Search the Perseus Catalog for:

View: By Scene

← Previous Next →

KASSANDRA.

Prophet Apollon put me in this office.

CHOROS.

What, even though a god, with longing smitten?

KASSANDRA.

At first, indeed, shame was to me to say this.

CHOROS.

For, more relaxed grows everyone who fares well.
1205

KASSANDRA.

But he was athlete to me — huge grace breathing!

CHOROS.

Well, to the work of children, went ye law’s way?

KASSANDRA.

Having consented, I played false to Loxias.

CHOROS.

Already when the wits inspired possessed of?

KASSANDRA.

Already townsmen all their woes I foretold.
1210

CHOROS.

How wast thou then unhurt by Loxias’ anger?

KASSANDRA.

I no one aught persuaded, when I sinned thus.

CHOROS.

To us, at least, now sooth to say thou seemest.

KASSANDRA.

Halloo, halloo, ah, evils!

Again, straightforward foresight’s fearful labour
1215

Whirls me, distracting with prelusive last-lays!

Behold ye those there, in the household seated, —

Young ones, — of dreams approaching to the figures?

Children, as if they died by their beloveds —

Hands they have filled with flesh, the meal domestic —
1220

Entrails and vitals both, most piteous burthen,

Plain they are holding! — which their father tasted!

For this, I say, plans punishment a certain

Lion ignoble, on the bed that wallows,

House-guard (ah, me!) to the returning master
1225

— Mine, since to bear the slavish yoke behoves me!

The ship’s commander, Ilion ’s desolator,

Knows not what things the tongue of the lewd she-dog

Speaking, outspreading, shiny-souled, in fashion

Of Até hid, will reach to, by ill fortune!
1230

Such things she dares — the female, the male’s slayer!

She is . . . how calling her the hateful bite-beast

May I hit the mark? Some amphisbaina, — Skulla

Housing in rocks, of mariners the mischief,

Revelling Haides’ mother, — curse, no truce with,
1235

Breathing at friends! How piously she shouted,

The all-courageous, as at turn of battle!

She seems to joy at the back-bringing safety!

Of this, too, if I nought persuade, all’s one! Why?

What is to be will come. And soon thou, present,
1240

True prophet all too much wilt pitying style me.

Agamemnon. Aeschylus. London. 1889.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Current edition Perseus

Agamemnon (English) (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.)

Editions (8)

Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 1178-1406 focus

Κασάνδρα

καὶ μὴν ὁ χρησμὸς οὐκέτ᾽ ἐκ καλυμμάτων

ἔσται δεδορκὼς νεογάμου νύμφης δίκην:

λαμπρὸς δ᾽ ἔοικεν ἡλίου πρὸς ἀντολὰς
1180

πνέων ἐσᾴξειν,¹ ὥστε κύματος δίκην

κλύζειν² πρὸς αὐγὰς τοῦδε πήματος πολὺ

μεῖζον: φρενώσω δ᾽ οὐκέτ᾽ ἐξ αἰνιγμάτων.

καὶ μαρτυρεῖτε συνδρόμως ἴχνος κακῶν

ῥινηλατούσῃ τῶν πάλαι πεπραγμένων.
1185

τὴν γὰρ στέγην τήνδ᾽ οὔποτ᾽ ἐκλείπει χορὸς

σύμφθογγος οὐκ εὔφωνος: οὐ γὰρ εὖ λέγει.

καὶ μὴν πεπωκώς γ᾽, ὡς θρασύνεσθαι πλέον,

βρότειον αἷμα κῶμος ἐν δόμοις μένει,

δύσπεμπτος ἔξω, συγγόνων Ἐρινύων.
1190

ὑμνοῦσι δ᾽ ὕμνον δώμασιν προσήμεναι

πρώταρχον³ ἄτην: ἐν μέρει δ᾽ ἀπέπτυσαν

εὐνὰς ἀδελφοῦ τῷ πατοῦντι δυσμενεῖς.

ἥμαρτον, ἢ θηρῶ⁴ τι τοξότης τις ὥς;

ἢ ψευδόμαντίς εἰμι θυροκόπος φλέδων;
1195

ἐκμαρτύρησον προυμόσας τό μ᾽ εἰδέναι

λόγῳ παλαιὰς τῶνδ᾽ ἁμαρτίας δόμων.

Χορός

καὶ πῶς ἂν ὅρκος, πῆγμα⁵ γενναίως παγέν,

παιώνιος⁶ γένοιτο; θαυμάζω δέ σε⁷⁸

πόντου πέραν τραφεῖσαν ἀλλόθρουν πόλιν
1200

κυρεῖν λέγουσαν, ὥσπερ εἰ παρεστάτεις.

1202

Κασάνδρα

μάντις μ᾽ Ἀπόλλων τῷδ᾽ ἐπέστησεν τέλει.

Χορός

μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;⁹

Κασάνδρα

προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

Χορός

ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.
1205

Κασάνδρα

ἀλλ᾽ ἦν παλαιστὴς κάρτ᾽ ἐμοὶ πνέων χάριν.

Χορός

ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἠλθέτην¹⁰ νόμῳ;

Κασάνδρα

ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

Χορός

ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;

Κασάνδρα

ἤδη πολίταις πάντ᾽ ἐθέσπιζον πάθη.
1210

Χορός

πῶς δῆτ᾽ ἄνατος¹¹ ἦσθα Λοξίου κότῳ;

Κασάνδρα

ἔπειθον οὐδέν᾽ οὐδέν,¹² ὡς τάδ᾽ ἤμπλακον.

Χορός

ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.

Κασάνδρα

ἰοὺ ἰού, ὢ ὢ κακά.

ὑπ᾽ αὖ με δεινὸς ὀρθομαντείας πόνος
1215

στροβεῖ ταράσσων φροιμίοις <δυσφροιμίοις.>.¹³¹⁴

ὁρᾶτε τούσδε τοὺς δόμοις ἐφημένους

νέους, ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασι;

παῖδες θανόντες ὡσπερεὶ πρὸς τῶν φίλων,

χεῖρας κρεῶν πλήθοντες οἰκείας βορᾶς,
1220

σὺν ἐντέροις τε σπλάγχν᾽, ἐποίκτιστον γέμος,

πρέπουσ᾽ ἔχοντες, ὧν πατὴρ ἐγεύσατο.

ἐκ τῶνδε ποινάς φημι βουλεύειν τινὰ

λέοντ᾽ ἄναλκιν ἐν λέχει στρωφώμενον

οἰκουρόν, οἴμοι, τῷ μολόντι δεσπότῃ
1225

ἐμῷ: φέρειν γὰρ χρὴ τὸ δούλιον ζυγόν:

νεῶν δ᾽ ἔπαρχος¹⁵ Ἰλίου τ᾽ ἀναστάτης

οὐκ οἶδεν οἵα¹⁶ γλῶσσα μισητῆς κυνὸς

λείξασα¹⁷ κἀκτείνασα φαιδρὸν οὖς, δίκην

ἄτης λαθραίου, †τεύξεται¹⁸ κακῇ τύχῃ.
1230

τοιᾷδε τόλμῃ¹⁹ θῆλυς ἄρσενος φονεὺς

ἔστιν. τί νιν καλοῦσα δυσφιλὲς δάκος

τύχοιμ᾽ ἄν; ἀμφίσβαιναν, ἢ Σκύλλαν τινὰ

οἰκοῦσαν ἐν πέτραισι, ναυτίλων βλάβην,

θύουσαν Ἅιδου μητέρ᾽ ἄσπονδόν τ᾽ Ἄρη²⁰
1235

φίλοις πνέουσαν; ὡς δ᾽ ἐπωλολύξατο

ἡ παντότολμος, ὥσπερ ἐν μάχης τροπῇ.

δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμῳ σωτηρίᾳ.

καὶ τῶνδ᾽ ὅμοιον εἴ τι μὴ πείθω: τί γάρ;

τὸ μέλλον ἥξει. καὶ σύ μ᾽ ἐν²¹ τάχει παρὼν
1240

ἄγαν γ᾽ ἀληθόμαντιν οἰκτείρας ἐρεῖς.

1242

Χορός

τὴν μὲν Θυέστου δαῖτα παιδείων²² κρεῶν

ξυνῆκα καὶ πέφρικα, καὶ φόβος μ᾽ ἔχει

κλύοντ᾽ ἀληθῶς οὐδὲν ἐξῃκασμένα.

τὰ δ᾽ ἄλλ᾽ ἀκούσας ἐκ δρόμου πεσὼν τρέχω.
1245

Κασάνδρα

Ἀγαμέμνονός σέ φημ᾽ ἐπόψεσθαι μόρον.

Χορός

εὔφημον, ὦ τάλαινα, κοίμησον στόμα.

Κασάνδρα

ἀλλ᾽ οὔτι παιὼν τῷδ᾽ ἐπιστατεῖ λόγῳ.

Χορός

οὔκ, εἴπερ ἔσται²³ γ᾽: ἀλλὰ μὴ γένοιτό πως.

Κασάνδρα

σὺ μὲν κατεύχει, τοῖς δ᾽ ἀποκτείνειν μέλει.
1250

Χορός

τίνος πρὸς ἀνδρὸς τοῦτ᾽ ἄχος²⁴ πορσύνεται;

Κασάνδρα

ἦ κάρτα τἄρ᾽²⁵ ἂν παρεκόπης²⁶ χρησμῶν ἐμῶν.

Χορός

τοὺς γὰρ τελοῦντας²⁷ οὐ ξυνῆκα μηχανήν.

Κασάνδρα

καὶ μὴν ἄγαν γ᾽ Ἕλλην᾽ ἐπίσταμαι φάτιν.

Χορός

καὶ γὰρ τὰ πυθόκραντα: δυσμαθῆ²⁸ δ᾽ ὅμως.
1255

Κασάνδρα

παπαῖ, οἷον τὸ πῦρ: ἐπέρχεται δέ μοι.

ὀτοτοῖ, Λύκει᾽ Ἄπολλον, οἲ ἐγὼ ἐγώ.

αὕτη δίπους²⁹ λέαινα συγκοιμωμένη

λύκῳ, λέοντος εὐγενοῦς ἀπουσίᾳ,

κτενεῖ με τὴν τάλαιναν: ὡς δὲ φάρμακον
1260

τεύχουσα κἀμοῦ μισθὸν ἐνθήσειν³⁰ κότῳ³¹

ἐπεύχεται θήγουσα φωτὶ φάσγανον

ἐμῆς ἀγωγῆς ἀντιτίσασθαι φόνον.

τί δῆτ᾽ ἐμαυτῆς καταγέλωτ᾽ ἔχω τάδε,

καὶ σκῆπτρα καὶ μαντεῖα περὶ δέρῃ στέφη;
1265

σὲ μὲν πρὸ μοίρας τῆς ἐμῆς διαφθερῶ.

ἴτ᾽ ἐς φθόρον: πεσόντα θ᾽ ὧδ᾽³² ἀμείψομαι.

ἄλλην τιν᾽ ἄτης³³ ἀντ᾽ ἐμοῦ πλουτίζετε.

ἰδοὺ δ᾽ Ἀπόλλων αὐτὸς ἐκδύων ἐμὲ

χρηστηρίαν ἐσθῆτ᾽, ἐποπτεύσας δέ με
1270

κἀν τοῖσδε κόσμοις καταγελωμένην μέγα³⁴

φίλων ὑπ᾽ ἐχθρῶν οὐ διχορρόπως, μάτην—

καλουμένη δὲ φοιτὰς ὡς ἀγύρτρια

πτωχὸς τάλαινα λιμοθνὴς ἠνεσχόμην—

καὶ νῦν ὁ μάντις μάντιν ἐκπράξας ἐμὲ
1275

ἀπήγαγ᾽ ἐς τοιάσδε θανασίμους τύχας.

βωμοῦ πατρῴου δ᾽ ἀντ᾽ ἐπίξηνον³⁵ μένει,

θερμῷ κοπείσης φοινίῳ³⁶ προσφάγματι.

οὐ μὴν ἄτιμοί γ᾽ ἐκ θεῶν τεθνήξομεν.

ἥξει γὰρ ἡμῶν ἄλλος αὖ τιμάορος,
1280

μητροκτόνον φίτυμα, ποινάτωρ πατρός:

φυγὰς δ᾽ ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος

κάτεισιν, ἄτας τάσδε θριγκώσων φίλοις:

ὀμώμοται γὰρ ὅρκος ἐκ θεῶν μέγας,³⁷

πράξειν³⁸ νιν³⁹ ὑπτίασμα κειμένου πατρός.
1285

τί δῆτ᾽ ἐγὼ κάτοικτος⁴⁰ ὧδ᾽ ἀναστένω;

ἐπεὶ τὸ πρῶτον εἶδον Ἰλίου πόλιν

πράξασαν ὡς ἔπραξεν, οἳ δ᾽ εἷλον⁴¹ πόλιν

οὕτως ἀπαλλάσσουσιν ἐν θεῶν κρίσει,

ἰοῦσα πράξω:⁴² τλήσομαι τὸ κατθανεῖν.
1290

Ἅιδου πύλας δὲ τάσδ᾽ ἐγὼ⁴³ προσεννέπω:

ἐπεύχομαι δὲ καιρίας πληγῆς τυχεῖν,

ὡς ἀσφάδαστος, αἱμάτων εὐθνησίμων

ἀπορρυέντων, ὄμμα συμβάλω τόδε.

