soph. Εl. 453 γῆθεν εὐμενῆ ἡμῖν ἀρωγὸν αὐτὸν εἰς ἐχθροὺς μολείν. Die Wirksamkeit der Toten offenbart der böse Traum der Klytämestra, vgl. Soph. El. 459 ff. , 472 ff.

379. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-203

²³¹

,,Dieses Wort drang tief hinein wie ein Pfeil ins Ohr." Aus der Erinnerung an das unwürdige Todeslos des Agamemnon entwikkelt sich das glühende Verlangen nach Rache.

381. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-204

²³²

²³³

Wenn Zeus auch spät erst den Verbrechern die Rachegeister aus der Unterwelt schickt, so wird doch mit Zinsen heimgezahlt. Vgl. 66 f., 1007, Hom. 4 160 εἴ περ γάρ τε καὶ αὐτίκ᾽ Ολύμπιος οὐκ ἐτέλεσσεν, ἔκ τε καὶ ὀψὲ τελεῖ, σύν τε μεγάλῳ ἀπέτισαν, σὺν σφῇσιν κε φαλῇσι γυναιξί τε καὶ τεκέεσσιν und zu Ag. 58 . κάτωθεν, weil die Erinyen in der Unterwelt woh ύστε ἰάλλων, ἀναπέμπων. ρόποινον ἄταν wie Ag. 58

ὑστερόποινον Ἐρινύν

. τλάμονι, audaci. nen.

386. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-205

²³⁴

²³⁵

πυκάντα: die Abstammung des Wortes ist unsicher. Theognost. Can. p. 23, 12 erklärt πυκᾶες mit ἰσχυρόν.

388. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-206

²³⁶

Was soll ich zurückhalten mit dem, was doch sich Luft macht? Ja wie scharfer Luftzug vor dem Vorderteile des fahrenden Schiffes herweht, so geht von meinem Herzen aus grimmer Zorn, grollender Hafs." Gleichnis und eigentlicher Ausdruck sind vermengt. Vgl. auch Hom. Φ 386 δίχα δέ σφιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἄητο und Σ 322 δριμὺς χόλος.

393. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-207

²³⁷

,,Und wann wird des Zeus' Arm auf sie dreinfahren und ihnen das Haupt spalten?" d. i.,,o dafs doch endlich u. s. w.", wie besonders πῶς ἄν häufig zum Ausdruck des Wunsches dient (Krüger II § 54, 3, 6). ἀμφιθαλής erklärt der Schol. ὁ ποιήσων ἄμφω ἡμᾶς ἀναθηλῆσαι, kaum denkbar. Von beiden Seiten umblüht" bezieht sich wohl auf den flammenden Blitz: -,,rings umflammt". Über das Partic. Aor. δαΐξας, welches die mit ἐπιβάλοι zusammenfallende Handlung des Augenblicks ausdrückt, vgl. Krüger I § 53,6,8, Koch 101 Anm. 1. Elektra zeigt schon bei Äschylos leidenschaftlich erregtes und thatkräftiges, Orestes ängstliches und zögerndes Wesen. Vgl. Einl. S. 24 f.

396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-208

²³⁸

Ein Unterpfand möge (durch Vernichtung der Mörder) dem Lande zu teil werden. Vgl. Eum. 676 . Xenoph. Kyr. VII 4, 3 πιστὰ δ' ἠξίου γενέσθαι.

398. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-209

²³⁹

²⁴⁰

Γᾶ χθονίων τε τιμαί (dignitates inferorum, ebenso steht τιμαῖς für τοῖς ἐντίμοις, τοῖς ἄρχουσιν Soph. Αi. 670 τὰ δεινὰ καὶ τὰ καρτερώτατα τιμαῖς ὑπείκει): vgl. Pers. 631

χθόνιοι δαίμονες ἁγνοί

, Γῆ τε καὶ Ἑρμῆ βασιλεῦ τ᾽ ἐνέρων, 643 Γᾶ τε καὶ ἄλλοι χθονίων ἁγεμόνες.

399. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-210

²⁴¹

νόμος κτέ., die Wiederholung des 311 Grundsatzes. ausgesprochenen

400. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-211

²⁴²

χυμένας: zu Eum. 263 .

401. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-212

²⁴³

βοᾷ: διὰ βοῆς ἐφέλκεται Schol. (,,ruft nach der Erinys"). λοιγός: θάνατος, ὄλεθρος Hesych. Wegen des Gedankens vgl. Eum. 935 f. , Eur. Hipp. 831 πρόσωθεν δέ ποθεν ἀνακομίζομαι τύχαν δαιμόνων αμπλακίαισι τῶν πάροιθέν τινος.

402-403. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-213

²⁴⁴

Die von den voraus Gemordeten her zum Untergang neuen Untergang bringt."

404. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-214

²⁴⁵

²⁴⁶

πόποι δᾶ (,,ach Gott) wie Ag. 1056 .

405. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-215

²⁴⁷

²⁴⁸

ἀνειδωλοποιεῖ τὰς ἀράς. Schol. — τεθυμένων, ἐσφαγμένων.

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-216

²⁴⁹

τὰ λοιπά: ἡμᾶς τοὺς ὑπολοίπους τῶν Ἀτρειδῶν Schol.

407-408. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-217

²⁵⁰

ἄτιμα δωμάτων ( ὄντα), des Hauses verwiesen, vgl. πάντων ἄτιμου 294.

409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-218

²⁵¹

Bei solcher (verzweiflungsvollen) Klage zittert mir das Herz und wenn ich deine Worte höre, werde ich mutlos; wenn ich dich aber in deiner Kraft sehe, kehrt mir die Zuversicht zurück und scheucht die schmerzlichen Gedanken in das Reich der Nicht- erfüllung." φίλον κέαρ, das Homerische φίλον ἦτορ.

410. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-219

²⁵²

κλύουσαν ἀντὶ τοῦ κλυούσῃ Schol.), wie wenn ein Ausdruck wie φόβος ὑπῆλθέ με vorherginge, vgl. Soph. Εl. 480 ὕπεστί μοι θράσος, ἁδυπνόων κλύουσαν ἀρτίως ὀνειράτων, Eur. Med. 55 ἵμερός μ ὑπῆλθε γῇ τε κοὐρανῷ λέξαι μου λούσῃ δεύρο δεσποίνας τύχας, Iph. Aul. 491 ἄλλως τέ μ᾿ ἔλεος τῆς ταλαιπώρου κόρης εἰσῆλθε συγγένειαν ἐννοουμένῳ und zu Ag. 1611 .

411. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-220

²⁵³

τότε bezieht sich auf das vorhergehende τόνδε κλύουσαν οἶκτον. δύσελπις scil. εἰμί.

412. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-221

²⁵⁴

Vgl. Suppl. 793

κελαινόχρων δὲ πάλλεται φίλον κέαρ

, Pers. 117

μελαγχίτων φρὴν ἀμύσσεται φόβω

413. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-222

²⁵⁵

,,auf dein Wort hin, wenn ich es höre."

415-416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-223

²⁵⁶

²⁵⁷

Ag. 987

εὔχομαι δ᾽ ἐξ ἐμᾶς ἐλπίδος ψύθη πεσεῖν ἐς τὸ μὴ τελεσφόρον

und Hom. X 43 ἦ κέ μοι αἰνὸν ἀπὸ πραπίδων ἄχος ἔλθοι. - Der Aor. ἀπέστησεν drückt den augenblicklichen Eintritt der Handlung aus.

417. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-224

²⁵⁸

Wie kann man es richtig bezeichnen? Oder (mufs man sagen?): was wir von der Mutter Schmerzliches erlitten (vgl. 444 ff.), läfst sich sühnen, für das andere aber (den Mord des Vaters und die Mifshandlung seiner Leiche) giebt es keine Versöhnung. Denn SO wenig wie ein wilder Löwe kann unser Grimm von der Mutter besänftigt werden." τύχοιμεν ἂν φάντες: zu 14 und Ag. 1200 .

422-453. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-225

²⁵⁹

zweite Partie, in welcher Chor (und zwar wohl Koryphaios) und Bühnenperson (Orestes, Elektra) in Strophe und Antistrophe mit einander wechseln: a (Chor, El.) b (Or.) b (Chor) a (El., Chor).

