Seven Against Thebes. N. Wecklein. . .
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (German) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (7)
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 245-287 focus
Χορος
καὶ μὴν ἀκούω γ᾽ ἱππικῶν φρυαγμάτων.
245
Ετεοκλης
μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.
Χορος
στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.
Ετεοκλης
οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.
Χορος
δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.
Ετεοκλης
οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν;
250
Χορος
ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.
Ετεοκλης
οὐκ ἐς φθόρον
1
σιγῶσ᾽ ἀνασχήσει τάδε;
Χορος
θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.
Ετεοκλης
αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ
2
πᾶσαν πόλιν.
Χορος
ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
255
Ετεοκλης
ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.
Χορος
μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.
Ετεοκλης
παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων;
Χορος
ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.
Ετεοκλης
αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.
260
Χορος
λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ᾽ εἴσομαι.
Ετεοκλης
σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.
Χορος
σιγῶ: σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.
Ετεοκλης
τοῦτ᾽ ἀντ᾽ ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.
καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων,
265
εὔχου τὰ κρείσσω, ξυμμάχους εἶναι θεούς:
κἀμῶν ἀκούσασ᾽
3
εὐγμάτων, ἔπειτα σὺ
ὀλολυγμὸν ἱρὸν εὐμενῆ παιώνισον,
4
Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,
θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.
270
ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,
πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,
Δίρκης τε πηγαῖς, ὕδατί τ᾽
5
Ἰσμηνοῦ λέγω,
εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωσμένης,
ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδ᾽ ἐπεύχομαι
θήσειν τροπαῖα, πολεμίων δ᾽ ἐσθήματα,
8
]
λάφυρα δᾴων δουρίπηχθ᾽
9
ἁγνοῖς δόμοις,
στέψω πρὸ ναῶν, πολεμίων [δ᾽
10
] ἐσθήματα.†
τοιαῦτ᾽ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,
280
μηδ᾽ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν:
11
οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.
ἐγὼ δέ γ᾽
12
ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ
ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον
εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,
285
πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους
λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.
288
ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,
τοιαῦτ᾽ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 245-287 focus
Χορός
καὶ μὴν ἀκούω γʼ ἱππικῶν φρυαγμάτων.
245
Ἐτεοκλής
μή νυν ἀκούουσʼ ἐμφανῶς ἄκουʼ ἄγαν.
Χορός
στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.
Ἐτεοκλής
οὐκοῦν ἔμʼ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.
Χορός
δέδοικʼ, ἀραγμὸς δʼ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.
Ἐτεοκλής
οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδʼ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν;
250
Χορός
ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.
Ἐτεοκλής
οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσʼ ἀνασχήσῃ τάδε;
Χορός
θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.
Ἐτεοκλής
αὐτὴ σὺ δουλοῖς κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.
Χορός
ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
255
Ἐτεοκλής
ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.
Χορός
μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.
Ἐτεοκλής
παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσʼ ἀγαλμάτων;
Χορός
ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.
Ἐτεοκλής
αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.
260
Χορός
λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχʼ εἴσομαι.
Ἐτεοκλής
σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.
Χορός
σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.
Ἐτεοκλής
τοῦτʼ ἀντʼ ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.
καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσʼ ἀγαλμάτων,
265
εὔχου τὰ κρείσσω, ξυμμάχους εἶναι θεούς·
κἀμῶν ἀκούσασʼ εὐγμάτων, ἔπειτα σὺ
ὀλολυγμὸν ἱερὸν εὐμενῆ παιώνισον,
Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,
θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.
270
ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,
πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,
Δίρκης τε πηγαῖς, ὕδατί τʼ Ἰσμηνοῦ λέγω
εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωμένης,
μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν,
275
ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδʼ ἐπεύχομαι
θύσειν τροπαῖα, δαΐων δʼ ἐσθήματα,
στέψω λάφυρα δουρίπληχθʼ ἁγνοῖς δόμοις.
στέψω πρὸ ναῶν, πολεμίων δʼ ἐσθήματα.
τοιαῦτʼ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,
280
μηδʼ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν·
οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.
ἐγὼ δέ γʼ ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ
ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον
εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,
285
πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους
λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.
ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,
τοιαῦτʼ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 226 focus
ΧΟ.
ἔστι· θεοῦ δ᾽ ἔτ᾿ ἰσχὺς καθυπερτέρα·
πολλάκι δ᾽ ἐν κακοῖσι τὸν ἀμάχανον
κἀκ χαλεπᾶς δύας ὕπερθ᾽ ὀμμάτων
κρημναμενᾶν νεφελᾶν ὀρθοῖ.
ΕΤ.
ἀνδρῶν τάδ᾽ ἐστὶ, σφάγια καὶ χρηστήρια
230
θεοῖσιν ἕρδειν, πολεμίων πειρωμένων·
σὸν δ᾽ αὖ τὸ σιγᾶν καὶ μένειν εἴσω δόμων.
ΧΟ.
διὰ θεῶν πόλιν νεμόμεθ᾽ ἀδάματον,
δυσμενέων δ᾽ ὄχλον πύργος ἀποστέγει.
τίς τάδε νέμεσις στυγεῖ;
235
ΕΤ.
οὔτοι φθονῶ σοι δαιμόνων τιμᾶν γένος·
ἀλλ᾽ ὡς πολίτας μὴ κακοσπλάγχνους τιθῇς,
ἕκηλος ἴσθι μηδ᾽ ἄγαν ὑπερφοβοῦ.
ΧΟ.
ποτίφατον κλύουσα πάταγον ἀναμὶξ
ταρβοσύνῳ φόβῳ τάνδ᾽ ἐς ἀκρόπτολιν,
240
τίμιον ἕδος, ἱκόμαν.
ΕΤ.
μή νυν, ἐὰν θνήσκοντας ἢ τετρωμένους
πύθησθε, κωκυτοῖσιν ἁρπαλίζετε.
τούτῳ γὰρ ῎Αρης βόσκεται, φόνῳ βροτῶν.
ΧΟ.
καὶ μὴν ἀκούω γ' ἱππικῶν φρυαγμάτων.
245
ΕΤ.
μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.
ΧΟ.
στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.
ΕΤ.
οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.
ΧΟ.
δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.
ΕΤ.
οὐ σίγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν?
250
ΧΟ.
ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῶς πυργώματα.
ΕΤ.
οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ᾽ ἀνασχήσει τάδε?
ΧΟ.
θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.
ΕΤ.
αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.
ΧΟ.
ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
255
ΕΤ.
ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.
ΧΟ.
μοχθηρὸν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.
ΕΤ.
παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων?
ΧΟ.
ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.
ΕΤ.
αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.
