Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

« Τόσον περ εὔφρων <ἁ> Καλά,

Epod.

δρόσοις ἀέπτοις μαλερῶν λεόντων
140

πάντων τ' ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοισιν τερπνά,

τούτων (μ') αἰτεῖ ξύμβολα κρῖναι,

δεξιὰ μέν, κατάμομφα δὲ φάσματα.

Ἰήϊον δὲ καλέω Παιᾶνα,
145

μή τινας ἀντιπνόους Δαναοῖς χρονί-

ας ἐχενῇδας ἀπλοίας τεύξῃ,

σπευδομένα θυσίαν ἑτέραν ἄνομόν τιν' ἄδαιτον

νεικέων τέκτονα σύμφυτον, οὐ δεισήνορα· μίμνει

γὰρ φοβερὰ παλίνορτος
150

οἰκονόμος δολία μνάμων Μῆνις τεκνόποινος. »

Τοιάδε Κάλχας ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξεν

μόρσιμ' ἀπ' ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις·

τοῖς δ' ὁμόφωνον

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ' εὖ νικάτω.
155

Agamemnon. Aeschylus. Paul Mazon (Editor). Paris. 1920-1925.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) (Greek) (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 104-257 focus

str. 1

Χορός

κύριός εἰμι θροεῖν ὅδιον κράτος αἴσιον ἀνδρῶν

ἐκτελέων: ἔτι γὰρ θεόθεν καταπνεύει
105

πειθοῖ μολπᾶν

ἀλκὰν¹ σύμφυτος αἰών:

ὅπως Ἀχαιῶν

δίθρονον κράτος, Ἑλλάδος ἥβας

ξύμφρονε ταγώ,²
110

πέμπει σὺν δορὶ καὶ χερὶ³ πράκτορι

θούριος ὄρνις Τευκρίδ᾽ ἐπ᾽ αἶαν,

οἰωνῶν βασιλεὺς βασιλεῦσι νε-

ῶν ὁ κελαινός, ὅ τ᾽ ἐξόπιν ἀργᾶς,⁴
115

φανέντες ἴκταρ μελάθρων

χερὸς ἐκ δοριπάλτου

παμπρέπτοις ἐν ἕδραισι,

βοσκόμενοι λαγίναν, ἐρικύμονα⁵ φέρματα,⁶ γένναν,

βλαβέντα λοισθίων δρόμων.
120

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ᾽ εὖ νικάτω.

ant. 1

122

Χορός

κεδνὸς δὲ στρατόμαντις ἰδὼν δύο λήμασιν ἴσους⁷

Ἀτρεΐδας μαχίμους ἐδάη λαγοδαίτας

πομπούς τ᾽ ἀρχάς:

οὕτω δ᾽ εἶπε τερᾴζων:
125

“ʽχρόνῳ μὲν ἀγρεῖ

Πριάμου πόλιν ἅδε κέλευθος,

πάντα δὲ πύργων

κτήνη †πρόσθε τὰ⁸ δημιοπληθῆ

Μοῖρ᾽ ἀλαπάξει πρὸς τὸ βίαιον:
130

οἶον μή τις ἄγα θεόθεν κνεφά-

σῃ προτυπὲν στόμιον μέγα Τροίας

στρατωθέν. οἴκτῳ⁹ γὰρ ἐπί-

φθονος Ἄρτεμις ἁγνὰ
135

πτανοῖσιν κυσὶ πατρὸς

αὐτότοκον πρὸ λόχου μογερὰν πτάκα θυομένοισι:

στυγεῖ δὲ δεῖπνον αἰετῶν.”

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ᾽ εὖ νικάτω.

ep.

140

Χορός

“τόσον περ εὔφρων, καλά,
140

δρόσοισι λεπτοῖς¹⁰ μαλερῶν λεόντων¹¹

πάντων τ᾽ ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοισι τερπνά,

τούτων αἴνει¹² ξύμβολα κρᾶναι,

δεξιὰ μέν, κατάμομφα δὲ φάσματα [στρουθῶν].¹³
145

ἰήιον δὲ καλέω Παιᾶνα,

μή τινας ἀντιπνόους

Δαναοῖς χρονίας ἐχενῇδας

ἀπλοίας τεύξῃ,
150

σπευδομένα θυσίαν ἑτέραν ἄνομόν τιν᾽, ἄδαιτον

νεικέων τέκτονα σύμφυτον,

οὐ δεισήνορα. μίμνει γὰρ φοβερὰ παλίνορτος

οἰκονόμος δολία μνάμων μῆνις τεκνόποινος.
155

τοιάδε Κάλχας ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξεν¹⁴

μόρσιμ᾽ ἀπ᾽ ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις:

τοῖς δ᾽ ὁμόφωνον

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ᾽ εὖ νικάτω.

str. 2

160

Χορός

Ζεύς, ὅστις ποτ᾽ ἐστίν, εἰ τόδ᾽ αὐ-
160

τῷ φίλον κεκλημένῳ,

τοῦτό νιν προσεννέπω.

οὐκ ἔχω προσεικάσαι

πάντ᾽ ἐπισταθμώμενος

πλὴν Διός, εἰ τὸ μάταν¹⁵
165

ἀπὸ φροντίδος ἄχθος

χρὴ βαλεῖν ἐτητύμως.

ant. 2

167

Χορός

οὐδ᾽ ὅστις πάροιθεν ἦν μέγας,

παμμάχῳ θράσει βρύων,

οὐδὲ λέξεται¹⁶ πρὶν ὤν:
170

ὃς δ᾽ ἔπειτ᾽ ἔφυ, τρια-

κτῆρος οἴχεται τυχών.

Ζῆνα δέ τις προφρόνως

ἐπινίκια κλάζων

τεύξεται φρενῶν τὸ πᾶν:
175

str. 3

176

Χορός

τὸν φρονεῖν βροτοὺς ὁδώ-

σαντα, τὸν πάθει μάθος

θέντα κυρίως ἔχειν.

στάζει δ᾽ ἔν θ᾽ ὕπνῳ πρὸ καρδίας

μνησιπήμων πόνος: καὶ παρ᾽ ἄ-
180

κοντας ἦλθε σωφρονεῖν.

δαιμόνων δέ που χάρις βίαιος¹⁷

σέλμα σεμνὸν ἡμένων.

ant. 3

184

Χορός

καὶ τόθ᾽ ἡγεμὼν ὁ πρέ-

σβυς νεῶν Ἀχαιικῶν,
185

μάντιν οὔτινα ψέγων,

ἐμπαίοις τύχαισι συμπνέων,

εὖτ᾽ ἀπλοίᾳ κεναγγεῖ βαρύ-

νοντ᾽ Ἀχαιικὸς λεώς,

Χαλκίδος πέραν ἔχων παλιρρό-
190

χθοις¹⁸ ἐν Αὐλίδος τόποις:

str. 4

192

Χορός

πνοαὶ δ᾽ ἀπὸ Στρυμόνος μολοῦσαι

κακόσχολοι, νήστιδες, δύσορμοι,

βροτῶν ἄλαι,

νεῶν¹⁹ <τε>²⁰ καὶ πεισμάτων ἀφειδεῖς,
195

παλιμμήκη χρόνον τιθεῖσαι

τρίβῳ κατέξαινον ἄνθος Ἀργους.²¹

ἐπεὶ δὲ καὶ πικροῦ

χείματος ἄλλο μῆχαρ

βριθύτερον πρόμοισιν
200

μάντις ἔκλαγξεν προφέρων Ἄρτεμιν, ὥστε χθόνα βά-

κτροις ἐπικρούσαντας Ἀτρείδας δάκρυ μὴ κατασχεῖν:

ant. 4

205

Χορός

ἄναξ δ᾽ ὁ πρέσβυς τότ᾽²² εἶπε φωνῶν:
205

“βαρεῖα μὲν κὴρ τὸ μὴ πιθέσθαι,²³

βαρεῖα δ᾽, εἰ

τέκνον δαΐξω, δόμων ἄγαλμα,

μιαίνων παρθενοσφάγοισι

ῥείθροις²⁴ πατρῴους χέρας πρὸ βωμοῦ.
210

τί τῶνδ᾽ ἄνευ κακῶν,

πῶς λιπόναυς γένωμαι

ξυμμαχίας ἁμαρτών;