1295

Χορός

ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δ᾽ αὖ⁴⁴ σοφὴ
1295

γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δ᾽ ἐτητύμως

μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου

βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς;

Κασάνδρα

οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνον⁴⁵ πλέω.

Χορός

ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται.
1300

Κασάνδρα

ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ: σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.

Χορός

ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ᾽ εὐτόλμου φρενός.

Κασάνδρα

οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.⁴⁶

Χορός

ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

Κασάνδρα

ἰὼ πάτερ σοῦ τῶν⁴⁷ τε γενναίων τέκνων.
1305

Χορός

τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; τίς σ᾽ ἀποστρέφει φόβος;

Κασάνδρα

φεῦ φεῦ.

Χορός

τί τοῦτ᾽ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

Κασάνδρα

φόνον⁴⁸ δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ.

Χορός

καὶ πῶς; τόδ᾽ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.
1310

Κασάνδρα

ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει.

Χορός

οὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις.

Κασάνδρα

ἀλλ᾽ εἶμι κἀν δόμοισι κωκύσουσ᾽ ἐμὴν

Ἀγαμέμνονός τε μοῖραν. ἀρκείτω βίος.

ἰὼ ξένοι.
1315

οὔτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβῳ

ἄλλως:⁴⁹ θανούσῃ μαρτυρεῖτέ μοι τόδε,

ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντ᾽ ἐμοῦ θάνῃ,

ἀνήρ τε δυσδάμαρτος ἀντ᾽ ἀνδρὸς πέσῃ.

ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δ᾽ ὡς θανουμένη.
1320

Χορός

ὦ τλῆμον, οἰκτείρω σε θεσφάτου μόρου.

Κασάνδρα

ἅπαξ ἔτ᾽ εἰπεῖν ῥῆσιν οὐ⁵⁰ θρῆνον θέλω

ἐμὸν τὸν αὐτῆς. ἡλίου⁵¹ δ᾽ ἐπεύχομαι

πρὸς ὕστατον φῶς †τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις⁵²

ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ,†
1325

δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος.

ἰὼ βρότεια πράγματ᾽: εὐτυχοῦντα μὲν

σκιᾷ⁵³ τις ἂν⁵⁴ πρέψειεν: εἰ δὲ δυστυχῇ,⁵⁵

βολαῖς ὑγρώσσων σπόγγος ὤλεσεν γραφήν.

καὶ ταῦτ᾽ ἐκείνων μᾶλλον οἰκτείρω πολύ.
1330
1331

Χορός

τὸ μὲν εὖ πράσσειν ἀκόρεστον ἔφυ

πᾶσι βροτοῖσιν:⁵⁶ δακτυλοδείκτων δ᾽

οὔτις ἀπειπὼν εἴργει μελάθρων,

μηκέτ᾽ ἐσέλθῃς,⁵⁷ τάδε φωνῶν.

καὶ τῷδε πόλιν μὲν ἑλεῖν ἔδοσαν
1335

μάκαρες Πριάμου:

θεοτίμητος δ᾽ οἴκαδ᾽ ἱκάνει.

νῦν δ᾽ εἰ προτέρων αἷμ᾽ ἀποτίσῃ⁵⁸

καὶ τοῖσι θανοῦσι θανὼν ἄλλων

ποινὰς θανάτων ἐπικράνῃ,⁵⁹
1340

τίς ἂν εὔξαιτο βροτὸς ὢν⁶⁰ ἀσινεῖ

δαίμονι φῦναι τάδ᾽ ἀκούων;

1343

Ἀγαμέμνων

ὤμοι, πέπληγμαι καιρίαν πληγὴν ἔσω.

1344

Χορός

σῖγα: τίς πληγὴν ἀυτεῖ καιρίως οὐτασμένος;

1345

Ἀγαμέμνων

ὤμοι μάλ᾽ αὖθις, δευτέραν πεπληγμένος.
1345
1346

Χορός

1. τοὔργον εἰργάσθαι δοκεῖ μοι βασιλέως οἰμώγματι.⁶¹

ἀλλὰ κοινωσώμεθ᾽ ἤν⁶² πως ἀσφαλῆ βουλεύματ᾽ <ᾖ>.⁶³—

1348

2. ἐγὼ μὲν ὑμῖν τὴν ἐμὴν γνώμην λέγω,

πρὸς δῶμα δεῦρ᾽ ἀστοῖσι κηρύσσειν βοήν.—

3. ἐμοὶ δ᾽ ὅπως τάχιστά γ᾽ ἐμπεσεῖν δοκεῖ
1350

καὶ πρᾶγμ᾽ ἐλέγχειν σὺν νεορρύτῳ ξίφει.—

4. κἀγὼ τοιούτου γνώματος κοινωνὸς ὢν

ψηφίζομαί τι δρᾶν: τὸ μὴ μέλλειν δ᾽ ἀκμή.—

5. ὁρᾶν πάρεστι: φροιμιάζονται γὰρ ὡς

τυραννίδος σημεῖα πράσσοντες πόλει.—
1355

6. χρονίζομεν γάρ. οἱ δὲ τῆς μελλοῦς⁶⁴ κλέος

πέδοι⁶⁵ πατοῦντες οὐ καθεύδουσιν χερί.—

7. οὐκ οἶδα βουλῆς ἧστινος τυχὼν λέγω.

τοῦ δρῶντός ἐστι καὶ τὸ βουλεῦσαι πέρι.—

8. κἀγὼ τοιοῦτός εἰμ᾽, ἐπεὶ δυσμηχανῶ
1360

λόγοισι τὸν θανόντ᾽ ἀνιστάναι πάλιν.—

9. ἦ καὶ βίον τείνοντες⁶⁶ ὧδ᾽ ὑπείξομεν

δόμων καταισχυντῆρσι τοῖσδ᾽ ἡγουμένοις;—

10. ἀλλ᾽ οὐκ ἀνεκτόν, ἀλλὰ κατθανεῖν κρατεῖ:⁶⁷

πεπαιτέρα γὰρ μοῖρα τῆς τυραννίδος.—
1365

11. ἦ γὰρ τεκμηρίοισιν ἐξ οἰμωγμάτων

μαντευσόμεσθα τἀνδρὸς ὡς ὀλωλότος;—

12. σάφ᾽ εἰδότας χρὴ τῶνδε θυμοῦσθαι⁶⁸ πέρι:

τὸ γὰρ τοπάζειν τοῦ σάφ᾽ εἰδέναι δίχα.

Χορός

ταύτην ἐπαινεῖν πάντοθεν πληθύνομαι,
1370

τρανῶς Ἀτρείδην εἰδέναι κυροῦνθ᾽ ὅπως.

1372

Κλυταιμήστρα

πολλῶν πάροιθεν καιρίως εἰρημένων

τἀναντί᾽ εἰπεῖν οὐκ ἐπαισχυνθήσομαι.

πῶς γάρ τις ἐχθροῖς ἐχθρὰ πορσύνων, φίλοις

δοκοῦσιν εἶναι, πημονῆς⁶⁹ ἀρκύστατ᾽ ἂν
1375

φράξειεν, ὕψος κρεῖσσον ἐκπηδήματος;

ἐμοὶ δ᾽ ἀγὼν ὅδ᾽ οὐκ ἀφρόντιστος πάλαι

νείκης⁷⁰ παλαιᾶς ἦλθε, σὺν χρόνῳ γε μήν:

ἕστηκα δ᾽ ἔνθ᾽ ἔπαισ᾽ ἐπ᾽ ἐξειργασμένοις.

οὕτω δ᾽ ἔπραξα, καὶ τάδ᾽ οὐκ ἀρνήσομαι:
1380

ὡς μήτε φεύγειν μήτ᾽ ἀμύνεσθαι μόρον,

ἄπειρον ἀμφίβληστρον, ὥσπερ ἰχθύων,

περιστιχίζω,⁷¹ πλοῦτον εἵματος κακόν.

παίω δέ νιν δίς: κἀν δυοῖν οἰμωγμάτοιν⁷²

μεθῆκεν αὐτοῦ κῶλα: καὶ πεπτωκότι
1385

τρίτην ἐπενδίδωμι, τοῦ κατὰ χθονὸς

Ἅιδου⁷³ νεκρῶν σωτῆρος εὐκταίαν χάριν.

οὕτω τὸν αὑτοῦ θυμὸν ὁρμαίνει πεσών:

κἀκφυσιῶν ὀξεῖαν αἵματος σφαγὴν

βάλλει μ᾽ ἐρεμνῇ ψακάδι φοινίας δρόσου,
1390

χαίρουσαν οὐδὲν ἧσσον ἢ διοσδότῳ

γάνει⁷⁴ σπορητὸς κάλυκος ἐν λοχεύμασιν.

ὡς ὧδ᾽ ἐχόντων, πρέσβος Ἀργείων τόδε,

χαίροιτ᾽ ἄν, εἰ χαίροιτ᾽, ἐγὼ δ᾽ ἐπεύχομαι.

εἰ δ᾽ ἦν πρεπόντων ὥστ᾽ ἐπισπένδειν νεκρῷ,
1395

τῷδ᾽⁷⁵ ἂν δικαίως ἦν, ὑπερδίκως μὲν οὖν.

τοσόνδε⁷⁶ κρατῆρ᾽ ἐν δόμοις κακῶν ὅδε

πλήσας ἀραίων αὐτὸς ἐκπίνει μολών.

Χορός

θαυμάζομέν σου γλῶσσαν, ὡς θρασύστομος,

ἥτις τοιόνδ᾽ ἐπ᾽ ἀνδρὶ κομπάζεις λόγον.
1400

Κλυταιμήστρα

πειρᾶσθέ μου γυναικὸς ὡς ἀφράσμονος:

ἐγὼ δ᾽ ἀτρέστῳ καρδίᾳ πρὸς εἰδότας

λέγω: σὺ δ᾽ αἰνεῖν εἴτε με ψέγειν θέλεις

ὅμοιον. οὗτός ἐστιν Ἀγαμέμνων, ἐμὸς

πόσις, νεκρὸς δέ, τῆσδε δεξιᾶς χερὸς
1405

ἔργον, δικαίας τέκτονος. τάδ᾽ ὧδ᾽ ἔχει.

1407

Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 1202 focus

Κασάνδρα

μάντις μʼ Ἀπόλλων τῷδʼ ἐπέστησεν τέλει.

Χορός

μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;

Κασάνδρα

προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

Χορός

ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.
1205

Κασάνδρα

ἀλλʼ ἦν παλαιστὴς κάρτʼ ἐμοὶ πνέων χάριν.

Χορός

ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἤλθετον νόμῳ;

Κασάνδρα

ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

Χορός

ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;

Κασάνδρα

ἤδη πολίταις πάντʼ ἐθέσπιζον πάθη.
1210

Χορός

πῶς δῆτʼ ἄνατος ἦσθα Λοξίου κότῳ;

Κασάνδρα

ἔπειθον οὐδένʼ οὐδέν, ὡς τάδʼ ἤμπλακον.

Χορός

ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.

Κασάνδρα

ἰοὺ ἰού, ὢ ὢ κακά.

ὑπʼ αὖ με δεινὸς ὀρθομαντείας πόνος
1215

στροβεῖ ταράσσων φροιμίοις δυσφροιμίοις.

ὁρᾶτε τούσδε τοὺς δόμοις ἐφημένους

νέους, ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασιν;

παῖδες θανόντες ὡσπερεὶ πρὸς τῶν φίλων,

χεῖρας κρεῶν πλήθοντες οἰκείας βορᾶς,
1220

σὺν ἐντέροις τε σπλάγχνʼ, ἐποίκτιστον γέμος,

πρέπουσʼ ἔχοντες, ὧν πατὴρ ἐγεύσατο.

ἐκ τῶνδε ποινὰς φημὶ βουλεύειν τινὰ

λέοντʼ ἄναλκιν ἐν λέχει στρωφώμενον

οἰκουρόν, οἴμοι, τῷ μολόντι δεσπότῃ
1225

ἐμῷ· φέρειν γὰρ χρὴ τὸ δούλιον ζυγόν·

νεῶν τʼ ἄπαρχος Ἰλίου τʼ ἀναστάτης

οὐκ οἶδεν οἷα γλῶσσα μισητῆς κυνὸς

λείξασα κἀκτείνασα φαιδρὸν οὖς, δίκην

Ἄτης λαθραίου, τεύξεται κακῇ τύχῃ.
1230

τοιάδε τόλμα· θῆλυς ἄρσενος φονεὺς

ἔστιν. τί νιν καλοῦσα δυσφιλὲς δάκος

τύχοιμʼ ἄν; ἀμφίσβαιναν, ἢ Σκύλλαν τινὰ

οἰκοῦσαν ἐν πέτραισι, ναυτίλων βλάβην,

θύουσαν Ἅιδου μητέρʼ ἄσπονδόν τʼ Ἄρη
1235

φίλοις πνέουσαν; ὡς δʼ ἐπωλολύξατο

ἡ παντότολμος, ὥσπερ ἐν μάχης τροπῇ,

δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμῳ σωτηρίᾳ.