260
ΧΟ.
λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ εἴσομαι.
ΕΤ.
σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.
ΧΟ.
σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.
ΕΤ.
τοῦτ᾽ ἀντ' ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.
καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων,
265
εὔχου τὰ κρείσσω ξυμμάχους εἶναι θεούς·
κἀμῶν ἀκούσασ᾽ εὐγμάτων, ἔπειτα σὺ
ὀλολυγμὸν ἱρὸν εὐμενῆ παιάνισον,
Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,
θάρσος φίλοις, λύουσα πολεμίων φόβον.
270
ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,
πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,
Δίρκης τε πηγαῖς, ὕδατά τ' Ἰσμηνοῦ λέγω,
εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωσμένης,
μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν,
275
ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδ᾽ ἐπεύχομαι
θήσειν τροπαῖα, πολεμίων δ᾽ ἐσθήματα,
λάφυρα δάων δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις.
στέψω πρὸ ναῶν, πολεμίων ἐσθήματα.
τοιαῦτ᾽ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,
μηδ᾽ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν·
280
οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.
ἐγὼ δέ γ'᾽ ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ
ἀντηρέτας ἐχθροῦσι τὸν μέγαν τρόπον
εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,
πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους
285
λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 226 focus
Χορὸς Παρθένων
ἀντ. β'.
ἔστι· θεοῖς δ᾽ ἔτ᾽ ἰσχὺς καθυπερτέρα·
πολλάκι δ᾽ ἐν κακοῖσι τὸν ἀμήχανον
210
κἀκ χαλεπᾶς δύας ὑπέρ τ᾽ ὀμμάτων
κρημναμενᾶν νεφελᾶν ὀρθοῖ.
Ἐτεοκλῆς
ἀνδρῶν τάδ᾽ ἐστί, σφάγια καὶ χρηστήρια
θεοῖσιν ἕρδειν, πολεμίων πειρωμένων·
σὸν δ᾽ αὖ τὸ σιγᾶν καὶ μένειν εἴσω δόμων.
215
Χορὸς Παρθένων
στρ. γ'.
διὰ θεῶν πόλιν τε νεμόμεθ᾽ ἀδάματον,
Χορὸς Παρθένων
δυςμενέων δ' ὄχλον πύργος ἀποστέγει.
τίς τάδε νέμεσις στυγεῖ;
Ἐτεοκλῆς
οὔτοι φθονῶ σοι δαιμόνων τιμᾶν γένος·
ἀλλ᾽ ὡς πολίτας μὴ κακοσπλάγχνους τιθῇς,
220
ἕκηλος ἴσθι, μηδ' ἄγαν ὑπερφοβοῦ.
Χορὸς Παρθένων
ἀντ. γ'.
ποταίνιον κλύουσα πάταγον ἀνάμιγα
ταρβοσύνῳ φόβῳ τάνδε ποτὶ σκοπάν,
τίμιον ἕδος, ἱκόμαν.
Ἐτεοκλῆς
μὴ νῦν, ἐὰν θνήσκοντας ἢ τετρωμένους
225
πύθησθε, κωκυτοῖσιν ἁρπαλίζετε.
τούτῳ γὰρ Ἄρης βόσκεται, φόνῳ βροτῶν.
Χορὸς Παρθένων
καὶ μὴν ἀκούω γ' ἱππικῶν φρυαγμάτων.
Ἐτεοκλῆς
μὴ νῦν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.
Χορὸς Παρθένων
στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.
230
Ἐτεοκλῆς
οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.
Χορὸς Παρθένων
δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.
Ἐτεοκλῆς
οὐ σῖγα; μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν.
Χορὸς Παρθένων
ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.
Ἐτεοκλῆς
οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ᾽ ἀνασχήσει τάδε;
235
Χορὸς Παρθένων
θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.
Ἐτεοκλῆς
αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.
Χορὸς Παρθένων
ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
Ἐτεοκλῆς
ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.
Χορὸς Παρθένων
μοχθηρόν, ὥςπερ ἄνδρες ὧν ἁλῷ πόλις.
240
Ἐτεοκλῆς
παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων;
Χορὸς Παρθένων
ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.
Ἐτεοκλῆς
αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.
Χορὸς Παρθένων
λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ᾽ εἴσομαι.
Ἐτεοκλῆς
σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.
245
Χορὸς Παρθένων
σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.
Ἐτεοκλῆς
τοῦτ᾽ ἀντ᾽ ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.
καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων,
εὔχου τὰ κρείσσω ξυμμάχους εἶναι θεούς.
κἀμῶν ἀκούσασ᾽ εὐγμάτων, ἔπειτα σὺ
250
ὀλολυγμὸν ἱερὸν εὐμενῆ παιάνισον,
Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,
θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.
ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,
πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,
255
Δίρκης τε πηγαῖς ὑδατί τ᾽ Ἰσμηνοῦ λέγω,
εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωσμένης,
μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν,
ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδ᾽ ἐπεύχομαι
θήσειν τρόπαια, δαΐων δ᾽ ἐσθήματα
260
στέψω πρὸ ναῶν δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις.
Ἐτεοκλῆς
τοιαῦτ᾽ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,
μηδ᾽ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν·
οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.
ἐγὼ δ᾽ ἐπ' ἄνδρας ἕξ, ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ,
265
ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον
εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,
πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους
λόγους ἱκέσθαι, καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.
ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 226 focus
ΧΟΡΟΣ
Ἔστι· θεοῦ δ' ἔτ' ἰσχὺς καθυπερτέρα·
Ant. 2.
πολλάκι δ' ἐν κακοῖσι τὸν ἀμήχανον
κἀκ χαλεπᾶς δύας ὕπερθ' ὀμμάτων
230
κριμναμενᾶν
κρημναμενᾶν νεφελῶν ὀρθοῖ.
ΕΤΕΟΚΛΗΣ
Ἀνδρῶν τάδ' ἐστί, σφάγια καὶ χρηστήρια
θεοῖσιν ἕρδειν πολεμίων
πειρωμένους
-μένοις seu -μένων·
σὸν δ' αὖ τὸ σιγᾶν καὶ μένειν εἴσω δόμων.
ΧΟΡΟΣ
Διὰ θεῶν πόλιν νεμόμεθ'
ἀδάματον
ἀδάμαντον seu ἀδάμαστον,
235
Str. 3.
δυσμενέων δ' ὄχλον πύργος ἀποστέγει·
τίς
τί τάδε νέμεσις στυγεῖ ;
ΕΤΕΟΚΛΗΣ
Οὔτοι φθονῶ σοι δαιμόνων τιμᾶν γένος·
ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ
ΕΤΕΟΚΛΗΣ
ἀλλ' ὡς πολίτας μὴ κακοσπλάγχνους τιθῇς,
εὔκηλος ἴσθι μηδ' ἄγαν ὑπερφοβοῦ.
