Agamemnon. Aeschylus. Theodore Alois Buckley (Translator). London. 1849.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by Volunteer.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
The Agamemnon (OCR draft) (English) (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (8)
Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 1448-1576 focus
str.
1
Χορός
φεῦ, τίς ἂν ἐν τάχει, μὴ περιώδυνος,
μηδὲ δεμνιοτήρης,
μόλοι τὸν ἀεὶ φέρουσ᾽ ἐν ἡμῖν
1450
Μοῖρ᾽ ἀτέλευτον ὕπνον, δαμέντος
φύλακος εὐμενεστάτου
πολέα
1
τλάντος γυναικὸς διαί;
πρὸς γυναικὸς δ᾽ ἀπέφθισεν βίον.
φεῦ, τίς ἂν ἐν τάχει, μὴ περιώδυνος,
μηδὲ δεμνιοτήρης,
μόλοι τὸν ἀεὶ φέρουσ᾽ ἐν ἡμῖν
1450
Μοῖρ᾽ ἀτέλευτον ὕπνον, δαμέντος
φύλακος εὐμενεστάτου
πολέα
1
τλάντος γυναικὸς διαί;
πρὸς γυναικὸς δ᾽ ἀπέφθισεν βίον.
1455
Χορός
μία τὰς πολλάς, τὰς πάνυ πολλὰς
ψυχὰς ὀλέσασ᾽ ὑπὸ Τροίᾳ.
πολύμναστον ἐπηνθίσω δι᾽
6
αἷμ᾽ ἄνιπτον,
ἥτις
7
ἦν τότ᾽ ἐν δόμοις
1460
ἔρις ἐρίδματος ἀνδρὸς οἰζύσ†.
μία τὰς πολλάς, τὰς πάνυ πολλὰς
ψυχὰς ὀλέσασ᾽ ὑπὸ Τροίᾳ.
πολύμναστον ἐπηνθίσω δι᾽
6
αἷμ᾽ ἄνιπτον,
ἥτις
7
ἦν τότ᾽ ἐν δόμοις
1460
ἔρις ἐρίδματος ἀνδρὸς οἰζύσ†.
1462
Κλυταιμήστρα
μηδὲν θανάτου μοῖραν ἐπεύχου
τοῖσδε βαρυνθείς:
μηδ᾽ εἰς Ἑλένην κότον ἐκτρέψῃς,
ὡς ἀνδρολέτειρ᾽, ὡς μία πολλῶν
1465
ἀνδρῶν ψυχὰς Δαναῶν ὀλέσασ᾽
ἀξύστατον ἄλγος ἔπραξε.
μηδὲν θανάτου μοῖραν ἐπεύχου
τοῖσδε βαρυνθείς:
μηδ᾽ εἰς Ἑλένην κότον ἐκτρέψῃς,
ὡς ἀνδρολέτειρ᾽, ὡς μία πολλῶν
1465
ἀνδρῶν ψυχὰς Δαναῶν ὀλέσασ᾽
ἀξύστατον ἄλγος ἔπραξε.
ant.
1
1468
Χορός
δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις
8
δώμασι καὶ
κράτος <τ᾽>
11
ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν
1470
καρδιόδηκτον
12
ἐμοὶ κρατύνεις.
ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν [μοι]
13
δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις
8
δώμασι καὶ
κράτος <τ᾽>
11
ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν
1470
καρδιόδηκτον
12
ἐμοὶ κρατύνεις.
ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν [μοι]
13
1475
Κλυταιμήστρα
νῦν δ᾽ ὤρθωσας στόματος γνώμην,
1475
τὸν τριπάχυντον
18
δαίμονα γέννης τῆσδε κικλήσκων.
ἐκ τοῦ γὰρ ἔρως αἱματολοιχὸς
νείρῃ
19
τρέφεται, πρὶν καταλῆξαι
τὸ παλαιὸν ἄχος, νέος ἰχώρ.
1480
νῦν δ᾽ ὤρθωσας στόματος γνώμην,
1475
τὸν τριπάχυντον
18
δαίμονα γέννης τῆσδε κικλήσκων.
ἐκ τοῦ γὰρ ἔρως αἱματολοιχὸς
νείρῃ
19
τρέφεται, πρὶν καταλῆξαι
τὸ παλαιὸν ἄχος, νέος ἰχώρ.
1480
str.
2
1481
Χορός
ἦ μέγαν οἰκονόμον
20
δαίμονα καὶ βαρύμηνιν αἰνεῖς,
φεῦ φεῦ, κακὸν αἶνον ἀτη-
ρᾶς τύχας ἀκορέστου:
ἰὴ ἰὴ διαὶ Διὸς
1485
παναιτίου πανεργέτα:
21
τί γὰρ βροτοῖς ἄνευ Διὸς τελεῖται;
τί τῶνδ᾽ οὐ θεόκραντόν ἐστιν;
ἦ μέγαν οἰκονόμον
20
δαίμονα καὶ βαρύμηνιν αἰνεῖς,
φεῦ φεῦ, κακὸν αἶνον ἀτη-
ρᾶς τύχας ἀκορέστου:
ἰὴ ἰὴ διαὶ Διὸς
1485
παναιτίου πανεργέτα:
21
τί γὰρ βροτοῖς ἄνευ Διὸς τελεῖται;
τί τῶνδ᾽ οὐ θεόκραντόν ἐστιν;
1489
Χορός
ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,
πῶς σε δακρύσω;
1490
φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ᾽ εἴπω;
κεῖσαι δ᾽ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδ᾽
ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.
ὤμοι μοι κοίταν τάνδ᾽ ἀνελεύθερον
δολίῳ μόρῳ δαμεὶς <δάμαρτοσ>
22
1495
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.
ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,
πῶς σε δακρύσω;
1490
φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ᾽ εἴπω;
κεῖσαι δ᾽ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδ᾽
ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.
ὤμοι μοι κοίταν τάνδ᾽ ἀνελεύθερον
δολίῳ μόρῳ δαμεὶς <δάμαρτοσ>
22
1495
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.
1497
Κλυταιμήστρα
αὐχεῖς εἶναι τόδε τοὔργον ἐμόν:
μηδ᾽ ἐπιλεχθῇς
23
Ἀγαμεμνονίαν εἶναί μ᾽ ἄλοχον.
φανταζόμενος δὲ γυναικὶ νεκροῦ
1500
τοῦδ᾽ ὁ παλαιὸς δριμὺς ἀλάστωρ
Ἀτρέως χαλεποῦ θοινατῆρος
τόνδ᾽ ἀπέτισεν,
τέλεον νεαροῖς ἐπιθύσας.
αὐχεῖς εἶναι τόδε τοὔργον ἐμόν:
μηδ᾽ ἐπιλεχθῇς
23
Ἀγαμεμνονίαν εἶναί μ᾽ ἄλοχον.
φανταζόμενος δὲ γυναικὶ νεκροῦ
1500
τοῦδ᾽ ὁ παλαιὸς δριμὺς ἀλάστωρ
Ἀτρέως χαλεποῦ θοινατῆρος
τόνδ᾽ ἀπέτισεν,
τέλεον νεαροῖς ἐπιθύσας.
ant.
2
1505
Χορός
ὡς μὲν ἀναίτιος εἶ
1505
τοῦδε φόνου τίς ὁ μαρτυρήσων;
πῶ πῶ; πατρόθεν δὲ συλλή-
πτωρ γένοιτ᾽ ἂν ἀλάστωρ.
βιάζεται δ᾽ ὁμοσπόροις
ἐπιρροαῖσιν αἱμάτων
1510
πάχνᾳ κουροβόρῳ παρέξει.
ὡς μὲν ἀναίτιος εἶ
1505
τοῦδε φόνου τίς ὁ μαρτυρήσων;
πῶ πῶ; πατρόθεν δὲ συλλή-
πτωρ γένοιτ᾽ ἂν ἀλάστωρ.
βιάζεται δ᾽ ὁμοσπόροις
ἐπιρροαῖσιν αἱμάτων
1510
πάχνᾳ κουροβόρῳ παρέξει.
1513
Χορός
ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,
πῶς σε δακρύσω;
φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ᾽ εἴπω;
1515
κεῖσαι δ᾽ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδ᾽
ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.
ὤμοι μοι κοίταν τάνδ᾽ ἀνελεύθερον
δολίῳ μόρῳ δαμεὶς <δάμαρτοσ>
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.
1520
ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,
πῶς σε δακρύσω;
φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτ᾽ εἴπω;
1515
κεῖσαι δ᾽ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδ᾽
ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.
ὤμοι μοι κοίταν τάνδ᾽ ἀνελεύθερον
δολίῳ μόρῳ δαμεὶς <δάμαρτοσ>
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.
1520
1521
Κλυταιμήστρα
[οὔτ᾽ ἀνελεύθερον οἶμαι θάνατον
τῷδε γενέσθαι.]
26
οὐδὲ γὰρ οὗτος δολίαν ἄτην
οἴκοισιν ἔθηκ᾽;
ἀλλ᾽ ἐμὸν ἐκ τοῦδ᾽ ἔρνος ἀερθέν,
1525
τὴν πολυκλαύτην
27
Ἰφιγενείαν,
ἄξια
28
δράσας ἄξια πάσχων
μηδὲν ἐν Ἅιδου μεγαλαυχείτω,
ξιφοδηλήτῳ,
θανάτῳ τίσας ἅπερ ἦρξεν.
29
1531
[οὔτ᾽ ἀνελεύθερον οἶμαι θάνατον
τῷδε γενέσθαι.]
26
οὐδὲ γὰρ οὗτος δολίαν ἄτην
οἴκοισιν ἔθηκ᾽;
ἀλλ᾽ ἐμὸν ἐκ τοῦδ᾽ ἔρνος ἀερθέν,
1525
τὴν πολυκλαύτην
27
Ἰφιγενείαν,
ἄξια
28
δράσας ἄξια πάσχων
μηδὲν ἐν Ἅιδου μεγαλαυχείτω,
ξιφοδηλήτῳ,
θανάτῳ τίσας ἅπερ ἦρξεν. 29
θανάτῳ τίσας ἅπερ ἦρξεν. 29
str.