καὶ τῶνδʼ ὅμοιον εἴ τι μὴ πείθω· τί γάρ;

τὸ μέλλον ἥξει. καὶ σύ μʼ ἐν τάχει παρὼν
1240

ἄγαν γʼ ἀληθόμαντιν οἰκτίρας ἐρεῖς.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1202 focus

KA.

μάντις μ' Ἀπόλλων τῷδ᾽ ἐπέστησεν τέλει.

ΧΟ.

μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;

KA.

προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

ΧΟ.

ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.
1205

KA.

ἀλλ᾽ ἦν παλαιστὴς κάρτ᾽ ἐμοὶ πνέων χάριν.

ΧΟ.

ἢ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἠλθέτην νόμῳ;

KA.

ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

ΧΟ.

ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;

KA.

ἤδη πολίταις πάντ᾽ ἐθέσπιζον πάθη.
1210

ΧΟ.

πῶς δῆτ᾽ ἄνατος ἦσθα Λοξίου κότῳ;

KA.

ἔπειθον οὐδέν οὐδὲν, ὡς τάδ᾽ ἤμπλακον.

ΧΟ.

ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.

KA.

ἰοὺ τοὺ, ὦ ὦ κακά.

ὑπ᾽ αὖ με δεινὸς ὀρθομαντείας πόνος
1215

στροβεῖ ταράσσων φροιμίοις

ὁρᾶτε τούσδε τοὺς δόμοις ἐφημένους

νέους, ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασι;

παῖδες θανόντες ὡσπερεὶ πρὸς τῶν φίλων,

χεῖρας κρεῶν πλήθοντες οἰκείας βορᾶς,
1220

σὺν ἐντέροις τε σπλάγχν, ἐποίκτιστον γέμος,

πρέπουσ᾽ ἔχοντες, ὧν πατὴρ ἐγεύσατο.

ἐκ τῶνδε ποινάς φημι βουλεύειν τινὰ

λέοντ᾽ ἄναλκιν ἐν λέχει στρωφώμενον

οἰκουρὸν, οἴμοι, τῷ μολόντι δεσπότη
1225

ἐμῷ· φέρειν γὰρ χρὴ τὸ δούλιον ζυγόν·

νεῶν τ᾽ ἔπαρχος Ἰλίου τ᾽ ἀναστάτης

οὐκ οἶδεν οἷα γλῶσσα μισητῆς κυνὸς

λέξασα κἀκτείνασα φαιδρόνους, δίκην

ἄτης λαθραίου, τεύξεται κακῇ τύχῃ.
1230

τοιάδε τόλμα θῆλυς ἄρσενος φονεὺς

ἐστιν. τί νιν καλοῦσα δυσφιλὲς δάκος

τύχοιμ' ἄν; ἀμφίσβαιναν, ἢ Σκύλλαν τινὰ

οἰκοῦσαν ἐν πέτραισι, ναυτίλων βλάβην,

θύουσαν "Αιδου μητέρ᾽ ἄσπονδόν τ' "Αρη
1235

φίλοις πνέουσαν; ὡς δ᾽ ἐπωλολύξατο

ἡ παντότολμος, ὥσπερ ἐν μάχης τροπῇ.

δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμῳ σωτηρία.

καὶ τῶνδ᾽ ὅμοιον εἴ τι μὴ πείθω· τί γάρ;

τὸ μέλλον ἥξει. καὶ σύ μ᾽ ἐν τάχει παρών
1240

ἄγαν ἀληθόμαντιν οἰκτείρας ἐρεῖς.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 1202 focus

Κασσάνδρα

μάντις μ' Ἀπόλλων τῷδ᾽ ἐπέστησεν τέλει.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;

Κασσάνδρα

πρότοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.

Κασσάνδρα

ἀλλ᾽ ἦν παλαιστὴς κάρτ᾽ ἐμοὶ πνέων χάριν.
1165

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἤλθετον νόμῳ;

Κασσάνδρα

ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;

Κασσάνδρα

ἤδη πολίταις πάντ᾽ ἐθέσπιζον πάθη.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

πῶς δῆτ᾽ ἄνατος ἦσθα Λοξίου κότῳ;
1170

Κασσάνδρα

ἔπειθον οὐδέν᾽ οὐδέν, ὡς τάδ᾽ ἤμπλακον.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.

Κασσάνδρα

ἰοὺ ἰοὺ, ὢ ὢ κακά.

ὑπ᾽ αὖ με δεινὸς ὀρθομαντείας πόνος

στροβεῖ, ταράσσων φροιμίοις δυςφροιμίοις.
1175

ὁρᾶτε τούςδε τοὺς δόμοις ἐφημένους

νέους, ὀνείρων προςφερεῖς μορφώμασιν;

παῖδες θανόντες ὡςπερεὶ πρὸς τῶν φίλων,

χεῖρας κρεῶν πλήθοντες οἰκείας βορᾶς,

σὺν ἐντέροις τε σπλάγχν', ἐποίκτιστον γέμος,
1180

πρέπουσ᾽ ἔχοντες, ὧν πατὴρ ἐγεύσατο.

ἐκ τῶνδε ποινάς φημι βουλεύειν τινὰ

λέοντ᾽ ἄναλκιν ἐν λέχει στρωφώμενον

οἰκουρόν, οἴμοι, τῷ μολόντι δεσπότῃ

ἐμῷ· φέρειν γὰρ χρὴ τὸ δούλιον ζυγόν.
1185

νεῶν τ᾽ ἔπαρχος Ἰλίου τ' ἀναστάτης

οὐκ οἶδεν οἷα γλῶσσα μισητῆς κυνὸς

λέξασα κἀκτείνασα φαιδρόνους, δίκην

ἄτης λαθραίου, τεύξεται κακῇ τύχῃ.

τοιαῦτα τολμᾷ· θῆλυς ἄρσενος φονεὺς
1190

ἐστίν. τί νιν καλοῦσα δυςφιλὲς δάκος

τύχοιμ' ἄν; ἀμφίςβαιναν, ἢ Σκύλλαν τινὰ

οἰκοῦσαν ἐν πέτραισι, ναυτίλων βλάβην,

Κασσάνδρα

θύουσαν Ἅιδου μητέρ', ἄσπονδόν τ' Ἄρη

φίλοις πνέουσαν; ὡς δ᾽ ἐπωλολύξατο
1195

ἡ παντότολμος, ὥςπερ ἐν μάχης τροπῇ.

δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμῳ σωτηρίᾳ.

καὶ τῶνδ᾽ ὅμοιον εἴ τι μὴ πείθω· τί γάρ;

τὸ μέλλον ἥξει. καὶ σύ μ' ἐν τάχει παρὼν

ἄγαν ἀληθόμαντιν οἰκτείρας ἐρεῖς.
1200

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1202 focus

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Μάντις μ' Ἀπόλλων τῷδ' ἐπέστησεν τέλει.
1210

ΧΟΡΟΣ
¹

Μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος ;

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ
²

Πρὸ τοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

ΧΟΡΟΣ

Ἁβρύνεται βαρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἀλλ' ἦν παλαιστὴς κάρτ' ἐμοὶ πνέων χάριν.

ΧΟΡΟΣ

Ἦ καὶ τέκνων ἐς εἰς ἔργον ἤλθετον νόμῳ ;
1215

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

ΧΟΡΟΣ

Ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη ;

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἤδη πολίταις πάντ' ἐθέσπιζον πάθη.

ΧΟΡΟΣ

Πῶς δῆτ' ἄνατος ἄνακτος ἦσθα Λοξίου κότῳ ;

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἔπειθον οὐδέν' οὐδὲν οὐδέν, ὡς τάδ' ἤμπλακον.
1220

ΧΟΡΟΣ

Ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἰοὺ ἰού, ὢ ὢ κακά·

ὑπ' αὖ με δεινὸς ὀρθομαντείας πόνος

στροβεῖ ταράσσων φροιμίοις <δυσφροιμίοις> φροιμίοις ἐφημένους (-μένοις Tr)

Ὁρᾶτε τούσδε τοὺς δόμοις ἐφημένους
1225

νέους, ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασιν ;

παῖδες θανόντες ὡσπερεὶ πρὸς τῶν φίλων,

χεῖρας κρεῶν πλήθοντες, οἰκείας βορᾶς,

σὺν ἐντέροις τε σπλάγχν', ἐποίκτιστον γέμος,

πρέπουσ' ἔχοντες, ὧν πατὴρ ἐγεύσατο.
1230

Ἐκ τῶνδε ποινάς φημι βουλεύειν τινὰ

λέοντ' ἄναλκιν ἐν λέχει στρωφώμενον

οἰκουρόν, οἴμοι, τῷ μολόντι δεσπότῃ

ἐμῷ· φέρειν γὰρ χρὴ τὸ δούλιον -λειον ζυγόν·

νεῶν τ' ἄπαρχος Ἰλίου τ' ἀναστάτης
1235

οὐκ εὖ οἶδεν οἷα γλῶσσα μισητῆς κυνὸς

λέξασα κἀκτείνασα καὶ κτείνασα φαιδρόνους, δίκην

ἄτης λαθραίου, τεύξεται κακῇ τύχῃ.

Τοιάδε τοιαῦτα τόλμα τολμᾷ· θῆλυς ἄρσενος φονεὺς

³

ἔστιν — τί νιν καλοῦσα δυσφιλὲς δάκος
1240

τύχοιμ' ἄν — ἀμφίσβαιναν, ἢ Σκύλλαν τινὰ

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

ΧΟΡΟΣ

οἰκοῦσαν ἐν πέτραισι, ναυτίλων βλάβην —

θύουσαν Ἅιδου μητέρ' ἄσπονδόν τ' Ἄρη ἀρὰν
1235

φίλοις πνέουσαν ; ὡς δ' ἐπωλολύξατο

ἡ παντότολμος, ὥσπερ ἐν μάχης τροπῇ·

δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμῳ σωτηρίᾳ.

Καὶ τῶνδ' ὁμοῖον εἴ τι μὴ πείθω· τί γάρ ;

τὸ μέλλον ἥξει· καὶ σύ μ' ἐν μὴν τάχει παρὼν
1240

ἄγαν ἀληθόμαντιν ἄγαν γ' οἰκτίρας -τείρας ἐρεῖς.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 1202 focus

μάντις μ' Ἀπόλλων τῷδ᾽ ἐπέστησεν τέλει.

ΧΟ.

μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;

ΚΑ.

προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

ΧΟ.

ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.

ΚΑ.

ἀλλ᾽ ἦν παλαιστὴς κάρτ᾽ ἐμοὶ πνέων χάριν.
1205

ΧΟ.

ἢ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἠλθέτην ὁμοῦ;

ΚΑ.

ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

ΧΟ.

ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;

ΚΑ.

ἤδη πολίταις πάντ᾽ ἐθέσπιζον πάθη.

ΧΟ.

πῶς δῆτ᾽ ἄνατος ἦσθα Λοξίου κότῳ;
1210

ΚΑ.

ἔπειθον οὐδέν᾽ οὐδέν, ὡς τάδ᾽ ἤμπλακον.

ΧΟ.

ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.

ΚΑ.

ἰοὺ ἰοὺ, ὢ ὢ κακά.

ἐριννύων δώμασι πρώταρχος χυρῶ (καὶ μαρτύρησον h) ὅρκου πῆγμα ὅρκος πῆμα σε ἀλλόθρῳ ἐν πόλει 1202. 1203 inverso ordine habent (1203 choro, 1202 Casandrae tribuit f) Transposuit (βαρύνεται h) paragraphis personarum vices notat ηλθέτην ὁμοῦ ἤλθετον νόμῳ ἄνατος ἄνακτος οὐδέν οὐδὲν

ὑπ᾽ αὖ με δεινὸς ὀρθομαντείας πόνος

στροβεῖ ταράσσων φροιμίοις - -να

1215

ὁρᾶτε τούσδε τοὺς δόμοις ἐφημένους

νέους, ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασιν,

παῖδες θανόντες ὡσπερεὶ πρὸς τῶν φίλων,

χεῖρας κρεῶν πλήθοντες οἰκείας βορᾶς,

σὺν ἐντέροις τε σπλάγχν', ἐποίκτιστον γέμος,

1220

πρέπουσ᾽ ἔχοντες, ὧν πατὴρ ἐγεύσατο.

ἐκ τῶνδε ποινὰς φημὶ βουλεύειν τινὰ

λέοντ᾽ ἄναλκιν ἐν λέχει στρωφώμενον

οἰκουρόν, οἴμοι, τῷ μολόντι δεσπότῃ

ἐμῷ· φέρειν γὰρ χρὴ τὸ δούλιον ζυγόν.

