88.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-62
καθάρμαθ' ὥς τις
καθάρμαθ᾽ ὥς τις
Turn. et, ut videtur, M.
κάθαρμαθ', ὥς τις
Rob.
κάθαρμα θ' ὥςτις
G.
κάθαρμα θ' ὅς τις
Ald.
ἐκπέμψας Deinde
ἐκπέμψαις
G.
ἐκ πέμψαις
Ald.
πάλιν δικοῦσα
Πάλιν
ad
δικοῦσα
pertinere animadvertit Turnebus, qui
πάλιν - | δικοῦσα
dedit. Scholiastes
στείχω πάλιν
coniunxit.
88
89.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-63
ὄμμασιν
ὄμμασι
solus Turn.
89
90.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-64
τῆσδ'
τῆς δ'
divisim Ald.
ἔστε
ἐστὲ
Rob. Ceteri recte
ἔστε
.
90
95-100.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-65
NA In libris hi versus hoc ordine leguntur
λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχοις ὑπέρτερον. ΧΟ. αἰδουμένῃ σοί, βωμὸν ὡς, τύμβον πατρὸς λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον. ΗΛ. λέγοις ἄν, ὥςπερ ἠδέσω τάφον πατρός. ΧΟ. φθέγγου χέουσα σεμνὰ τοῖσιν εὐφροσιν.
Varietas lectionis haec est. In secundo versu
αἰδουμένη σοι
Ald. Rob. Deinde
βωμὸν
vitiose Ald. Tum
ὡς
G. Ald. Rob. In tertio versu
τὸν
omittit Rob. In quarto
ἠδέσω
vitium Aldinae. In quinto
εὔφροσιν
Turn. Ceteri
εὐφρόσιν
. Sed haec non una ratione corrupta esse vix opus est ut doceamus. Primum horum versuum Schützius, quum prius alia tentasset, in secunda editione ut spurium uncis inclusit, non indicans cur id fecerit. Illud certum est, hoc loco, quo hic versus in libris omnibus legitur, eum ab Aeschylo collocari non potuisse. Nam ne quid de eo dicam, quod quum Electra ante ubique plurali numero usa esset, singularis subito illatus aliquid duri habet, maxime haec duo sede sua exire hunc versum iubent, unum, quod ista iam saepius dictorum repetitio valde ieiuna est, alterum, quod orationes, qualis haec est Electrae, quum generali sententia concluduntur, ea ipsa sententia finiri solent. Et quis est qui non sentiat quam praeclare Electra orationem hoc dicto conclusisset,
μὴ κεύθετ᾽ ἔνδον καρδίας φόβῳ τινός. τὸ μόρσιμον γὰρ τόν τ' ἐλεύθερον μένει καὶ τὸν πρὸς ἄλλης δεσποτούμενον χερός.
Quibus verbis quis credat tam inutilem pannum adsui potuisse, qualis hic est,
λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχεις ὑπέρτερον.
Nam
ἄν
certe scribendum erat, id quod Iacobsii ad Anthol. Pal. p. 581. monitu fecit Blomfieldius. Sed maiora etiam vitia sunt in tribus sequentibus versibus. Nam cur tandem chorus de sua erga Agamemnonem pietate hic loquitur, ubi non de ea re sermo est, utrum chorus Agamemnonem colat necne, sed quo pacto Electra pie sacra debeat peragere? Turpissimus vero versus est is qui sequitur,
λέγοις ἄν, ὥςπερ ᾐδέσω τάφον πατρός.
Eum Schützius sic est interpretatus, dicas velim pro ea quam profiteris erga patris sepulcrum reverentia. Sumamus hanc esse huius versus sententiam, quam verba tamen, quae omni sensu carent, non admittunt: quid aliud Electra quam traducere videbitur chori pietatem, quippe ibi a choro iactatam, a se commemoratam, ubi longe alia dicenda erant? Haec si recte disputata sunt, planum est et ordinem versuum perturbatum et aliis eos vitiis inquinatos esse. Itaque primum illum versum,
λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχοις ὑπέρτερον
, quum a librario ad simile alius versus initium oculis aberrante omissus esset, postea alieno loco additum, et praeterea depravatum esse existimo. Videor autem mihi quod dignum Aeschylo esset effecisse ita his versibus conformatis omnibusque choro redditis,
ΧΟ. αἰδουμένῃ σοὶ βωμὸν ὡς τύμβον πατρὸς λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον. λόγους ἂν οἷςπερ ᾐδέσω τάφον πατρὸς στέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχεις ὑπέρτερον· φθέγγου χέουσα σεμνὰ τοῖσιν εὐφροσιν.