240
ΧΟΡΟΣ
Ποταίνιον κλύουσα πάταγον
ἀνάμιγα
ἄμμιγα
ἅμα
Ant. 3.
ταρβοσύνῳ φόβῳ τάνδ' ἐς ἀκρόπτολιν,
τίμιον ἕδος, ἱκόμαν.
ΕΤΕΟΚΛΗΣ
Μή νυν, ἐὰν θνῄσκοντας ἢ τετρωμένους
πύθησθε, κωκυτοῖσιν ἁρπαλίζετε·
245
τούτῳ γὰρ Ἄρης βόσκεται, φόνῳ βροτῶν.
ΧΟΡΟΣ
Καὶ μὴν ἀκούω γ' ἱππικῶν φρυαγμάτων.
ΕΤΕΟΚΛΗΣ
Μή νυν ἀκούουσ' ἐμφανῶς ἄκου' ἄγαν.
ΧΟΡΟΣ
Στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.
ΕΤΕΟΚΛΗΣ
Οὐκοῦν ἔμ' ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.
250
ΧΟΡΟΣ
Δέδοικ', ἀραγμὸς δ' ἐν πύλαις ὀφέλλεται.
ΕΤΕΟΚΛΗΣ
Οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ' ἐρεῖς κατὰ πτόλιν ;
ΧΟΡΟΣ
Ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.
ΕΤΕΟΚΛΗΣ
Οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ' ἀνασχήσῃ τάδε ;
ΧΟΡΟΣ
Θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.
255
ΕΤΕΟΚΛΗΣ
Αὐτὴ σὺ δουλοῖς κἀμὲ
καὶ πᾶσαν
καὶ σὲ καὶ πόλιν.
ΧΟΡΟΣ
Ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
ΕΤΕΟΚΛΗΣ
Ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.
ΧΟΡΟΣ
Μοχθηρόν, ὥσπερ
ἄνδρας
ἄνδρες, ὧν ἁλῷ πόλις.
ΕΤΕΟΚΛΗΣ
Παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ' ἀγαλμάτων ;
260
ΧΟΡΟΣ
Ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.
ΕΤΕΟΚΛΗΣ
Αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.
ΧΟΡΟΣ
Λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ' εἴσομαι.
ΕΤΕΟΚΛΗΣ
Σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.
ΧΟΡΟΣ
Σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.
265
ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ
ΕΤΕΟΚΛΗΣ
Τοῦτ' ἀντ' ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.
Καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσ' ἀγαλμάτων,
εὔχου τὰ κρείσσω, ξυμμάχους εἶναι θεούς·
κἀμῶν ἀκούσασ' εὐγμάτων ἔπειτα σὺ
ὀλολυγμὸν ἱερὸν εὐμενῆ
παιώνισον
παιάνισον,
270
Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,
θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.
Ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,
πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,
Δίρκης τε πηγαῖς
ὕδατί τ'
οὐδ' ἀπ' Ἰσμηνοῦ λέγω,
275
εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωσμένης,
1
μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν
θύσειν
θήσειν τροπαῖα,
δαΐων
πολεμίων δ' ἐσθήματα
στέψω λάφυρα δουρίπληχθ' ἁγνοῖς δόμοις.
2
Τοιαῦτ' ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,
280
μηδ' ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν·
οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.
Ἐγὼ
δέ γ'
δ' ἐπ' ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ
ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον
ἐς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,
285
πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους
λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 226 focus
ΕΤ.
ἀνδρῶν τάδ᾽ ἐστί, σφάγια καὶ χρηστήρια
θεοῖσιν ἔρδειν, πολεμίων πειρωμένοις·
σὸν δ᾽ αὖ τὸ σιγᾶν καὶ μένειν εἴσω δόμων.
ΧΟ.
3
ΕΤ.
οὔτοι φθονῶ σοι δαιμόνων τιμᾶν γένος·
ἀλλ᾽ ὡς πολίτας μὴ κακοσπλάγχνους τιθῇς,
εὔχηλος ἴσθι μηδ᾽ ἄγαν ὑπερφοβοῦ.
ΧΟ.
3
ΕΤ.
μή νυν, ἐὰν θνῄσκοντας ἢ τετρωμένους
πύθησθε, κωκυτοῖσιν ἁρπαλίζετε·
τούτῳ γὰρ Ἄρης βόσκεται, φόνῳ βροτῶν.
230
ΧΟ.
καὶ μὴν ἀκούω γ᾽ ἱππικῶν φρυαγμάτων.
ΕΤ.
μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.
ΧΟ.
στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.
ΕΤ.
οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.
ΧΟ.
δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.
235
ΕΤ.
οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν;
ΧΟ.
ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.
ΕΤ.
οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ᾽ ἀνασχήσῃ τάδε;
ΧΟ.
θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.
ΕΤ.
αὐτὴ σὺ δουλοῖς κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.
240
ΧΟ.
ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
ΕΤ.
ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.
ΧΟ.
μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.
ΕΤ.
παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων;
ΧΟ.
ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.
245
ΕΤ.
αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.
ΧΟ.
λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ᾽ εἴσομαι.
ΕΤ.
σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.
ΧΟ.
σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.
ΕΤ.
τοῦτ᾽ ἀντ᾽ ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.
250
καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων,
εὔχου τὰ κρείσσω, ξυμμάχους εἶναι θεούς.
κἀμῶν ἀκούσασ᾽ εὐγμάτων, ἔπειτα σὺ
ὀλολυγμὸν ἱερὸν εὐμενῆ παιάνισον,
ΕΤ.
Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,
255
θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.
ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,
πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,
Δίρκης τε πηγαῖς, οὐδ᾽ ἀπ᾽ Ἰσμηνὸν λέγω,
εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωμένης,
260
μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν,
ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδ᾽ ἐπεύχομαι
θήσειν τροπαῖα, πολεμίων δ᾽ ἐσθήμασι
λάφυρα δαΐων δουρίπληχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις
στέψω πρὸ ναῶν πολεμίων δ᾽ ἐσθήματα.
265
ΕΤ.
τοιαῦτ᾽ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,
μηδ᾽ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν·
οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.
ἐγὼ δ᾽ ἐπ᾽ ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ
ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον
270
εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,
πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους
λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.
ΧΟ.
1
Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 226 focus
ΧΟ.
ἔστι· θεοῖς δ᾽ ἔτ᾽ ἰσχὺς καθυπερτέρα·
πολλάκι δ᾽ ἐν κακοῖσι τὸν ἀμήχανον
κἀκ χαλεπᾶν δύας ὕπερθ᾽ ὀμμάτων
κριμναμενᾶν νεφελᾶν ὀρθοῖ. –
ΕΤ.
