Aeschylus Libation Bearers 935

Ioannes Sanravius (Translator)

Migrauit quidem ultio à Priamidis tempore,
Candidica pæna
870
Migrauit in domum Agamemnonis
Geminus leo, geminus Mars clamauit omnino
Perſuaſione bonus exul.
"Diuinitus uerò conſilijs impetum faciens-

Libation Bearers. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)
Χοηφóρoι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 935-972 focus
Χοηφóρoι Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 935-964a focus
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 935 focus
ἔμολε μὲν δίκα Πριαμίδαις χρόνῳ, βαρύδικος
935
ποινά·
ἔμολε δ᾽ ἐς δόμον τὸν Ἀγαμέμνονος
διπλοῦς λέων, διπλοῦς ῎Αρης.
ἔλακε δ᾽ ἐς τὸ πᾶν ὁ πυθοχρήστας φυγὰς
940
θεόθεν εὖ φραδαῖσιν ὡρμημένος.
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Gottfried Hermann, 1852.) — 935 focus
ἔμολε μὲν δίκα Πριαμίδαις χρόνῳ,
βαρύδικος ποινά·
ἔμολε δ᾽ ἐς δόμον τὸν Ἀγαμέμνονος
925
διπλοῦς λέων, διπλοῦς Ἄρης·
ἔλαχε δ᾽ ἐς τὸ πᾶν
ΧΟΗΦΟΡΟΙ (OCR draft) Experimental (ΧΟΗΦΟΡΟΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 935 focus
Ἔμολε μὲν δίκα Πριαμίδαις χρόνῳ,
βαρύδικος καρ- ποινά·
935
ἔμολε δ' ἐς δόμον τὸν ᾿Αγαμέμνονος
διπλοῦς λέων, διπλοῦς Ἄρης·
ἔλασε ἔλακε δ' ἐς τὸ πᾶν
ὁ πυθόχρηστος -χρήστας 1 φυγάς
θεόθεν εὖ φραδαῖσιν εὐφραδαῖσιν ὡρμημένος.
940
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. N. Wecklein, 1885.) — 935 focus
ἔμολε μὲν δίκα Πριαμίδαις χρόνῳ,
βαρύδικος ποινά·
935
ἔμολε δ᾽ ἐς δόμον τὸν Ἀγαμέμνονος
διπλοῦς λέων, διπλοῦς Ἄρης.
ἔλασε δ᾽ ἐς τὸ πᾶν
ὁ πυθοχρήστας φυγὰς
θεόθεν εὖ φραδαῖσιν ὡρμημένος.
940
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Martin L. West, 1990.) — 935 focus
Aeschyli Choephori (OCR draft) Experimental (Aeschyli Choephori. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 935 focus
ἔμολε μὲν δίκα
935
Πριαμίδαις χρόνωι, βαρύδικος Ποινά·
ἔμολε δ᾽ ἐς δόμον
τὸν ᾿Αγαμέμνονος
διπλοῦς λέων,
διπλοῦς Ἄρης.
940
ἔλασε δ᾽ ἐς τὸ πᾶν
ὁ πυθόχρηστος φυγάς
θεόθεν εὐ φραδαῖσιν ὡρμημένος.
Translations (8)
Libation Bearers Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 935-962a focus
The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 935 focus
There hath come after a time vengeance for the chil- dren of Priam, heavy-avenging retribution; and there hath come into the dwelling of Agamemnon, a twofold lion, a twofold Mars. The exile of whom Apollo spake hath been successful 2 in every respect, having been rightly excited by the counsels of heaven.
LES CHOÉPHORES (OCR draft) Experimental (LES CHOÉPHORES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 935 focus
.
The Choephoræ (OCR draft) Experimental (The Choephoræ. Robert Potter, 1779.) — 935 focus
Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 935 focus
Venuta l'ora, sovressi i Priamidi
con grave peso Giustizia scendea;
di due leoni la doppia mislèa
or d'Agamènnone sui tetti piombò.
Spinto da Pito, dal certo consiglio
845
che i Numi diedero, un esule figlio
tutta al suo termin l'impresa guidò.
Aeschylus, Die Totenspende: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Die Totenspende: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 935 focus
Es kam die Vergeltung in Priamos' Haus,
kam endlich, die Rache,
die Rache mit schwerem Tritt.
940 Es kam in das Haus Agamemnons
ein Löwenpaar, ein Mörderpaar.
Der Flüchtling, den Delphis Stimme verhiefs,
kehrt heim. Ihn führte zum Ziele
des schützenden Gottes Hand.
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, The Libation-Bearers — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 935 focus
There came on Priam's race and name
A vengeance; though it tarried long,
1040
With heavy doom it came.
Came, too, on Agamemnon's hall
A lion-pair, twin swordsmen strong.
And last, the heritage doth fall
To him, to whom from Pythian cave
1045
The god his deepest counsel gave.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 935 focus
Priamos' Söhnen kam endlich als Rächerin
Zürnend die Strafgöttin:
Rache zu üben, kam in Agamemnons Haus
930
Ein Löwenpaar, ein Arespaar.
Ja, du errangst dein Ziel
Auf Pytho's Spruch, Flüchtiger,
Welchen des Gottes Rath hierher zur Nache trieb!
Zweite Strophe.

