Search the Perseus Catalog for:

View: By Turn

← Previous Next →

Chorus

†For she, the beauteous goddess, loves

The tender whelps, new-dropped, of creatures rude,

Sparing the udder-loving brood

Of every beast through field or wood that roves,--

Hence with Apollo pleads the seer that he

From these events fair omens will fulfil,

Judging the way-side augury,

Partly auspicious, partly fraught with ill.

Oh ! God of healing! thee I supplicate,

Let not the Huntress on the Danaï bring

Dire ship-detaining blasts and adverse skies,

Preluding other sacrifice,

Lawless, unfestive, natal spring

Of feudful jar and mortal hate,

By husband-fear unawed;

For child-avenging wrath, with fear and fraud,

Dread palace-warden, doth untiring wait."

Such woes, with high successes blent,

By Fate on the twain royal houses sent,

Did Calchas from the way-side auguries

Bodeful proclaim :-Then consonant with these,

Chant the dirge, uplift the wail!

But may the right prevail!

STROPHE II.

Agamemnon. Aeschylus. Anna Swanwick (Translator). London. 1886.

Current edition Experimental

Agamemnon (OCR draft) (English) (Agamemnon. Anna Swanwick, 1886.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)

Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 104-257 focus

str. 1

Χορός

κύριός εἰμι θροεῖν ὅδιον κράτος αἴσιον ἀνδρῶν

ἐκτελέων: ἔτι γὰρ θεόθεν καταπνεύει
105

πειθοῖ μολπᾶν

ἀλκὰν¹ σύμφυτος αἰών:

ὅπως Ἀχαιῶν

δίθρονον κράτος, Ἑλλάδος ἥβας

ξύμφρονε ταγώ,²
110

πέμπει σὺν δορὶ καὶ χερὶ³ πράκτορι

θούριος ὄρνις Τευκρίδ᾽ ἐπ᾽ αἶαν,

οἰωνῶν βασιλεὺς βασιλεῦσι νε-

ῶν ὁ κελαινός, ὅ τ᾽ ἐξόπιν ἀργᾶς,⁴
115

φανέντες ἴκταρ μελάθρων

χερὸς ἐκ δοριπάλτου

παμπρέπτοις ἐν ἕδραισι,

βοσκόμενοι λαγίναν, ἐρικύμονα⁵ φέρματα,⁶ γένναν,

βλαβέντα λοισθίων δρόμων.
120

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ᾽ εὖ νικάτω.

ant. 1

122

Χορός

κεδνὸς δὲ στρατόμαντις ἰδὼν δύο λήμασιν ἴσους⁷

Ἀτρεΐδας μαχίμους ἐδάη λαγοδαίτας

πομπούς τ᾽ ἀρχάς:

οὕτω δ᾽ εἶπε τερᾴζων:
125

“ʽχρόνῳ μὲν ἀγρεῖ

Πριάμου πόλιν ἅδε κέλευθος,

πάντα δὲ πύργων

κτήνη †πρόσθε τὰ⁸ δημιοπληθῆ

Μοῖρ᾽ ἀλαπάξει πρὸς τὸ βίαιον:
130

οἶον μή τις ἄγα θεόθεν κνεφά-

σῃ προτυπὲν στόμιον μέγα Τροίας

στρατωθέν. οἴκτῳ⁹ γὰρ ἐπί-

φθονος Ἄρτεμις ἁγνὰ
135

πτανοῖσιν κυσὶ πατρὸς

αὐτότοκον πρὸ λόχου μογερὰν πτάκα θυομένοισι:

στυγεῖ δὲ δεῖπνον αἰετῶν.”

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ᾽ εὖ νικάτω.

ep.

140

Χορός

“τόσον περ εὔφρων, καλά,
140

δρόσοισι λεπτοῖς¹⁰ μαλερῶν λεόντων¹¹

πάντων τ᾽ ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοισι τερπνά,

τούτων αἴνει¹² ξύμβολα κρᾶναι,

δεξιὰ μέν, κατάμομφα δὲ φάσματα [στρουθῶν].¹³
145

ἰήιον δὲ καλέω Παιᾶνα,

μή τινας ἀντιπνόους

Δαναοῖς χρονίας ἐχενῇδας

ἀπλοίας τεύξῃ,
150

σπευδομένα θυσίαν ἑτέραν ἄνομόν τιν᾽, ἄδαιτον

νεικέων τέκτονα σύμφυτον,

οὐ δεισήνορα. μίμνει γὰρ φοβερὰ παλίνορτος

οἰκονόμος δολία μνάμων μῆνις τεκνόποινος.
155

τοιάδε Κάλχας ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξεν¹⁴

μόρσιμ᾽ ἀπ᾽ ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις:

τοῖς δ᾽ ὁμόφωνον

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ᾽ εὖ νικάτω.

str. 2

160

Χορός

Ζεύς, ὅστις ποτ᾽ ἐστίν, εἰ τόδ᾽ αὐ-
160

τῷ φίλον κεκλημένῳ,

τοῦτό νιν προσεννέπω.

οὐκ ἔχω προσεικάσαι

πάντ᾽ ἐπισταθμώμενος

πλὴν Διός, εἰ τὸ μάταν¹⁵
165

ἀπὸ φροντίδος ἄχθος

χρὴ βαλεῖν ἐτητύμως.

ant. 2

167

Χορός

οὐδ᾽ ὅστις πάροιθεν ἦν μέγας,

παμμάχῳ θράσει βρύων,

οὐδὲ λέξεται¹⁶ πρὶν ὤν:
170

ὃς δ᾽ ἔπειτ᾽ ἔφυ, τρια-

κτῆρος οἴχεται τυχών.