3
Χορός
ἀμηχανῶ φροντίδος στερηθεὶς
1530
εὐπάλαμον μέριμναν
ὅπα τράπωμαι, πίτνοντος οἴκου.
δέδοικα δ᾽ ὄμβρου κτύπον δομοσφαλῆ
τὸν αἱματηρόν: ψακὰς δὲ λήγει.
πρὸς ἄλλαις θηγάναισι Μοῖρα.
1537
ἀμηχανῶ φροντίδος στερηθεὶς
1530
εὐπάλαμον μέριμναν
ὅπα τράπωμαι, πίτνοντος οἴκου.
δέδοικα δ᾽ ὄμβρου κτύπον δομοσφαλῆ
τὸν αἱματηρόν: ψακὰς δὲ λήγει.
πρὸς ἄλλαις θηγάναισι Μοῖρα.
Χορός
ἰὼ γᾶ γᾶ, εἴθ᾽ ἔμ᾽ ἐδέξω,
πρὶν τόνδ᾽ ἐπιδεῖν ἀργυροτοίχου
δροίτας κατέχοντα χαμεύνην.
1540
τίς ὁ θάψων νιν; τίς ὁ θρηνήσων;
ἦ σὺ τόδ᾽ ἔρξαι τλήσει, κτείνασ᾽
ἄνδρα τὸν αὑτῆς ἀποκωκῦσαι,
ψυχῇ τ᾽
32
ἄχαριν χάριν ἀντ᾽ ἔργων
1545
μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι;
τίς δ᾽ ἐπιτύμβιον αἶνον
33
ἐπ᾽ ἀνδρὶ θείῳ
σὺν δακρύοις ἰάπτων
ἀλαθείᾳ φρενῶν πονήσει;
1550
1551
ἰὼ γᾶ γᾶ, εἴθ᾽ ἔμ᾽ ἐδέξω,
πρὶν τόνδ᾽ ἐπιδεῖν ἀργυροτοίχου
δροίτας κατέχοντα χαμεύνην.
1540
τίς ὁ θάψων νιν; τίς ὁ θρηνήσων;
ἦ σὺ τόδ᾽ ἔρξαι τλήσει, κτείνασ᾽
ἄνδρα τὸν αὑτῆς ἀποκωκῦσαι,
ψυχῇ τ᾽
32
ἄχαριν χάριν ἀντ᾽ ἔργων
1545
μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι;
τίς δ᾽ ἐπιτύμβιον αἶνον
33
ἐπ᾽ ἀνδρὶ θείῳ
σὺν δακρύοις ἰάπτων
ἀλαθείᾳ φρενῶν πονήσει;
1550
Κλυταιμήστρα
τοῦτο: πρὸς ἡμῶν
κάππεσε, κάτθανε, καὶ καταθάψομεν
οὐχ ὑπὸ κλαυθμῶν τῶν ἐξ οἴκων,..
ἀλλ᾽ Ἰφιγένειά νιν
36
ἀσπασίως
1555
θυγάτηρ, ὡς χρή,
πατέρ᾽ ἀντιάσασα πρὸς ὠκύπορον
πόρθμευμ᾽ ἀχέων
περὶ χεῖρε
37
βαλοῦσα φιλήσει.
1560
τοῦτο: πρὸς ἡμῶν
κάππεσε, κάτθανε, καὶ καταθάψομεν
οὐχ ὑπὸ κλαυθμῶν τῶν ἐξ οἴκων,..
ἀλλ᾽ Ἰφιγένειά νιν
36
ἀσπασίως
1555
θυγάτηρ, ὡς χρή,
πατέρ᾽ ἀντιάσασα πρὸς ὠκύπορον
πόρθμευμ᾽ ἀχέων
περὶ χεῖρε
37
βαλοῦσα φιλήσει.
ant.
3
Χορός
ὄνειδος ἥκει τόδ᾽ ἀντ᾽ ὀνείδους.
1560
δύσμαχα δ᾽ ἔστι κρῖναι.
φέρει φέροντ᾽, ἐκτίνει δ᾽ ὁ καίνων.
μίμνει δὲ μίμνοντος ἐν θρόνῳ
38
Διὸς
παθεῖν τὸν ἔρξαντα: θέσμιον γάρ.
τίς ἂν γονὰν ἀραῖον
39
ἐκβάλοι δόμων;
1565
1567
ὄνειδος ἥκει τόδ᾽ ἀντ᾽ ὀνείδους.
1560
δύσμαχα δ᾽ ἔστι κρῖναι.
φέρει φέροντ᾽, ἐκτίνει δ᾽ ὁ καίνων.
μίμνει δὲ μίμνοντος ἐν θρόνῳ
38
Διὸς
παθεῖν τὸν ἔρξαντα: θέσμιον γάρ.
τίς ἂν γονὰν ἀραῖον
39
ἐκβάλοι δόμων;
1565
Κλυταιμήστρα
ἐς τόνδ᾽ ἐνέβη ξὺν ἀληθείᾳ
χρησμός.
42
ἐγὼ δ᾽ οὖν
ἐθέλω δαίμονι τῷ Πλεισθενιδῶν
ὅρκους θεμένη τάδε μὲν στέργειν,
1570
δύστλητά περ ὄνθ᾽: ὃ δὲ λοιπόν, ἰόντ᾽
ἐκ τῶνδε δόμων ἄλλην γενεὰν
τρίβειν θανάτοις αὐθένταισι:
κτεάνων τε μέρος
βαιὸν ἐχούσῃ πᾶν ἀπόχρη μοι
43
μανίας μελάθρων
1575
ἀλληλοφόνους
44
ἀφελούσῃ.
1577
ἐς τόνδ᾽ ἐνέβη ξὺν ἀληθείᾳ
χρησμός.
42
ἐγὼ δ᾽ οὖν
ἐθέλω δαίμονι τῷ Πλεισθενιδῶν
ὅρκους θεμένη τάδε μὲν στέργειν,
1570
δύστλητά περ ὄνθ᾽: ὃ δὲ λοιπόν, ἰόντ᾽
ἐκ τῶνδε δόμων ἄλλην γενεὰν
τρίβειν θανάτοις αὐθένταισι:
κτεάνων τε μέρος
βαιὸν ἐχούσῃ πᾶν ἀπόχρη μοι
43
μανίας μελάθρων
1575
μανίας μελάθρων
ἀλληλοφόνους
44
ἀφελούσῃ.
Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 1448-1576 focus
Χορός
φεῦ, τίς ἂν ἐν τάχει, μὴ περιώδυνος,
μηδὲ δεμνιοτήρης,
μόλοι τὸν αἰεὶ φέρουσʼ ἐν ἡμῖν
1450
Μοῖρʼ ἀτέλευτον ὕπνον, δαμέντος
φύλακος εὐμενεστάτου
καὶ
πολλὰ τλάντος γυναικὸς διαί·
πρὸς γυναικὸς δʼ ἀπέφθισεν βίον.
φεῦ, τίς ἂν ἐν τάχει, μὴ περιώδυνος,
μηδὲ δεμνιοτήρης,
μόλοι τὸν αἰεὶ φέρουσʼ ἐν ἡμῖν
1450
Μοῖρʼ ἀτέλευτον ὕπνον, δαμέντος
φύλακος εὐμενεστάτου
καὶ
πολλὰ τλάντος γυναικὸς διαί·
πρὸς γυναικὸς δʼ ἀπέφθισεν βίον.
Χορός
ἰὼ
ἰὼ παράνους Ἑλένα
1455
μία τὰς πολλάς, τάς πάνυ πολλὰς
ψυχὰς ὀλέσασʼ ὑπὸ Τροίᾳ.
νῦν
δὲ τελέαν πολύμναστον ἐπηνθίσω
διʼ αἷμʼ ἄνιπτον. ἦ τις ἦν τότʼ ἐν δόμοις
1460
ἔρις ἐρίδματος ἀνδρὸς οἰζύς.
ἰὼ
ἰὼ παράνους Ἑλένα
1455
μία τὰς πολλάς, τάς πάνυ πολλὰς
ψυχὰς ὀλέσασʼ ὑπὸ Τροίᾳ.
νῦν
δὲ τελέαν πολύμναστον ἐπηνθίσω
διʼ αἷμʼ ἄνιπτον. ἦ τις ἦν τότʼ ἐν δόμοις
1460
ἔρις ἐρίδματος ἀνδρὸς οἰζύς.
Κλυταιμήστρα
μηδὲν θανάτου μοῖραν ἐπεύχου
τοῖσδε βαρυνθείς·
μηδʼ εἰς Ἑλένην κότον ἐκτρέψῃς,
ὡς ἀνδρολέτειρʼ, ὡς μία πολλῶν
1465
ἀνδρῶν ψυχὰς Δαναῶν ὀλέσασʼ
ἀξύστατον ἄλγος ἔπραξεν.
μηδὲν θανάτου μοῖραν ἐπεύχου
τοῖσδε βαρυνθείς·
μηδʼ εἰς Ἑλένην κότον ἐκτρέψῃς,
ὡς ἀνδρολέτειρʼ, ὡς μία πολλῶν
1465
ἀνδρῶν ψυχὰς Δαναῶν ὀλέσασʼ
ἀξύστατον ἄλγος ἔπραξεν.
Χορός
δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις δώμασι καὶ διφυί-
οισι Τανταλίδαισιν,
κράτος
τʼ ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν
1470
καρδιόδηκτον ἐμοὶ κρατύνεις.
ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν
μοι
κόρακος ἐχθροῦ σταθεῖσʼ ἐκνόμως
ὕμνον ὑμνεῖν ἐπεύχεται
˘¯
δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις δώμασι καὶ διφυί-
οισι Τανταλίδαισιν,
κράτος
τʼ ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν
1470
καρδιόδηκτον ἐμοὶ κρατύνεις.
ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν
μοι
κόρακος ἐχθροῦ σταθεῖσʼ ἐκνόμως
ὕμνον ὑμνεῖν ἐπεύχεται
˘¯
Κλυταιμήστρα
νῦν δʼ ὤρθωσας στόματος γνώμην,
1475
τὸν τριπάχυντον
δαίμονα γέννης τῆσδε κικλήσκων.