ἀνδρῶν τάδ᾽ ἐστί, σφάγια καὶ χρηστήρια
230
θεοῖσιν ἔρδειν πολεμίων πειρωμένους.
σὸν δ᾽ αὖ τὸ σιγᾶν καὶ μένειν εἴσω δόμων.
ΧΟ.
διὰ θεῶν πόλιν νεμόμεθ᾽ ἀδάματον,
δυσμενέων δ᾽ ὄχλον πύργος ἀποστέγει.
τίς τάδε νέμεσις στυγεῖ;
235
ΕΤ.
οὔτοι φθονῶ σοι δαιμόνων τιμᾶν γένος·
ἀλλ᾽ ὡς πολίτας μὴ κακοσπλάγχνους τιθῆις,
εὔκηλος ἴσθι μηδ᾽ ἄγαν ὑπερφοβοῦ. –
ΧΟ.
†ποταίνιον κλυοῦσα πάταγον ἄμμιγα
ταρβοσύνωι φόβωι τάνδ᾽ ἐς ἀκρόπτολιν,
240
τίμιον ἕδος, ἱκόμαν.
Testim.:
Numeri:
Apparatus Criticus
γυνὴ γύναι γυνή ἔχει ἔχοι θεοῖς Θεοῦ πολλάκι πολλάκις τὸν τὸν τὰν (τὴν Q) κἀκ καὶ χ. χαλεπᾶν χαλεπᾶς correxi κριμναμενᾶν κριμ. κρημ. τάδ᾽ τόδ' ἀνδρῶν τάδε σφάγια πειρωμένους πειρωμένοις πειρωμένων corr. Weil εἴσω ἔσω διὰ διὰ μὲν νεμόμεθ᾽ νεμόμεθ᾽ -μεσθ' ἀδάματον ἀδάμαντον ἀδάμαστον corr. Pauw ὄχλον ὄχλων τίς τί corr. τί ταῦτα ἡ σὴ νέμεσις σὴ ν. τιθῆις τιθεῖς corr. m εὔκηλος ἕκηλος ἄγαν ἄγαν γ᾽ ἄμμιγα ἄμμιγα ἅμα σύναμα (ἅμα c. glossa σύν PK) ἀκρόπτολιν ἀκρόπτολιν ἀκρόπολιν
ΕΤ.
μή νυν, ἐὰν θνήισκοντας ἢ τετρωμένους
πύθησθε, κωκυτοῖσιν ἁρπαλίζετε·
τούτωι γὰρ ῎Αρης βόσκεται, φόνωι βροτῶν. –
ΧΟ.
καὶ μὴν ἀκούω γ᾽ ἱππικῶν φρυαγμάτων.
245
ΕΤ.
μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.
ΧΟ.
στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.
ΕΤ.
οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.
ΧΟ.
δέδοικ᾽· ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.
ΕΤ.
οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν;
250
ΧΟ.
ὦ ξυντέλεια μὴ προδῶις πυργώματα.
ΕΤ.
οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ᾽ ἀνασχήσηι τάδε;
ΧΟ.
θεοὶ πολῖται μή με δουλείας τυχεῖν.
ΕΤ.
αὐτή σὺ δουλοῖς κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.
ΧΟ.
ὦ παγκρατὲς Ζεῦ τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
255
ΕΤ.
ὦ Ζεῦ γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.
ΧΟ.
μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρες ὧν ἁλῶι πόλις.
ΕΤ.
παλινστομεῖς αὐ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων;
ΧΟ.
ἀψυχίαι γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.
ΕΤ.
αἰτουμένωι μοι κούφον εἰ δοίης τέλος.
260
ΧΟ.
λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ᾽ εἴσομαι.
ΕΤ.
σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.
ΧΟ.
σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.
ΕΤ.
τοῦτ᾽ ἀντ᾽ ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.
καὶ πρός γε τούτοις ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων
265
εὔχου τὰ κρείσσω, ξυμμάχους εἶναι θεούς.
κἀμῶν ἀκούσασ᾽ εὐγμάτων ἔπειτα σύ
ὀλολυγμὸν ἱερὸν εὐμενῆ παιώνισον,
Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,
θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.
270
ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς
πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις
Δίρκης τε πηγαῖς ὕδατί τ᾽ Ἰσμηνοῦ λέγω
Testim.:
Apparatus Criticus
τετρωμένους τετραμμένους πύθησθε πύθοισθε φρυαγμάτων φρυμαγμάτων γῆθεν δῆθεν utrumque σῖγα σιγά ἐς φθόρον ἐς φόνον corr. m σιγῶσ᾽ οὐ σιγῶν δουλοῖς δ. ἐμέ καὶ σὲ καὶ πόλιν καὶ πᾶσαν πόλιν πτόλιν ἄνδρες ἄνδρας τέλος λόγου παιώνισον παιώνισον παιάν. ὕδατί τ᾽ Ἰσμηνοῦ οὐδ᾽ ἀπ᾿ Ἰσμηνοῦ corr. Geel
ΕΤ.
εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωμένης
μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν
275
[ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδ᾽ ἐπεύχομαι]
θύσειν τροπαῖα, δαΐων δ᾽ ἐσθήματα
στέψω λάφυρα δουρίπληχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις.
τοιαῦτ᾽ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,
μηδ᾽ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν·
280
οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγηις τὸ μόρσιμον.
ἐγὼ δὲ γ᾽ ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμωι
ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον
εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,
πρὶν ἀγγέλου σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους
285
λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.
Translations (8)
Seven Against Thebes Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 245-285 focus
Chorus
Oh, but I hear horses snorting!
245
Eteocles
Hear them, then, but not too clearly.
Chorus
The city groans from deep in the earth, as though we are surrounded.
Eteocles
Surely it is enough that I am making plans for this?
Chorus
I am terrified—the crashing at the gates is increasing.
Eteocles
Won’t you be silent, and speak none of this throughout the city?
250
Chorus
Divine company, do not betray our fortifications!
Eteocles
Damn you! Will you not endure these events in silence?
Chorus
Gods of our city! Do not let my fate be slavery!
Eteocles
You would enslave both me and all the city.
Chorus
Almighty Zeus, turn your missile against the enemy!
255
Eteocles
O Zeus, what a breed you have made for us in women!
Chorus
A breed steeped in misery, just like men whose city is captured.
Eteocles
Why are your words ill-omened, when you still grasp the gods’ statues?
Chorus
In my weakness fear controls my tongue.
Eteocles
If only you would grant my plea for a small service.