Ζῆνα δέ τις προφρόνως

ἐπινίκια κλάζων

τεύξεται φρενῶν τὸ πᾶν:
175

str. 3

176

Χορός

τὸν φρονεῖν βροτοὺς ὁδώ-

σαντα, τὸν πάθει μάθος

θέντα κυρίως ἔχειν.

στάζει δ᾽ ἔν θ᾽ ὕπνῳ πρὸ καρδίας

μνησιπήμων πόνος: καὶ παρ᾽ ἄ-
180

κοντας ἦλθε σωφρονεῖν.

δαιμόνων δέ που χάρις βίαιος¹⁷

σέλμα σεμνὸν ἡμένων.

ant. 3

184

Χορός

καὶ τόθ᾽ ἡγεμὼν ὁ πρέ-

σβυς νεῶν Ἀχαιικῶν,
185

μάντιν οὔτινα ψέγων,

ἐμπαίοις τύχαισι συμπνέων,

εὖτ᾽ ἀπλοίᾳ κεναγγεῖ βαρύ-

νοντ᾽ Ἀχαιικὸς λεώς,

Χαλκίδος πέραν ἔχων παλιρρό-
190

χθοις¹⁸ ἐν Αὐλίδος τόποις:

str. 4

192

Χορός

πνοαὶ δ᾽ ἀπὸ Στρυμόνος μολοῦσαι

κακόσχολοι, νήστιδες, δύσορμοι,

βροτῶν ἄλαι,

νεῶν¹⁹ <τε>²⁰ καὶ πεισμάτων ἀφειδεῖς,
195

παλιμμήκη χρόνον τιθεῖσαι

τρίβῳ κατέξαινον ἄνθος Ἀργους.²¹

ἐπεὶ δὲ καὶ πικροῦ

χείματος ἄλλο μῆχαρ

βριθύτερον πρόμοισιν
200

μάντις ἔκλαγξεν προφέρων Ἄρτεμιν, ὥστε χθόνα βά-

κτροις ἐπικρούσαντας Ἀτρείδας δάκρυ μὴ κατασχεῖν:

ant. 4

205

Χορός

ἄναξ δ᾽ ὁ πρέσβυς τότ᾽²² εἶπε φωνῶν:
205

“βαρεῖα μὲν κὴρ τὸ μὴ πιθέσθαι,²³

βαρεῖα δ᾽, εἰ

τέκνον δαΐξω, δόμων ἄγαλμα,

μιαίνων παρθενοσφάγοισι

ῥείθροις²⁴ πατρῴους χέρας πρὸ βωμοῦ.
210

τί τῶνδ᾽ ἄνευ κακῶν,

πῶς λιπόναυς γένωμαι

ξυμμαχίας ἁμαρτών;

παυσανέμου γὰρ θυσίας παρθενίου θ᾽ αἵματος ὀρ-

γᾷ περιόργῳ σφ᾽²⁵ ἐπιθυμεῖν θέμις. εὖ γὰρ εἴη.”
215

str. 5

218

Χορός

ἐπεὶ δ᾽ ἀνάγκας ἔδυ λέπαδνον

φρενὸς πνέων δυσσεβῆ τροπαίαν

ἄναγνον, ἀνίερον, τόθεν
220

τὸ παντότολμον φρονεῖν μετέγνω.

βροτοὺς²⁶ θρασύνει γὰρ αἰσχρόμητις

τάλαινα παρακοπὰ πρωτοπήμων.

ἔτλα δ᾽ οὖν θυτὴρ γενέ-

σθαι θυγατρός, γυναικοποί-
225

νων πολέμων ἀρωγὰν

καὶ προτέλεια ναῶν.

ant. 5

228

Χορός

λιτὰς δὲ καὶ κληδόνας πατρῴους

παρ᾽ οὐδὲν αἰῶνα παρθένειον τ᾽

ἔθεντο φιλόμαχοι βραβῆς.
230

φράσεν δ᾽ ἀόζοις πατὴρ μετ᾽ εὐχὰν

δίκαν χιμαίρας ὕπερθε βωμοῦ

πέπλοισι περιπετῆ παντὶ θυμῷ

προνωπῆ

λαβεῖν ἀέρ-
235

δην, στόματός τε καλλιπρῴ-
ρου φυλακᾷ²⁷ κατασχεῖν

φθόγγον ἀραῖον οἴκοις,

str. 6

238

Χορός

βίᾳ χαλινῶν τ᾽ ἀναύδῳ μένει.

κρόκου βαφὰς δ᾽ ἐς πέδον χέουσα

ἔβαλλ᾽ ἕκαστον θυτή-
240

ρων ἀπ᾽ ὄμματος βέλει φιλοίκτῳ,

πρέπουσά θ᾽ ὡς ἐν γραφαῖς, προσεννέπειν

θέλουσ᾽, ἐπεὶ πολλάκις

πατρὸς κατ᾽ ἀνδρῶνας εὐτραπέζους

ἔμελψεν, ἁγνᾷ δ᾽ ἀταύρωτος αὐδᾷ²⁸ πατρὸς
245

φίλου τριτόσπονδον εὔποτμον

παιᾶνα²⁹ φίλως ἐτίμα.

ant. 6

248

Χορός

τὰ δ᾽ ἔνθεν οὔτ᾽ εἶδον οὔτ᾽ ἐννέπω:

τέχναι δὲ Κάλχαντος οὐκ ἄκραντοι.

Δίκα δὲ τοῖς μὲν παθοῦ-
250

σιν μαθεῖν ἐπιρρέπει: τὸ μέλλον <δ᾽>³⁰

ἐπεὶ γένοιτ᾽³¹ ἂν κλύοις: πρὸ χαιρέτω:³²

ἴσον δὲ τῷ προστένειν.