Commentary

Critical apparatus to The Libation Bearers (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Libation Bearers.) focus

869. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-559

ἀϋτῶ ... καθεύδουσιν: αυτώ Vict. ex M. αὐτῷ Turn. αὐτῷ G. Ald. et codex Robortelli. αὐλῶ ex sua coniectura Rob. καθεύδουσι Ald. Turn.
869

870. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-560

ποῖ Κλυταιμνήστρα: ποῦ Blomfieldius, ut Elmsleius voluerat. Non mutandum ποῖ, quod est quo erasit? Deinde κλυταιμνήστρας G. All.
870

871. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-561

ἐπὶ ξυροῦ πέλας: ἐπὶ ξυροῦ πέλας M. Rob. Turn. ἐπὶ ξυρὸν πέλας G. Ald. Verum fortasse est quod Abreschio videbatur restituendum esse επιξήνου πέλας. Comparavit quod dictum est in Agamemnone v. 1236. βωμοῦ πατρώου δ᾽ ἀντ᾽ ἐπίξηνον μένει θερμῷ κοπείσῃ φοινία προσφάγματι.
871

872. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-562

αὐχὴν ... πρὸς δίκην πεπληγμένος: αὐχὴν Μ. G. Rob. ἀρχὴν error Ald. unde ἀρχὴ Turn. Deinde πρὸς δίκη πεπληγμένος Μ. πρὸς δίκην πεπληγμένος G. Ald. Rob. πρὸς δίκην πεπληγμένης Turn. Scribendum putavi πρὸς δίκης πεπληγμένος.
872

873. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-563

τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα;: Linea praefixa in M. κλ. in ceteris.
873

874. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-564

λέγω: Linea praefixa in M. Oresti hunc versum tribuunt G. Ald. Rob. Οι. praefixum a Turn. λέγω M. G. Ald. Rob. λόγῳ Turn. quod obtinuit donec Schützius λéyw restituit.
874

875. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-565

οἴ 'γώ: Linea praefixa in M. κλ. in celeris. Hic et v. 881. of 'γὼ Canterus. σὲ ἐγὼ M. Turn. οἱ ἐγὼ G. Rob. οἱ ἐγὼ Αld.
875

877. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-566

δοίη ... ἀνδροκμῆτα: δοίη praeter primam litteram in litura scriptum est in M. ἀνδροκμήτα M. Rob. ἀνδρόκμητα G. Ald. Turn.
877

878. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-567

εἰ νικῶμεν: εἰ νικῶμεν recte Turn. ή νικῶμεν M. G. Ald. Rob.
878

880. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-568

ματεύω· τῷδε δ᾽ ... ἔχει: Hinc etiam usque ad v. 884. personae lineis tantum distinctae in M. μαντεύω Rob. τῶιδεδ᾽, litteris εδ' in rasura scriptis, M. ἔχοι Ald.
880

882. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-569

τοίγαρ ἐν ταὐτῷ τάφῳ: τοὶ γὰρ ἐν ταυτῷ τῷ τάφῳ Rob.
882

883. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-570

κείσει: Libri κείσῃ.
883

884. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-571

τόνδε δ᾽ αἴδεσαι: τόνδε δ᾽ αἰδεσαι Rob. ex Sophiani emendatione et Turn. τόνδε δήσεται Μ. G. Ald. codex Robortelli.
884

885. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-572

πρὸς ᾧ σὺ πολλὰ δὴ βρίζων: πρὸς ᾧ σὲ πολλὰ Rob. πρὸς ὠκύ (sic mihi relatum: alii ὴν vel ὴν ex M. afferunt) πολλὰ Μ. πρὸς ὠκύπολλα G. Ald. πρὸς ὃ καὶ πολλὰ Turn. In G. ante correctionem δ᾽ ὑβρίζων pro δὴ βρίζων scriptum erat.
885

886. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-573

οὔλοισιν ... εὐτραφὲs: οὔλλοισιν Αld. ούλοισιν Rob. Deinde libri εὐτραφές. Sed Tzetzes in Exegesi Iliadis p. 62, 13. οὐλον καθ᾽ ἡμᾶς καὶ τὸ μέρος τοῦ σώματος, ὡς φησιν Αἰσχύλος “ούλοισιν ἐξήμελξας εὐτρεφὲς γάλα.” Eodem modo apud eundem scriptum est in Chil. XII. 808. Eadem forma ex M. aliisque libris restituenda videtur in Sept. c. Th. v. 290. quamquam res incerta est. V. Lob. ad Phryn. p. 577.
886

887. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-574

Πυλάδη: Inde ab hoc versu etiam M. personarum nomina habet.
887

888. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-575

ποῦ δαὶ τὰ λοιπὰ Λοξίου: Hunc et sequentes tres versus Ald. per errorem Clytaemnestrae tribuit, G. ut ceteri Pyladae. Scholiastes μετεσκεύασται ὁ ἐξάγγελος εἰς Πυλάδην, ἵνα μὴ δ' λέγωσιν. Sic M. ut Tyrwhittus ad Arist. Poet. §. 10. scribendum vidit: legebatur ἵνα μὴ διλέγωσιν. In G. scriptum ἵνα μηδὲν λέγωσιν. V. Opusc. VII. p. 346. seq. In Aeschyli versu ποῦ δαὶ τὰ λοιπὰ Vict. ex M. ποῦ δὲ τὰ λοιπὰ G. Ald. Rob. ποῦ δῆτα λοιπά Turn. Porsonus ποῦ δὴ τὰ λοιπά. Non sollicitandum videtur δαί. Deinde λοξία G. Ald.
888

889. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-576

πιστά τ᾽: Scripsi πιστά τ'. Libri πιστὰ δ᾽.
889

890. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-577

ἅπαντας: ἅπαντες Rob. typographi errore.
890

891. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-578

παραινεῖς μοι καλῶς: παραινεῖσμον vitium Ald. Porsonus in supplemento praefationis ad Hecubam p. XXXIII. non illibenter se accepturum esse dixit, si quis bonae notae codex παραινέσαι καλῶς daret. Id equidem valde dubito an non scripserit Aeschylus. Probabilius puto quod in Elem. doctr. metr. p. 115. suspicari aliquem posse dixi, καὶ παρήνεσας καλῶς.
891

893. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-579

κρείσσον᾽ ἡγήσω: κρείσσον ἡγήσω Turn. κρέσσον ἡγήσω M. G. Rob. κρέσσανηγήσω Αld.
893

894. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-580

συγκάθευδ᾽: συγκάθευδε plene Rob.
894

896. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-581

σὺν δὲ: Libri νῦν δέ. Recte Auratus σὺν δέ, quod suum fecit Stanleius.
896

897. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-582

πατροκτονοῦσα: πατρωκτονοῦσα G. Ald.
897

898. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-583

παραιτία: παρ' αἰτία G.
898

899. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-584

ἐπόρσυνεν: ἐπόρσυνε Turn.
899

900. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-585

σεβίζει: Libri σεβίζη.
900

901. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-586

γάρ ... ἐs τὸ: yao omittit Ald. Eadem male intellecta codicis scriptura ènì pro ἐς τό.
901

902. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-587

οὔτοι σ᾽ ἀπέρριψ᾽: Libri tis. Schützius, distinctione posita post aлégon'. in fine versus signa posuit interpellatae orationis. At nusquam ita quidem in Graeca tragoedia sermo cuiusquam interpellatur. Porsonus signum interrogationis in fine versus posuit. At, nisi fallor, tum diei debebat o yao, non outo. Dicuntur haec sine interrogatione, recteque explicantur a scholiasta, οὐκ ἔστιν ἀπορρίψαι τὸ δορυξένοις ἐκδοῦναι (sic M. G.) ngòç ȧratooqýr. Haec enim, non sane te abieci in domum hospitis, breviter dicta sunt pro his, in hospitis domum quum te misi, profecto non abieci. Intellexit hoc etiam Pauwius..
902

904. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-588

ὁ τῖμος: Hine rursus lineis personas distinguit M. ὁ τῆμος Canterus Stephani adnotationem secutus. ὁ τιμος sine accentu M. ὅτιμος G. Ald. Rob. quos Turn. ó ròs Vict. Eustathius p. 563, 25. č ἰστέον ὅτι ὡςπερ φθογγή φθόγγος, χολή χόλος, τιμή τίμος παρὰ τῇ κωμῳδία τὸ τίμημα, ποθή πόθος, ὠνή ώνος, βολὴ βόλος, καὶ ἕτερα, οὕτω πύλη πύλος ἀρσενικῶς. Vitium Ald. ἀντειδεξάμην.
904

905. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-589

αἰσχύνομαí σοι ... ὀνειδίσαι: αἰσχύνομαί σοι Canterus. Libri αἰσχύνομαί σου. In ὀνειδίσαι littera / ex η facta in M.
905

906. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-590

μὴ ἀλλ᾽ εἴφ᾽ ὁμοίως: Libri 22' sig' (ɛiq' Turn.) duoiws. Canterus '2' iq' duolos. Delevi u, quod nihil est nisi error librarii, qui ad sequentem versum, qui hac vocula µ incipit, aberrans, statim animadverso errore abstitit et versum scripsit eum quem debebat.
906

909. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-591

δέ γ': de y' M. 7' ab alia manu in litura scripto. ' vitium Ald.
909

912. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-592

φύλαξαι: φύλαξαι Μ. φυλάξαι Rob. φυλάξω G. Ald. Turn.
912

914. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-593

τύμβον: Tußov vitium Ald. Scholiastes παροιμίαν εἶναι τοῦτο φασί, πρὸς τύμβον τε (sic M. G.) κλαίειν καὶ πρὸς ἄνδρα νήπιον.
914

915. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-594

τόνδε σοὐρίζει μόρον: Libri τόνδε σ' ὁρίζει μόρον, nisi quod μόνον est in Rob. Elmsleii ad Med. p. SS. emendatio est vorde oovoice μógov, i. e. ooi ὁρίζει.
915

916. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-595

οἴ 'γώ: oy Canterus. Libri ut v. 875. 881.
916

917. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-596

ἦ κάρτα μάντις: M. G. Rob. Turn. vitium Ald. In libris recte hic versus Oresti tribuitur, lineola praefixa in M. Male autem proximum versum zaves- náde Clytaemuestrae libri tribuunt. Eum Oresti recte reddidit Stanleius: sed idem priorem versum zάora Clytemnestrae orationi adiunxit, quo facto neque nexus sententiarum aptus est, et aequabilitas colloquii turbatur. Neque vero Wellauero assentiendum est, qui inter hos duos versus 917. et 918. unum versum, qui Clytaemnestrae fuerit, excidisse putat. Immo duos Orestes habet versus, ut in fine colloquii.
917

918. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-597

ἔκανες ὃν οὐ χρῆν: závesy öv M. Rob. In M. inter z et a aliquid, fortasse T, erasum, ν' ἀνὲς γ᾿ ὃν G. κἂν ἐς γ' ὃν Αld. κἂν ἐς γ᾿ ὃν Turn. Heathii rudis emendatio, zarés 7' ör, recepta est a Porsono, Schützio, Blomfieldio. Participio zaróv non utuntur tragici praeter metri necessitatem. Quare non potest probari Pauwii. κανοῦσ᾽ ὃν οὐ χρῆν. Recepi quod in praef. ad Eur. Bacchas p. XX. proposui, ἔκανες ὃν οὐ χρῆν.
918

919. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-598

στένω μὲν ... τῶνδε: Linea praefixa in M. Oresti hi quattuor versus tribuuntur in G. Ald. Rob. Chori nomen adscripsit Turnebus. στένω μὲν Μ. G. Ald. Rob. Vulgo ex Turn. coniectura στένωμεν. Deinde τῶνδε M. Rob. Turn. τόνδε G. Ald.
919

920. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-599

ἐπήκρισεν: ἐπήκρισεν Μ. G. Ald. Rob. v omisit Turn. Scholiastes hoc verbum recte interpretatur ἐπ' ἄκρον ἦλθε. Paullo aliter Hesychius, ἐπήκρισεν, ἐπ' ἄκρον ἤγαγε, τέλος ἐπέθηκεν. Quae, nescius ad Aeschylum pertinere, repetiit Eustathius p. 1636, 47. ἀκρίζειν, τὸ τὰ ἄκρα ἐπιπορεύεσθαι. ὃ καὶ ἐξακρίζειν Ευριπίδης φησίν (Or. v. 275.). ἕτερος δέ τις ἐπήκρισε φησὶν ἀντὶ τοῦ ἐπ᾿ ἄκρον ἤγαγε καὶ τέλος ἐπέθηκεν.
920

921. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-600

αἱρούμεθα: Libri αἱρούμεθα. Vera videtur Musgravii emendatio, αιτούμεθα.
921

923. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-601

ἔμολε μὲν δίκα: Linea praefixa in M. Chori nomen in G. Ald. Rob. Hoc carmen Canterus in stropham et antistropham atque epodum divisit, quae epodus ab his verbis, κρατεῖται πως τὸ θεῖον (ν. 952.) inciperet. At manifestum est haec verba, πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν (ν. 955. 966.) non potuisse non in eadem stropharum sede repeti. Sed quae fuerit stropharum huius carminis dispositio, certo dici non potest, quum aut unus aut plures versus interciderint. Si unus tantum versiculus excidit post illa verba, zu- μαιπετεῖς ἔκεισθ' κεί (ν. 958.), hic fuit stropharum ordo, α. β'. α. γ. β. γ. et haec stropharum initia, Σ σερ. α'. ν. 923. ἔμολε μὲν δίκα. στρ. β'. ν. 930. ἐπολολύξατ', ὤ. ἀντ. α'. ν. 934. ἔμολε δ᾽ ᾧ μέλει. στρ. γ'. ν. 941. τάπερ ὁ Λοξίας. ἀντ. β'. ν. 956. μέγα τ' ἀφῃρέθην. στρ. γ'. ν. 959. τάχα δὲ παντελής. Eandem carminis formam H. L. Ahrens constituit, secutusque est Franzius. Neque caret haec descriptio probabilitate, quum dochmii, ex quibus hoc carmen fere compositum est, certe a diversis chori partibus recitatum esse doceant. Tamen probabilius mihi visum est post illa verba, χαμαιπετεῖς ἔκεισθ᾽ ἀεί (ν. 958.) nihil excidisse, plures autem versus interiisse post haec verba, μέγαν έχων μυχὸν χθονός (ν. 942,), post quae verba magna est in libris et manifesta perturbatio, Eo igitur loco si plures versus exciderunt, haec fuisse videtur carminis forma, d'. α'. β. β'.
923

924. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-602

βαρύδικος: βαρύδικος Vict. ex M. καρύδικος G. Ald. Rob. καρίδικος Turn.
924

927. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-603

ἔλαχε δ᾽ ἐς τὸ πᾶν: ἔλακε δ' ἐς τὸ πᾶν Μ. G. Rob. ἔλακε δ᾽ ἐτὸ πᾶν Αld. ἔλακε δὲ τὸ πᾶν Turn. Scholiastes ἤλασεν δὲ εἰς τὸ τέλος τοῦ δρόμου, ὃ ἐστιν ἤνυσε τὸν ἀγῶνα. ἀφίκετο, φησίν, εἰς τὸ τέλος τοῦ ἀγῶνος. Legit igitur ἔλασε, quod Pauwius, Seidlerus de vers. dochm. p. 88. Boeckhius de metris Pindari p. 322. probarunt. Schützio serfbendum videbatur έλαχε δὴ τὸ πᾶν. Ει έλαχε quidem verum esse videtur: sed servandum erat ἐς τὸ πᾶν, omnino.
927

929. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-604

θεόθεν εὖ φραδαῖσιν ὡρμημένος: θεόθεν εὐφραδαῖσιν Μ. G. θεόθεν ἀφραδαῖσιν Rob. Θεόθεν ἐφραδαῖσιν Αld. θεόθεν δὲ φραδαῖσιν Turn. Scribendum erat θεόθεν εὖ φραδαῖσιν. Hesychius φραδαῖσι (φράδεσι codex), βουλαῖς. Deinde quruéros Ald.
929

930. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-605

ἐπολολύξατ', ὦ,: Libri ἐπολολυξάτω. Recte Seidlerus ἐπολολύξατ᾽, ὦ, misi quod ὤ scribendum erat.
930

931. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-606

ἀναφυγὰς ... τριβᾶς: Libri ἀναφυγάς οι τριβάς. Scholiastes ὡς τῶν οἴκων φυ- γόντων τὰς συντριβὰς τῶν οίκων (sic M. G.). Stanleio scribendum videbatur ἀναφυγᾶς et τριβᾶς. Horum posterius primus Schutzius recte recepit.
931

