τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν
θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως
405
Seven Against Thebes. Aeschylus. ed. N. Wecklein. Berolini. 1885.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) (Greek) (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (6)
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 417-630 focus
str.
1
Χορος
τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν
θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως
πρόμαχος ὄρνυται: τρέμω δ᾽ αἱματη-
φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων
420
ὀλομένων ἰδέσθαι.
422
τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν
θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως
πρόμαχος ὄρνυται: τρέμω δ᾽ αἱματη-
φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων
420
ὀλομένων ἰδέσθαι.
Αγγελος
τούτῳ μὲν οὕτως εὐτυχεῖν δοῖεν θεοί:
1
Καπανεὺς δ᾽ ἐπ᾽ Ἠλέκτραισιν εἴληχεν πύλαις,
γίγας ὅδ᾽ ἄλλος τοῦ πάρος λελεγμένου
μείζων, ὁ κόμπος δ᾽ οὐ κατ᾽ ἄνθρωπον φρονεῖ,
425
πύργοις δ᾽ ἀπειλεῖ δείν᾽, ἃ μὴ κραίνοι τύχη:
θεοῦ τε γὰρ θέλοντος ἐκπέρσειν πόλιν
καὶ μὴ θέλοντός φησιν, οὐδὲ τὴν Διὸς
Ἔριν πέδοι
2
σκήψασαν ἐμποδὼν σχεθεῖν.
τὰς δ᾽ ἀστραπάς τε καὶ κεραυνίους βολὰς
430
μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν προσῄκασεν:
ἔχει δὲ σῆμα γυμνὸν ἄνδρα πυρφόρον,
φλέγει δὲ λαμπὰς διὰ χερῶν ὡπλισμένη:
χρυσοῖς δὲ φωνεῖ γράμμασιν “Πρήσω πόλιν.”
τοιῷδε φωτὶ πέμπε—τίς ξυστήσεται,
435
τίς ἄνδρα κομπάσαντα
3
μὴ τρέσας μενεῖ;
τούτῳ μὲν οὕτως εὐτυχεῖν δοῖεν θεοί:
1
Καπανεὺς δ᾽ ἐπ᾽ Ἠλέκτραισιν εἴληχεν πύλαις,
γίγας ὅδ᾽ ἄλλος τοῦ πάρος λελεγμένου
μείζων, ὁ κόμπος δ᾽ οὐ κατ᾽ ἄνθρωπον φρονεῖ,
425
πύργοις δ᾽ ἀπειλεῖ δείν᾽, ἃ μὴ κραίνοι τύχη:
θεοῦ τε γὰρ θέλοντος ἐκπέρσειν πόλιν
καὶ μὴ θέλοντός φησιν, οὐδὲ τὴν Διὸς
Ἔριν πέδοι
2
σκήψασαν ἐμποδὼν σχεθεῖν.
τὰς δ᾽ ἀστραπάς τε καὶ κεραυνίους βολὰς
430
μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν προσῄκασεν:
ἔχει δὲ σῆμα γυμνὸν ἄνδρα πυρφόρον,
φλέγει δὲ λαμπὰς διὰ χερῶν ὡπλισμένη:
χρυσοῖς δὲ φωνεῖ γράμμασιν “Πρήσω πόλιν.”
τοιῷδε φωτὶ πέμπε—τίς ξυστήσεται,
435
τίς ἄνδρα κομπάσαντα
3
μὴ τρέσας μενεῖ;
Ετεοκλης
καὶ τῷδε κόμπῳ
4
κέρδος ἄλλο τίκτεται.
τῶν τοι ματαίων ἀνδράσιν φρονημάτων
ἡ γλῶσσ᾽ ἀληθὴς γίγνεται
5
κατήγορος.
Καπανεὺς δ᾽ ἀπειλεῖ δρᾶν παρεσκευασμένος,
440
θεοὺς
6
ἀτίζων, κἀπογυμνάζων στόμα
χαρᾷ ματαίᾳ θνητὸς ὢν εἰς οὐρανὸν
πέμπει γεγωνὰ
7
Ζηνὶ κυμαίνοντ᾽ ἔπη:
πέποιθα δ᾽ αὐτῷ ξὺν δίκῃ τὸν πυρφόρον
8
ἥξειν κεραυνόν, οὐδὲν ἐξῃκασμένον
445
μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν τοῖς ἡλίου.
ἀνὴρ δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῷ, κεἰ στόμαργός ἐστ᾽ ἄγαν,
αἴθων τέτακται λῆμα, Πολυφόντου βία,
φερέγγυον φρούρημα, προστατηρίας
Ἀρτέμιδος εὐνοίαισι σύν τ᾽ ἄλλοις θεοῖς.
450
λέγ᾽ ἄλλον ἄλλαις ἐν πύλαις εἰληχότα.
452
καὶ τῷδε κόμπῳ
4
κέρδος ἄλλο τίκτεται.
τῶν τοι ματαίων ἀνδράσιν φρονημάτων
ἡ γλῶσσ᾽ ἀληθὴς γίγνεται
5
κατήγορος.
Καπανεὺς δ᾽ ἀπειλεῖ δρᾶν παρεσκευασμένος,
440
θεοὺς
6
ἀτίζων, κἀπογυμνάζων στόμα
χαρᾷ ματαίᾳ θνητὸς ὢν εἰς οὐρανὸν
πέμπει γεγωνὰ
7
Ζηνὶ κυμαίνοντ᾽ ἔπη:
πέποιθα δ᾽ αὐτῷ ξὺν δίκῃ τὸν πυρφόρον
8
ἥξειν κεραυνόν, οὐδὲν ἐξῃκασμένον
445
μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν τοῖς ἡλίου.
ἀνὴρ δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῷ, κεἰ στόμαργός ἐστ᾽ ἄγαν,
αἴθων τέτακται λῆμα, Πολυφόντου βία,
φερέγγυον φρούρημα, προστατηρίας
Ἀρτέμιδος εὐνοίαισι σύν τ᾽ ἄλλοις θεοῖς.
450
λέγ᾽ ἄλλον ἄλλαις ἐν πύλαις εἰληχότα.
ant.
1
Χορος
ὄλοιθ᾽ ὃς πόλει μεγάλ᾽ ἐπεύχεται,
κεραυνοῦ δέ νιν
9
βέλος ἐπισχέθοι,
πρὶν ἐμὸν ἐσθορεῖν δόμον, πωλικῶν θ᾽
δορί ποτ᾽ ἐκλαπάξαι.
457
ὄλοιθ᾽ ὃς πόλει μεγάλ᾽ ἐπεύχεται,
κεραυνοῦ δέ νιν
9
βέλος ἐπισχέθοι,
πρὶν ἐμὸν ἐσθορεῖν δόμον, πωλικῶν θ᾽
δορί ποτ᾽ ἐκλαπάξαι.
Αγγελος
[καὶ μὴν τὸν ἐντεῦθεν λαχόντα πρὸς πύλαις]
12
λέξω: τρίτῳ γὰρ Ἐτεόκλῳ τρίτος πάλος
ἐξ ὑπτίου ᾽πήδησεν εὐχάλκου κράνους,
πύλαισι Νηίσταισι προσβαλεῖν λόχον.
460
ἵππους δ᾽ ἐν ἀμπυκτῆρσιν ἐμβριμωμένας
δινεῖ, θελούσας πρὸς πύλαις πεπτωκέναι.
φιμοὶ δὲ συρίζουσι βάρβαρον βρόμον,
13
μυκτηροκόμποις πνεύμασιν πληρούμενοι.
στείχει πρὸς ἐχθρῶν πύργον, ἐκπέρσαι θέλων.
βοᾷ δὲ χοὖτος γραμμάτων ἐν ξυλλαβαῖς,
ὡς οὐδ᾽ ἂν Ἄρης σφ᾽ ἐκβάλοι πυργωμάτων.
καὶ τῷδε φωτὶ πέμπε τὸν φερέγγυον
470
πόλεως ἀπείργειν τῆσδε δούλιον
18
ζυγόν.
[καὶ μὴν τὸν ἐντεῦθεν λαχόντα πρὸς πύλαις]
12
λέξω: τρίτῳ γὰρ Ἐτεόκλῳ τρίτος πάλος
ἐξ ὑπτίου ᾽πήδησεν εὐχάλκου κράνους,
πύλαισι Νηίσταισι προσβαλεῖν λόχον.
460
ἵππους δ᾽ ἐν ἀμπυκτῆρσιν ἐμβριμωμένας
δινεῖ, θελούσας πρὸς πύλαις πεπτωκέναι.
φιμοὶ δὲ συρίζουσι βάρβαρον βρόμον,
13
μυκτηροκόμποις πνεύμασιν πληρούμενοι.
στείχει πρὸς ἐχθρῶν πύργον, ἐκπέρσαι θέλων.
βοᾷ δὲ χοὖτος γραμμάτων ἐν ξυλλαβαῖς,
ὡς οὐδ᾽ ἂν Ἄρης σφ᾽ ἐκβάλοι πυργωμάτων.
καὶ τῷδε φωτὶ πέμπε τὸν φερέγγυον
470
πόλεως ἀπείργειν τῆσδε δούλιον
18
ζυγόν.
Ετεοκλης
πέμποιμ᾽ ἂν ἤδη τόνδε, σὺν τύχῃ δέ τῳ:
καὶ δὴ πέπεμπται
19
κόμπον ἐν χεροῖν ἔχων,
Μεγαρεύς, Κρέοντος σπέρμα τοῦ σπαρτῶν
20
γένους,
ὃς οὔτι μάργων ἱππικῶν φρυαγμάτων
475
βρόμον φοβηθεὶς ἐκ πυλῶν χωρήσεται,
ἀλλ᾽ ἢ θανὼν τροφεῖα πληρώσει χθονί,
ἢ καὶ δύ᾽ ἄνδρε καὶ πόλισμ᾽ ἐπ᾽ ἀσπίδος
ἑλὼν λαφύροις δῶμα κοσμήσει πατρός.
κόμπαζ᾽ ἐπ᾽ ἄλλῳ, μηδέ μοι φθόνει λόγων.
21
480
481
πέμποιμ᾽ ἂν ἤδη τόνδε, σὺν τύχῃ δέ τῳ:
καὶ δὴ πέπεμπται
19
κόμπον ἐν χεροῖν ἔχων,
Μεγαρεύς, Κρέοντος σπέρμα τοῦ σπαρτῶν
20
γένους,
ὃς οὔτι μάργων ἱππικῶν φρυαγμάτων
475
βρόμον φοβηθεὶς ἐκ πυλῶν χωρήσεται,
ἀλλ᾽ ἢ θανὼν τροφεῖα πληρώσει χθονί,
ἢ καὶ δύ᾽ ἄνδρε καὶ πόλισμ᾽ ἐπ᾽ ἀσπίδος
ἑλὼν λαφύροις δῶμα κοσμήσει πατρός.
κόμπαζ᾽ ἐπ᾽ ἄλλῳ, μηδέ μοι φθόνει λόγων.
21
480
str.
2
Χορος
ἐπεύχομαι τῷδε
22
μὲν εὐτυχεῖν, ἰὼ
πρόμαχ᾽ ἐμῶν δόμων, τοῖσι δὲ δυστυχεῖν.
ὡς δ᾽ ὑπέραυχα βάζουσιν
23
ἐπὶ πτόλει
μαινομένᾳ φρενί, τώς νιν
Ζεὺς νεμέτωρ ἐπίδοι κοταίνων.
485
486
ἐπεύχομαι τῷδε
22
μὲν εὐτυχεῖν, ἰὼ
πρόμαχ᾽ ἐμῶν δόμων, τοῖσι δὲ δυστυχεῖν.
ὡς δ᾽ ὑπέραυχα βάζουσιν
23
ἐπὶ πτόλει
μαινομένᾳ φρενί, τώς νιν
Ζεὺς νεμέτωρ ἐπίδοι κοταίνων.
485
Αγγελος
τέταρτος ἄλλος, γείτονας πύλας ἔχων
Ὄγκας Ἀθάνας, ξὺν βοῇ παρίσταται,
Ἱππομέδοντος σχῆμα καὶ μέγας τύπος:
ἅλω δὲ πολλήν, ἀσπίδος κύκλον λέγω,
ἔφριξα δινήσαντος: οὐκ ἄλλως ἐρῶ.
490
ὁ σηματουργὸς δ᾽ οὔ τις εὐτελὴς ἄρ᾽ ἦν
ὅστις τόδ᾽ ἔργον ὤπασεν πρὸς ἀσπίδι,
Τυφῶν᾽ ἱέντα πύρπνοον διὰ στόμα
λιγνὺν μέλαιναν, αἰόλην πυρὸς κάσιν:
ὄφεων δὲ πλεκτάναισι περίδρομον κύτος
495
προσηδάφισται κοιλογάστορος κύκλου.
αὐτὸς δ᾽ ἐπηλάλαξεν, ἔνθεος δ᾽ Ἄρει
τοιοῦδε φωτὸς πεῖραν εὖ φυλακτέον:
φόβος γὰρ ἤδη πρὸς πύλαις κομπάζεται.
500
τέταρτος ἄλλος, γείτονας πύλας ἔχων
Ὄγκας Ἀθάνας, ξὺν βοῇ παρίσταται,
Ἱππομέδοντος σχῆμα καὶ μέγας τύπος:
ἅλω δὲ πολλήν, ἀσπίδος κύκλον λέγω,
ἔφριξα δινήσαντος: οὐκ ἄλλως ἐρῶ.
490
ὁ σηματουργὸς δ᾽ οὔ τις εὐτελὴς ἄρ᾽ ἦν
ὅστις τόδ᾽ ἔργον ὤπασεν πρὸς ἀσπίδι,
Τυφῶν᾽ ἱέντα πύρπνοον διὰ στόμα
λιγνὺν μέλαιναν, αἰόλην πυρὸς κάσιν:
ὄφεων δὲ πλεκτάναισι περίδρομον κύτος
495
προσηδάφισται κοιλογάστορος κύκλου.
αὐτὸς δ᾽ ἐπηλάλαξεν, ἔνθεος δ᾽ Ἄρει
τοιοῦδε φωτὸς πεῖραν εὖ φυλακτέον:
φόβος γὰρ ἤδη πρὸς πύλαις κομπάζεται.
500
Ετεοκλης
πρῶτον μὲν Ὄγκα Παλλάς, ἥτ᾽
26
ἀγχίπτολις,
πύλαισι γείτων, ἀνδρὸς ἐχθαίρουσ᾽ ὕβριν,
εἴρξει νεοσσῶν ὣς δράκοντα δύσχιμον:
Ὑπέρβιος δέ, κεδνὸς Οἴνοπος τόκος,
ἀνὴρ κατ᾽ ἄνδρα τοῦτον ᾑρέθη, θέλων
505
ἐξιστορῆσαι μοῖραν ἐν χρείᾳ τύχης,
οὔτ᾽ εἶδος οὔτε θυμὸν οὔθ᾽
27
ὅπλων σχέσιν
μωμητός, Ἑρμῆς δ᾽ εὐλόγως ξυνήγαγεν.
ἐχθρὸς γὰρ ἁνὴρ
28
ἀνδρὶ τῷ ξυστήσεται,
ξυνοίσετον δὲ πολεμίους ἐπ᾽ ἀσπίδων
510
θεούς: ὁ μὲν γὰρ πύρπνοον Τυφῶν᾽ ἔχει,
Ὑπερβίῳ δὲ Ζεὺς πατὴρ ἐπ᾽ ἀσπίδος
σταδαῖος ἧσται, διὰ χερὸς βέλος φλέγων:
κοὔπω τις εἶδε Ζῆνά που νικώμενον.
τοιάδε μέντοι προσφίλεια δαιμόνων.
515
πρὸς τῶν κρατούντων δ᾽ ἐσμέν, οἱ δ᾽ ἡσσωμένων,
εἰ Ζεύς γε Τυφῶ καρτερώτερος μάχῃ:
Ὑπερβίῳ τε πρὸς λόγον τοῦ σήματος
32
σωτὴρ γένοιτ᾽ ἂν Ζεὺς ἐπ᾽ ἀσπίδος τυχών.
520
521
πρῶτον μὲν Ὄγκα Παλλάς, ἥτ᾽
26
ἀγχίπτολις,
πύλαισι γείτων, ἀνδρὸς ἐχθαίρουσ᾽ ὕβριν,
εἴρξει νεοσσῶν ὣς δράκοντα δύσχιμον:
Ὑπέρβιος δέ, κεδνὸς Οἴνοπος τόκος,
ἀνὴρ κατ᾽ ἄνδρα τοῦτον ᾑρέθη, θέλων
505
ἐξιστορῆσαι μοῖραν ἐν χρείᾳ τύχης,
οὔτ᾽ εἶδος οὔτε θυμὸν οὔθ᾽
27
ὅπλων σχέσιν
μωμητός, Ἑρμῆς δ᾽ εὐλόγως ξυνήγαγεν.
ἐχθρὸς γὰρ ἁνὴρ
28
ἀνδρὶ τῷ ξυστήσεται,
ξυνοίσετον δὲ πολεμίους ἐπ᾽ ἀσπίδων
510
θεούς: ὁ μὲν γὰρ πύρπνοον Τυφῶν᾽ ἔχει,
Ὑπερβίῳ δὲ Ζεὺς πατὴρ ἐπ᾽ ἀσπίδος
σταδαῖος ἧσται, διὰ χερὸς βέλος φλέγων:
κοὔπω τις εἶδε Ζῆνά που νικώμενον.
τοιάδε μέντοι προσφίλεια δαιμόνων.
515
πρὸς τῶν κρατούντων δ᾽ ἐσμέν, οἱ δ᾽ ἡσσωμένων,
εἰ Ζεύς γε Τυφῶ καρτερώτερος μάχῃ:
Ὑπερβίῳ τε πρὸς λόγον τοῦ σήματος
32
σωτὴρ γένοιτ᾽ ἂν Ζεὺς ἐπ᾽ ἀσπίδος τυχών.
520
ant.
2
Χορος
πέποιθα <δὴ
33
> τὸν Διὸς ἀντίτυπον ἔχοντ᾽
ἄφιλον ἐν σάκει τοῦ χθονίου δέμας
δαίμονος,
34
ἐχθρὸν εἴκασμα βροτοῖς τε καὶ
δαροβίοισι θεοῖσιν,
35
πρόσθε πυλᾶν κεφαλὰν ἰάψειν.
525
526
πέποιθα <δὴ
33
> τὸν Διὸς ἀντίτυπον ἔχοντ᾽
ἄφιλον ἐν σάκει τοῦ χθονίου δέμας
δαίμονος,
34
ἐχθρὸν εἴκασμα βροτοῖς τε καὶ
δαροβίοισι θεοῖσιν,
35
πρόσθε πυλᾶν κεφαλὰν ἰάψειν.
525
Αγγελος
οὕτως γένοιτο. τὸν δὲ πέμπτον αὖ λέγω,
πέμπταισι προσταχθέντα Βορραίαις
36
πύλαις,
τύμβον κατ᾽ αὐτὸν Διογενοῦς Ἀμφίονος:
ὄμνυσι δ᾽ αἰχμὴν ἣν ἔχει μᾶλλον θεοῦ
σέβειν πεποιθὼς ὀμμάτων θ᾽ ὑπέρτερον,
530
ἦ μὴν λαπάξειν ἄστυ Καδμείων βίᾳ
Διός: τόδ᾽ αὐδᾷ μητρὸς ἐξ ὀρεσκόου
βλάστημα καλλίπρῳρον, ἀνδρόπαις ἀνήρ.
στείχει δ᾽ ἴουλος ἄρτι διὰ παρηίδων,
ὥρας φυούσης, ταρφὺς ἀντέλλουσα θρίξ.
535
ὁ δ᾽ ὠμόν, οὔτι παρθένων ἐπώνυμον,
φρόνημα, γοργὸν δ᾽ ὄμμ᾽ ἔχων, προσίσταται.
οὐ μὴν ἀκόμπαστός γ᾽ ἐφίσταται πύλαις:
τὸ γὰρ πόλεως ὄνειδος ἐν χαλκηλάτῳ
σάκει, κυκλωτῷ σώματος προβλήματι,
540
Σφίγγ᾽ ὠμόσιτον προσμεμηχανημένην
γόμφοις ἐνώμα, λαμπρὸν ἔκκρουστον δέμας,
φέρει δ᾽ ὑφ᾽ αὑτῇ φῶτα Καδμείων ἕνα,
ὡς πλεῖστ᾽ ἐπ᾽ ἀνδρὶ τῷδ᾽ ἰάπτεσθαι βέλη.
ἐλθὼν δ᾽ ἔοικεν οὐ καπηλεύσειν μάχην,
545
μακρᾶς κελεύθου δ᾽ οὐ καταισχυνεῖν
37
πόρον,
Παρθενοπαῖος Ἀρκάς: ὁ δὲ τοιόσδ᾽ ἀνὴρ
μέτοικος, Ἄργει δ᾽ ἐκτίνων καλὰς τροφάς,
πύργοις ἀπειλεῖ τοῖσδ᾽ ἃ μὴ κραίνοι θεός.
οὕτως γένοιτο. τὸν δὲ πέμπτον αὖ λέγω,
πέμπταισι προσταχθέντα Βορραίαις
36
πύλαις,
τύμβον κατ᾽ αὐτὸν Διογενοῦς Ἀμφίονος:
ὄμνυσι δ᾽ αἰχμὴν ἣν ἔχει μᾶλλον θεοῦ
σέβειν πεποιθὼς ὀμμάτων θ᾽ ὑπέρτερον,
530
ἦ μὴν λαπάξειν ἄστυ Καδμείων βίᾳ
Διός: τόδ᾽ αὐδᾷ μητρὸς ἐξ ὀρεσκόου
βλάστημα καλλίπρῳρον, ἀνδρόπαις ἀνήρ.
στείχει δ᾽ ἴουλος ἄρτι διὰ παρηίδων,
ὥρας φυούσης, ταρφὺς ἀντέλλουσα θρίξ.
535
ὁ δ᾽ ὠμόν, οὔτι παρθένων ἐπώνυμον,
φρόνημα, γοργὸν δ᾽ ὄμμ᾽ ἔχων, προσίσταται.
οὐ μὴν ἀκόμπαστός γ᾽ ἐφίσταται πύλαις:
τὸ γὰρ πόλεως ὄνειδος ἐν χαλκηλάτῳ
σάκει, κυκλωτῷ σώματος προβλήματι,
540
Σφίγγ᾽ ὠμόσιτον προσμεμηχανημένην
γόμφοις ἐνώμα, λαμπρὸν ἔκκρουστον δέμας,
φέρει δ᾽ ὑφ᾽ αὑτῇ φῶτα Καδμείων ἕνα,
ὡς πλεῖστ᾽ ἐπ᾽ ἀνδρὶ τῷδ᾽ ἰάπτεσθαι βέλη.
ἐλθὼν δ᾽ ἔοικεν οὐ καπηλεύσειν μάχην,
545
μακρᾶς κελεύθου δ᾽ οὐ καταισχυνεῖν
37
πόρον,
Παρθενοπαῖος Ἀρκάς: ὁ δὲ τοιόσδ᾽ ἀνὴρ
μέτοικος, Ἄργει δ᾽ ἐκτίνων καλὰς τροφάς,
πύργοις ἀπειλεῖ τοῖσδ᾽ ἃ μὴ κραίνοι θεός.
Ετεοκλης
εἰ γὰρ τύχοιεν ὧν φρονοῦσι πρὸς θεῶν,
550
αὐτοῖς ἐκείνοις ἀνοσίοις κομπάσμασιν:
ἦ τἂν πανώλεις παγκάκως τ᾽ ὀλοίατο.
ἔστιν δὲ καὶ τῷδ᾽, ὃν λέγεις τὸν Ἀρκάδα,
ἀνὴρ ἄκομπος, χεὶρ δ᾽ ὁρᾷ τὸ δράσιμον,
Ἄκτωρ ἀδελφὸς τοῦ πάρος λελεγμένου:
555
ὃς οὐκ ἐάσει γλῶσσαν ἐργμάτων ἄτερ
εἴσω
38
πυλῶν ῥέουσαν ἀλδαίνειν κακά,
οὐδ᾽ εἰσαμεῖψαι τεῖχος
39
ἐχθίστου δάκους
εἰκὼ φέροντα πολεμίας ἐπ᾽ ἀσπίδος:
ἣ ʼξωθεν
40
εἴσω τῷ φέροντι μέμψεται,
560
πυκνοῦ κροτησμοῦ τυγχάνουσ᾽ ὑπὸ πτόλιν.
θεῶν θελόντων κἂν
41
ἀληθεύσαιμ᾽ ἐγώ.
563
εἰ γὰρ τύχοιεν ὧν φρονοῦσι πρὸς θεῶν,
550
αὐτοῖς ἐκείνοις ἀνοσίοις κομπάσμασιν:
ἦ τἂν πανώλεις παγκάκως τ᾽ ὀλοίατο.
ἔστιν δὲ καὶ τῷδ᾽, ὃν λέγεις τὸν Ἀρκάδα,
ἀνὴρ ἄκομπος, χεὶρ δ᾽ ὁρᾷ τὸ δράσιμον,
Ἄκτωρ ἀδελφὸς τοῦ πάρος λελεγμένου:
555
ὃς οὐκ ἐάσει γλῶσσαν ἐργμάτων ἄτερ
εἴσω
38
πυλῶν ῥέουσαν ἀλδαίνειν κακά,
οὐδ᾽ εἰσαμεῖψαι τεῖχος
39
ἐχθίστου δάκους
εἰκὼ φέροντα πολεμίας ἐπ᾽ ἀσπίδος:
ἣ ʼξωθεν
40
εἴσω τῷ φέροντι μέμψεται,
560
πυκνοῦ κροτησμοῦ τυγχάνουσ᾽ ὑπὸ πτόλιν.
θεῶν θελόντων κἂν
41
ἀληθεύσαιμ᾽ ἐγώ.
str.
3
Χορος
ἱκνεῖται λόγος διὰ στηθέων,
τριχὸς δ᾽ ὀρθίας πλόκαμος ἵσταται,
μεγάλα μεγαληγόρων κλυούσᾳ
42
565
ἀνοσίων ἀνδρῶν. εἴθε γὰρ
43
θεοὶ τούσδ᾽ ὀλέσειαν ἐν γᾷ.
568
ἱκνεῖται λόγος διὰ στηθέων,
τριχὸς δ᾽ ὀρθίας πλόκαμος ἵσταται,
μεγάλα μεγαληγόρων κλυούσᾳ
42
565
ἀνοσίων ἀνδρῶν. εἴθε γὰρ
43
θεοὶ τούσδ᾽ ὀλέσειαν ἐν γᾷ.
Αγγελος
ἕκτον λέγοιμ᾽ ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον,
ἀλκήν τ᾽ ἄριστον μάντιν, Ἀμφιάρεω βίαν:
Ὁμολωίσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος
570
κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν:
τὸν ἀνδροφόντην, τὸν πόλεως ταράκτορα,
μέγιστον Ἄργει τῶν κακῶν διδάσκαλον,
Ἐρινύος κλητῆρα, πρόσπολον φόνου,
κακῶν τ᾽ Ἀδράστῳ τῶνδε βουλευτήριον.
575
καὶ τὸν σὸν αὖθις προσθροῶν
44
ἀδελφεόν,
ἐξυπτιάζων ὄμμα,
45
Πολυνείκους βίαν,
δίς τ᾽ ἐν τελευτῇ τοὔνομ᾽ ἐνδατούμενος,
καλεῖ. λέγει δὲ τοῦτ᾽ ἔπος διὰ στόμα:
“ἦ τοῖον ἔργον καὶ θεοῖσι προσφιλές,
580
καλόν τ᾽ ἀκοῦσαι καὶ λέγειν μεθυστέροις,
πόλιν πατρῴαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς
πορθεῖν, στράτευμ᾽ ἐπακτὸν ἐμβεβληκότα;
μητρός τε πηγὴν τίς κατασβέσει δίκη;
πατρὶς δὲ γαῖα σῆς ὑπὸ σπουδῆς δορὶ
585
ἁλοῦσα πῶς σοι ξύμμαχος γενήσεται;
ἔγωγε μὲν δὴ τήνδε πιανῶ χθόνα,
μάντις κεκευθὼς πολεμίας ὑπὸ
46
χθονός.
μαχώμεθ᾽, οὐκ ἄτιμον ἐλπίζω μόρον.”
τοιαῦθ᾽ ὁ μάντις ἀσπίδ᾽ εὔκυκλον νέμων
47
590
πάγχαλκον ηὔδα: σῆμα δ᾽ οὐκ ἐπῆν κύκλῳ.
48
οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει,
βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος,
ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα.
τούτῳ σοφούς τε κἀγαθοὺς ἀντηρέτας
595
πέμπειν ἐπαινῶ. δεινὸς ὃς θεοὺς σέβει.
ἕκτον λέγοιμ᾽ ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον,
ἀλκήν τ᾽ ἄριστον μάντιν, Ἀμφιάρεω βίαν:
Ὁμολωίσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος
570
κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν:
τὸν ἀνδροφόντην, τὸν πόλεως ταράκτορα,
μέγιστον Ἄργει τῶν κακῶν διδάσκαλον,
Ἐρινύος κλητῆρα, πρόσπολον φόνου,
κακῶν τ᾽ Ἀδράστῳ τῶνδε βουλευτήριον.
575
καὶ τὸν σὸν αὖθις προσθροῶν
44
ἀδελφεόν,
ἐξυπτιάζων ὄμμα,
45
Πολυνείκους βίαν,
δίς τ᾽ ἐν τελευτῇ τοὔνομ᾽ ἐνδατούμενος,
καλεῖ. λέγει δὲ τοῦτ᾽ ἔπος διὰ στόμα:
“ἦ τοῖον ἔργον καὶ θεοῖσι προσφιλές,
580
καλόν τ᾽ ἀκοῦσαι καὶ λέγειν μεθυστέροις,
πόλιν πατρῴαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς
πορθεῖν, στράτευμ᾽ ἐπακτὸν ἐμβεβληκότα;
μητρός τε πηγὴν τίς κατασβέσει δίκη;
πατρὶς δὲ γαῖα σῆς ὑπὸ σπουδῆς δορὶ
585
ἁλοῦσα πῶς σοι ξύμμαχος γενήσεται;
ἔγωγε μὲν δὴ τήνδε πιανῶ χθόνα,
μάντις κεκευθὼς πολεμίας ὑπὸ
46
χθονός.
μαχώμεθ᾽, οὐκ ἄτιμον ἐλπίζω μόρον.”
τοιαῦθ᾽ ὁ μάντις ἀσπίδ᾽ εὔκυκλον νέμων
47
590
πάγχαλκον ηὔδα: σῆμα δ᾽ οὐκ ἐπῆν κύκλῳ.
48
οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει,
βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος,
ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα.