τορὸν γὰρ ἥξει σύνορθρον³³ αὐγαῖς.³⁴

πέλοιτο δ᾽ οὖν τἀπὶ τούτοισιν εὖ πρᾶξις,³⁵ ὡς
255

θέλει τόδ᾽ ἄγχιστον Ἀπίας

γαίας μονόφρουρον ἕρκος.

Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 140 focus

Χορός

τόσον περ εὔφρων, καλά,
140

δρόσοισι λεπτοῖς μαλερῶν λεόντων

πάντων τʼ ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοισι τερπνά,

τούτων αἴνει ξύμβολα κρᾶναι,

δεξιὰ μέν, κατάμομφα δὲ φάσματα στρουθῶν.
145

ἰήιον δὲ καλέω Παιᾶνα,

μή τινας ἀντιπνόους Δανα-

οῖς χρονίας ἐχενῇδας ἀ-

πλοίας τεύξῃ,
150

σπευδομένα θυσίαν ἑτέραν ἄνομόν τινʼ, ἄδαιτον

νεικέων τέκτονα σύμφυτον,

οὐ δεισήνορα. μίμνει γὰρ φοβερὰ παλίνορτος

οἰκονόμος δολία μνάμων μῆνις τεκνόποινος.
155

τοιάδε Κάλχας ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξεν

μόρσιμʼ ἀπʼ ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις·

τοῖς δʼ ὁμόφωνον

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δʼ εὖ νικάτω.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 140 focus

ὄσσων παρ᾽ εὐφρόνων καλα Διὸς κόρα

140

δρόσοισιν μαλερῶν τε λεόντων

πάντων τ᾽ ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοισι

τερπνὰ ξύμβολα κράναι.

145

ἰήιον δ᾽ ἐπανακαλῶ Παιᾶν᾽, ἰὴ,

μή τινας ἀντιπνόους Δαναοῖς χρονίας ἐχενηΐδας

αὔρας

τεύξῃ, σπευδομένα θυσίαν ἑτέραν ἄνομόν τιν',

ἄδαιτον,

150

νεικέων τέκτονα σύμφυτον αἰνῶν,

οὐ δεισήνορα. μίμνει γὰρ φοβερὰ παλίνορτος

οἰκονόμος δολία μνάμων μῆνις τεκνόποινος.”

155

τοιάδε Κάλχας ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξε

μόρσιμ᾽ ἀπ᾿ ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις,

δεξιὰ μὲν, κατάμομφα δὲ φάσματα φαίνων.

τοῖς δ᾽ ὁμόφωνον

αἴλινον αἴλινον εἰπὲ, τὸ δ᾽ εὖ νικάτω.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 140 focus

τόσσον περ εὔφρων ἁ καλά,

δρόσοις ἀέπτοις μαλερῶν λεόντων

πάντων τ' ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοις ἔπι τερπνά,
135

τούτων αἰτεῖ ξύμβολα κρᾶναι,

δεξιὰ μέν, κατάμομφα δὲ φάσματα.

ἰήϊον δὲ καλέω Παιᾶνα,

μή τινας ἀντιπνόους Δαναοῖς χρονίας ἐχενῇδας ἀπλοίας

τεύξῃ, σπευδομένα θυσίαν ἑτέραν ἄνομόν τιν', ἄδαιτον,
140

νεικέων τέκτονα σύμφυτον, οὐ δεισήνορα ¹

μίμνει γὰρ φοβερὰ παλίνορτος

οἰκονόμος δολία μνάμων μῆνις τεκνόποινος.

τοιάδε Κάλχας

ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξεν
145

μόρσιμ᾽ ἀπ' ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις·

τοῖς δ᾽ ὁμόφωνον

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ' εὖ νικάτω.

στρ. β'.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 140 focus

« Τόσον περ εὔφρων <ἁ> Καλά,

Epod.

δρόσοις ἀέπτοις μαλερῶν λεόντων
140

πάντων τ' ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοισιν τερπνά,

τούτων (μ') αἰτεῖ ξύμβολα κρῖναι,

δεξιὰ μέν, κατάμομφα δὲ φάσματα.

Ἰήϊον δὲ καλέω Παιᾶνα,
145

μή τινας ἀντιπνόους Δαναοῖς χρονί-

ας ἐχενῇδας ἀπλοίας τεύξῃ,

σπευδομένα θυσίαν ἑτέραν ἄνομόν τιν' ἄδαιτον

νεικέων τέκτονα σύμφυτον, οὐ δεισήνορα· μίμνει

γὰρ φοβερὰ παλίνορτος
150

οἰκονόμος δολία μνάμων Μῆνις τεκνόποινος. »

Τοιάδε Κάλχας ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξεν

μόρσιμ' ἀπ' ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις·

τοῖς δ' ὁμόφωνον

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ' εὖ νικάτω.
155

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 140 focus

τόσσων περ εὔφρων καλὰ

δρόσοισιν ἀέλπτοις μαλερῶν λεόντων,

πάντων τ᾿ ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοισι, τερπνὰ

τούτων αἰτεῖ ξύμβολα κρᾶναι,
150

δεξιὰ μέν, κατάμομφα δὲ

φάσματα στρουθῶν.

ἰήιον δὲ καλέω Παιᾶνα,

¹²³⁴⁵⁶⁷

οἴκῳ οἴκτῳ κυσὶ χυσὶν στυγεῖ fort. στυγῶ. τόσσων περ εὔφρων καλὰ τόσον. εὔφρων ὦ καλά εὔφρον ὦ καλά δρόσοισιν ἀέλπτοις ... λεόντων δρόσοις ἀέπτοις Fort. δρόσοις τ᾽ ἐπάλπνοις (δρόσοισιν ἐπάλπνοις Karsten). λεόντων Αἰσχύλος ἐν Ἀγαμέμνονι τοὺς σκύμνους τῶν λεόντων δρόσους κέκληκε ὄντων φιλομάστοις φιλόμάτοισ corr. in φιλομάστοισ κρᾶναι κρᾶναι κράναι φάσματα στρουθῶν φάσεματι στρουθῶν, quod interpolatum esse vidit, aliud vocabulum expulit.