1225

νεῶν τ᾽ ἄπαρχος Ιλίου τ᾿ ἀναστάτης

οὐκ οἶδεν οἷα γλῶσσα μισητή, κυνὸς

λείξασα κἀκτείνασα φαιδρὸν οὖς δίκην,

ἄτης λαθραίου τεύξεται κακῇ τύχῃ.

τοιάδε τόλμα· θῆλυς ἄρσενος φονεὺς

1230

ἔστιν. τί νιν καλοῦσα δυσφιλὲς δάκος

τύχοιμ᾽ ἄν; ἀμφίσβαιναν, ἢ Σκύλλαν τινὰ

οἰκοῦσαν ἐν πέτραισι, ναυτίλων βλάβην,

θύουσαν Ἅιδου μητέρ᾽ ἄσπονδόν τ' Ἄρη

φίλοις πνέουσαν; ὡς δ᾽ ἐπωλολύξατο

1235

ἡ παντότολμος, ὥσπερ ἐν μάχης τροπῇ.

δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμῳ σωτηρίᾳ.

post φροιμίοις eiecit ἐφημένους (ἐφημένοις a, ἐφημένους h) ex proximo v. illatum γέμ γέμος δούλειον νεῶν δ' ἔπαρχος (εὖ οἶδεν h) μισητὴ μισητῆς λείξασα λέξασα κἀκτείνασα καὶ κτείνασα φαιδρὸν οὖς φαιδρόνους scribendum videtur ἄτην λαθραῖον. (τοιαῦτα h) τόλμα τολμᾶ (τολμᾷ) ἔσται δυσφιλεὺς Ἄρην (Aρη Franz) ἀρὰν

καὶ τῶνδ᾽ ὅμοιον εἴ τι μὴ πείθω· τί γάρ;

τὸ μέλλον ἥξει. καὶ σύ μ' ἐν τάχει παρὼν

ἄγαν ἀληθόμαντιν οἰκτείρας ἐρεῖς.

1240

ΧΟ.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 1202 focus

μάντίς μ᾽ Ἀπόλλων τῶιδ᾽ ἐπέστησεν τέλει.

ΧΟ.

μῶν καὶ θεός περ ἱμέρωι πεπληγμένος;

ΚΑ.

πρὸ τοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

ΧΟ.

ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.
1205

ΚΑ.

ἀλλ᾽ ἦν παλαιστὴς κάρτ᾽ ἐμοὶ πνέων χάριν.

ΧΟ.

ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἤλθετον νόμωι;

ΚΑ.

ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

ΧΟ.

ἤδη τέχνηισιν ἐνθέοις ἡιρημένη;

ΚΑ.

ἤδη πολίταις πάντ᾽ ἐθέσπιζον πάθη.
1210

ΧΟ.

πῶς δῆτ᾽ ἄνατος ἦσθα Λοξίου κότωι;

ΚΑ.

ἔπειθον οὐδέν᾽ οὐδέν, ὡς τάδ᾽ ἤμπλακον.

ΧΟ.

ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.

ΚΑ.

ἰοὺ ἰού, ὢ ὢ κακά

ὑπ᾽ αὖ με δεινὸς ὀρθομαντείας πόνος
1215

στροβεῖ ταράσσων φροιμίοις †ἐφημένους†.

ὁρᾶτε τούσδε τοὺς δόμοις ἐφημένους

νέους, ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασιν;

παῖδες θανόντες, ὡσπερεὶ πρὸς οὐ φίλων,

χεῖρας κρεῶν πλήθοντες οἰκείας βορᾶς
1220

ξὺν ἐντέροις τε σπλάγχν᾽, ἐποίκτιστον γέμος,

πρέπουσ᾽ ἔχοντες, ὧν πατὴρ ἐγεύσατο.

ἐκ τῶνδε ποινάς φημι βουλεύειν τινά,

λέοντ᾽ ἄναλκιν ἐν λέχει στρωφώμενον

οἰκουρόν, οἴμοι, τῶι μολόντι δεσπότηι·
1225

{ἐμῶι· φέρειν γὰρ χρὴ τὸ δούλιον ζυγόν.}

ναῶν τ᾽ ἄπαρχος Ἰλίου τ᾽ ἀναστάτης

ἄτης λαθραίου τεύξεται κακῆι τύχηι·

οὐκ οἶδεν οἷα γλῶσσα μισητῆς κυνός,

λε ίξασα κἀγκλίνασα φαιδρὸν οὖς, δάκνει.
1230

τοιάδε τόλμα ν θῆλυς ἄρσενος φονεύς

ἔστιν. τί νιν καλοῦσα δυσφιλὲς δάκος

τύχοιμ᾽ ἄν; ἀμφίσβαιναν, ἢ Σκύλλαν τινα

οἰκοῦσαν ἐν πέτρασι, ναυτίλων βλάβην,

θυίουσαν Ἅιδου μητέρ᾽ ἄσπονδόν τ᾽ ἄρη
1235

φίλοις πνέουσαν; ὡς δ᾽ ἐπωλολύξατο

ἡ παντότολμος, ὥσπερ ἐν μάχης τροπῆι.

δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμωι σωτηρίαι.

καὶ τῶνδ᾽ ὅμοιον εἴ τι μὴ πείθω, τί γάρ;

τὸ μέλλον ἥξει· καὶ σύ μ᾽ ἐν τάχει παρών
1240

ἄγαν {γ'} ἀληθόμαντιν οἰκτίρας ἐρεῖς.

ΧΟ.

Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1202 focus

ΚΑ.

μάντις μ' ᾿Απόλλων τῶιδ᾽ ἐπέστησεν τέλει..

ΧΟ.

μῶν καὶ θεός περ ἱμέρωι πεπληγμένος;

ΚΑ.

πρὸ τοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

ΧΟ.

ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὐ πράσσων πλέον.
1205

ΚΑ.

ἀλλ᾽ ἦν παλαιστής κάρτ᾽ ἐμοὶ πνέων χάριν.

ΧΟ.

ἢ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἠλθέτην νόμωι;

ΚΑ.

ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

ΧΟ.

ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ἡιρημένη;

ΚΑ.

ἤδη πολίταις πάντ᾽ ἐθέσπιζον πάθη.
1210

ΧΟ.

πῶς δῆτ᾽ ἄνατος ἦσθα Λοξίου κότωι;

ΚΑ.

ἔπειθον οὐδέν᾽ οὐδέν, ὡς τάδ᾽ ἤμπλακον.

ΧΟ.

ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.

Testim.:

1195 Hesych. φλέδων· φλυαρία· καὶ ὁ ἀλαζών, εὐήθης 1216 Hesych. στροβεῖ[ται]· ταράσσει (Ι. ταράσσων) κινεῖ.

Apparatus Criticus

κλύζειn κλύειν ξύμφθογγος σύμφογγος ξύμφογγος πρώταρχον πρώταρχος κυρῶ τηρῶ ἐκμαρτύρησον καὶ μαρ. τὸ μὴ μ᾽ ὅρκου ὅρκος πῆγμα πῆμα ἀλλόθρουν τὸ πᾶν ἀλλ. πόλιν ¹ ἁβρύνεται βαρύνεται ἠλθέτην ἤλθετον ἄνατος ἄνακτος

ΚΑ.

ἰοὺ ἰού, ὦ ὦ κακά.

ὑπ᾿ αὐ με δεινὸς ὀρθομαντείας πόνος
1215

στροβεῖ ταράσσων φροιμίοις. ἐφημένους

ὁρᾶτε τούσδε τοὺς δόμοις ἐφημένους

νέους, ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασιν;

παῖδες θανόντες, ὡσπερεὶ πρὸς τῶν φίλων,

χεῖρας κρεῶν πλήθοντες, οἰκείας βορᾶς,
1220

σὺν ἐντέροις τε σπλάγχν᾽, ἐποίκτιστον γέμος,

πρέπουσ᾽ ἔχοντες, ὧν πατὴρ ἐγεύσατο.

ἐκ τῶνδε ποινὰς φημὶ βουλεύειν τινά

λέοντ᾽ ἄναλκιν ἐν λέχει στρωφώμενον

οἰκουρόν, οἴμοι, τῶι μολόντι δεσπότηι
1225

ἐμῶι· φέρειν γὰρ χρὴ τὸ δούλιον Ζυγόν.

νεῶν τ᾽ ἄπαρχος Ἰλίου τ᾽ ἀναστάτης

οὐκ οἶδεν, οἷα γλῶσσα μισητῆς κυνός

λείξασα κἀκτείνασα φαιδρὸν οὖς δίκην

ἄτης λαθραίου τεύξεται κακῆι τύχηι.
1230

τοιάδε τόλμα· θήλυς ἄρσενος φονεύς·

ἔστιν· τί νιν καλοῦσα δυσφιλὲς δάκος

τύχοιμ᾽ ἄν; ἀμφίσβαιναν ἢ Σκύλλαν τινά

οἰκοῦσαν ἐν πέτραισι ναυτίλων βλάβην,

θύουσαν ἅιδου μητέρ᾽ ἄσπονδόν τ᾽ Ἄρη
1235

φίλοις πνέουσαν; ὡς δ᾽ ἐπωλολύξατο

ἡ παντότολμος ὥσπερ ἐν μάχης τροπῆι,

δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμωι σωτηρίαι.

καὶ τῶνδ᾽ ὅμοιον εἴ τι μὴ πείθω· τί γάρ;

τὸ μέλλον ἥξει. καὶ σύ μ᾽ ἐν τάχει παρὼν
1240

ἄγαν γ ἀληθόμαντιν οἰκτίρας ἐρεῖς.

Translations (10)

Agamemnon Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 1202 focus

Cassandra

The seer Apollo appointed me to this office.

Chorus

Can it be that he, a god, was smitten with desire?

Cassandra

Before now I was ashamed to speak of this.

Chorus

In prosperity all take on airs.
1205

Cassandra

Oh, but he struggled to win me, breathing ardent love for me.

Chorus

Did you in due course come to the rite of marriage?

Cassandra

I consented to Loxias but broke my word.

Chorus

Were you already possessed by the art inspired of the god?

Cassandra

Already I prophesied to my countrymen all their disasters.
1210

Chorus

How came it then that you were unharmed by Loxias’ wrath?

Cassandra

Ever since that fault I could persuade no one of anything.

Chorus

And yet to us at least the prophecies you utter seem true enough.

Cassandra

Ah, ah! Oh, oh, the agony!

Once more the dreadful throes of true prophecy whirl and distract me with their ill-boding onset. Do you see them there—sitting before the house—young creatures like phantoms of dreams? Children, they seem, slaughtered by their own kindred,
1215

their hands full of the meat of their own flesh; they are clear to my sight, holding their vitals and their inward parts (piteous burden!), which their father tasted. For this cause I tell you that a strengthless lion, wallowing in his bed, plots vengeance,
1220

a watchman waiting (ah me!) for my master’s coming home—yes, my master, for I must bear the yoke of slavery. The commander of the fleet and the overthrower of Ilium little knows what deeds shall be brought to evil accomplishment by the hateful hound, whose tongue licked his hand, who stretched forth her ears in gladness,
1225

like treacherous Ate. Such boldness has she, a woman to slay a man. What odious monster shall I fitly call her? An Amphisbaena¹? Or a Scylla, tenanting the rocks, a pest to mariners,
1230

a raging, devil’s mother, breathing relentless war against her husband? And how the all-daring woman raised a shout of triumph, as when the battle turns, the while she feigned to joy at his safe return! And yet, it is all one, whether or not I am believed. What does it matter?
1235

What is to come, will come. And soon you, yourself present here, shall with great pity pronounce me all too true a prophetess.
1240

The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1202 focus

The prophet Apollo appointed me to this office.

CHORUS

What! was he, a god, smitten with a passion for you

CASSANDRA

Heretofore I was ashamed to tell this tale 2

.

CHORUS

Aye, for every one that is very prosperous grows delicate.

CASSANDRA

But he was an eager suitor, breathing strong love for me.

CHORUS

Did you even meet in wedlock?

CASSANDRA

Having consented, I deceived him.

CHORUS

Wast thou already possessed of inspired lore?

CASSANDRA

I was even then predicting all their sufferings to my countrymen.

CHORUS

How then wast thou unscathed by the wrath of Loxias?

CASSANDRA

I used to win no one's credence in any thing, after I had committed this trespass.

CHORUS

Yet to us at all events thou seemest to utter things worthy of belief.

CASSANDRA

HO! ho! alas! alas! oh miseries! again the dread task of true prophecy is racking me, troubling me with the preludings of predictions. See ye these infants sitting' here on the palace, like to the phantoms of dreams?—children just as if they had perished by the hands of their friends,—their hands crammed with the meat of their own flesh; and they stand forth holding their bowels along with their entrails, a piteous mess, of which their father tasted 3

. For this, I tell you, that a craven lion, wallowing in his lair, haunting his home, ah me! is plotting retribution for him that is returned,—my master; for I must needs bear the yoke of slavery. And the commander of the ships, and the overturner of Ilion, knows not what things the tongue of the hateful bitch having uttered, and prolonged with fair-seeming purpose, like Atè lurking in secret, will obtain with evil success. Such horrors doth she dare; a woman is the murderer of a man 1

. What hateful monster may I rightly call her? an amphisbaena, or a Scylla that dwells among the rocks, the pest of mariners' vessels, a raving dam of Hades, and breathing to her friends a truceless curse 2

? And how she, full of all daring, shouted over him, like in the turn of the fight! Yet she feigns that she rejoices in the safety of his return. And 'tis all one if I convince you nought of these things; for what matters it? That which will be will come. Thou too, present there, shalt pitying pronounce me but too true a prophetess 3

.