260
Chorus
Please state it as quickly as possible, and I will quickly know what to do.
Eteocles
Be silent, wretched woman; do not terrify your own men.
Chorus
I am silent. I will suffer what is destined together with the others.
Eteocles
I welcome this sentiment of yours over what you said before.
And in addition, keep your distance from the gods’ images and make a stronger prayer, that the gods fight on our side. And once you have heard my prayers, then sing the victory song, the sacred cry of joy and goodwill, our Greek ritual of shouting in tribute,
265
that brings courage to our friends and dissolves fear of the enemy.
And now
Here Eteocles makes his vow. to the gods who guard our city’s land, both those who dwell in the plain and those who watch over its meeting-place, to Dirce’s springs and the waters of Ismenus, I vow that, if things go well and the city is saved,
270
the citizens shall redden the gods’ altars with the blood of sheep and sacrifice bulls to the gods—this is my vow—and offer trophies, while I will crown their holy temples with the spoil of the enemy’s spear-pierced garments.
275
Make this kind of prayer to the gods, without your previous lamentation, nor with wild and useless panting; for you will not escape your destiny any the more. As for me, I will go station six men, with me as the seventh, as champions to oppose the enemy in proud fashion
280
at the seven exits in the wall, even before speedy messengers or swift-rushing reports arrive and inflame us with urgent need.
Exit.
285
And now Here Eteocles makes his vow. to the gods who guard our city’s land, both those who dwell in the plain and those who watch over its meeting-place, to Dirce’s springs and the waters of Ismenus, I vow that, if things go well and the city is saved,
The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 226 focus
Eteocles
It is the business of men, to present victims and offerings of worship to the gods, when foemen are making an attempt: 'tis thine on the other hand to hold thy peace and abide within doors.
Chorus
Eteocles
I am not offended that ye should honour the race of the gods; but that thou mayest not render the citizens faint-hearted, keep quiet and yield not to excessive terrors.
Chorus
Eteocles
Do not now, if ye hear of the dying or the wounded, eagerly receive them with shrieks; for with this slaughter of mortals is Mars fed.
Chorus
Eteocles
Do not now, when thou hearest them, hear too distinctly.
Chorus
Our city groans from the ground, as though the foes were hemming her in.
Eteocles
Is it not then enough that I take measures for this?
Chorus
I fear! for the battering at the gates increases.
Eteocles
Wilt thou not be silent? Say nought of this kind in the city.
Chorus
O associate band [of gods], abandon not our towers.
Eteocles
Cannot ye endure it in silence, and confusion to ye?
Chorus
Gods of my city! let me not meet with slavery.
Eteocles
Thou thyself art making a slave both of me, of thyself, and of the city.
Chorus
O all-potent Jove! turn the shaft against our foes.
Eteocles
O Jove! what a race hast thou made women!
Chorus
Just as wretched as men when their city is taken.
Eteocles
Again thou art yelping as thou claspest the statues!
Chorus
Yes, for in my panic terror hurries away my tongue.
Eteocles
Would to heaven that you would grant me a trifling favour on my requesting it.
Chorus
Tell me as quickly as you can, and I shall know at once.
Eteocles
Hold thy peace, wretched woman, alarm not thy friends.
Chorus
I hold my peace—with others I will suffer what is destined.
Eteocles
I prefer this expression of thine rather than thy former words; and moreover, coming forth from the statues, pray thou for the best,—that the gods may be our allies. And after thou hast listened to my prayers, then do thou raise the sacred auspicious shout of the Paean, the Grecian rite of sacrificial acclamation, an encouragement to thy friends that removes the fear of the foe. And I, to the tutelary gods of our land, both those who haunt the plains, and those who watch over the forum, and to the fountains of Dirce, and I speak not without those of the Ismenus
, if things turn out well and our city is preserved, do thus make my vows that we, dyeing the altars of the gods with the blood of sheep, offering bulls to the gods, will deposit trophies, and vestments of our enemies, spear-won spoils of the foe, in their hallowed abodes. Offer thou prayers like these to the gods, not with a number of sighs, nor with foolish and wild sobbings; for not one whit the more wilt thou escape Destiny. But I too, forsooth
, will go and marshal at the seven outlets of our walls, six men, with myself for a seventh, antagonists to our foes in gallant plight, before both urgent messengers and quickly-bruited tidings arrive, and inflame us by the crisis.
Exit Eteocles.
Chorus
LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 226 focus
ÉTÉOCLE
C'est aux hommes à offrir aux dieux des hécatombes, à questionner le sort en tâtant l'ennemi. Ton rôle, à toi, est de te taire et de rester dans ta maison.
LE CHŒUR
hordes ennemies. Quelle inquiétude jalouse peut prendre ombrage de mes prières ?
ÉTÉOCLE
Je ne te dénie point le droit d'honorer les dieux ; mais, si tu ne veux pas semer la lâcheté au cœur
LES SEPT CONTRE THÈBES
ÉTÉOCLE
des citoyens, reste en repos, ne laisse pas déborder ta terreur.
LE CHŒUR
Un fracas confus tout à l'heure a frappé mes oreilles, et, d'une fuite épouvantée, j'ai couru vers cette
acropole, séjour révéré.
acropole, séjour révéré.
ÉTÉOCLE
LE CORYPHÉE
Ciel ! j'entends maintenant hennir les chevaux !
Ciel ! j'entends maintenant hennir les chevaux !
ÉTÉOCLE
Entends sans trop montrer alors que tu entends.
LE CORYPHÉE
Thèbes
ÉTÉOCLE
Je suis là pour savoir les mesures à prendre.
LE CORYPHÉE
J'ai peur ; le bruit des portes heurtées croît encore.
ÉTÉOCLE
Ne cesseras-tu pas de crier ainsi par la ville. Silence !
LE CORYPHÉE
O dieu ici assemblés, n'abandonnez pas nos remparts !
O dieu ici assemblés, n'abandonnez pas nos remparts !
ÉTÉOCLE
Malheur ! ne te peux-tu résigner à te taire ?
LE CORYPHÉE
Dieux de ma cité, épargnez-moi l'esclavage !
ÉTÉOCLE
C'est toi qui nous livres à l'esclavage, et moi et toute ta ville.
LE CORYPHÉE
Zeus tout-puissant, tourne tes traits contre nos ennemis !
Zeus tout-puissant, tourne tes traits contre nos ennemis !
ÉTÉOCLE
O Zeus, qu'as-tu créé en nous créant la femme ?
LE CORYPHÉE
Un être misérable, aussi bien que l'homme, quand leur ville est prise.
ÉTÉOCLE
Encore parler de malheurs, et quand tu étreins des dieux !