παυσανέμου γὰρ θυσίας παρθενίου θ᾽ αἵματος ὀρ-

γᾷ περιόργῳ σφ᾽²⁵ ἐπιθυμεῖν θέμις. εὖ γὰρ εἴη.”
215

str. 5

218

Χορός

ἐπεὶ δ᾽ ἀνάγκας ἔδυ λέπαδνον

φρενὸς πνέων δυσσεβῆ τροπαίαν

ἄναγνον, ἀνίερον, τόθεν
220

τὸ παντότολμον φρονεῖν μετέγνω.

βροτοὺς²⁶ θρασύνει γὰρ αἰσχρόμητις

τάλαινα παρακοπὰ πρωτοπήμων.

ἔτλα δ᾽ οὖν θυτὴρ γενέ-

σθαι θυγατρός, γυναικοποί-
225

νων πολέμων ἀρωγὰν

καὶ προτέλεια ναῶν.

ant. 5

228

Χορός

λιτὰς δὲ καὶ κληδόνας πατρῴους

παρ᾽ οὐδὲν αἰῶνα παρθένειον τ᾽

ἔθεντο φιλόμαχοι βραβῆς.
230

φράσεν δ᾽ ἀόζοις πατὴρ μετ᾽ εὐχὰν

δίκαν χιμαίρας ὕπερθε βωμοῦ

πέπλοισι περιπετῆ παντὶ θυμῷ

προνωπῆ

λαβεῖν ἀέρ-
235

δην, στόματός τε καλλιπρῴ-
ρου φυλακᾷ²⁷ κατασχεῖν

φθόγγον ἀραῖον οἴκοις,

str. 6

238

Χορός

βίᾳ χαλινῶν τ᾽ ἀναύδῳ μένει.

κρόκου βαφὰς δ᾽ ἐς πέδον χέουσα

ἔβαλλ᾽ ἕκαστον θυτή-
240

ρων ἀπ᾽ ὄμματος βέλει φιλοίκτῳ,

πρέπουσά θ᾽ ὡς ἐν γραφαῖς, προσεννέπειν

θέλουσ᾽, ἐπεὶ πολλάκις

πατρὸς κατ᾽ ἀνδρῶνας εὐτραπέζους

ἔμελψεν, ἁγνᾷ δ᾽ ἀταύρωτος αὐδᾷ²⁸ πατρὸς
245

φίλου τριτόσπονδον εὔποτμον

παιᾶνα²⁹ φίλως ἐτίμα.

ant. 6

248

Χορός

τὰ δ᾽ ἔνθεν οὔτ᾽ εἶδον οὔτ᾽ ἐννέπω:

τέχναι δὲ Κάλχαντος οὐκ ἄκραντοι.

Δίκα δὲ τοῖς μὲν παθοῦ-
250

σιν μαθεῖν ἐπιρρέπει: τὸ μέλλον <δ᾽>³⁰

ἐπεὶ γένοιτ᾽³¹ ἂν κλύοις: πρὸ χαιρέτω:³²

ἴσον δὲ τῷ προστένειν.

τορὸν γὰρ ἥξει σύνορθρον³³ αὐγαῖς.³⁴

πέλοιτο δ᾽ οὖν τἀπὶ τούτοισιν εὖ πρᾶξις,³⁵ ὡς
255

θέλει τόδ᾽ ἄγχιστον Ἀπίας

γαίας μονόφρουρον ἕρκος.

Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 104-257 focus

Χορός

κύριός εἰμι θροεῖν ὅδιον κράτος αἴσιον ἀνδρῶν

ἐκτελέων· ἔτι γὰρ θεόθεν καταπνεύει
105

πειθὼ μολπᾶν

ἀλκὰν σύμφυτος αἰών·

ὅπως Ἀχαι-

ῶν δίθρονον κράτος, Ἑλλάδος ἥβας

ξύμφρονα ταγάν,
110

πέμπει σὺν δορὶ καὶ χερὶ πράκτορι

θούριος ὄρνις Τευκρίδʼ ἐπʼ αἶαν,

οἰωνῶν βασιλεὺς βασιλεῦσι νε-

ῶν ὁ κελαινός, ὅ τʼ ἐξόπιν ἀργᾶς,
115

φανέντες ἴ-

κταρ μελάθρων χερὸς ἐκ δοριπάλτου

παμπρέπτοις ἐν ἕδραισιν,

βοσκόμενοι λαγίναν, ἐρικύμονα φέρματι γένναν,

βλαβέντα λοισθίων δρόμων.
120

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δʼ εὖ νικάτω.

122

Χορός

κεδνὸς δὲ στρατόμαντις ἰδὼν δύο λήμασι δισσοὺς

Ἀτρεΐδας μαχίμους ἐδάη λαγοδαίτας

πομπούς τʼ ἀρχάς·

οὕτω δʼ εἶπε τερᾴζων·
125

χρόνῳ μὲν ἀγρεῖ

Πριάμου πόλιν ἅδε κέλευθος,

πάντα δὲ πύργων

κτήνη πρόσθε τὰ δημιοπληθῆ

Μοῖρʼ ἀλαπάξει πρὸς τὸ βίαιον·
130

οἶον μή τις ἄγα θεόθεν κνεφά-

σῃ προτυπὲν στόμιον μέγα Τροίας

στρατωθέν.οἴκτῳ γὰρ ἐπί-

φθονος Ἄρτεμις ἁγνὰ
135

πτανοῖσιν κυσὶ πατρὸς

αὐτότοκον πρὸ λόχου μογερὰν πτάκα θυομένοισιν

στυγεῖ δὲ δεῖπνον αἰετῶν.

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δʼ εὖ νικάτω.

140

Χορός

τόσον περ εὔφρων, καλά,
140

δρόσοισι λεπτοῖς μαλερῶν λεόντων

πάντων τʼ ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοισι τερπνά,

τούτων αἴνει ξύμβολα κρᾶναι,

δεξιὰ μέν, κατάμομφα δὲ φάσματα στρουθῶν.
145

ἰήιον δὲ καλέω Παιᾶνα,

μή τινας ἀντιπνόους Δανα-

οῖς χρονίας ἐχενῇδας ἀ-

πλοίας τεύξῃ,
150

σπευδομένα θυσίαν ἑτέραν ἄνομόν τινʼ, ἄδαιτον

νεικέων τέκτονα σύμφυτον,

οὐ δεισήνορα. μίμνει γὰρ φοβερὰ παλίνορτος

οἰκονόμος δολία μνάμων μῆνις τεκνόποινος.
155

τοιάδε Κάλχας ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξεν

μόρσιμʼ ἀπʼ ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις·

τοῖς δʼ ὁμόφωνον

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δʼ εὖ νικάτω.