422-423. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-226

²⁶⁰

Die vorausgehenden Worte τὰ δ᾽ οὔτι θέλγεται erinnern den Chor an die kummervolle Zeit der Ermordung und der Bestattung des Agamemnon; der Chor gab sich damals seinerseits der schmerzlichsten Klage hin; Klyt., fügt Elektra hinzu, liefs ihren Gatten ohne Klage und ohne Thränen wie einen Feind ins Grab senken. κομμὸν Ἄριον (Schol. Περσικόν) ἔν τε νόμοις Κισ σίας ἰηλεμιστρίας ( θρηνητρίας Hesych.) d. i. in der leidenschaftlichen Klageweise asiatischer Völkerschaften, welche mit Zerreifsen des Gewandes, Zerraufen des Haares und Schlägen an Haupt und Brust verbunden war, ἰάλεμος oder ἰήλεμος(wovon etwa der Schlufs der Perser ein Abbild giebt). Vgl. Pers. 940

τὴν κακοφάτιδα βοάν

, κακομέλετον ἐὰν Μαριανδυνοῦ θρηνης τῆρος, 123 καὶ τὸ Κισσίων πόλισμ' ἀντίδουπον ᾄσεται, ἐᾶ, τοῦτ᾽ ἔπος γυναικοπληθὴς ὅμιλος ἀπύων, βυσσίνοις δ᾽ ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς, Eur. Or. 1395 αἴλινον αἴλινον ἀρχὰν Ζαλέμου βάρβαροι λέγουσιν, αἰαῖ, Ασιάδι φωνᾷ, βασιλέων ὅταν αἷμα χυθῇ κατὰ γᾶν ξίφεσιν σιδαρέοισιν " Αιδα, Soph. Αi. 627 αἴλινον αἴλινον οὐδ᾽ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς ἥσει δύσμορος, ἀλλ᾽ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς θρηνήσει, χερόπλακτοι δ᾽ ἐν στέρνοισι πεσοῦνται καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας. 4241. ἀπριγδόπληκτα .. ὀρέγματα, Schläge auf das Haupt, bei denen das Haar gefafst und ausgerauft wird. Pers. 1057

ΞΕ

. καί μοι γενείου πέρθε λευκήρη τρίχα. ΧΟ. ἄπριγδ᾽ ἄπριγδα μάλα γοεδνά, dazu Schol. ἐπίφθεγμα ἐπὶ τῶν μετὰ σφοδρότητος τιλλόντων τὰς τρίχας. λυπλάνητα d. i. Schläge auf die verschiedenen Teile des Körpers, Verg. Aen. V 435 erratque aures et tempora circum crebra manus. Die Zusammenstellung ἀπριγδόπληκτα ποὡς τόδ᾽ εἰδῇς, πολυπλάνητα ist malerisch. Darum steht d έ an dritter Stelle. ἐπασσυτεροτριβῆ d. i. Schlag auf Schlag.

426. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-227

²⁶¹

²⁶²

κάτωθεν ἀνέκαθεν, von unten hinauf, von oben herab d. i. von der Brust an den Kopf, von dem Kopf an die Brust.

429. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-228

²⁶³

δαΐαις d. i. wie man einen Feind bestattet.

430-431. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-229

²⁶⁴

Vgl. Ag. 1553 .

433. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-230

²⁶⁵

ἀτίμως kurz für alles, was du gesagt hast, ist auf eine für den Vater schimpfliche Weise geschehen".

434. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-231

²⁶⁶

ága: zu 296.

435. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-232

²⁶⁷

ἕκατι, soviel ankommt auf, soviel abhängt von.

437. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-233

²⁶⁸

νοσφίζειν (töten), wie 489, Εum. 211. Vgl. Eur. El. 281

θά νοιμι μητρὸς αἷμ᾽ ἐπισφάξασ

' ἐμῆς, Soph. Εl. 1079 τό τε μὴ βλέπειν ἑτοίμα διδύμαν ἑλοῦσ᾽ ἐρινύν, Αi. 390 πῶς ἂν .. τούς τε δισσάρχας ὀλέσας βασιλῆς τέλος θάνοιμι καὐτός; Der Schol. verweist auf eine Stelle des Kallimachos τεθναίην ὅτ᾽ ἐκεῖνον ἀποπνεύσαντα πυθοίμην.

438. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-234

²⁶⁹

²⁷⁰

ἐμασχαλίσθη: hier wie Soph. El. 445 bezeichnet μασχαλίζειν die grausame Verstümmelung des Toten durch Abschneiden der Extremitä- ten. Nach der Angabe alter Grammatiker (Schol. zu Soph. a. O., Hesych. unter ( μασχαλίσθη, Phot. unter μασχαλίσματα, Suid. unter μασχαλίσματα, ἐμασχαλίσθη, μασχαλισθῆναι, Εtym. Μ. S. 118 unter ἀπάργματα, S.574 unter μασχαλίζω, Schol. zu Apoll. Rh. IV 477) schnitt man dem Gemordeten, um Rache und Blutschuld von sich abzuwenden, die Extremitäten ab und band sie ihm unter die Achsel ( μασχάλη); das Schwert reinigte man am Haupte desselben von Blut. Durch γέ wird ἐμασχαλίσθη besonders betont. ὡς τόδ᾽ εἰδῇς wie ἵν᾽ εἰδῇς Hom, β 111, Soph. Phil. 989 .

439. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-235

²⁷¹

²⁷²

ἅπερ ἔπρασσέ νιν d. i. so verstümmelt bestattete sie ihn. 440 f, μόρον, das Todelos des Agamemnon. Schol. δυστυχίαν μεγίστην κατασκευάζουσα τῷ σῷ βίῳ, ὦ Ὀρέστα.

442. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-236

²⁷³

π. δύας ἀτίμους d. i. die entehrende Mifshandlung des Vaters.

443. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-237

²⁷⁴

²⁷⁵

ἔχεις, damit weißst du. Zu 774. Zur Mifshandlung des Vaters fügt Elektra ihre eigene schmähliche Behandlung hinzu, vgl. 135, Soph. Εl. 187 f., 282 1. ἀπεστάτουν wird erläutert durch das folgende μυχῷ ἄφερκτος (in einen Winkel abgesperrt).

446. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-238

²⁷⁶

ἑτοιμότερα λίβη d. i. ertrug ich ein Dasein, in welchem mir das Weinen näher war als das Lachen.

447. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-239

²⁷⁷

²⁷⁸

κεκρυμμένον: Soph. Εl. 285 κἀπικωκύω αὐτὴ πρὸς αὐτήν· οὐδὲ γὰρ κλαῦσαι πάρα τοσόνδ᾽ ὅσον μοι θυμὸς ἡδονὴν φέρει.

448. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-240

²⁷⁹

Die Ergänzung des unvollständigen Verses ist unsicher: cai σιν ἐν φρεσὶν γράφου oder ἐν φρεσὶν γράφου σέθεν oder ἐν φρεσὶν γράφου τορῶς. Vgl. Eum. 275 , Prom. 815

ἣν ἐγγράφου σὺ μνήμοσιν δέλτοις φρενών

, Suppl. 185

αἰνῶ φυλάξαι τἄμ

' ἔπη δελτουμένας, Soph. Phil. 1325

καὶ ταῦτ᾽ ἐπίστω καὶ γράφου φρενῶν ἔσω

449-450. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-241

²⁸⁰

²⁸¹

,,Bohre dir die Worte durch die Ohren tief ins Herz hinein mit ruhiger und klarer Überlegung."

451. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-242

²⁸²

τὰ μέν: ταῦτα τὰ συμβάντα ᾿Αγαμέμνονι Schol.

452. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-243

²⁸³

²⁸⁴

τὰ δέ, die Ausführung der Rache. — ὀργᾷ ist nicht dritte Person von ὀργᾶν (Schol. ἐπιθυμεῖ . . ὁ πατήρ), sondern zweite Person von ὀργῆσθαι (heftig verlangen). Vgl. ὀργωμένοις· ἐντεταμένως ἐπιθυμοῦσιν Suid. und Phot., auch Sept. 381 , wo wahrscheinlich βοὴν σάλπιγγος ὀργᾶται κλύων zu lesen ist.

453. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-244

²⁸⁵

καθήκειν, auf den Kampf- platz treten, vgl. ξυγκαταβῆναι 723, κατέβαν Soph. Τrach. 504, die Redensart καθιέναι εἰς ἀγῶνα und das lat. descendere in certamen.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

δι᾽ ὤτων δὲ συν- τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν βάσει. 450 τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει, τὰ δ᾽ αὐτὸς ὀργῇ μαθεῖν. πρέπει δ᾽ ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν.

ΟΡ.

Current edition Experimental

Ὀρέστης πάτερ, τρόποισιν οὐ τυραννικοῖς θανών, αἰτουμένῳ 1 μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων. 480

Ἠλέκτρα κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε 2 σου χρείαν ἔχω, φυγεῖν μέγαν προσθεῖσαν Αἰγίσθῳ <φθόρον 3 >.

Ὀρέστης οὕτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν κτιζοίατ᾽: εἰ δὲ μή, παρ᾽ εὐδείπνοις ἔσει ἄτιμος ἐμπύροισι 4 κνισωτοῖς χθονός. 485

Ἠλέκτρα κἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας οἴσω πατρῴων ἐκ δόμων γαμηλίους: πάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον.

Ὀρέστης ὦ Γαῖ᾽, ἄνες μοι πατέρ᾽ 5 ἐποπτεῦσαι μάχην.

Ἠλέκτρα ὦ 6 Περσέφασσα, δὸς δέ γ᾽ εὔμορφον κράτος. 490

Ὀρέστης μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα μέμνησο δ᾽ ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισας 7 —

Ὀρέστης πέδαις δ᾽ ἀχαλκεύτοις θηρευθείς, 8 πάτερ,—

Ἠλέκτρα αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν.

Ὀρέστης ἆρ᾽ ἐξεγείρει τοῖσδ᾽ ὀνείδεσιν, πάτερ; 495

Ἠλέκτρα ἆρ᾽ ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα;

Ὀρέστης ἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις, ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος λαβὰς 9 λαβεῖν, εἴπερ κρατηθείς γ᾽ ἀντινικῆσαι θέλεις.

Χορός οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ 17 γάρ: ἔκ τ᾽ ὀνειράτων καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή. 525

Ὀρέστης ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ᾽ ὀρθῶς φράσαι;

Χορός τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης τίνος 18 βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς 19 δάκος; 530

Χορός αὐτὴ προσέσχε μαζὸν 20 ἐν τὠνείρατι. 21

Ὀρέστης καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν 22 ὑπὸ στύγους; 23

Χορός ὥστ᾽ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης οὔτοι μάταιον ἀνδρὸς ὄψανον πέλει. 24

Χορός τερασκόπον δὴ 32 τῶνδέ σ᾽ αἱροῦμαι πέρι. γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις, τοὺς μέν 33 τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

Ὀρέστης πάτερ, τρόποισιν οὐ τυραννικοῖς θανών, αἰτουμένῳ μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων. 480

Ἠλέκτρα κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε σου χρείαν ἔχω, φυγεῖν μέγαν προσθεῖσαν Αἰγίσθῳ φθόρον.

Ὀρέστης οὕτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν κτιζοίατʼ· εἰ δὲ μή, παρʼ εὐδείπνοις ἔσῃ ἄτιμος ἐμπύροισι κνισωτοῖς χθονός. 485

Ἠλέκτρα κἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας οἴσω πατρῴων ἐκ δόμων γαμηλίους· πάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον.

Ὀρέστης ὦ Γαῖʼ, ἄνες μοι πατέρʼ ἐποπτεῦσαι μάχην.

Ἠλέκτρα ὦ Περσέφασσα, δὸς δʼ ἔτʼ εὔμορφον κράτος. 490

Ὀρέστης μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα μέμνησο δʼ ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισαν.

Ὀρέστης πέδαις δʼ ἀχαλκεύτοις ἐθηρεύθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν.

Ὀρέστης ἆρʼ ἐξεγείρῃ τοῖσδʼ ὀνείδεσιν, πάτερ; 495

Ἠλέκτρα ἆρʼ ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα;

Ὀρέστης ἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις, ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος λαβὰς λαβεῖν, εἴπερ κρατηθείς γʼ ἀντινικῆσαι θέλεις.