ἐκ τοῦ γὰρ ἔρως αἱματολοιχὸς
νείρᾳ τρέφεται, πρὶν καταλῆξαι
τὸ παλαιὸν ἄχος, νέος ἰχώρ.
1480
νῦν δʼ ὤρθωσας στόματος γνώμην,
1475
τὸν τριπάχυντον
δαίμονα γέννης τῆσδε κικλήσκων.
ἐκ τοῦ γὰρ ἔρως αἱματολοιχὸς
νείρᾳ τρέφεται, πρὶν καταλῆξαι
τὸ παλαιὸν ἄχος, νέος ἰχώρ.
1480
Χορός
ἦ μέγαν οἰκονόμον
δαίμονα καὶ βαρύμηνιν αἰνεῖς,
φεῦ φεῦ, κακὸν αἶνον ἀτη-
ρᾶς τύχας ἀκορέστου·
ἰὴ ἰή, διαὶ Διὸς
1485
παναιτίου πανεργέτα·
τί γὰρ βροτοῖς ἄνευ Διὸς τελεῖται;
τί τῶνδʼ οὐ θεόκραντόν ἐστιν;
ἦ μέγαν οἰκονόμον
δαίμονα καὶ βαρύμηνιν αἰνεῖς,
φεῦ φεῦ, κακὸν αἶνον ἀτη-
ρᾶς τύχας ἀκορέστου·
ἰὴ ἰή, διαὶ Διὸς
1485
παναιτίου πανεργέτα·
τί γὰρ βροτοῖς ἄνευ Διὸς τελεῖται;
τί τῶνδʼ οὐ θεόκραντόν ἐστιν;
Χορός
ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,
πῶς σε δακρύσω;
1490
φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτʼ εἴπω;
κεῖσαι δʼ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδʼ
ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.
ὤμοι μοι κοίταν τάνδʼ ἀνελεύθερον
δολίῳ μόρῳ δαμεὶς
δάμαρτος
1495
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.
ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,
πῶς σε δακρύσω;
1490
φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτʼ εἴπω;
κεῖσαι δʼ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδʼ
ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.
ὤμοι μοι κοίταν τάνδʼ ἀνελεύθερον
δολίῳ μόρῳ δαμεὶς
δάμαρτος
1495
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.
Κλυταιμήστρα
αὐχεῖς εἶναι τόδε τοὔργον ἐμόν;
μηδʼ ἐπιλεχθῇς
Ἀγαμεμνονίαν εἶναί μʼ ἄλοχον.
φανταζόμενος δὲ γυναικὶ νεκροῦ
1500
τοῦδʼ ὁ παλαιὸς δριμὺς ἀλάστωρ
Ἀτρέως χαλεποῦ θοινατῆρος
τόνδʼ ἀπέτεισεν,
τέλεον νεαροῖς ἐπιθύσας.
αὐχεῖς εἶναι τόδε τοὔργον ἐμόν;
μηδʼ ἐπιλεχθῇς
Ἀγαμεμνονίαν εἶναί μʼ ἄλοχον.
φανταζόμενος δὲ γυναικὶ νεκροῦ
1500
τοῦδʼ ὁ παλαιὸς δριμὺς ἀλάστωρ
Ἀτρέως χαλεποῦ θοινατῆρος
τόνδʼ ἀπέτεισεν,
τέλεον νεαροῖς ἐπιθύσας.
Χορός
ὡς μὲν ἀναίτιος εἶ
1505
τοῦδε φόνου τίς ὁ μαρτυρήσων;
πῶς πῶς; πατρόθεν δὲ συλλή-
πτωρ γένοιτʼ ἂν ἀλάστωρ.
βιάζεται δʼ ὁμοσπόροις
ἐπιρροαῖσιν αἱμάτων
1510
μέλας Ἄρης, ὅποι δίκαν προβαίνων
πάχνᾳ κουροβόρῳ παρέξει.
ὡς μὲν ἀναίτιος εἶ
1505
τοῦδε φόνου τίς ὁ μαρτυρήσων;
πῶς πῶς; πατρόθεν δὲ συλλή-
πτωρ γένοιτʼ ἂν ἀλάστωρ.
βιάζεται δʼ ὁμοσπόροις
ἐπιρροαῖσιν αἱμάτων
1510
μέλας Ἄρης, ὅποι δίκαν προβαίνων
πάχνᾳ κουροβόρῳ παρέξει.
Χορός
ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,
πῶς σε δακρύσω;
φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτʼ εἴπω;
1515
κεῖσαι δʼ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδʼ
ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.
ὤμοι μοι κοίταν τάνδʼ ἀνελεύθερον
δολίῳ μόρῳ δαμεὶς
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.
1520
ἰὼ ἰὼ βασιλεῦ βασιλεῦ,
πῶς σε δακρύσω;
φρενὸς ἐκ φιλίας τί ποτʼ εἴπω;
1515
κεῖσαι δʼ ἀράχνης ἐν ὑφάσματι τῷδʼ
ἀσεβεῖ θανάτῳ βίον ἐκπνέων.
ὤμοι μοι κοίταν τάνδʼ ἀνελεύθερον
δολίῳ μόρῳ δαμεὶς
ἐκ χερὸς ἀμφιτόμῳ βελέμνῳ.
1520
Κλυταιμήστρα
οὔτʼ ἀνελεύθερον οἶμαι θάνατον
τῷδε γενέσθαι.
οὐδὲ γὰρ οὗτος δολίαν ἄτην
οἴκοισιν ἔθηκʼ;
ἀλλʼ ἐμὸν ἐκ τοῦδʼ ἔρνος ἀερθέν.
1525
τὴν πολυκλαύτην Ἰφιγενείαν,
ἄξια δράσας ἄξια πάσχων
μηδὲν ἐν Ἅιδου μεγαλαυχείτω,
ξιφοδηλήτῳ,
θανάτῳ τείσας ἅπερ ἦρξεν.
οὔτʼ ἀνελεύθερον οἶμαι θάνατον
τῷδε γενέσθαι.
οὐδὲ γὰρ οὗτος δολίαν ἄτην
οἴκοισιν ἔθηκʼ;
ἀλλʼ ἐμὸν ἐκ τοῦδʼ ἔρνος ἀερθέν.
1525
τὴν πολυκλαύτην Ἰφιγενείαν,
ἄξια δράσας ἄξια πάσχων
μηδὲν ἐν Ἅιδου μεγαλαυχείτω,
ξιφοδηλήτῳ,
θανάτῳ τείσας ἅπερ ἦρξεν.
Χορός
ἀμηχανῶ φροντίδος στερηθεὶς
1530
εὐπάλαμον μέριμναν
ὅπα τράπωμαι, πίτνοντος οἴκου.
δέδοικα δʼ ὄμβρου κτύπον δομοσφαλῆ
τὸν αἱματηρόν· ψακὰς δὲ λήγει.
δίκην δʼ ἐπʼ ἄλλο πρᾶγμα θηγάνει βλάβης
1535
πρὸς ἄλλαις θηγάναισι μοῖρα.
ἀμηχανῶ φροντίδος στερηθεὶς
1530
εὐπάλαμον μέριμναν
ὅπα τράπωμαι, πίτνοντος οἴκου.
δέδοικα δʼ ὄμβρου κτύπον δομοσφαλῆ
τὸν αἱματηρόν· ψακὰς δὲ λήγει.
δίκην δʼ ἐπʼ ἄλλο πρᾶγμα θηγάνει βλάβης
1535
πρὸς ἄλλαις θηγάναισι μοῖρα.
Χορός
ἰὼ γᾶ γᾶ, εἴθʼ ἔμʼ ἐδέξω,
πρὶν τόνδʼ ἐπιδεῖν ἀργυροτοίχου
δροίτης κατέχοντα χάμευναν.
1540
τίς ὁ θάψων νιν; τίς ὁ θρηνήσων;
ἦ σὺ τόδʼ ἔρξαι τλήσῃ, κτείνασʼ
ἄνδρα τὸν αὑτῆς ἀποκωκῦσαι
ψυχῇ τʼ ἄχαριν χάριν ἀντʼ ἔργων
1545
μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι;
τίς δʼ ἐπιτύμβιον αἶνον ἐπʼ ἀνδρὶ θείῳ
σὺν δακρύοις ἰάπτων
ἀληθείᾳ φρενῶν πονήσει;
1550
ἰὼ γᾶ γᾶ, εἴθʼ ἔμʼ ἐδέξω,
πρὶν τόνδʼ ἐπιδεῖν ἀργυροτοίχου
δροίτης κατέχοντα χάμευναν.
1540
τίς ὁ θάψων νιν; τίς ὁ θρηνήσων;
ἦ σὺ τόδʼ ἔρξαι τλήσῃ, κτείνασʼ
ἄνδρα τὸν αὑτῆς ἀποκωκῦσαι
ψυχῇ τʼ ἄχαριν χάριν ἀντʼ ἔργων
1545
μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι;
τίς δʼ ἐπιτύμβιον αἶνον ἐπʼ ἀνδρὶ θείῳ
σὺν δακρύοις ἰάπτων
ἀληθείᾳ φρενῶν πονήσει;
1550
Κλυταιμήστρα
οὐ σὲ προσήκει τὸ μέλημʼ ἀλέγειν
τοῦτο· πρὸς ἡμῶν
κάππεσε, κάτθανε, καὶ καταθάψομεν,
οὐχ ὑπὸ κλαυθμῶν τῶν ἐξ οἴκων,
ἀλλʼ Ἰφιγένειά νιν ἀσπασίως
1555
θυγάτηρ, ὡς χρή,
πατέρʼ ἀντιάσασα πρὸς ὠκύπορον
πόρθμευμʼ ἀχέων
περὶ χεῖρε βαλοῦσα φιλήσει.