160

Χορός

Ζεύς, ὅστις ποτʼ ἐστίν, εἰ τόδʼ αὐ-
160

τῷ φίλον κεκλημένῳ,

τοῦτό νιν προσεννέπω.

οὐκ ἔχω προσεικάσαι

πάντʼ ἐπισταθμώμενος

πλὴν Διός, εἰ τὸ μάταν ἀπὸ φροντίδος ἄχθος
165

χρὴ βαλεῖν ἐτητύμως.

167

Χορός

οὐδʼ ὅστις πάροιθεν ἦν μέγας,

παμμάχῳ θράσει βρύων,

οὐδὲ λέξεται πρὶν ὤν·
170

ὃς δʼ ἔπειτʼ ἔφυ, τρια-

κτῆρος οἴχεται τυχών.

Ζῆνα δέ τις προφρόνως ἐπινίκια κλάζων

τεύξεται φρενῶν τὸ πᾶν·
175

176

Χορός

τὸν φρονεῖν βροτοὺς ὁδώ-

σαντα, τὸν πάθει μάθος

θέντα κυρίως ἔχειν.

στάζει δʼ ἔν θʼ ὕπνῳ πρὸ καρδίας

μνησιπήμων πόνος· καὶ παρʼ ἄ-
180

κοντας ἦλθε σωφρονεῖν.

δαιμόνων δέ που χάρις βίαιος

σέλμα σεμνὸν ἡμένων.

184

Χορός

καὶ τόθʼ ἡγεμὼν ὁ πρέ-

σβυς νεῶν Ἀχαιικῶν,
185

μάντιν οὔτινα ψέγων,

ἐμπαίοις τύχαισι συμπνέων,

εὖτʼ ἀπλοίᾳ κεναγγεῖ βαρύ-

νοντʼ Ἀχαιικὸς λεώς,

Χαλκίδος πέραν ἔχων παλιρρόχ-
190

θοις ἐν Αὐλίδος τόποις·

192

Χορός

πνοαὶ δʼ ἀπὸ Στρυμόνος μολοῦσαι

κακόσχολοι νήστιδες δύσορμοι,

βροτῶν ἄλαι, ναῶν τε καὶ

πεισμάτων ἀφειδεῖς,
195

παλιμμήκη χρόνον τιθεῖσαι

τρίβῳ κατέξαινον ἄν-

θος Ἀργείων· ἐπεὶ δὲ καὶ πικροῦ

χείματος ἄλλο μῆχαρ

βριθύτερον πρόμοισιν
200

μάντις ἔκλαγξεν προφέρων

Ἄρτεμιν, ὥστε χθόνα βάκ-

τροις ἐπικρούσαντας Ἀτρεί-

δας δάκρυ μὴ κατασχεῖν·

205

Χορός

ἄναξ δʼ ὁ πρέσβυς τότʼ εἶπε φωνῶν·
205

βαρεῖα μὲν κὴρ τὸ μὴ πιθέσθαι,

βαρεῖα δʼ, εἰ τέκνον δαΐ-

ξω, δόμων ἄγαλμα,

μιαίνων παρθενοσφάγοισιν

ῥείθροις πατρῴους χέρας
210

πέλας βωμοῦ· τί τῶνδʼ ἄνευ κακῶν,

πῶς λιπόναυς γένωμαι

ξυμμαχίας ἁμαρτών;

παυσανέμου γὰρ θυσίας

παρθενίου θʼ αἵματος ὀρ-
215

γᾷ περιόργως ἐπιθυ-

μεῖν θέμις. εὖ γὰρ εἴη.

218

Χορός

ἐπεὶ δʼ ἀνάγκας ἔδυ λέπαδνον

φρενὸς πνέων δυσσεβῆ τροπαίαν

ἄναγνον ἀνίερον, τόθεν
220

τὸ παντότολμον φρονεῖν μετέγνω.

βροτοὺς θρασύνει γὰρ αἰσχρόμητις

τάλαινα παρακοπὰ πρωτοπήμων. ἔτλα δʼ οὖν

θυτὴρ γενέσθαι θυγατρός,
225

γυναικοποίνων πολέμων ἀρωγὰν

καὶ προτέλεια ναῶν.

228

Χορός

λιτὰς δὲ καὶ κληδόνας πατρῴους

παρʼ οὐδὲν αἰῶ τε παρθένειον

ἔθεντο φιλόμαχοι βραβῆς.
230

φράσεν δʼ ἀόζοις πατὴρ μετʼ εὐχὰν

δίκαν χιμαίρας ὕπερθε βωμοῦ

πέπλοισι περιπετῆ παντὶ θυμῷ προνωπῆ

λαβεῖν ἀέρδην, στόματός
235

τε καλλιπρῴρου φυλακᾷ κατασχεῖν

φθόγγον ἀραῖον οἴκοις,

238

Χορός

βίᾳ χαλινῶν τʼ ἀναύδῳ μένει.

κρόκου βαφὰς δʼ ἐς πέδον χέουσα

ἔβαλλʼ ἕκαστον θυτήρ-
240

ων ἀπʼ ὄμματος βέλει

φιλοίκτῳ, πρέπουσά θʼ ὡς ἐν γραφαῖς, προσεννέπειν

θέλουσʼ, ἐπεὶ πολλάκις

πατρὸς κατʼ ἀνδρῶνας εὐτραπέζους

ἔμελψεν, ἁγνᾷ δʼ ἀταύρωτος αὐδᾷ πατρὸς
245

φίλου τριτόσπονδον εὔ-

ποτμον παιῶνα φίλως ἐτίμα—

248

Χορός

τὰ δʼ ἔνθεν οὔτʼ εἶδον οὔτʼ ἐννέπω·

τέχναι δὲ Κάλχαντος οὐκ ἄκραντοι.

Δίκα δὲ τοῖς μὲν παθοῦσ-
250

ιν μαθεῖν ἐπιρρέπει·

τὸ μέλλον δʼ, ἐπεὶ γένοιτʼ, ἂν κλύοις· πρὸ χαιρέτω·

ἴσον δὲ τῷ προστένειν.

τορὸν γὰρ ἥξει σύνορθρον αὐγαῖς.

πέλοιτο δʼ οὖν τἀπὶ τούτοισιν εὖ πρᾶξις, ὡς
255

θέλει τόδʼ ἄγχιστον Ἀ-

πίας γαίας μονόφρουρον ἕρκος.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 140 focus

ὄσσων παρ᾽ εὐφρόνων καλα Διὸς κόρα

140

δρόσοισιν μαλερῶν τε λεόντων

πάντων τ᾽ ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοισι

τερπνὰ ξύμβολα κράναι.

145

ἰήιον δ᾽ ἐπανακαλῶ Παιᾶν᾽, ἰὴ,

μή τινας ἀντιπνόους Δαναοῖς χρονίας ἐχενηΐδας

αὔρας

τεύξῃ, σπευδομένα θυσίαν ἑτέραν ἄνομόν τιν',

ἄδαιτον,

150

νεικέων τέκτονα σύμφυτον αἰνῶν,

οὐ δεισήνορα. μίμνει γὰρ φοβερὰ παλίνορτος

οἰκονόμος δολία μνάμων μῆνις τεκνόποινος.”

155

τοιάδε Κάλχας ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξε

μόρσιμ᾽ ἀπ᾿ ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις,

δεξιὰ μὲν, κατάμομφα δὲ φάσματα φαίνων.