μή τινας ἀντιπνόους

Δαναοῖς χρονίας ἐχενηΐδας
155

ἀπλοίας τεύξῃ,

σπευδομένα θυσίαν

ἑτέραν ἄνομόν τιν, ἄδαιτον,

νεικέων τέκτονα σύμφυτον,

οὐ δεισήνορα. μίμνει
160

γὰρ φοβερὰ παλίνορτος

οἰκονόμος δολία,

μνάμων μῆνις τεκνόποινος.

τοιάδε Κάλχας ξὺν

μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξεν
165

μόρσιμ᾽ ἀπ᾿ ὀρνίθων

ὁδίων οἴκοις βασιλείοις·

τοῖς δ᾽ ὁμόφωνον

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ᾽ εὖ νικάτω.

str. 1.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 140 focus

“τόσον περ εὔφρων Ἑκάτα

140

δρόσοις ἀέπτοις μαλερῶν λεόντων

πάντων τ᾽ ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοισι τερπνά·

τούτων αἰτεῖ ξύμβολα κρᾶναι.

δεξιὰ μέν, κατάμομφα δὲ φάσματα †στρουθῶν†.

145

ἰήϊον δὴ καλέω Παιῶνα,

μή τινας ἀντιπνόους Δαναοῖς

χρονίας ἐχενῆιδας ἀπλοίας

τεύξηι, σπευδομένα θυσίαν

150

ἑτέραν, ἄνομόν τιν᾽, ἄδαιτον,

νεικέων τέκτονα σύμφυτον, οὐ δει-

σήνορα' μίμνει γὰρ φοβερὰ παλίνορτος

οἰκονόμος δολία, μνάμων Μῆνις τεκνόποινος.᾽

155

τοιάδε Κάλχας

ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξεν

μόρσιμ᾽ ἀπ᾽ ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις·

τοῖς δ᾽ ὁμόφωνον

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ᾽ εὖ νικάτω.

Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 140 focus

τόσονπερ εὔφρων ἁ καλά,
140

δρόσοις ἀέπτοις μαλερῶν λεόντων

πάντων τ᾽ ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοισι τερπνά,

Testim.:

141 Et. Μ. (gen.) ἕρσαι (Homer 1 222) καὶ Αἰσ. ἐν ᾿Αγ. τοὺς σκύμνους τῶν λεόντων δρόσους εἶπε τοῦτο μεταφράζων (redit ad Aristoph. Byz.) Aristoph. Byz. p. 112 Nauck, cf. Fresenius p. 122 (inde Aelian. Hist. an. VII 47) ὀβρίκαλα Αἰσ. ᾿Αγ. Hesych. ὀβρικάλοις· τοῖς τῶν θηρίων ἐκγόνοις.

Numeri: 140-59 2 iamb. 3. iamb. (medius choriamb.) tetram. dact. logaoedus similis decasyllabo alcaico (?). 8. dact. 3. iamb. inde meri dactyli. 160-66 = 167-75 trochaei. 3. (primus spondeus), 4 dimetri, 5 dact. 2. troch.

Apparatus Criticus

βοσκόμενοι βοσκομένην ἐρικύμονα φέρματι ἐρικύματα φέρβοντο αἴλινον αἵλινον hoc accentu semper αἴλινον semel semper δύο δύω λήμασι λήμμασι λαγοδαίτας λογοδαίτας πομπᾶς πομπᾶς πομπούς τ᾽ ἀρχούς ἀρχάς δ᾽ δ᾽ οὖν πρόσθε προσθετά μοῖρα μοῖρ᾽ ἀλ. ἄγα ἄτα corr. Herm. κνεφάσηι κνεφάσειε προτυπὲn προτυφθέν οἴκτωι οἴκωι corr. Scaliger πτανοῖσιν πτανοῖς πτάκα πτάωνκαθ. πτώκα ἁ τόσσων om. δρόσοις δρόσοις δρόσοισιν ἀέπτοις ἀέπτοισι ἀέλπτοις λεόντων λεόντων ὄντων om. φιλομάστοις φιλόμάτοις τερπνά ὀβρικάλοις τερπνά, ἢ τέρπεται unus recte Herm.

ΧΟΡΟΣ

τούτων αἰτεῖ ξύμβολα κρᾶναι.

δεξιὰ μὲν κατάμομφα δὲ φάσματα
145

[τῶν στρουθῶν]

ἰήιον δὲ καλέω Παιᾶνα,

μή τινας ἀντιπνόους Δαναοῖς χρονί-

ας ἐχενῆιδας ἀπλοίας

τεύξηι σπευδομένα θυσίαν ἑτέ-
150

ραν [ἄνομόν] τιν᾿ ἄδαιτον,

νεικέων τέκτονα σύμφυτον οὐ δεισ-

ήνορα. μίμνει γὰρ φοβερὰ παλίνορτος

οἰκονόμος δολία, μνάμων μῆνις τεκνόποινος.“

τοιάδε Κάλχας ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξεν
155

μόρσιμ᾽ ἀπ᾿ ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις·

τοῖς δ᾽ ὁμόφωνον

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ᾽ εὐ νικάτω. –

Translations (10)

Agamemnon Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 140 focus

Chorus

Although, O Lovely One, you are so gracious to the tender whelps of fierce lions, and take delight in the suckling young of every wild creature that roams the field, promise that the issue be brought to pass in accordance with these signs, portents
140

auspicious yet filled with ill. And I implore Paean¹, the healer, that she may not raise adverse gales with long delay to stay the Danaan fleet from putting forth,
145

by urging another sacrifice, one that knows no law, unsuited for feast, worker of family strife, dissolving wife’s reverence for husband. For there abides wrath—
150

terrible, not to be suppressed, a treacherous guardian of the home, a wrath that never forgets and that exacts vengeance for a child.
Such utterances of doom, derived from auguries on the march, together with many blessings, did Calchas proclaim to the royal house; and in harmony with this,
Sing the song of woe, the song of woe, but may the good prevail!
155

Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 140 focus

Thus ready is the beauteous one with help
140

To those small dewdrop-things fierce lions whelp,

And udder-loving litter of each brute

That roams the mead; and therefore makes she suit,

The fair one, for fulfilment to the end

Of things these signs portend —
145

Which partly smile, indeed, but partly scowl —

The phantasms of the fowl.