οὐ σὲ προσήκει τὸ μέλημʼ ἀλέγειν
τοῦτο· πρὸς ἡμῶν
κάππεσε, κάτθανε, καὶ καταθάψομεν,
οὐχ ὑπὸ κλαυθμῶν τῶν ἐξ οἴκων,
ἀλλʼ Ἰφιγένειά νιν ἀσπασίως
1555
θυγάτηρ, ὡς χρή,
πατέρʼ ἀντιάσασα πρὸς ὠκύπορον
πόρθμευμʼ ἀχέων
περὶ χεῖρε βαλοῦσα φιλήσει.
Χορός
ὄνειδος ἥκει τόδʼ ἀντʼ ὀνείδους.
1560
δύσμαχα δʼ ἔστι κρῖναι.
φέρει φέροντʼ, ἐκτίνει δʼ ὁ καίνων.
μίμνει δὲ μίμνοντος ἐν θρόνῳ Διὸς
παθεῖν τὸν ἔρξαντα· θέσμιον γάρ.
τίς ἂν γονὰν ἀραῖον ἐκβάλοι δόμων;
1565
κεκόλληται γένος πρὸς ἄτᾳ.
ὄνειδος ἥκει τόδʼ ἀντʼ ὀνείδους.
1560
δύσμαχα δʼ ἔστι κρῖναι.
φέρει φέροντʼ, ἐκτίνει δʼ ὁ καίνων.
μίμνει δὲ μίμνοντος ἐν θρόνῳ Διὸς
παθεῖν τὸν ἔρξαντα· θέσμιον γάρ.
τίς ἂν γονὰν ἀραῖον ἐκβάλοι δόμων;
1565
κεκόλληται γένος πρὸς ἄτᾳ.
Κλυταιμήστρα
ἐς τόνδʼ ἐνέβης ξὺν ἀληθείᾳ
χρησμόν. ἐγὼ δʼ οὖν
ἐθέλω δαίμονι τῷ Πλεισθενιδῶν
ὅρκους θεμένη τάδε μὲν στέργειν,
1570
δύστλητά περ ὄνθʼ· ὃ δὲ λοιπόν, ἰόντʼ
ἐκ τῶνδε δόμων ἄλλην γενεὰν
τρίβειν θανάτοις αὐθένταισι.
κτεάνων τε μέρος
βαιὸν ἐχούσῃ πᾶν ἀπόχρη μοι
μανίας μελάθρων
ἀλληλοφόνους ἀφελούσῃ.
ἐς τόνδʼ ἐνέβης ξὺν ἀληθείᾳ
χρησμόν. ἐγὼ δʼ οὖν
ἐθέλω δαίμονι τῷ Πλεισθενιδῶν
ὅρκους θεμένη τάδε μὲν στέργειν,
1570
δύστλητά περ ὄνθʼ· ὃ δὲ λοιπόν, ἰόντʼ
ἐκ τῶνδε δόμων ἄλλην γενεὰν
τρίβειν θανάτοις αὐθένταισι.
κτεάνων τε μέρος
βαιὸν ἐχούσῃ πᾶν ἀπόχρη μοι
μανίας μελάθρων
ἀλληλοφόνους ἀφελούσῃ.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1468 focus
ΧΟ.
δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις δώμασι καὶ διφυίοισι Ταν-
ταλίδαισιν,
κράτος τ ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν
1470
καρδιόδηκτον ἐμοὶ κρατύνεις.
ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν
κόρακος ἐχθροῦ σταθεῖσ᾽ ἐκνόμως
ὕμνον ὑμνεῖν * * ἐπεύχεται.
δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις δώμασι καὶ διφυίοισι Ταν-
ταλίδαισιν,
κράτος τ ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν
1470
καρδιόδηκτον ἐμοὶ κρατύνεις.
ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν
κόρακος ἐχθροῦ σταθεῖσ᾽ ἐκνόμως
ὕμνον ὑμνεῖν * * ἐπεύχεται.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 1468 focus
Ζυγὸς Α
ἀντ. α'.
δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις δώμασι καὶ διφυί-
οισι Τανταλίδαισιν,
δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις δώμασι καὶ διφυί-
οισι Τανταλίδαισιν,
Ζυγὸς Α
κράτος τ' ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν
καρδιόδηκτον ἐμοὶ κρατύνεις.
ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν
1440
κόρακος ἐχθροῦ σταθεῖσ᾽ ἐκνόμως
ὕμνον ὑμνεῖν ἐπεύχεται.
κράτος τ' ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν
καρδιόδηκτον ἐμοὶ κρατύνεις.
ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν
1440
κόρακος ἐχθροῦ σταθεῖσ᾽ ἐκνόμως
ὕμνον ὑμνεῖν ἐπεύχεται.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1468 focus
ΧΟΡΟΣ
Δαῖμον, ὃς
ἐμπίτνεις
-πίπτεις δώμασι καὶ
διφυί-
οισι
διφυεῖσι
Τανταλίδαισιν
-δεσιν,
Ant. 1.
κράτος <
τ'
om.> ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν
καρδιόδηκτον
καρδία(ι) δηκτὸν ἐμοὶ κρατύνεις·
ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν μοι
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Δαῖμον, ὃς
ἐμπίτνεις
-πίπτεις δώμασι καὶ
διφυί-
οισι διφυεῖσι Τανταλίδαισιν -δεσιν,
οισι διφυεῖσι Τανταλίδαισιν -δεσιν,
κράτος <
τ'
om.> ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν
καρδιόδηκτον
καρδία(ι) δηκτὸν ἐμοὶ κρατύνεις·
ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν μοι
ΧΟΡΟΣ
κόρακος ἐχθροῦ σταθεὶς
ἐννόμως
ἐκν-
ὕμνον ὑμνεῖν
<τροπῆς>
om. ἐπεύχεται —
1475
1
(Ἰὼ ἰὼ παράνους Ἑλένα
μία τὰς πολλάς, τὰς πάνυ πολλὰς
ψυχὰς ὀλέσασ' ὑπὸ Τροίᾳ,
νῦν τελέαν πολύμναστον ἐπηνθίσω
δι' αἷμ' ἄνιπτον· ἦ τις ἦν τότ' ἐν δόμοις
1480
Ἔρις, ἐρίδματος ἀνδρὸς οἰζύς.)
κόρακος ἐχθροῦ σταθεὶς
ἐννόμως
ἐκν-
ὕμνον ὑμνεῖν
<τροπῆς>
om. ἐπεύχεται —
1475
(Ἰὼ ἰὼ παράνους Ἑλένα
μία τὰς πολλάς, τὰς πάνυ πολλὰς
ψυχὰς ὀλέσασ' ὑπὸ Τροίᾳ,
νῦν τελέαν πολύμναστον ἐπηνθίσω
δι' αἷμ' ἄνιπτον· ἦ τις ἦν τότ' ἐν δόμοις
1480
Ἔρις, ἐρίδματος ἀνδρὸς οἰζύς.)
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 1468 focus
δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις δώμασι καὶ διφυί-
οισι Τανταλίδαισιν,
1470
δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις δώμασι καὶ διφυί-
οισι Τανταλίδαισιν,
1470
priores partes trium stropharum et antistr. chori tres ordines, ephymniorum autem anapaestos coryphaeus, melica totus chorus canere videtur.
fort. φέρουσ᾽ ὄνησιν.
πνὸν corr. ex ὕμνον
πολέα
διά
βίον delebat olim
ἰὼ | . . τὰς πολλὰς | . . ψυχὰς | . . Τροίᾳ |
ἰὼ ἰὼ cum
παράνους
2
ὀλέσας
ἐπηνθίσω (quod delevit eadem manus lineola transversa) | ἐπηνθίσω . ἄνιπτον |
δϊζύς
ἐκτρέχης
ὀλέσαν
ἐμπίτνεις
ἐμπίπτεις
διφυίοισι
διφυεῖσι
τανταλίδεσιν
καὶ] · . τανταλίδεσιν |
κράτος ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν
καρδιόδηκτον ἐμοὶ κρατύνεις.
ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν μοι
κόρακος ἐχθροῦ σταθεὶς ἐννόμως
ὕμνον ὑμνεῖν ἐπεύχεται.
1475
ΚΛ.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 1468 focus
δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις δώμασι καὶ διφυί-
οισι Τανταλίδαισιν,
κράτος
τ᾽ ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν
1470
καρδιόδηκτον ἐμοὶ κρατύνεις·
ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν {μοι}
κόρακος ἐχθροῦ σταθεὶς ἐκνόμως
ὕμνον ὑμνεῖν ἐπεύχεται
u _
Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1468 focus
ΧΟ.
δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις δώμασι καὶ διφυί-
οισι Τανταλίδαισιν,
κράτος
(τ᾽) ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν,
1470
καρδιόδηκτον ἐμοί, κρατύνεις,
ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν μοι
κόρακος ἐχθροῦ σταθεὶς ἐννόμως
ὕμνον ὑμνεῖν †ἐπεύχεται.
(ἰώ
1475
παράνους ῾Ελένα, μία τὰς πολλάς,
τὰς πάνυ πολλὰς
ψυχὰς ὀλέσασ᾽ ὑπὸ Τροίαι.
νῦν τελέαν πολύμναστον ἐπηνθίσω
δαῖμον, ὃς ἐμπίτνεις δώμασι καὶ διφυί-
οισι Τανταλίδαισιν,
κράτος
(τ᾽) ἰσόψυχον ἐκ γυναικῶν,
1470
καρδιόδηκτον ἐμοί, κρατύνεις,
ἐπὶ δὲ σώματος δίκαν μοι
κόρακος ἐχθροῦ σταθεὶς ἐννόμως
ὕμνον ὑμνεῖν †ἐπεύχεται.
(ἰώ
1475
παράνους ῾Ελένα, μία τὰς πολλάς,
τὰς πάνυ πολλὰς
ψυχὰς ὀλέσασ᾽ ὑπὸ Τροίαι.
νῦν τελέαν πολύμναστον ἐπηνθίσω
Translations (8)
Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 1448-1576 focus
CHOROS.
Alas, that some
Fate would come
Upon us in quickness —
Neither much sickness
Neither bed-keeping —
1450
And bear unended sleeping,
Now that subdued
Is our keeper, the kindest of mood!
Having borne, for a woman’s sake, much strife —
By a woman he withered from life!