τοῖς δ᾽ ὁμόφωνον

αἴλινον αἴλινον εἰπὲ, τὸ δ᾽ εὖ νικάτω.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 140 focus

τόσσον περ εὔφρων ἁ καλά,

δρόσοις ἀέπτοις μαλερῶν λεόντων

πάντων τ' ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοις ἔπι τερπνά,
135

τούτων αἰτεῖ ξύμβολα κρᾶναι,

δεξιὰ μέν, κατάμομφα δὲ φάσματα.

ἰήϊον δὲ καλέω Παιᾶνα,

μή τινας ἀντιπνόους Δαναοῖς χρονίας ἐχενῇδας ἀπλοίας

τεύξῃ, σπευδομένα θυσίαν ἑτέραν ἄνομόν τιν', ἄδαιτον,
140

νεικέων τέκτονα σύμφυτον, οὐ δεισήνορα ¹

μίμνει γὰρ φοβερὰ παλίνορτος

οἰκονόμος δολία μνάμων μῆνις τεκνόποινος.

τοιάδε Κάλχας

ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξεν
145

μόρσιμ᾽ ἀπ' ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις·

τοῖς δ᾽ ὁμόφωνον

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ' εὖ νικάτω.

στρ. β'.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 140 focus

τόσσων περ εὔφρων καλὰ

δρόσοισιν ἀέλπτοις μαλερῶν λεόντων,

πάντων τ᾿ ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοισι, τερπνὰ

τούτων αἰτεῖ ξύμβολα κρᾶναι,
150

δεξιὰ μέν, κατάμομφα δὲ

φάσματα στρουθῶν.

ἰήιον δὲ καλέω Παιᾶνα,

¹²³⁴⁵⁶⁷

οἴκῳ οἴκτῳ κυσὶ χυσὶν στυγεῖ fort. στυγῶ. τόσσων περ εὔφρων καλὰ τόσον. εὔφρων ὦ καλά εὔφρον ὦ καλά δρόσοισιν ἀέλπτοις ... λεόντων δρόσοις ἀέπτοις Fort. δρόσοις τ᾽ ἐπάλπνοις (δρόσοισιν ἐπάλπνοις Karsten). λεόντων Αἰσχύλος ἐν Ἀγαμέμνονι τοὺς σκύμνους τῶν λεόντων δρόσους κέκληκε ὄντων φιλομάστοις φιλόμάτοισ corr. in φιλομάστοισ κρᾶναι κρᾶναι κράναι φάσματα στρουθῶν φάσεματι στρουθῶν, quod interpolatum esse vidit, aliud vocabulum expulit.

μή τινας ἀντιπνόους

Δαναοῖς χρονίας ἐχενηΐδας
155

ἀπλοίας τεύξῃ,

σπευδομένα θυσίαν

ἑτέραν ἄνομόν τιν, ἄδαιτον,

νεικέων τέκτονα σύμφυτον,

οὐ δεισήνορα. μίμνει
160

γὰρ φοβερὰ παλίνορτος

οἰκονόμος δολία,

μνάμων μῆνις τεκνόποινος.

τοιάδε Κάλχας ξὺν

μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξεν
165

μόρσιμ᾽ ἀπ᾿ ὀρνίθων

ὁδίων οἴκοις βασιλείοις·

τοῖς δ᾽ ὁμόφωνον

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ᾽ εὖ νικάτω.

str. 1.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 140 focus

“τόσον περ εὔφρων Ἑκάτα

140

δρόσοις ἀέπτοις μαλερῶν λεόντων

πάντων τ᾽ ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοισι τερπνά·

τούτων αἰτεῖ ξύμβολα κρᾶναι.

δεξιὰ μέν, κατάμομφα δὲ φάσματα †στρουθῶν†.

145

ἰήϊον δὴ καλέω Παιῶνα,

μή τινας ἀντιπνόους Δαναοῖς

χρονίας ἐχενῆιδας ἀπλοίας

τεύξηι, σπευδομένα θυσίαν

150

ἑτέραν, ἄνομόν τιν᾽, ἄδαιτον,

νεικέων τέκτονα σύμφυτον, οὐ δει-

σήνορα' μίμνει γὰρ φοβερὰ παλίνορτος

οἰκονόμος δολία, μνάμων Μῆνις τεκνόποινος.᾽

155

τοιάδε Κάλχας

ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξεν

μόρσιμ᾽ ἀπ᾽ ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις·

τοῖς δ᾽ ὁμόφωνον

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ᾽ εὖ νικάτω.

Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 140 focus

τόσονπερ εὔφρων ἁ καλά,
140

δρόσοις ἀέπτοις μαλερῶν λεόντων

πάντων τ᾽ ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοισι τερπνά,

Testim.:

141 Et. Μ. (gen.) ἕρσαι (Homer 1 222) καὶ Αἰσ. ἐν ᾿Αγ. τοὺς σκύμνους τῶν λεόντων δρόσους εἶπε τοῦτο μεταφράζων (redit ad Aristoph. Byz.) Aristoph. Byz. p. 112 Nauck, cf. Fresenius p. 122 (inde Aelian. Hist. an. VII 47) ὀβρίκαλα Αἰσ. ᾿Αγ. Hesych. ὀβρικάλοις· τοῖς τῶν θηρίων ἐκγόνοις.

Numeri: 140-59 2 iamb. 3. iamb. (medius choriamb.) tetram. dact. logaoedus similis decasyllabo alcaico (?). 8. dact. 3. iamb. inde meri dactyli. 160-66 = 167-75 trochaei. 3. (primus spondeus), 4 dimetri, 5 dact. 2. troch.

Apparatus Criticus

βοσκόμενοι βοσκομένην ἐρικύμονα φέρματι ἐρικύματα φέρβοντο αἴλινον αἵλινον hoc accentu semper αἴλινον semel semper δύο δύω λήμασι λήμμασι λαγοδαίτας λογοδαίτας πομπᾶς πομπᾶς πομπούς τ᾽ ἀρχούς ἀρχάς δ᾽ δ᾽ οὖν πρόσθε προσθετά μοῖρα μοῖρ᾽ ἀλ. ἄγα ἄτα corr. Herm. κνεφάσηι κνεφάσειε προτυπὲn προτυφθέν οἴκτωι οἴκωι corr. Scaliger πτανοῖσιν πτανοῖς πτάκα πτάωνκαθ. πτώκα ἁ τόσσων om. δρόσοις δρόσοις δρόσοισιν ἀέπτοις ἀέπτοισι ἀέλπτοις λεόντων λεόντων ὄντων om. φιλομάστοις φιλόμάτοις τερπνά ὀβρικάλοις τερπνά, ἢ τέρπεται unus recte Herm.

ΧΟΡΟΣ

τούτων αἰτεῖ ξύμβολα κρᾶναι.

δεξιὰ μὲν κατάμομφα δὲ φάσματα
145

[τῶν στρουθῶν]

ἰήιον δὲ καλέω Παιᾶνα,

μή τινας ἀντιπνόους Δαναοῖς χρονί-

ας ἐχενῆιδας ἀπλοίας

τεύξηι σπευδομένα θυσίαν ἑτέ-
150

ραν [ἄνομόν] τιν᾿ ἄδαιτον,

νεικέων τέκτονα σύμφυτον οὐ δεισ-

ήνορα. μίμνει γὰρ φοβερὰ παλίνορτος

οἰκονόμος δολία, μνάμων μῆνις τεκνόποινος.“

τοιάδε Κάλχας ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξεν
155

μόρσιμ᾽ ἀπ᾿ ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις·

τοῖς δ᾽ ὁμόφωνον

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ᾽ εὐ νικάτω. –

Translations (10)

Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 104-257 focus

CHOROS.