I call Ieïos Paian to avert

She work the Danaoi hurt

By any thwarting waftures, long and fast

Holdings from sail of ships:
150

And sacrifice, another than the last,

She for herself precipitate —

Something unlawful, feast for no man’s lips,

Builder of quarrels, with the House cognate —

Having in awe no husband: for remains

A frightful, backward-darting in the path,

Wily house-keeping chronicler of wrath,
155

That has to punish that old children’s fate!

Such things did Kalchas, — with abundant gains

As well, — vociferate,

Predictions from the birds, in journeying,

Above the abode of either king.

With these, symphonious, sing —

Ah, Linos, say — ah, Linos, song of wail!

But may the good prevail!

The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 140 focus

So kindly is the fair goddess to the cubs of fierce lions unable to follow [their dams], and to the suckling whelps of all the wild beasts that roam the field, and she beseeches [her father ] to bring to a favourable issue these omens; propitious indeed, yet open to complaint are the apparitions . And I invoke Ieïan Paean, that she may not work any long ship-detaining stress of weather, with winds adverse to the Greeks, urging on another sacrifice, an impious one, banquetless, the framer of strife among kindred, having no awe for a husband: for there abides a fearful, recurring , fraudful keeper of the house, a mindful child-avenging wrath."—Such destinies, drawn from birds seen upon the march, did Calchas along with great blessings chaunt forth to the royal households. And in harmony with these chaunt Aelinon, Aelinon! but may the good prevail.

AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 140 focus

son ombre le terrible mors qui doit brider Troie,

L'armée ici prête. Car, émue de pitié, la pure Artémis en veut aux chiens ailés de son père, qui ont immolé avant sa

AGAMEMNON

LE CHŒUR

délivrance la malheureuse hase avec sa portée : Mordant. elle abhorre le festin des aigles ¹.

Dis le chant lugubre, lugubre ; mais que triomphe le sort heureux !

Je m'arrête : c'est là tout ce qu'en sa bonté la Toute-Belle, qui met ses complaisances aussi bien dans les faibles fruits des lions farouches que dans les tendres nourrissons de
toutes les bêtes des champs, m'invite à expliquer des signes que ces oiseaux nous apportent — apparitions d'espoir et d'alarme à la fois !

Ah ! c'est le dieu qu'on invoque avec des cris aigus, c'est Péan que j'implore, pour qu'Artémis aux nefs des Danaens n'envoie pas de vents contraires, qui les arrêtent au port
dans une longue attente, exigeant à son tour un sacrifice monstrueux, dont la victime lui restera entière, qui fera naître la discorde au sein des familles et ne respectera même pas un époux. Car, prête à se redresser un jour terrible, une intendante perfide garde la maison, la Colère,
qui n'oublie pas et veut venger une enfant. » Tels furent les destins sinistres, joints à des

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 140 focus

“The virgin Goddeſs of the chace,

“Fair from the ſpangled dew-drops that adorn

“The breathing flowrets of the morn,

“Protectreſs of the infant race

140

“Of all that haunt the tangled grove,

“Or o’er the rugged mountains rove,

“She, beauteous queen, commands me to declare

“What by the royal birds is ſhown,

“Signal of conqueſt, omen fair,

145

“But darken’d by her aweful frown.

“God of the diſtant-wounding bow,

“Thee, Pæan, thee I call; hear us, and aid;

“Ah,

AGAMEMNON.

“Ah, may not the offended maid

150

“Give the ſullen gales to blow,

“Adverſe to this eager train,

“And bar th’ unnavigable main:

“Nor other ſacrifice demand,

“At whoſe barbaric rites no feaſt is ſpread;

155

“But diſcord rears her horrid head,

“And calls around her murd’rous band:

“Leagued with hate, and fraud, and fear,

“Nor king, nor husband they revere;

“Indignant o’er a daughter weep,

160

“And burn to ſtamp their vengeance deep.”

Prophetic thus the reverend Chalcas ſpoke,

Marking th’ imperial eagles’ whirling wings;

From his rapt lips the joyful preſage broke,

Succeſs and glory to th’ embattled kings.

165

AGAMEMNON.

Sound high the ſtrain, th’ according notes prolong,

Till conqueſt liſtens to the raptur’d ſong.

STROРНЕ I.

Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 140 focus

Mesodo

« Sebbene tu sei, bella Diva,

150

benevola ai teneri parvoli

d'ardenti leoni, ed ai cuccioli

poppanti di fiere selvagge,

ti prego che questo presagio

commisto d'augurî felici e di biasimo,

155

tu arrechi a benevolo termine.

E supplico Apollo Peàne, che ai Dànai

la Dea non appresti

indugi di venti contrarî

che a lungo le navi trattengano,

160

AGAMENNONE

CORO

non affretti novello esecrabile

sacrifizio, che, scevro di mensa,

di liti domestico artefice

divenga, ed immoli lo sposo.