τούτῳ σοφούς τε κἀγαθοὺς ἀντηρέτας
595
πέμπειν ἐπαινῶ. δεινὸς ὃς θεοὺς σέβει.
Ετεοκλης
φεῦ τοῦ ξυναλλάσσοντος ὄρνιθος βροτοῖς
49
δίκαιον ἄνδρα τοῖσι δυσσεβεστάτοις.
50
ἐν παντὶ πράγει δ᾽ ἔσθ᾽ ὁμιλίας κακῆς
κάκιον οὐδέν, καρπὸς οὐ κομιστέος:
600
ἄτης ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται.
ἢ γὰρ ξυνεισβὰς πλοῖον εὐσεβὴς ἀνὴρ
ναύταισι θερμοῖς καὶ πανουργίᾳ τινὶ
ὄλωλεν ἀνδρῶν σὺν θεοπτύστῳ γένει,
ἢ ξὺν πολίταις ἀνδράσιν δίκαιος ὢν
605
ἐχθροξένοις τε καὶ θεῶν ἀμνήμοσιν,
ταὐτοῦ κυρήσας ἐκδίκοις
51
ἀγρεύματος,
πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ ʼδάμη.
52
οὕτως δ᾽ ὁ μάντις, υἱὸν Οἰκλέους λέγω,
σώφρων δίκαιος ἀγαθὸς εὐσεβὴς ἀνήρ,
610
μέγας προφήτης, ἀνοσίοισι συμμιγεὶς
θρασυστόμοισιν ἀνδράσιν βίᾳ φρενῶν,
τείνουσι πομπὴν
53
τὴν μακρὰν πάλιν μολεῖν,
Διὸς θέλοντος ξυγκαθελκυσθήσεται.
δοκῶ μὲν οὖν σφε μηδὲ προσβαλεῖν πύλαις,
615
οὐχ ὡς ἄθυμον
54
οὐδὲ λήματος κάκῃ,
ἀλλ᾽ οἶδεν ὥς σφε χρὴ τελευτῆσαι μάχῃ,
εἰ καρπὸς ἔσται θεσφάτοισι Λοξίου:
φιλεῖ δὲ σιγᾶν ἢ λέγειν τὰ καίρια.
ὅμως δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῷ φῶτα, Λασθένους βίαν,
620
ἐχθρόξενον πυλωρὸν ἀντιτάξομεν,
γέροντα τὸν νοῦν, σάρκα δ᾽ ἡβῶσαν φύει,
55
ποδῶκες οἶμα,
56
χεῖρα δ᾽ οὐ βραδύνεται
παρ᾽ ἀσπίδος γυμνωθὲν ἁρπάσαι δόρυ.
θεοῦ δὲ δῶρόν ἐστιν εὐτυχεῖν βροτούς.
625
626
φεῦ τοῦ ξυναλλάσσοντος ὄρνιθος βροτοῖς
49
δίκαιον ἄνδρα τοῖσι δυσσεβεστάτοις.
50
ἐν παντὶ πράγει δ᾽ ἔσθ᾽ ὁμιλίας κακῆς
κάκιον οὐδέν, καρπὸς οὐ κομιστέος:
600
ἄτης ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται.
ἢ γὰρ ξυνεισβὰς πλοῖον εὐσεβὴς ἀνὴρ
ναύταισι θερμοῖς καὶ πανουργίᾳ τινὶ
ὄλωλεν ἀνδρῶν σὺν θεοπτύστῳ γένει,
ἢ ξὺν πολίταις ἀνδράσιν δίκαιος ὢν
605
ἐχθροξένοις τε καὶ θεῶν ἀμνήμοσιν,
ταὐτοῦ κυρήσας ἐκδίκοις
51
ἀγρεύματος,
πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ ʼδάμη.
52
οὕτως δ᾽ ὁ μάντις, υἱὸν Οἰκλέους λέγω,
σώφρων δίκαιος ἀγαθὸς εὐσεβὴς ἀνήρ,
610
μέγας προφήτης, ἀνοσίοισι συμμιγεὶς
θρασυστόμοισιν ἀνδράσιν βίᾳ φρενῶν,
τείνουσι πομπὴν
53
τὴν μακρὰν πάλιν μολεῖν,
Διὸς θέλοντος ξυγκαθελκυσθήσεται.
δοκῶ μὲν οὖν σφε μηδὲ προσβαλεῖν πύλαις,
οὐχ ὡς ἄθυμον
54
οὐδὲ λήματος κάκῃ,
ἀλλ᾽ οἶδεν ὥς σφε χρὴ τελευτῆσαι μάχῃ,
εἰ καρπὸς ἔσται θεσφάτοισι Λοξίου:
φιλεῖ δὲ σιγᾶν ἢ λέγειν τὰ καίρια.
ὅμως δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῷ φῶτα, Λασθένους βίαν,
620
ἐχθρόξενον πυλωρὸν ἀντιτάξομεν,
γέροντα τὸν νοῦν, σάρκα δ᾽ ἡβῶσαν φύει,
55
ποδῶκες οἶμα,
56
χεῖρα δ᾽ οὐ βραδύνεται
παρ᾽ ἀσπίδος γυμνωθὲν ἁρπάσαι δόρυ.
θεοῦ δὲ δῶρόν ἐστιν εὐτυχεῖν βροτούς.
625
ant.
3
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 417-630 focus
Χορός
τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν
θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως
πρόμαχος ὄρνυται· τρέμω δʼ αἱματη-
φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων
420
ὀλομένων ἰδέσθαι.
422
τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν
θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως
πρόμαχος ὄρνυται· τρέμω δʼ αἱματη-
φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων
420
ὀλομένων ἰδέσθαι.
Ἄγγελος
τούτῳ μὲν οὕτως εὐτυχεῖν δοῖεν θεοί·
Καπανεὺς δʼ ἐπʼ Ἠλέκτραισιν εἴληχεν πύλαις,
γίγας ὅδʼ ἄλλος τοῦ πάρος λελεγμένου
μείζων, ὁ κόμπος δʼ οὐ κατʼ ἄνθρωπον φρονεῖ,
425
πύργοις δʼ ἀπειλεῖ δείνʼ, ἃ μὴ κραίνοι τύχη·
θεοῦ τε γὰρ θέλοντος ἐκπέρσειν πόλιν
καὶ μὴ θέλοντός φησιν, οὐδὲ τὴν Διὸς
ἔριν πέδοι σκήψασαν ἐμποδὼν σχεθεῖν.
τὰς δʼ ἀστραπάς τε καὶ κεραυνίους βολὰς
430
μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν προσῄκασεν·
ἔχει δὲ σῆμα γυμνὸν ἄνδρα πυρφόρον,
φλέγει δὲ λαμπὰς διὰ χερῶν ὡπλισμένη·
χρυσοῖς δὲ φωνεῖ γράμμασιν
πρήσω πόλιν.
τοιῷδε φωτὶ πέμπε—τίς ξυστήσεται,
435
τίς ἄνδρα κομπάζοντα μὴ τρέσας μενεῖ;
τούτῳ μὲν οὕτως εὐτυχεῖν δοῖεν θεοί·
Καπανεὺς δʼ ἐπʼ Ἠλέκτραισιν εἴληχεν πύλαις,
γίγας ὅδʼ ἄλλος τοῦ πάρος λελεγμένου
μείζων, ὁ κόμπος δʼ οὐ κατʼ ἄνθρωπον φρονεῖ,
425
πύργοις δʼ ἀπειλεῖ δείνʼ, ἃ μὴ κραίνοι τύχη·
θεοῦ τε γὰρ θέλοντος ἐκπέρσειν πόλιν
καὶ μὴ θέλοντός φησιν, οὐδὲ τὴν Διὸς
ἔριν πέδοι σκήψασαν ἐμποδὼν σχεθεῖν.
τὰς δʼ ἀστραπάς τε καὶ κεραυνίους βολὰς
430
μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν προσῄκασεν·
ἔχει δὲ σῆμα γυμνὸν ἄνδρα πυρφόρον,
φλέγει δὲ λαμπὰς διὰ χερῶν ὡπλισμένη·
χρυσοῖς δὲ φωνεῖ γράμμασιν
πρήσω πόλιν.
τοιῷδε φωτὶ πέμπε—τίς ξυστήσεται,
435
τίς ἄνδρα κομπάζοντα μὴ τρέσας μενεῖ;
Ἐτεοκλής
καὶ τῷδε κέρδει κέρδος ἄλλο τίκτεται.
τῶν τοι ματαίων ἀνδράσιν φρονημάτων
ἡ γλῶσσʼ ἀληθὴς γίγνεται κατήγορος·
Καπανεὺς δʼ ἀπειλεῖ, δρᾶν παρεσκευασμένος,
440
θεοὺς ἀτίζων, κἀπογυμνάζων στόμα
χαρᾷ ματαίᾳ θνητὸς ὢν εἰς οὐρανὸν
πέμπει γεγωνὰ Ζηνὶ κυμαίνοντʼ ἔπη·
πέποιθα δʼ αὐτῷ ξὺν δίκῃ τὸν πυρφόρον
ἥξειν κεραυνόν, οὐδὲν ἐξῃκασμένον
445
μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν τοῖς ἡλίου.
ἀνὴρ δʼ ἐπʼ αὐτῷ, κεἰ στόμαργός ἐστʼ ἄγαν,
αἴθων τέτακται λῆμα, Πολυφόντου βία,
φερέγγυον φρούρημα, προστατηρίας
Ἀρτέμιδος εὐνοίαισι σύν τʼ ἄλλοις θεοῖς.
450
λέγʼ ἄλλον ἄλλαις ἐν πύλαις εἰληχότα.
καὶ τῷδε κέρδει κέρδος ἄλλο τίκτεται.
τῶν τοι ματαίων ἀνδράσιν φρονημάτων
ἡ γλῶσσʼ ἀληθὴς γίγνεται κατήγορος·
Καπανεὺς δʼ ἀπειλεῖ, δρᾶν παρεσκευασμένος,
440
θεοὺς ἀτίζων, κἀπογυμνάζων στόμα
χαρᾷ ματαίᾳ θνητὸς ὢν εἰς οὐρανὸν
πέμπει γεγωνὰ Ζηνὶ κυμαίνοντʼ ἔπη·
πέποιθα δʼ αὐτῷ ξὺν δίκῃ τὸν πυρφόρον
ἥξειν κεραυνόν, οὐδὲν ἐξῃκασμένον
445
μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν τοῖς ἡλίου.
ἀνὴρ δʼ ἐπʼ αὐτῷ, κεἰ στόμαργός ἐστʼ ἄγαν,
αἴθων τέτακται λῆμα, Πολυφόντου βία,
φερέγγυον φρούρημα, προστατηρίας
Ἀρτέμιδος εὐνοίαισι σύν τʼ ἄλλοις θεοῖς.
450
λέγʼ ἄλλον ἄλλαις ἐν πύλαις εἰληχότα.
Χορός
ὄλοιθʼ ὃς πόλει μεγάλʼ ἐπεύχεται,
κεραυνοῦ δέ νιν βέλος ἐπισχέθοι,
πρὶν ἐμὸν ἐσθορεῖν δόμον, πωλικῶν
θʼ ἑδωλίων ὑπερκόπῳ
455
δορί ποτʼ ἐκλαπάξαι.
457
ὄλοιθʼ ὃς πόλει μεγάλʼ ἐπεύχεται,
κεραυνοῦ δέ νιν βέλος ἐπισχέθοι,
πρὶν ἐμὸν ἐσθορεῖν δόμον, πωλικῶν
θʼ ἑδωλίων ὑπερκόπῳ
455
δορί ποτʼ ἐκλαπάξαι.
Ἄγγελος
καὶ μὴν τὸν ἐντεῦθεν λαχόντα πρὸς πύλαις
λέξω· τρίτῳ γὰρ Ἐτεόκλῳ τρίτος πάλος
ἐξ ὑπτίου ʼπήδησεν εὐχάλκου κράνους,
πύλαισι Νηίστῃσι προσβαλεῖν λόχον.
460
ἵππους δʼ ἐν ἀμπυκτῆρσιν ἐμβριμωμένας
δινεῖ, θελούσας πρὸς πύλαις πεπτωκέναι.
φιμοὶ δὲ συρίζουσι βάρβαρον τρόπον,
μυκτηροκόμποις πνεύμασιν πληρούμενοι.
ἐσχημάτισται δʼ ἀσπὶς οὐ σμικρὸν τρόπον·
465
ἀνὴρ
δʼ· ὁπλίτης κλίμακος προσαμβάσεις
στείχει πρὸς ἐχθρῶν πύργον, ἐκπέρσαι θέλων.
βοᾷ δὲ χοὖτος γραμμάτων ἐν ξυλλαβαῖς,
ὡς οὐδʼ ἂν Ἄρης σφʼ ἐκβάλοι πυργωμάτων.
καὶ τῷδε φωτὶ πέμπε τὸν φερέγγυον
470
πόλεως ἀπείργειν τῆσδε δούλιον ζυγόν.
καὶ μὴν τὸν ἐντεῦθεν λαχόντα πρὸς πύλαις
λέξω· τρίτῳ γὰρ Ἐτεόκλῳ τρίτος πάλος
ἐξ ὑπτίου ʼπήδησεν εὐχάλκου κράνους,
πύλαισι Νηίστῃσι προσβαλεῖν λόχον.
460
ἵππους δʼ ἐν ἀμπυκτῆρσιν ἐμβριμωμένας
δινεῖ, θελούσας πρὸς πύλαις πεπτωκέναι.
φιμοὶ δὲ συρίζουσι βάρβαρον τρόπον,
μυκτηροκόμποις πνεύμασιν πληρούμενοι.
ἐσχημάτισται δʼ ἀσπὶς οὐ σμικρὸν τρόπον·
465
ἀνὴρ
δʼ· ὁπλίτης κλίμακος προσαμβάσεις
στείχει πρὸς ἐχθρῶν πύργον, ἐκπέρσαι θέλων.
βοᾷ δὲ χοὖτος γραμμάτων ἐν ξυλλαβαῖς,
ὡς οὐδʼ ἂν Ἄρης σφʼ ἐκβάλοι πυργωμάτων.
καὶ τῷδε φωτὶ πέμπε τὸν φερέγγυον
470
πόλεως ἀπείργειν τῆσδε δούλιον ζυγόν.
Ἐτεοκλής
πέμποιμʼ ἂν ἤδη τόνδε, σὺν τύχῃ δέ τῳ·
καὶ δὴ πέπεμπται κόμπον ἐν χεροῖν ἔχων,
Μεγαρεύς, Κρέοντος σπέρμα τοῦ σπαρτῶν
γένους,
ὃς οὔτι μάργων ἱππικῶν φρυαγμάτων
475
βρόμον φοβηθεὶς ἐκ πυλῶν χωρήσεται,
ἀλλʼ ἢ θανὼν τροφεῖα πληρώσει χθονί,
ἢ καὶ δύʼ ἄνδρε καὶ πόλισμʼ ἐπʼ ἀσπίδος
ἑλὼν λαφύροις δῶμα κοσμήσει πατρός.
κόμπαζʼ ἐπʼ ἄλλῳ, μηδέ μοι φθόνει λέγων.
480
πέμποιμʼ ἂν ἤδη τόνδε, σὺν τύχῃ δέ τῳ·
καὶ δὴ πέπεμπται κόμπον ἐν χεροῖν ἔχων,
Μεγαρεύς, Κρέοντος σπέρμα τοῦ σπαρτῶν
γένους,
ὃς οὔτι μάργων ἱππικῶν φρυαγμάτων
475
βρόμον φοβηθεὶς ἐκ πυλῶν χωρήσεται,
ἀλλʼ ἢ θανὼν τροφεῖα πληρώσει χθονί,
ἢ καὶ δύʼ ἄνδρε καὶ πόλισμʼ ἐπʼ ἀσπίδος
ἑλὼν λαφύροις δῶμα κοσμήσει πατρός.
κόμπαζʼ ἐπʼ ἄλλῳ, μηδέ μοι φθόνει λέγων.
480
Χορός
ἐπεύχομαι τῷδε μὲν εὐτυχεῖν, ἰὼ
πρόμαχʼ ἐμῶν δόμων, τοῖσι δὲ δυστυχεῖν.
ὡς δʼ ὑπέραυχα βάζουσιν ἐπὶ πτόλει
μαινομένᾳ φρενί, τώς νιν
Ζεὺς νεμέτωρ ἐπίδοι κοταίνων.
485
486
ἐπεύχομαι τῷδε μὲν εὐτυχεῖν, ἰὼ
πρόμαχʼ ἐμῶν δόμων, τοῖσι δὲ δυστυχεῖν.
ὡς δʼ ὑπέραυχα βάζουσιν ἐπὶ πτόλει
μαινομένᾳ φρενί, τώς νιν
Ζεὺς νεμέτωρ ἐπίδοι κοταίνων.
485
Ἄγγελος
τέταρτος ἄλλος, γείτονας πύλας ἔχων
Ὄγκας Ἀθάνας, ξὺν βοῇ παρίσταται,
Ἱππομέδοντος σχῆμα καὶ μέγας τύπος·
ἅλω δὲ πολλήν, ἀσπίδος κύκλον λέγω,
ἔφριξα δινήσαντος· οὐκ ἄλλως ἐρῶ.
490
ὁ σηματουργὸς δʼ οὔ τις εὐτελὴς ἄρʼ ἦν
ὅστις τόδʼ ἔργον ὤπασεν πρὸς ἀσπίδι,
Τυφῶνʼ ἱέντα πύρπνοον διὰ στόμα
λιγνὺν μέλαιναν, αἰόλην πυρὸς κάσιν·
ὄφεων δὲ πλεκτάναισι περίδρομον κύτος
495
προσηδάφισται κοιλογάστορος κύκλου.
αὐτὸς δʼ ἐπηλάλαξεν, ἔνθεος δʼ Ἄρει
βακχᾷ πρὸς ἀλκὴν Θυιὰς ὣς φόβον βλέπων.
τοιοῦδε φωτὸς πεῖραν εὖ φυλακτέον·
Φόβος γὰρ ἤδη πρὸς πύλαις κομπάζεται.
500
τέταρτος ἄλλος, γείτονας πύλας ἔχων
Ὄγκας Ἀθάνας, ξὺν βοῇ παρίσταται,
Ἱππομέδοντος σχῆμα καὶ μέγας τύπος·
ἅλω δὲ πολλήν, ἀσπίδος κύκλον λέγω,
ἔφριξα δινήσαντος· οὐκ ἄλλως ἐρῶ.
490
ὁ σηματουργὸς δʼ οὔ τις εὐτελὴς ἄρʼ ἦν
ὅστις τόδʼ ἔργον ὤπασεν πρὸς ἀσπίδι,
Τυφῶνʼ ἱέντα πύρπνοον διὰ στόμα
λιγνὺν μέλαιναν, αἰόλην πυρὸς κάσιν·
ὄφεων δὲ πλεκτάναισι περίδρομον κύτος
495
προσηδάφισται κοιλογάστορος κύκλου.
αὐτὸς δʼ ἐπηλάλαξεν, ἔνθεος δʼ Ἄρει
βακχᾷ πρὸς ἀλκὴν Θυιὰς ὣς φόβον βλέπων.
τοιοῦδε φωτὸς πεῖραν εὖ φυλακτέον·
Φόβος γὰρ ἤδη πρὸς πύλαις κομπάζεται.
500
Ἐτεοκλής
πρῶτον μὲν Ὄγκα Παλλάς, ἥτʼ ἀγχίπτολις,
πύλαισι γείτων, ἀνδρὸς ἐχθαίρουσʼ ὕβριν,
εἴρξει νεοσσῶν ὣς δράκοντα δύσχιμον·
Ὑπέρβιος δέ, κεδνὸς Οἴνοπος τόκος,
ἀνὴρ κατʼ ἄνδρα τοῦτον ᾑρέθη, θέλων
505
ἐξιστορῆσαι μοῖραν ἐν χρείᾳ τύχης,
οὔτʼ εἶδος οὔτε θυμὸν οὐδʼ ὅπλων σχέσιν
μωμητός, Ἑρμῆς δʼ εὐλόγως ξυνήγαγεν.
ἐχθρὸς γὰρ ἁνὴρ ἀνδρὶ τῷ ξυστήσεται,
ξυνοίσετον δὲ πολεμίους ἐπʼ ἀσπίδων
510
θεούς· ὁ μὲν γὰρ πύρπνοον Τυφῶνʼ ἔχει,
Ὑπερβίῳ δὲ Ζεὺς πατὴρ ἐπʼ ἀσπίδος
σταδαῖος ἧσται, διὰ χερὸς βέλος φλέγων·
κοὔπω τις εἶδε Ζῆνά που νικώμενον.
τοιάδε μέντοι προσφίλεια δαιμόνων·
515
πρὸς τῶν κρατούντων δʼ ἐσμέν, οἱ δʼ ἡσσωμένων,
εἰ Ζεύς γε Τυφῶ καρτερώτερος μάχῃ·
εἰκὸς δὲ πράξειν ἄνδρας ὧδʼ ἀντιστάτας,
Ὑπερβίῳ τε πρὸς λόγον τοῦ σήματος
σωτὴρ γένοιτʼ ἂν Ζεὺς ἐπʼ ἀσπίδος τυχών.
520
πρῶτον μὲν Ὄγκα Παλλάς, ἥτʼ ἀγχίπτολις,
πύλαισι γείτων, ἀνδρὸς ἐχθαίρουσʼ ὕβριν,
εἴρξει νεοσσῶν ὣς δράκοντα δύσχιμον·
Ὑπέρβιος δέ, κεδνὸς Οἴνοπος τόκος,
ἀνὴρ κατʼ ἄνδρα τοῦτον ᾑρέθη, θέλων
505
ἐξιστορῆσαι μοῖραν ἐν χρείᾳ τύχης,
οὔτʼ εἶδος οὔτε θυμὸν οὐδʼ ὅπλων σχέσιν
μωμητός, Ἑρμῆς δʼ εὐλόγως ξυνήγαγεν.
ἐχθρὸς γὰρ ἁνὴρ ἀνδρὶ τῷ ξυστήσεται,
ξυνοίσετον δὲ πολεμίους ἐπʼ ἀσπίδων
510
θεούς· ὁ μὲν γὰρ πύρπνοον Τυφῶνʼ ἔχει,
Ὑπερβίῳ δὲ Ζεὺς πατὴρ ἐπʼ ἀσπίδος
σταδαῖος ἧσται, διὰ χερὸς βέλος φλέγων·
κοὔπω τις εἶδε Ζῆνά που νικώμενον.
τοιάδε μέντοι προσφίλεια δαιμόνων·
515
πρὸς τῶν κρατούντων δʼ ἐσμέν, οἱ δʼ ἡσσωμένων,
εἰ Ζεύς γε Τυφῶ καρτερώτερος μάχῃ·
εἰκὸς δὲ πράξειν ἄνδρας ὧδʼ ἀντιστάτας,
Ὑπερβίῳ τε πρὸς λόγον τοῦ σήματος
σωτὴρ γένοιτʼ ἂν Ζεὺς ἐπʼ ἀσπίδος τυχών.
520
Χορός
πέποιθα
δὴ τὸν Διὸς ἀντίτυπον ἔχοντʼ
ἄφιλον ἐν σάκει τοῦ χθονίου δέμας
δαίμονος, ἐχθρὸν εἴκασμα βροτοῖς τε καὶ
δαροβίοισι θεοῖσιν,
πρόσθε πυλᾶν κεφαλὰν ἰάψειν.
525
526
πέποιθα
δὴ τὸν Διὸς ἀντίτυπον ἔχοντʼ
ἄφιλον ἐν σάκει τοῦ χθονίου δέμας
δαίμονος, ἐχθρὸν εἴκασμα βροτοῖς τε καὶ
δαροβίοισι θεοῖσιν,
πρόσθε πυλᾶν κεφαλὰν ἰάψειν.
525
Ἄγγελος
οὕτως γένοιτο. τὸν δὲ πέμπτον αὖ λέγω,
πέμπταισι προσταχθέντα Βορραίαις πύλαις,
τύμβον κατʼ αὐτὸν Διογενοῦς Ἀμφίονος·
ὄμνυσι δʼ αἰχμὴν ἣν ἔχει μᾶλλον θεοῦ
σέβειν πεποιθὼς ὀμμάτων θʼ ὑπέρτερον,
530
ἦ μὴν λαπάξειν ἄστυ Καδμείων βίᾳ
Διός· τόδʼ αὐδᾷ μητρὸς ἐξ ὀρεσκόου
βλάστημα καλλίπρῳρον, ἀνδρόπαις ἀνήρ·
στείχει δʼ ἴουλος ἄρτι διὰ παρηίδων,
ὥρας φυούσης, ταρφὺς ἀντέλλουσα θρίξ.
535
ὁ δʼ ὠμόν, οὔτι παρθένων ἐπώνυμον,
φρόνημα, γοργὸν δʼ ὄμμʼ ἔχων, προσίσταται.
οὐ μὴν ἀκόμπαστός γʼ ἐφίσταται πύλαις·
τὸ γὰρ πόλεως ὄνειδος ἐν χαλκηλάτῳ
σάκει, κυκλωτῷ σώματος προβλήματι,
540
Σφίγγʼ ὠμόσιτον προσμεμηχανημένην
γόμφοις ἐνώμα, λαμπρὸν ἔκκρουστον δέμας,
φέρει δʼ ὑφʼ αὑτῇ φῶτα Καδμείων ἕνα,
ὡς πλεῖστʼ ἐπʼ ἀνδρὶ τῷδʼ ἰάπτεσθαι βέλη.
ἐλθὼν δʼ ἔοικεν οὐ καπηλεύσειν μάχην,
545
μακρᾶς κελεύθου δʼ οὐ καταισχυνεῖν πόρον,
Παρθενοπαῖος Ἀρκάς· ὁ δὲ τοιόσδʼ ἀνὴρ
μέτοικος, Ἄργει δʼ ἐκτίνων καλὰς τροφάς,
πύργοις ἀπειλεῖ τοῖσδʼ ἃ μὴ κραίνοι θεός.
οὕτως γένοιτο. τὸν δὲ πέμπτον αὖ λέγω,
πέμπταισι προσταχθέντα Βορραίαις πύλαις,
τύμβον κατʼ αὐτὸν Διογενοῦς Ἀμφίονος·
ὄμνυσι δʼ αἰχμὴν ἣν ἔχει μᾶλλον θεοῦ
σέβειν πεποιθὼς ὀμμάτων θʼ ὑπέρτερον,
530
ἦ μὴν λαπάξειν ἄστυ Καδμείων βίᾳ
Διός· τόδʼ αὐδᾷ μητρὸς ἐξ ὀρεσκόου
βλάστημα καλλίπρῳρον, ἀνδρόπαις ἀνήρ·
στείχει δʼ ἴουλος ἄρτι διὰ παρηίδων,
ὥρας φυούσης, ταρφὺς ἀντέλλουσα θρίξ.
535
ὁ δʼ ὠμόν, οὔτι παρθένων ἐπώνυμον,
φρόνημα, γοργὸν δʼ ὄμμʼ ἔχων, προσίσταται.
οὐ μὴν ἀκόμπαστός γʼ ἐφίσταται πύλαις·
τὸ γὰρ πόλεως ὄνειδος ἐν χαλκηλάτῳ
σάκει, κυκλωτῷ σώματος προβλήματι,
540
Σφίγγʼ ὠμόσιτον προσμεμηχανημένην
γόμφοις ἐνώμα, λαμπρὸν ἔκκρουστον δέμας,
φέρει δʼ ὑφʼ αὑτῇ φῶτα Καδμείων ἕνα,
ὡς πλεῖστʼ ἐπʼ ἀνδρὶ τῷδʼ ἰάπτεσθαι βέλη.
ἐλθὼν δʼ ἔοικεν οὐ καπηλεύσειν μάχην,
545
μακρᾶς κελεύθου δʼ οὐ καταισχυνεῖν πόρον,
Παρθενοπαῖος Ἀρκάς· ὁ δὲ τοιόσδʼ ἀνὴρ
μέτοικος, Ἄργει δʼ ἐκτίνων καλὰς τροφάς,
πύργοις ἀπειλεῖ τοῖσδʼ ἃ μὴ κραίνοι θεός.
Ἐτεοκλής
εἰ γὰρ τύχοιεν ὧν φρονοῦσι πρὸς θεῶν,
550
αὐτοῖς ἐκείνοις ἀνοσίοις κομπάσμασιν·
ἦ τἂν πανώλεις παγκάκως τʼ ὀλοίατο.
ἔστιν δὲ καὶ τῷδʼ, ὃν λέγεις τὸν Ἀρκάδα,
ἀνὴρ ἄκομπος, χεὶρ δʼ ὁρᾷ τὸ δράσιμον,
Ἄκτωρ ἀδελφὸς τοῦ πάρος λελεγμένου·
555
ὃς οὐκ ἐάσει γλῶσσαν ἐργμάτων ἄτερ
ἔσω πυλῶν ῥέουσαν ἀλδαίνειν κακά,
οὐδʼ εἰσαμεῖψαι θηρὸς ἐχθίστου δάκους
εἰκὼ φέροντα πολεμίας ἐπʼ ἀσπίδος·
ἣ ʼξωθεν εἴσω τῷ φέροντι μέμψεται,
560
πυκνοῦ κροτησμοῦ τυγχάνουσʼ ὑπὸ πτόλιν.
θεῶν θελόντων τἂν ἀληθεύσαιμʼ ἐγώ.
εἰ γὰρ τύχοιεν ὧν φρονοῦσι πρὸς θεῶν,
550
αὐτοῖς ἐκείνοις ἀνοσίοις κομπάσμασιν·
ἦ τἂν πανώλεις παγκάκως τʼ ὀλοίατο.
ἔστιν δὲ καὶ τῷδʼ, ὃν λέγεις τὸν Ἀρκάδα,
ἀνὴρ ἄκομπος, χεὶρ δʼ ὁρᾷ τὸ δράσιμον,
Ἄκτωρ ἀδελφὸς τοῦ πάρος λελεγμένου·
555
ὃς οὐκ ἐάσει γλῶσσαν ἐργμάτων ἄτερ
ἔσω πυλῶν ῥέουσαν ἀλδαίνειν κακά,
οὐδʼ εἰσαμεῖψαι θηρὸς ἐχθίστου δάκους
εἰκὼ φέροντα πολεμίας ἐπʼ ἀσπίδος·
ἣ ʼξωθεν εἴσω τῷ φέροντι μέμψεται,
560
πυκνοῦ κροτησμοῦ τυγχάνουσʼ ὑπὸ πτόλιν.
θεῶν θελόντων τἂν ἀληθεύσαιμʼ ἐγώ.
Χορός
ἱκνεῖται λόγος διὰ στηθέων,
τριχὸς δʼ ὀρθίας πλόκαμος ἵσταται,
μεγάλα μεγαληγόρων κλυούσᾳ
565
ἀνοσίων ἀνδρῶν. εἴθε γὰρ
θεοὶ τοῦδʼ ὀλέσειαν ἐν γᾷ.