Empowered am I to sing

The omens, what their force which, journeying,
105

Rejoiced the potentates:

(For still, from God, inflates

My breast song-suasion: age,

Born to the business, still such war can wage)

— How the fierce bird against the Teukris land
110

Despatched, with spear and executing hand,

The Achaian’s two-throned empery—o’er Hellas ’ youth

Two rulers with one mind:

The birds’ king to these kings of ships, on high,

— The black sort, and the sort that’s white behind, —
115

Appearing by the palace, on the spear-throw side,

In right sky-regions, visible far and wide, —

Devouring a hare-creature, great with young,

Baulked of more racings they, as she from whom they sprung!

Ah, Linos, say — ah, Linos, song of wail!
120

But may the good prevail!

122

The prudent army-prophet seeing two

The Atreidai, two their tempers, knew

Those feasting on the hare

The armament-conductors were;

And thus he spoke, explaining signs in view.
125

In time, this outset takes the town of Priamos:

But all before its towers, — the people’s wealth that was,

Of flocks and herds, — as sure, shall booty-sharing thence

Drain to the dregs away, by battle violence.

Only, have care lest grudge of any god disturb
130

With cloud the unsullied shine of that great force, the curb

Of Troia , struck with damp

Beforehand in the camp!

For envyingly is

The virgin Artemis
135

Toward — her father’s flying hounds — this House —

The sacrificers of the piteous

And cowering beast,

Brood and all, ere the birth: she hates the eagles’ feast.

Ah, Linos, say — ah, Linos, song of wail!

But may the good prevail!

140

Thus ready is the beauteous one with help
140

To those small dewdrop-things fierce lions whelp,

And udder-loving litter of each brute

That roams the mead; and therefore makes she suit,

The fair one, for fulfilment to the end

Of things these signs portend —
145

Which partly smile, indeed, but partly scowl —

The phantasms of the fowl.

I call Ieïos Paian to avert

She work the Danaoi hurt

By any thwarting waftures, long and fast

Holdings from sail of ships:
150

And sacrifice, another than the last,

She for herself precipitate —

Something unlawful, feast for no man’s lips,

Builder of quarrels, with the House cognate —

Having in awe no husband: for remains

A frightful, backward-darting in the path,

Wily house-keeping chronicler of wrath,
155

That has to punish that old children’s fate!

Such things did Kalchas, — with abundant gains

As well, — vociferate,

Predictions from the birds, in journeying,

Above the abode of either king.

With these, symphonious, sing —

Ah, Linos, say — ah, Linos, song of wail!

But may the good prevail!

160

Zeus, whosoe’er he be, — if that express
160

Aught dear to him on whom I call —

So do I him address.

I cannot liken out, by all

Admeasurement of powers,

Any but Zeus for refuge at such hours,
165

If veritably needs I must

From off my soul its vague care-burthen thrust.

167

Not — whosoever was the great of yore,

Bursting to bloom with bravery all round —

Is in our mouths: he was, but is no more.

And who it was that after came to be,
170

Met the thrice-throwing wrestler, — he

Is also gone to ground.

But Zeus — if any, heart and soul, that name —

Shouting the triumph-praise — proclaim,

Complete in judgment shall that man be found.
175

176

Zeus, who leads onward mortals to be wise,

Appoints that suffering masterfully teach.

In sleep, before the heart of each,

A woe-remembering travail sheds in dew

Discretion, — ay, and melts the unwilling too
180

By what, perchance, may be a graciousness

Of gods, enforced no less, —

As they, commanders of the crew,

Assume the awful seat.

184

And then the old leader of the Achaian fleet,

Disparaging no seer —
185

With bated breath to suit misfortune’s inrush here

— (What time it laboured, that Achaian host,

By stay from sailing, — every pulse at length

Emptied of vital strength, —

Hard over Kalchis shore-bound, current-crost
190

In Aulis station, — while the winds which post

192

From Strumon, ill-delayers, famine-fraught,

Tempters of man to sail where harbourage is naught,

Spendthrifts of ships and cables, turning time

To twice the length, — these carded, by delay,
195

To less and less away

The Argeians’ flowery prime:

And when a remedy more grave and grand

Than aught before, — yea, for the storm and dearth, —

The prophet to the foremost in command
200

Shrieked forth, as cause of this

Adducing Artemis,

So that the Atreidai striking staves on earth

Could not withhold the tear) —

205

Then did the king, the elder, speak this clear.
205

Heavy the fate, indeed, — to disobey!

Yet heavy if my child I slay,

The adornment of my household: with the tide

Of virgin-slaughter, at the altar-side,

A father’s hands defiling: which the way
210

Without its evils, say?

How shall I turn fleet-fugitive,

Failing of duty to allies?

Since for a wind-abating sacrifice

And virgin blood, — ’t is right they strive,
215

Nay, madden with desire.

Well may it work them — this that they require!

218

But when he underwent necessity’s

Yoke-trace, — from soul blowing unhallowed change

Unclean, abominable, — thence—another man —
220

The audacious mind of him began

Its wildest range.

For this it is gives mortals hardihood —

Some vice-devising miserable mood

Of madness, and first woe of all the brood.

The sacrificer of his daughter — strange! —

He dared become, to expedite
225

Woman-avenging warfare, — anchors weighed

With such prelusive rite!

228

Prayings and callings Father — naught they made

Of these, and of the virgin-age, —

Captains heart-set on war to wage!
230

His ministrants, vows done, the father bade —

Kid-like, above the altar, swathed in pall,

Take her — lift high, and have no fear at all,

Head-downward, and the fair mouth’s guard

And frontage hold, — press hard
235

From utterance a curse against the House

238

By dint of bit-violence bridling speech.

And as to ground her saffron-vest she shed,

She smote the sacrificers all and each
240

With arrow sweet and piteous,

From the eye only sped, —

Significant of will to use a word,

Just as in pictures: since, full many a time,

In her sire’s guest-hall, by the well-heaped board

Had she made music, — lovingly with chime

Of her chaste voice, that unpolluted thing,
245

Honoured the third libation, — paian that should bring

Good fortune to the sire she loved so well.

248

What followed — those things I nor saw nor tell.

But Kalchas’ arts, — whate’er they indicate, —

Miss of fulfilment never: it is fate.

True, justice makes, in sufferers, a desire
250

To know the future woe preponderate.

But — hear before is need?

To that, farewell and welcome! ’t is the same, indeed,

As grief beforehand: clearly, part for part,

Conformably to Kalchas’ art,

Shall come the event.

But be they as they may, things subsequent, —
255

What is to do, prosperity betide

E’en as we wish it! — we, the next allied,

Sole guarding barrier of the Apian land.

The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 140 focus

So kindly is the fair goddess to the cubs of fierce lions unable to follow [their dams], and to the suckling whelps of all the wild beasts that roam the field, and she beseeches [her father ] to bring to a favourable issue these omens; propitious indeed, yet open to complaint are the apparitions . And I invoke Ieïan Paean, that she may not work any long ship-detaining stress of weather, with winds adverse to the Greeks, urging on another sacrifice, an impious one, banquetless, the framer of strife among kindred, having no awe for a husband: for there abides a fearful, recurring , fraudful keeper of the house, a mindful child-avenging wrath."—Such destinies, drawn from birds seen upon the march, did Calchas along with great blessings chaunt forth to the royal households. And in harmony with these chaunt Aelinon, Aelinon! but may the good prevail.

AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 140 focus

son ombre le terrible mors qui doit brider Troie,

L'armée ici prête. Car, émue de pitié, la pure Artémis en veut aux chiens ailés de son père, qui ont immolé avant sa

AGAMEMNON

LE CHŒUR

délivrance la malheureuse hase avec sa portée : Mordant. elle abhorre le festin des aigles ¹.

Dis le chant lugubre, lugubre ; mais que triomphe le sort heureux !

Je m'arrête : c'est là tout ce qu'en sa bonté la Toute-Belle, qui met ses complaisances aussi bien dans les faibles fruits des lions farouches que dans les tendres nourrissons de
toutes les bêtes des champs, m'invite à expliquer des signes que ces oiseaux nous apportent — apparitions d'espoir et d'alarme à la fois !

Ah ! c'est le dieu qu'on invoque avec des cris aigus, c'est Péan que j'implore, pour qu'Artémis aux nefs des Danaens n'envoie pas de vents contraires, qui les arrêtent au port
dans une longue attente, exigeant à son tour un sacrifice monstrueux, dont la victime lui restera entière, qui fera naître la discorde au sein des familles et ne respectera même pas un époux. Car, prête à se redresser un jour terrible, une intendante perfide garde la maison, la Colère,
qui n'oublie pas et veut venger une enfant. » Tels furent les destins sinistres, joints à des

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 140 focus

“The virgin Goddeſs of the chace,

“Fair from the ſpangled dew-drops that adorn

“The breathing flowrets of the morn,

“Protectreſs of the infant race

140

“Of all that haunt the tangled grove,

“Or o’er the rugged mountains rove,

“She, beauteous queen, commands me to declare

“What by the royal birds is ſhown,

“Signal of conqueſt, omen fair,

145

“But darken’d by her aweful frown.

“God of the diſtant-wounding bow,

“Thee, Pæan, thee I call; hear us, and aid;

“Ah,

AGAMEMNON.

“Ah, may not the offended maid

150

“Give the ſullen gales to blow,

“Adverſe to this eager train,

“And bar th’ unnavigable main:

“Nor other ſacrifice demand,

“At whoſe barbaric rites no feaſt is ſpread;

155

“But diſcord rears her horrid head,

“And calls around her murd’rous band:

“Leagued with hate, and fraud, and fear,

“Nor king, nor husband they revere;

“Indignant o’er a daughter weep,

160

“And burn to ſtamp their vengeance deep.”

Prophetic thus the reverend Chalcas ſpoke,

Marking th’ imperial eagles’ whirling wings;

From his rapt lips the joyful preſage broke,

Succeſs and glory to th’ embattled kings.

165

AGAMEMNON.

Sound high the ſtrain, th’ according notes prolong,

Till conqueſt liſtens to the raptur’d ſong.

STROРНЕ I.

Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 140 focus

Mesodo

« Sebbene tu sei, bella Diva,

150

benevola ai teneri parvoli

d'ardenti leoni, ed ai cuccioli

poppanti di fiere selvagge,

ti prego che questo presagio

commisto d'augurî felici e di biasimo,

155

tu arrechi a benevolo termine.

E supplico Apollo Peàne, che ai Dànai

la Dea non appresti

indugi di venti contrarî

che a lungo le navi trattengano,

160

AGAMENNONE

CORO

non affretti novello esecrabile

sacrifizio, che, scevro di mensa,

di liti domestico artefice

divenga, ed immoli lo sposo.

Ché l'ira terribile
165

risollevasi, memore, subdola,

trascorre la casa, dei figli a vendetta ».

Tali, con grandi beni commisti funerei presagi,

Calcante, leggendo l'augurio,

predisse alla casa dei regi che a guerra movevano.
170

E a quello concorde,

lugubre, lugubre canto s' intoni; ma il bene trionfi.

2

Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 140 focus

Tantum enim imprudens

Curſibus in ſperatis, defatigatis

Omnibus rusticis charis

Venans catulis iucunditatem.

Horum petit figna perficere,
155

Dextras quidem accufaui uiſiones aquilarum.

Propriu uoco peana, ne aliquas cõtrariò refpirantes

Danais moras naues retinētes innauigabiles cõcilies,

Faciens facrificiu alienu, iniquũ, cõuiuio uacuũ,

Contentioni artificē cognatu non timentē uirũ. manet
160

Enim

Terribilis rurfus concitata rectrix fraudulenta

Memoriarum ira pariens dolores.

Talia Calchas cum

Magnis bonis clanxit,
165

Fata ab auibus fauftis. domibus regijs.

His uerò eiufdē mentis exiſlens, lamentationë lamen

Bene uincat.

Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 140 focus

Deutend sprach er, „der Tag wird kommen, wo unsere

140

Heerfahrt

Priamos' Veste bewältigt und alle die Habe des Volkes,

alle die Fülle der Herden, die hinter den Wällen sich

bergen,

130 fällt dem Geschick der Vernichtung anheim.

145

Chor.

Daß nur nicht von göttlichem Zorn eine finstere

Wolke

135 aufsteigt über dem ehernen Ring, der Troia um-

klammert.

Artemis ist nicht hold den befiederten Boten des
150

Vaters,

die sich zum Opfer die Häschen im Schoße der Mutter

erkiesen.

140 Die Reine haßt der Adler Mahl.

Wehe, Wehe!
155

Wehe lasset uns singen, doch endlich möge das Gute

triumphieren.

Die holde Schöne,

welche die hilflosen Jungen

160

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Anna Swanwick, 1886.) — 140 focus

Chorus

This tallies with thy former strain ;

Sure some ill demon smites thy brain,

And falling on thee moves thee thus to tell

In piteous chant thy doleful pain.

The end I cannot spell.

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 140 focus

For well she loves—the goddess kind and mild—

The tender new-born cubs of lions bold,

Too weak to range—and well the sucking child
175

Of every beast that roams by wood and wold.

So to the Lord of Heaven she prayeth still

"Nay, if it must be, be the omen true!

Yet do the visioned eagles presage ill;

The end be well, but crossed with evil too!"
180

Healer Apollo! be her wrath controlled,

Nor weave the long delay of thwarting gales,

To war against the Danaans and withhold

From the free ocean-waves their eager sails!

She craves, alas! to see a second life
185

Shed forth, a curst unhallowed sacrifice—

'Twixt wedded souls, artificer of strife,

And hate that knows not fear, and fell device.

At home there tarries like a lurking snake,

Biding its time, a wrath unreconciled,
190

A wily watcher, passionate to slake

In blood, resentment for a murdered child.

Such was the mighty warning, pealed of yore—

Amid good tidings, such the word of fear,

What time the fateful eagles hovered o'er
195

The kings, and Calchas read the omen clear.

(In strains like his, once more,

Sing woe and well-a-day! but be the issue fair!)

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 140 focus

„Die Holde, die so liebevoll¹

Dem grimmen Leu'n hütet die zarten Sprossen,²

Die sich der milchverlangenden Jungen
135

Freut der schweifenden Thiere des Waldes,³

Wünscht doch, daß sich das Zeichen erfülle,

Das Heilvolles verhieß, und zugleich uns schreckte mit Unheil.

Zu Phöbos ruf' ich, dem Gott des Heiles,

Daß sie dem Danaervolk durch Hemmungen feindlicher Winde
140

Nicht aufhalte die Fahrt,

Heischend ein anderes Mahl, ein verrucht unseliges Opfer

Welches gebäre den Streit, scheulos zu vertilgen den Gatten.⁴

Fürchterlich harrt ja des einst heimkehrenden,

Tückisch im Haus ingeheim um das Kind fortglühend, die Rachsucht."
145

Solches verkündete Kalchas zugleich mit unendlichem Glücke,

Was von den Vögeln des Weges dem Königeshause verhängt ward.