1455
Alas, that some
Fate would come
Upon us in quickness —
Neither much sickness
Neither bed-keeping —
1450
And bear unended sleeping,
Now that subdued
Is our keeper, the kindest of mood!
Having borne, for a woman’s sake, much strife —
By a woman he withered from life!
Ah me!
1455
Law-breaking Helena who, one,
Hast many, so many souls undone
’Neath Troia! and now the consummated
Much-memorable curse
Hast thou made flower-forth, red
With the blood no rains disperse,
1460
That which was then in the House —
Strife all-subduing, the woe of a spouse.
1462
Ah me!
1455
Law-breaking Helena who, one,
Hast many, so many souls undone
’Neath Troia! and now the consummated
Much-memorable curse
Hast thou made flower-forth, red
With the blood no rains disperse,
1460
That which was then in the House —
Strife all-subduing, the woe of a spouse.
KLUTAIMNESTRA.
Nowise, of death the fate —
Burdened by these things — supplicate!
Nor on Helena turn thy wrath
As the man-destroyer, as
she who hath,
1465
Being but one,
Many and many a soul undone
Of the men, the Danaoi —
And wrought immense annoy!
1468
Nowise, of death the fate —
Burdened by these things — supplicate!
Nor on Helena turn thy wrath
As the man-destroyer, as
she who hath,
1465
Being but one,
Many and many a soul undone
Of the men, the Danaoi —
And wrought immense annoy!
CHOROS.
Daimon, who fallest
Upon this household and the double-raced
Tantalidai, a rule, minded like theirs displaced,
Thou rulest me with, now,
1470
Whose heart thou gallest!
And on the body, like a hateful crow,
Stationed, all out of tune, his chant to chant
Doth Something vaunt!
1475
Daimon, who fallest
Upon this household and the double-raced
Tantalidai, a rule, minded like theirs displaced,
Thou rulest me with, now,
1470
Whose heart thou gallest!
And on the body, like a hateful crow,
Stationed, all out of tune, his chant to chant
Doth Something vaunt!
KLUTAIMNESTRA.
Now, of a truth, hast thou set upright
1475
Thy mouth’s opinion, —
Naming the Sprite,
The triply gross,
O’er the race that has dominion:
For through him it is that Eros
The carnage-licker
In the belly is bred: ere ended quite
Is the elder throe — new ichor!
1480
1481
Now, of a truth, hast thou set upright
1475
Thy mouth’s opinion, —
Naming the Sprite,
The triply gross,
O’er the race that has dominion:
For through him it is that Eros
The carnage-licker
In the belly is bred: ere ended quite
Is the elder throe — new ichor!
1480
CHOROS.
Certainly, great of might
And heavy of wrath, the Sprite
Thou tellest of, in the palace
(Woe, woe!)
— An evil tale of a fate
1485
By Até’s malice
Rendered insatiate!
1489
Certainly, great of might
And heavy of wrath, the Sprite
Thou tellest of, in the palace
(Woe, woe!)
— An evil tale of a fate
1485
By Até’s malice
Rendered insatiate!
Oh, oh, —
King, king, how shall I beweep thee?
1490
From friendly soul whatever say?
Thou liest where webs of the spider o’ersweep thee
In impious death, life breathing away.
O me — me!
This couch, not free.
By a slavish death subdued thou art,
1495
From the hand, by the two-edged dart.
1497
Oh, oh, —
King, king, how shall I beweep thee?
1490
From friendly soul whatever say?
Thou liest where webs of the spider o’ersweep thee
In impious death, life breathing away.
O me — me!
This couch, not free.
By a slavish death subdued thou art,
1495
From the hand, by the two-edged dart.
KLUTAIMNESTRA.
Thou boastest this deed to be mine:
But leave off styling me
The Agamemnonian wife!
For, showing himself in sign
1500
Of the spouse of the corpse thou dost see,
Did the ancient bitter avenging-ghost
Of Atreus, savage host,
Pay the man here as price —
A full-grown for the young one’s sacrifice.
1505
Thou boastest this deed to be mine:
But leave off styling me
The Agamemnonian wife!
For, showing himself in sign
1500
Of the spouse of the corpse thou dost see,
Did the ancient bitter avenging-ghost
Of Atreus, savage host,
Pay the man here as price —
A full-grown for the young one’s sacrifice.
CHOROS.
That no cause, indeed, of this killing art thou,
1505
Who shall be witness-bearer?
How shall he bear it — how?
But the sire’s avenging-ghost might be in the deed a sharer.
He is forced on and on
By the kin-born flowing of blood,
1510
— Black Ares: to where, having gone,
He shall leave off, flowing done,
At the frozen-child’s-flesh food.
1513
That no cause, indeed, of this killing art thou,
1505
Who shall be witness-bearer?
How shall he bear it — how?
But the sire’s avenging-ghost might be in the deed a sharer.
He is forced on and on
By the kin-born flowing of blood,
1510
— Black Ares: to where, having gone,
He shall leave off, flowing done,
At the frozen-child’s-flesh food.
King, king, how shall I beweep thee?
From friendly soul whatever say?
Thou liest where webs of the spider o’ersweep thee
1515
In impious death, life breathing away.
O me — me!
This couch, not free!
By a slavish death subdued thou art,
From the hand, by the two-edged dart.
1520
1521
King, king, how shall I beweep thee?
From friendly soul whatever say?
Thou liest where webs of the spider o’ersweep thee
1515
In impious death, life breathing away.
O me — me!
This couch, not free!
By a slavish death subdued thou art,
From the hand, by the two-edged dart.
1520
KLUTAIMNESTRA.
No death
unfit for the free
Do I think this man’s to be:
For did not himself a slavish curse
To his household decree?
But the scion of him, myself did nurse —
1525
That much-bewailed Iphigeneia, he
Having done well by, — and as well, nor worse,
Been done to, — let him not in Haides loudly
Bear himself proudly!
Being by sword-destroying death amerced
For that sword’s punishment himself inflicted first.
1530
No death
unfit for the free
Do I think this man’s to be:
For did not himself a slavish curse
To his household decree?
But the scion of him, myself did nurse —
1525
That much-bewailed Iphigeneia, he
Having done well by, — and as well, nor worse,
Been done to, — let him not in Haides loudly
Bear himself proudly!
Being by sword-destroying death amerced
For that sword’s punishment himself inflicted first.
CHOROS.
I at a loss am left —
1530
Of a feasible scheme of mind bereft —
Where I may turn: for the house is falling:
I fear the bloody crash of the rain
That ruins the roof as it bursts amain:
The warning-drop
Has come to a stop.
Destiny doth Justice whet
1535
For other deed of hurt, on other whetstones yet.
1537
I at a loss am left —
1530
Of a feasible scheme of mind bereft —
Where I may turn: for the house is falling:
I fear the bloody crash of the rain
That ruins the roof as it bursts amain:
The warning-drop
Has come to a stop.
Destiny doth Justice whet
1535
For other deed of hurt, on other whetstones yet.
Woe, earth, earth — would thou hadst taken me
Ere I saw the man I see,
On the pallet-bed
Of the silver-sided bath-vase, dead!
1540
Who is it shall bury him, who
Sing his dirge? Can it be true
That thou wilt dare this same to do —
Having slain thy husband, thine own,
To make his funeral moan:
And for the soul of him, in place
1545
Of his mighty deeds, a graceless grace
To wickedly institute? By whom
Shall the tale of praise o’er the tomb
At the god-like man be sent —
From the truth of his mind as he toils intent?
1550
1551
Woe, earth, earth — would thou hadst taken me
Ere I saw the man I see,
On the pallet-bed
Of the silver-sided bath-vase, dead!
1540
Who is it shall bury him, who
Sing his dirge? Can it be true
That thou wilt dare this same to do —
Having slain thy husband, thine own,
To make his funeral moan:
And for the soul of him, in place
1545
Of his mighty deeds, a graceless grace
To wickedly institute? By whom
Shall the tale of praise o’er the tomb
At the god-like man be sent —
From the truth of his mind as he toils intent?
1550
KLUTAIMNESTRA.
It belongs not to thee to declare
This object of care!
By us did he fall — down there!
Did he die — down there! and down, no less,
We will bury him there, and not beneath
The wails of the household over his death:
But Iphigeneia, — with kindliness, —
1555
His daughter, — as the case requires,
Facing him full, at the rapid-flowing
Passage of Groans shall — both hands throwing
Around him — kiss that kindest of sires!
1560
It belongs not to thee to declare
This object of care!
By us did he fall — down there!
Did he die — down there! and down, no less,
We will bury him there, and not beneath
The wails of the household over his death:
But Iphigeneia, — with kindliness, —
1555
His daughter, — as the case requires,
Facing him full, at the rapid-flowing
Passage of Groans shall — both hands throwing
Around him — kiss that kindest of sires!
CHOROS.
This blame comes in the place of blame:
1560
Hard battle it is to judge each claim.
He is borne away who bears away:
And the killer has all to pay.
And this remains while Zeus is remaining,
The doer shall suffer in time — for, such his ordaining.
Who may cast out of the House its cursed brood?
1565
The race is to Até glued!
1567
This blame comes in the place of blame:
1560
Hard battle it is to judge each claim.
He is borne away who bears away:
And the killer has all to pay.
And this remains while Zeus is remaining,
The doer shall suffer in time — for, such his ordaining.
Who may cast out of the House its cursed brood?
1565
The race is to Até glued!
KLUTAIMNESTRA.
Thou hast gone into this oracle
With a true result. For me, then, — I will
— To the Daimon of the Pleisthenidai
Making an oath — with all these things comply
1570
Hard as they are to bear. For the rest —
Going from out this House, a guest,
May he wear some other family
To nought, with the deaths of kin by kin!
And, — keeping a little part of my goods, —
Wholly am I contented in
Having expelled from the royal House
These frenzied moods
1575
The mutually-murderous.
Thou hast gone into this oracle
With a true result. For me, then, — I will
— To the Daimon of the Pleisthenidai
Making an oath — with all these things comply
1570
Hard as they are to bear. For the rest —
Going from out this House, a guest,
May he wear some other family
To nought, with the deaths of kin by kin!