Quod scripsi
λόγους ἂν οἷςπερ ἠδέσω τάφον πατρός
, conferenda sunt quae de collocatione particulae
ἂν
dixi in libro de ea particula IV. cap. 7. In eo versu, qui intercidit,
χοάς
vel simile vocabulum fuit.
102.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-66
αὑτήν
αὐτὴν
Ald. Sed G. cum reliquis
αὑτήν
. V. ad Soph. Trach. v. 451.
χὥςτις Deinde
χὥςτις
M.
χὥςτις
G.
χ' ὡς τις
Ald. Rob.
χ' ὥς τις
Turn.
102
103.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-67
τἄρ'
τ' ἄρ'
M. (sic M.) G. Ald. Rob.
γ' ἄρ'
Turn. Vict. Inde Porsonus
γ' ἆρ'
. Scribendum potius
τἄρ'
. Ita Dindorfius. Deinde fortasse scribendum est
ἐπεύξωμαι
, ut v. 78. dictum est
κατεύξωμαι
. Idem coniecit Dobraeus Adv. II. p. 26.
103
ZZZZ
105.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-68
106.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-69
κεἰ
κεἰ
G. Ald. Rob. Turn. idque Schützius et Porsonus restituerunt.
κ' εἰ
M. sed ut ante rasuram
καὶ εἰ
fuerit.
καὶ
, omisso
εἰ
, Vict. Cant. Stanl.
106
112.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-70
ἁπλωστί Libri
ἁπλῶς τι
. Scribendum putavi
ἁπλωστί
. V. ad Suppl. v. 447.
112
113.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-71
μού 'στιν
καὶ ταῦτα μούστιν
M. G.
καὶ ταῦτα μοῦστιν
Ald. Turn.
καὶ ταῦτα μοῦστιν
Rob.
εὐσεφ
, vitium Aldinae.
113
114.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-72
πῶς δ' οὔ
πῶς δ᾽ οὔ;
scripserunt Stanleius, Schützius, Porsonus, alii.
114
115.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-73
NA Hunc versum, quem libri post versum 159. habent, hic reposui, certa, ut mihi videtur, emendatione. V. Opusc. II. p. 79. Libri
μεγίστη
. Emendavit Stanleius.
115
116.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-74
ἄρηξον, Ἑρμῆ χθόνιε Libri
Ἑρμῆ χθόνιε κηρύξας ἐμοί
. Lacunae signum in fine versus posuit Robortellus, post
χθόνιε
Canterus, in initio versus Stanleius. Suppletur aptissime
ἄρηξον
. V. Opusc. VII. p. 50. Non recte Nauckius in Philologo II. p. 149. scribendum esse putavit
ἐριούνι᾽ Ἑρμῆ χθόνιε, κηρύξας ἐμοί
. Nam quod apud Aristophanem in Ranis Aeschylus dicit,
οὐ δήτ' ἐκεῖνον, ἀλλὰ τὸν ἐριούνιον Ἑρμῆν χθόνιον προςεῖπε
, minime parodia est huius loci, sed aperte hoc tantum Aeschylus docet,
χθονίου
nomine se in initio Choephororum
τὸν ἐριούνιον
significasse.
116
118.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-75
αἱμάτων
πατρῴων δ᾽ ὀμμάτων
M.
δ᾽ ὀμμάτων πατρῴων
G. Ald.
πατρῴων δ᾽ ὀμμάτων
Rob. Vict.
πατρῴων ὀμμάτων
Turn.
πατρώων δωμάτων
Schützius ex coniectura Stanleii. Requiritur
πατρῴων αἱμάτων
. Vidit hoc etiam H. L. Ahrens.
118
119.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-76
ἣ
ᾗ τὰ πάντα
vitium Aldinae.
κατὰ παντὰ
, omisso
ἣ
, Rob. Hoc dicit, tellurem, quae omnia gignit et, ubi maturuerunt fruges, rursus earum semen recipit.