CHORUS

AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1202 focus

fait le délicat dans les jours de bonheur.

AGAMEMNON

CASSANDRE

Il luttait pour m'avoir, tout embrasé d'amour.

LE CORYPHÉE

Et, tout comme les autres, vous fîtes œuvre de chair ?

CASSANDRE

Je promis à Loxias et trahis mon serment.

LE CORYPHÉE

Possédais-tu déjà l'art qui t'inspire ici ?

CASSANDRE

Je prédisais déjà ses maux à ma patrie.

LE CORYPHÉE

Quoi ? le courroux du dieu ne te punit donc pas ?

CASSANDRE

Dès que je l'eus trompé, personne ne me crut.

LE CORYPHÉE

Tes oracles pour nous ne sont que trop croyables !

CASSANDRE

Hélas ! hélas ! ah ! ah ! misères ! de nouveau le travail prophétique, terrible, me fait tourner sur moi-même et m'affole de son (horrible) refrain ! — Voyez ces jeunes hommes assis près du palais, pareils aux formes des songes : on dirait des enfants tués par des parents ; les
mains pleines de chairs — leur corps même offert en pâture ! — ils portent une pitoyable charge et d'entrailles et de viscères, qu'un père approcha de sa bouche ! Voilà, je vous le déclare, ce dont quelqu'un médite la vengeance, un lion ¹ — mais un lion lâche qui reste à la maison et, vautré dans
le lit, las ! y attend le retour du maître — mon maître, puisqu'il me faut porter un joug d'esclave. Et le chef de la flotte, le destructeur de Troie ne sait pas ce que l'odieuse chienne, dont la voix longuement dit et redit l'allégresse,
sournoise puissance de mort, lui prépare pour son malheur ! Telle est son effronterie ! Femelle tueuse du mâle, je vois en elle... De quel monstre odieux ² — dragon à deux têtes, Skylla gîtée dans les rochers, fléau des marins — devrai-je emprunter le nom pour donner celui qu'elle
mérite à cette mère en furie, sortie de l'Enfer, qui contre

AGAMEMNON

CASSANDRE

tous les siens ne respire que guère sans trêve. Ah ! le cri de triomphe qu'elle a poussé, la scélérate : le cri du guerrier devant la déroute ennemie ! Et l'on s'imagine qu'elle exprime ainsi la joie d'un heureux retour ! — Mais, croyez-
moi ou non, peu m'importe ! ce qui doit être sera, et toi, qui bientôt vas en être témoin, plein de pitié, tu diras que j'étais trop véridique prophétesse.

LE CORYPHÉE

Tu as parlé

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 1202 focus

Apollo grac’d me with this ſkill. At firſt

The curb of modeſty was on my tongue.

CHORUS.

Did the God feel the force of young deſire?
1345

In each gay breast ease fans the wanton flame.

CASSANDRA.

With all the fervor of impatient love

He ſtrove to gratify my utmoſt wiſh.

CHORUS.

And didſt thou liſten to his tempting lures?

CASSANDRA.

Firſt I aſſented, then deceiv’d the God,
1350

CHORUS. AGAMEMNON.

CHORUS.

Waſt thou then fraught with these prophetic arts?

CASSANDRA.

E’en then I told my country all its woes:

CHORUS.

The anger of the God fell heavy on thee?

CASSANDRA.

My voice, for this offence, loſt all perſuaſion.

CHORUS.

To us it ſeems a voice of truth divine.
1355

CASSANDRA.

Woe, woe is me! Again the furious pow’r

Swells in my lab’ring breast; again commands

My bursting voice; and what I ſpeak is Fate.—

Look, look, behold those children. — There they ſit;

Such are the forms, that in the troubled night
1360

Diſtract our ſleep. — By a friend’s hands they died:

Are these the ties of blood?—See, in their hands

Their mangled limbs, horrid repaſt, they bear:

Th' invited father ſhares th’ accurſed feaſt.

AGAMEMNON.

CASSANDRA.

For this the ſluggard ſavage, that at ease
1365

Rolls on his bed, nor rouſes from his lair,

’Gainſt my returning lord, for I must wear

The yoke of ſlavery, plans the dark deſign

Of death.

Ah me! the chieftain of the fleet,
1370

The vanquisher of Troy, but little knows

What the ſmooth tongue of miſchief, filed to words

Of glozing courtesy, with Fate her friend,

Like Ate ranging in the dark can do

Calmly: ſuch deeds a woman dares: ſhe dares
1375

Murder a man.

What ſhall I call this miſchief?

An Amphiſbæna? or a Scylla rather,

That in the vex’d rocks holds her reſidence,

And meditates the mariner’s deſtruction?
1380

Mother of Hell, ’midſt friends enkindling diſcord

And hate implacable!

With dreadful daring

How did ſhe ſhout, as if the battle ſwerv’d?

Yet with feign’d joy ſhe welcomes his return.—
1385

These words may want perſuaſion. What of that?

What must come, will come and e’er long with grief

Thou ſhalt conſeſs my prophecies are true.

AGAMEMNON.

CHORUS.

Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1202 focus

M'assegnò tale ufficio il vate Apollo.

CORIFEO

Colpito anch'ei, sebbene Iddio, d'amore?

CASSANDRA

Fu tempo che pudore erami dirlo.

CORIFEO

S'accoppia orgoglio alla felice sorte.
1400

CASSANDRA

Tutto spirando grazia ei mi tentava.

CORIFEO

E giungeste, come usa, a crear parvoli?

AGAMENNONE

CASSANDRA

Promisi al Nume ambiguo; e non mantenni.

CORIFEO

Eri dalla divina arte già invasa?

CASSANDRA

Già predicevo ai cittadini i mali.
1405

CORIFEO

Dallo sdegno d'Apollo illesa fosti?

CASSANDRA

Niuno, poi ch' io mentii, convinsi in nulla.

CORIFEO

Pur vere cose a noi, sembra, predici.

CASSANDRA

Ahimè, ahimè! Ahi, sciagura, sciagura!

Terribile entro me di nuovo turbina
1410

il travaglio fatidico, mi squassa

coi suoi preludî lugubri.

Vedete

seduti entro la casa quei fanciulli

pari a larve di sogni? Figli sono,
1415

figli trafitti dai lor cari. Tendono,

CASSANDRA

colme le mani, i visceri e l' entragne,

misero peso, orrido pasto! Il padre

loro ne gusta.

Alcuno, io vel predíco,
1420

la lor vendetta medita: un imbelle

domestico leone, che s' avvoltula

entro nei letti, contro il signor mio:

ché d'un signore il giogo anch'io sopporto.

Dei legni il condottier, quegli che strusse
1425

Ilio, non sa che danni gli apparecchi,

ilare in cuore, con funerea sorte,

pari ad Ate invincibile, con lunga

ciancia, la lingua d'odiosa cagna!

Tanto osa! Una virago uccide un uomo.
1430

Con quale nome d' aborrito mostro

ben potrei designarla? Anfesibena ?

Scilla annidata fra gli scogli, a eccidio

dei navichieri? Dèmone d'Averno,

che sugli amici, dalle fauci, spira
1435

guerra implacata ?

Ah, tracotante! Come

ululò! Come su nemica fuga!

E pareva gioir che salvo fosse

lo sposo !
1440

Oh!, bene uguale è che mi credano

o no! L'evento appressa già. Pei fatti

presto vedrai se di sciagure io sono

profetessa verace. E avrai pietà.

CORIFEO

Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1202 focus

Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 1202 focus

Oh,

seligen Untergang

gaben die Götter dir,

schmetternde Nachtigall.

1205

Lebst in dem Federkleid

jeglicher Sorge fern,

kennst nicht die Träne.

Für mich

ein Streich mit scharfem Beil, tief bis
1210

ins Herz.

Chor.

1150 Woher befiel dich

die bitt're Qual

der göttlichen Gabe?

Du weißt zu singen,
1215

was Schauder weckt.

Singst es mit schrillem Schrei,

singst es mit vollem Ton,

sage, woher du die Künste

1155 der Seherkraft empfingst.
1220

Kassandra.

Paris, o Paris,

deine Vermählung

stürzte die Deinen.

Strom meiner Heimat,

heil'ger Skamandros,
1225

einst an deinen Gestaden

wuchs und gedieh ich.

1160 Jetzt werd' ich meine Sprüche bald, ich weiß es wohl,

am Acheron und am Kokytos singen.

Chor.

Wie kommst du zu diesem so deutlichen Wort?
1230

Ein Kind kann es verstehn.

1165 Dein bitteres Los, daß du wimmernd beweinst,

trifft mich wie Schlangenbiß.

Ich hör' und schaud're.

Kassandra.

Troia, o Troia,
1235

bist nun zerschlagen,

gänzlich vernichtet,

und Hekatomben

schlachtete reichlich

Kassandra.

für die Feste der Vater,
1240

1170 aber vergeblich.

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Anna Swanwick, 1886.) — 1202 focus

CASSANDRA

Loxias, the seer, me with this grace endowed.

Chorus

How! passion-smitten was he, though a god?

CASSANDRA

Till now it shamed me to speak of this.

Chorus

True ; for who fareth well grows over-nice.

CASSANDRA

Love-wrestler was he, warm his favour breathed.

Chorus

Came ye in course to rite conjugial ?

CASSANDRA

Consent I gave, but cheated Loxias.

Chorus

Mistress already of presaging art?

CASSANDRA

Ay, to the townsmen all their woes I spelled.

Chorus

How then by wrath of Loxias unharmed ?

CASSANDRA

No credence won I after this offence.

Chorus

To us thy oracles seem all too true.

CASSANDRA

Woe! woe! alas! alas! ye miseries !

Of faithful augury the direful toil

Racks me once more, with bodeful preludings

Vexing my soul.-Seated within these halls,

See, tender boys, like dreamy phantoms; children,

As by their dear ones done to death, their hands

Filled with their proper flesh, for nutriment;

Their heart and vitals,—loathsome, piteous, meal,—

Look, how they hold,-their sire has tasted, look!

For these, I say, vengeance devising, waits

A dastard lion, wallowing in bed;

House-warden, sooth, to him that's come, my master.

For the slave’s yoke, alas ! I needs must bear.

The naval leader, leveller of Troy,

He knows not that the fell she-dog, whose tongue

Spoke words of guileful welcome, long drawn out,

Like lurking Atè, will achieve his doom.

Such things she dares ; the female slays the male!

Her,—what detested monster may I name

Aud hit the mark ?-Some basilisk, or Scylla

Housing in rocks, deadly to mariners,

Infuriate dam of Hades, breathing forth,

Against her dearest, curse implacable ?

What triumph-notes exultantly she raised,

All daring one, as in the turn of fight,

Feigning to gratulate his safe return !

What boots it whether I persuade or no ?

The doomed must come ; ere long to pity moved,

Me thou wilt own a prophet all too true.

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1202 focus

That is my power—a boon Apollo gave.

Chorus.

God though he were, yearning for mortal maid?

Cassandra.

Ay! what seemed shame of old is shame no more.

Chorus.

Such finer sense suits not with slavery.

Cassandra.

He strove to win me, panting for my love.
1390

Chorus.

Came ye by compact unto bridal joys?

Cassandra.

Nay—for I plighted troth, then foiled the god.

Chorus.

Wert thou already dowered with prescience?

Cassandra.

Yea—prophetess to Troy of all her doom.

Chorus.

How left thee then Apollo's wrath unscathed?
1395

Cassandra.

I, false to him, seemed prophet false to all.

Chorus.

Not so—to us at least thy words seem sooth.

Cassandra.

Woe for me, woe! Again the agony—

Dread pain that sees the future all too well

With ghastly preludes whirls and racks my soul.
1400

Behold ye—yonder on the palace roof

The spectre-children sitting—look, such things

As dreams are made of, phantoms as of babes,

Horrible shadows, that a kinsman's hand

Hath marked with murder, and their arms are full—
1405

A rueful burden—see, they hold them up,

The entrails upon which their father fed!

For this, for this, I say there plots revenge

A coward lion, couching in the lair—

Guarding the gate against my master's foot—
1410

My master—mine—I bear the slave's yoke now.

And he, the lord of ships, who trod down Troy,

Knows not the fawning treachery of tongue

Of this thing false and dog-like—how her speech

Glozes and sleeks her purpose, till she win
1415

By ill fate's favour the desirèd chance,

Moving like Atè to a secret end.