And, — keeping a little part of my goods, —
Wholly am I contented in
Having expelled from the royal House
These frenzied moods
1575
The mutually-murderous.
AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1468 focus
se ferme pas.
Même mouvement.
AGAMEMNON
Mélodrame.
Mélodrame.
LE CHŒUR
Génie, qui t'abats sur la maison et les têtes des deux petits-fils de Tantale, tu te sers de femmes
aux âmes pareilles
1
pour triompher en déchirant nos cœurs... Voyez-le moi, qui perché sur le cadavre, tel un corbeau de
AGAMEMNON
Génie, qui t'abats sur la maison et les têtes des deux petits-fils de Tantale, tu te sers de femmes
aux âmes pareilles 1 pour triompher en déchirant nos cœurs... Voyez-le moi, qui perché sur le cadavre, tel un corbeau de
aux âmes pareilles 1 pour triompher en déchirant nos cœurs... Voyez-le moi, qui perché sur le cadavre, tel un corbeau de
LE CHŒUR
malheur, se flatte de chanter suivant l'usage son chant (de victoire)
2
!
Mélodrame.
malheur, se flatte de chanter suivant l'usage son chant (de victoire) 2 !
LE CORYPHÉE
Ah ! Hélène, folle Hélène, qui, seule, as détruit sous Troie des centaines, des milliers de vies !...
Ah ! Hélène, folle Hélène, qui, seule, as détruit sous Troie des centaines, des milliers de vies !...
LE CHŒUR
(Un peu retenu.)
Tu as donné à ton œuvre un suprême, inoubliable couronnement, en répandant un sang impossible à laver. Oui, c'était bien une Querelle qui en ce temps habitait la maison, une Querelle appliquée à la perte d'un époux.
Mélodrame.
Tu as donné à ton œuvre un suprême, inoubliable couronnement, en répandant un sang impossible à laver. Oui, c'était bien une Querelle qui en ce temps habitait la maison, une Querelle appliquée à la perte d'un époux.
CLYTEMNESTRE
Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 1468 focus
Tremendous fiend, that breatheſt thro’ this house
Thy baleful ſpirit, and with equal daring
1655
Haſt ſteel’d these royal ſiſters to fierce deeds
That rend my ſoul, now, like the baleful raven,
Incumbent o’er the body doſt thou joy
T' affright us with thy harſh and diſſonant notes!
CLYTEMNESTRA.
Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1468 focus
Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1468 focus
Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 1468 focus
er auf und bricht zusammen, und den dritten Streich
geb' ich ihm, wie er daliegt, als den Dankeszoll
dem Zeus, der drunten in dem Totenreich regiert.
1470
Stürzend und ächzend haucht er so sein Leben aus.
Und von dem Blutstrom, der dem Munde jäh entquillt,
1390
spritzt mir ein schwarzer Tropfen bis an meine Stirn.
Willkommner ist des Himmels feuchter Segen nicht
1475
Stürzend und ächzend haucht er so sein Leben aus.
Und von dem Blutstrom, der dem Munde jäh entquillt,
1390
spritzt mir ein schwarzer Tropfen bis an meine Stirn.
Willkommner ist des Himmels feuchter Segen nicht
1475
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1468 focus
Fiend of the race! that swoopest fell
Upon the double stock of Tantalus,
Lording it o'er me by a woman's will,
1715
Stern, manful, and imperious—
A bitter sway to me!
Thy very form I see,
Like some grim raven, perched upon the slain,
Exulting o'er the crime aloud in tuneless strain!
1720
Fiend of the race! that swoopest fell
Upon the double stock of Tantalus,
Lording it o'er me by a woman's will,
1715
Stern, manful, and imperious—
A bitter sway to me!
Thy very form I see,
Like some grim raven, perched upon the slain,
Exulting o'er the crime aloud in tuneless strain!
1720
Clytemnestra.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 1468 focus
Feindlicher Dämon, der wider des Tantalos
Haus und Zwillingsgeschlecht stürmt,
1420
Du zeigst, in gleich wilden Weibern rasend,
Deine Gewalt, und empörst das Herz mir!
Auf die Leiche tritt sie kühn,
Die Mörd'rin, stimmt, Raben gleich, zornentbrannt,
Siegsgesang grausenvoll frohlockend an!
1425
Feindlicher Dämon, der wider des Tantalos
Haus und Zwillingsgeschlecht stürmt,
1420
Du zeigst, in gleich wilden Weibern rasend,
Deine Gewalt, und empörst das Herz mir!
Auf die Leiche tritt sie kühn,
Die Mörd'rin, stimmt, Raben gleich, zornentbrannt,
Siegsgesang grausenvoll frohlockend an!
1425
Klytämnestra.
Commentary
Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus
139.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-93
ἀντιπνόους
139
ἀντιπρόους G.
ἀντὶ πνόους Ald.
χρονίας ἐχενῇδας ἀπλοίας
χρονίας Farn. habet post
ἐχενηίδας: sic enim libri.
ἀπλοίας Turn. Vict.
ἀπλοΐας M. G. Bess. Rob.
ἁπλοΐας Αld.
ἀπλοΐδας Flor. Farn.
140.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-94
τεύξῃ, σπευδομένα Ex scholiastae adnotatione,
140
ὦ Ἄρτεμι, patet fuisse qui
τεύξῃς legerent.
σπευδομένα Μ. Bess. Flor. Farn. Rob. Vict.
σπευδόμενα, sic, sed mutatum in
σπενδόμενα, G. Inde
σπενδομένα Ald. Turn. Reprehensum ab Elmsleio ad Med. v. 179. medium
σπεύδεσθαι tuitus est Blomfieldius Eumenidum v. 355. cui loco minime fidendum est. Hic quidem etsi
σπερχομένα scribere poterat poeta, tamen, quoniam ipsi Dianae hoc sacrificium fit, recte usus est medio
σπευδομένα. Qui
ἑτέραν infaustam interpretantur, inferunt quod noluit poeta dicere. Respexit is Iphigeniae immolationem, quae
ἑτέρα est, alia quam aquilarum, quas
μογερὰν πτάκα θυομένους dixerat.
141.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-95
σύμφυτον
141
συμμενεῖ φυτὸν pro
σύμφυτον Bess. Videtur librarius
μενεῖ, interpretationem ad
μίμνει adscriptam, textui intulisse.
δεισήνορα φωτός Bene vidit Lachmannus deesse post
δεισήνορα unum trochaeum, quem tamen non apte per
μ' ἦν supplendum coniecit: quamquam minus etiam probari potest quod mox scripsit
μίμνει γὰρ ὁ φοβερά, sententia pariter ac metro adversantibus. Numero quidem per novem dactylos porrecto non offenderer, nisi sic
μίμνει obscuraretur,
γάρ autem erigeretur. Credibilius est
φωτός excidisse. Erant autem hi versus 138 – 143. aliter atque vulgo factum est disponendi.
142.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-96
γὰρ omittunt Flor. Farn.
παλίνορτος Μ. (sic M.) Bess. G. Flor. Farn. Ald. Rob.
142
παλίνορσος Turn. Vict. Etym. Μ. p. 648, 27.
παλίνορσος. παρὰ τὸ ὄρω γίνεται ῥηματικὸν ὄνομα ὀρτός, καὶ παλίνορτος, ἐχρῆν διὰ τοῦ τ γράφεσθαι, οὐχὶ διὰ τοῦ σ, ἵν᾽ ᾖ ὁ πάλιν ὡρμημένος, σημαίνει δὲ τὸ ὀπισθόρμητος, ἐκ τοῦ πάλιν, τοῦ σημαίνοντος τὸ εἰς τουπίσω, καὶ τοῦ ὄρσω Αἰολικοῦ μέλλοντος. Quae adnotatio ad Il. III. 33. pertinet.
143.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-97
μνάμων
143
μνάμην Ald. Turn. sed G. cum ceteris
μνάμων.
145.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-98
ἀπέκλαγξεν
145
ἀπέκλαιξεν Μ. G. Ald. Ceteri
ἀπέκλαγξεν.
146.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-99
οἴκοις
146
οἶκος Flor.
147.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-100
τοῖς δ᾽ Vict.
ὁμόφωνον
147
ὠμόφωνον Bess.
ὁμόφρονον Ald. unde Turn.
ὁμόφρων ὤν. Sed G. cum ceteris
ὁμόφωνον.
148.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-101
αἴλινον αἴλινον
148
αἴλινον semel Flor.
τὸ δ'
τόδ' G. Ald. Rob. Turn.
149-150.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-102
εἰ τόδ᾽ αὐτῷ Incipit carmen universi chori trochaeo semanto.
εἰ τό δ᾽ αὖ τῷ Αld.
εἰ τὸ δ᾽ αὐτῷ Rob.
151.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-103
τοῦτό νιν
151
τοῦτον νίν G. Ald.
προςεννέπω
προςἐννέπω G.
πρὸς ἐννέπω Rob.
154.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-104
Διός, εἰ τὸ μάταν
154
Διὰ Ald.
Δία Turn. Sed
Διός ut ceteri G. Deinde libri
εἰ τόδε μάταν, praeter Farn. in quo ex Triclinii emendatione
εἶχε μάταν est.