Ché l'ira terribile
165

risollevasi, memore, subdola,

trascorre la casa, dei figli a vendetta ».

Tali, con grandi beni commisti funerei presagi,

Calcante, leggendo l'augurio,

predisse alla casa dei regi che a guerra movevano.
170

E a quello concorde,

lugubre, lugubre canto s' intoni; ma il bene trionfi.

2

Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 140 focus

Tantum enim imprudens

Curſibus in ſperatis, defatigatis

Omnibus rusticis charis

Venans catulis iucunditatem.

Horum petit figna perficere,
155

Dextras quidem accufaui uiſiones aquilarum.

Propriu uoco peana, ne aliquas cõtrariò refpirantes

Danais moras naues retinētes innauigabiles cõcilies,

Faciens facrificiu alienu, iniquũ, cõuiuio uacuũ,

Contentioni artificē cognatu non timentē uirũ. manet
160

Enim

Terribilis rurfus concitata rectrix fraudulenta

Memoriarum ira pariens dolores.

Talia Calchas cum

Magnis bonis clanxit,
165

Fata ab auibus fauftis. domibus regijs.

His uerò eiufdē mentis exiſlens, lamentationë lamen

Bene uincat.

Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 140 focus

Deutend sprach er, „der Tag wird kommen, wo unsere

140

Heerfahrt

Priamos' Veste bewältigt und alle die Habe des Volkes,

alle die Fülle der Herden, die hinter den Wällen sich

bergen,

130 fällt dem Geschick der Vernichtung anheim.

145

Chor.

Daß nur nicht von göttlichem Zorn eine finstere

Wolke

135 aufsteigt über dem ehernen Ring, der Troia um-

klammert.

Artemis ist nicht hold den befiederten Boten des
150

Vaters,

die sich zum Opfer die Häschen im Schoße der Mutter

erkiesen.

140 Die Reine haßt der Adler Mahl.

Wehe, Wehe!
155

Wehe lasset uns singen, doch endlich möge das Gute

triumphieren.

Die holde Schöne,

welche die hilflosen Jungen

160

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 140 focus

For well she loves—the goddess kind and mild—

The tender new-born cubs of lions bold,

Too weak to range—and well the sucking child
175

Of every beast that roams by wood and wold.

So to the Lord of Heaven she prayeth still

"Nay, if it must be, be the omen true!

Yet do the visioned eagles presage ill;

The end be well, but crossed with evil too!"
180

Healer Apollo! be her wrath controlled,

Nor weave the long delay of thwarting gales,

To war against the Danaans and withhold

From the free ocean-waves their eager sails!

She craves, alas! to see a second life
185

Shed forth, a curst unhallowed sacrifice—

'Twixt wedded souls, artificer of strife,

And hate that knows not fear, and fell device.

At home there tarries like a lurking snake,

Biding its time, a wrath unreconciled,
190

A wily watcher, passionate to slake

In blood, resentment for a murdered child.

Such was the mighty warning, pealed of yore—

Amid good tidings, such the word of fear,

What time the fateful eagles hovered o'er
195

The kings, and Calchas read the omen clear.

(In strains like his, once more,

Sing woe and well-a-day! but be the issue fair!)

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 140 focus

„Die Holde, die so liebevoll¹

Dem grimmen Leu'n hütet die zarten Sprossen,²

Die sich der milchverlangenden Jungen
135

Freut der schweifenden Thiere des Waldes,³

Wünscht doch, daß sich das Zeichen erfülle,

Das Heilvolles verhieß, und zugleich uns schreckte mit Unheil.

Zu Phöbos ruf' ich, dem Gott des Heiles,

Daß sie dem Danaervolk durch Hemmungen feindlicher Winde
140

Nicht aufhalte die Fahrt,

Heischend ein anderes Mahl, ein verrucht unseliges Opfer

Welches gebäre den Streit, scheulos zu vertilgen den Gatten.⁴

Fürchterlich harrt ja des einst heimkehrenden,

Tückisch im Haus ingeheim um das Kind fortglühend, die Rachsucht."
145

Solches verkündete Kalchas zugleich mit unendlichem Glücke,

Was von den Vögeln des Weges dem Königeshause verhängt ward.

Diesem entsprechend

Hebe den klagenden Ruf! Doch siegreich walte das Gute!

Chor
Wechselgesang des Chores. Erste Strophe.

Commentary

Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus

2. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-2

μῆκος, ἣν κοιμώμενος Vulgata scriptura inde a Victorio haec est,

φρουρᾶς ἐτείας μῆκος, ἣν κοιμώμενος

. Et sic Flor. Farn. Ven.

ἐτείας· μῆκος δ᾽ ἦν

M. Marc.

ἐτείας, μῆκος δ᾽ ἢν

G. Ald.

ἐτείας, μῆκος δ᾽ ἦν κοιμώμενος

oratione usque ad

δίκην

continuata Rob.

μῆκος δ᾽ ἦν

etiam Bess. In margine M. adscriptum

ἦν ἐπὶ μῆκος κοιμώμενος

, in Flor.

ἐπὶ μῆκος δὲ ἦν κοιμώμενος

. In altera margine M. hoc scholion est,

τῶν κατὰ τὸ μῆκος τῆς ἐτείας φρουρᾶς

. Turnebus, coli signo in fine primi versus posito,

φρουρᾶς ἐτείας μῆκος ἦν κοιμώμενος, στέγαις — δίκην

. Valckenarium, qui ad Herod. IV. 151. p. 743.

μῆχος

scribi iussit, vocem non alibi usurpatam Aeschylo, qui

μήχαρ

praetulisse videtur, secuti sunt Porsonus, Blomfieldus, alii. Μῆκος quos defensores nactum est, eorum quidam

ἐτείας κατὰ μῆκος

interpretati sunt: quos refutare nihil opus esse videtur. Longum annuae observationis spatium intelligi Aeschylus voluit, accusativum adiiciens intellecto tali verbo, quo significaretur in mente habeo. Sic infra v. 1054.