119
121-124.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-77
κἀγὼ ... φίλον τ' Ὀρέστην ... φίλον τ' Ὀρέστην φῶς ἀνάξομεν δόμοις Libri
κἀγώ
. Manifestum est scribi debere
κἀγώ
, quod pertinet ad praecedentia:
κλύειν εὐχάς, ἃ
(pro
ἃς
)
ἐγὼ λέγω
. Deinde
χέρνιβας βροτοῖς
M. Rob.
χέρνιβας βοτοῖς
G. Ald. Turn. Ad ultimum vocabulum in M. G.
γρ. νεκροῖς
supra adscriptum est, interpretatio exquisitioris vocabuli. Tenui quod olim in Observationibus criticis scribendum esse dixi,
χέρνιβας φθιτοῖς
. Pers. v. 218.
δεύτερον δὲ χρὴ χοὰς γῇ τε καὶ φθιτοῖς χέασθαι
, et v. 518.
ἔπειτα γῇ τε καὶ φθιτοῖς δωρήματα ἥξω λαβοῦσα πέλανον ἐξ οἴκων ἐμῶν
. Quae sequuntur, vulgo ita leguntur,
λέγω, καλοῦσα πατέρ', ἐποίκτειρόν τ' ἐμέ, φίλον τ' Ὀρέστην, πῶς ἀνάξομεν δόμοις.
In Ald. scriptum est
πάτερ
, in Rob.
πάτερ
vocativo casu,
πατέρ'
in ceteris. Deinde
ἐποίκτειρον τ᾽ ἔμε
Ald. Rob.
ἐποίκτειρόν τ' ἐμὲ
Turn. Vict. et, ut videtur, M.
ἐποικτείροντἔμε
G. Ad
πῶς
scholiastes adnotavit
ἀντὶ τοῦ ὅπως
, et
βασιλεύσομεν
ad
ἀνάξομεν
, inepte. Non possunt probari coniecturae, quae de his versibus a me ipso olim aut ab aliis prolatae sunt. Exciderunt aliquot versus, quum librarius ab uno versu, cuius hoc erat initium,
φίλον τ' Ὀρέστην
, ad idem alius versus initium aberrasset. Scripsi igitur
κἀγὼ χέουσα τάσδε χέρνιβας φθιτοῖς λέγω, καλοῦσα πατέρ', ἐποικτείροντ᾽ ἐμὲ φίλον τ' Ὀρέστην ... φίλον τ' Ὀρέστην φῶς ἀνάξομεν δόμοις.
Iubeo patrem, mei carique Orestis misertum, (providere ut vincamus) carumque Orestem aliquo modo in domum reducamus.
125.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-78
πεπραμένοι Libri
πεπραγμένοι
. Scholiastes
νενικημένοι, κατηγωνισμένοι
. Emendavit Casaubonus.
ἀλώμεθα Deinde
ἀλώμεθα
Vict. et, ut videtur, M.
ἀλώμεθα
G. Ald. Rob. Turn.
125
129.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-79
φεύγων
φεύγων
Rob. Turn.
φεύγειν
M. G. Ald. codex Robortelli.
129
130.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-80
πόνοισι
πόνοισι
Rob.
πόνοισιν
M. G. Ald. Turn.
χλίουσιν Deinde
χλίουσι
Ald. Turn.
μέγα Denique
μέγα
Turn.
μέτα
M. Ald. Rob.
μετα
sine accentu G.
130
132.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-81
NA
καὶ σὺ κλῦθί μου
et mox
σωφρονεστέραν
vitia Aldinae.
132
136.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-82
σοῦ Libri
λέγω φανῆναί σου πάτερ τιμάορον
. Scholiastes
τοῖς δ᾽ ἐχθροῖς σου λέγω σε φανῆναι τιμωρόν
. Porsonus ante
πάτερ
obelum apposuit. Cantero scribendum videbatur
φανῆναί σ᾽, ὦ πάτερ
.
Σέ
recepit Blomfieldius. Recte vero libri, nisi quod praestat fortasse
φαvῆναι σοῦ
.
136
137.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-83
ἀντικατθανεῖν δίκῃ Libri
ἀντικατθανεῖν δίκην
. In M. adscriptum
γρ. ἀντικατακτανεῖν
. Idem
ἀντικατακτανεῖν
supra scriptum in G. commemoratumque ex scholiis a Turnebo. Recte Scaliger
ἀντικακτανεῖν δίκῃ
.
137
138.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-84
καλῆς
ἐν μέπω
vitium Ald. Deinde libri
τῆς κακῆς ἀρᾶς
. Emendaverunt Schützius et Blomfieldius.
138
139.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-85
140.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-86
τῶνδ'
τῶν
Rob. Turn.
τῶν
, supra adscripto
δ᾽
, M.
τῶν δ᾽
G. Ald.
140