εἰ τό γε μάτας Auratus, et
μάτας vel
ματᾶν placet Blomfieldio. Legisse videtur
μάτας scholiastes, cuius haec interpretatio est,
εἰ τὸ τῆς ματαιότητος ὀφείλει τις ἀποσείσασθαι τῆς γνώμης, Δία νομιζέτω. Habuit
μάταν alius scholiastes, cuius explicationem (quae non est in Rob. neque in codicibus M. G.) edidit Stephanus,
ἐγώ, φησί, πάντα ἐρευνῶν καὶ πάντα ἐξετάζων ὡς ἐν σταθμῷ τινί, οὐκ ἔχω ὁμοιόν τι εὑρεῖν τῷ Διῒ, εἰ χρὴ ἀληθῶς ἀποβαλεῖν ἀπὸ τῆς φροντίδος καὶ τοῦ λογισμοῦ μάταιον ἄλλο ἄχθος, τὸ γὰρ περί τινων ἄλλων διαλογίζεσθαι μάταιον ἐστὶν ὄντως ἄχθος. ἡ δέ γε περὶ θεοῦ ἔννοια καὶ τὸ διὰ μνήμης ἐκεῖνον ἔχειν ἀεί, οὐ μόνον ἄχθους παντός ἐστιν ἀπηλλαγμένον, ἀλλὰ καὶ χαρᾶς ἀφάτου τὴν καρδίαν πληροῖ. ὡς καὶ Εὐριπίδης φησίν, “ἦ μέγα μοι τὰ θεῶν μελεδήμαθ', ὅταν φρένας ἔλθῃ, λύπας παραιρεῖ.” τοῦτο δὲ ὅμοιόν ἐστι τῷ “ἐμνήσθην τοῦ θεοῦ, καὶ εὐφράνθην.” ταῦτα δὲ ἄγαν ἐστὶν εὐσεβῆ. Quae adnotatio ita comparata est, ut suspiceris, qui eam scripsit, in codice suo legisse
εἴ τι μάταν ἄλλο φροντίδος ἄχθος. Sed quidquid ille legit, a poetae mente longe aberravit. Recte Porsonum ex Pauwii coniectura scripsisse puto
εἰ τὸ μάταν. Vocat chorus suam sollicitudinem
τὸ μάταν ἄχθος, quia caussam eius non idoneam esse videt.
155.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-105
ἐτητύμως
155
ἐτυτήμως G. Ald.
158.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-106
οὐδὲ λέξεται πρὶn ὤν
158
οὐδὲν λέξαι M. G. Bess. Flor. Ald. Rob. Turn.
οὐδέν τι λέξαι Farn. Vict. Deinde
πρὶν ἄν Turn. Ceteri
πρὶν ὤν. Schutzius scripsit
οὐδὲν ἂν λέξαι, quod non recte interpretatus est
nec quicquam nobis dicere possit, quum deberet,
nullius momenti est. Monui in addendis ad Eur. Suppl. v. 612. et ad Vigerum adn. 189. Aristophanes Eq. v. 334.
νῦν δεῖξον ὡς οὐδὲν λέγει τὸ σωφρόνως τραφῆναι. Athenaeus XIV. p. 628. D.
εἰ δέ τις ἀμέτρως διαθείη τὴν σχηματοποιΐαν καὶ ταῖς ᾠδαῖς ἐπιτυγχάνων μηδὲν λέγοι κατὰ τὴν ὄρχησιν, οὗτος δ᾽ ἦν ἀδόκιμος. Non recte haec intellecta erant. Hoc dicit, si quis cantu probaretur, nihil autem valeret saltando, contemnebatur. Blomfieldius, qui
οὐδὲν ἂν δείξαι πρὶν ὤν legendum coniecit, id ut esset, non se quicquam fuisse ostendet, non videtur animum neque ad
πρίν attendisse, neque ad totam sententiam, quae haec potius esse deberet, non se nunc aliquid esse ostendet, nec denique ad numeros, in quibus dubitari non potest quin vitiosus sit spondeus. Isque etiam Schützianae emendationi refragatur, praesertim quum vel praeter numeros poeta rectius
λέγοι dicturus fuisse videatur. Scribendum puto
οὐ λελέξεται πρὶν ὤν, neque, qui antea potens erat, non dicetur fuisse, i. e. ille dicetur non amplius esse. Ceterum recte haec interpretatus est Schützius, Vranum et Saturnum dici videns, qui ante Iovem regnaverint, recteque quum illa comparans in Prometheo v. 960.
οὐκ ἐκ τῶνδ᾽ ἐγὼ δισσοὺς τυράννους ἐκπεσόντας ᾔσθόμην, τρίτον δὲ τὸν νῦν κοιρανοῦντ᾽ ἐπόψομαι αἴσχιστα καὶ τάχιστα, tum quae de Vrano Hesiodus narrat in Theog. v. 154. seqq. Nam hunc
παμμάχῳ θράσει βρύοντα dicit Aeschylus propter saevitiam, qua quiqui ei nati sunt filii, eos non sivit in lucem prodire, sed sub terra occuluit.
162.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-107
φρενῶν
162
φρονῶν Rob.
164.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-108
τῷ πάθει μάθος Libri omnes
164
τῷ πάθει, ad quod in M. adscriptum est
τῷ παθεῖν. Deinde
μάθος M. Bess. Farn. Ald. Rob. Turn.
μάθος, ultima syllaba punctis notata, supra autem scripto
ος, G.
μά, supra scripto
ο, et super ea littera
η, Flor.
τῷ πάθει μάθον Vict. Schützius
τὸ pro
τῷ, quod receperunt Porsonus et Blomfieldius. Recte se habere
τῷ πάθει μάθος θέντα vidit Wellauerus. Iuppiter dicitur
βροτοὺς φρονεῖν ὁδῶσαι θεὶς τῷ πάθει μάθος κυρίως ἔχειν.
166.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-109
πρὸ καρδίας
166
πρὸς καρδίας Turn. Gravissima, sed obscurius expressa sententia non videtur satis percepta esse. Ad
στάζει ex sequentibus, ut particula post posita ostendit, accusativus
τὸ σωφρονεῖν supplendus est.
Μνησιπήμων πόνος, etsi conscientiam malefactorum significari patet, tamen utrum, ut Blomfieldio placuit, angor sit ex recordatione malorum, an quod mihi et aptius et fortius dictum videtur, angor excitans vel recordationem peccatorum vel cogitationem poenarum, valde ambigi potest. Certe
μνησιπήμων similiter ut in contrariam partem
λαθικήδης dictum videtur. Vtcumque est, eadem ambiguitate Latine dicas
instillat et in somno cordi moderationem admonitor malorum labor, et venit illa ad invitos.
169.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-110
δέ που
169
δε που Ald. Rob.
βίαιος
βίαιος M. Bess. Flor. Farn. Ald. Vict. et e correctione G.
βιαίῳ Rob.
βίαιος Turn. et ante correctionem G. Quod Schützius in ultima editione posuit,
βίαια, sensu carere visum Wellauero, verissima est Bothii emendatio.
Βίαια sic adverbialiter dictum est in Suppl. v. 789. Versus harum stropharum ultimus recte a Bothio factus est trimeter brachycatalectus, neque credibile est in antistrophico versu Aeschylum non
παλιρρόθοις scripsisse, sed aliud quid, veluti
παλιρροθίοις, quo vocabulo Oppianus Hal. V. 220. utitur. Ab sensu autem loci Bothius aeque ut alii aberravit, quum
βίαια potenter vertit. Hoc dicit poeta, malis ut corrigantur homines deorum forsitan benignitate institutum esse, per vim imperia sua exsequentium, si sponte sua virtutem colere mortales negligant. Blomfieldio
δαιμόνων χάρις ab interpretibus mirum in modum pro dono deorum accepta esse visa est. Magis mirum est ipsum non sic, sed de reverentia diis adhibenda accepisse.
172.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-111
Ἀχαιϊκῶν
172
ἀχαιικῶν M. G. Bess. Flor. Farn. Ald. Rob.
ἀχαιικῶν Turn. Vict.
174.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-112
ἐμπαίοις τύχαισι
174
ἐκπαίοις τύχεσι Ald. unde
ἐμπαίοις τείχεσι Turn.
ἐμπαίοις τύχαισι G. ut ceteri praeter Flor. qui
ἐμπαίοις τύχαις habet.
συμπνέων
συμπνέει Farn.
175.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-113
ἀπλοίᾳ
175
ἀπλοΐᾳ M. G. Bess. Farn.
ἀπλοίῳ Ald.
ἀπλοίᾳ Rob. Turn. Vict.
κεναγγεῖ
κενάγει Ald.
κεναγγεῖ Turn.
176.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-114
Ἀχαιϊκὸς
176
ἀχαικὸς M. G. Bess. Farn. Ald. Rob. Turn.
ἀχαιικὸς Vict.
178.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-115
NA Livius XXVIII. 6. de Chalcide,
178
ex patenti utrimque coactum in angustias mare speciem intuenti primo gemini portus in ora duo versi praebuerit: sed haud facile alia infestior classi statio est. nam et venti ab utriusque terrae praealtis montibus subiti ac procellosi se deiiciunt, et fretum ipsum Euripi non septies die, sicut fama fert, temporibus statis reciprocat, sed temere in modum venti nunc huc nunc illuc verso mari velut monte praecipiti devolutus torrens rapitur. ita nec nocte nec die quies navibus datur.
182.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-116
νεῶν τε καὶ Porsonus. Libri
182
ναῶν καί.
183.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-117
παλιμμήκη
183
πολυμήκη Flor. et supra adscripto
παλίμμ Farn.
Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus
40-269.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-26
Parodos, bestehend (wie die Parodos der Perser und der Hiketides) aus drei Teilen, dem Recitativ des Chorführers in Anapästen
40-103, dem Gesang des Chorführers mit
ἐπιφθέγματα (124) des Gesamtchores 104-169, dem Chorgesang 170-269.
Der erste Teil beginnt mit der Schuld und Sühne der Trojaner, legt die äufseren Verhältnisse dar und giebt mit dem Verlangen zu erfahren, was die überall auf den Altären der Stadt angezündeten Opferfeuer zu bedeuten haben (83-87) die Motivierung für das Auftreten des Chors. Der zweite Teil berichtet eine Weissagung des Kalchas, welche ängstliche Besorgnis in betreff des Heerführers weckt. Der dritte begründet diese Besorgnis mit sittlichen Grundsätzen und erklärt das Leiden, das den siegreichen Agamemnon erwartet, als Sühne für eine Schuld, für die unerhörte Opferung der eigenen Tochter.
139-140.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-87
στρατωθέν, kein Halfter gewöhnlicher Art, sondern aus einem Heere gemacht, vgl.
στρατιῶτιν ἀρωγήν 47 und zu 82, auch 447
πυρωθὲν ψῆγμα.
–
ἁγνή und darum eine Feindin solchen Greuels.
141.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-88
κυσὶ wie
Prom. 1054
Διὸς ..