Χορός οἶδʼ, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἔκ τʼ ὀνειράτων καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή. 525

Ὀρέστης ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστʼ ὀρθῶς φράσαι;

Χορός τεκεῖν δράκοντʼ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης τίνος βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς δάκος; 530

Χορός αὐτὴ προσέσχε μαζὸν ἐν τὠνείρατι.

Ὀρέστης καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;

Χορός ὥστʼ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης οὔτοι μάταιον· ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.

Χορός τερασκόπον δὴ τῶνδέ σʼ αἱροῦμαι πέρι. γένοιτο δʼ οὕτως. τἄλλα δʼ ἐξηγοῦ φίλοις, τοὺς μέν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

ΧΟ. δ᾽ ὤτων δὲ συν- τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν βάσει. τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει, τὰ δ᾽ αὐτὸς ὀργᾷ μαθεῖν. πρέπει δ᾽ ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν. 455

γράφου, δι' ὤτων δέ τοι 445 τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν βάσει. τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει, τὰ δ᾽ αὐτὸς ὄργα μαθεῖν. πρέπει δ᾽ ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν.

⟨ΟΡ.⟩

⟨ΟΡ.⟩

(ΧΟ.) (κλύεις.) δι᾽ ὤτων δὲ συν- 450 τέτραινε μύθον ἡσύχωι φρενῶν βάσει. τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει, τὰ δ᾽ αὐτὸς ὀργᾶι μαθεῖν. πρέπει δ᾽ ἀκάμπτωι μένει καθήκειν.

ΟΡ. τὸ πᾶν ἀτίμως ἔλεξας, οἴμοι.

ΧΟ. πατρὸς δ᾽ ἀτίμωσιν ἆρα τείσει 435 ἕκατι μὲν δαιμόνων, ἕκατι δ᾽ ἁμᾶν χερῶν. ἔπειτ᾽ ἐγὼ νοσφίσας ὀλοίμαν.

Orestes O father, who perished by a death unbefitting a king, grant in answer to my prayer the lordship over your halls! 480

Electra And I too, father, have a like request of you: to escape when I have wrought great destruction on Aegisthus.

Orestes Yes, for then the customary funeral feasts of men would be established in your honor. But otherwise, at the rich and savory banquet of burnt offerings made to the earth, you will be without a portion of honor. 485

Electra And I will likewise at my wedding offer libations to you out of the fullness of my inheritance from my father’s house, and before all else I will hold this tomb of yours in the highest honor.

Orestes O Earth, send up my father to watch my battle!

Electra O Persephone, grant us indeed a glorious victory! 490

Orestes Father, remember the bath where you were robbed of life.

Electra And remember how they devised a strange net to cast about you.

Orestes You were caught, my father, in fetters forged by no smith’s hand.

Electra And in a fabric shamefully devised.

Orestes Father, are you not roused by taunts such as these? 495

Electra Are you not raising that dearest head of yours?

Orestes Either send Justice to battle for those dear to you, or grant us in turn to get a similar grip 1 on them, if indeed after defeat you would in turn win victory.

Chorus In truth you have drawn out this plea of yours to your own content in showing honor to this unlamented tomb. As for the rest, since your heart is rightly set on action, put your fortune to the test and get to your work at once. 510

Chorus I know, my child, for I was there. It was because she was shaken by dreams and wandering terrors of the night that she sent these offerings, godless woman that she is. 525

Orestes And have you learned the nature of the dream so as to tell it properly?

Chorus She dreamed she gave birth to a serpent: that is her own account.

Orestes And where does the tale end, and what is its consummation?

Chorus She laid it to rest as if it were a child, in swaddling clothes.

Orestes What food did it crave, the newborn viper? 530

δι᾽ ὤτων δὲ συν-

τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν βάσει.
450

τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει,

τὰ δ᾽ αὐτὸς ὀργῇ μαθεῖν.

πρέπει δ᾽ ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν.