Diesem entsprechend

Hebe den klagenden Ruf! Doch siegreich walte das Gute!

Chor
Wechselgesang des Chores. Erste Strophe.

Commentary

Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus

139. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-93

ἀντιπνόους

ἀντιπρόους

ἀντὶ πνόους

Ald. χρονίας ἐχενῇδας ἀπλοίας

χρονίας

Farn. habet post

ἐχενηίδας

: sic enim libri.

ἀπλοίας

Turn. Vict.

ἀπλοΐας

M. G. Bess. Rob.

ἁπλοΐας

Αld.

ἀπλοΐδας

Flor. Farn.

139

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-94

τεύξῃ, σπευδομένα Ex scholiastae adnotatione,

ὦ Ἄρτεμι

, patet fuisse qui

τεύξῃς

legerent.

σπευδομένα

Μ. Bess. Flor. Farn. Rob. Vict.

σπευδόμενα

, sic, sed mutatum in

σπενδόμενα

, G. Inde

σπενδομένα

Ald. Turn. Reprehensum ab Elmsleio ad Med. v. 179. medium

σπεύδεσθαι

tuitus est Blomfieldius Eumenidum v. 355. cui loco minime fidendum est. Hic quidem etsi

σπερχομένα

scribere poterat poeta, tamen, quoniam ipsi Dianae hoc sacrificium fit, recte usus est medio

σπευδομένα

. Qui

ἑτέραν

infaustam interpretantur, inferunt quod noluit poeta dicere. Respexit is Iphigeniae immolationem, quae

ἑτέρα

est, alia quam aquilarum, quas

μογερὰν πτάκα θυομένους

dixerat.

140

141. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-95

σύμφυτον

συμμενεῖ φυτὸν

pro

σύμφυτον

Bess. Videtur librarius

μενεῖ

, interpretationem ad

μίμνει

adscriptam, textui intulisse. δεισήνορα φωτός Bene vidit Lachmannus deesse post

δεισήνορα

unum trochaeum, quem tamen non apte per

μ' ἦν

supplendum coniecit: quamquam minus etiam probari potest quod mox scripsit

μίμνει γὰρ ὁ φοβερά

, sententia pariter ac metro adversantibus. Numero quidem per novem dactylos porrecto non offenderer, nisi sic

μίμνει

obscuraretur,

γάρ

autem erigeretur. Credibilius est

φωτός

excidisse. Erant autem hi versus 138 – 143. aliter atque vulgo factum est disponendi.

141

142. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-96

γὰρ omittunt Flor. Farn. παλίνορτος Μ. (sic M.) Bess. G. Flor. Farn. Ald. Rob.

παλίνορσος

Turn. Vict. Etym. Μ. p. 648, 27.

παλίνορσος. παρὰ τὸ ὄρω γίνεται ῥηματικὸν ὄνομα ὀρτός, καὶ παλίνορτος, ἐχρῆν διὰ τοῦ τ γράφεσθαι, οὐχὶ διὰ τοῦ σ, ἵν᾽ ᾖ ὁ πάλιν ὡρμημένος, σημαίνει δὲ τὸ ὀπισθόρμητος, ἐκ τοῦ πάλιν, τοῦ σημαίνοντος τὸ εἰς τουπίσω, καὶ τοῦ ὄρσω Αἰολικοῦ μέλλοντος.

Quae adnotatio ad Il. III. 33. pertinet.

142

143. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-97

μνάμων

μνάμην

Ald. Turn. sed G. cum ceteris

μνάμων

143

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-98

ἀπέκλαγξεν

ἀπέκλαιξεν

Μ. G. Ald. Ceteri

ἀπέκλαγξεν

145

146. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-99

οἴκοις

οἶκος

Flor.

146

147. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-100

τοῖς δ᾽ Vict. ὁμόφωνον

ὠμόφωνον

Bess.

ὁμόφρονον

Ald. unde Turn.

ὁμόφρων ὤν

. Sed G. cum ceteris

ὁμόφωνον

147

148. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-101

αἴλινον αἴλινον

αἴλινον

semel Flor. τὸ δ'

τόδ'

G. Ald. Rob. Turn.

148

149-150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-102

εἰ τόδ᾽ αὐτῷ Incipit carmen universi chori trochaeo semanto.

εἰ τό δ᾽ αὖ τῷ

Αld.

εἰ τὸ δ᾽ αὐτῷ

Rob.

151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-103

τοῦτό νιν

τοῦτον νίν

G. Ald. προςεννέπω

προςἐννέπω

πρὸς ἐννέπω

Rob.

151

154. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-104

Διός, εἰ τὸ μάταν

Διὰ

Ald.

Δία

Turn. Sed

Διός

ut ceteri G. Deinde libri

εἰ τόδε μάταν

, praeter Farn. in quo ex Triclinii emendatione

εἶχε μάταν

est.

εἰ τό γε μάτας

Auratus, et

μάτας

vel

ματᾶν

placet Blomfieldio. Legisse videtur

μάτας

scholiastes, cuius haec interpretatio est,

εἰ τὸ τῆς ματαιότητος ὀφείλει τις ἀποσείσασθαι τῆς γνώμης, Δία νομιζέτω

. Habuit

μάταν

alius scholiastes, cuius explicationem (quae non est in Rob. neque in codicibus M. G.) edidit Stephanus,

ἐγώ, φησί, πάντα ἐρευνῶν καὶ πάντα ἐξετάζων ὡς ἐν σταθμῷ τινί, οὐκ ἔχω ὁμοιόν τι εὑρεῖν τῷ Διῒ, εἰ χρὴ ἀληθῶς ἀποβαλεῖν ἀπὸ τῆς φροντίδος καὶ τοῦ λογισμοῦ μάταιον ἄλλο ἄχθος, τὸ γὰρ περί τινων ἄλλων διαλογίζεσθαι μάταιον ἐστὶν ὄντως ἄχθος. ἡ δέ γε περὶ θεοῦ ἔννοια καὶ τὸ διὰ μνήμης ἐκεῖνον ἔχειν ἀεί, οὐ μόνον ἄχθους παντός ἐστιν ἀπηλλαγμένον, ἀλλὰ καὶ χαρᾶς ἀφάτου τὴν καρδίαν πληροῖ. ὡς καὶ Εὐριπίδης φησίν, “ἦ μέγα μοι τὰ θεῶν μελεδήμαθ', ὅταν φρένας ἔλθῃ, λύπας παραιρεῖ.” τοῦτο δὲ ὅμοιόν ἐστι τῷ “ἐμνήσθην τοῦ θεοῦ, καὶ εὐφράνθην.” ταῦτα δὲ ἄγαν ἐστὶν εὐσεβῆ.

Quae adnotatio ita comparata est, ut suspiceris, qui eam scripsit, in codice suo legisse

εἴ τι μάταν ἄλλο φροντίδος ἄχθος

. Sed quidquid ille legit, a poetae mente longe aberravit. Recte Porsonum ex Pauwii coniectura scripsisse puto

εἰ τὸ μάταν

. Vocat chorus suam sollicitudinem

τὸ μάταν ἄχθος

, quia caussam eius non idoneam esse videt.