O aweless soul! the woman slays her lord—

Woman? what loathsome monster of the earth

Were fit comparison? The double snake—
1420

Or Scylla, where she dwells, the seaman's bane,

Girt round about with rocks? some hag of hell,

Raving a truceless curse upon her kin?

Hark—even now she cries exultingly

The vengeful cry that tells of battle turned—
1425

How fain, forsooth, to greet her chief restored!

Nay then, believe me not: what skills belief

Or disbelief? Fate works its will—and thou

Wilt see and say in ruth Her tale was true.

Chorus.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 1202 focus

Der Seher Phöbos weihte mich zu diesem Amt.
1150

Der Chorführer.

Von Liebessehnen übermannt, obwohl ein Gott?

Kassandra.

Dies auszusprechen wehrte mir bisher die Scham.

Der Chorführer.

Zu zartgewöhnt ist Jeder, der im Glücke wohnt.

Kassandra.

Er, ganz entbrannt von Liebe, rang um meine Gunst.

Der Chorführer.

Genoßt ihr auch der Liebe, wie's die Sitte will?
1155

Kassandra.

Verheißen hatt' ich's und betrog den Loxias.

Der Chorführer.

Da schon der gotterfüllte Geist dein Herz besaß?

Kassandra.

Schon that ich Troja's Bürgern all' ihr Leiden kund.

Der Chorführer.

Wie? Lief dich Phöbos ungestraft in seinem Zorn?

Kassandra.

Mir schenkte Niemand Glauben, weil ich so gefehlt.
1160

Der Chorführer.

Uns, traun, erscheint glaubwürdig, was dein Mund enthüllt.

Kassandra.

O Grau'n, o Grau'n! Ach, ach, o Schmerz!

Wie treibt mich wieder grause Wuth des Seherflugs

Umher in jähem Wirbel unheilvollen Lauts!

Ha, seht ihr jene Kleinen dort am Königshaus
1165

Gelagert, eitler Träume Nachtgestalten gleich?

Es scheinen Knaben, die des Freundes Arm erschlug:

Das Mahl vom eignen Fleische füllt die kleine Hand;

Sie tragen selbst (o grause, jammervolle Last!)

Ihr Herz und Eingeweide, das der Vater af.
1170

Darüber sinnt auf Rache, so verkünd' ich euch,

Ein feiger Löwe, welcher frech im Bett sich wälzt,

Im Hause lauernd auf den Heimgekehrten, ach!

Auf meinen Herrn: denn tragen muß ich Sklavenjoch!

Der Schiffe König, Ilions Eroberer,
1175

Nicht ahnt er, welches Schicksal ihm das Zungenspiel

Der allverhaften Hündin, die voll Gleißnerei

Ausspann die langen Neden, bald zu bösem Gruß,

Der schlauverborgnen Ate gleich, vollenden wird.

Und solchen Frevel wagt ein Weib, wird Mörderin
1180

Des Mann's! O welches Ungethümes Name ziemt

Der Argen? Nenn' ich Natter, nenn' ich Skylla fie,

Die tief in Felsenschlünden haust, der Schiffer Fluch,

Wuthvolle Todesmutter, die sühnlosen Mord

Zuschnaubt den Freunden? Wie sie hell aufjubelte,
1185

Die Allverwegne, wie im Siegesruf der Schlacht!

Sie heuchelt Freude, daß er glücklich heimgekehrt!

Und ob man hier auch Glauben mir versage, - sei's!

Sie naht, die Zukunft. Zeuge wirst du selbst sofort,

Und nennst mich jammernd allzuwahre Seherin.
1190

Der Chorführer.

Commentary

Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus

1202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-715

NA Coli signo interpungebatur post

πέποιθα

. Recte Schützius in maiore editione omnem interpunctionem sustulit, sed tamen in interpretatione secutus est vulgatum. Vix credas adeo non percepisse editores magnam illam vim, quae in cumulatione verborum est, ut interpunctionem istam, qua plane enervatur oratio, servarent.

1202

1203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-716

χλιδῶσα

Ven. Flor. Vict.

δειχλιδῶσα

Farn.

1203

1206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-717

κοίμησον

Ven. Flor. Vict.

κόμισον

Farn. ut Casaubonus, Vossius, Pearsonus scribendum putarunt. Non mutandum est

κοίμησον

, sed non quod

κοιμᾶν

vetustior forma sit, ut visum est Blomfieldio, qui Callimacho h. Iovis v. 47. male eripuit

κοιμᾶν

1206

1207. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-718

δ' οὔτε

, ut Canterus scripsit, Flor. Farn.

δ' οὔτε

Vict. et, ut videtur, Ven.

1207

1208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-719

οὐκ ἐμπατέσται γ' Libri

οὐκ εἰ παρέσται γ'

. Aurato scribendum videbatur

τάδ᾽ ἔσται γ'

. Emendavit Schützius.

1208

1209. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-720

κατεύχῃ Libri

κατεύχῃ

1209

1210. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-721

τίνος

Τίνος

, ut Stanleius scribendum vidit, Ven. Flor.

Τινὸς

male Farn. Vict. ἄκος Deinde libri

ἄχος

, quod correxit Auratus.

1210

1211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-722

ἂν

ἦ κάρτ᾽ ἄρ᾽ ἂν παρεσκόπης

, ad ultimam syllabam ab eadem manu

εις

supra adscripto, Flor. et, ut videtur, Ven.

κάρτ' ἄρ' ἂν παρεσκόπης

, supra scripta

ης

, Farn.

ἢ κάρτ᾽ ἄρ᾽ ἂν παρεσκόπεις

Vict. Auratus et Canterus

ἀράν

. Heathius

ἢ κάρτ' ἄγαν

vel

ἢ κάρτα γοῦν

. Musgravium

ἢ κάρτ' ὅρον

coniecisse scribit Blomfieldius: voluit

ἢ κάρτ' ὅσον

. Porsonus, ne versus per dipodias incederet, in praef. Hecubae p. XXVIII.

ἢ κάρτα χρησμῶν ἀπ' ἐμῶν παρεσκόπεις

. Secuti sunt editores Britanni. De numeris dictum est in Elem. doctr. metr. p. 112. Ad verba quod attinet, etsi defendi potest

ἂν

, ut sensus sit valde aberrares a dictione mea, si scilicet a viro quopiam id facinus peragi crederes: tamen multo veri similius est non ea particula usam Cassandram finite dicere valde aberrasti a mente mea. Itaque

ἂν

scripsi, iterum. Vidit hoc etiam Franzius. Exprobrat Cassandra quod et ante non intellexerit chorus de Agamemnone eam loqui et nunc non videat interfectricem esse Clytaemnestram.

1211

1213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-723

ἐπίσταμαι

Flor. Farn. Vict.

ἐπίσταται

Ven. Porsonus ex Marklandi coniectura ad Iph. Taur. v. 341.

ἐπίστασαι

. Secutus est Blomfieldius. Sed ineptum esset choro dici Graece scis. Immo satis tamen Graece locuta mihi videor inquit Cassandra. Confirmat etiam responsio chori. Elmsleium, qui "Ἕλλην'" in

ἐμὴν

mutari voluerat, satis refutavit Wellauerus.

1213

1214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-724

δυσμαθῆ

δυσπαθῆ

Ven. Flor. Vict. Emendavit Canterus, et videtur

δυσμαθῆ

esse in Farn.

1214

1215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-725

παπαῖ, τόδ᾽ οἷον πῦρ· ἐπέρχεται δέ μοι.

παπαῖ, οἷον τὸ πῦρ ἐπέρχεται δέ μοι

Vict. et ut videtur Ven. Flor. Sic etiam Farn. nisi quod

παπαῖ

. Auratus

ὅσον

, quod arripuit Stanleius, qui

δέ μοι

δέμας

mutari voluit. Permirum est Blomfieldi interpunctionem,

παπαῖ· οἷον τὸ πῦρ· ἐπέρχεται δέ μοι;

Wellauero et Scholefieldio, qui tamen interrogationem sustulerunt, probari potuisse. Vellem dixisset Blomfieldius qui sensus quaeve ratio esset istius orationis. Senserat ille partem veri: sed id saltem dici debebat

οἷόν τι πῦρ

. At tam elumbem versum certo non scripsit Aeschylus. Quasi ignem cernere sibi videtur Cassandra, eumque adversus se accedentem: intelligit autem perniciem sibi a Clytaemnestra appropinquantem. Sed id sic dixerat Aeschylus

παπαῖ, τόδ᾽ οἷον πῦρ· ἐπέρχεται δέ μοι.

1215

1217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-726

δίπους

Vict.

δίπους

Ven. Flor. et, quod Elmsleius neglexit, Farn.

1217

1220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-727

ἐν οἴνῳ

καμοῦ μισθὸν ἐνθήσει κότῳ

Ven. Flor. Vict. In Flor. ad

μισθὸν

supra scriptum alia manu

μνησ

, quod nescio an

μνῆσιν

legi debeat. Auratus

κἀμοὶ

κότῳ

: hoc posterius etiam Casaubonus. Scaliger

καμοὶ πιστὸν

κύτει

vel

μικτὸν

ποτῷ

. Alia non magis utilia protulit Wakefieldius in Silva crit. I. p. 15. Quod ego scribendum conieci,

ἐν οἴνῳ

, confirmavit Farn. Et quasi medicamentum, inquit, parans, mei quoque mercedem se irae admixturam gloriatur, acuens viro ensem, ut pro me adducta rependat caedem.

1220

1222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-728

ἀντιτίσεσθαι Medio huic verbo

ἀντιτίσεσθαι

superscriptum

τ'

in Farn. notavit Elmsleius, quod quid sit non intelligo, nisi est loco non suo positum

τ'

, ut legi aliquis voluerit

ἐμῆς τ᾿ ἀγωγῆς

. At explicatur hoc versu illud

καμοῦ μισθὸν ἐνθήσειν κότῳ

. Blomfieldius edidit

ἀντιτίσεσθαι

1222

1225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-729

ὀξὺ μὲν Recte ad

ὀξὺ μὲν

in Flor. adscriptum

ἡ στολή

, recteque scholion in Farn.

πρὸς τὴν ἑαυτῆς ἐσθῆτα τοῦτο λέγει, σχίζουσα τὰ ἑαυτῆς ἱμάτια

. Aurati coniectura,

ὀξὺ μὲν

, invenit qui eam probarent. Librorum scripturam servavit quidem Scholefieldius, sed mirabili iudicio Agamemnonem dici putavit. Imitatus est Aeschylum Euripides Troad. v. 451. ubi Cassandra

ὦ στέφη τοῦ φιλτάτου μοι θεῶν, ἀγάλματ' εὐιά, χαίρετ'· ἐκλέλοιφ' ἑορτάς, αἷς πάροιθ᾽ ἀγαλλόμην.

Et v. 256.

ἴτ' ἀπ' ἐμοῦ χρωτὸς σπαραγμοῖς· ὡς ἔτ᾽ οὐδ᾽ ἁγνὴ χρόα δῶ θοαῖς αὔραις φέρεσθαι σοὶ τάδ᾽, ὦ μαντεῖ᾽ ἄναξ.

ῥίπτε, τέκνον, καθέοις κλῇδας καὶ ἀπὸ χροὺς ἐνδυτῶν στεφέων ἱεροὺς στόλους. Omnem hunc Aeschyli locum Canterus in Novis lectionibus II. 9. comparavit cum Statii versibus in Theb. VII. 782. seqq.

1225

1226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-730

ἴτ' ἐς φθόρον πεσόντ'· ἐγὼ δ᾽ ἅμ᾽ ἕψομαι.

ἀγαθὰ δ' ἀμείψομαι

Ven. Flor. Vict. nec differt Farn. nisi accentu,

ἀγαθῷ δ'

. Adscripta in eo codice glossa,

ἀντὶ τοῦ καλλίω

. In Ven.

ἀμείψομαι

correctum ex

. Scaliger

ἀγαθῶν

. Auratus et Vossius

ἐγὼ δὲ ἕως ἂν

, vel

δ᾽ ἢ ἐγὼ δ'

. Sic rettulit Spanhemius. Iacobi malam coniecturam,

ἴτ' ἐς φθόρον πεσόντα γ· ὧδ᾽ ἀμείψομαι

, recepit Blomfieldius. Alii alia coniecerunt, quae non magis probari possunt. Heathius, qui sensum perspexerat,

ἐγὼ δ' ἀμείψομαι

scribendum putabat, quo se quoque perituram diceret Cassandra. Scholefieldius meam emendationem, nesciens cuius esset, recepit,

ἴτ' ἐς φθόρον πεσόντ'· ἐγὼ δ᾽ ἅμ᾽ ἕψομαι.

Communicavi eam ante multos annos in scholis meis cum auditoribus.

1226

1227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-731

ἄτης Libri

ἄλλην τιν' ἄτην

. Flor.

τίν'

, accentu retracto. Vossius

ἄλλην τιν, ἄλλην

. Stanleius

ἄτης

. Porsonus

ἄτης

. Schutzius

ἄταις

, quod Blomfieldius recepit. Halmius in Lect. Aesch. I. p. 29.