568
ἱκνεῖται λόγος διὰ στηθέων,
τριχὸς δʼ ὀρθίας πλόκαμος ἵσταται,
μεγάλα μεγαληγόρων κλυούσᾳ
565
ἀνοσίων ἀνδρῶν. εἴθε γὰρ
θεοὶ τοῦδʼ ὀλέσειαν ἐν γᾷ.
Ἄγγελος
ἕκτον λέγοιμʼ ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον,
ἀλκήν τʼ ἄριστον μάντιν, Ἀμφιάρεω βίαν·
Ὁμολωίσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος
570
κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν·
τὸν ἀνδροφόντην, τὸν πόλεως ταράκτορα,
μέγιστον Ἄργει τῶν κακῶν διδάσκαλον,
Ἐρινύος κλητῆρα, πρόσπολον φόνου,
κακῶν τʼ Ἀδράστῳ τῶνδε βουλευτήριον.
575
καὶ τὸν σὸν αὖθις προσθροῶν ὁμόσπορον,
ἐξυπτιάζων ὄμμα, Πολυνείκους βίαν,
δίς τʼ ἐν τελευτῇ τοὔνομʼ ἐνδατούμενος,
καλεῖ. λέγει δὲ τοῦτʼ ἔπος διὰ στόμα·
ἦ τοῖον ἔργον καὶ θεοῖσι προσφιλές,
580
καλόν τʼ ἀκοῦσαι καὶ λέγειν μεθυστέροις,
πόλιν πατρῴαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς
πορθεῖν, στράτευμʼ ἐπακτὸν ἐμβεβληκότα;
μητρός τε πηγὴν τίς κατασβέσει δίκη;
πατρίς τε γαῖα σῆς ὑπὸ σπουδῆς δορὶ
585
ἁλοῦσα πῶς σοι ξύμμαχος γενήσεται;
ἔγωγε μὲν δὴ τήνδε πιανῶ χθόνα,
μάντις κεκευθὼς πολεμίας ὑπὸ χθονός.
μαχώμεθʼ, οὐκ ἄτιμον ἐλπίζω μόρον.
τοιαῦθʼ ὁ μάντις ἀσπίδʼ εὐκήλως ἔχων
590
πάγχαλκον ηὔδα· σῆμα δʼ οὐκ ἐπῆν κύκλῳ.
οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλʼ εἶναι θέλει,
βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος,
ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα.
τούτῳ σοφούς τε κἀγαθοὺς ἀντηρέτας
595
πέμπειν ἐπαινῶ. δεινὸς ὃς θεοὺς σέβει.
ἕκτον λέγοιμʼ ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον,
ἀλκήν τʼ ἄριστον μάντιν, Ἀμφιάρεω βίαν·
Ὁμολωίσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος
570
κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν·
τὸν ἀνδροφόντην, τὸν πόλεως ταράκτορα,
μέγιστον Ἄργει τῶν κακῶν διδάσκαλον,
Ἐρινύος κλητῆρα, πρόσπολον φόνου,
κακῶν τʼ Ἀδράστῳ τῶνδε βουλευτήριον.
575
καὶ τὸν σὸν αὖθις προσθροῶν ὁμόσπορον,
ἐξυπτιάζων ὄμμα, Πολυνείκους βίαν,
δίς τʼ ἐν τελευτῇ τοὔνομʼ ἐνδατούμενος,
καλεῖ. λέγει δὲ τοῦτʼ ἔπος διὰ στόμα·
ἦ τοῖον ἔργον καὶ θεοῖσι προσφιλές,
580
καλόν τʼ ἀκοῦσαι καὶ λέγειν μεθυστέροις,
πόλιν πατρῴαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς
πορθεῖν, στράτευμʼ ἐπακτὸν ἐμβεβληκότα;
μητρός τε πηγὴν τίς κατασβέσει δίκη;
πατρίς τε γαῖα σῆς ὑπὸ σπουδῆς δορὶ
585
ἁλοῦσα πῶς σοι ξύμμαχος γενήσεται;
ἔγωγε μὲν δὴ τήνδε πιανῶ χθόνα,
μάντις κεκευθὼς πολεμίας ὑπὸ χθονός.
μαχώμεθʼ, οὐκ ἄτιμον ἐλπίζω μόρον.
τοιαῦθʼ ὁ μάντις ἀσπίδʼ εὐκήλως ἔχων
590
πάγχαλκον ηὔδα· σῆμα δʼ οὐκ ἐπῆν κύκλῳ.
οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλʼ εἶναι θέλει,
βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος,
ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα.
τούτῳ σοφούς τε κἀγαθοὺς ἀντηρέτας
595
πέμπειν ἐπαινῶ. δεινὸς ὃς θεοὺς σέβει.
Ἐτεοκλής
φεῦ τοῦ ξυναλλάσσοντος ὄρνιθος βροτοῖς
δίκαιον ἄνδρα τοῖσι δυσσεβεστέροις.
ἐν παντὶ πράγει δʼ ἔσθʼ ὁμιλίας κακῆς
κάκιον οὐδέν, καρπὸς οὐ κομιστέος·
600
ἄτης ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται.
ἢ γὰρ ξυνεισβὰς πλοῖον εὐσεβὴς ἀνὴρ
ναύταισι θερμοῖς καὶ πανουργίᾳ τινὶ
ὄλωλεν ἀνδρῶν σὺν θεοπτύστῳ γένει,
ἢ ξὺν πολίταις ἀνδράσιν δίκαιος ὢν
605
ἐχθροξένοις τε καὶ θεῶν ἀμνήμοσιν,
ταὐτοῦ κυρήσας ἐκδίκως ἀγρεύματος,
πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ ʼδάμη.
οὕτως δʼ ὁ μάντις, υἱὸν Οἰκλέους λέγω,
σώφρων δίκαιος ἀγαθὸς εὐσεβὴς ἀνήρ,
610
μέγας προφήτης, ἀνοσίοισι συμμιγεὶς
θρασυστόμοισιν ἀνδράσιν βίᾳ φρενῶν,
τείνουσι πομπὴν τὴν μακρὰν πάλιν μολεῖν,
Διὸς θέλοντος ξυγκαθελκυσθήσεται.
δοκῶ μὲν οὖν σφε μηδὲ προσβαλεῖν πύλαις
615
οὐχ ὡς ἄθυμος οὐδὲ λήματος κάκῇ,
ἀλλʼ οἶδεν ὥς σφε χρὴ τελευτῆσαι μάχῃ,
εἰ καρπὸς ἔσται θεσφάτοισι Λοξίου·
φιλεῖ δὲ σιγᾶν ἢ λέγειν τὰ καίρια.
ὅμως δʼ ἐπʼ αὐτῷ φῶτα, Λασθένους βίαν,
620
ἐχθρόξενον πυλωρὸν ἀντιτάξομεν,
γέροντα τὸν νοῦν, σάρκα δʼ ἡβῶσαν φύει,
ποδῶκες ὄμμα, χεῖρα δʼ οὐ βραδύνεται
παρʼ ἀσπίδος γυμνωθὲν ἁρπάσαι δόρυ.
θεοῦ δὲ δῶρόν ἐστιν εὐτυχεῖν βροτούς.
625
φεῦ τοῦ ξυναλλάσσοντος ὄρνιθος βροτοῖς
δίκαιον ἄνδρα τοῖσι δυσσεβεστέροις.
ἐν παντὶ πράγει δʼ ἔσθʼ ὁμιλίας κακῆς
κάκιον οὐδέν, καρπὸς οὐ κομιστέος·
600
ἄτης ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται.
ἢ γὰρ ξυνεισβὰς πλοῖον εὐσεβὴς ἀνὴρ
ναύταισι θερμοῖς καὶ πανουργίᾳ τινὶ
ὄλωλεν ἀνδρῶν σὺν θεοπτύστῳ γένει,
ἢ ξὺν πολίταις ἀνδράσιν δίκαιος ὢν
605
ἐχθροξένοις τε καὶ θεῶν ἀμνήμοσιν,
ταὐτοῦ κυρήσας ἐκδίκως ἀγρεύματος,
πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ ʼδάμη.
οὕτως δʼ ὁ μάντις, υἱὸν Οἰκλέους λέγω,
σώφρων δίκαιος ἀγαθὸς εὐσεβὴς ἀνήρ,
610
μέγας προφήτης, ἀνοσίοισι συμμιγεὶς
θρασυστόμοισιν ἀνδράσιν βίᾳ φρενῶν,
τείνουσι πομπὴν τὴν μακρὰν πάλιν μολεῖν,
Διὸς θέλοντος ξυγκαθελκυσθήσεται.
δοκῶ μὲν οὖν σφε μηδὲ προσβαλεῖν πύλαις
οὐχ ὡς ἄθυμος οὐδὲ λήματος κάκῇ,
ἀλλʼ οἶδεν ὥς σφε χρὴ τελευτῆσαι μάχῃ,
εἰ καρπὸς ἔσται θεσφάτοισι Λοξίου·
φιλεῖ δὲ σιγᾶν ἢ λέγειν τὰ καίρια.
ὅμως δʼ ἐπʼ αὐτῷ φῶτα, Λασθένους βίαν,
620
ἐχθρόξενον πυλωρὸν ἀντιτάξομεν,
γέροντα τὸν νοῦν, σάρκα δʼ ἡβῶσαν φύει,
ποδῶκες ὄμμα, χεῖρα δʼ οὐ βραδύνεται
παρʼ ἀσπίδος γυμνωθὲν ἁρπάσαι δόρυ.
θεοῦ δὲ δῶρόν ἐστιν εὐτυχεῖν βροτούς.
625
Χορός
κλύοντες θεοὶ δικαίας λιτὰς
ἁμετέρας τελεῖθʼ, ὡς πόλις εὐτυχῇ,
δορίπονα κάκʼ ἐκτρέποντες
ἐς γᾶς
ἐπιμόλους· πύργων δʼ ἔκτοθεν
βαλὼν Ζεύς σφε κάνοι κεραυνῷ.
630
κλύοντες θεοὶ δικαίας λιτὰς
ἁμετέρας τελεῖθʼ, ὡς πόλις εὐτυχῇ,
δορίπονα κάκʼ ἐκτρέποντες
ἐς γᾶς
ἐπιμόλους· πύργων δʼ ἔκτοθεν
βαλὼν Ζεύς σφε κάνοι κεραυνῷ.
630
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 417 focus
ΧΟ.
τὸν ἀμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν
θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίας πόλεως
πρόμαχος ὄρνυται· τρέμω δ᾽ αἱματη·
φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων ὀλομένων ἰδέσθαι.
420
τὸν ἀμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν
θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίας πόλεως
πρόμαχος ὄρνυται· τρέμω δ᾽ αἱματη·
φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων ὀλομένων ἰδέσθαι.
420
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 417 focus
Χορὸς Παρθένων
στρ. α'.
τὸν ἀμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν
θεοὶ δοῖεν· ὡς δικαίως πόλεως
πρόμαχος ὄρνυται· τρέμω δ' αἱματη-
400
φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων
ὀλομένων ἰδέσθαι.
τὸν ἀμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν
θεοὶ δοῖεν· ὡς δικαίως πόλεως
πρόμαχος ὄρνυται· τρέμω δ' αἱματη-
400
φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων
ὀλομένων ἰδέσθαι.
ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 417 focus
ΧΟΡΟΣ
Τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν
Str. 1.
θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως
πρόμαχος ὄρνυται· τρέμω δ' αἱματη-
φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων
420
ὀλομένων ἰδέσθαι.
Τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν
θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως
πρόμαχος ὄρνυται· τρέμω δ' αἱματη-
φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων
420
ὀλομένων ἰδέσθαι.
Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 417 focus
ΧΟΡΟΣ
τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν
θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως
420
πρόμαχος ὄρνυται· τρέμω δ᾽ αἱματη-
φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων
ὀλομένων ἰδέσθαι. –
τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν
θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως
420
πρόμαχος ὄρνυται· τρέμω δ᾽ αἱματη-
φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων
ὀλομένων ἰδέσθαι. –
Translations (8)
Seven Against Thebes Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 417-630 focus
Chorus
May the gods grant success to our champion, since he rises up in a just cause, to battle for his city! But I shudder
to watch the bloody deaths of men cut down for the sake of their own people.
420
422
May the gods grant success to our champion, since he rises up in a just cause, to battle for his city! But I shudder
to watch the bloody deaths of men cut down for the sake of their own people.
420
Scout
Yes, may the gods so grant success to this man. Capaneus is stationed at the Electran gates, another giant of a man, greater than the one described before.
But his boast is too proud for a mere human, and he makes terrifying threats against our battlements—which, I hope, chance will not fulfil! For he says he will utterly destroy the city with god’s will or without it, and that not even conflict with Zeus, though it should fall before him in the plain, will stand in his way.
425
The god’s lightning and thunderbolts he compares to midday heat. For his shield’s symbol he has a man without armor bearing fire, and the torch, his weapon, blazes in his hands; and in golden letters he says
I will burn the city.
430
Against such a man make your dispatch—who will meet him in combat, who will stand firm without trembling before his boasts?
435
Yes, may the gods so grant success to this man. Capaneus is stationed at the Electran gates, another giant of a man, greater than the one described before.
But his boast is too proud for a mere human, and he makes terrifying threats against our battlements—which, I hope, chance will not fulfil! For he says he will utterly destroy the city with god’s will or without it, and that not even conflict with Zeus, though it should fall before him in the plain, will stand in his way.
425
The god’s lightning and thunderbolts he compares to midday heat. For his shield’s symbol he has a man without armor bearing fire, and the torch, his weapon, blazes in his hands; and in golden letters he says
I will burn the city.
430
Against such a man make your dispatch—who will meet him in combat, who will stand firm without trembling before his boasts?
435
Eteocles
Here too gain follows with interest from gain.
1
The tongue proves in the end to be an unerring accuser of men’s wicked thoughts.
Capaneus makes his threats, ready to act, irreverent toward the gods, and giving his tongue full exercise in wicked glee, he, though a mere mortal, sends a loud and swollen boast to Zeus in heaven. But I trust that the fire-bearing thunderbolt will justly come to him,
440
and when it comes it will not be anything like the sun’s mid-day heat. And against him, even though he is a big talker, a man of fiery spirit, mighty Polyphontes, is stationed, a dependable sentinel
445
with the good will of guardian Artemis and the other gods. Now tell me about another one allotted to other gates!
Exit Polyphontes.
450
Here too gain follows with interest from gain.
1
The tongue proves in the end to be an unerring accuser of men’s wicked thoughts.
Capaneus makes his threats, ready to act, irreverent toward the gods, and giving his tongue full exercise in wicked glee, he, though a mere mortal, sends a loud and swollen boast to Zeus in heaven. But I trust that the fire-bearing thunderbolt will justly come to him,
440
and when it comes it will not be anything like the sun’s mid-day heat. And against him, even though he is a big talker, a man of fiery spirit, mighty Polyphontes, is stationed, a dependable sentinel
445
with the good will of guardian Artemis and the other gods. Now tell me about another one allotted to other gates!
Exit Polyphontes.
450
Chorus
Death to him who exults so arrogantly over the city! May the thunderbolt stop him before he leaps into my home
and plunders me from my maiden chambers with his outrageous spear!
455
457
Death to him who exults so arrogantly over the city! May the thunderbolt stop him before he leaps into my home
and plunders me from my maiden chambers with his outrageous spear!
455
Scout
Now I will tell you about the man who next drew station at the gates. The third lot leaped out of the upturned bronze helmet for Eteoclus,
to hurl his band against the Neistan gates. He whirls his horses as they snort through their bridles, eager to fall against the gate. Their muzzles whistle in a barbarian way, filled with the breath of their haughty nostrils.
460
His shield is decorated in great style: an armored man climbs a ladder’s rungs to mount an enemy tower that he wants to destroy. This one, too, shouts in syllables of written letters that even Ares could not hurl him from the battlements.
465
Send a dependable opponent against this man, too, to keep the yoke of slavery from our city.
470
Now I will tell you about the man who next drew station at the gates. The third lot leaped out of the upturned bronze helmet for Eteoclus,
to hurl his band against the Neistan gates. He whirls his horses as they snort through their bridles, eager to fall against the gate. Their muzzles whistle in a barbarian way, filled with the breath of their haughty nostrils.
460
His shield is decorated in great style: an armored man climbs a ladder’s rungs to mount an enemy tower that he wants to destroy. This one, too, shouts in syllables of written letters that even Ares could not hurl him from the battlements.
465
Send a dependable opponent against this man, too, to keep the yoke of slavery from our city.
470
Eteocles
I would send this man here, and with good fortune.
Exit Megareus. Indeed, he has already been sent, his only boast in his hands, Megareus, Creon’s seed, of the race of the sown- men.
He will not withdraw from the gate in fear of the thunder of the horses’ furious snorting; but either he will die and pay the earth the full price of his nurture, or will capture two men and the city on the shield, and then adorn his father’s house with the spoils.
475
Tell me about another’s boasts and do not begrudge me the full tale!
480
I would send this man here, and with good fortune.
Exit Megareus. Indeed, he has already been sent, his only boast in his hands, Megareus, Creon’s seed, of the race of the sown- men.
He will not withdraw from the gate in fear of the thunder of the horses’ furious snorting; but either he will die and pay the earth the full price of his nurture, or will capture two men and the city on the shield, and then adorn his father’s house with the spoils.
475
Tell me about another’s boasts and do not begrudge me the full tale!
480
Chorus
O champion of my home, I pray that this man will have good fortune, and that there will be bad fortune for his enemies. As they boast too much against the city in their frenzied mind,
so, too, may Zeus the Requiter look on them in anger!
485
486
O champion of my home, I pray that this man will have good fortune, and that there will be bad fortune for his enemies. As they boast too much against the city in their frenzied mind,
so, too, may Zeus the Requiter look on them in anger!
485
Scout
Another, the fourth, has the gate near Onca Athena and takes his stand with a shout, Hippomedon, tremendous in form and figure. I shuddered in fear as he spun a huge disk—the circle of his shield, I mean—
I cannot deny it. The symbol-maker who put the design on his shield was no lowly craftsman: the symbol is Typhon, spitting out of his fire-breathing mouth a dark, thick smoke, the darting sister of fire.
490
And the rim of the hollow-bellied shield is fastened all around with snaky braids. The warrior himself has raised the war-cry and, inspired by Ares he raves for battle like a maenad, with a look to inspire fear. We must put up a good defense against the assault of such a man,
495
for already Rout is boasting of victory at the gate.
500
Another, the fourth, has the gate near Onca Athena and takes his stand with a shout, Hippomedon, tremendous in form and figure. I shuddered in fear as he spun a huge disk—the circle of his shield, I mean—
I cannot deny it. The symbol-maker who put the design on his shield was no lowly craftsman: the symbol is Typhon, spitting out of his fire-breathing mouth a dark, thick smoke, the darting sister of fire.
490
And the rim of the hollow-bellied shield is fastened all around with snaky braids. The warrior himself has raised the war-cry and, inspired by Ares he raves for battle like a maenad, with a look to inspire fear. We must put up a good defense against the assault of such a man,
495
for already Rout is boasting of victory at the gate.
500
Eteocles
First Onca Pallas, who dwells near the city, close by the gate, and who loathes outrageousness in a man, will fend him off like a dangerous snake away from nestlings. Moreover, Hyperbius, Oenops’ trusty son,
is chosen to match him, man to man, as he is eager to search out his fate in the crisis that chance has wrought—neither in form, nor spirit nor in the wielding of his arms does he bear reproach. Hermes
2
has appropriately pitted them against each other. For the man is hostile to the man he faces in battle,
505
and the gods on their shields also meet as enemies. The one has fire-breathing Typhon, while father Zeus stands upright on Hyperbius’ shield, his lightening bolt aflame in his hand. And no one yet has seen Zeus conquered.
510
Such then is the favor of the divine powers: we are with the victors, they with the vanquished, if Zeus in fact proves stronger in battle than Typhon. And it is likely that the mortal adversaries will fare as do their gods; and so, in accordance with the symbol,
515
Zeus will be a savior for Hyperbius since he resides on his shield.
Exit Hyperbius.
520
First Onca Pallas, who dwells near the city, close by the gate, and who loathes outrageousness in a man, will fend him off like a dangerous snake away from nestlings. Moreover, Hyperbius, Oenops’ trusty son,
is chosen to match him, man to man, as he is eager to search out his fate in the crisis that chance has wrought—neither in form, nor spirit nor in the wielding of his arms does he bear reproach. Hermes
2
has appropriately pitted them against each other. For the man is hostile to the man he faces in battle,
505
and the gods on their shields also meet as enemies. The one has fire-breathing Typhon, while father Zeus stands upright on Hyperbius’ shield, his lightening bolt aflame in his hand. And no one yet has seen Zeus conquered.
510
Such then is the favor of the divine powers: we are with the victors, they with the vanquished, if Zeus in fact proves stronger in battle than Typhon. And it is likely that the mortal adversaries will fare as do their gods; and so, in accordance with the symbol,
515
Zeus will be a savior for Hyperbius since he resides on his shield.
Exit Hyperbius.
520
Chorus
I am sure that Zeus’ antagonist, since he has on his shield the unloved form of an earth-born deity, an image hated by both mortals and the long-lived gods,
will drop his head in death before the gate.
525
526
I am sure that Zeus’ antagonist, since he has on his shield the unloved form of an earth-born deity, an image hated by both mortals and the long-lived gods,
will drop his head in death before the gate.
525
Scout
Let it be so! Next I describe the fifth man who is stationed at the fifth, the Northern gate opposite the tomb of Amphion, Zeus’s son. He swears by his spear which, in his confidence, he holds more to be revered than a god
and more precious than his eyes, that he will sack the city of the Cadmeans in spite of Zeus. He says this, the beautiful child of a mountain-bred mother—a warrior, half man, half boy, and his beard’s first growth is just now advancing on his cheeks,
530
his youth in first bloom, thick, upspringing hair. But now he makes his advance with a savage heart and a terrifying look, not at all like the maidens he’s named for.
3
Nor does he take his stand at the gate unboasting, but wields our city’s shame on his bronze-forged
535
shield, his body’s circular defence, on which the Sphinx who eats men raw is cleverly fastened with bolts, her body embossed and gleaming. She carries under her a single Cadmean, so that against this man chiefly our missiles will be hurled.
540
He does not seem to have come to do any petty trading in the battle, nor to shame the making of his long journey—he is Parthenopaeus of
Arcadia
. Such is the man, and aiming to make full payment for the fine support given him in
Argos
, his adopted land, he now threatens our fortifications—may God not fulfil his threats!
545
Let it be so! Next I describe the fifth man who is stationed at the fifth, the Northern gate opposite the tomb of Amphion, Zeus’s son. He swears by his spear which, in his confidence, he holds more to be revered than a god
and more precious than his eyes, that he will sack the city of the Cadmeans in spite of Zeus. He says this, the beautiful child of a mountain-bred mother—a warrior, half man, half boy, and his beard’s first growth is just now advancing on his cheeks,
530
his youth in first bloom, thick, upspringing hair. But now he makes his advance with a savage heart and a terrifying look, not at all like the maidens he’s named for.
3
Nor does he take his stand at the gate unboasting, but wields our city’s shame on his bronze-forged
535
shield, his body’s circular defence, on which the Sphinx who eats men raw is cleverly fastened with bolts, her body embossed and gleaming. She carries under her a single Cadmean, so that against this man chiefly our missiles will be hurled.
540
He does not seem to have come to do any petty trading in the battle, nor to shame the making of his long journey—he is Parthenopaeus of
Arcadia
. Such is the man, and aiming to make full payment for the fine support given him in
Argos
, his adopted land, he now threatens our fortifications—may God not fulfil his threats!
545
Eteocles
If only they would get from the gods what they wish for, because of those unholy boasts of theirs, then surely they would perish in utter ruin and misery. There is a man for this one, too, whom you name an Arcadian, a man who does not boast, but who knows the thing to do—
550
Actor, brother of him I named before. He will not allow words that lack deeds to overrun his gate and increase fear, nor will he let in a man who carries on his hostile shield the image of the ravenous, detested beast.
555
That beast outside his shield will blame the man who carries her into the gate, when she has taken a heavy beating beneath the city’s walls. If the gods are willing, what I speak may prove true!
Exit Actor.
560
If only they would get from the gods what they wish for, because of those unholy boasts of theirs, then surely they would perish in utter ruin and misery. There is a man for this one, too, whom you name an Arcadian, a man who does not boast, but who knows the thing to do—
550
Actor, brother of him I named before. He will not allow words that lack deeds to overrun his gate and increase fear, nor will he let in a man who carries on his hostile shield the image of the ravenous, detested beast.
555
That beast outside his shield will blame the man who carries her into the gate, when she has taken a heavy beating beneath the city’s walls. If the gods are willing, what I speak may prove true!
Exit Actor.
560
Chorus
His words penetrate to my heart, my hair stands on end
as I hear the loud threats of these loud-boasting, impious men. May the gods destroy them here in our land!
565
568
His words penetrate to my heart, my hair stands on end
as I hear the loud threats of these loud-boasting, impious men. May the gods destroy them here in our land!
565
Scout
The sixth man I will name is of the highest moderation and a seer brave in combat, mighty Amphiaraus.
Stationed at the Homoloid gate, he repeatedly rebukes mighty Tydeus with evil names
Murderer, maker of unrest in the city, principal teacher of evils to the Argives, summoner of vengeance’s Curse, servant of Slaughter, counselor to Adrastus in these evil plans. And next, with eyes looking upward, he addressed your own brother, mighty Polynices who shares your blood, and called him by name, dwelling twice upon its latter part.
4
These were his words:
570
Will such a deed as this be pleasing to the gods, fine to hear of and to relate to those in the future—that you sacked the city of your ancestors and your native gods and launched a foreign army against them? What justice is it to drain dry the font of your existence?
5
580
And how shall your fatherland, captured by the spear for the sake of your ambition, be won over to your cause? As for me, I will enrich this earth, a seer interred beneath enemy soil. Let us fight! I anticipate no dishonorable death.
585
So the seer spoke as untroubled he held his all-bronze shield. No symbol was fixed to his shield’s circle. For he does not wish to appear the bravest, but to be the bravest, as he harvests the fruit of his mind’s deep furrow, where his careful resolutions grow.
590
I advise you to send wise and brave opponents against him. He who reveres the gods is to be feared.
595
The sixth man I will name is of the highest moderation and a seer brave in combat, mighty Amphiaraus.
Stationed at the Homoloid gate, he repeatedly rebukes mighty Tydeus with evil names
Murderer, maker of unrest in the city, principal teacher of evils to the Argives, summoner of vengeance’s Curse, servant of Slaughter, counselor to Adrastus in these evil plans. And next, with eyes looking upward, he addressed your own brother, mighty Polynices who shares your blood, and called him by name, dwelling twice upon its latter part.
4
These were his words:
570
Will such a deed as this be pleasing to the gods, fine to hear of and to relate to those in the future—that you sacked the city of your ancestors and your native gods and launched a foreign army against them? What justice is it to drain dry the font of your existence?
5
580
And how shall your fatherland, captured by the spear for the sake of your ambition, be won over to your cause? As for me, I will enrich this earth, a seer interred beneath enemy soil. Let us fight! I anticipate no dishonorable death.
585
So the seer spoke as untroubled he held his all-bronze shield. No symbol was fixed to his shield’s circle. For he does not wish to appear the bravest, but to be the bravest, as he harvests the fruit of his mind’s deep furrow, where his careful resolutions grow.
590
I advise you to send wise and brave opponents against him. He who reveres the gods is to be feared.
595
Eteocles
Ah, the pity of fate’s omen when it makes a just man associate with the irreverent! In all things, nothing is more evil
than evil partnership. Its fruit should not be gathered in: the field of recklessness yields a harvest of death. For it may be that a pious man, embarked shipboard with sailors hot for some crime, perishes along with the sort of men hated by the gods;
600
or, a man, though upright himself, when among fellow-citizens who hate all strangers and neglect the gods, may fall undeserving into the same trap as they, and be subdued, struck by the scourge of God that strikes all alike.
Just so the seer, Oecles’ son,
605
although a moderate, just, noble, reverent man and a great prophet, mixes with impious, rash-talking men against his own judgment, men stretching out in a procession that is long to retrace,
6
and, if it is Zeus’s will, he will be be dragged down in ruin along with them.
610
So then, I expect that he will not even charge the gates: not because he lacks courage or is weak-willed, but because he knows that he must meet his end in battle, if the prophecies of Loxias are to come to fruition—the god usually either holds silent or speaks to the point.
615
Just the same, I will station a man against him, mighty Lasthenes, a gate-keeper who hates foreigners. He has the wisdom of an old man, but his body is at its prime: his eyes are quick, and he does not let his hand delay for his spear to seize what is left exposed by the shield.
620
Still it is God’s gift when mortals succeed.
Exit Lasthenes.
625
Ah, the pity of fate’s omen when it makes a just man associate with the irreverent! In all things, nothing is more evil
than evil partnership. Its fruit should not be gathered in: the field of recklessness yields a harvest of death. For it may be that a pious man, embarked shipboard with sailors hot for some crime, perishes along with the sort of men hated by the gods;
600
or, a man, though upright himself, when among fellow-citizens who hate all strangers and neglect the gods, may fall undeserving into the same trap as they, and be subdued, struck by the scourge of God that strikes all alike.
Just so the seer, Oecles’ son,
605
Just so the seer, Oecles’ son,
although a moderate, just, noble, reverent man and a great prophet, mixes with impious, rash-talking men against his own judgment, men stretching out in a procession that is long to retrace,
6
and, if it is Zeus’s will, he will be be dragged down in ruin along with them.
610
So then, I expect that he will not even charge the gates: not because he lacks courage or is weak-willed, but because he knows that he must meet his end in battle, if the prophecies of Loxias are to come to fruition—the god usually either holds silent or speaks to the point.
615
Just the same, I will station a man against him, mighty Lasthenes, a gate-keeper who hates foreigners. He has the wisdom of an old man, but his body is at its prime: his eyes are quick, and he does not let his hand delay for his spear to seize what is left exposed by the shield.
620
Still it is God’s gift when mortals succeed.
Exit Lasthenes.
625
Chorus
Gods, hear our just prayers and fulfil them, that the city may have good fortune! Turn aside the evils suffered in war onto those who invade our land! May Zeus strike them
with his thunderbolt outside the walls and slay them!
630
Gods, hear our just prayers and fulfil them, that the city may have good fortune! Turn aside the evils suffered in war onto those who invade our land! May Zeus strike them
with his thunderbolt outside the walls and slay them!
630
The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 417 focus
LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 417 focus
réserve le succès, car il a tous les droits à partir au secours de Thèbes. Mais je tremble à l'idée de contempler un jour le sanglant
trépas de fils tombés pour leur mère !
trépas de fils tombés pour leur mère !