μαρτυρίοισι γὰρ τοῖςδ᾽ ἐπιπείθομαι, κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς

. Et Sophocles Ant. v. 857.

ἔψαυσας ἀλγεινοτάτας ἐμοὶ μερίμνας, πατρὸς τριπλοιστὸν οἶκτον

. Sed quid exemplis opus in re pervulgata?

3. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-3

ἄγκαθεν

ἔγκαθεν

G. Ald. Hesychius mendose

ἀγρίαθεν, ἀνέκαθεν. Αἰσχύλος Ἀγαμέμνονι

. Idem

ἄκκαθεν, ἀνέκαθεν

. Sed ibi codex

ἀγκάθεν, ἀνέκαθεν

. Disertius grammaticus in Bekkeri Anecd. p. 337, 25.

ἄγκαθεν, κατὰ ἀποκοπὴν ἀντὶ τοῦ ἀνέκαθεν. οὕτως Αἰσχύλος

. Sic etiam scholiastes. Mira apocope, qua vocalis necessarius abiicitur. Et licebat hic

ἀνέκαθεν

dicere, ut factum est in Choeph. v. 422. Fierique potuit, ut quemadmodum in Eum. v. 361. male scriptum erat

ἄγκαθεν

, ubi metrum

ἀνέκαθεν

ab Aeschylo profectum ostendit, ita hic quoque peccarent librarii. Diversum est

ἀγκάθεν

ἀγκάς

derivatum, quo utitur Aeschylus in Eum. v. 83. quod est

ἐν ἀγκάλαις

, quae interpretatio in Farn. Agamemnonis versui adscripta est. Videtur ea vera esse. Nam etsi

ἀγκάς, ἀγκάλη, ἀγκαλίζω

de interiore parte brachii dici solent, ut

ἀγκάς, ἄγκαθεν

sit in ulnis, tamen, ut

ἀγκών

, quo vocabulo exterior pars significatur, de interiore dicitur non solum apud Longum I. 6. sed etiam apud Sophoclem Ant. 1237. et apud Euripidem Suppl. 817. Iph. Aul. 131. ita

ἄγκαθεν

significabit quod

ἐπ' ἀγκῶνος

dicitur. Aptissimus Aeschyli loco versus Homeri est Od. XIV. 494.

ἦ, καὶ ἐπ' ἀγκῶνος κεφαλὴν σχέθεν, εἶπε τε μῦθον

4. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-4

νυκτέρων

νεκτέρων

G. Marc. Ald.

5. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-5

θέρος βροτοῖς M. Bess. et edd. Ita etiam Achilles Tatius, qui in Isagoge in Arati Phaenomena p. 81. sive in Petavii Vranologio p. 122. versus 4. 5. 6. affert.

θόος βροτοῖς

βροτοῖς θέρος

Ven. Flor. Farn.

6. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-6

αἰθέρι

ἐνθέρει

pro

αἰθέρι

Bess.

7. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-7

ἀστέρας, ὅταν φθίνωσιν, ἀντολάς τε τῶν

ὅταν

Flor. Turn.

ὅτ' ἂν

M. G. Bess. Marc. Ven. Ald. Rob. ut solent. Quoniam Achilles Tatius non habet hunc versum, Valckenarius ad Phoen, v. 506. eum ut ineptum damnavit: cui assensi sunt quum alii, tum Porsonus in Appendice ad Toup. p. 479. et in editione Aeschyli. Tuiti eum sumus, Heathius, ego in Opusc. II. p. 78. Petersenus in Misc. Hafn. I. p. 45. Conzius, Vossius in Curis Aeschyleis p. 14. Orellius in Symbolis ad philol. ex Helvetia I. p. 193. Nam nec Tatio magna fides habenda, cuius liber non est emendatissimus, et in ipso versu potius cur servetur, quam cur abiiciatur, videtur inesse. Omisso enim, ut recte dicat excubitor se signa quae anni tempestates afferant contemplari, tamen hoc loco rectius addet observare se quando occidant atque oriantur. Numerare enim dies et computare tempora solent, quibus molesta est diuturna exspectatio. Quaerendum vero est, qua ratione iungenda sint verba. Si subiectum est

δυνάστας

, et interpungitur demum post

αἰθέρι

, friget sane addita explicatio

ἀστέρας

: sin, ut quibusdam placuit, iunguntur haec,

ἐμπρέποντας αἰθέρι ἀστέρας

, non est id multo melius, quia descriptio prope idem quod nomen ipsum significat, nec stellae sunt quae non sint in aethere. Quare

ἀστέρας

pro subiecto habendum videtur,

καὶ τοὺς φέροντας χεῖμα καὶ θέρος βροτοῖς ἀστέρας

, quibus adiiciatur amplificandi caussa non

λαμπροὺς δυνάστας, ἐμπρέποντας αἰθέρι

, sed

ἐμπρέποντας αἰθέρι λαμπροὺς δυνάστας

, sidera, quae lucidi in aethere reges micant. In

τῶν

non esse quod offendat monuit Boissonadus, afferens Suppl. 343.

τῶν γὰρ οὐ δεῖται πόλις

, 422.

ἢ τοῖσιν ἢ τοῖς πόλεμον αἴρεσθαι μέγαν

, Sept. ad Th. 178.

χὤτι τῶν μεταίχμιον

, 366.

ὑπ' ἀσπίδος δὲ τῷ χαλκήλατοι κλάζουσι κώδωνες φόβον

. Non est autem

ἀντολάς τε τῶν

interpretandum et ortus horum, sed et aliorum ortus.