μάντιν τιν' ἄλλην

. Defendere conatus est

ἄτην

Naekius in praefatione illa, cuius ad v. 1194. mentionem feci, ut, quoniam vatum, qui fere mala vaticinari creduntur, ea sors est ut ipsi paene pro caussa malorum habeantur,

ἄτην

Cassandra dicat eam quae sibi successura sit ita ut ipsa quoque noxa esse existimetur. Nimis haec quaesita explicatio est, multumque, ut mihi videtur, a simplici gravitate Aeschyli aliena. Non dubito quin verum sit

ἄτης

, in quo acerba inest exprobratio mali ab Apolline dati.

Τί πλουτεῖν

cum genitivo construitur, ita quidni etiam

πλουτίζειν

1227

1229-1231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-732

ἐποπτεύσας δέ με κἄν τοῖςδε κόσμοις καταγελωμένην μέγα φίλων ὑπ' ἐχθρῶν, οὐ διχορρόπως ματήρ.

ἐπόπτευσας

Vict. sed

ἐποπτεύσας

enotatum ex Ven. Flor.

ἐπώπτευσας

, ut Heathius scribendum coniecit, Farn. cum interpretatione

εἶδες

. Intelligebat enim Triclinius

ἐποπτεύσας δέ με

in ea quidem horum versuum conformatione, quae in libris est, ferri plane non posse. Auratus paullo melius

γέ με

, haud dubie ille

ἐποπτεύσας

legens. In proximo versu

μετά

Vict.

μέτα

codices. Scribendum esse

μέγα

ad Humboldti interpretationem adnotavi. Deinde interpungitur in edd. vett.

φίλων, ὑπ᾽ ἐχθρῶν, οὐ διχορρόπως μάτην

. Si se non ambigue frustra derisam dicit ab amicis, qui ei propter praedictionem malorum inimici fuerint, ea sententia non multum ad rem facit, eoque languet. Non enim hic quod iniuria spreta essent eius vaticinia, sed simpliciter quod spreta et contempta essent queri eam conveniebat. Omnino autem quis non, ubi dixit

ἰδοὺ δ', Ἀπόλλων αὐτὸς ἐκδύων ἐμὲ χρηστηρίαν ἐσθῆτα

, hoc potius eam confirmare, eoque referri

οὐ διχορρόπως

existimabit? At ita

μάτην

adiici non potuit. Neque vero adiectum est, si quid video, ab Aeschylo. Nam illa verba,

ἐποπτεύσας δέ με

, aut verbum aliquod, aut nomen, quod pro verbo esset, requirebant. Id autem unius litterae mutatione restituere licet:

ἐποπτεύσας δέ με κἄν τοῖςδε κόσμοις καταγελωμένην μέγα φίλων ὑπ' ἐχθρῶν, οὐ διχορρόπως ματήρ.

Nam quod me hoc quoque in ornatu valde derisam ab amicis inimicis conspexit, non ambigue eius ornatus vindex est. Hesychius

ματήρ, ἐπίσκοπος, ἐπιζητῶν, ἐρευνητής

, nescio an ex hoc ipso loco, sicut alibi Aeschyleas glossas habet.

1232-1233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-733

καλουμένη δὲ φοιτάς, ὡς ἀγύρτρια, πτωχός, τάλαινα, λιμοθνὴς ἠνεσχόμην. Libri

καλουμένη δὲ φοιτὰς ὡς ἀγύπτρια, πτωχὸς τάλαινα λιμόθνης ἠνεσχόμην

. Heathius

καλουμένη

. Quod ego multis abhinc annis coniiciebam,

κακουμένη

, etiam Tyrwhitto, Musgravio, Butlero placuisse cognovi. Nec profecto male ita scriberetur. Qui vulgatum defendit Blomfieldius, coniiciens ille

φοιβάς

, in quod etiam Spanhemius inciderat, coniungi voluit

καλουμένη ἠνεσχόμην

, quae constructio nulli interpretum perspecta fuerit. Wellauerus constructionem hanc esse putabat,

καλουμένη δὲ φοιτάς, ἠνεσχόμην πτωχός, τάλαινα, λιμοθνὴς οὖσα

. Quam interpretationem non vereor ne quis eo defensum eat, quod Tzetzes in praefatione commentarii in Lycophronem Cassandram a Priamo narrat propter insaniam

ἐς πετρώροφον οἴκημα

inclusam esse. Elberlingius, iure miratus quod interpretes sibi persuaserint regiae virgini stante adhuc patria periculum fuisse ne fame moreretur, interpungendum censuit

καλουμένη δὲ φοιτάς, ὡς ἀγύρτρια πτωχὸς τάλαινα λιμοθνής, ἠνεσχόμην

, quod vertit furiosa vocari sustinui, quasi circulatrix essem mendica, misera, fame confecta. Probari hoc posset, si et

τάλαινα

abesset, quod de circulatrice dictum misere languet, de ipsa autem Cassandra acceptum alieno loco positum est, et verba hoc ordine legerentur,

ὡς πτωχὸς λιμοθνὴς ἀγύρτρια

. Nec leve momentum in eo est quod sic Cassandra de se parum, de circulatrice autem supervacanea praedicaret. Praeterea

τάλαινα

vix illa nisi de se dicere potuit. Sic enim fere ubique hoc nomen doloris significandi caussa orationi inseritur. His ego argumentis motus ita distinxi,

καλουμένη δὲ φοιτάς, ὡς ἀγύρτρια, πτωχός, τάλαινα, λιμοθνὴς ἠνεσχόμην.

Sustinui, misera, quasi circulatrix, vocari insana, mendica, fame peritura. Enumerat convicia qualia iaci in circulatrices soleant. Legebatur

λιμόθνης

. Scribendum esse

λιμοθνής

monuit Elberlingius.

1236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-734

ἀντ' ἐπιξήνου

ἀντεπίξηνον

Ven. Farn. Vict.

ἀντεπίξηνον

Flor. Glossae in Farn.

ἐναντίον. διάδοχον ἐμοῦ τῆς ξένης

. Legebat igitur interpres alius

νιν

, i. e.

ἀντί

, alius

ἀντεπίξενον

. Spanhemius ut Aurati adnotavit

ἀντ᾽ ἐπιξένοις

, ut Vossii

ἀντεπίξεινον

. Maior Canteri fides, Auratum

ἀντ᾽ ἐπίξηνον

emendasse testanti.

Ἀντὶ βωμοῦ πατρῴου ἐπίξηνον

se exspectare dicit. De eo vocabulo videndus Hemsterhusius ad Luciani Dial. mort. X. 9. p. 371.

1236

1237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-735

κοπείσῃ Libri

κοπείσης

. Auratus

κοπεῖσαν

. Abreschius et Porsonus

κοπείσῃ

, quod recepit Blomfieldius. Ambiguum est

προσφάγματι

utrum mihi victimae, an percussae iracunda crudeli mactatione significet. Hoc posterius malo. Euripides Troad. v. 624.

αἰαῖ, τέκνον, σῶν ἀνοσίων προσφαγμάτων.

1237

1238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-736

ἄτιμοι

ἄτιμόν γ'

Ven.

1238

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

1203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-659

Vgl. Hom. Ω 699 Κασσάνδρη ἰκέλη χρυσέη Αφροδίτη.

1204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-660

ἁβρύνεται, ziert sich. Vgl. Plat. Phaedr. p. 228 C ἐθρύπτετο, ὡς δὴ οὐκ ἐπιθυμῶν λέγειν.

1205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-661

ἀλλ᾽ ἦν κτἑ., wohlan so sei es gesagt, er war ein Ringer (heftiger Bewerber) der sehr mir Liebe atmete.

1206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-662

τέκνων ἔργον wie παιδουργία Soph. Oed. T. 1248. ἠλθέτην ὁμοῦ, συνηλθέτην. Die attische Form der zweiten Person Dual der hist. Tempora endigt in την. Vgl. Krüger I § 30, 1, 1.

1208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-663

ᾑρημένη wie μανίᾳ ἡρημένη, wenn es nicht ursprünglich ἐπηρμένη geheiſsen hat.

1210. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-664

Hat nicht der Groll des L. dich geschädigt?" d. h. „hat er sich nicht in seinem Grolle an dir gerächt?" Hesych. ἄνατος· ἀβλαβής.

1211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-665

ὡς temporal (seitdem). Apollod. III 12, 5 Κασάνδραν, ἡ συνελθεῖν βουλόμενος ᾿Απόλλων τὴν μαντικὴν ὑπέσχετο διδάξειν. ἢ δὲ μαθοῦσα οὐ συνῆλθεν· ὅθεν ᾿Απόλλων ἀφείλετο τῆς μαντικῆς αὐτὸ τὸ πείθειν.

1214-1215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-666

⁴

ὑποστροβεῖ με δῖνος ὀρθομαντείας ταράσσων φροιμίοις πόνων, wieder dreht mich der Wirbelwind der Weissagung und peinigt mich mit dem Vorspiel der Qualen. ὑπο bezeichnet, wie es sich allmählich und unvermerkt in ihr rührt und regt. φροίμια πόνων auch Suppl.842 .

1216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-667

ὁρᾶτε; nicht Imperativ: aptior et fortior est ad animos commovendos interrogatio. Nam si iubet videre, spectatores quoque oculos illuc advertunt, cumque nihil conspexerunt, tum demum solam illa fatidicam virginem cernere intellegunt. Si autem interrogat, ipsa quaestio statim prodit ipsam videre quod alii non videant: quo statim horror animos corripit (Hermann).

1218-1219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-668

ὡσπερεί d. h. es hat das Aussehen als ob sie u. s. w. Sie sieht es gleichsam ihnen an, dafs sie von Verwandten gemordet sind. Ebenso nachher πρέπουσι (sehen aus wie) πλήθοντες τε ἔχοντες. χείρας πλήθοντες wie χεῖρας πεπλησμένοι. κρεῶν οἰκείας βορᾶς, „von dem eigenen Fleischesfrafs" für „von dem Frafse eigenen Fleisches", weil der Vater von dem Fleische seiner Kinder, also dem eigenen Fleische afs.

⁵

1223. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-669

λέοντ᾽ ἄναλκιν: ein Löwe nur der Wildheit und Verderblichkeit, nicht dem Mute nach, kein echter Löwe ( λέοντος εὐγενοῦς 1258), vgl. Hom. y 310 ἀνάλκιδος Αἰγίσθοιο, Soph. Εl. 301 ὁ πάντ᾿ ἄναλκις οὗτος, ἡ πᾶσα βλάβη, ὁ σὺν γυναιξὶ τὰς μάχας ποιούμενος und aufserdem Hom. 8 333 ὦ πόποι, ἡ μάλα δὴ κρατερόφρονος ἀνδρὸς ἐν εὐνῇ ἤθελον εὐνηθῆναι ἀνάλκιδες αὐτοὶ ἐόντες.

1224-1225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-670

„Er sinnt auf Rache gegen den heimgekehrten Herrn - meinen Herrn." Ihr königlicher Sinn bäumt sich auf gegen den Gedanken, eine Sklavin zu sein.

⁶

1227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-671

⁷

οἴαν ἄτην. Βei κυνὸς δίκην (die Stellung wie 1040 f.) wie bei τεύξεται wird nicht γλῶσσα, sondern die ganze Person als Subjekt gedacht. Vgl. zu Eur. Med. 1244 ὦ τάλαινα χεὶρ ἐμή, λαβὲ ξίφος, λάβ᾽, ἕρπε κτέ. und Soph. oph. Trach. 549 ὀφθαλμὸς .. ὑπεκτρέπει πόδα. Schmeichelnde Hunde lecken den Herrn und teils spitzen sie das Ohr, teils lassen sie es hängen (Hom. 0 302 οὐρῇ μὲν δ᾽ ὅ γ᾽ ἔσηνε καὶ οὔατα κάββαλεν ἄμφω). – δρὸν οὐς, weil dabei das Auge in Freude strahlt, vgl. Aristoph. Frie. 156 φαιδροῖς ὠσίν. φαι-

1229. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-672

⁸

τεύξεται (zu τεύχω, vgl. Hom. T 208 τεύξεσθαι μέγα δόρπον, Hesych. τευξομένη· ποιήσουσα) κακῇ τύχῃ, nicht, wie man sonst wünscht, ἀγαθῇ τύχη (eine Paronomasie).

1230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-673

Kasandra sagt die ganze Wahrheit heraus, doch so, dafs der Chorführer sich einreden kann, das nicht zu verstehen (1244), was er nicht hören will. -

1231-1232. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-674

ἔστιν (Elmsley ἔσται), weil Kas. die That schon vollendet sieht. Vgl. 1119. καλοῦσα τύχοιμ᾽ ἄν: zu 1200. Ζα Σκύλλαν τινὰ (eine Art Sk.) vgl. Eur. Med. 1342 λέαιναν, οὐ γυναῖκα,, τῆς Τυρσηνίδος Σκύλλης ἔχουσαν ἀγριωτέραν φύσιν.