LE MESSAGER
The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 417 focus
Go then, my guardian hero, go;
And may each fav'ring God with bright ſucceſs
Thy gen'rous valour bleſs:
For at thy country's dear command
Thou arm'ſt thy righteous hand,
450
To pour her vengeance on the foe.
Yet my ſad heart muſt ſigh,
When on the bloodempurpled ground,
Gored with many a gaping wound,
I ſee my dearest friends expiring lie.
455
SOLDIER.
Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 417 focus
Deh!, buona sorte concedano i Numi
460
al mio campione, poiché con Giustizia
sorge a difesa di Tebe! lo pur temo
vedere morti sanguinee di prodi
surti a difesa dei loro diletti!
ESPLORATORE
Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 417 focus
Meum defenforem nunc fortunatum eſse
Dij permittant, quemadmodum iuſte urbis
Propugnator concitatur:horreo cruentas
Videre cædes meorum amicorum, qui occubuerunt.
Nun.
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 417 focus
Then may the gods give fortune fair
Unto our chief, sent forth to dare
War's terrible arbitrament!
But ah! when champions wend away,
I shudder, lest, from out the fray,
380
Only their blood-stained wrecks be sent!
Then may the gods give fortune fair
Unto our chief, sent forth to dare
War's terrible arbitrament!
But ah! when champions wend away,
I shudder, lest, from out the fray,
380
Only their blood-stained wrecks be sent!
The Spy
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 417 focus
Gewährt, Götter, Ihm, der vorkämpft für uns,
Des Siegs Ehre; denn gerecht zieht er aus
Zum Schuß dieser Stadt! Und doch bebt mein Herz,
Zu schau'n der Streiter blut'gen Tod,
Die für die Freunde sterben.
400
Gewährt, Götter, Ihm, der vorkämpft für uns,
Des Siegs Ehre; denn gerecht zieht er aus
Zum Schuß dieser Stadt! Und doch bebt mein Herz,
Zu schau'n der Streiter blut'gen Tod,
Die für die Freunde sterben.
400
Der Bote.
Notes on the current edition
Seven Against Thebes
1.
393. ὅτι φέρει ἐπὶ τῆς ἀσπίδος νύκτα καὶ τὴν πανσέληνον.
2.
396. μάλ᾽ εὐγενῆ τε καὶ τὸν Αἰσχύνης): καλῶς ἀντέταξεν τὸν μὴ τοῖς ἤθεσιν αὐτοῦ συμφωνοῦντα, ἀλλ᾽ ἀλλότριον,
3.
397. ὑπέρφρονας λόγους: ἀντὶ τοῦ ὑπερηφάνους· οἷον, οὔτε ὑπερήφανα λέγει ὡς ὁ Τυδεύς, ἀλλὰ καὶ μισεῖ τοὺς ὑπερηφάνους.
4.
398. ἔργων (m2), — αἰσχρῶν γὰρ ἀργός: ἀργός ἐστι τῶν κακῶν λόγων ἢ (l. ᾖ) τῶν ἔργων. φιλεῖ δὲ τὸ μὴ εἶναι κακός, ἢ τῷ τρόπῳ, ἢ ὡς Ὅμηρος, ἀντὶ τοῦ δειλός. δειλός (Gl. m1).
5.
400. τὸ γένος (Gl. m1). - ἐγχώριος: γνήσιος πολίτης ἐκ τῶν σπαρτῶν, οὐ τῶν μετὰ Κάδμου ἐπηλύδων.
6.
401. ἔργον δ᾽ ἐν κύ(βοις): ἐν τοῖς τοῦ Ἄρεως κύβοις κρινεῖ αὐτοὺς ὁ πόλεμος.
7.
402. Δίκη δ᾽ ὁμαίμων: τὸ τῆς συγγενείας δίκαιον στέλλει αὐτὸν εἰς τὴν μάχην.
8.
405. ὅτι δικαίως προμάχεται τῆς πόλεως.
Commentary
Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus
32.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-52
πληροῦτε:
32
πληροῦται Lips.
πληροῦνται Par. E.
32.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-53
θωρακεῖα:
32
Jwgazia Lips.
32.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-54
σέλμασιν:
32
σέλμασιν Μ. pro vulgato
σέλμασι.
33.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-55
πυλῶν:
33
nolλær G. sed primae syllabae supra adscriptum.
33.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-56
ἐξόδοις:
33
ἐξό-dovs, supra scripto
ois, Ven. B.
ἐπ᾿ ἐξόδοις Lips.
33.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-57
στάθητε:
33
ταγεῦσαι Rob.
34.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-58
εὖ θαρσεῖτε:
34
εὐθαρσεῖτε Μ. G. Vit. Lips.
εὖ θαρσεῖτε Ald. Rob. Turn. V. Valckenarium ad Phoen. v. 1331. p. 447.
35.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-59
ἄγαν:
35
άγαν γ' Ven. Β.
36.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-60
κατοπτῆρας:
36
κατοπτῆρα Μ. a pr. manu: recentior
s addidit.
κακοπτῆρας, sed ad alterum
z supra scripto
τ, G.
xаµлτñoɑs Par. E.
38.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-61
ληφθῶ:
38
29 Ald.
29 quidem, sed
& supra scripto, Lips.
39.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-62
Ἐτεόκλεες:
39
'Eréozλes G. Vit. Par. E. Ven. A. Vind. 2. 4. Ald. Rob.
Etεο-κλῆς Vind. 1.
39.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-63
φέριστε:
39
ἄριστε Vind. 3. Interpunctio editionis Victorianae,
Ετεόκλεες, φέριστε Καδμείων ἄναξ, recte a Blomfieldio aliisque sic mutata est, ut
'ETEózhɛeç qéQITE coniungerentur. In Lips. virgula est post
καδμείων. Eupolis
Πόλεσιν apud scholiastam Aristophanis ad Pacem v. 1046.
Ἱερόκλεες βέλτιστε, χρησμῳδῶν ἄναξ. Animadvertit imitationem G. Dindorfius. *
40.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-64
σαφῆ τἀκεῖθεν:
40
σαφῆ τε τὰ κεῖθεν Οχ.
σαφῶς τἀκεῖθεν Ask. A.
41.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-65
δ᾽ εἴμ᾽:
41
M. Lips. Ven. A. B. Ald. Rob.
42.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-66
ἑπτὰ: Haec usque ad
42
dozouóτour affert Longinus cap. 15. Versus 42-56. Stobaeus VII. 11. Versus 42. 43. scholiastes Aristophanis ad Lysistr. v. 188.
43.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-67
ἐς μελάνδετον σάκος: Vtitur his verbis Aristides t. II. p. 317. ed. Iebb. sive p. 417. ed. Dind. Apud Stobaeum et Longinum ac scholiastam Aristophanis
43
Els scriptum est. Codex Longini Vaticanus 194.
εἰς μέλαν σε τοῦ κύ-κος, cod. Vat. 1471.
εἰς μέλαν σε τὸ σακος, ad
σα supra scripto
τα. Vnde coniici posse
zúros animadvertit Blomfieldius. Sed quo gravior res ipsa, eo aptius proprium vocabulum, quod praeter ceteros habet etiam scholiastes Baroccianus Euripidis ad Or. 809.
ès uɛhúrdetov oúzos afferens.
43.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-68
σάκος:
43
oázzoç Cantabr. 1. et fortasse Par. E.
44.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-69
χερσὶ:
44
Egoir Ald. Rob.
yaoi Stobaei codex A.
44.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-70
ταυρείου:
44
ταυρίου Ald. Turn.
45.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-71
Ἄρη:
45
on M. Arund. Stobaeus, Longini optimus Paris. et Vat. 1.
ågon i G.`
"onv t' Lips. Cantabr. 1. 2. Colb. 1. 2. Ox. Par. C. Ven. A. B. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. edd. Longini.
oony ' Vit. Par. N.
Any omissa copula Turn. et posteriores.
Aon tragicis vindicandum putabat Valckenarius ad Phoen. v.1013. p. 367. Contra Porsonus ad Phoen. v. 134. hoc Aeschyli versu
Any flagitari ratus, ubique
'Aoŋy praeferebat, ut in eadem fabula v. 950. 1020. Contrarium probat optimorum librorum scriptura (v. ad v. 53.), copula autem ad
'Evvo eodem modo omissa est, quo
ούτε -
οὐ -
οὔτε iungi solent.
45.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-72
Φόβον:
45
góvov Arund. Cantabr. 1. Ven. B. Vind. 2. Rob. et supro scripto Colb. 2.
46.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-73
ὡρκωμότησαν:
46
ὡρκομότησαν G.
ὡρκωμώτησαν Αld.
46.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-74
πόλει:
46
πόλεις Par. G.
46.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-75
κατασκαφὰς:
46
κατασκαφὰς Μ.
κατασφαγάς, adscripto
κατασκαφάς Par. B.
47.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-76
λαπάξειν: Eustathius p. 68, 27. de verbo
47
αλαπάζειν disserens,
γίνεται δὲ ἐκ τοῦ λαπάζω πλεονασμῷ τοῦ α. παρὰ γοῦν τῷ Αἰσχύλῳ εὕρηται τὸ ῥῆμα χωρὶς τοῦ α.
47.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-77
Καδμείων: Ex Par. C. affertur
47
κάμει, fortasse pro
καδμεῖον.
48.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-78
τήνδε:
48
την omittit Par. E.
πρόσθε pro
τήνδε Stobaeus.
48.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-79
φυράσειν:
48
φυράσσειν G. Cantabr. 2. Ox. Par. G. N.
49.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-80
μνημεῖα δ᾽ αὑτῶν:
49
σημεῖα δ᾽ αὐτῶν Stobaeus.
μνημεῖα, τὰ οἴκαδε πεμπό-μενα ὑπὸ τῶν ἐν πολέμῳ τετελευτηκότων τοῖς οἰκείοις Hesychius.
49.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-81
ἐς δόμους:
49
εἰς δόμους Μ. et Stobaeus.
ἐν δόμοις Colb. 1.
50.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-82
πρὸς ἅρμ᾽:
50
πρὸς ἅρματ' Colb. 1. Par. Β. Κ. Ν. Sic etiam Vit. e correclione : antea
πρὸς ἁρμ' erat scriptum.
πρὸς δ᾽ ἅρμ᾽ G. Par. C. Ask. A. Ven. A. (Bekkero teste) Rob.
50.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-83
χερσὶν:
50
χεροῖν G. Par. B. Ald. Rob.
51.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-84
διὰ στόμα:
51
διὰ στόματος Colb. 1. Par. N.
ἀνὰ στόμα Stobaeus.
52.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-85
ἀνδρείᾳ:
52
ἀνδρία Cantabr. 2. et Stobaeus.
53.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-86
λεόντων: In
53
λεόντων M.
6 a recentiore manu in rasura habet.
53.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-87
Ἄρη:
53
ἄρη M. et Stobaci codex A. Idem ex regio Aeschyli codice Spanhemius affert.
ἄρρην Par. N. Ceteri
ἄρην. V. ad v. 45.
54.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-88
πίστις: Stobaeus
54
καὶ τῷδε πίστις, sed Schowii libri
καὶ τῶνδε πίστις.
Ει πίστις etiam Colb. 2. Reliqui libri
πίστις. Sic etiam scholiastae videntur legisse. Recte vero
πίστις a Schutzio Bothioque receptum est. Facto comprobatum iri dicere debebat, non auditurum rem esse Eteoclem audivit enim modo ex ipso nuntio.
54.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-89
χρονίζεται:
54
οὐ μόνω χαρίζεται Stobaei codex A.
55.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-90
κληρουμένους:
55
κληρονόμους Lips.
55.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-91
ἔλειπον:
55
δ᾽ ἔλειπον Μ. Vit. Turn.
δ' ἔλιπον G. Lips. Cantabr. 2. Ox. Par. A. B. C. E. N. Vind. 1. 3. 4. Ald. Rob. et edd. vett. Stobaei. Brunckius, quod in Par. B. suprascriptum esset
γάρ, edidit
κληρουμένους γὰρ ἔλιπον.
56.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-92
πύλας:
56
πύλαις Par. G.
56.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-93
ἄγοι:
56
άγῃ G. Cantabr. 2. Colb. 2. Mosc. 1. Par. E. L. Vind. 1. 2. 4. et
or supra scripto Colb. I.
ἄγει Aug. Vind. 3.
58.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-94
ἐξόδοισι:
58
ἐπεξόδοισι Μ. G.
ἐπ᾿ ἐξόδοις Lips.
58.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-95
τάγευσαι:
58
ταγεῦσαι Rob.
60.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-96
κονίει:
60
κονιεῖ Μ. G. Vit. Lips. Ald.
60.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-97
ἀργηστὴς:
60
πεδία γὰρ ἀργιστής Vit. et
ἀργιστής etiam G.
61.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-98
πνευμόνων:
61
πνευμάτων G. Aug. Mosc. 2. Vind. 1. 3. Ceteri
πνευμόνων, praeter M. qui
πλευμόνων habet, ut Brunckius edidit. V. Pors. ad Eur. Or. v. 271.
62.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-99
ναὸς:
62
ναός restituit Porsonus et hic et, ubi idem versus legitur, in Euripidis Medea v. 523. Et habent
ναός M. Colb. 2. Ven. Β.
νεως Vit. Ceteri
νηός.
64.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-100
Ἄρεως:
64
ἄρεως M. Ceteri
ἄρεος, quam formam non usurpari nisi metri caussa monuit Elmsleius ad Bacch. v. 302. et ad Oed. Col. v. 947. Gregorius Cor. de dial. Aeol. 31.
Αρεος διὰ τοῦ ὁ μικροῦ κλίνουσιν, ὡς παρ' Ὁμήρῳ καὶ Σοφοκλεί. Sane Sophocles ita, ubi metrum poscebat.
64.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-101
χερσαῖον:
64
χερσαίου, sic, supra scripto
or, Vit.
χερσαίου Par. G. Ald. Turn. et adscriptum, ut videtur, in Par. B. Recte
χερσαίον Μ. celerique codd. et Rob.
65.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-102
τῶνδε:
65
Tarde M. Rob. et supra scripto
τόνδε Mosc. 1.
Tòv de Mosc. 2.
Tórde G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Par. C. Ven. A. B. Vind. 2. 4. Ald. Turn. et
tv supra scripto Par. N.
o supra scripto Colb. 1.
65.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-103
ὅςτις:
65
ὡς τις G. Lips. Ven. B. Vind. 2. Rob. et adscriptum in Par. B. N.
65.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-104
λαβέ:
65
λάβαι, supra scripto
ɛ, Lips. Ceteri
háße.
67.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-105
σαφηνείᾳ:
67
oagnvɛía M.
oaqnreía Vit. Cantabr. 2. Ox. Ask. A. Par. B. Rob.
oagrvía G. Lips. Ald. Turn.
ougýrɛí áλóyov Cantabr. 1. In Vit. inter
καὶ et
σαφηνείᾳ supra adscriptum
σύ.
68.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-106
εἰδὼς τὰ:
68
εἰδὼς σὺ τὰ Ox. Ven. A. Ald. Rob.
68.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-107
ἔσει: Libri
68
ἔσῃ.
69.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-108
πολισσοῦχοι:
69
πολισοῦχοι G. Lips. Vind. 1. 2. 3. 4.
πολιοῦχοι, supra scripto
πολισσούχοι, Vit.
70.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-109
Ἐρινὺς:
70
ἐρινὺς M. Vulgo
Εριννύς.
71.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-110
μοι πόλιν γε:
71
μή μου Rob.
Thy nóv Par. E. et
yɛ omisso Vind. 2. 4. Elmsleio ad Eur. Med. v. 175.
μntoi лódiv`ye scribendum videbatur.
71.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-111
πρεμνόθεν:
71
лéμvoε Blomfieldius et ante eum Valckenarius. Libri
πρυμνόθεν, praeter Cantabr. 2. qui coniunctis duabus scripturis
noɛvμvóðɛv habet.
72.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-112
δῃάλωτον:
72
δάλωτον Brunckius. Libri
δη άλωτον.
73.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-113
δόμους:
73
Suovs Mosc. 2. Ald.
74.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-114
γῆν τε:
74
τε γῆν δὲ Colb. 1.
τε γῆν τε Lips. Ox. Ald.
τε γῆν, altero
Tε omisso, Ven. A.
75.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-115
ζυγοῖσι δουλειοῖσι:
75
Svyołoι Sovkɛíoɩɩ M. G. Vit. Cantabr. 2. Par. A. B. C. N. Colb. 1.
ζυγοῖσι δουλέοισι Lips.
ζυγοῖσι δουλίοισι Ald. Turn.
ζευγλῇσι dovλeino Ox. Par. H. I. Ask. A. Vind. 2. 4. Rob.
75.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-116
σχεθεῖν: Librorum scripturam
75
σχέθειν in
σχεθεῖν mutavit Blomfieldius. V. Lobeckium Paral. p. 46. qui tamen fallitur, quum Etym. M. p. 456, 18. affert, quasi
ozé9w inusitatum esse testetur: ibi
q9i9w usitatum esse negatur. Iterat illud Lobeckius ad Buttmanni gramm. II. p. 63.
76.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-117
γένεσθε:
76
γένεσθε Rob.
γένοισθε Vind. 2. 4. Omittit hunc versum Mosc. 2. et, si recte notavi, G.
77.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-118
δαίμονας:
77
δαίμονα Lips.
78.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-119
θρεῦμαι: De hoc chori carmine multa a multis diligentiane nescio an levitate infeliciore disputata esse dicam. Nominavit eos non meliorem viam ingressus Franciscus Passovius in ea dissertatione quae tertia in eius Opusculis est, p. 95. Quod ille refert ut a me dictum, virgines choricas haec oлоoúdny prodeuntes canere, non commemini me dixisse: ipsius Passovii hanc opinionem fuisse video. Singulas virgines separatim canere et metra ostendunt huic rei propria, et vero etiam multo magis sententiae neque vinculis inter se connexae et fere eosdem sensus, easdem preces ita repetentes, ut aperte non possint totius chori perpetuatam orationem continere. Praeterea strophae ita inter se modo similitudine metrorum, modo discrepantia initiorum et finium sunt distinctae, ut facile discerni singularumque ambitus determinari possit. Neque vero cogitandum est de antistrophica ratione ita, ut totum carmen ad eam exigatur. Priorem enim partem carminis 2201óστgogor esse oportebat, ut in magno repentinoque tumultu. Sed ea tamen nimia parumque decora virginibus perturbatio esset, si σлоgády singulae deinceps alia aliunde accurrerent. Immo totus simul chorus adveniebat, concitatior quidem, sed non sine ordine. Id eo cognoscitur, quod tres deinceps strophae, quae sunt octava, nona, decima, inter se similes sunt, item ut undecimae et duodecimae initia sibi respondent. Praeterea memorabile est, quod, ubi paullum remisit animorum consternatio, carmenque antistrophicum fieri coepit, prima duo antistropharum paria ex ternis partibus constant. Quo confirmatur, quod primae quoque totius carminis sex strophae cam comparationem habent, ut numerum ternarium ostendant. Ex his satis certo videtur colligi posse, zarà ¿ryà dispositum fuisse chorum. Itaque virginum dicta, quae sunt numero quinque et viginti, ita distribui, ut convenirent isti xava Lvyà stationi: quamquam sitne ea distributio illa ipsa, quam poeta fecit, pro certo affirmare non possum: non dissimilem tamen fuisse et ordo stropharum et inter sese comparatio ostendit. Putandum est autem tertium ordinem in medio stetisse, eique a lateribus adstitisse reliquos quattuor ordines, eam autem virginem, quae numero septima est, coryphaei partes habuisse.
78
9oέouai M. Vit. Ald. Rob. Turn. et scholiastes Euripidis ad Phoen. v. 239. qui Triclinius est. Sed idem eadem dicens Triclinius in scholiis Vindobonensibus ad Aeschyli carmen cum G. Lips. Arund. Cantabr. 2. Mosc. 1. 2. Par. C. L. Vind. 1. 3.
9gɛvua. Idem adscriptum, ut videtur, in Par. B. Hoc trochaei semanti pondere exordiendum erat carmen, non anapaesto.
9oovucu Aug. quod suopte iudicio posuit Blomfieldius, vulgaria inferre in Aeschyli poemata solitus.
oɛvua Par. E.
78.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-120
μεγάλ᾽ ἄχη:
78
uɛyákat yn G. Vit. Cantabr. 1. Mosc. 2. Par. F. N. Colb. 1. 2. (in Colb. 2.
' ab alia manu) Ven. B. Vind. 1. 2. 3. 4. Rob. Idem adscriptum, ut videtur, in Par. B.
uɛyák azn recte M. Lips. Ald. Turn.
μɛ-yúλa, addito a recentiore manu
zn, Cantabr. 1.
79.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-121
μεθεῖται: Quod in scholiis codicis Vit. legitur,
79
ἀφίεται, ἤδη ὁρμὴν ποι-eĩtai daì tùy nókır, non putandum est indicium esse alius scripturae,
µɛdíɛtai. Videtur interpres
aqɛitau scripsisse non secus quam editus scholiastes, apud quem eodem errore legitur
ὁ ἱππικὸς στρατὸς συγκε-zwoŋtai xai ágíɛva. G. Dindorfius specimine emendatae editionis, quod Zimmermanni diurnis antiquariis a. 1836. insertum est, aut imperitos criticos videtur ludificare voluisse, aut sese ipse ludos fecit. Tzetzes in Exegesi lliadis p. 72. seq. memoriae errore scripsit
otoutòs yào vò nhñ-θός ἐστι τῆς ἐκστρατείας, στρατόπεδον δὲ ὁ τόπος καὶ αἱ σκηναὶ τοῦ στρατοῦ. τοῦτο δὲ καὶ Αἰσχύλος σαφέστερον παριστᾷ λέγων “ῥεῖ δὲ στρατὸς στρατόπεδον λιπών.”
80.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-122
πολὺς ὅδε:
80
πολὺς ὅδε Μ. Arund. Mose. 1. Par. L. Rob.
πολὺς ὧδε G. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Par. A. В.
πολὺς δ'åde Ox. Ven. A. Ald. Turn. et ante correctionem Vit.
noλvs d'öde Vit. ex correctione.
πολὺς δ᾽ ὅγε Lips. Idem et
πολὺς δ᾽ ὧδε adscriptum in Par. B.
80.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-123
λεὼς:
80
λαός Lips. Cantabr. 1. et Blomfieldio teste Ask. A. Videtur hoc etiam in Vit. fuisse antequam in
λεως mutaretur.
80.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-124
ἱππότας:
80
ἱππότης, supra scripto
ας, Vit.
81.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-125
αἰθερία:
81
αἰθέρια Vit.
αιθερία Ald.
81.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-126
φανεῖσ᾽:
81
φανεῖσα G. Ald. Turn.
82.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-127
σαφὴς:
82
σαφής δ' Vit. Par. G. N. Colb. 1. Ven. B. Vind. 3.
82.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-128
ἔτυμος:
82
έτυμος Lips.
ἕτοιμος Mosc. 2.
83-84.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-129
ἑλεδεμὰς πεδία ἐπ᾽ ὁπλόκτυπος βοὰ ποτᾶται:
ἐλεδέμας sic a pr. manu M. ex quo recentior manus inserto
v et addito in ultima syllaba accentu
ἐλεδεμνάς fecit.
ἐλεδέμνας G.
ἐλεδεμνὰς Vit. Ald.
ἐλϊδεμνὰς Rob.
ἑλεδεμνάς Lips. Turn.
ἑλαδάμνας Par.G. Vrsinus ad Virg. Aen. XI. 879. habet
ἐλαδάμνας. Deinde
πεδιοπλοκτύ-πος (sic a pr. manu: recentior πεδιοπλόκτυπος fecit) τι (eraso accentu) χρίμπτεται M. Ad hanc scripturam refertur scholion codicis Vit.
χρίμπτεται δὲ καὶ πλησιάζει ἡμῖν τί, ἤτοι μικρόν τι, ἢ κατά τι ἡμῖν προςπελάζει ἡ βοή. — τινὲς δὲ ὠτὶ χρίμπτεται γράφουσιν, ήγουν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν προςπελάζει βοή.
πεδιοπλόκτυπος δὲ χρίμπτεται Vit. et Colb. 1. In Vit.
@τὶ ad
δὲ supra scriptum est.
πεδιοπλόκτυπός τε ὠτὶ χρίμπτεται G. Par. H. I. K. Ask. A. Taur. Ven. B. Sic etiam, nisi quod
ὦτι enotatum est, Par. C. in quo
ὦσι adscriptum. Ex Par. B. Fachsius affert
“τε ωτί. suprascr. ωσί. γρ. τί pro τε.”
ὠσὶ eliam in Par. A. Brunckius invenisse videtur.
πεδιοπλόκτυπος ὠτὶ χρίμπτεται Mosc. 1. Sie etiam Mosc. 2. nisi quod
χρίμπταται habet.
πεδιοπλόκτυπος ὥστε χρίμπτεται Colb. 2.
π. τε χρίμπτεται Lips. Arund. Cantabr. 1. Οx. Ven. A. Ald. Turn.
π. τὲ χρίπτεται Par. E.
πεδιοπλόκτυπός τ' ἐγχρίμπτεται Rob. Deinde
βοᾶ M. a pr. manu, post quam vocem litura apparet: recentior manus
Bod fecit.
Boù G. Mosc. 1. 2. Ox. Par. A. B. H. I. K. Ask. A. Colb. 1. Taur. Turn.
Boã vel
Boğ Lips. Arund. Cantabr. 1. Ven. A. B. Ald. Rob. In Vit. circumflexus a pr. manu in gravem mutatus est. Itaque vulgo edebatur
ἐλεδεμνὰς πεδιοπλόκτυπός τ᾽ ἐγχρίμπτεται βοά, ποτᾶται, βρέμει δ'. Sed
ἐλεδεμνάς vel
ἑλεδεμνάς nihili vocabulum esse facile quivis concedet: quin si potuisset tale verbum componi, ineptissima esset eius interpretatio,
ἐλαύνων ἐμὲ ἐκ τῶν δεμνίων καὶ οὐκ ἐῶν καθεύδειν, vel quod in M. adscripto
ζήτει legitur
ἑλεδεμνὰς ἡ ἑλοῦσα ἀπὸ τῶν δεμνίων. Itaque ego in Elem. doctr. metr. p. 269.
ἑλέδεμας scripsi, ut in Agamemnone v. 666. de Helena est
Ελέναυς, ἕλανδρος, ἑλέπτολις. Confirmatur haec emendatio quum eo quod in M. a prima manu
ἐλεδέμας scriptum erat, tum scholio, quod in eodem codice recentior manus, quae saeculi XIV. est, adiecit,
ελεδεμὰς (sic scriptum) ἡ τὸ δέμας ἡμῶν (sic scriptum, non ἡμᾶς) τῷ φόβῳ λαμβάνουσα ἢ ταράττουσα. Simile scholion in Vit. legitur,
ἐλεδεμνάς, ἀντὶ τοῦ τὸ δέμας καὶ τὸ σῶμα ἡμῶν τῷ φόβῳ λαμβάνουσα καὶ συσφίγγουσα καὶ κατέχουσα καὶ καταρράττουσα καὶ περιθλίβουσα. Quod monet Lobeckius in Paralipomenis p. 226. contrarium esse
ελέδεμας praecepto Herodiani p. 224. allato,
ἀπὸ τῶν εἰς ἃς οὐ γίνεται σύνθετον, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῶν εἰς ος, facilius ego credam Herodianum aut non meminisse Aeschylei verbi aut iam corruptam scripturam habuisse, quam Aeschylum non composuisse hoc modo vocabulum quod alio modo componi non poterat. Et Eustathium tamen p. 870, 2.
έτερούας memorare observat Lobeckius p. 225. quod memoratur etiam in Theognosti can. in Crameri Anecd. Ox. II. p. 7, 22. Αd
πεδιοπλόκτυπος in M. hoc scholion a manu saeculi XI. adscriptum est,
καὶ τὰ τῆς γῆς δέ μου πεδία κατακτυπούμενα τοῖς ποσὶ τῶν ἵππων καὶ τοῖς ὅπλοις (sic scriptum) ποιεῖ μου προςπελάζειν τὸν ἦχον τοῖς ὠσίν. Hinc colligi potest
πεδί-ὁπλόκτυπα scriptum fuisse. Videtur autem excidisse
διά, ut aut hoc modo Aeschylus scripserit,
ἑλέδεμας δὴ διὰ πεδί᾽ ὁπλόκτυπ᾽ ὦ-τὶ χρίμπτει βοά· similiterque scribendum esse coniecit Ritschelius in Passovii Opusc. p. 101. aut
ἑλέδεμας πεδία δὲ ὁπλόκτυπ᾽ ὦ-τὶ χρίμπτειν βοὰ ποτᾶται, ut iungatur
ελέδεμας στὶ χρίμπτειν, i. e.
ἀκούειν. Hoc, ut probabilius, posui.
85.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-130
ἀμαχέτου:
85
αμαιμακέτου margo Aldinae apud Burtonum.
85.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-131
ὀροτύπου:
85
ὀροτύπου M. Par. L. et margo Aldinae.
ορροκτύπου G. Taur. Ceteri
ὀροκτύπου. Mira apud Hesychium interpretatio,
ὀροτύπου δίκην· ὅτι οἱ Γίγαντες ἀποσπῶντες ἀπὸ τῶν ὀρῶν κορυφὰς καὶ πέτρας ἔβαλλον.
86.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-132
ἰὼ ἰὼ θεοὶ θεαί τ': Recte
86
ω ἰὼ θεοὶ θεαί ' Colb. 1. Par. N. Ter
i et deinde
θεοὶ θεαί τ' Μ. Vit. Lips. Rob. Quater
? et deinde
θεοὶ θεαί τ' Ald. Turn. Quater
? ante
θεοί, semel ante
θεαί τ' Arund. Cantabr. 2. Colb. 2. Par. K. Ter
i ante
θεοί, semel ante
θεαί τ' G. Par. G. Taur. Ter
i ante
θεοί, bis ante
θεαί τ' Cantabr. L. Bis
? ante
θεοί, semel ante
θεαί τ' Ven. Β.
86.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-133
ὀρόμενον:
86
ὀρρόμενον G. Lips. Cantabr. 1. Ask. A. Par. E. Taur. Vindobonenses et adscripto
δρώμενον Par. B.
ὁρώμενον Par. G.
87.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-134
ἀλεύσατε:
87
ἀλεύσετε, ad penultimam syllabam
a a recentiore manu adscripto, M.
88.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-135
βοᾷ:
88
βοd Arund. et gravi accentu in circumflexum mutato Lips.
89.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-136
εὐτρεπὴς:
89
εὐπρεπὴς Ox. Ven. A. Ald. Turn.
εὐτερπής Cantabr. 1.
εὐτρεπής Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. 2. Par. F. L. Taur. Rob. et simul cum
εὐπρεπής Par. A. B.