Ὀρέστης

πάτερ, τρόποισιν οὐ τυραννικοῖς θανών,

αἰτουμένῳ¹ μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων.
480

Ἠλέκτρα

κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε² σου χρείαν ἔχω,

φυγεῖν μέγαν προσθεῖσαν Αἰγίσθῳ <φθόρον³ >.

Ὀρέστης

οὕτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν

κτιζοίατ᾽: εἰ δὲ μή, παρ᾽ εὐδείπνοις ἔσει

ἄτιμος ἐμπύροισι⁴ κνισωτοῖς χθονός.
485

Ἠλέκτρα

κἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας

οἴσω πατρῴων ἐκ δόμων γαμηλίους:

πάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον.

Ὀρέστης

ὦ Γαῖ᾽, ἄνες μοι πατέρ᾽⁵ ἐποπτεῦσαι μάχην.

Ἠλέκτρα

ὦ⁶ Περσέφασσα, δὸς δέ γ᾽ εὔμορφον κράτος.
490

Ὀρέστης

μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα

μέμνησο δ᾽ ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισας⁷—

Ὀρέστης

πέδαις δ᾽ ἀχαλκεύτοις θηρευθείς,⁸ πάτερ,—

Ἠλέκτρα

αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν.

Ὀρέστης

ἆρ᾽ ἐξεγείρει τοῖσδ᾽ ὀνείδεσιν, πάτερ;
495

Ἠλέκτρα

ἆρ᾽ ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα;

Ὀρέστης

ἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις,

ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος λαβὰς⁹ λαβεῖν,

εἴπερ κρατηθείς γ᾽ ἀντινικῆσαι θέλεις.

Χορός

οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ¹⁷ γάρ: ἔκ τ᾽ ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525

Ὀρέστης

ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ᾽ ὀρθῶς φράσαι;

Χορός

τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης

καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης

τίνος¹⁸ βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς¹⁹ δάκος;
530

Χορός

αὐτὴ προσέσχε μαζὸν²⁰ ἐν τὠνείρατι.²¹

Ὀρέστης

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν²² ὑπὸ στύγους;²³

Χορός

ὥστ᾽ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης

οὔτοι μάταιον ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.²⁴

Χορός

τερασκόπον δὴ³² τῶνδέ σ᾽ αἱροῦμαι πέρι.

γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις,

τοὺς μέν³³ τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

Ὀρέστης

πάτερ, τρόποισιν οὐ τυραννικοῖς θανών,

αἰτουμένῳ μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων.
480

Ἠλέκτρα

κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε σου χρείαν ἔχω,

φυγεῖν μέγαν προσθεῖσαν Αἰγίσθῳ φθόρον.

Ὀρέστης

οὕτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν

κτιζοίατʼ· εἰ δὲ μή, παρʼ εὐδείπνοις ἔσῃ

ἄτιμος ἐμπύροισι κνισωτοῖς χθονός.
485

Ἠλέκτρα

κἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας

οἴσω πατρῴων ἐκ δόμων γαμηλίους·

πάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον.

Ὀρέστης

ὦ Γαῖʼ, ἄνες μοι πατέρʼ ἐποπτεῦσαι μάχην.

Ἠλέκτρα

ὦ Περσέφασσα, δὸς δʼ ἔτʼ εὔμορφον κράτος.
490

Ὀρέστης

μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα

μέμνησο δʼ ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισαν.

Ὀρέστης

πέδαις δʼ ἀχαλκεύτοις ἐθηρεύθης, πάτερ.

Ἠλέκτρα

αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν.

Ὀρέστης

ἆρʼ ἐξεγείρῃ τοῖσδʼ ὀνείδεσιν, πάτερ;
495

Ἠλέκτρα

ἆρʼ ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα;

Ὀρέστης

ἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις,

ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος λαβὰς λαβεῖν,

εἴπερ κρατηθείς γʼ ἀντινικῆσαι θέλεις.

Χορός

οἶδʼ, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἔκ τʼ ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525

Ὀρέστης

ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστʼ ὀρθῶς φράσαι;

Χορός

τεκεῖν δράκοντʼ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

Ὀρέστης

καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

Χορός

ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

Ὀρέστης

τίνος βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς δάκος;
530

Χορός

αὐτὴ προσέσχε μαζὸν ἐν τὠνείρατι.