932-933. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-607

ὑπαὶ δυοῖν ... μιαστόροιν, δυςοίμου τύχας: ὑπὸ δοιοῖν μιαιστόροιν sic M. in quo libro etiam Pers. v. 721. 737. Sept. c. Th. v. 896. δοιοῖν pro δυοῖν scriptum est. ὑπὸ δυοῖν μιαιστόροιν G. Ald. Rob. Τurn. ὑπὸ δυοῖν μιαστόροιν Victorius. ὑπαὶ scribendum esse olim indicavi. Quae sequuntur verba, δυςοίμου τύχας, cum ἀναφυγάς iunxit scholiastes, qui haec adscripsit, δυςπορεύτου τύχης. τὸ δὲ ἑξῆς, τὰς ἀναφυγὰς τῶν κακῶν τὰς ἀπὸ τῆς δυςοίμου τύχης. Postquam dictum erat ἀναφυγὺς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς ὑπαὶ δυοῖν μαστόροιν, sine pondere haec adiiciuntur, δυςοίμου τύχας. Maque videtur aliquid excidisse, quo haec melius connexa erant. Potuit autem post 4YOIN facillime excidere 4YCIN. Quare sic haec scribenda esse existimavi, ἐπολολύξατ᾽, ὦ, δεσποσύνων δόμων ἀναφυγὰς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς ὑπαὶ δυοῖν * λύσιν* μαστόροιν δυςοίμου τύχας. i. e. καὶ κτεάνων τριβᾶς λύσιν ὑπὸ δυςοίμου τύχας δυοῖν μαστό- goιν, solutam consumptionem opum per infelicem fortunam duorum impiorum. Hesychius δύςοιμος, ἐπὶ κακῷ ἥκουσα, ἢ δύσοδος.

936. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-608

ἔθιγε δ᾽ ἐν μάχῃ χερὸς ἐτήτυμος: ἔθιγε δὲ μάχαι Μ. ἔθιγε δὲ μάχα G. Rob. ἔθιγε δὲ μάλα Ald. Turn. ἔθιγε δὲ μάχα Victorius. Recte Pauwius ἔθιγε δ᾽ ἐν μάχα. Libri ἐτήτυμος, nisi quod ἐτίτυμος Ald. Recte Blomfieldius recepit Scaligeri emendationem, ἐτητύμως.
936

937. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-609

κόρα: κόρα M. G. Ald. κούρα Turn. κόρας Rob.
937

940. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-610

ὀλέθριον πνέουσ᾽ ἐπ' ἐχθροῖς κότον: ὀλεύθριον Ald. Deinde libri πνέουσ' ἐν ἐχθροῖς κότον, nisi quod πνέουσα ἐν plene scriptum est in editione Robortelli, qui in corrigendis πνέουσαν pro πνέουσα legendum dicit. Non recte Auratus πνέουσαν ἐχθροῖς κότον scribendum putavit. Nam haec tantum, Λίχαν δέ νιν προςαγορεύομεν βροτοὶ τυχόντες καλῶς, in parenthesi posita sunt. Scribendum est, ut Schiitzius quoque vidit, πνέουσ' ἐπ' ἐχθροῖς κότον. Nam ἐπί hic quidem multo rectius dicitur quam ἐν.
940

941-944. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-611

ἅπερ ὁ Λοξίας ὁ Παρνάσσιος μέγαν ἔχων μυχὸν χθονός, ...: Libri sine lacunae indicio τάπερ ὁ λοξίας ὁ παρνάσσιος | μέγαν ἔχων μυχὸν χθονὸς ἐπ᾽ ὄχθει | ἄξεν ἀδόλως δολίας (sic, ut videtur, etiam M.) | βλαπτομέναν ἐν χρόνοις θεῖσαν ἐποίχεται. Videtur post μέγαν ἔχων μυχὸν χθονὸς intercidisse finis antistrophae primae atque initium strophae secundae. Mirum est autem post χθονός et ad sensum et ad metrum verba locum habere, quae ut iambicum tetrametrum brachycatalecticum nescio unde affert Marius Plotius p. 2645. ὁ Πύθιος μεσομφάλοις (scriptum est μεσομφάλιος) θεὸς παρ' ἐσχάραις. Alium Aeschyli versum (Sept. c. Th. 270.) idem grammaticus paullo ante p. 2643. attulerat. Itaque quum strophae versibus ἀναφυγὰς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς ὑπαὶ δυοῖν * λύσιν* μαστόροιν haec bene respondeant μέγαν ἔχων μυχὸν χθονός, * ὁ Πύθιος μεσομφάλοις θεὸς παρ' ἐσχάραις*, ausus sum hoc carminis complementum recipere. Vltimus huius antistrophae versus talis fuisse videtur, πιφαύσκων ἔφα. Similia leguntur in Sept. e. Th. v. 726. Ἀπόλλωνος — τρὶς εἰπόντος ἐν μεσομφάλοις Πυθικοῖς χρηστηρίοις.

945-951. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-612

... ἃ δόλιά σε δολίαν βλαπτομένα χρονισθεῖσαν ἐποίχεται: Si recte hoc carmen descripsi, excidit initium alterius strophae, i. e. versus quattuor et pars quinti. In libris, ut dixi, post χθονός statim haec sequuntur, ἐπ᾽ ὄχθει | ἄξεν ἀδόλως δολίας [ βλαπτομέναν ἐν χρόνοις ] θεῖσαν ἐποίχεται. In his δολίαν recte scriptum est in editione Victorii, et dicit Franzius doλíar esse etiam in M. quem librum doλías ut ceteros habere mihi relatum est. Legit autem δολίαν scholiastes, qui haec adnotavit, τὴν Κλυταιμήστραν τὴν δολίως βλάπτουσαν καὶ ἐπὶ πολὺν χρόνον τὸν οἶκον ἐποίχεται ἡ δίκη. Alia adnotatio haec est, ἐπέξηλθε τὴν δίκην βλαπτομένην ἐκ πολλοῦ Ὀρέστης. Olim conieci scripsisse Aeschylum . . . . ἐπ' ἐχθροξένοις δόλοισιν δόλια βλαπτομέναν χρονισθεῖσαν ἐποίχεται. Nunc veri similius puto ita fere haec scripta fuisse, . . . . ἐπ' ἐχθρόφρον ἔταξεν, ἃ δόλιά σε δολίαν βλαπτομένα χρονισθεῖσαν ἐποίχεται. Sed quum primorum verborum emendatio prorsus incerta sit, ea tantum recepi quae certiora sunt, ů δόλια σε δολίαν βλαπτομένα χρονισθεῖσαν ἐποίχεται.