εὐτρεπής ex
εὐπρεπής rasura factum in M. Ask. A. correctione in G. Mirum est Hemsterhusium ad Lucianum t. I. p. 316. dubitari potuisse utra scriptura praeferenda esset, magis mirum Valckenario ad Phoen. v. 801. p. 299. genuinum visum esse
εὐπρεπής propter Euripideum illud
ἀσπιδοφέρμονα θίασον εὔοπλον. Tollenda est autem interpunctio post
εὐτρεπής.
90.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-137
πόλιν: Timidae virgines iam muros superare exercitum putant,
90
πτόλιν Μ.
91.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-138
ἄρα:
91
ἆρα Cantabr. 1. et a pr. manu M.
91.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-139
ῥύσεται:
91
λεύσεται Par. G.
91.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-140
ἄρ᾽:
91
ἆρ' Cantabr. 1. et a pr. manu M. Omittunt
o G. Arund. Colb. 2. Ox. Ven. A. B. Ald.
92.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-141
θεῶν ἢ θεᾶν: Omissus est hic versus in Colb. 1. Par. N.
92
θεῶν ἢ θεῶν Μ. Ald. Turn.
θεῶν ἢ θεῶν G.
θεῶν ἢ θεαινῶν Vit. Colb. 2. Par. E. Vind. 2. 4.
θεῶν ἢ θεαινᾶν Lips. Cantabr. 1. 2. Par. G. Ven. B. cui in Lips.
ὢν supra adscriptum.
θεῶν ἢ θεῶν ὦν Par. H.
θεῶν ἢ θεαῖν Aug.
τῶν θεῶν ἢ θεαινᾶν Rob.
θεαινῶν adscriptum in Mosc. 1. Ex Par. B.
Θεανῶν. γρ. θεαινῶν. γρ. θεαινᾶν Faehsius affert.
93.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-142
πότερα δῆτ᾽ ἐγὼ ποτιπέσω βρέτη δαιμόνων;: Coniiciat quis fortasse scripsisse Aeschylum
93
πότερα δῆτ᾽ ἐγὼ πρότερα ποτιπέσω βρέτη δαιμόνων; Verum nec vestigium talis scripturae in ullo libro est, nec, si ita scripsisset Aeschylus,
βρέτη quam
βρέτεα maluisset dicere, et scholiastae monent intelligendum esse
ἢ ἄλλο τι πράξομεν. Confirmat hoc quod mox sequitur
ἀκμάζει βρετέων ἔχε-9. Vt primi choreutarum ordinis secunda et tertia stropha totae ex dochmiis sunt, primam autem, quam media virgo canebat, trochaeus semantus praecedit, sic in altero ordine ca ratio servata est, ut secunda stropha integros dochmios contineat, prima et tertia catalexin habeant.
94-95.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-143
ἀκμάζει βρετέων ἔχεσθαι. τί μέλλομεν ἀγάστονοι;:
ἀκμάζει βρετέων ἔχεσθαι. τί M. Lips. et sic inde a Victoria editum.
ἀκμάζει βρετέων δ᾽ ἔχεσθαι τί (vel δ᾽ ἔχεσθαι, τί Vit. Cantabr. 2. Mosc. 1. (et omisso
τί Mosc. 2.) Colb. 1. Par. C. N. Rob. Turn.
ἀκμάζει. βρετέων δ᾽ ἔχεσθε. τί G. et omissa post
ἀκμάζει interpunctuatione Ald.
βρετέων δ᾽ ἔχεσθε Par. K. Ask. A. Vind. 1. 3.
βρωτέων δ᾽ ἔχεσθαι Par. E.
96.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-144
ἀκούετ':
96
ἀκούτ' Lips. Par. C.
96.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-145
ἀσπίδων: In Lips. ad
96
ἀσπίδων adscripta est glossa
ἁρμάτων, ut id suspiceris variam lectionem esse.
98.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-146
νῦν: Libri
98
viv. Scribendum erat correpta syllaba
νύν. Vsitata 10-cutio. Aristophanes Vesp. v. 402.
πότε δ᾽, εἰ μὴ νῦν, ἐπαρήξετέ μοι ; Demosthenes Olynth. III. 16. p. 32, 26.
ἢ πότε ἃ δεῖ πράξετε, εἰ μὴ νῦν ;
98.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-147
λιτάν᾽: Libri
98
λιτάν, nisi quod
λιτὴν est in Ald. Rob. in G.
ἣν supra scriptum. In M. huic vocabulo et
dupi praepositioni gravis accentus a recentiore demum manu additus est: prima scripsit
ἀμφίλιταν. Dixit
εἶχε λιτὰς Nonnus VII. 25. Recte vero Seidlerus ex Suppl. v. 778.
λί-ταν ἕξομεν, nisi quod
λιτάν', hoc accentu, scribendum videtur. Magis depravata scriptura in caussa fuisse videtur, ut apud Hesychium legamus
ἀμφιλίτην, τὴν λιτανευτικήν.
98.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-148
ἕξομεν: In
98
έξομεν inter
ξ et
o recentior manus
addidisse videtur in M.
99.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-149
δέδορκα:
99
δέδορπα Rob.
99.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-150
πάταγος οὐχ ἑνὸς:
99
πάταγος οὐχ ἑνὸς M. Arund. Cantabr. 1. Mosc. 2. (sed in hoc
πάταχος scriptum) Par. C. H. K. L. N. Colb. 1. et e correctione Vit. in quo
πάταγον fuerat.
πάταγος οὐχ ἑνὸς. γρ. πά-ταγος δ᾽ οὐδενός ex Par. B. Faelsius affert.
πάταγος enotatum ex Par. E.
πάταγος δ᾽ οὐχ ἑνὸς G. Lips. Cantabr. 2. Mose. 1. Par. A. Ven. B.
πάταγον δ᾽ οὐχ ἑνὸς Ox. Ald. Turn.
πάταγον δὲ οὐχ ἑνὸς Colb. 2.
πάταγον τ᾽ οὐχ ἑνὸς Rob.
101.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-151
παλαίχθων:
101
παλαῖχθον ex Par. A. B. Brunckius affert.
παλαίχθον Par. N. Rob.
101.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-152
γᾶν τεάν:
101
Ἀττικὸν δὲ τῇ κλητικῇ ὦ Αρης. οἱ δὲ γράφουσιν ὦ Αρη scholion codicis M.
γᾶν τεάν ex Vit. recepi. Eodem ducit
τὴν τεὰν quod habent M. (sic enim, omisso
yuv, M.) Ox. et Faehsio teste Par. L. Ex Par. C.
τὰν τε, ad
τε supra scripto
ar, affertur.
γῆν τεὰν Par. N.
τὴν γῆν τεὰν Colb. 1.
τὴν τεὰν γᾶν Lips. Cantabr. 1. 2. Par. A. B.
τὰν τεὰν γῆν Par. F. Ven. Β.
τάν τε ἂν γῆν Par. K.
τὰν σὰν γᾶν G. Vind. 1. 3. Ald. Rob. Turn.
τὴν σὴν γῆν Mosc. 1. Vind. 2. 4.
102.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-153
χρυσοπήληξ:
102
χρυσοπήληξ Μ.
χρυσοπήλυς G. Ald. Rob. Turn.
χρυσεο-πήληξ Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Par. F. N.
102.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-154
δαῖμον:
102
δαίμων G. et ante lituram M.
102.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-155
ἔπιδ᾽, ἔπιδε πόλιν:
102
ἔπιδ᾽ ἔπιδε πόλιν M. Vit. Lips. Ald. Turn.
ἔπιδ᾽ ἔπιδε πτόλιν Rob.
ἐπιδ᾽ ἐπὶ πόλιν Μosc. 1. 2.
επιδ᾽ ἐπιδ᾽ ἐπὶ πόλιν G. Cantabr. 1. 2. Ven. Β.
τὴν πόλιν ex Par. C. affertur.
103.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-156
ἅν ποτ᾽:
103
ἅμποτ' Par. N.
103.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-157
εὐφιλήταν:
103
εὐφιλητῶν a pr. manu M.
εὐφιλέταν Par. N.
εὐφιλήτην Mosc. 2.
ποτὲ φιλήτων Cantabr. 1,
ποτὲ φιλιτίαν Arund.
104.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-158
θεοὶ: Monosyllabum est
104
θεοί. Nam haec et sequens stropha a dimetro trochaico catalectico exordium habet.
104.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-159
πολισσοῦχοι:
104
πολισσοῦχοι G. aliique, ut videtur, et Ald. Rob. Turn.
πολισοῦχοι Lips. Arund. Mose. 2.
πο-λινσοῦχοι Par. Ε.
πολιοῦχοι, supra scripto
σσοῦ, Vit.
πολιοῦχοι. γρ. πολισοῦχοι ex Par. B. Fachsius affert.
πολιτῦχοι Par. C.
πολιάρχοι Μ. Par. L. Comparavit haec verba,
πολισσούχοι χθονός, Triclinius ad Sophoclis Ant. v. 154. cum Sophocleis
Θήβας ἐλελίχθων.
105.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-160
ἴτ᾽, ἴτε:
105
79' ίτε Vit. Lips. Ox. Par. G. Vind. 2. 3. 4. Commemorant hanc scripturam scholia. Idem a pr. manu erat in M. sed ad
✈ supra scriptum
7, fortasse ab eadem manu: est autem ante hanc vocem litura.
ἴθιτε Αld.
ἴδετε Turn.
ἴτ᾽ ἴτε recte G. et reliqui, ut videtur, plerique ac Rob.
105.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-161
ἴδετε: Consentiunt deinde libri in
105
ἴδετε. Quare etiamsi dimeter dochmiacus effici posset, si
εἰςίδετε (hoc enim praestaret: inepte Dindorfius
d'inserit) scriberetur, tamen id non esse faciendum ex eo apparet, quod in sequentibus alia quoque metra sunt ab antispasto incipientia.
106.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-162
ἱκέσιον:
106
ἱκέσσιον G. Taur.
106.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-163
λόχον:
106
ὄχλον Colb. 1. Par. N.
106.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-164
δουλοσύνας:
106
δουλοσύ-νας Μ. G. Vit. Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. Par. A. C.
ης supra scriptum in G.
δουλοσύνης Lips. Ald. Rob. Turn.
107.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-165
πτόλιν:
107
κύμα γὰρ omittit Lips.
πόλιν Vit. Lips. Ox. Par. N. Ald.
108.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-166
δοχμολόφων:
108
δοχμολόγων, supra scripto
φων, G. et supra scripto
δοχμο-λόφων Taur. Hesychius
δοχμόλοφοι, οἱ ἐκ πλαγίου τοὺς λόγους έχον-τες. Recte scholiastes
τῶν ἐπινευόντων τοῖς λόφοις. Brunckius
δοχμολοφᾶν, nescio an recte.
108.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-167
καχλάζει πνοαῖς:
108
πνόαις καχλάζει G.
καγχλάζει πνοαῖς Ald.
καγχλάζει πνοαῖσιν Rob.
109.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-168
Ἄρεος:
109
ἄρεως Vit.
109.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-169
ὀρόμενον:
109
ὀρόμενον M. Turn.
ὀρρόμενον G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Vindobonenses et Ald. Rob.
110.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-170
σὺ δ' ἀλλ᾽, ὦ Ζεῦ, Ζεῦ, πάτερ παντελές: Libri
110
ἀλλ᾽ ὦ ζεῦ πάτερ παντελές. Sed quum haec stropha accurate sibi respondentem habeat antistropham, in qua duo sunt dochmii,
σύ τ' Αρης, φεῦ φεῦ, Κάδμου ἐπώνυμον, non dubitavi quin addito
où d'et geminato
Zev scribendum esset
σὺ δ᾽ ἀλλ᾽, ὦ Ζεῦ, Ζεῦ, πάτερ παντελές.
111.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-171
ἄρηξον:
111
ἄρρηξον Colb. 1.
ἐπάρηξον Par. E. Vind. 2. 4.
111.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-172
δαΐων:
111
δαίω Par. E. Versus 111-152.
τέλειαί τε γᾶς omissi in Ven. B.
112.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-173
Ἀργεῖοι δὲ:
112
doyɛor de M. prioris vocabuli accentu omisso, ad
de autem supra adscripto
ráo. Falso enim narratur
yùo particulae supra adscriptum esse
d'è. Habet
de etiam Par. L. Ceteri libri
doyɛîoi rào̟. In antistrophico versu quum sit
xaì Kóñqıç åtɛ, patet scribendum esse
Αργέτοι δέ.
113.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-174
ἀρήϊων:
113
γὰρ ἀρηΐων Ox.
γὰρ ἠτών Ald.
ἀρκίων affertur ex Par. C. Ε.
ἀργείων Mosc. 1. adscripto
γρ. ἀρηΐων, ἤτοι πολεμικῶν. Ceteri
δ᾽ ἀργίων. Atticista Blomfieldius
αρείων scripsit. Ego probem
ἀρῄων. Animi caussa non silebo Wakefieldium, quem ad Lucr. II. 48. miseritum est editorum Aeschyli, qui
qóẞos concoquere potuerint, quod ipse in
ψόφος mutat.
114.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-175
διάδετοί τε δὴ γένυος ἱππίας:
114
διαδέτοι, adscripto in margine a recentiore manu
διάδετοι, M.
diúderoi G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Colb. 1. Par. N. Vind. 1. 2. 3. 4. Turn.
dia de toi Ox. Par. L. Ald. In Par. B. Taur. haec adscripta sunt
γράφεται καὶ (δὲ καὶ Taur.) διὰ δέ τοι, καὶ συντάσσεται οὕτως, οἱ διὰ τῶν ἱππείων δέτοι (sic Par. B. δὲ Taur.) γενύων χαλινοὶ (κινύρονται φόβον addit Taur.).
διάδετοι τὲ Rob.
διάδετοι δὲ vulgo inde a Victorio. Incertum est utrum
de habeat M. an omittat: sed videtur habere. Deinde libri
γενύων ἱππείων, nisi quod
ἱππίων habent Vit. (sic Vit.) et Mosc. 2. Scripsi
διάδετοί τε δὴ γένυος ἱππίας, cui versui antistrophicus accurate respondet.
115.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-176
κινύρονται:
115
xrvigorta G. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Taur.
115.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-177
φόνον:
115
φόνον M. G. Vit. Lips. Ald.
qóror, supra scripto
ov, Mosc. 1.
góßor Arund. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Par. C. E. Taur. Vind. A. Rob. Turn. et
v ad
ß supra adscripto Coll. 2.
góẞo Colb. 1. Par. N.
góẞov Ask. A.
116.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-178
πρέποντες: Pro
116
πρέποντες Rob. habet
προπέμπονται, quam lectionem etiam Stephanus commemorat. Vulgatum habet etiam Thomas M. qui in v.
Eẞdóun p. 133. ed. Ritsch. haec affert.
117.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-179
δορυσόοις:
117
Jogvoóos Lips. Cantabr. 2. et Thomas.
dogioooors Vit.
do-ovodois Mosc. 2. Ceteri
dogrooóors. In Par. B. adscriptum
yo. zai δορυσσοσάγεις ἤγουν ὡπλισμένοι.
117.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-180
ἑβδόμαις:
117
ἑβδόμοις G.
εὐδόμαις Par. C. Ald. Thomam M. qui
ἑβδόμαις pro
ἑπτά dictum ait, defensum ab Abreschio p. 88. vituperavit Valckenarius in diss. de Aristobulo p. 119. portam septimam
kuç vpíoraç esse volens. Hic quoque ille longe quaesita captare quam reputare maluit omnem huic loco vim et virtutem detrahi, si uni portarum, non omnibus, adstare septem illi duces dicerentur. Quae Abreschius de illo genere loquendi attulit, iis addendus Schaeferus in Melet. crit. p. 97.
119.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-181
NA: Excidisse versum antistropha monstrat.
119
120.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-182
σύ τ᾽:
120
où d'Lips.
120.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-183
κράτος:
120
κράτος Ald. Rob.
121.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-184
ῥυσίπολις:
121
φυσίπολις Lips. Mosc. 1.
φυσόπτολις Par. N.
φυσίπτολις M. G. Vit. et ceteri.
121.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-185
Παλλάς:
121
πολλὰς Vit. Cantabr. 2. Colb. 1. Par. N. Ald. Rob.
121.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-186
ἵππιος:
121
ἵπτιος Vit.
ἵππειος Arund.
122.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-187
ποντομέδων:
122
ποντομέδων δ' Mosc. 1.
123.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-188
ἰχθυβόλῳ:
123
izvẞólov Mosc. 1. 2.
123.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-189
μαχανᾷ:
123
μαχανᾶ, supra adscripto
η ad primam et ultimam syllabam, M.
pazara Vit. Cantabr. 1. Par. B. L. Ceteri
μηχανᾷ.
123.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-190
Ποσειδῶν:
123
пoσridãν M. Vit. et regius a Spanhemio collatus.
70σ1ð☎v Par. N. Ceteri
лоσɛð@v. Incertum esse dicit Brunckius, utrum Par. A.
ποσειδῶν an
ποσειδῶν habeat.
124.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-191
φόβων:
124
góẞor G. Arund. Par. A. B. C. H. I. K. Ask. A.
qórov Cantabr. 2. Par. L. et
Bov supra scripto M.
góẞov Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
124.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-192
δίδου:
124
φόβου pro
δίδου iterat Lips.
125.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-193
Κάδμου ἐπώνυμον:
125
ἐπώνυμον κάδμου Μ.
126.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-194
κήδεσαι:
126
κηδεύσαι τ' sine accentu G.
κήδευσαί τ' Taur.
κηδέσθητ', supra scripto
κήδεσαί τ' Mosc. 1.
κηδέσθη τ' a correctore, quum antea esset
κήδευσαι τ', Vit.
κήδευσέ τ' Mosc. 1.
127.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-195
ἅτε:
127
ἅτε ad
& supra scripto
η M.
127.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-196
γένους:
127
γένος Vit.
128.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-197
γὰρ:
128
yao praebent G. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. A. B. F. H. Ask. A. Colb. 1. Omittunt M. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
128.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-198
αἵματος:
128
θυγατρὸς post
αἵματος addit Par. F.
129.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-199
λιταῖσί σε: Libri
129
λιταῖς σε. A me repositum
λιταῖσί σε receperunt editores.
129.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-200
θεοκλύτοις:
129
98ozhýτois Par. F. id quod etiam alter scholiasta agnoscit. Ceteri
Θεοκλύτοις. Apte comparat Abreschius
θεοκλυτεῖν, de quo verbo interpretes Hesychii dixerunt.
130.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-201
ἀϋτοῦσαι: Libri omnes
130
άлvоvσα. Moschus II. 98. (100.)
ȧvnäúortos et 120. (126.)
vоrτεs. Inconsiderate de mensura huius verbi disseruit Blomfieldius in glossario ad Promethei v. 613. Futurum et aoristus non possunt unquam breve
v habere. Nec praesens aut imperfectum longa
v esse possunt, nisi apud epicos, si sequens syllaba longa est, et ne id quidem aliter quam ut
v non sit sub ictu. Ostendere id potest vel
ἠπύτα κήρυξ. Εx quo consequitur hic scribendum esse cum Seidlero
αὐτοῦσαι. In contrariam partem peccarunt librarii v. 132.
130.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-202
πελαζόμεσθα:
130
πελα-Couεoda M, et ita primus edidit Victorius.
λalóµɛdɑ G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Colb. 1. Ox. Mosc. 1. 2. Par. L. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn.
131.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-203
Λύκει᾽:
131
λύκɛ M. Rob. Turn.
λύzi G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Mosc. 1. Par. N. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Post
ἄναξ Lips.
τε addit.
131.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-204
Λύκειος:
131
λύκιος, sed mutatum in
λύκειος, sic M.
λύκει Ald.
131.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-205
γενοῦ:
131
γενοῦ post
στρατῷ δαΐῳ habent Vind. 2. 4.
132.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-206
ἀϋτᾶς:
132
τῷ στρατῷ τῷ δαΐῳ G. Mosc. 2.
avras Mosc. 1. et supra scripto Cantabr. 2.
antas Mosc. 2. Ceteri
aütus. In Lips.
η ad
ã supra adscriptum est. Scholiastarum is qui interpretatur
Tor queτégor στεναγμῶν ἀκροατής, legerat
αϊτάς, quod nescio an exhibere voluerit librarius qui in codice Mosc. 1.
avrὰs scripsit. Et scribendum esse
åttaç coniecit Stanleius. Schützius in postrema editione
divas dedit. De mensura huius verbi copiose disseruit Bachmannus ad Lycophr. v. 461. Putant
atta vocativum media brevi posuisse Alcaeum in versibus ab Athenaeo X. p. 430. D. XI. p. 481. A. servatis. Aeschylum ne si licuisset quidem Atticis illud corripere, hic
dïtàs scripturum fuisse credo. Valde enim nocet virtuti orationis nomen substantivum, ubi gravis simplicitas participium poscit. Neque vero
aütus aut similis nominis genitivus ferri potest, ad quem scholiastae perinepte
Evɛzev supplent. Dativum posuerat Aeschylus, cui ex sequente
ou adhaesit, verum non
άvtã, sed
ἀñóó̟. Hesychius
ἠπύη, φωνή.
133.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-207
σύ τ':
133
ou omittunt Ox. Ven. A. Ald. Turn.
133.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-208
Λατογένεια:
133
λατογένεια Μ. Cantabr. 1. Par. L. Taur. et
7 supra adscripto G. Lips. Colb. 2. Ceteri
λητογένεια.
133.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-209
κούρα:
133
κούρα, supra scripto
η, G. Lips.
κούρη, supra scripto
α, Mosc. 1. Hic versus cum antistrophico comparatus invicto argumento ostendit veram esse eam huius metri rationem, quam a me monstratam contra Boeckhium defendit Weissenbornius.
134.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-210
Ἄρτεμι φίλα, τόξον εὐτυκάζου: Libri
134
tógov εð пv×ášov úgteµ qíka. è è è è, nisi quod
ἐντυκάζου (sic) M. habet, litteris quidem
er in litura. Idem
ἐντυκάζου adscriptum est in Par. B. Hinc
εvtvzážov restituit L. Dindorfius in Stephani Thesauro in v.
εὔτυκτος. Hesychius
εντύκαζον (pro εὐτυκάζου), εύτυκτον, ἔχει ἕτοιμον. Post haec verba quum libri habeant
"Αρτεμι φίλα. è è è è, dubitari potest utrum librarius aberraverit ad v. 139. an perverterit ordinem verborum. Hoc probabilius iudicavi, ut duo versus eodem metro essent: strophicus enim excidit. Quare scripsi
Αρτεμι φίλα, τόξον εὐτυκάζου.
136.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-211
ὄτοβον:
136
Toẞor recte Brunckius. Et sic M. Ceteri
tτoßov, ante quod vocabulum Vit.
τὸ ἀκροξόνιον addit.
137.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-212
ὦ πότνι᾽ Ἥρα: Libri
137
ὦ πότνια ἥρα.
138.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-213
ἔλακον:
138
ἔλαβον Par. E.
138.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-214
χνόαι:
138
zróur adscriptum, ut videtur, in Par. B.
139.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-215
ἢ ἔ: Bis scribendum erat, dochmio monstrante. Ter habet Mosc. 2. ceteri quater.
139
140.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-216
δοριτίνακτος δ' αἰθὴρ: Libri
140
dogvtíraztos d' aidyo, praeter Med. in quo
dogiri-vaxtos (non omissa particula) scriptum est (recte, ut videtur, quamquam dubitat de hac re Lobeckius ad Ai. v. 211.) et Colb. 2. in quo
d' omissum est. Deleverunt etiam Porsonus et Blomfieldius. Fallitur tamen Wellauerus prorsus otiosam putans particulam. Immo necessaria est, quia
ἐπιμαίνεται refertur ad praegressum alius virginis dictum,
ἔλακον ἀξό-vwv Boldoμérov zróa. Adstrepit vero, inquit, isti curruum stridori tremefactus hastis aether. Quare post
alǹo posui particulam.
140.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-217
ἐπιμαίνεται:
140
ἐπιμένεται Mosc. 1.
ἐπισημαίνεται adscriptum in Par. B.
141.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-218
τί πόλις ἄμμι:
141
τί πτόλις Par. L.
καὶ πόλις G.
uuu M. Vit. Colb. 2. et Faehsio teste Par. L.
v ceteri.
141.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-219
πάσχει:
141
πάσχειν Par. E.
141.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-220
γενήσεται:
141
τι γεν-νήσεται Αld.
καὶ γεννήσεται Mosc. 2.
142.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-221
ποῖ δὲ τέλος ἔτ᾽:
142
ποῖ δ᾽ ἔτι τέλος M. Ald. Turn.
ποῖ δέτι τέλος, ad
ποῖ supra adscripto
7, Lips.
πῆ δ᾽ ἔτι τέλος Vit. Mosc. 1. Vind. 2. 3. 4.
ποῖ δέ τοι τέλος Ask. A. Cantabr. 2.
ποῖ τι τέλος Rob.
ποῖ τέλος G. Taur. Recte Seidlerus
ποῖ δὲ τέλος ἔτ', ut melius congruens antistrophico. Est enim ex Cretico et dochmio compositus versus.
144.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-222
ἀκροβόλων: Triclinius, ut videtur, ambigit a Thebanisne an ab Argivis venire dicantur lapides. Magis mirum est, quod Blomfieldio in glossario placuit,
144
ἀκροβόλων λιθάδα esse lapidum imbrem a velitibus iactum. Bothius non animadversis antistrophicis huic versui praeposuit illum,
κόναβος ἐν πύλαις χαλκοδέτων σακέων, non male quidem, sed nulla tamen necessitate. Sunt haec de Thebanis potius quam de Argivis intelligenda. Egregie poeta omne periculum gradatim descripsit, primo e statione signa moventem exercitum hostium, deinde campum armis implentem ac magis magisque urbi appropinquantem, iam denique hac in stropha initium proelii, Thebanos lapidum iaculatione de moenibus se defendentes, in portis autem comminus consertam pugnam.
145.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-223
ὦ φίλ᾽ Ἄπολλον:
145
ὦ φίλτατ' ἄπολλον Rob.
147.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-224
ἐκ Διόθεν: Libri
147
καὶ διόθεν, praeter Robortelli editionem, in qua recte
ἐκ διόθεν scriptum est. Excidisse verbum quod aut
πέλοι vel
μόλοι significaret, aut quale est
ἐπαιτῶ, et fortasse hoc ipsum, et metrum prodit et sententia.
148-149.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-225
πολεμόκραντον ἁγνὸν τέλος ἐν μάχᾳ σύ τε, μάκαιρ᾽ ἄνασσ᾽ Ὄγκα, ὑπὲρ πόλεως:
πολεμόκρατον Cantabr. 1. Par. E. N. Colb. 1.
πο-λεμόκραντον ἁγνὸν τέλος purum et vacuum scelere exitum belli dicit, in mente habens odia fratrum. Libri
ἐν μάχαισί τε μάκαιρ' ἄνασσ' ὄγκα πρὸ πόλεως, nisi quod
μάχεσι habet Par. C. deinde
μάκερ G.
μάχαις' Ald.
ἄνασ' Lips. tum
ὄγγα Mose. 1.
πρὸ πόλεως autem omittunt Arund. Par. K. et Cantabr. 2. in quo recentior manus addidit. Aperte
ἐν μάχαισί τε nihil aliud est quam
ἐν μάχα· σύ τε. Deinde metrum ostendebat scribendum esse
ὑπὲρ πόλεως, cuius interpretatio est
προ πόλεως. Nam etsi
Onea dicta est Minerva a vico portae ab isto vico dictae vicino, de quo Millerus in Orchomeno p. 121. disseruit, tamen hic significatur pro urbe i. e. pro civibus. Confirmat emendationem glossa in Vit. supra adscripta
ἡ ἐπάνω τῆς πόλεως ἱστορουμένη. Et scholiastes,
γίνωσκε γὰρ ὅτι ἐζωγράφουν ταύτην πρὸ τῶν πυλῶν τῆς πόλεως. ἣν καὶ ὁ Λυκόφρων πυλαίτιδα λέγει διὰ τὸ ἄνωθεν ἱστο-ρεῖσθαι ταύτην τῶν τῆς πόλεως πυλῶν. Sic codices et Rob. sed Stephanus
ἱστορεῖσθαι in
ἵστασθαι mutavit. Lycophronis versus est 356.
150.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-226
ἐπιρρύου:
150
ἐπιρύου Οχ. Ald.
επιρρύου ut ceteri M. sed
v supra additum est. Correpta est autem huius verbi penultima syllaba, ut v. 285. 803.
151.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-227
παναλκεῖς:
151
παναρκεῖς, a recentiore manu
a supra adscripto M. γρ.
παναρκεῖς Par. Β.
παναλεῖς Par. E.
152.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-228
τέλειαί τε:
152
τελείας τε Lips. Rob.
θεαὶ τέλειαί τε Mosc. 1.
152.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-229
γᾶς:
152
γῆς Lips.
152.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-230
τῆσδε:
152
τάσδε etiam M. non
τασδέ γε.
153.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-231
δορίπονον:
153
δορίπονον Μ. et sie Vict.
δορύπονον G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn.
153.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-232
μὴ:
153
ἐφ' Lips.
153.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-233
προδῶθ᾽:
153
προδόθ᾽ Rob.
προθῶτ
154.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-234
ἑτεροφώνῳ:
154
ἑτεροφόνῳ G. Par.N.
ἑτεροφρώνῳ Par. C. γρ.
ἑτεροφρόνῳ Par. B. Ceteri
ετεροφώνω. Vt hic versus cum antistrophico congrueret, aliquando putavi scribendum esse
ἑτεροβάμονι, quo simplicius esset
ἑτερο ήμονι. Nunc antistrophicum potius versum mutandum esse censui.
155.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-235
πανδίκως:
155
πανδίκους an
πανδίκως habeat M. propter ambiguas litteras incertum est, videtur tamen
πανδίκως potius esse.
πανδίκως Vit. Par. Α. Β. C. N. Colb. 1. Ven. A. Ald. Turn.
πανδίκως, sed supra adscripts
σκους et γρ.
πανδήμους, Mosc. 1.
πανδίκως per
δικαίως scholia explicant.
πανδόκους Lips.
πανδίκους G. Rob. quod per
δικαίας scholion explicat. Praestat fortasse
πανδίκως.
158.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-236
λυτήριοί τ' ἀμφιβάντες: Libri
158
λυτήριοι ἀμφιβάντες. Inserui copulam cum Seidlero.
158.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-237
δείξαθ᾽:
158
δείξασθ' G. Lips. Par. E.
159.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-238
φιλοπόλεις:
159
φιλόπολις Αld.
φιλοπόλιδες G. Par. L. Ceteri
φιλοπόλιες. Emendarunt Wunderlichius et Seidlerus.
159.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-239
μέλεσθέ θ' ἱερῶν:
159
μέλεσθ᾽ ἱερῶν Lips. Ald. Turn.
μέλλεσθ᾽ ἱερῶν G. Taur.
μέλεσθε δ᾽ ἱερῶν Μ. Vit. Colb. 1. Mosc. 1. Rob.
μέλλεσθέ θ᾽ ἱερῶν Arund. Colb. 2. Recte Blomfieldius
μέλεσθέ θ' ἱερῶν. Refertur enim ad
λυτήριοι τε.