Ὀρέστης

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;

Χορός

ὥστʼ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

Ὀρέστης

οὔτοι μάταιον· ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.

Χορός

τερασκόπον δὴ τῶνδέ σʼ αἱροῦμαι πέρι.

γένοιτο δʼ οὕτως. τἄλλα δʼ ἐξηγοῦ φίλοις,

τοὺς μέν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

ΧΟ.

δ᾽ ὤτων δὲ συν-

τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν βάσει.

τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει,

τὰ δ᾽ αὐτὸς ὀργᾷ μαθεῖν.

πρέπει δ᾽ ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν.
455

γράφου, δι' ὤτων δέ τοι
445

τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν βάσει.

τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει,

τὰ δ᾽ αὐτὸς ὄργα μαθεῖν.

πρέπει δ᾽ ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν.

(ΧΟ.)

(κλύεις.) δι᾽ ὤτων δὲ συν-
450

τέτραινε μύθον ἡσύχωι φρενῶν βάσει.

τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει,

τὰ δ᾽ αὐτὸς ὀργᾶι μαθεῖν.

πρέπει δ᾽ ἀκάμπτωι μένει καθήκειν.

ΟΡ.

τὸ πᾶν ἀτίμως ἔλεξας, οἴμοι.

ΧΟ.

πατρὸς δ᾽ ἀτίμωσιν ἆρα τείσει
435

ἕκατι μὲν δαιμόνων,

ἕκατι δ᾽ ἁμᾶν χερῶν.

ἔπειτ᾽ ἐγὼ νοσφίσας ὀλοίμαν.

Orestes

O father, who perished by a death unbefitting a king,

grant in answer to my prayer the lordship over your halls!
480

Electra

And I too, father, have a like request of you: to escape when I have wrought great destruction on Aegisthus.

Orestes

Yes, for then the customary funeral feasts of men would be established in your honor. But otherwise, at the rich and savory banquet

of burnt offerings made to the earth, you will be without a portion of honor.
485

Electra

And I will likewise at my wedding offer libations to you out of the fullness of my inheritance from my father’s house, and before all else I will hold this tomb of yours in the highest honor.

Orestes

O Earth, send up my father to watch my battle!

Electra

O Persephone, grant us indeed a glorious victory!
490

Orestes

Father, remember the bath where you were robbed of life.

Electra

And remember how they devised a strange net to cast about you.

Orestes

You were caught, my father, in fetters forged by no smith’s hand.

Electra

And in a fabric shamefully devised.

Orestes

Father, are you not roused by taunts such as these?
495

Electra

Are you not raising that dearest head of yours?

Orestes

Either send Justice to battle for those dear to you, or grant us in turn to get a similar grip¹ on them, if indeed after defeat you would in turn win victory.

Chorus

In truth you have drawn out this plea of yours to your own content in showing honor to this unlamented tomb. As for the rest, since your heart is rightly set on action, put your fortune to the test and get to your work at once.
510

Chorus

I know, my child, for I was there. It was because she was shaken by dreams and wandering terrors of the night

that she sent these offerings, godless woman that she is.
525

Orestes

And have you learned the nature of the dream so as to tell it properly?

Chorus

She dreamed she gave birth to a serpent: that is her own account.

Orestes

And where does the tale end, and what is its consummation?

Chorus

She laid it to rest as if it were a child, in swaddling clothes.

Orestes

What food did it crave, the newborn viper?
530

Chorus

In her dream she offered it her own breast.

Orestes

Surely her nipple was not unwounded by the loathsome beast?

Chorus

No: it drew in clotted blood with the milk.

Orestes

Truly it is not without meaning: the vision signifies a man!

Chorus

Then from out of her sleep she raised a shriek and awoke appalled, and many lamps that had been blinded in the darkness flared up in the house to cheer our mistress. Then she sent these libations for the dead in the hope that they might be an effective cure for her distress.
535

Chorus

I choose your reading of this portent. Let it be so. As for the rest, give your friends their parts. Tell some what to do, others what to leave undone.