1234. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-675

⁹

θύουσαν, furentem, vgl. zu 1409. – Mit " Αιδου λήτορα (Hesych. λείτορες· ἱέρειαι. λήτειραι· ἱέρειαι. λήτειραι· ἱέρειαι τῶν σεμνῶν θεῶν) vgl. ἱερεὺς ἄτας 736, Ερινύος κλητῆρα ( Η. L. Ahrens λητῆρα) Sept. 561 . Die rasende Hadespriesterin ist die Mörderin, welche dem Hades Opfer schlachtet. ἄσπονδον Ἄρη wie ἄσπονδος oder ἄσπειστος πόλεμος von dem bellum internecivum.

¹⁰

1238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-676

τῶνδ᾽ πείθω kurz für εἴτε τι τῶνδε πείθω εἴτε μή, ὅμοιον ( οὐδὲν διαφέρει). Vgl. 1402f., Eur. Suppl. 1069 .

1239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-677

παρών d. i. beim Anblick der Leiche des Agamemnon.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

KASSANDRA. Prophet Apollon put me in this office.

CHOROS. What, even though a god, with longing smitten?

KASSANDRA. At first, indeed, shame was to me to say this.

CHOROS. For, more relaxed grows everyone who fares well. 1205

KASSANDRA. But he was athlete to me — huge grace breathing!

CHOROS. Well, to the work of children, went ye law’s way?

KASSANDRA. Having consented, I played false to Loxias.

CHOROS. Already when the wits inspired possessed of?

KASSANDRA. Already townsmen all their woes I foretold. 1210

CHOROS. How wast thou then unhurt by Loxias’ anger?

KASSANDRA. I no one aught persuaded, when I sinned thus.

CHOROS. To us, at least, now sooth to say thou seemest.

Current edition Perseus

Κασάνδρα μάντις μ᾽ Ἀπόλλων τῷδ᾽ ἐπέστησεν τέλει.

Χορός μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος; 9

Κασάνδρα προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

Χορός ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον. 1205

Κασάνδρα ἀλλ᾽ ἦν παλαιστὴς κάρτ᾽ ἐμοὶ πνέων χάριν.

Χορός ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἠλθέτην 10 νόμῳ;

Κασάνδρα ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

Χορός ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;

Κασάνδρα ἤδη πολίταις πάντ᾽ ἐθέσπιζον πάθη. 1210

Χορός πῶς δῆτ᾽ ἄνατος 11 ἦσθα Λοξίου κότῳ;

Κασάνδρα ἔπειθον οὐδέν᾽ οὐδέν, 12 ὡς τάδ᾽ ἤμπλακον.

Χορός ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.

Κασάνδρα Ἀγαμέμνονός σέ φημ᾽ ἐπόψεσθαι μόρον.

Χορός εὔφημον, ὦ τάλαινα, κοίμησον στόμα.

Κασάνδρα ἀλλ᾽ οὔτι παιὼν τῷδ᾽ ἐπιστατεῖ λόγῳ.

Χορός οὔκ, εἴπερ ἔσται 23 γ᾽: ἀλλὰ μὴ γένοιτό πως.

Κασάνδρα σὺ μὲν κατεύχει, τοῖς δ᾽ ἀποκτείνειν μέλει. 1250

Χορός τίνος πρὸς ἀνδρὸς τοῦτ᾽ ἄχος 24 πορσύνεται;

Κασάνδρα ἦ κάρτα τἄρ᾽ 25 ἂν παρεκόπης 26 χρησμῶν ἐμῶν.

Χορός τοὺς γὰρ τελοῦντας 27 οὐ ξυνῆκα μηχανήν.

Κασάνδρα καὶ μὴν ἄγαν γ᾽ Ἕλλην᾽ ἐπίσταμαι φάτιν.

Χορός καὶ γὰρ τὰ πυθόκραντα: δυσμαθῆ 28 δ᾽ ὅμως. 1255

Κασάνδρα οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνον 45 πλέω.

Χορός ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται. 1300

Κασάνδρα ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ: σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.

Χορός ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ᾽ εὐτόλμου φρενός.

Κασάνδρα οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων. 46

Χορός ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

Κασάνδρα ἰὼ πάτερ σοῦ τῶν 47 τε γενναίων τέκνων. 1305

Χορός τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; τίς σ᾽ ἀποστρέφει φόβος;

Κασάνδρα φεῦ φεῦ.

Χορός τί τοῦτ᾽ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

Κασάνδρα φόνον 48 δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ.

Χορός καὶ πῶς; τόδ᾽ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων. 1310

Κασάνδρα ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει.

Χορός οὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις.

Χορός ὦ τλῆμον, οἰκτείρω σε θεσφάτου μόρου.

Ἀγαμέμνων ὤμοι, πέπληγμαι καιρίαν πληγὴν ἔσω. 1344

Χορός σῖγα: τίς πληγὴν ἀυτεῖ καιρίως οὐτασμένος; 1345

Ἀγαμέμνων ὤμοι μάλ᾽ αὖθις, δευτέραν πεπληγμένος. 1345 1346

Χορός ταύτην ἐπαινεῖν πάντοθεν πληθύνομαι, 1370 τρανῶς Ἀτρείδην εἰδέναι κυροῦνθ᾽ ὅπως.

Χορός θαυμάζομέν σου γλῶσσαν, ὡς θρασύστομος, ἥτις τοιόνδ᾽ ἐπ᾽ ἀνδρὶ κομπάζεις λόγον. 1400

Κασάνδρα μάντις μʼ Ἀπόλλων τῷδʼ ἐπέστησεν τέλει.

Χορός μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;

Κασάνδρα προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

Χορός ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον. 1205

Κασάνδρα ἀλλʼ ἦν παλαιστὴς κάρτʼ ἐμοὶ πνέων χάριν.

Χορός ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἤλθετον νόμῳ;

Κασάνδρα ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

Χορός ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;

Κασάνδρα ἤδη πολίταις πάντʼ ἐθέσπιζον πάθη. 1210

Χορός πῶς δῆτʼ ἄνατος ἦσθα Λοξίου κότῳ;

Κασάνδρα ἔπειθον οὐδένʼ οὐδέν, ὡς τάδʼ ἤμπλακον.

Χορός ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.

KA. μάντις μ' Ἀπόλλων τῷδ᾽ ἐπέστησεν τέλει.

ΧΟ. μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;

KA. προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

ΧΟ. ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον. 1205

KA. ἀλλ᾽ ἦν παλαιστὴς κάρτ᾽ ἐμοὶ πνέων χάριν.

ΧΟ. ἢ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἠλθέτην νόμῳ;

KA. ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

ΧΟ. ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;

KA. ἤδη πολίταις πάντ᾽ ἐθέσπιζον πάθη. 1210

ΧΟ. πῶς δῆτ᾽ ἄνατος ἦσθα Λοξίου κότῳ;

KA. ἔπειθον οὐδέν οὐδὲν, ὡς τάδ᾽ ἤμπλακον.

KASSANDRA.

Prophet Apollon put me in this office.

CHOROS.

What, even though a god, with longing smitten?

KASSANDRA.

At first, indeed, shame was to me to say this.

CHOROS.

For, more relaxed grows everyone who fares well.
1205

KASSANDRA.

But he was athlete to me — huge grace breathing!

CHOROS.

Well, to the work of children, went ye law’s way?

KASSANDRA.

Having consented, I played false to Loxias.

CHOROS.

Already when the wits inspired possessed of?

KASSANDRA.

Already townsmen all their woes I foretold.
1210

CHOROS.

How wast thou then unhurt by Loxias’ anger?

KASSANDRA.

I no one aught persuaded, when I sinned thus.

CHOROS.

To us, at least, now sooth to say thou seemest.

Κασάνδρα

μάντις μ᾽ Ἀπόλλων τῷδ᾽ ἐπέστησεν τέλει.

Χορός

μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;⁹

Κασάνδρα

προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

Χορός

ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.
1205

Κασάνδρα

ἀλλ᾽ ἦν παλαιστὴς κάρτ᾽ ἐμοὶ πνέων χάριν.

Χορός

ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἠλθέτην¹⁰ νόμῳ;

Κασάνδρα

ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

Χορός

ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;

Κασάνδρα

ἤδη πολίταις πάντ᾽ ἐθέσπιζον πάθη.
1210

Χορός

πῶς δῆτ᾽ ἄνατος¹¹ ἦσθα Λοξίου κότῳ;

Κασάνδρα

ἔπειθον οὐδέν᾽ οὐδέν,¹² ὡς τάδ᾽ ἤμπλακον.

Χορός

ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.

Κασάνδρα

Ἀγαμέμνονός σέ φημ᾽ ἐπόψεσθαι μόρον.

Χορός

εὔφημον, ὦ τάλαινα, κοίμησον στόμα.

Κασάνδρα

ἀλλ᾽ οὔτι παιὼν τῷδ᾽ ἐπιστατεῖ λόγῳ.

Χορός

οὔκ, εἴπερ ἔσται²³ γ᾽: ἀλλὰ μὴ γένοιτό πως.

Κασάνδρα

σὺ μὲν κατεύχει, τοῖς δ᾽ ἀποκτείνειν μέλει.
1250

Χορός

τίνος πρὸς ἀνδρὸς τοῦτ᾽ ἄχος²⁴ πορσύνεται;

Κασάνδρα

ἦ κάρτα τἄρ᾽²⁵ ἂν παρεκόπης²⁶ χρησμῶν ἐμῶν.

Χορός

τοὺς γὰρ τελοῦντας²⁷ οὐ ξυνῆκα μηχανήν.

Κασάνδρα

καὶ μὴν ἄγαν γ᾽ Ἕλλην᾽ ἐπίσταμαι φάτιν.

Χορός

καὶ γὰρ τὰ πυθόκραντα: δυσμαθῆ²⁸ δ᾽ ὅμως.
1255

Κασάνδρα

οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνον⁴⁵ πλέω.

Χορός

ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται.
1300

Κασάνδρα

ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ: σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.

Χορός

ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ᾽ εὐτόλμου φρενός.

Κασάνδρα

οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.⁴⁶

Χορός

ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

Κασάνδρα

ἰὼ πάτερ σοῦ τῶν⁴⁷ τε γενναίων τέκνων.
1305

Χορός

τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; τίς σ᾽ ἀποστρέφει φόβος;

Κασάνδρα

φεῦ φεῦ.

Χορός

τί τοῦτ᾽ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

Κασάνδρα

φόνον⁴⁸ δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ.

Χορός

καὶ πῶς; τόδ᾽ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.
1310

Κασάνδρα

ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει.

Χορός

οὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις.

Χορός

ὦ τλῆμον, οἰκτείρω σε θεσφάτου μόρου.

Ἀγαμέμνων

ὤμοι, πέπληγμαι καιρίαν πληγὴν ἔσω.

1344

Χορός

σῖγα: τίς πληγὴν ἀυτεῖ καιρίως οὐτασμένος;

1345

Ἀγαμέμνων

ὤμοι μάλ᾽ αὖθις, δευτέραν πεπληγμένος.
1345
1346

Χορός

ταύτην ἐπαινεῖν πάντοθεν πληθύνομαι,
1370

τρανῶς Ἀτρείδην εἰδέναι κυροῦνθ᾽ ὅπως.

Χορός

θαυμάζομέν σου γλῶσσαν, ὡς θρασύστομος,

ἥτις τοιόνδ᾽ ἐπ᾽ ἀνδρὶ κομπάζεις λόγον.
1400

Κασάνδρα

μάντις μʼ Ἀπόλλων τῷδʼ ἐπέστησεν τέλει.

Χορός

μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;

Κασάνδρα

προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

Χορός

ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.
1205

Κασάνδρα

ἀλλʼ ἦν παλαιστὴς κάρτʼ ἐμοὶ πνέων χάριν.

Χορός

ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἤλθετον νόμῳ;

Κασάνδρα

ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

Χορός

ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;

Κασάνδρα

ἤδη πολίταις πάντʼ ἐθέσπιζον πάθη.
1210

Χορός

πῶς δῆτʼ ἄνατος ἦσθα Λοξίου κότῳ;

Κασάνδρα

ἔπειθον οὐδένʼ οὐδέν, ὡς τάδʼ ἤμπλακον.

Χορός

ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.

KA.

μάντις μ' Ἀπόλλων τῷδ᾽ ἐπέστησεν τέλει.

ΧΟ.

μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;

KA.

προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

ΧΟ.

ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.
1205

KA.

ἀλλ᾽ ἦν παλαιστὴς κάρτ᾽ ἐμοὶ πνέων χάριν.

ΧΟ.

ἢ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἠλθέτην νόμῳ;

KA.

ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

ΧΟ.

ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;

KA.

ἤδη πολίταις πάντ᾽ ἐθέσπιζον πάθη.
1210

ΧΟ.

πῶς δῆτ᾽ ἄνατος ἦσθα Λοξίου κότῳ;

KA.

ἔπειθον οὐδέν οὐδὲν, ὡς τάδ᾽ ἤμπλακον.

ΧΟ.

ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.

Κασσάνδρα

μάντις μ' Ἀπόλλων τῷδ᾽ ἐπέστησεν τέλει.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;