159.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-240
ἱερῶν:
159
ἱρῶν Par. E.
160.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-241
μελόμενοι δ' ἀρήξατε: Libri
160
μελόμενοι δ᾽ ἀρήξατε, nisi quod
μελλόμενοι habent Ald. Rob. et
de plene Vit. Non strophicus versus, sed hic depravatus est. Scripsisse videtur Aeschylus
μελόμενοι δὲ ἥξετε. Cohaeret sententia sic,
δείξατε ὡς φιλοπόλεις ἐστέ, μέλεσθέ τε ἱερῶν δημίων, μελόμενοι δὲ ἥξετε.
161.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-242
πόλεος:
161
πόλεος Porsonus.
πόλιος Lips.
πόλεων Par. E. Ceteri
πόλεως.
162.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-243
μνήστορες:
162
μνηστήρες. γρ. μνήστορες Par. B.
162.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-244
ἔστε μοι: Quod Stephanus scribendum esse vidit,
162
ἔστε μοι, erat iam in Ald. Rob. Ceteri, ut videtur, libri
ἐστέ μοι.
163.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-245
θρέμματ᾽:
163
θρέματ' Lips.
164.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-246
ἄριστα:
164
ἀρεστὰ scribendum esse suspicatur Dindorfius.
165.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-247
θάρσος:
165
θράσος G. Par. G. Ox. Ald. Rob. Turn.
165.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-248
πυργηρουμένῳ:
165
πυργηρουμένω ex
πυργηρουμένη factum in M.
πυργυρουμένῳ Cantabr. 1. Par. L.
166.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-249
πολισσούχων:
166
πολισούχων G. Lips. Par. C. Ald. Rob.
167.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-250
αὔειν:
167
ἀΰειν Rob.
167.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-251
λακάζειν:
167
λακίζειν Mosc. 2. Οx.
167.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-252
μισήματα:
167
μιμήματα Ven. Α. Ox. Scholiastae
σωφρόνων μισήματα accusativum esse putarunt, pendentem ex
αὔξειν et
λακάζειν. Vocativum esse, ipsasque virgines increpari, vix dubitare poterit qui Valckenarii ad Hippolyti v. 406. adnotationem legerit, huius tamen loci non memoris.
168.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-253
εὐεστοῖ: Inter
168
εὐεστοί et
φίλῃ litura in M.
εὐεστῆ G. Lips. Taur. γρ.
εὐετῇ ex Par. B. Faehsius affert.
εὐετοῖ Par. N. Colb. 1.
168.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-254
φίλῃ:
168
φίλα Taur. et
ή supra adscripto G.
169.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-255
τῷ γυναικείῳ φυτῷ: Non credo Aeschylum scripsisse
169
τῷ γυναικείῳ γένει, quod plerique libri habent. Nam non modo supervacaneus, verum ne recte quidem additus est articulus.
τω γυναικείω γένει, non addito ad
τω accentu, Μ.
φίλῳ pro
γένει habent Lips. Par. E.
φύλω γένει Par. C.
φύλῳ cum glossa
γένει Vind. 2. 4.
γένει. γρ. φύλῳ Par. B. γρ.
καὶ φύλῳ schol. Vit. Hinc patet scriptum fuisse
ξύνοικος εἴην τῳ γυναικείῳ φυτῷ, alicui mulieri. Nam
qutóv etiam de hominibus dici constat.
171.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-256
οἴκῳ:
171
ἥκω pro
οἴκῳ Ald.
171.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-257
πλέον:
171
πόλεως Par. Κ.
πλείον Par. E.
172.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-258
τάςδε:
172
τὰς pro
τάςδε G. Taur.
172.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-259
φυγὰs:
172
βοὺς Rob. et adscripto
φυγάς Vind. 2. 4.
φυγάς, ut ceteri, Vit. sed adscriptum est γρ.
βοάς.
173.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-260
διερροθήσατ᾽:
173
διερροθήσαιτ' Par. E.
διερεθίσατ', adscripta glossa
ενε-βάλετε G. et cum glossa
ἐνεβάλλετε, adscripto autem supra γρ.
διερροθήσατ', Taur.
διερρησατ' Rob.
κακὴν Lips.
174.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-261
ὀφέλλεται:
174
ὀφέλλεται Μ. Ox. Par. N. Colb. 1. Ven. A. et antequam corrigeretur G.
175.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-262
ὑφ᾽ αὑτῶν:
175
ὑπ' αὐτῶν Lips. ed. Vict. Ceteri
ὑφ᾽ αὑτῶν. Vtrumque scholia commemorant.
175.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-263
ἔνδοθεν:
175
ἔνδον G.
176.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-264
τοιαῦτά τἂν γυναιξὶ συνναίων ἔχοις: Hunc versum omittit M. Inde a Turnebo
176
τοιαῦτα δ᾽ ἂν editum.
τοιαῦτ᾽ ἂν G. (sic G.) Lips. Cantabr. 2. Mosc. 1. Par. L. Ald. Rob.
τοιαῦτα ἂν Vit. Par. N.
τοιαῦτ᾽ ἐν Par. E. Ven. A.
τοιαῦτά γ' ἂν Cantabr. 1. Ven. B. Recte Blomfieldius
τοιαῦτά ταν. V. Porsonum ad Med. v. 863.
έχεις Mosc. 1.
177.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-265
ἀρχῆς:
177
τῆς inter versus habet M.
177.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-266
ἀκούσεται:
177
ἀκούσηται G. Vit. Par. E. Pro eo verbo
μεταίχμιον e versu sequente repetit Rob.
178.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-267
χὤ τι τῶν μεταίχμιον:
178
χ' ὅτι τῶν μεταιχμίων G. Taur.
ὅπερ ὑπάρχει τῶν μέσων glossa in G. Attulit quaedam his similia Abreschius in Diluc. Thucyd. p. 599. Recte scholiastes hanc irati orationem esse dicit, sic loquentis, ut omnia comprehendat. Obversabantur tamen animo senes et pueri. Similiter Eum. v. 72.
αἷς οὐ μίγνυται θεῶν τις, οὐδ᾽ ἄνθρωπος, οὐδὲ θήρ ποτε.
180.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-268
δήμου δ᾽ οὔ τι μὴ φύγῃ:
180
δ᾽ οὔτι δήμου Par. E.
μὴ supra scripto
οὐ et addito
παρ-έλκει Par. B.
φύγοι G.
181.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-269
μέλει:
181
μέλλει G. Vit.
μήλλει Par. N.
181.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-270
ἀνδρί:
181
amig, supra scripto
dr-δρί, Vit.
181.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-271
γυνὴ:
181
γυνὴ vocabuli ultima littera in litura est in M.
183.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-272
ἤκουσας ἢ οὐκ ἤκουσας: Prius
183
ἤκουσας omittunt Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Par. C. H. Duo sunt orationis membra, primum
ἤκουσας ἢ οὐκ ἤκουσας, quo significatur satisne percepisti? alterum autem
ἢ κωφῇ λέγω, quod est an frustra loquor?
184.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-273
ἀκούσασα: Temere corrupit optimos numeros Bergkius in Diurnis antiquariis a. 1835. p. 948.
184
εισακούσασα Vit. Colb. 2. Par. N.
185.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-274
ὄτοβον, ὄτοβον:
185
ἔτοβον Ντοβον Μ.
ὄττοβον ὄττοβον G. Lips. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. G. E. F. N. Colb. 1. Ven. A. B. Ald. Turn.
ττοβον semel Rob. et supra adscripto altero Vit.
186.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-275
ὅτε τε:
186
ὅτι γε Colb. 1.
ὅτι Ox. Ven. A. B. Ald. Ceteri
ὅτι τε, praeter Par. L. in quo recte
orɛ Tε scriptum est.
186.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-276
ἔκλαγξαν: Ad primam
186
ἔκλαγξαν vocabuli syllabam a recentiore manu
di supra adscriptum in M.
187-188.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-277
ἱππικῶν τ᾽ ἀγρύπνων πηδαλίων δία στόμια: Libri omnes et Triclinius infra ad v. 834. atque ad Sophoclis Oed. R. v. 863.
ἱππικῶν τ᾽ ἀΰπνων πηδαλίων διὰ στόμα. Scribendum esse
αγρύπνων et
δια στόμια metrum indicio est. Atque
άyouлvov etiam Seidlerus de v. dochm. p. 129. et Blomfieldius scripserunt. Vtitur hoc vocabulo Aeschylus in Prometheo v. 360.
ἀλλ᾽ ἦλθεν αὐτῷ Ζηνὸς ἄγρυπνον βέλος. In
día oróuia etiam Lachmannus incidit et antea Schützius, nisi quod hic novum vocabulum,
diaorópa, finxit. Est autem
στόμιον ferrum quod ori equorum inseritur.
189.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-278
πυριγενετᾶν:
189
Avoiуεvéτav Ald. Turn.
лvoiyεvetur Colb. 1. Rob. et supra scriptum in Cantabr. 1.
189.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-279
χαλινῶν:
189
χαλινών ita scriptum in M. ut
ω ex
a factum videatur.
190.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-280
τί οὖν: Libri
190
τί ovv; Blomfieldius ex Porsoni ad Phoen. v. 892. sententia
τί d'ouv; corrigens quae contraria sunt. Graviter vero refragatur
τί our dý; in Aiace v. 873. nisi quis
võv scribere iubeat, quod in Sept. ad Th. v. 685. fecit Blomfieldius. Et sane hic quoque
τί võv; recte quaereret Eteocles.
190.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-281
ἆρα μὴ 'ς:
190
йga un is recte G. Colb. 1. Par. N. Vind. 1.3.
doa ue is Par. H. ut videtur.
oa uns a pr. manu M. recentior
µ's fecit.
ἆρά μ' εἰς Par. E. Ven. A.
ἆρα μ' ἐς Vind. 2. 4. Ald. Rob.
ἆρά γ' εἰς Cantabr. 1. 2. Οx.
ἆρά γ' ἐς Turn.
ἆρα μὴ, omisso
εἰς, Vit. Par. K. L. Ask. A.
do εls Par. C.
190.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-282
πρῷραν:
190
πρώραν G.
πρώρην Lips.
πρώραν M. Vit. et, quantum constat, ceteri.
190.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-283
φυγὼν:
190
φυγών omittit Lips.
191.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-284
πρύμνηθεν:
191
πρύμνοθεν Ven. A. et
η ad
o supra scripto Par. G.
πρήμ-νόθεν Par. E.
191.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-285
εὗρε:
191
Evoε ante lituram habuisse videtur M.
192.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-286
πρὸς κύματι:
192
v zúμari M. Vit. Lips. Par. L. sed in M.
¿v zú in litura scriptum est a secunda manu.
194.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-287
θεοῖς πίσυνος, ἅτε νιφάδος: Libri
194
πίσυνος θεοῖς, νιφάδος, nisi quod
πίσσυνος est in Vit. Colb. 1. Seidlerus
θεοῖσι πίσυνος, νιφάδος. Vt melius haec strophae responderent, scripsi
θεοῖς πίσυνος, ἅτε νιφάδος.
195.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-288
ὀλοᾶς:
195
ὀλοὺς Ald. Rob.
ολους Vit.
195.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-289
νιφομένας:
195
νιφομένας G. (
ης supra scripto G.) Vit. Lips. Cantabr. 1. Par. A. B. C. L.
vigouévys Ald. Rob. Turn. et
a supra scripto Cantabr. 2.
veiqouέvns, supra scripto
α, M.
196.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-290
δὴ:
196
d omittit Cantabr. 1.
196.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-291
φόβῳ:
196
φόβῳ omittunt Par. K. Taur.
197.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-292
πόλεος: Libri
197
πόλεως. Quod olim correxi.
809 Ask. A.
199.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-293
στέγειν:
199
στέργειν G. Colb. 1. Mosc. 2. Vind. 1. 3.
199.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-294
πολέμιον:
199
πολέμιον Μ. (sic M.) G. Vit. Cantabr. 1. Mosc. 1.,Ox. Par. A. B. C. E. Ven. A. B.
noλɛ-uiwr Lips. Ald. Rob. Turn.
200-201.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-295
οὐκ οὖν τάδ᾽ ἔσται πρὸς θεῶν; ἀλλ᾽ οὖν θεοὺς αὐτοὺς ἁλούσης πόλεος ἐκλείπειν λόγος.: Libri
ovxovv, nisi quod in M. accentus a recentiore manu additus est. Certe hoc divisim scribendum, ut sit interrogatio. Notae chori in principio versus, in medio versu Eteoclis, in M. a recentiore manu adiectae sunt. Turbata putanda esset
orizoµvdía, si totus versus choro esset tributus: nunc non totum pronuntiante coryphaeo non est quod reprehendatur. Non aptum est, si quis per
vлogooàν haec verba Eleocli tribueret. Deinde libri
ἀλλ᾽ οὖν θεοὺς τοὺς τῆς ἁλούσης πόλεος ἐκλείπειν θεούς, nisi quod permira diversitate Rob.
αλλ' όκκα θεοὺς habet,
πόλεως M. G. Vit. Lips. Ven. A. Ald. Rob.
τῆς omittit Cantabr. 2.
ἐκλιπεῖν habet Par. E. et antequam corrigeretur M.
ἐκλείπει G.
ἔκλειπον Lips. Muretus Var. lect. V. 19.
ἀλλ' οὐ scribendum esse coniecit, ut interrogatio esset. Quod olim conieceram,
τὰ τῆς ἁλούσης πόλεος, confirmari potest scholio codicis Vit. in quo est
ἀλλ' ὁ λόγος ἐξᾴδεται τὰ τῆς πόλεως θεοὺς φεύγειν, πορθείσης αὐτῆς. Sed scholia edita et Monacensia
τοὺς τῆς πόλεως θεοὺς φεύγειν, πορθηθείσης αὐτῆς habent. Nihil efficitur Wunderlichii disputatione in Obs. erit. p. 159. Nam in Agam. v. 323. recte dictum est
εἰ δ᾽ εὖ σέβουσι τοὺς πολισσούχους θεοὺς τοὺς τῆς ἁλούσης γῆς θεῶν θ᾽ ἱδρύματα, quod ibi de certa urbe sermo est. Hic vero
της non aptum, ut de qualibet urbe. Neque
ἐκλείπειν nude positum recte defenditur isto
ἐκλέλοιπεν in Persis v. 127. quod id coniunctum est eum
ἐξαμείψας πρῶνα. Repetendus potius accusativus est ex
ἁλούσης πόλεος, ut ego dixi ad Soph. Antig. v. 1325. et Fritzschius in Quaest. Luc. p. 174. Sed isti articuli nimis suspecti sunt, praesertim quum alter, qui omnino prave positus est, in uno codice desit. Credo Aeschylum scripsisse, quod Schützius coniecit,
ἀλλ᾽ οὖν θεοὺς αὐτοὺς ἁλούσης πόλεος ἐκλείπειν λόγος. Ad sententiam conf. v. 286. seqq. Euripides Troad. v. 25.
λείπω τὸ κλεινὸν Ἴλιον βωμούς τ' ἐμούς. ἐρημία γὰρ πόλιν όταν λάβῃ κακή, νοσεῖ τὰ τῶν θεῶν, οὐδὲ τιμᾶσθαι θέλει. Dixerunt de hac re interpretes ad Virg. Aen. II. 351. Rutgersius Var. lect. VI. 17. comparabat haec Senecae in Phoen. v. 633. favisse fac votis deos omnes luis: cessere et aversi fugam petiere.
202.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-296
ἐμὸν κατ᾽ αἰῶνα:
202
ἐμὴν Οχ. Ven. A. Etsi
alura feminino genere Eustathius p. 501, 26.
τραγικώτερον esse dicit, exemplo usus Euripidis, tamen non mutem vulgatam, quum praesertim illud
euir ex glossa
ἐμὴν ζωήν, quam libri nonnulli habent, ortum esse videatur. Valckenarius ad Callimachi fragm. p. 271. seq. cum scholiastis haec sic intelligit
κατ' ἐμὸν χρόνον, ἤγουν ἡμῶν ζώντων. Aeschylum hoc voluisse puto,
μήποτε καταλίποι ἐμὸν αἰῶνα, quod magis poeticum est.
202.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-297
λίποι:
202
λείποι Μ. Par. L. Taur.
λίπει Lips.
203.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-298
πανήγυρις:
203
πανάγυρις Par. L.
203-204.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-299
μηδ᾽ ἐπίδοιμι τάνδ' ἀστυδρομουμέναν πόλιν: Verba
μηδ' ἐπίδοιμι πόλιν suo loco in Vit. omissa sunt, sed monente his verbis librario,
ζήτει κάτω στίχων, infra adscripta sunt supra v. 213. 1η
ἀστυδρομουμέναν prius
o et in quarta syllaba
v in litura a manu recentiore scripta habet Μ.
ἀστυδρομουμένην G. Vit. Cantabr. 1. Par. C. Ven. A. Rob. Turn.
ἀστυδραμουμένην Lips.
ἀστυδρουμένην Ald.
Αστυδραμουμέναν πόλιν neque ut recentiores interpretantur, populatam, vel oppugnatam, neque ut alter scholiastes, ob discursationem civium, sed eam dici puto urbem, per quam huc illuc hostes et cives cursitant, persequentes, fugientes, rapientes, servare aliquid cupientes.
204.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-300
στράτευμ': In
204
στράτευμ' priores duas litteras a secunda manu in litura habet M.
205.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-301
ἁπτόμενον:
205
γράφεται τυφόμενον, οἷον καιόμενον πολεμίῳ πυρί manus secunda in margine M. Id metrum non admittit, nisi pro
στράτευμ' aliud vocabulum ponatur.
206.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-302
μή:
206
μή τι Cantabr. 1.
206.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-303
βουλεύου:
206
συμβουλεύου Lips. Ald.
206.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-304
κακῶς:
206
δειλῶς pro
κακῶς G. Mosc. 2. Vind. 1. Taur.
207.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-305
τῆς:
207
τήσδ' Par. E.
208.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-306
γονῆς: Libri
208
γυνὴ σωτῆρος, nisi quod G.
γυνὴ τῆς σωτῆρος habet et Ven. B.
γύναι, quod Blomfieldius ex coniectura posuit. Paullo hoc minus ineptum quam
γυνή. In Opusc. vol. IV. p. 335.
γονῆς σωτῆρος scribendum dixi.
208.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-307
ἔχει:
208
ἔχοι Colb. 2.
208.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-308
λόγος:
208
λόγους Lips.
209.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-309
ἔστι· θεοῖς:
209
ἔστι θεοῦ, sed a secunda manu
οἷς supra adscripto, M.
ἐστὶν Θεοῦ Par. L.
θεοῦ codex Palatinus Marcellini in vita Thucydidis p. VIII. Bekk. sive p. 2. ed. min.
9er editiones Marcellini. Ceteri Aeschyli codices
ἔστι θεοῖς.
209.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-310
δ᾽ ἔτ᾽:
209
δ' έτ' Vit. Par. F. Ald. Rob. et ex secundae manus correctione M.
δ᾽ ἔτι G. Turn.
δέ τ' Lips. et a pr. manu M. Recte autem scholiastae post
or interpunctionem agnoscunt. Parum verborum collocationis rationem cognoverunt qui secus sentiunt.
210-212.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-311
πολλάκι δ᾽ ἐν κακοῖσι τὸν ἀμήχανον κἀκ χαλεπᾶς δύας ὑπέρ τ᾽ ὀμμάτων κρημναμενᾶν νεφελᾶν ὀρθοῖ:
πολλάκις δ' G. Lips. Cantabr. 1. et Marcellinus.
κακοῖσιν Mosc. 2.
τὴν ἀμήχανον Par. A.
τὴν ἀμήχανον Μ. ceterique libri et codex Palatinus Marcellini. Agnoscunt femininum scholia et glossae. Sed
τὸν ἀμήχανον, quod Canterus coniectura assecutus est et apud Marcellinum Aldus posuerat, habuit scholiastes codicis M. qui haec adscripsit,
τὸν μὴ δυνάμενον ἑαυτῷ μηχανήσασθαι καὶ βοηθῆσαι ὁ θεὸς ὀρθοῖ. Tum
κἀκ χαλεπᾶς G. Vit. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Par. C. Ask. A. Ox. Ven. Ä. B. Rob. et sic M. ex correctione.
záz yu-λεπὰς M. a pr. manu et Lips.
κακχαλεπᾶς Par. E.
καν χαλεπᾶς Par. L.
καχαλεπᾶς Colb. 1.
ν' ἀχαλεπῆς Par. N.
καὶ χαλεπᾶς cod. Pal. Marcellini.
καὶ χαλεπάς eiusdem ed. Aldina.
ἐκ χαλεπᾶς Ald. Turn. idque apud Marcellinum Stephanus posuit. In
δύας inter
v et
a lituram habet M. Omittunt hanc vocem spatio relicto cod. Pal. et ed. Ald. Marcellini. Libri
υπερθ', nisi quod ex Aug.
ὑπέρ τ' enotatum est.
ὑπέρ τε Marcellinus.
ὁμάτων G. Lips.
όμματατων Par. E.
κριμνα-μέναν νεφέλαν ὀρθοῦ Μ.
κρημναμέναν νεφέλαν ὀρθοῖ G.
κρημνα-μένην νεφέλαν ὀρθοῦ Ald. Rob.
κνημναμέναν ex Par. E. affertur. Ceteri
κρημναμέναν νεφέλαν ὀρθοῖ, et sic etiam codex Pal. Marcellini,
κριμναμένων νεφελῶν ὀρθοῖ eiusdem editio Aldina. Marcellini verba haec sunt,
θεοῦ (θεῶν Αld.) γὰρ ἰσχὺς καὶ κατ᾽ Αἰσχύλον ὑπερτέρα, πολλάκις δ᾽ ἐν κακοῖσι τὴν (τὸν Ald.) αμήχανον καὶ χαλεπᾶς (καὶ χαλεπὰς Ald.) . . . . ὑπέρ τε ὀμμάτων κρημναμέναν νεφέλαν (κριμναμένων νεφελῶν Αld.) ὀρθοῖ. In his versibus
tày quidem apertum vitium est, ortum ex eo, quod
κρημναμέναν νεφέλαν scriptum erat pro genitivis. Deinde qui
κακοῖσιν scripserunt, ut syllabam strophicae aequarent, haud optime consuluerunt elegantiae numerorum. Potuerat poeta, si id curasset, scribere
πολλάκις ἐν κακοῖς ἃ τὸν ἀμήχανον. Optime se haberet
ἐκ χαλεπᾶς δύας, nisi consonante opus esset ad producendam ultimam in
ἀμήχανον syllabam. Nunc illud tantum dubitari potest, utrum
κἀκ χαλεπᾶς δύας an
κακ χαλεπᾶς δύας scribendum sit.
Ὑπέρ τ' ὀμμάτων et per se aptius est et venustius quam cum apostropho
υπερθ᾽ ὀμμάτων. Genitivos
κρημναμενῶν νεφελῶν iam pridem reposui. Denique
door etsi per metri legem tueri licet, tamen non puto ab Aeschylo scriptum esse, quum ille accuratissime coaequare pedes consueverit. Mirae sunt scholiastarum et glossatorum interpretationes,
ἐγείρει καὶ εἰς τοὐναντίον τρέπει. ἀφαιρεῖται. ἀποσοβεῖ αὐτὴν ὁ θεός· quae omnia ad falsam scripturam
κρημναμέναν νεφέλαν pertinent. Posui quod Aeschylus scribere certe potuit,
ἔστι· θεοῖς δ᾽ ἔτ᾽ ἰσχὺς καθυπερτέρα· πολλάκι δ᾽ ἐν κακοῖσι τὸν ἀμήχανον κἀκ χαλεπᾶς δύας ὑπέρ τ᾽ ὀμμάτων κρημναμενᾶν νεφελῶν σαοῖ. Hesychius
σαοῖ, βοηθεῖ, καὶ σώζει. Theognis v. 868.
αἰχμητὴς γὰρ ἀνὴρ γῆν τε καὶ ἄστυ σαοῖ. Callimachus h. in Delum v. 21.
Σαρδώ θ' ἱμερόεσσα, καὶ ἣν ἐπενήξατο Κύπρις ἐξ ὕδατος τὰ πρῶτα, σαοῖ δέ μιν ἀντ᾽ ἐπιβάθρων. Non praetereundum tamen duco quod apud Hesychium simile litteris, sed ignotum aliunde verbum legitur,
ὀθρεῖν, ἄγειν.
213.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-312
ἐστί:
213
έχει pro
ἐστὶ Rob. γρ.
χωρὶς τοῦ ἐστί, ἀνδρῶν τάδε σφάγια ex Par. B. affert Faehsius. Omittit
ἐστὶ Ven. B.
214.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-313
θεοῖσιν ἕρδειν:
214
θεοῖσιν ἔρδειν G. Vit.
θεοῖσιν ἔδειν Par. G.
θεοῖσι ἔρδειν Lips.
214.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-314
πειρωμένων:
214
πειρωμένοις M. Vit. sed uterque
wr supra adscripto.
215.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-315
σὸν δ᾽ αὖ τὸ:
215
σὸν δ᾽ αὐτῇ σιγῶν G.
215.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-316
εἴσω:
215
ἔσω Mosc. 1. Par. A. B.
216.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-317
διὰ θεῶν: Libri omnes
216
διὰ θεῶν. Quod correxi.
216.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-318
νεμόμεθ᾽:
216
νεμόμεθ' G. Vit. Ox. Par. C. E. Ald. Rob. Τurn.
νεμόμεσθ' M. Lips. Ven. B.
216.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-319
ἀδάματον:
216
ἀδάμα-τον Pauwius, et sic, ut videtur, M.
ἀδάμαντον Par. L. et adscriptum in Par. B. Ceteri
ἀδάμαστον.
217.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-320
ὄχλον:
217
όχλων Par. E. Id alter scholiastes commemorat.
217.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-321
ἀποστέγει:
217
ἀπο-στέργει Mosc. 2. et ante rasuram G.
αποστέγη Ald. Ne quis optativum hic et in praecedente versu requirat, tenendum est refutare chorum quae dixerat Eteocles ita ut et diis et munimentis salutem urbis deberi affirmet.
218.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-322
τίς: Libri
218
τί. Scribendum esse
τίς Heathius vidit.
218.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-323
στυγεῖ:
218
στυγείση Ask. A.
219.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-324
οὔτοι:
219
οὗτοι M. G. Colb. 2. Par. L. et
t supra adscripto Lips. Ceteri
οὔτι.
220.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-325
τιθῇς:
220
τιθεῖς a pr. manu habuisse videtur M.
221.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-326
ἕκηλος:
221
έκηλος editio Victorii et eraso
v G. γρ.
έκηλος Par. B.
εὔ-hos M. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Ask. A. Par. B. E. Vind. 2. 4. Ald. Rob. Turn. Vtrumque scholia commemorant.
222.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-327
κλύουσα:
222
κρύουσα Rob.
222.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-328
πάταγον:
222
лúrτayor Ald. Rob. et supra scriptum in Cantabr. 2.
222.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-329
ἀνάμιγα:
222
ἀνάγκα, ut olim correxeram, ex Aug. enotatum.
μ-μιγα M. Par. L.
ἄεμα Par. E.
ἄμα G. Ceteri
ἅμα.
223-224.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-330
τάνδε ποτὶ σκοπάν, τίμιον ἕδος, ἱκόμαν: Hunc versum omittunt Lips. Aug.
τάνδ᾽ ἐς ἀκρόπολιν Μ. et reliqui fere omnes libri, nisi quod ex Par. E.
zoóлohiy affertur et Ald. Rob.
Tv d'habent. Sed
s ozoníav habet Mosc. 2.
¿5 σxonův G. Vt versum restitueret, Porsonus scripsit
túrð ég úzgóntoku. Vix dubitari posse puto
άzgóлov interpretum esse, ut in M. ad proximum versum adscriptum est
τὴν ἀκρόπολιν τίμιον ἕδος, poetam autem scripsisse
τάνδε ποτὶ σκοπάν.
225.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-331
τετρωμένους:
225
vozovies Lips.
τετραμένους, superscripto
w, G.
τες-TQauμérovs Vit. Ox. Par. C. Ven. A. Vind. 2. 4.
7o. TETQuuuέvovs Par. B. In Vit. supra adscriptum
τow, in Par. C.
w.
226.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-332
πύθησθε:
226
пúðо19ɛ Ox. Par. E. Ven. A.
226.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-333
ἁρπαλίζετε:
226
ἁρπαλίζητε Ald.
ἁρπα-λίζεται Par. N. Colb. 1. Hesychius
ἁρπαλίζομαι, ἀσμένως δέχομαι. Activo utitur Aeschylus Eum. v. 966.
227.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-334
φόνῳ:
227
góp Ald. Sed
góry M. G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Ox. Par. A. B. C. F. Ven. B. Rob. Turn.
49óvo Par. N. In
τούτῳ, quod in G.
TOTO scriptum, sed
o in
a mutato, haeserunt scholiastae. In Lips. super
yao scriptum est
yɛ. Comma ponendum erat post
Bóozetai.
228.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-335
φρυαγμάτων:
228
7o. qovuaruúrov Par. B.
229.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-336
ἀκούουσ᾽:
229
ἄκουσ᾽ ἄγαν Par. G.
ἄκου ἄταν Rob.
230.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-337
γῆθεν:
230
9v Ven. B. Turn. et adscriptum in Par. B. Sed M. Vit. Lips. et ceteri fere codices atque Ald. Rob.
yñ9ɛv. G.
779'.
230.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-338
κυκλουμένων:
230
κυκλούμενον Rob. et
ων superscripto Mosc. 1.
231.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-339
οὐκοῦν:
231
οὔκουν cum interrogatione Brunckius. Rectius libri
οὐκοῦν sine interrogatione.
233.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-340
οὐ σῖγα;:
233
οὔ· σίγα· Μ. G. Vit.
οὔ, σίγα Ald. Rob.
οὐ σίγα Lips.
οὐ σίγα, σιώπα. γρ. οὐ σιγά ex Par. B. Fachsius affert.
οὐ σίγα· Turn.
233.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-341
πτόλιν:
233
Tókur Vit. Lips. Par. C. Ald. Rob.
234.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-342
ξυντέλεια:
234
& §vyyérria Rob. Non immerito miratur Toupius ad Hesychium t. IV. p. 93. quod
§urtékɛiar deos interpretantur, credo ob
navýyvoir Jεav v. 202. Potius communitas civium videtur esse intelligenda.
235.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-343
φθόρον:
235
gogor Par. E.
9 litteram in
qógov a recentiore manu insertam habet M.
235.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-344
σιγῶσ᾽:
235
οὐ σιγῶσ᾽ Ask. A.
235.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-345
ἀνασχήσει:
235
avaozio Mosc. 1. Ven. B. Rob. Ceteri
ἀνασχήσῃ.
236.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-346
δουλείας:
236
δουλίας G.
237.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-347
καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν:
237
κἀμὲ καὶ πᾶσαν πτόλιν M. Cantabr. 1.
κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν Vit. Mosc. 1.
καί με καὶ πᾶσαν πόλιν Turn.
ἐμὲ καὶ πᾶσαν nór G. (sic G.) Lips. Mosc. 2. Par. C. E. Ven. A. Ald. Rob.
xảµè xai σὲ καὶ πόλιν Arund. Par. K. L. (in Par. L.
και με superscriptum dicit Butlerus, Faehsius
καί σε καμὲ καὶ πόλιν affert) Ven. B. quod receperunt Porsonus et Blomfieldius. Inutile vero est
zaué, necessarium autem
καὶ σέ, neque illud
καμὲ vel
καί με quidquam aliud est quam prava scriptura, cui adiecta correctio
καὶ σὲ in ordinem recepta expulit
πᾶσαν. Itaque iam dudum scribendum iudicaveram
αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν, quum id etiam Wunderlichium perspexisse vidi.
238.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-348
Ζεῦ:
238
ζεὺς Lips. Ald. Turn. Quod quid sibi velit monstrat Vit. in quo est
ζεν στρέψον.
239.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-349
γυναικῶν:
239
γυναικεῖον Lips.
240.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-350
ἄνδρες:
240
άνδρας M. Lips. Rob. Aperte praestat
άνδρες, quod habent G. Vit. Cantabr. 2. Ox. Par. A. B. C. E. N. Ask. A. Ald. Turn.
240.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-351
πόλις:
240
πόλιν Par. E.
241.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-352
παλινστομεῖς:
241
πάλιν στομεῖς Lips. Ald. Recte antiquior scholiastes
πα-λινστομεῖς interpretatur
δυςφημεῖς. Aliter non conveniret
θιγγάνουσ ἀγαλμάτων.
243.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-353
αἰτουμένῳ:
243
αιτουμένη Lips.
243.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-354
δοίης:
243
εἰδοίης Αld.
εἰδοίη Par. L.
243.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-355
τέλος: Pro
243
τέλος etiam
λόyov scribi adnotavit scholiastes, idque est in margine Mosc. 1.
244.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-356
λέγοις:
244
λέγεις Ald. et supra scripto
γε Vit.
244.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-357
εἴσομαι:
244
οἴσομαι Cantabr. 1.
246.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-358
πείσομαι:
246
σπείσομαι, supra scripto ab alia manu
π, Μ.
πείσομεν Lips. Haec
σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον affert scholiastes Euripidis ad Phoen. v. 895.
247.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-359
τοῦτ᾽:
247
τοῦτ᾽ ἂν κείνων Lips.
249.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-360
εὔχου:
249
εὔχου τὰ κρείττω Vit.
εὔχοντα κρείσσον, supra scripto
ye. κρείσσω, Lips.
249.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-361
ξυμμάχους:
249
ξυμμάχους M. Lips.
συμμάχοις Par. Ε.
συμμά-χους reliqui ante Brunckium.
250.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-362
κἀμῶν:
250
καμακούσασ' Par. E.
251.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-363
εὐμενῆ:
251
εὐμενῆ supra versum additum in Vit.
251.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-364
παιάνισον:
251
παιώνισον a pr. manu M. et sic Victorius. Sed
παιάνισον Μ. a recentiore manu et G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Οx. Par. A. B. G. E. Ald. Rob. Turn.
πεά-νισον Cantabr. 2.
252.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-365
Ἑλληνικὸν:
252
ἑλληνικῆς Arund.
253.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-366
πολέμιον:
253
πολεμίων Ven. Β. Sic Blomfieldius ex altero scholiasta.
254.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-367
ἐγὼ:
254
ἄγω δὲ Lips.
254.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-368
πολισσούχοις:
254
πολισούχοις G. Ald. Rob.
πολυσούχοις Lips.
255.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-369
κἀγορᾶς:
255
κακγορᾶς Vit.
256.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-370
πηγαῖς:
256
πηγαῖς Μ. G. Cantabr. 1. 2. Par. A. B. Ven.B. Turn.
παγαῖς Vit.
πηγᾶς Lips. Vind. 2.4.
πηγῆς Vind. 1. 3. Ald. Rob.
256.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-371
ὑδατί τ᾽ Ἰσμηνοῦ:
256
ὕδατί τ' Ἰσμηνου Geelius ad Eur. Phoen. p. 151. Similiter Ludovicus Dindorfius
ὕδασί τ᾽ Ἰσμηνοῦ. Libri
οὐδ᾽ ἀπ᾽ Ἰσμηνοῦ, nisi quod
οὐδ᾽ ἀπ᾿ ἰσμη-νοῦ habet G.
οὐδ᾽ ἀπισμὴν οὐ Lips.
Ισμηνῆς Cantabr. 1.
258.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-372
αἱμάσσοντας:
258
αἱμόσσοντας Lips.
258.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-373
ἑστίας:
258
ἑστίους G.
259.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-374
θεοῖσιν:
259
θεοῖσιν omittit Taur.
260-261.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-375
θήσειν τρόπαια, δαΐων δ᾽ ἐσθήματα στέψω πρὸ ναῶν δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις.: Vulgo
θήσειν τρόπαια, πολεμίων δ᾽ ἐσθήματα λάφυρα δαΐων δουρύπληχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις.
ἐσθήμασι a pr. manu M. recentior
τα supra adscripsit.
ἐς θήματα Ald. Turn.
δουρίπληχθ' M. G. Cantabr. 1. et a pr. manu Vit.
δουρό-πληχθ' a sec. manu Vit.
δουρίπληκθ' Lips.
δουρίπληκτα Par. F.
δος-ρίπληχθ' Par. L.
δορύπληχθ' Par. C.
δυρίπληχθ' Par. N.
δουροπλήθ Ald.
δουρυπλήχθ' Turn.
δορικτήτο Rob. Porsonus ad Euripidis Hec. v. 482. manifesto
δουρίληφθ' esse scribendum pronuntiat.
ἁγνοῖς νόμοις Par. E. Brunckius post haec in Par. B. a sciolo additum esse dicit hunc versum,
στέψω πρὸ ναῶν πολεμίων ἐσθήματα. Eadem habere videtur M. Priora tria verba inveniuntur in Par. A. et in Lips. in quo
πρὸς scriptum est. Apertum est scripsisse Aeschylum, ut ante multos annos conieci,
ὧδ᾽ ἐπεύχομαι θήσειν τρόπαια, δαΐων δ᾽ ἐσθήματα στέψω πρὸ ναῶν δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις. Hastis affixa templis. Comparari possunt quae ex Iosephi Ant. V. 14. Stanleius attulit,
τοῦ δὲ ἱεροῦ παντὸς ἦν ἐν κύκλῳ πεπηγμένα σκυλα βαρβαρικά.
262.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-376
τοιαῦτ᾽:
262
τοιαῦθ' G.
τοι ταῦτ᾽ Par. Ε.
τοῖα δ᾽ Cantabr. 1.
262.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-377
ἐπεύχου:
262
ἐπεύ-χομαι Par. G.
263.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-378
ποιφύγμασιν:
263
ποιφύγμασιν priore
a supra versum,
& in litura, M.
ποιφύ-γμασι Lips. Rob.
ποιφύμασι Ald.
ποιφύρμασιν Cantabr. 1.
p superscriptum in Cantabr. 2.
ποῖ φύγμασιν Mosc. 2. cum glossis
θρηνοῖς, βοαῖς.
264.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-379
γάρ τι:
264
οὐ γάρ τοι G. Vit. Mosc. 2. Ald. Rob.
264.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-380
μᾶλλον: In
264
μᾶλλον lituram inter
o et
y habet M.
264.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-381
μὴ:
264
μὴ οὐ Par. E.
264.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-382
φύγῃς:
264
φύγοις G. Mosc. 2. Οx. Ven. A.
φυγων, supra scripto γρ.
φύγης, Lips.
265.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-383
ἕξ:
265
ἐξ Lips.
265.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-384
ἐμοὶ:
265
εὐδόμω G. Par. E. Valckenarius ad Phoen. v. 755. coniiciebat
ἐγὼ μὲν ἄνδρας έξ. Blomfieldius recepit, quod Burtonus ex margine Aldinae notaverat,
ἐγὼ δέ γ' ἄνδρας ἓξ. Non perceperunt eximiam vim iracundae orationis. Hoc dicit Eteocles,
ἐγὼ δ᾽ ἐπ᾿ ἄνδρας ἓξ τάξω ἀντηρέτας, ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ ἐπὶ τὸν ἑβδομον. Effert voce illa,
ἕξ, ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ, quod est sex ducibus opponam qui cum iis pugnent, septimus ipse ibo: habet autem in mente atrocissimum cum fratre certamen.
267.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-385
ἐς:
267
ἐς Arund.
267.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-386
ἑπτατειχεῖς:
267
ἑπτατοιχεῖς G.
ἑπταστοιχοῖς Lips. γρ.
ἐπ-ταστοιχεῖς supra scriptum in Mosc. 1.
ἑπτατυχεῖς Cantabr. 1. γρ.
εἰς ἑπτὰ τείχους, ήγουν εἰς τὰς ἑπτὰ πύλας τῆς πόλεως Par. B.
267.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-387
μολών:
267
μου-λῶν Vit. Lips. et ante emendationem G.
μολεῖν Par. E.
268.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-388
ἀγγέλους:
268
ἀγγέλου Lips. et ex rasura Mosc. 1.
268.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-389
ταχυρρόθους:
268
ταχυρρόφους Vit.
παλιρόθους Lips.
269.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-390
χρείας: In
269
χρείας litterae
ρεί a recentiore manu scriptae sunt in M. prima
χεῖρας scripserat.
270.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-391
μέλει: Hunc versum affert Marius Plotius p. 2643. ed. Putsch. 271. ed. Gaisf.
270
μέλλει G. Vit.
270.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-392
ὑπνώσσει:
270
υπνώσει G. Vit. Cantabr. 1. Ald. Rob. et antequam a recentiore manu
o insereretur M.
271.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-393
δὲ: Hunc versum et duos sequentes affert Triclinius ad Sophoclis El. v. 121. de
271
particulae in M. recentior manus
yao superscripsit.
271.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-394
καρδίας:
271
καρδίας, quod vocabulum Par. L. omittit, neque synizesi dissyllabum fit, et multo minus
κάρτας scribendum est.
271.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-395
μέριμναι:
271
μερίμναι G.
μέ-ριμνας Par. E.
μερίμναις Ald.
μέριμνα Rob.
272.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-396
τάρβος: Male in Ald. Rob. post
272
ζωπυροῦσι puncto, in recentioribus inde a Vict. post
τάρβος commate distinguitur.
273.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-397
ἀμφιτειχῆ:
273
τῶν ἀμφὶ τείχη λεῶν margo Aldina apud Burtonum, ex infelici cuiuspiam emendatione.
τῶν habet etiam Par. E.
ἀμφιτειχή, sed expuncto priore accentu, Lips.
274-276.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-398
δράκοντας ὡς τις τέκνων ὑπερδέδοικεν λεχαίων δυςευνάτορας πάντροφος πελειάς: Libri
δράκοντα δ᾽ ὡς τις, nisi quod
δράκοντα δ' ὅστις a pr. manu erat in G.
δράκονθ᾽ ὡς τις Vit.
δράκονθ' ὥστε Par. Ν.
δράκοντα δ᾽ ὡς περ Rob. Deinde
τέκνων δ' Par. E. Tum libri
ὑπερδέδοικε, praeter Cantabr. 1. in quo
υπερ, δέδοικε scriptum est, et Par. C. qui
ὑπερδέδοικα, ultimae vocali superscripto
e, habet. In M. ultima
ὑπερδέδοικε vocabuli littera a recentiore manu in litura scripta est: prima
ὑπερδέδοικα scripsisse videtur. Deinde libri
λεχέων. Scribendum esse
λεχαίων etiam Lachmannus vidit. Scholiastes
λεχέων (scribe λεχαίων), τοῦτ' ἔστι, νεμομένων ἐπὶ τῆς καλιᾶς· ταύτην γὰρ λέχος εἶπεν· οἷον τὸν ἐν ὡρισμένῳ τόπῳ μένοντα καὶ μήπω δυνάμε-νον ἵπτασθαι. Deinde
δυςεννήτορας ὁ πάντρομος πελειάς M. in quo libro recentior manus ad ultimas duas syllabas
δυςεννήτορας vocabuli
εt et
a, ad
& communem formam
ἡ adscripsit: ad
u in
πάντρομος prima manus
q supra adscripsit.
δυςεννήτορας, quod Victorius ex M. dedit, agnoscit scholiastes codicis M., qui sic interpretatur,
δυςευνήτους, διὰ τὸν φόβον τοῦ δράκοντος. Arguit autem
δυςεννήτορας scriptum fuisse
δράκοντας. Ceteri libri
δυςευνήτειρα πάντροφος πελειάς, nisi quod Ask. a pr. manu
δυσευνάτειρα habet,
δυσευνάτειρα Cantabr. 1.
δυς-εννήτειο' &, ut puto, Vit.
πελιάς Par. N.
πάντρομος πελεία ex Par. L. Faehsius affert. Interpretantur
δυςεννήτειρα scholiastae sic,
ἄγρυπνος διὰ τὸν φόβον et
ἀεὶ γρηγοροῦσα et, quo
πάντροφος simul explicatur,
ἄγρυπνος διόλου τρέφουσα τοὺς νεοσσούς. Non videtur autem
πάν-τροφος alteri vocabulo
πάντρομος cedere debere. Legit
πάντροφος Tzetzes, qui ad Lycophr. v. 87. haec adnotavit,
καὶ γὰρ ἡ περιστερὰ μόνη τῶν πτηνῶν δι᾽ ὅλου ἔτους ὀχεῖται καὶ νεοττοποιεῖ, ὅθεν Αισχύλος φησί “παντρόφου πελειάδος.” Eustathii ad Od. p. 1602, 7. haec sunt verba,
πολυβότειραν δὲ χθόνα Ὁμήρου εἰπόντος, ὁρμηθεὶς ἐντεῦθεν ὁ Σοφοκλῆς παμβῶτιν ἔφη τὴν γῆν. ὅθεν πάλιν ἕτερός τις λαβὼν πάντροφον πελειάδα ἔφη κατ' ἄλλον λόγον τὴν δι᾽ ὅλου ἔτους τρέφουσαν νεοσσούς. Scholiastes Aeschyli similiter
πάντροφον δὲ τὴν πελειάδα φησίν, ὅτι πάντα τὰ ὄρνεα ἅπαξ τοῦ ἔτους τίκτει, ἡ δὲ περιστερὰ ἀεί· διὸ ἀνάκειται τῇ Ἀφροδίτη. Nihil aliud esse videtur
πάντροφος quam omnino nutriens, i. e. penitus nutrix, ut
πάμβοτον λoos in Suppl. v. 542. et
naµµýtwo apud Sophoclem Ant. v. 1282. Sunt autem hi versus ita scribendi,
δράκοντας ὡς τις τέκνων ὑπερδέδοικεν λεχαίων δυςευνάτορας πάντροφος πελειάς. Ει
δράκοντας scribendum viderunt etiam Bothius et Burneius,
δυςεννά-Togas Blomfieldius. Plurali utitur chorus quod hostium multitudinem in mente habet.
277.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-399
πύργους:
277
ὑπὸ πύρ-γου Lips.
278.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-400
πανδημεὶ:
278
πανδημὶ Ald. Rob.
279.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-401
στείχουσιν:
279
στείχουσιν Μ. Ceteri
στείχουσι.
279.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-402
τί:
279
Tíç Vit. Lips. Cantabr. 1. Par. A. B. H. Vind. 1. 3. et ex correctione G. in quo antea
τί fuerat ut in M. ceterisque.
280.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-403
δ':
280
Ti d'Rob. et sic ante emendationem primae vel secundae manus M.
280.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-404
ἀμφιβόλοισιν:
280
ἀμφιβόλοισι Vit. Lips.
281.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-405
ἰάπτουσι:
281
Ράπτουσιν Ox. Ald. Rob.
281.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-406
πολίταις:
281
πολίτας G.
282.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-407
ὀκριόεσσαν:
282
ὀκριόεσσαν G. Cantabr. 1. Mosè. 1. Ox. Par. A. B. C. Taur. Vind. 1. 3. et a recentiore manu M.
ὀκρυόεσσαν M. a pr. manu et Vit. Ven. B. Ald. Rob. Turn.
οκρηρόεσσαν Lips.
283.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-408
Διογενεῖς: In
283
dioyevεis ultimas tres litteras M. a recentiore manu in rasura habet.
dioyevès Par. E. et ante emendationem Vit. Post hoc vocabulum
& addunt Ven. A. Ald. Rob. Turn. In G. supra scriptum est ita ut ad textum pertineat, in Vit. tamquam interpretatio. Omittunt
& M. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Ox. Par. A. B. K. L. N. Ask. A. Ven. B.
286.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-409
ἀμείψεσθε:
286
ἀμείβεσθε potius quam
ἀμείψεσθε habere videtur M.
ἀμεί-yaode Par. E. Vind. 2.4.
286.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-410
γαίας:
286
yoins Cantabr. 1.
287.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-411
ἐξαφέντες: Libri
287
τᾶσδ᾽ ἄρειον ἐχθροῖς ἀφέντες. Vt hic versus strophico responderet, scripsi
τᾶςδ᾽ ἄρειον, ἐξαφέντες ἐχθροῖς. Ab interprete enim profectum esse videtur
aqértes, ut in scholiis Sophoclis ad Trach. v. 72.
ἐξαφεῖται, ἀφείθη.
288.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-412
βαθύχθον᾽:
288
Badiyora G. Mosc. 1. Par. C. Vind. 1. 3.
288.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-413
αἶαν:
288
alav omittunt Vind. 1.3.
289.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-414
εὐτραφέστατον:
289
EvτoaqéσTatov G. Cantabr. 1. Mosc. 1. 2. Par. A. B. C. K. L.
εὐτραφεστάτων Ven. Β.
εὐτρεφέστατον Μ. Vit. Lips. Ven. A. Ald. Rob. Turn.
290.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-415
πωμάτων:
290
пшμάτшv M. Cantabr. 1. Par. L. et ut videtur Ven. A. Ceteri
πομάτων.
291.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-416
ὅσων:
291
ὅσον Lips.
ὅδων Par. E.
291.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-417
ἵησιν: Libri
291
no. Ex Par. B. Faehsius affert γρ.
θησιν μετὰ τοῦ ν.
291.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-418
Ποσειδῶν:
291
лоσεdar M. Arund. Cantabr. 1. Colb. 2.
ποσειδών Vit. Turn.
πωσειδῶν Ald. Rob. Ceteri
ποσειδῶν.
291.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-419
γαιάοχος:
291
supra scriptum in Vit. omissum in Cantabr. 2.
γαιήοχος Vit.
γεάοχος Ald.
293.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-420
πολιοῦχοι:
293
пoмovуο M. Lips. Ald. Turn. et
σoov supra scripto Vit.
πολισοῦχοι G. Mosc. 2. Par. L. Ven. B. Vind. 1. 2. 3. 4.
πολισσοῦχοι Arund. Rob.
294.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-421
θεοί:
294
τεοὶ Αld.
295.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-422
ἀνδρολέτειραν:
295
ἀνδρ᾽ ὁλέτηραν G.
296.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-423
ἄταν, ῥίψοπλον ἄταν:
296
zaiταgioдλov άtav a pr. manu M. ex quo sec. manus
zai Tàν óíþолhov йtav fecit, idque in ceteris libris omnibus est, nisi quod
zai tv est in Ven. B. ultimum autem vocabulum in G.
urtav scribitur. Ineptissimum
xai tàv ferri non potest. Dedi quod olim in Observationibus criticis proposui,
ἦταν, ρίψοπλον ἄταν. Quamquam dubitari potest, an scripserit Aeschylus, quod cum formis litterarum magis congrueret,
ἀνδρολέτειραν κάκαν, ῥίψοπλον ἄταν, ita quidem, ut
iyonλov arar per appositionem, explicandis praecedentibus verbis, adiectum putetur. Virgines has non dedecet ignaviam optare hosti.
297.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-424
ἐμβαλόντες:
297
ἐμβαλλόντες sic G.
βαλλόντες Ald.
βαλόντες Lips. Turn.
297.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-425
ἄροισθε:
297
ἄροιτε Arund.
ἄρ᾽ οἶσθ᾽ ἂν Ven. B.
298.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-426
τοῖςδε πολίταις:
298
τοῖςδε πολίταις Blomfieldius, et sic G. Ceteri
τοις de no-kitais, quorum dativorum utrique in Vit.
v supra adscriptum est.
299.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-427
ῥύτορες:
299
Qúτoges M. adscripto supra ad
o a recentiore manu
7. Ceteri
φυτῆρες. Verum esse videtur
ούτορες. Sic hic versus strophico accurate respondet.
300.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-428
τε στάθητ᾽: Sed post
300
vedoor excidit vocabulum. Quare in initio sequentis versus lacunae signa posui.
Tε vocalem a recentiore manu in litura habet in M. Omittit
Tε Cantabr. 2.
orά M. Cantabr. 1. Par. A. B. Vulgo
orάnte, et sic G. Vit. ex correctione, quum antea in utroque fuisset
orάoite, quod Par. E. F. habent.
orά9te, supra scripto
ot, Lips.
301.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-429
λιταῖσιν:
301
λιταῖς Vind. 2. 4.
λυταῖς Par. E.
302.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-430
ὧδ᾽:
302
' M. Arund. Cantabr. 1. Par. K. L. Ven. B. idemque adscriptum, ut videtur, in Par. B.
Ty ad' fuerat in G. sed
& erasum est. Ceteri
d', idque in M. recentior manus supra adscripsit.
303.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-431
Ἀΐδᾳ:
303
dida a pr. manu,
didau a recentiore M.
aida G. Lips. Ven. B. et supra ultimam syllabam scripto
Vit.
aida Ven. A. et sic vel
aida Cantabr. 1. Colb. 1. 2. Par. E. H. K. L.
ïda Ald. Rob.
idi Aug. Turn.
303.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-432
προϊάψαι:
303
προσάψαι G.
304.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-433
δουλίαν:
304
δουλίαν margo Aldinae apud Burtonum. Libri omnes
δουλείαν.
304.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-434
ψαφαρᾷ:
304
yagrou Ven. B.
σπαqaçã, adscripto in margine
pagaçã, Lips.
305.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-435
ἀνδρὸς:
305
ὑπ' ἀνδρός τ' G.
306.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-436
περθομέναν:
306
πορθουμένων G. Par. E. Vind. 3. 4. Male haec interpungi et intelligi video. Coniungunt enim
δουλίαν ψαφαρᾷ σποδῷ. Hoc dicit poeta, miserabile est urbem tam antiquam ab hostili hasta servam ad Orcum detrudi, atro cinere (i. e. flammis) ab Achivo viro deorum voluntate turpiter expugnatam.
307.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-437
τὰς δὲ κεχειρωμένας:
307
τάσδε G.
τάς δε Ald. Rob.
τὰ Par. L.
κεχηρωμένας, ad η a recentiore manu et supra scripto, M.
κεχηρωμένα Par. L.
τὰς δέ κεν ἠχρειωμένας Ven. Β. γρ.
τὰς δέ κεν ἠχρειωμέναις Par. B.
308.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-438
ἢ ἔ:
308
yeo Par. E. Ald. M. et sic bis habent Arund. Cantabr. 1. Colb. 1. 2. Par. L. N. Ven. B. quater Vit. Lips. Cantabr. 2. Par. E. ter G. Ald. Rob. Turn.
310-311.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-439
περιρρηγνυμένων:
περιρηγνυμένων M. a sec. manu et Cantabr. 1. Par. A. B. L. Rob.
περιρηγνυμένων M. a pr. manu et Par. Ε. N. Colb. 1.
πέρι φηγνυμένων Vit. Ox. Ven. A. Ald.
περιερηγμένων Par. G. γρ.
περὶ ἐρηγμένων Par. B.
περιερρηγμένων Turn. et sic Lips. in quo hoc et sequens vocabulum a sec. manu in margine scriptum est.
περιρρηγνυμένων, sed eraso ε ante ρ, G.
311.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-440
NA:
311
φαρέων iambi mensuram habet.
312.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-441
βοᾷ δὲ καὶ κενουμένα πόλις:
312
βοᾷ δ' ἐκκενουμένα πόλις M. Turn. et sic reliqui, ut videtur, plerique libri.
ἐκκενουμένῃ Vit. Lips. Ald. Rob.
ἐκκενωμένα Ox.
ἐκκεινουμένα, ad ει supra scripto, G. Deest huic versui syllaba ad mensuram antistrophici, in quo δὲ cum Brunckio delere durum est. Paene nulla mutatione facta scripsi
βοᾷ δὲ καὶ κενουμένα πόλις.
313.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-442
λαΐδος ὀλλυμένας: Ad
313
α in
λαΐδος a recentiore manu
η supra adscriptum in M. et Cantabr. 2. In margine M. ab alia recentiore manu
λείας adscriptum est.
λῄδος Ox. Ven. A. Ald. Turn.
ὀλυμμένας Par. G.
ὀλλυμένης Mosc. 1.
κτεινομένης Mosc. 2.
314.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-443
βαρείας τις τύχας προταρβῶν:
314
βαρείας τοι M. Vit. Lips.
βαρείας τε G.
βαρείας omissa particula Ox. Par. C. E. N. Colb. 1. Ven. A. Ald. Rob. Turn. Deinde libri
προταρβώ, nisi quod
προταρβῷ habent Ald. Rob. Mirum quantum hic versus friget, sive chori haec, sive civitatis verba esse putes. Equidem non dubium esse puto quin poeta scripserit
βαρείας τις τύχας προταρβών, ut illud τις explicatio sit eorum quae praecedunt, hoc modo, clamitat, dum diripitur, civitas, pereuntis flebilis turbae gravem metuentes sortem cives. Similiter, ut hic, male insereretur chori ipsius aliqua sententia in fine tertiae strophae et tertiae antistrophae.
315-317.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-444
κλαυτὸν δ᾽ ἀρτιτρόποις ὠμοδρόπων νομίμων προπάροιθεν διαμεῖψαι δωμάτων στυγερὰν ὁδόν:
κλαυστὸν δ’ Rob.
κλαυτόν τ' Ox. Deinde libri
ἀρτιτρόποις, sed in M. ad
τ a secunda manu
δ supra adscriptum est. Vtramque lectionem scholia memorant. In proximo versu
ὠμοτρόπων habent Vit. Rob. γρ.
ὠμοτρόπων Par. B. Ceteri
ὠμοδρόπων. Prorsus corrupte, nisi typographi quoque errores accesserunt, Par. E.
αὐτοτρόποις ἀυμοδρόπων. Haeserunt in hoc loco et veteres interpretes et recentiores. Verissimum est
ἀρτιδρόποις, quo significantur puellae quibus modo ab hostibus erepta est virginitas. Simili verbo utitur Aeschylus in Suppl. v. 339.
κλάδοισι νεοδρόποις. Nihil tritius quam florem de virginitate dici, ideoque etiam decerpere. Pindarus Pyth. IX. 109.
315-317.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-445
χρυσοστεφάνου δέ οἱ ἥβας καρπὸν ἀνθήσαντ' ἀποδρέψαι ἔθελον: [Quoted from Pindar.]
316.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-446
προπάροιθεν:
316
προπάροιθε Cantabr. 1. 2. Ven. B.
318.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-447
τί τὸν φθίμενον γὰρ προλέγω:
318
τὶ τὸν Ald. Rob.
φθήμενον Lips.
γάρ τοι pro
γὰρ G. Ad
προ in
προλέγω in M. recentior manus
περισσόν supra adscripsit. In M. Vit. post
τί interpunctum est, ut in editionibus inde a Turn. fieri solet. Sed insolens est nudum τί; Ex codicis G. scriptura hoc effici potest,
τί γάρ ; φθίμενόν τοι προλέγω βέλτερα τῶνδε πράσσειν; Et potest hoc verum videri. Eadem sententia est Blomfieldii. Suspiceris autem ita etiam scholiastam legisse, cuius haec est adnotatio, τί γὰρ δεῖ πολλὰ λέγειν; ὁ προτεθνηκώς εὐτυχῶς πράσσει πλέον τοῦ ζῶντος. Potest tamen reliquorum omnium librorum scriptura defendi, si haec omnia coniunguntur atque ita intelliguntur, quid enim opus est dicere, mortuum meliore conditione frui?
320.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-448
εὖτε πτόλις: Hunc versum et duos sequentes omittit Par. L.
320
εἶτε πτόλις Arund. Rob. et sic Porsonus. Ceteri
εὖτε πόλις. Brunckius posuerat
εὖτ᾽ ἂν πόλις.
321.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-449
ἒ ἔ:
321
έ έ Μ. et sic bis à G. Vit. Lips. Ven. Β. Αld. Rob. Turn. quater Par. E.
αι αι Taur. Omittit interiectiones Par. K.
322.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-450
δυςτυχῆ τε πράσσει:
322
δυστυχεῖ τε Ven. Β.
δυςτυχῆ γε Brunckius, parum memor Graecos πολλὰ καὶ κακά dicere.
πράσσει M. G. Vit. Lips. et
πάσχει superscripto Par. G.
πράσσεις Par. E.
πράσσειν Οx. Ald. Rob. Turn.
324.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-451
τὰ δὲ πυρφορεῖ:
324
τὰ δὲ πυρφορεῖ Μ. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Colb. 2. Par. L. Ven. B. Rob. Ad
πυρφορεῖ in M. recentior manus
καίεται supra adscripsit.
τὰ δὲ καὶ πυρφορεῖ G. Turn.
τάδε, καὶ πυρφορεῖ Αld.
πυρφορεῖς Par. E.
325.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-452
χραίνεται:
325
δὲ Brunckius male delevit. V. ad v. 312. Non videtur omissum esse in Par. B. sed negligens fuisse Faehsius. γρ.
κρίνεται Par. Β.
αἴνεται ἄταν ex Par. E. affertur.
326.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-453
ἐπιπνεῖ:
326
δ᾽ ἐπιπνεῖ M. G. Lips. Rob. Turn.
δ᾽ ἐπιτνεῖ Vit. Ald.
δὲ πιτνεῖ Cantabr. I. Par. A. B. Ven. B. Brunckius glossam affert
ἐμπίπτει et in Par. B. etiam
ἐπίπνει reperiri scribit: Fachsius haec adnotavit,
ἐπιπνεῖ. γρ.
πιτνεῖ.
ἐμπίπτει.
328.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-454
ἂν ἄστυ· πρότι δ᾽ ὁρκάνα πυργῶτις:
328
ἂν ἄστυ M. Rob.
ἀνὰ ἄστυ G. Vit. Ven. A. Ald. Turn.
ἀνὰ ἄστυμα Lips. Deinde vulgo sequitur
ποτὶ πτόλιν δ᾽ ὁρκάνα πυργῶτες.
328.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-455
πρότι δ᾽ ὁρκάνα πυργῶτις: Ιn Μ.
328
ποτιπτόλιν scriptum.