Wecklein’s commentary on Choephoroi / Libation Bearers (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 163–234; single HW42J8 OCR witness, conservatively retained. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

837-934. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-443

1
drittes Epeisodion: Vollzug der Rache. Ägisthos tritt rechts auf (ohne Gefolge).

869. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-461

2
3
a: zu 10.

872. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-462

4
ἀναίτιαι: zu 99.

873. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-463

5
εἶναι: vgl. Ag. 1079 .

874. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-464

6
7
Ein Diener kommt wehklagend aus der Mittelthüre und pocht an die rechte Thüre, die Thüre der Frauenwohnung.

877. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-465

8
πύλας μοχλοῖς χαλᾶτε: durch Losmachen der in die Pfosten eingefügten Querbalken ( μοχλοί) wird das Thor geöffnet. Vgl. Aristoph. Lys. 310 τοὺς μοχλούς χαλῶσιν, Eur. Οι 1571 μοχλοῖς δ᾽ ἄραρε κλῇθρα, Hipp. 808 χαλᾶτε κλήθρα, πρόσπο λοι, πυλωμάτων, ἐκλύεθ᾽ ἁρμούς, Med. 1314 χαλᾶτε κλῇδας ὡς τάχι στα, πρόσπολοι, Iph. Τ. 99 κλῇθρα λύσαντες μοχλοῖς.

878. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-466

9
δεῖ, um zu helfen, nicht εἰς τὸ χαλάσαι τὰς πύλας (Schol.).

879. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-467

10
11
οὐχ ὡς γ᾽ ἀρῆξαι, nicht freilich um einem Umgebrachten zu helfen, setzt der Diener hinzu, da ihm einfällt, dafs sein Hilferuf nach einem kräftigen Manne nunmehr zwecklos ist. τι γάρ; wie Ag. 1134 .

880. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-468

12
Vgl. Sept. 184
ἤκουσας ἢ οὐκ ἤκουσας ἢ κωφῇ λέγω
; - καθ εύδουσιν μάτην wie θνῄσκοντες μάτην 845, indem der bereits im Verbum liegende Begriff der Wirkungslosigkeit eigens betont wird.

881. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-469

13
14
Bei ποι ergänzt sich ein Verbum des Gehens und ist es nicht nötig mit Elmsley лov zu setzen.

882. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-470

15
16
ἐπιξήνου (Hackblock): Ag. 1276 .

883. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-471

17
πρὸς δίκην: Ag. 299 .

884. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-472

18
βοὴν ἵστης: Soph. Phil.1263
θόρυβος ἵσταται βοῆς
, Eur. Herakl. 656 βοὴν ἔστησας, Οr. 1529 στῆσαί σε κραυγήν, Iph. Α. 1039 ἔστασεν Ζαχάν.

885. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-473

19
Schol. ὁ τῷ λόγῳ τεθνηκως Ὀρέστης ἀπέκτεινε τὸν ζῶντα Αίγι σθον. Nachgeahmt von Soph. Εl. 1478 ΟΡ. οὐ γὰρ αἰσθάνῃ πάλαι ζῶντας θανοῦσιν οὔνεκ᾽ ἀνταυδᾷς ἴσα; ΑΙΓ. οἴμοι ξυνῆκα τοὔπος. 1 η anderem Sinne heifst es ebd. 1419 ζῶσιν οἱ γᾶς ὑπαὶ κείμενοι (von Agamemnon).

886. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-474

20
ἐξ αἰνιγμάτων, trotz der Rätsel.

888. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-475

21
δοίη τις πέλεκυν: auf einem Vasenbild in Berlin (Gerhard Etrur. u. Camp. Vasenbilder Taf. 24 oder Baumeister Denkm. d. kl. Altert. II S. 1113) hat Klytä mestra, stehend hinter Orestes, welcher eben den Ägisthos auf dem Throne ersticht, das Doppelbeil zum Schlage erhoben. Der Diener ab, der gleich nachher als Pylades auftritt.

890. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-476

22
ἐνταῦθα . . τοῦ δ᾽ ἀφ. κακοῦ, soweit im Unglück, dafs ich in dieser unglücklichen Lage bin. Soph. Phil. 899
ἀλλ᾽ ἐνθάδ
' ἤδη τοῦδε τοῦ πάθους κυρῶ.

891. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-477

23
Orestes und Pylades treten aus der Mittelthüre. Durch die offene Thüre sieht man die Leiche des Agisthos. σὲ καὶ ματεύω, scil. ὥσπερ καὶ ἥκεις.

892. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-478

24
φίλτατ' . . βία wie φίλε τέκνον bei Homer. Krüger I $ 58, 1, 2,

893-894. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-479

25
τοιγάρ in seiner gewöhnlichen Bedeutung,,zum Lohne, zur Strafe dafür". τάφῳ, nicht λέχει. θανοῦσα κτἑ., wenn du tot bist, dann ist dafür gesorgt, dafs du nicht an ihm zur Verräterin wirst wie an Agamemnon.,

895-896. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-480

26
ὦ παῖ . . τέκνον: zu 264. Eur. Οr. 527 ἐξέβαλλε μαστὸν ἱκετεύουσά σε μήτηρ, El. 1206 & τάλαιν' ἐμῶν πέπλων ἐλάβετ᾽, ἔδειξε μαστὸν ἐν φοναῖσιν· βοὴν δ᾽ ἔλασκε τάνδε, πρὸς γένυν ἐμὰν τιθεῖσα χεῖρα· τέκος ἐμόν, λιταίνω, dazu Hom. X 82 Εκτορ, τέκνον ἐμόν, τάδε τ' αἴδεο καί μ᾽ ἐλέησον αὐτήν, εἴ ποτέ τοι λαθικηδέα μαζὸν ἐπέσχον. Bei Sophokles ruft Klyt. einfach: ὦ τέκνον τέκνον, οἴκτειρε τὴν τεκοῦσαν. βρίζων ἅμα oder ἅμα βρίζων (im Schlafe): Krüger I § 56,

898. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-481

27
Eur. El. 967
τί δῆτα δρῶμεν
; μητέρ' ή φονεύσομεν;

899. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-482

28
29
Eur. Tro. 423 ποῦ δ᾽ ᾿Απόλλωνος λόγοι κτέ. τὰ λοιπά d. i. wo bleibt das, was weiter von den Aufträgen des Loxias auszuführen ist? Mit der Ermordung des Ägisthos ist ein Teil derselben erfüllt.

900. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-483

30
31
πιστὰ εὐορκώματα: Schol. τὰ ὁρκωμόσια ἃ συνωμόσαμεν. Auf die Richtigkeit dieser Erklärung weist πιστά bin (Weil will εὐορκώματα auf den Orakelspruch des Apollon beziehen nach Ag. 1283 ).

901. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-484

32
Alle als Feinde halte förderlicher denn die Götter d. i. weniger schlimm ist es mit der ganzen Welt verfeindet zu sein als mit den Göttern.

902. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-485

33
Der Rhythmus des Verses würde besser, wenn man mit Hermann παρήνεσας καλῶς schriebe.

903. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-486

34
πρός, gegenüber, angesichts. Vgl. Εum. 1006. - Richtig bemerkt der Schol.: πιθανῶς δέ, ἵνα μὴ ἐν φανερῷ ἡ ἀναίρεσις γένηται. καὶ

904-905. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-487

35
καὶ ζῶντα γὰρ κτἑ. ist Begründung des Folgenden, wie wenn es hiefse: τούτῳ θανόντι ζῶντα .. ἡγήσω πατρός κάθευδε. Der Gedanke kehrt wieder Eur. El. 1144
νυμφεύσῃ δὲ κἀν
" Αιδου δόμοις, ώπερ ξυνηΰδες ἐν φάει. συγ-

907. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-488

36
D. i. wie ich dich grofs gezogen habe, so will ich auch mit dir altern und dir liegt die Pflicht des γηροβοσκεῖν ob.

909. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-489

37
Soph. Εl. 428 ἡ γὰρ Δίκη νιν (scil. Ιφιγένειαν) εἷλεν, οὐκ ἐγὼ μόνη. In anderer Weise heifst es Hom. Τ 86 ἐγὼ δ᾽ οὐκ αἴτιός εἰμι, ἀλλὰ Ζεὺς καὶ μοίρα καὶ ἠεροφοίτις ἐρινύς.

912. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-490

38
D. i. wie kann ich in dir die Mutter achten? Vgl. 189 f.

913. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-491

39
,,Das kann man keine Verstofsung nennen, wenn man jemanden in ein gastfreundliches Haus zum Auferziehen giebt.“

916. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-492

40
τοῦτο: er meint die Heirat des Agisthos.

917. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-493

41
μὴ αἰσχύνου) ἀλλ᾽ ( μάλλ wie Aristoph. Vö. 109, Frö. 103; bei den Tragikern sonst nicht. „Du brauchst dich nicht zu scheuen; du mufst aber ebenso auch von den Verirrungen deines Vaters sprechen." μάτας (Verirrungen): Schol. ὅτι Κασάνδραν ἐπέγημεν. Aber vgl. auch Ag. 1440
Χρυσηΐδων μείλιγμα τῶν ὑπ᾽ Ἰλίου
.

918. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-494

42
D. h. der Mann, der draufsen lange Jahre kämpft und Strapazen erduldet, ist anders zu beurteilen. als die zu Hause sitzende Frau. Eur. Med. 248 λέγουσι δ᾽ ἡμᾶς ὡς ἀκίνδυνον βίον ζῶμεν κατ' οἴκους, οἱ δὲ μάρνανται δορί.

919. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-495

43
Ag. 852 f.

920. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-496

44
Vgl. Hes. Theog. 594 f., wo die Frauen mit den Drohnen im Bienenstocke verglichen werden.

921-922. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-497

45
Eur. Οr. 825 θανάτου γὰρ ἀμφὶ φόβῳ Τυνδαρὶς ἰάχησε τά λαινα· τέκνον, οὐ τολμᾷς ὅσια κτείνων σὰν ματέρα. Die Schande eines μητραλοίας weist Orestes zurück.

923. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-498

46
μητρὸς . . κύνας: aus dem Fluche der Mutter erstehen die Erinyen. Vgl. 1052 und zu Ag. 1103 . Den Grund dieser Bezeichnung s. Εum. 246.

924. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-499

47
Uber die Stellung von δέ κα Ag. 1084 .

925. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-500

48
ζώσα dient nur zur Hebung des gegensätzlichen τύμβον. Vgl. Soph. Αi. 1385 οὐδ᾽ ἔτλης παρὼν θανόντι τῷδε ζῶν ἐφυβρίσαι. πρὸς τύμβον: nach dem Schol. gab es ein Sprichwort: ταὐτὸ πρὸς τύμ βον τε κλάειν καὶ πρὸς ἄνδρα νήπιον. Orestes ist taub und achtet auf Thränen so wenig wie das Grab. θρηνεῖν πρός wie λέγειν πρός. Eur. Hel. 1054 οἰκτισαίμεθα κουραῖσι καὶ θρήνοισι πρὸς τὸν ἀνόσιον.

926. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-501

49
50
πατρὸς αἶσα, das Geschick des Vaters, durch welches die ewigen Satzungen verletzt sind. Vgl. - πορσύνει wie 910.

927. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-502

51
ὄφιν: zu 542. 910.

928. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-503

52
κάρτα μάντις wie ἄγαν ἀλη θόμαντις Ag. 1240 .

929. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-504

53
Eur. Οr. 413 οὐ δεινὰ πάσχειν δεινὰ τοὺς εἰργασμένους. S. oben zu 312 f. Der Klyt, folgen Orestes und Pylades in den Palast.

931. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-505

54
55
ἐπήκρισε: Schol. ἐπ᾿ ἄκρον ἦλθε. Vgl. zu Ag. 1282 . αἱρούμεθα: zu Ag. 1653 . Wenn ich auch das Schicksal der beiden beklage, so gebe ich mich doch, nachdem Orestes durch Blutvergiefsen vielem Blutvergiefsen im Hause des Agamemnon die Krone aufgesetzt hat, damit zufrieden, dafs das Kleinod des Hauses erhalten bleibt.

933. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-506

56
ὀφθαλμὸν οίκων: Pers. 171
ἀμφὶ δ᾽ ὀφθαλμῷ φόβος
· ὅμμα γὰρ δόμων νομίζω δεσπότου παρουσίαν, Eum. 1026 , Pind. OI. VI 16 ποθέω στρατιᾶς ὀφθαλμὸν ἐμᾶς.

934-970. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-507

57
drittes Stasimon, ein Jubelgesang über den Sieg des Rechts und die Befreiung des königlichen Hauses: Wie dem Hause des Priamos, so ist auch dem Hause des Agamemnon der Rächer erschienen, in der Person des ins Elend verstofsenen Orestes, den Apollon hersandte, dem Hermes und Dike im Kampfe beistanden. Jubel erschalle, dafs das herrschaftliche Haus dem Unheil und dem Zustande, wo sein Besitztum von zwei Mördern vergeudet wurde, entronnen ist. Der Spruch des Apollon ging dem alten Schaden zu Leibe. Die Gottheit dient nicht den Schlechten. Es ziemt sich, das himmlische Walten zu ehren. Hell ist es geworden, frei sind wir wieder. Bald wird das Haus vollständig gesühnt und gereinigt sein und die günstige Wendung des Geschicks läfst auf den Ruf hoffen: „Usurpatoren des Hauses werden gestürzt werden. Hell ist es geworden, frei sind wir wieder." Der Vortrag jedes Strophenpaares scheint einem Halbchore, der der Ephymnien dem Gesamtchore zuzukommen. An diesen Gesang erinnert in mehrfacher Hinsicht das dritte Stasimon der Soph. Elektra 1384—1397.

934. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-508

58
χρόνῳ (mit der Zeit, endlich), entsprechend dem 66 ff., 382 u. ö. ausgesprochenen Grundsatze, dafs das göttliche Strafgericht, wenn es auch säume, doch nicht ausbleibe. Vgl. βλάβαν ἐγχρονισθεῖ σαν 955.

937. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-509

59
διπλοῦς λέων: der Rächer erscheint in der Doppelperson des Orestes und Pylades. Vgl. Eur. Or. 1400 ἦλθον δόμους λέοντες Ελλανες δύο διδύμω (gleichfalls von Orestes und Pylades), Hom. K 297 Odysseus und Diomedes βάν ῥ᾽ ἴμεν ὥς τε λέοντε δύω διὰ νύκτα μέλαι ναν ἀμ φόνον, ἀν νέκυας, διά τ' ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα. Αρης: zu Ag. 1512 .

938. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-510

60
Schol. ἤλασεν δὲ εἰς τὸ τέλος τοῦ δρόμου, ἐστιν, ἤνυσε τὸν ἀγῶνα.

939. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-511

61
62
πυθόχρηστος, Schol. ὁ ὑπὸ Πυθοῦς χρησθεὶς Ὀρέστης, d. h. durch den Spruch des Gottes angewiesen. Vgl. Eur. Ion 1218 ὁ πυθόχρηστος Λοξίου νεανίας, Plut. Mor. p. 163 Β πυθόχρηστον τῆς ἀποικίας ἡγεμόνα.

940. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-512

63
θεόθεν εὖ φραδαῖσιν ὡρμημένος s. v. a. θεῶν φραδαῖς εὖ ὡρ μημένος. Hesych. φραδαῖσι· βουλαῖς. Orestes war durch Ratschlüsse der Götter, nicht durch böse Leidenschaft angetrieben.

941-942. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-513

64
δόμων ist von ἀναφυγᾷ κακῶν κτέ. abhängig. Wie κακῶν wird auch τριβᾶς von ἀναφυγᾷ regiert und ὑπὸ δυοῖν μαστόροιν gehört zu κτεάνων τριβᾶς wie zu κτεάνων τριβομένων. - Zu κτεάνων τριβᾶς vgl. Soph. Εl. 1290 πατρώαν κτῆσιν Αίγισθος δόμων ἀντλεῖ, τὰ ροιν. δ᾽ ἐκχεῖ, τὰ δὲ διασπείρει μάτην. δυσοίμου τύχας ist Apposition zu τριβᾶς, beziehungsweise zu dem ganzen Ausdruck κτεάνων .. μιαστόHesych. μάστωρ μιαρός, λυμεών. Eur. Εl. 683 χώσοι στυγοῦ σιν ἀνοσίους μάστορας. — δύσοιμος leiten der Schol. ( δυσπορεύτου) und Hesych. ( δύσοδος) von οἶμος ab, Blomfield von οἴμη oder οἶμος (cantus), s. v. a. δύσθροος, δυσβάϋκτος, δυσκέλαδος.

945-946. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-514

65
ᾧ μέλει.. ποινά, derjenige, dem die listig ersonnene Bufse trugvollen Kampfes am Herzen liegt, d. i. Hermes.