LES SEPT CONTRE THÈBES
LE CORYPHÉE
Je n'ai plus de courage : l'épouvante m'arrache mes mots !
ÉTÉOCLE
Je t'en prie, voudrais-tu m'accorder une légère grâce ?
LE CORYPHÉE
Dis vite, et vite je verrai si je puis.
ÉTÉOCLE
Tais-toi, malheureuse ; cesse d'effrayer les tiens.
LE CORYPHÉE
Je me tais : mon sort sera le sort de tous.
ÉTÉOCLE
Voilà un mot que je retiens : je te laisse les autres ! Mais fais plus ; quitte ces statues et adresse aux
dieux la seule prière qui vaille : qu'ils combattent avec nous. Puis écoute mes vœux à moi et accompagne-les, comme d'un péan favorable, de la clameur sacrée, du cri rituel qui, en Grèce, salue la chute des victimes : il donnera confiance aux nôtres et dissipera en eux tout effroi de l'ennemi. Devant les dieux maîtres de ce pays, dieux des
campagnes, dieux gardiens de nos places, source de Dirké
1
, eaux de l'Isménos, je le déclare, si tout s'achève heureusement, si notre ville est sauvée, je ferai couler le sang des brebis sur les autels divins, pour célébrer notre victoire ; et des vêtements de nos ennemis, dépouilles déchirées par
la javeline, je ferai des offrandes pendues aux murs de leurs saintes demeures. Voilà les vœux que je t'engage à faire, au lieu de te complaire à ces gémissements, à ces cris haletants, aussi vains que sauvages, qui ne te feront pas échapper au destin. Moi, aux sept issues de nos rem-
parts, pour tenir tête à l'ennemi, j'irai placer six guerriers de grande allure — et moi septième — avant que des messagers affolés et des rumeurs trop promptes ne viennent nous surprendre et mettre tout en feu sous la menace de
la nécessité
dieux la seule prière qui vaille : qu'ils combattent avec nous. Puis écoute mes vœux à moi et accompagne-les, comme d'un péan favorable, de la clameur sacrée, du cri rituel qui, en Grèce, salue la chute des victimes : il donnera confiance aux nôtres et dissipera en eux tout effroi de l'ennemi. Devant les dieux maîtres de ce pays, dieux des
campagnes, dieux gardiens de nos places, source de Dirké 1 , eaux de l'Isménos, je le déclare, si tout s'achève heureusement, si notre ville est sauvée, je ferai couler le sang des brebis sur les autels divins, pour célébrer notre victoire ; et des vêtements de nos ennemis, dépouilles déchirées par
la javeline, je ferai des offrandes pendues aux murs de leurs saintes demeures. Voilà les vœux que je t'engage à faire, au lieu de te complaire à ces gémissements, à ces cris haletants, aussi vains que sauvages, qui ne te feront pas échapper au destin. Moi, aux sept issues de nos rem-
parts, pour tenir tête à l'ennemi, j'irai placer six guerriers de grande allure — et moi septième — avant que des messagers affolés et des rumeurs trop promptes ne viennent nous surprendre et mettre tout en feu sous la menace de
la nécessité
The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 226 focus
ETEOCLES.
The victim, and the hallow'd sacrifice,
When the foes menace, are the task of men;
240
Thine, to be silent, and remain at home.
s
CHORUS.
ETEOCLES.
It does not, virgin: No: your pious vows
I blame not. But be silent; left thy fears,
Swelling to this excess, dismay our youth.
CHORUS.
ETEOCLES.
If haply now your eyes behold the dead,
Or wounded; burst not forth in loud laments:
For blood and carnage is the food of war.
CHORUS.
ETEOCLES.
Whate'er thou hear'st, it asks not thy attention.
CHORUS.
The city shakes beneath th' enclosing foes.
ETEOCLES.
Be satisfied; to guard it is my charge.
CHORUS.
I fear: the clash is louder at the gates.
ETEOCLES.
Peace; nor distract the city with thy cries.
260
CHORUS.
Ye social pow'rs, leave not our walls defenceless.
ETEOCLES.
Woe on thee! Canst thou not bear this in silence?
CHORUS.
Gods of this state, save me from slavery!
ETEOCLES.
Me wou'dst thou make a slave, and all the state.
CHORUS.
Allpow'rful Jove, turn on the foe the sword!
265
ETEOCLES.
Heav'ns, of what quality are women form'd?
CHORUS.
Wretched, as men are, in their country's ruin.
ETEOCLES.
Still wail thy country? Still embrace these Gods?
CHORUS.
Wild with my fears, I speak I know not what.
ETEOCLES.
Wou'dst thou indulge me in a light request?
270
CHORUS.
Speak it at once, quickly shall I obey.
ETEOCLES.
Be silent, wretch; nor terrify thy friends.
CHORUS.
I will; and with them bear what Fate decrees.
ETEOCLES.
I praise thy resolution. Clasp no more
These images; but stand apart, and ask
275
Happier events; entreat the friendly Gods
To aid us.
Hear my vows; then instant raise
The heav'nappeasing Pæan, whose high strains
Of solemn import, 'midst her sacred rites,
280
Greece pours symphonious; strains, that raise the soul
To gen'rous courage, and the fix'd disdain
Of fear and danger.
To the guardian Gods
Whose tutelary pow'r protects our fields,
285
Protects our crouded streets; to Dirce's fount;
Nor thee, Ismenus, will I pass unhonour'd;
If conquest crowns our helms, and saves our city,
The hallow'd sacrifice shall bleed, and load
Their smoking altars; this victorious hand
290
Shall raise the glitt'ring trophies
t
, and hang high,
To grace their sacred walls, the richwrought vests,
Spoils of the war, rent from the bleeding foe.
Breath to the Gods these vows: but let no sigh
Break forth, no lamentation rude and vain:
295
Weak is their pow'r to save thee from thy fate.
My charge shall be at our sev'n gates to fix
Six of our bravest youth, myself the seventh,
In dreadful opposition to the foe;
E'er yet the violent and tumultuous cry
300
Calls me perforce to join the firey conflict.
CHORUS.
Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 226 focus
quando già nubi sul capo gli pendono,
da disperata sciagura redimono.
ETEOCLE
Pria della pugna, sacrifici e vittime
offrire ai Numi, cómpito è degli uomini :
255
il tuo, tacere e rimanere in casa.
CORO
ETEOCLE
lo non ti vieto che tu onori i Dèmoni:
260
ma calma sii: non render pusillanimi
i cittadini, troppo non sii pavida!
CORO
ETEOCLE
Or, se udrete annunciar morti e ferite,
non prorompete in ululi. Ché Marte
di ciò, di stragi d'uomini, si pasce.
CORO
ETEOCLE
Non prestar troppo orecchio, anche se li odi.
270
CORO
Siamo strette! Dal suol geme la rocca!