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

1-39. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-1

Prolog. Man erblickt den Wächter auf dem Dache des Atridenpalastes liegend. - Der Prolog besteht in den drei Stücken dieser Trilogie aus einem Monologe, welcher gut motiviert erscheint, auch in den Eumeniden (vgl. zu 1). Einer ausführlicheren Exposition bedarf es hier nicht. Das aufregende Moment wird. 18 f. und 36 ff. von ferne angedeutet. Aus denselben Stellen ergiebt sich, dafs der immer wieder durchbrechende Unmut des treuen Dieners (34 f.) einen tieferen Grund hat. So erweckt schon der Prolog die der Tragödie entsprechende Stimmung. Für die Illusion beginnt die Handlung vor Tagesanbruch. Troja fiel um Mitternacht (Eur. Hek. 914 μεσονύκτιος ὠλλύμαν, wozu der Schol. den Vers der kleinen Ilias: νὺξ μὲν ἔην μέσση, λαμπρὰ δ᾽ ἐπέτελλε σελήνη anführt).

1-2. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-2

μὲν . . φρουρᾶς ἐτείας μῆκος καὶ νῦν 8 wie ἀεὶ μὲν καὶ νῦν Ζ. Β. Soph. Ai. 1-3 , vgl. Hom. A 107-109 und zu Cho. 692 . Wie ich ein volles Jahr auf der Wache liege, so lauere ich auch jetzt. Da Kalchas vorhergesagt hatte, dafs Troja erst im zehnten Jahre fallen werde (Hom. B 329), so brauchte erst in der letzten Zeit ein Wächter aufgestellt zu werden, wie auch der Späher des Ägisthos Hom. 8 526 ein Jahr lang wacht. Zu dem acc. temp. μήκος vgl. 1140 ἀμφιθαλῆ κακοῖς βίον, Eur. Or. 72 παρθένε μακρὸν δὴ μῆκος Ἠλέκτρα χρόνου. Für ( φρουρὰν) φρουρεῖν tritt κοιμᾶσθαι ein, weil er liegend die Wache versieht. Vgl. Eur. Rhes. 5 τετράμοιρον νυκτὸς φυλακὴν πάσης στρατιᾶς προκάθγνται.

3. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-3

ἄγκαθεν, mit aufgestützten Armen, wie der wachende Hund die Vorderfüfse stellt. Der Wächter, der nach einem Feuerzeichen ausspäht, braucht nur nachts zu wachen. Die Erklärung des Schol. κατὰ συγκοπὴν ἀντὶ τοῦ ἀνέκαθεν, welcher zuliebe Schneidewin στέγης geschrieben hat, ist unrichtig. Allerdings steht ἄγκαθεν Eum. 375 in diesem Sinne nach der handschriftlichen Überlieferung; aber das Versmafs verlangt dort ἀνέκαθεν.

4. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-4

κάτοιδα, ich habe sie mir genau gemerkt.

6. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-5

δυνάστας, weil sie aus der ὁμήγυρις der anderen Sterne hervorglänzen ( ἐμπρέποντας). Dicit Sirium, Arcturum, Orionem, Pleiades, Hyades, quarum ortus et occasus hiemem et aestatem hominibus disterminat (Klausen). Vgl. Athen. p. 489 Ε τὰς πλειάδας, πρὸς ἃς σπόρος τε καὶ ἄμητος καὶ τῶν καρπῶν ἀρχὴ γενέσεως καὶ συναίρεσις, καθά φησι καὶ Ἡσίοδος· Πληιάδων άτλαγενέων ἐπιτελλομενάων ἄρχεσθ᾽ ἀμήτου, ἀρότοιο δὲ δυσομενάων" καὶ Ἄρατος· „ αἳ μὲν ὅμως ὀλίγαι καὶ ἀφεγγέες, ἀλλ᾽ ὀνομασταὶ ἦρι καὶ ἑσπέριαι, Ζεὺς δ᾽ αἴτιος, εἶλίσσονται· ὅς σφισι καὶ θέρεος καὶ χείματος ἀρχομένοιο σημαίνειν ἐπένευσεν, ἐπερχομένου τ᾿ ἀρότοιο.

7. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-6

Der überflüssige Vers, der die vorausgehende Metapher prosaisch erklärt, giebt sich als nachträglicher Zusatz zu erkennen. Das demonstrative τῶν ist ohne rechte Beziehung und am Schlusse des Satzes schleppend. Der Daktylus kommt im ersten Fuſse gewöhnlich nur bei Eigennamen vor. Auch fehlt der V. in des Achill. Tat. Εἰσαγωγὴ εἰς τὰ ᾿Αράτου Φαινόμενα p. 122, wo 4-6 angeführt werden.

Aeschylus Agamemnon 140

Anna Swanwick (Translator)

Search the Perseus Catalog for:

STROPHE II.

Current edition Experimental

τόσονπερ εὔφρων ἁ καλά,
140

δρόσοις ἀέπτοις μαλερῶν λεόντων

πάντων τ᾽ ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοισι τερπνά,

Testim.:

Apparatus Criticus

Chor
Wechselgesang des Chores. Erste Strophe.

Commentary

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

STROPHE II.

Current edition Experimental

τόσονπερ εὔφρων ἁ καλά, 140 δρόσοις ἀέπτοις μαλερῶν λεόντων πάντων τ᾽ ἀγρονόμων φιλομάστοις θηρῶν ὀβρικάλοισι τερπνά,

Testim.:

Apparatus Criticus

Chor Wechselgesang des Chores. Erste Strophe.

Commentary

Stable identifiers

τόσονπερ εὔφρων ἁ καλά,
140

δρόσοις ἀέπτοις μαλερῶν λεόντων

πάντων τ᾽ ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοισι τερπνά,

Chor
Wechselgesang des Chores. Erste Strophe.