154

155. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-105

ἐτητύμως

ἐτυτήμως

G. Ald.

155

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

40-269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-26

Parodos, bestehend (wie die Parodos der Perser und der Hiketides) aus drei Teilen, dem Recitativ des Chorführers in Anapästen 40-103, dem Gesang des Chorführers mit ἐπιφθέγματα (124) des Gesamtchores 104-169, dem Chorgesang 170-269. Der erste Teil beginnt mit der Schuld und Sühne der Trojaner, legt die äufseren Verhältnisse dar und giebt mit dem Verlangen zu erfahren, was die überall auf den Altären der Stadt angezündeten Opferfeuer zu bedeuten haben (83-87) die Motivierung für das Auftreten des Chors. Der zweite Teil berichtet eine Weissagung des Kalchas, welche ängstliche Besorgnis in betreff des Heerführers weckt. Der dritte begründet diese Besorgnis mit sittlichen Grundsätzen und erklärt das Leiden, das den siegreichen Agamemnon erwartet, als Sühne für eine Schuld, für die unerhörte Opferung der eigenen Tochter.

139-140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-87

στρατωθέν, kein Halfter gewöhnlicher Art, sondern aus einem Heere gemacht, vgl. στρατιῶτιν ἀρωγήν 47 und zu 82, auch 447 πυρωθὲν ψῆγμα. – ἁγνή und darum eine Feindin solchen Greuels.

141. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-88

κυσὶ wie Prom. 1054 Διὸς .. πτηνὸς κύων, δαφοινὸς αἰετός als Diener des Zeus. Apoll. Rh. Arg. ΙΙ 289 μεγάλοιο Διὸς κύνας von den Harpyien. Artemis zürnt den Adlern, also auch den Atriden, welche, wie die Adler die Häsin, so die Stadt Troja ausleeren werden (vgl. 354, 467 f.), und fordert von ihnen, um die Greuel der Verwüstung zu hindern, ein Opfer das nicht geleistet werden darf und nach dem Willen der Artemis nicht geleistet werden soll ( θυσίαν ἄδαιτον 158).

142. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-89

αὐτότοκον, αὐτῷ τόκῳ, samt der Leibesfrucht, wie αὐτόχθονον 541 für αὐτῇ χθονί, αὐτόπρεμνον Eum. 404 für αὐτῷ πρέμνῳ.

144. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-90

στυγῶ, mir ist nicht recht; es erweckt mir Grauen. καλά

⁴

146. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-91

⁵

εὔφρων scil. ούσα. (Vok.), vgl. Eur. Hipp. 66 ὦ κόρα Λατοῦς Αρτεμι καὶ Διός, καλλίστα πολὺ παρθένων. In Arkadien hatte auf einem Hügel des Mänalischen Gebirges " Αρτεμις Καλλίστη einen Tempel (Paus. VIII 35, 8) und der alte Sänger Pamphos feierte in einem Hymnus Artemis unter dem Namen Καλλίστη. Vielleicht hat es ursprünglich τόσον περ ευφρον ὦ καλὰ Διὸς κόρα geheifsen.

147. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-92

⁶

δρόσοι wie ἕρσαι bei Homer (1 222) von neugeborenen Lämmern. – ἄλπνος, ἡδύς. Das Wort findet sich noch Pind. Pyth. VIII 120 τοῖς οὔτε νόστος ὁμῶς ἐπ᾿ ἄλπνος ἐν Πυθιάδι κρίθη, der Superlativ ἄλπνιστος ist Pind. Isthm. IV 14 erhalten und Aesch. Pers. 985 wiederhergestellt. Das zarte Wild steht unter dem Schutze der Jagdgöttin Artemis, die einen guten Wildstand fördert. Als λοχεία wacht sie über die Einhaltung der Schonzeit.

⁷

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-93

⁸

Lafs trotz deiner zärtlichen Fürsorge für das junge Wild die Wahrzeichen, die hievon erfreulich sind, in Erfüllung gehen, nämlich die günstigen, die ungünstigen Erscheinungen aber mache gut. Der absol. Inf. κρᾶναι ἀνορθοῦν im Gebete wie bei Homer. Vgl. Cho. 306 , Sept. 239 θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν, ebd. 75 und zu Cho. 365 . Zum Gedanken (das Gute erfülle, das Schlimme stelle her) vgl. Pers. 220 εἴ τι φλαῦρον εἶδες, αὐτοῦ τῶνδ᾽ ἀποτροπὴν τελεῖν, τὰ δ᾽ ἀγάθ᾽ ἐκτελῆ γενέσθαι κτέ., Soph. Εl. 644 ἃ γὰρ προσεῖδον νυκτὶ τῇδε φάσματα δισσῶν ὀνείρων, ταῦτά μοι .. εἰ μὲν πέφηνεν ἐσθλά, δὸς τελεσφόρα, εἰ δ᾽ ἐχθρά, τοῖς ἐχθροῖσιν ἔμπαλιν μέθες.

153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-94

⁹

ἰήιον Παιᾶνα: vgl. Soph. Oed. Τ. 154 ἰήτε Δάλιε Παιάν. Wie εὔιος dem Rufe εὐοῖ, so entspricht ἰήιος der Anrufung ἰὴ ἰὴ ( παιῆον).

155. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-95

χρονίας ἐχενηΐδας αὔρας d.i. χρονίαν ἄπλοιαν.

Aeschylus Agamemnon 140

Paul Mazon (Editor)

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

τόσονπερ εὔφρων ἁ καλά,
140

δρόσοις ἀέπτοις μαλερῶν λεόντων

πάντων τ᾽ ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοισι τερπνά,

Testim.:

Apparatus Criticus

Zeus, whosoe’er he be, — if that express
160

Aught dear to him on whom I call —

So do I him address.

I cannot liken out, by all

Admeasurement of powers,

Any but Zeus for refuge at such hours,
165

If veritably needs I must

From off my soul its vague care-burthen thrust.

Chorus

This tallies with thy former strain ;

Sure some ill demon smites thy brain,

And falling on thee moves thee thus to tell

In piteous chant thy doleful pain.

The end I cannot spell.

Chor
Wechselgesang des Chores. Erste Strophe.

Commentary

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

τόσονπερ εὔφρων ἁ καλά, 140 δρόσοις ἀέπτοις μαλερῶν λεόντων πάντων τ᾽ ἀγρονόμων φιλομάστοις θηρῶν ὀβρικάλοισι τερπνά,

Testim.:

Apparatus Criticus

Zeus, whosoe’er he be, — if that express 160 Aught dear to him on whom I call — So do I him address. I cannot liken out, by all Admeasurement of powers, Any but Zeus for refuge at such hours, 165 If veritably needs I must From off my soul its vague care-burthen thrust.

Chorus This tallies with thy former strain ; Sure some ill demon smites thy brain, And falling on thee moves thee thus to tell In piteous chant thy doleful pain. The end I cannot spell.

Chor Wechselgesang des Chores. Erste Strophe.

Commentary

Stable identifiers

τόσονπερ εὔφρων ἁ καλά,
140

δρόσοις ἀέπτοις μαλερῶν λεόντων

πάντων τ᾽ ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοισι τερπνά,

Zeus, whosoe’er he be, — if that express
160

Aught dear to him on whom I call —

So do I him address.

I cannot liken out, by all

Admeasurement of powers,

Any but Zeus for refuge at such hours,
165

If veritably needs I must

From off my soul its vague care-burthen thrust.

Chorus

This tallies with thy former strain ;

Sure some ill demon smites thy brain,

And falling on thee moves thee thus to tell

In piteous chant thy doleful pain.

The end I cannot spell.

Chor
Wechselgesang des Chores. Erste Strophe.