ETEOCLE
A provvedere a ciò non basto io forse?
CORO
Tremo! Il fracasso alle porte si gonfia!
ETEOCLE
Vorrai tacer, che la città non t'oda?
CORO
Santo Concilio, non tradir le mura!
275
ETEOCLE
Vuoi soffrire e tacere, in tua malora?
CORO
Patrî Numi, deh!, schiava io mai non cada!
ETEOCLE
Tu me fai schiavo, e tutta la città!
CORO
Giove, contro i nemici il dardo volgi!
ETEOCLE
Giove, che dono, il sesso delle femmine!
280
CORO
Gramo è pur l'uomo, se la patria perde!
Con rinnovato impeto si prostrano innanzi alle immagini.
ETEOCLE
Stringi ancora le immagini ? Ancora ululi?
CORO
Terror, contro il voler, tragge mia lingua.
ETEOCLE
Lieve una grazia, io te lo chiedo, porgimi.
285
CORO
Súbito parla, e súbito io la sappia.
ETEOCLE
Taci! Non sbigottir gli amici, o misera!
CORO
Taccio. Con gli altri il fato soffrirò.
ETEOCLE
Piú che ogni altro tuo detto io questo ho caro.
E adesso, poi, dai simulacri spíccati,
290
e implora i Numi che agli amici arrida
la miglior sorte. E, uditi i voti miei,
leva il peana, l'ululo propizio,
il grido sacro d'Ellade, compagno
dei sacrifizî, che il terrore infesto
295
sperda, e coraggio negli amici infonda.
Ed io, frattanto, della patria ai Numi,
a quei che il piano e che la rocca e l'àgora
guardan custodi, e ai rivoli di Dirce,
né pur taccio l'Ismeno, io qui prometto
300
che, se fortuna a noi sorrida, e salva
sia la città, molto sangue d'agnelli
tingerà l'are, e sgozzeremo tauri,
alzeremo trofei, d'infeste spoglie
prese in battaglia, intrecceremo serti
305
ai templi sacri. Tali preci ai Numi
rivolgi, e cari non ti siano gli ululi
né le vane selvatiche querele:
al destino fuggir, tanto, non puoi.
Or vado, e scelgo sei guerrieri - e settimo
310
pongo me stesso, che alle sette porte
contro i nemici di gran lena voghino,
pria che affannati messaggeri giungano,
e veloci sussurri si diffondano
nella distretta, a conturbarci l'animo.
315
Eteocle parte. Le fanciulle si aggruppano di nuovo
intorno all' ara.
2
SECONDO CANTO INTORNO ALL'ARA
1
Strofe 1
CORO
Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 226 focus
Eteocles
Virorum hæc funt, uictimas
215
Dijs facere hostium laceßentium:
Tuum uerò uiciſsim tacere, manere domi.
Cho.
Quid hæc inuidia odit?
220
Eteocles
Non prohibeo tibi deorum genus honorare,
Modò ne ciues ignauos reddas:
Quietus efto, neq; admodum time.
Cho.
Etc.
Ne nunc etiam si mortuos, aut uulneratos
Intelligatis, eiulatibus profequamini:
Tali mortalium cruore Mars pascitur.
Cho.
Etc.
Ne nunc audiens, perspicue audias nimis.
Cho.
Gemit urbs è terra tanquam circundata.
Etc.
Mihi igitur sufficit de his consulere.
Cho.
Timco, tumultus in portis augetur.
Etc.
Non taces? nihil horum dic contra urbem.
235
Cho.
O cognatio, ne prode turres.
Etc.
Non admortem tacens feres hec?
Cho.
Dij indigena, ne affequar feruitutem.
Etc.
Tu in seruitutem rediges me & urbem.
Cho.
O præpotens Iupiter, cõuerte in hostes iacula.
240
Etc.
O Iupiter, quale mulierum præbuisti genus?
Cho.
Flagitioſum, ut uiri funt, quorü urbs capta eſt.
Etc.
Obmutefcis rursus tangens ſtatuas?
Cho.
Ignauia linguam rapit metus.
Etc.
Mihi roganti, si leuem dederis finem.
245
Cho.
Si quàm citò dixeris, fortè ſciam.
Etc.
Tace miserâ, ne terrefacias amicos.
Cho.
Tacco, cum alijs patiar fatum.
Etc.
Hoc enim uerbum pro illis eligo à te;
Et cum bis, fine ſtatuis,
250
Optameliora, deos effe auxiliatores:
Meaq; uota audiens, deinde
Eiulatum sacrum propitium canta,
Juxta Grecanicum morem clamoris facrificij,
Etc.
Amicis audaciam præbebis ſoluens hoſtilem timore.
255
Ego uerò regionis patronis dijs,
Paganisq;, fori ſpeculatoribus,
Dircæq; fontibus, neq; ab Ismeno dico
Rebus bene accidentibus, feruataq; urbe,
Ouibus stillantes fanguinem aras deorum,
260
Taurosq; occiſos dijs, hic uoueo
Ponere trophea, ad ſepulchra hostium,
Exuuias uerò caſtis domibus hostium ferro partas.
Talia uoue non querule dijs,
Neq; in uanis feuis fufpirijs.
265
Nam nequaquam magis effugies fatum.
Ego ad ſex uiros me cum ſeptimo
Aduerfarios hoſtibus magnopere,
Ad ſeptem portas ordinabo proficifcens,
Priusquam nuncij impetuofi& celeres
270
Sermones ad nos ueniant, & urant pre neceßitate.
Cho.
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 226 focus
'Tis true: yet stronger is the power divine,
And oft, when man's estate is overbowed
With bitter pangs, disperses from his eyne
190
The heavy, hanging cloud!
Eteocles
Let men with sacrifice and augury
Approach the gods, when comes the tug of war:
Maids must be silent and abide within.
Chorus
By grace of the gods we hold it, a city untamed of the spear,
195
And the battlement wards from the wall the foe and his aspect of fear!
What need of displeasure herein?
Eteocles
Ay, pay thy vows to Heaven; I grudge them not,
But—so thou strike no fear into our men—
Have calm at heart, nor be too much afraid.
200
Chorus
Alack, it is fresh in mine ears, the clamour and crash of the fray,
And up to our holiest height I sped on my timorous way,
Bewildered, beset by the din!
Eteocles
Now, if ye hear the bruit of death or wounds,
Give not yourselves o'ermuch to shriek and scream,
205
For Ares ravins upon human flesh.
Chorus
Ah, but the snorting of the steeds I hear!
Eteocles
Then, if thou hearest, hear them not too well!
Chorus
Hark, the earth rumbles, as they close us round!
Eteocles
Enough if I am here, with plans prepared.