πτηνὸς κύων,
δαφοινὸς
αἰετός als Diener des Zeus. Apoll. Rh. Arg.
ΙΙ 289
μεγάλοιο Διὸς κύνας von den Harpyien. Artemis zürnt den
Adlern, also auch den Atriden, welche, wie die Adler die Häsin, so die Stadt Troja ausleeren werden (vgl. 354, 467 f.), und fordert von ihnen, um die Greuel der Verwüstung zu hindern, ein Opfer das nicht geleistet werden darf und nach dem Willen der Artemis nicht geleistet werden soll (
θυσίαν ἄδαιτον 158).
142.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-89
αὐτότοκον,
αὐτῷ τόκῳ, samt der Leibesfrucht, wie
αὐτόχθονον 541 für
αὐτῇ χθονί,
αὐτόπρεμνον
Eum. 404
für
αὐτῷ πρέμνῳ.
144.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-90
στυγῶ, mir ist nicht recht; es erweckt mir Grauen.
καλά
146.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-91
εὔφρων scil.
ούσα. (Vok.), vgl. Eur. Hipp. 66
ὦ κόρα
Λατοῦς
Αρτεμι καὶ Διός,
καλλίστα πολὺ παρθένων. In Arkadien hatte auf einem Hügel des Mänalischen Gebirges "
Αρτεμις Καλλίστη einen Tempel (Paus. VIII 35, 8) und der alte Sänger Pamphos feierte in einem Hymnus Artemis unter dem Namen
Καλλίστη. Vielleicht hat
es ursprünglich
τόσον περ
ευφρον
ὦ καλὰ Διὸς κόρα geheifsen.
147.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-92
δρόσοι wie
ἕρσαι bei Homer
(1 222) von neugeborenen Lämmern.
–
ἄλπνος,
ἡδύς. Das Wort findet sich noch Pind. Pyth. VIII 120
τοῖς
οὔτε νόστος ὁμῶς
ἐπ᾿
ἄλπνος ἐν Πυθιάδι κρίθη, der Superlativ
ἄλπνιστος ist Pind. Isthm. IV 14 erhalten und Aesch.
Pers. 985
wiederhergestellt. Das zarte Wild steht unter dem Schutze der Jagdgöttin Artemis, die einen guten Wildstand fördert. Als
λοχεία wacht sie über die Einhaltung der Schonzeit.
150.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-93
Lafs trotz deiner zärtlichen Fürsorge für das junge Wild die Wahrzeichen, die hievon erfreulich sind, in Erfüllung gehen, nämlich die günstigen, die ungünstigen Erscheinungen aber mache gut. Der absol. Inf.
κρᾶναι ἀνορθοῦν im Gebete wie bei Homer. Vgl.
Cho. 306
,
Sept. 239
θεοὶ πολῖται,
μή με δουλείας τυχεῖν, ebd. 75 und zu
Cho. 365
. Zum Gedanken (das Gute erfülle, das Schlimme stelle her) vgl.
Pers. 220
εἴ τι φλαῦρον εἶδες,
αὐτοῦ τῶνδ᾽ ἀποτροπὴν τελεῖν,
τὰ δ᾽
ἀγάθ᾽
ἐκτελῆ γενέσθαι
κτέ., Soph.
Εl. 644
ἃ γὰρ προσεῖδον νυκτὶ τῇδε φάσματα δισσῶν ὀνείρων,
ταῦτά μοι
..
εἰ μὲν πέφηνεν ἐσθλά,
δὸς τελεσφόρα,
εἰ δ᾽ ἐχθρά,
τοῖς
ἐχθροῖσιν
ἔμπαλιν μέθες.
153.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-94
ἰήιον
Παιᾶνα: vgl. Soph. Oed.
Τ. 154
ἰήτε
Δάλιε Παιάν. Wie
εὔιος dem Rufe
εὐοῖ, so entspricht
ἰήιος der Anrufung
ἰὴ ἰὴ (
παιῆον).
155.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-95
χρονίας ἐχενηΐδας αὔρας d.i.
χρονίαν ἄπλοιαν.
157-158.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-96
σπευδομένα, für sich betreibend. Das Medium kommt in transitivem Sinne sonst nicht vor (
Eum. 361
ist das überlieferte
σπευδόμεναι δ᾽ τη σπεύδομεν
αΐδ᾽ ver
ἑτέραν
θυσίαν, ein
anbessert). deres Schlachtopfer (die Opferung der Iphigenie) für die Vertilgung (
θυομένοισιν 143) der Hasen.
θυσίαν ἄδαιτον wie
θυσίαν ἄθυτον. Mit
ἄνομον ἄδαιτον vgl.
ἄναγνον ἀνίερον 230,
ἀτίμους ἀλοιδόρους 421,
ἄμαχον ἀπόλεμον ἀνίερον 763,
ἀκέλευστος ἄμισθος 969.
159.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-97
νεικέων τέκτονα σύμφυτον, Stifter von Hader unter den Angehörigen, vgl. Soph.
Ant. 794
νεῖκος οὐ δεισήνορα:
ἀνδρῶν ξύναιμον. der durch die Opferung der Iphigenie erzeugte Stifter des Haders geht so weit, dafs er sich am Manne vergreift, weil dieser Hader zum Gattenmorde treibt.
161.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-98
μίμνει οἰκονόμος: während der Mann in den Krieg zieht, bleibt die Gattin als treue (611) Besorgerin des Hauswesens (
οἰκουρός, vgl. 1224) zurück, um alles für die Rückkehr des Gemahls wohl zu bestellen. Hier bleibt die Rachsucht (memor ira Verg. Aen. I 4) zurück nicht als
πιστή, sondern als
δολία οἰκονόμος und bereitet alles vor, um
Buſse für die Kinder (Tochter) zu fordern.
δνοφερὰ
παλίνορτος, in der Dunkelheit schleichend, aber aus der Dunkelheit wieder hervorbrechend.
165.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-99
ἀπέκλαγξεν wie
μάντις
ἔκλαγξεν 211.
168.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-100
ὁμόφωνον prädikativ zu
a
ἴλινον.
170.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-101
Im dritten Teile der Parodos wird die Besorgnis des Kalchas durch eine Art Syllogismus begründet: Der machtvoll waltende Gott hat das Gebot festgesetzt:
,,wer nicht hören will,
muſs fühlen" (
πάθει μάθος), „wer frevelt,
muſs büfsen" (170-193). Nun aber hat Agamemnon, den Eingebungen seines Ehrgeizes folgend, gefrevelt (194-258). Also
muſs er büfsen und die schlimme Weissagung des Kalchas wird sich erfüllen (259 bis 266). Vgl.
Soph. Ant. 604
ff. -
Ζεύς wird durch
τόδε wieder aufgenommen, wie
μηκέτ᾽
ἐσέλθῃς 1333 durch
τάδε,
u.
τόδε ist Nom. (,,wenn dieser Name ihm, damit benannt, gefällig ist"). Den Brauch bei Gebeten an die Götter
εὔχεσθαι
οἵτινές
τε καὶ ὁπόθεν χαίρουσιν
ὀνομαζόμενοι (Plat. Krat. p. 400 E, vgl. Serv. zu Verg. Aen. IV 577 pontificum more qui sic precantur: Iuppiter omnipotens vel quo alio nomine appellari volueris) befolgend löst der Dichter die Idee der Gottheit von der Zufälligkeit des Namens und den mit dem Namen verknüpften, mit der höheren Vorstellung göttlichen Wesens aber unvereinbaren Mythen ab.
173.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-102
προσεικάσαι,
αὐτῷ: mit Zeus kann ich nur Zeus vergleichen, ihm kommt niemand gleich.
175.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-103
.
τὸ μάταν φροντίδος ἄχθος ἀποβαλεῖν
(
ἀποσείσασθαι Schol.), die nichtige Last des Grübelns d. i. die Last unnützen Grübelns abschütteln. Wer sich nicht unnütz mit Zweifeln quälen will, mufs kurzweg und ergeben (
προφρόνως 183) Zeus als höchsten Herrscher anerkennen. Ähnliche Gedanken Eur. Bakch. 424
ff., 893
κούφα γὰρ δαπάνα νομίζειν ἰσχὺν τόδ᾽ ἔχειν,
ὅ τι ποτ᾽ ἄρα τὸ δαιμόνιον,
το
τ ἐν χρόνῳ μακρῷ νόμιμον φύσει τε πεφυκός, Hipp. 1111
ff.
178.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-104
οὐδὲ knüpft an den Gedanken,, Zeus ist der höchste" an.
ὅστις allgemein und unbestimmt, da es nachher heifst
οὐδὲ λέξεται πρὶν
ὧν (von seinem Dasein wird nicht einmal mehr die Rede sein). Der Dichter deutet damit wohl an, dafs der Mythus von Uranos ziemlich verblafst und verschollen war. Von dem Sturze des Uranos und Kronos ist auch
Prom. 989
οὐκ ἐκ
τῶνδ᾽ (von der Burg des Himmels)
ἐγὼ δισσοὺς τυράννους ἐκπεσόντας
ἠσθόμην die Rede. Der Schol. setzt für Uranos den Typhos und die Titanen. Zu
ὤν vgl.
οὖσαν 281.
παμμάχῳ θράσει βρύων wegen der rohen Vernichtung seiner Kinder (Hes. Theog. 157).
πάμμαχος von roher und rücksichtsloser Streitlust (,,
Kampfhahn "). Vgl.
Prom. 223
καρτεροῖς φρονήμασιν
ὤοντ᾽ ἀμοχθὶ
πρὸς βίαν τε δεσπόσειν (nämlich
Τιτᾶνες,
Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα).
181.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-105
τριακτήρ (Sieger) ist hergenommen vom Ringkampfe, in welchem man Sieger war, wenn man den Gegner dreimal niederwarf (
τριάζειν,
ἀποτριάζειν). Vgl.
Cho. 338
,
Eum. 592
u. Suid.
τριαχθῆναι λέγουσιν οἱ
παλαιστρικοὶ
ἀντὶ τοῦ τρὶς πεσεῖν, Poll. III 30
ἐπὶ πεντάθλου τὸ νικῆσαι ἀποτριάξαι λέγουσιν.