210
Chorus
Alack, the battering at the gates is loud!
Eteocles
Peace! stay your tongue, or else the town may hear.
Chorus
O warders of the walls, betray them not!
Eteocles
Beshrew your cries! in silence face your fate.
Chorus
Gods of our city, see me not enslaved!
215
Eteocles
On me, on all, thy cries bring slavery.
Chorus
Zeus, strong to smite, turn upon foes thy blow!
Eteocles
Zeus, what a curse are women, wrought by thee!
Chorus
Weak wretches, even as men, when cities fall.
Eteocles
What! clasping gods, yet voicing thy despair?
220
Chorus
In the sick heart, fear maketh prey of speech.
Eteocles
Light is the thing I ask thee—do my will!
Chorus
Ask swiftly: swiftly shall I know my power.
Eteocles
Silence, weak wretch! nor put thy friends in fear.
Chorus
I speak no more: the general fate be mine!
225
Eteocles
I take that word as wiser than the rest.
Nay, more: these images possess thy will—
Pray, in their strength, that Heaven be on our side!
Then hear my prayers withal, and then ring out
The female triumph-note, thy privilege—
230
Yea, utter forth the usage Hellas knows,
The cry beside the altars, sounding clear
Encouragement to friends, alarm to foes.
But I unto all gods that guard our walls,
Lords of the plain or warders of the mart
235
And to Ismenus' stream and Dirce's rills,
I swear, if Fortune smiles and saves our town,
That we will make our altars reek with blood
Of sheep and kine, shed forth unto the gods,
And with victorious tokens front our fanes—
240
Corslets and casques that once our foemen wore,
Spear-shattered now—to deck these holy homes!
Be such thy vows to Heaven—away with sighs,
Away with outcry vain and barbarous,
That shall avail not, in a general doom!
245
But I will back, and, with six chosen men
Myself the seventh, to confront the foe
In this great aspect of a poisèd war,
Return and plant them at the sevenfold gates,
Or e'er the prompt and clamorous battle-scouts
250
Haste to inflame our counsel with the need.
[
Exit
Eteocles.
Chorus
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 226 focus
Doch weit höher ragt, höher der Götter Macht;
Oft, in der Zeit der Noth, wann dem Verzweifelnden
Ueber das Auge schwer hingen die Wolken, sie
Hebt ihn empor aus des Unglücks Nacht.
210
Eteokles.
Dem Manne ziemt es, frommer Opfergabe Zoll
Den Göttern darzubringen, wenn die Feinde droh'n;
Dir ziemt zu schweigen und zu harren still daheim.
Der Chor.
Dritte Strophe.
Nur mit der Götter Huld bleiben wir unbesiegt,
Wehren der Feinde Schwarm schirmende Mauern ab.
215
Was ergrimmt der Tadel drob?
Eteokles.
Nicht wehren will ich's, daß du fromm die Götter ehrst;
Nur, daß du nicht den Bürgern feige Furcht erweckst,
Verharre ruhig, zage nicht in banger Angst.
Der Chor.
Dritte Gegenstrophe.
Als ich des Kampfes wildtosenden Sturm vernahm,
220
Floh ich in scheuer Furcht zitternd die Höh'n heran,
Nach der Burg ehrwürd'gem Siz.
Eteokles.
Wird euch von Todten Kunde, von Verwundeten,
Kommt nicht mit lautem Klageruf herangestürmt;
Denn also weidet Ares sich an Menschenblut.
225
Der Chor.
Der Rosse wildes Schnauben hör' ich nahe schon.
Eteokles.
Nun, wenn du's hörst, nicht allzudeutlich höre mir's.
Der Chor.
Es stöhnt von Grund auf Kadmos' Stadt, vom Feind umgarnt.
Eteokles.
Und euch genügt nicht, daß sie steht in meiner Hut?
Der Chor.
Mir bangt: das Kampfgetöse vor den Thoren wächst.
230
Eteokles.
So schweige still doch, sage nichts der Stadt davon!
Der Chor.
Ihr Götter alle, gebet nicht die Burg dahin!
Eteokles.
Verwünschte, wirst du deinen Mund nicht bändigen?
Der Chor.
Ihr Götter Thebä's, nicht in Knechtschaft stoßet mich!
Eteokles.
Ihr selbst bereitet Knechtschaft euch, der Stadt und mir.
235
Der Chor.
Allmächt'ger Zeus, wend' auf die Feinde dein Geschoß!
Eteokles.
Zeus, die Frauen, welch Geschlecht erschufest du!
Der Chor.
Elend wie Männer, deren Stadt der Feind erstürmt!
Eteokles.
Schon wieder böse Worte vor der Götter Bild?
Der Chor.
Mir reißt der Unmacht feige Furcht die Zunge hin.
240
Eteokles.
Um Eines bitt' ich, schenke mir die kleine Gunst.
Der Chor.
Gleich, ohne Säumen sag' es, und gleich weiß ich es.
Eteokles.
Still schweige, Thörin, treibe nicht das Volk in Angst.
Der Chor.
Ich schweige, mit den Andern duld' ich mein Geschick.
Eteokles.
Ich nehme dies Wort lieber als die frühern an.
245
Und nun verlaßt die Götterbilder und erfleht
Das Bess're, daß die Götter uns Mitstreiter sei'n.
Und sprach ich meine Bitten aus, dann stimme du
Zur Sühne heiligen Festgesang den Göttern an,
Den Weihgesang der Opfer nach Hellenenbrauch,
250
Des Muths Erwecker, daß du bannst des Krieges Furcht.
Euch, meines Landes Göttern, euch stadtschirmenden,
Des Feldes Hütern und des Markt's, und dir, o Born
Dirka's, Ismenos' Fluten, euch gelob' ich laut:
1
Wenn Alles wohlging und die Stadt gerettet ward,
255
So röth' ich euren Opferherd mit Lammesblut,
Und weihe Farrenopfer euch, ihr Ewigen,
Und pflanze Siegeszeichen auf, und kränze rings
Mit kühnerstritt'nem Feindesraub das Heiligthum.
So flehe du die Götter ohne Seufzerlaut
260
Und nicht mit eiteln, wilden Angstausrufen an:
Nicht mehr ja deßhalb wirst du deinem Loos entflieh'n.
Ich wähle mir sechs Männer, ich der siebente,
Die wider unsre Feinde steh'n mit großer Kraft,
Und theile sie den sieben Thorausgängen zu,
265
Eh' ungestümer Boten raschbeschwingtes Wort
Sich naht, und ängstend zündet bei des Dranges Noth.
Chor
Wechſelgesang des Chores.
Erste Strophe.
(ab.)
Notes on the current edition
Seven Against Thebes
Commentary
Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus
237.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-347
Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus
166-274.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-122
237.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-169