πρὸ τί πτόλιν Taur. et ex emendatione G. quum antea
ποτί πτόλιν fuisset.
ποτὶ πτόλιν Lips. Turn.
ποτὶ πόλιν Vit. Ox. Ven. A. B. Ald. Rob.
ὁρκάνα M. Vit. Cantabr. 1. Par. A. B. L. et supra adscripto Lips.
ὁρκάνη Ald. Rob. Turn.
ὁρκάνε G. Vind. 1.3. Omisso
πτόλιν vel
πόλιν, quod interpretis est, scripsi
πρότι δ᾽ ὁρκάνα πυργῶτις.
329.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-456
πρὸς ἀνδρὸς δ᾽ ἀνὴρ ἀμφὶ δορὶ καίνεται:
329
δ' a recentiore, ut videtur, manu additum in G. Post
ἀνὴρ sequitur vulgo
δορὶ καίνεται. Ex Par. E.
δόρυ enotatum.
κλίνεται, supra scripto a recentiore manu
και, M. et supra scripto
καίνεται Par. L.
κραίνεται Lips.
καίνεται δορὶ Vit. Sola Rob. editio
ὑπὸ δορὶ καίνεται. Accommodandus erat hic versus antistrophico. Quare scripsi
πρὸς ἀνδρὸς δ᾽ ἀνὴρ ἀμφὶ δορὶ καίνεται. Facillime
ἀμφὶ inter
ἀνὴρ et
δορὶ excidere potuit.
330.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-457
βλαχαὶ δ' αἱματόεσσαι:
330
βλαχαὶ M. Vit. Lips. Turn.
βληχαὶ G. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. C. K. Ask. A. Ald. Rob.
αἱματόεσαι Lips.
331.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-458
τῶν ἐπιμαστιδίων:
331
τῶνδ᾽ Par. E.
ἐπὶ μαστίδι Lips.
ἐπιμαστιγίδων sic G.
332.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-459
ἀρτιτρεφεῖς:
332
ἀρτιτρεφεῖς M. Vit. Lips. Par. A. Ven. B. Rob.
ἀρτιβρεφεῖς G. Ox. Par. B. H. Ven. A. Ald. Turn.
ἀντιστραφεῖς Par. E. Vagitum dicit infantium, quos modo matres occisae mammis admoverant.
333.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-460
διαδρομᾶν:
333
ἁρπαγαὶ δὲ Ald.
διαδρομὰς G. Mosc. 1. Taur. Vere poetica est et optime cum sequentibus congruens explicatio, ad quam animum attollere ausus est alter scholiastes, et rapinae fiunt, sorores' discursalionum.
334.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-461
ξυμβολεῖ:
334
ξυμβολεῖ Μ. Vit. Turn. In M. non
βάλλει, sed
ἄλλος a recentiore manu supra adscriptum est.
ξυμβλεῖ Par. F.
ξυμβαλεῖ Cantabr. 1. Ox. Ven. A. Vind. 4. Ald. Rob. et
λ superscripto Mosc. 1.
ξυμβαλῇ Lips.
συμβαλεῖ Par. E.
ξυμβάλλει G. (sic G.) Mosc. 2. Par. L. Ven. B. (sic) Vind. 1. 3.
ξυμβαλεῖ correctum in
ξυμβάλλει, οι γρ.
ξυμβαλεῖ Par. B. Hesychius
συμβολεῖ, συντυγχάνει.
335.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-462
καλεῖ:
335
λαλεῖ Cantabr. 1.
336.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-463
ξύννομον:
336
ξύννομον G. Cantabr. 1. Par. C. Ald. Rob. et altero ν super- scripto Cantabr. 2.
337-338.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-464
ἴσον λελιμμένοι. τῶν ἐκ τῶνδ᾽ εἰκάσαι λόγος πάρα:
ἴσον Vit. Ald. Rob.
λελιμμένοι Arund. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Par. A. B. Ask. A. et ad ι superscripto Mosc. 1.
λελημμένοι M. G. Par. C. E. et ad ι superscripto Ven. B.
λελημένοι Lips.
λελειμμένοι, superscripto ι, Vit.
λειμμένος Ox. Ald. Rob. Turn.
λελημμένος, superscripto ι, Ven. A. Post
λελιμμένοι vulgo plene inter- pungitur. In proximo versu libri
τίν ἐκ τῶνδ᾽, nisi quod Μ.
τί· ἐκ τῶνδ᾽ habet, sed cum litura post
τί et adscripto in margine a recentiore manu
τίν' ἐκ. Secunda manus hoc adscripsit scholion, τί ἐκ τῶνδ᾽ εἰκάσαι. τί δεῖ ὑπονοῆσαι ἐκ τούτων, ἢ πένθη καὶ συμφοράς; Non scripsisse Aeschylum
τίν ἐκ τῶνδ᾽ εἰκάσαι λόγον πάρα; et antistrophicus versus et haec ipsa verba docent. Nam in media malorum captae urbis descriptione frigidissime talis sententia insereretur, eodem modo ut in fine strophiae secundae. Coniungenda haec sunt cum praecedentibus atque ita scribendum
ξυμβολεῖ φέρων φέροντι, καὶ κενὸς κενὸν καλεῖ, ξύννομον θέλων ἔχειν, οὔτε μεῖον, οὔτ᾽ ἴσον λελιμμένοι τῶν ἐκ τῶνδ᾽ εἰκάσαι λόγος πάρα. i. e. οὔτε μεῖον ὧν vel οὔτ᾽ ἴσον οἷς. Praeda onustus alii rapta ferenti obvius est; vacuus vacuum advocat, nec minus nec tantum, quantum illos, quos ferentes aliquid vident, rapuisse coniicere licet, sed plus cupientes.
339.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-465
παντοδαπὸς ... χαμάδις ... ἀλγύνει:
339
παντοδαπής Lips. Arund. Cantabr. 2. Par. K.
χαμάδης G. Lips.
ἀλγυνεῖ Vit.
ἀγύνει Par. E.
ἀργύνει Ald.
340.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-466
κυρήσας, πικρόν γ' ὄμμα θαλαμηπόλων: Libri
340
κυρήσας πικρὸν δ᾽ ὄμμα θαλαμηπόλων, nisi quod
κηρύσας habet Lips.
ὄμα G.
θαλαμηπόλλων Colb. 1. Articulum
τῶν ante
θαλαμηπόλων auctore Arnaldo in Animadv. p. 194. male inseruit Brunckius eumque secuti Schutzius et Porsonus. Post
κυρήσας vulgo interpungitur. Removendam esse interpunctionem manifestum est, idque intellexit etiam Wellauerus, qui
πικρὸν δ’ in
πικρῶν mutandum censuit. Lenius visum est
παντοδαπὸς δὲ καρπὸς χαμάδις πεσὼν ἀλγύνει κυρήσας πικρόν γ' ὄμμα θαλαμηπόλων.
341.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-467
πολλὰ δ᾽ ἀκριτόφυρτος:
341
πολλὴ δ' Cantabr. 2. Rob. Turn.
ἀκρυτόφυργος Ald.
ἀκριτόφυτος Rob.
φυγάς ex Par. E. affertur.
342.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-468
οὐτιδανοῖς:
342
οὐτιδανεῖς G.
οὐτιδανοῖσιν Par. N.
343.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-469
ἐν ῥοθίοις:
343
ἐν ῥοθίοις Vit. Arund. Ven. Β. Vind. 3.
ἐν ῥοθίοισι Μ. et ceteri.
344-349.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-470
δμωΐδες δὲ καινοπήμονες νέαι, τλῆμον αἰχμάλωτον εὐνὰν ἀνδρὸς εὐτυχοῦντος, ὡς δυςμενοῦς ὑπερτέρου, ἐλπίς ἐστι νύκτερον τέλος μολεῖν, παγκλαύτων ἀλγέων ἐπίρροθον: Hi versus vulgo sic leguntur,
δμωΐδες δὲ καινοπήμονες νέαι τλήμονες εὐνὴν αἰχμάλωτον ἀνδρὸς εὐτυχοῦντος, ὡς δυςμενοῦς ὑπερτέρου. ἐλπίς ἐστι νύκτερον τέλος μολεῖν, παγκλαύτων αλγέων ἐπίρροθον. Variae lectiones hae sunt. V. 344.
κοινοπήμονες Rob.
νέαι omittit Ven.B.
δμωΐδεσι δὲ καινοπημόνεσι νέαις πλημόνεσιν ex Par. B. Faehsius pro verbis
δμωΐδες - τλήμονες alert.
τλήμονας Lips. Deinde v. 347.
ὑπερτέρους Ald. Tum v. 348.
ἐλπίς ἐστιν Vit.
ἐλπὶς δ᾽ ἐστὶν Colb. 1.
μολεῖν. γρ.
ὁμιλεῖν Par. B. Denique v. 349.
παγκλαύτων Μ. Turn.
παγκλαύστων G. Vit. Lips. Cantabr. 1. Οx. Ven. A. Vind. 1. 3. Ald. Rob.
ἀχέων pro
ἀλγέων Cantabr. 1.
πημάτων Par. L. Nihil sani est apud scholiastas. Schutzius quod ego olim conieceram,
τλᾶμον εὐνάν, recepit, commate post
εὐτυχοῦντος interpungens, quae autem inde sequuntur, sine interpunctione continuans. Interpretatur ita, novae- que ancillae novo dolore affliguntur ob miserum servile connubium beati viri, adeo ut sub immiti domino unica spes iis in aeterna nocte relinquatur, finem flebilibus aerumnis impositura. Haec probari non possunt. Vt alia taceam, ἀνὴρ εὐτυχῶν non potest simpliciter felix vel opulentus esse. Nam si quis talem propterea, quod superbior sit, commemorari putat, at melior est servae conditio in opulenti quam in pauperis domo; praetereaque, qui non est nobilis, etiam moribus asperior et magis rudis esse solet. Illud autem necessarium est, haec omnia cohaerere, quia non modo frigida, sed absurda etiam foret nexu cum praecedentibus destituta in fine sententia, praesertim quum, de quo ea accipienda esset, non esset indicatum. Scripsi igitur,
δμωΐδες δὲ καινοπήμονες νέαι, τλῆμον αἷσιν αἰχμάλωτον ἀνδρὸς εὐτυχοῦντος, ὡς δυςμενοῦς ὑπερτέρου, ἐλπίς ἐστι νύκτερον τέλος μολεῖν, παγκλαύτων ἀλγέων ἐπίρροον. Novo dolore iuvenes servae affliguntur, quibus spes est (i. e. quibus exspectandum est) venturum esse miserum captivum nocturnum officium viri victoris, ut gravioris hostis (vel ut gravioris hoste), adiuvans atque augens lacrimas. Τέλος rectius fortasse imperium interpretabimur.
350.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-471
ὅ τοι:
350
ὅτι τοι Rob.
ὡς omittit G.
351.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-472
πευθώ τιν ἡμῖν ... νέαν φέρει:
351
πευθὼ Μ.
πυθὼ Lips.
πευθὺν ut videtur Vit.
ὑμῖν Ox. Ven. A.
φέρειν G. Taur.
352.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-473
NA: Affert hunc versum Thomas M. in v. διώκω p. 93, 2. ed. Ritsch.
352
353.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-474
καὶ μὴν ἄναξ ὅδ᾽ αὐτός, Οἰδίπου τόκος:
353
καὶ νῦν Par. B.
ὅδ᾽ ἄναξ αὐτὸς G. Lips.
τόκος M. G. aliique, ut videtur, et Ald. Turn.
τέκος Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. II. L. N. Colb. 1. Ven. A. B. Rob.
354.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-475
εἶσ᾽ ἀρτίκολλον ... λόγον: Hunc versum omittit Lips.
354
εἶσ' habent M. ceterique libri :
εἶς Ald. Rob.
εἰς margo Aldinae apud Burtonum, et sic Porsonus. recte. V. Opusc. II. p. 326.
ἀρτίκωλον G. Mosc. 2.
ἀρτίκολον Cantabr. 1. Par. L.
λόγου Οχ.
355.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-476
σπουδὴ δὲ καὶ τοῦδ᾽ οὐκ ἀπαρτίζει πόδα:
355
σπουδῆ τε. καὶ τοῦδ’, cum glossa μετὰ σπουδῆς, G. Taur.
σπουδῆ δὲ καὶ τοῦδ' Vit. Ald. Rob.
σπουδὴ δὲ τοῦδ' Lips. Reliqui
σπουδὴ δὲ καὶ τοῦδ', nisi quod in M. prius
σπουδή scriptum fuisse videtur.
οὐ καταρτίζει, cum his adnotationibus, εὐθετεῖ, et γρ.
οὐκ ἀπαρτίζει, ἤγουν ἄρτιον ποιεῖ, G. Taur. Ceteri
οὐκ ἀπαρτίζει. Non debebam olim in Observationibus criticis proponere
οὐ καταργίζει. Hoc dicit, etiam Eteoclem ita festinare, ut pedum incessum non sic, quemadmodum decet, componat.
356.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-477
εἰδὼς ... ἐναντίων:
356
ἰδὼν Colb. 2. γρ.
ἰδὼν Par. B.
πολεμίων, supra scripto ab eadem manu
ἐναντίων, Par. L.
357.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-478
ὡς τ' ... ἕκαστος εἴληχεν πάλον:
357
ὥστ' Μ. a recentiore manu: prima
ὅστ' scripsisse videtur.
357.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-479
ὡς τ' ... ἕκαστος εἴληχεν πάλον:
357
πῶς τ' Rob.
ἕκαστον Vit.
εἴληχεν Μ.
εἴληχε G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. 2. Par. B. Vind. 2. 4. Ald. Rob. Turn. γρ.
εἴληφε
πάλου Mosc. 1. Par. K.
πάλῳ G. et cum glossa ἐκληρώθη Par. B.
κλήρῳ Mosc. 2.
κλῆρον Ven. A. Vind. 2. 4. Ald. Euripides Phoen. v. 751.
ὄνομα δ᾽ ἑκάστου διατριβὴ πολλὴ λέγειν, ἐχθρῶν ὑπ' αὐτοῖς τείχεσιν καθημένων. Ad quae scholiastes haec adnotavit, πεφύλακται δὲ τὰς ὀνομασίας αὐτῶν εἰπεῖν, ὡς φησὶ Δίδυμος, διὰ τὸ ὑπὸ Αἰσχύλου εἰρῆσθαι ἐν τοῖς Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβαις.
358.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-480
Προιτίσιν:
358
προιτίσιν M. Par. L. Ceteri ι omittunt.
360.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-481
σφάγια ... γίγνεται:
360
σφράγια Vit.
γίγνεται Porsonus. Libri
γίνεται.
361.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-482
λελιμμένος:
361
λιμένος, superscripto ab eadem, ut videtur, manu altero μ, et a sec. manu λε in initio vocabuli, M.
λελιμένος Par. L.
λελυμένος, cum glossa ἐπιθυμῶν, G.
362.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-483
κλαγγaῖσιν:
362
κλαγκαῖσιν G. Vit. Lips.
363.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-484
θένει ... ὀνείδει μάντιν Οἰκλείδην σοφόν:
363
θένει M. Turn.
σθένει Ox. Vind. 3. Ald.
θείνει Lips. Arund. Mosc. 1. 2. Par. F. Vind. 4. Rob.
θύνει Vit.
θαίνει G.
δ' omittit Ald.
ὀνέδει Lips.
ὀνειδίζει G. Mosc. 2. Vind. 1.
Οἰκλείδην G. Ald. Rob.
δικλείδην M. Vit. Lips. Turn.
σοφιστὴν pro
σοφόν Par. E.
365.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-485
τρεῖς κατασκίους:
365
τρισκατασκίους, ad primam syllabam ει superscripto, G. Aristophanes Acharn. v. 964.
ὁ δεινός, ὁ ταλαύρινος, ὃς τὴν Γοργόνα πάλλει, κραδαίνων τρεῖς κατασκίους λόφους.
366.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-486
κράνους χαίτωμ'· ὑπ᾽ ἀσπίδος δὲ τῷ:
366
κραίνους Lips.
χαίτωμα G.
δ᾽ ἐσώ (sic, non δ᾽ ἔσω) M. in quo recentior manus γρ.
τῷ adscripsit,
δέτω G.
δετῶ, supra adscripto ου, Vit.
δὲ τοῦ Vind. 2. 4.
367.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-487
χαλκήλατοι κλάζουσι κώδωνες:
367
χαλκήλατον margo Aldinae apud Burtonum, idemque Turnebus commemorat.
κλάζουσι κώδωνος G. Vind. A.
κώδωνες ἠχοῦσιν Ask. A.
368.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-488
ὑπέρφρον: In
368
ὑπέρφρον Μ. o in litura habet.
ὑπ' ἀσπίδος Rob.
371.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-489
πρέσβιστον ἄστρων:
371
πρέσβιστος δ᾽ ἀνδρῶν νυκτὸς ὀφθαλμὸς πρέπει, Αἰσχύλος corrupte Εtym. Μ. p. 753, 22.
ἄστρων superscripto ο Vit. Lips.
ἄστρον G. Par. L. et o superscripto Par. G.
373-375.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-490
βοᾷ παρ᾽ ὄχθαις ποταμίαις, μάχης ἐρῶν, ἵππος χαλινῶν δ᾽ ὡς κατασθμαίνων μένει, ὅςτις βοὴν σάλπιγγος ὀργαίνει μένων: Legebatur
βοᾷ παρ᾽ ὄχθαις ποταμίαις μάχης ἐρῶν· ἵππος χαλινῶν δ᾽ ὡς κατασθμαίνων, μένει, ὅςτις βοὴν σάλπιγγος ὁρμαίνει μένων. Post
μάχης particulam δ' inserit Lips. et Par. A. si hoc dicere vult Brunckius, qui hanc particulam se ait in locum suum reposuisse, suffragante cod. A. Scripsit autem Brunckius ita,
βοᾷ παρ᾽ ὄχθαις ποταμίαις· μάχης δ' ἐρῶν, ἵππος χαλινῶν ὡς κατασθμαίνων, μένει, ὅςτις βοὴν σάλπιγγος ὁρμαίνει μένων. Sine particula
χαλινῶν ὡς habent M. Colb. 2. (puto, Par. A.) et Rob.
χαλινῶν ὃς Lips. In M. a recentiore manu non, ut narratur, δυς super ὡς, sed, quantum dispici potuit, οὗ super ultimam in
χαλινών syllabam adscriptum est. Deinde
κατασθαίνων, μένει, supra adscripto γρ.
κατασθμαίνων, Lips.
κατασθμαίνει μένων Rob. Tum
ὡς τις Ald. 'Turn. Deinde
βοῇ Par. L. Tum
ὁρμαίνει μένων M. Vit. Ald. Rob. Turn.
ὁρμένει μένων, sed minio superscriptis ad prius vocabulum αι, ad alterum ει, G.
ὁρμαίνων μένει Arund. (qui hunc versum post sequentem collocat) Cantabr. 1. Mosc. 1. Par. F. Ask. A. Ven. A. Vind. 4. et ad
μένει supra scripto αι Par. C.
ὁρμείνων μένει Par. E. In Lips. hic versus omissus, sed a sec. manu in ima margine sic additus est,
ὅστις βοὴ (supra scriptum γρ.
βοὴν)
σάλπιγγος ὁρμαίνων μένει. Repetitio verbi
μένει, quantumvis iterationem verborum non reformident tragici, hic quidem ferri non potest. Itaque putandum esset
μένει esse nomen, ut in Agamemnone v. 222.
χαλινών τ' ἀναύδῳ μένει. Sed magna tamen suspicio est, in alterutro versu
μένει vel
μένων ortum esse ex altero. Itaque non male Tyrwhittus et Brunckius ad Aristophanis Ran. v. 1042. in ultimo versu
κλύων scribendum esse putarunt: quod sane firmari videtur verbis scholiastae,
σάλπιγγος ἀκούων, nisi hic, quod mihi quidem veri simillimum videtur, rem enarrare voluit explicatius. Mihi probabilius videtur mutandum esse
μένει in
βρέμει, quae Schützii quoque opinio fuit. Sed ex proximo quoque versu vitium tollendum est. Nam
ὁρμαίνει, quod sensu non aptum, usu non tragicum est, pridem cedere debebat alii verbo, quod scholion a Stanleio editum et postea a Schützio e' codice Mosc. 1. prolatum,
σφαδάζων ἐκδέχεται, monstrare videtur,
ὀργαίνει. Vtitur activa huius verbi forma ita, ut sit irasci, Sophocles Trach. v. 552.
ἀλλ᾽ οὐ γάρ, ὡςπερ εἶπον, ὀργαίνειν καλὸν γυναῖκα νοῦν ἔχουσαν. Itaque scripsi
βοᾷ παρ᾽ ὄχθαις ποταμίαις, μάχης ἐρῶν, ἵππος χαλινῶν δ᾽ ὡς κατασθμαίνων βρέμει, ὅςτις βοὴν σάλπιγγος ὀργαίνει μένων. Ceterum qui hanc bellatoris equi descriptionem, quam similibus exemplis . illustravit Bochartus in Hierozoico I. p. 149. diligentius consideraverit, nolet huic lectioni, quam recepimus, hanc praeferre,
ὀργαίνων μένει.
376-377.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-491
τίν᾽ ἀντιτάξεις τῷδε; τίς Προίτου πυλῶν κλήθρων λυθέντων προστατεῖν φερέγγυος;: Plutarchus initio Thesei
σκοποῦντι δέ μοι, τοιῷδε φωτί, κατ' Αισχύλον (ν. 416.), τίς ξυμβήσεται ; τίν᾽ ἀντιτάξω τῷδε; τίς φερέγγυος; ἐφαίνετο et quae sequuntur.
ἀντιτάξας G.
κλήθρων, a recentiore manu iota subscripto, M. et
ε in
η mutato vel contra Vit.
κλείθρων ceteri.
λυμάτων, supra adscripto γρ.
λυθέντων, Lips.
379.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-492
γίγνεται:
379
γίγνεται Porsonus. Libri
γίνεται.
380.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-493
κώδων τ' οὐ δάκνουσ᾽ ἄνευ δορός:
380
τ' omittunt Arund. Rob.
δάκνουσιν Lips. Rob.
δακίσ' G.
δουρὸς G.
383.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-494
ἡ ἀνοία:
383
ἡ ἀνοία Μ. Turn.
ἢ ἄνοια Lips.
κἄνοια Faehsio teste Par. L. Ceteri
ἡ ἄνοια. Inde a Cantero
ἡ 'νοια obtinuerat.
ἡ ἀνοία· παροξυτόνως Αττικῶς. διὰ δὲ τὸ μέτρον ἐξέτεινεν. ὁ δὲ νοῦς· τὰ ἐξ ἀνοίας τινῶν γενόμενα τάχα τῶν κακῶν αὐτοῖς ἔσται σύμβολα schol. cod. M. γρ.
καὶ ἀνοία τινί (
ἄνοιάν τινι Taur.),
ἤγουν κατὰ τινὰ ἄνοιαν καὶ μωρίαν. Non est scribendum
ἡ 'ννοία, quod nonnullis placuit.
384.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-495
πέσοι:
384
πέσῃ Arund. Colb. 2. Ven. B. et supra scriptum in Cantabr. 2.
385.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-496
ὑπέρκομπον:
385
ὑπέρκοπον G. Mosc. 2.
ὑπέρκομον Ald.
386.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-497
ὀρθῶς ἐνδίκως τ':
386
ὀρθῶς ἐκδίκως τ' G.
ὀρθῶς γ' ἐνδίκως τ’ Οx. Ald. Turn.
387.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-498
τήνδ᾽ ... μαντεύσεται:
387
τήνδ' Μ. Cantabr. 1. Par. C. L. Colb. 2. Ask. A.
τὴν ceteri.
μαντεύεται M. Vit. Par. E. N. Colb. 1. sed α ab eadem, ut videtur, manu insertum in M. Vit.
389.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-499
προστάτην:
389
προστατεῖν Par. K. et ην superscripto Arund.
390.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-500
μάλ' εὐγενῆ:
390
μάλ' εὖ omittit Par. E. Frigebit hic
μάλα, nisi voce adiuvetur. Est enim cum vi quadam pronuntiandum, ut sensus sit non ignobilem.
393.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-501
ὧν Ἄρης ἐφείσατο:
393
ὡς, supra adscripto γρ.
ὧν, Lips.
ἐφύσατο G. Mose. 2. In G. supra scriptum
ἠλέησε, in Mosc. 2.
ἐγέννησεν. Coniecit
ἐφύσατο scribendum esse H. Stephanus, refutatus a Cantero Nov. Lect. I. 5.
394.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-502
δ᾽ ἔστ':
394
δέ γ' pro
δ᾽ ἔστ' Lips.
395.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-503
ἔργον:
395
ἔργων Ald.
ἔργου supra scriptum in Colb. 2.
396.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-504
Δίκη δ᾽ ὁμαίμων:
396
δίκη δ' Μ. G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Colb. 1. Ven. A. B. Ald. Rob.
δίκη δ' Par. A. B. Ask. A. Vind. 1. 2. 3. 4. Turn.
ὁμαίμων Μ. Vit. Arund. Ad prius υ superscriptum αι in Arund. et a recentiore manu in M.
ὁ δαίμων G. Lips. Cantabr. 1. 2. Ox. Colb. 1. Par. A. B. C. E. Ven. A. B. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. Τurn. Adscriptum
δαίμων in Lips. Par. G. et ut videtur in Par. A. B. μ ad αι in Cantabr. 2.
δικαίως ὁ Ἄρης glossa in Par. A. B. Veram scripturam
δίκη δ' ὁμαίμων, quam primus dedit Victorius, scholiastes recte explicat,
τὸ τῆς συγγενείας δίκαιον στέλλει αὐτὸν εἰς τὴν μάχην.
397.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-505
NA: Hunc versum affert Thomas M. p. 141, 11. ed. Ritsch.
397
398.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-506
τὸν ἀμόν νυν:
398
τὸν ἐμὸν Colb. 2. et supra adscriptum in Lips. γρ.
ἐμὸν Par. B.
νυν Arnaldus Animadv. crit. p. 127. et Brunckius.
μὲν Taur. Vind. 1. Ceteri
νῦν.
ἀντίπαλος hic eum significat, qui hosti opponitur.
399.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-507
δικαίως πόλεως πρόμαχος ὄρνυται: Non recte
399
δίκαιος ex Porsoni coniectura Blomfieldius,
δικαίας Dindorfius.
πρόμαχος ὄρνυται πόλεως Taur.
400.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-508
αἱματηφόρους:
400
πρόσμαχος a pr. manu M.
αἱματοφόρους Ald. Rob.
αἱματοφόρους Par. Ε.
αἱμηφόρους G. Taur. Vind. 1.
αἱματηροὺς Vind. 3.
401.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-509
φίλων: Post
401
φίλων Rob. addit
ἐμῶν, ut scholiastam metricum legisse videri Stephanus observavit.
402.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-510
ὀλομένων:
402
ὀλυμένων Vit.
ὀλλυμένων Ask. A. γρ.
όλλυμένων Par. B.
ὀλλομένων Taur. Vind. 1. 3.
ὀλλουμένους G. Quum proprie dicendum esset
τρέμω ὑπὲρ φίλων, ιδέσθαι μόρους αὐτῶν ὀλομένων, aut
τρέμω ιδέσθαι μόρους φίλων ὀλομένων, utramque rationem a poeta coniunctam esse monui in dissertatione de ellipsi et pleonasmo p. 208. sive Opusc. I. p. 226. Adiectum participium
ὀλομένων satis tuebuntur exempla a Lobeckio ad Ai. v. 517. p. 278. allata.
403.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-511
δοῖεν θεοί:
403
δοῖεν θεοί Arund. Cantabr. 1. 2. Par. A. B. Ask. A. Vind. 3.
θεοὶ δοῖεν Μ. G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn. In M. sec. manus, ut verborum ordinem corrigeret, β' α' supra adscripsit.
404.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-512
Ἠλέκτραισιν εἴληχεν πύλαις:
404
ηλέκτρησι Par. N.
λέκτραισιν Par. E.
ηλέκτροισιν Vit.
εἴληχεν Μ.
εἴληχε G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn.
πύλας a pr. manu M. secunda ε superscripsit.
405.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-513
γίγας ὅδ᾽ ἄλλος:
405
γίγας ὅδ᾽, ἄλλου ex Par. A. et Marklandi ad Eur. Suppl. v. 872. coniectura Brunckius, qui idem in Par. B. vulgato superscriptum dicit. Marklandus falso ad scholiastam provocat. Legit is
γίγας ὁδ᾽ ἄλλος, ut in M. ceterisque libris scriptum est. Hoc verissimum.
Γίγας ὁδ᾽ ἄλλος, alius ille gigas, ita dictum est ut saepe in simili re solet. Notum proverbium
ἄλλος οὗτος Ἡρακλῆς. Maxime haec et similes formulae frequentatae sunt Nonno et hunc sectantibus. Si quis in eo haereat, quod gigas non unus, sed plures fuerint, idem est ac si dixisset
ἄλλος γίγας, παρὰ τοὺς προτέρους, quemadmodum Lucianus loquitur Alex. 43. p. 249.
ἐγώ, ἦ δ᾽ ὅς, Ασκληπιὸς νέος, ἄλλος παρ' ἐκεῖνον τὸν πρότερον.
406.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-514
μείζων, ὁ κόμπος δ᾽ οὐ κατ᾽:
406
μείζων δ᾽ ὁ Οχ.
μείζων omisso δ' Par. E.
κόμπος οὐ Ox. Ald. Turn.
κατ' omittit Par. E.
407.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-515
ἀπειλεῖ ... κραίνοι:
407
ἀπειλῆ Lips.
κραίνοι recte Brunckius, et sic M. Par. L. N. Colb. 1. et ab alia manu Cantabr. 2.
κράννοι Rob.
κράνος Lips. Ceteri
κράνοι. In M. ad αι a recentiore manu α supra adscriptum. Similiter dictum est v. 530.
πύργοις ἀπειλεῖ τοῖςδ᾽ ἃ μὴ κραίνοι θεός.
408.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-516
τε ... θέλοντος:
408
τε omittit Lips.
θέλλοντος G.
Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus
1-77.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-1
Prolog, in welchem mit tiefer Empfindung und stimmungs- voll die Situation und der Drang des Augenblicks gekennzeichnet wird, nachdem die vorausliegenden Begebenheiten durch die voran- gehenden beiden Dramen der Tri- logie gegeben sind. Dabei tritt uns der Charakter des Eteokles in seiner entschlossenen Tatkraft und patrioti- schen Begeisterung entgegen und wird durch V. 28f., 57f. der weitere Verlauf des Dramas vorbereitet. Eteokles kommt aus dem Palaste und spricht zu den vor dem Hause versammelten Kriegern, Jünglingen, Männern und Greisen, welche nach 35 abziehen.
32.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-26
θωρακεῖα, Schol.
τὰς
ἐπάλξεις
τῶν
τειχῶν, Brustwehren (loricas).-
σέλμασιν von den hölzernen Gerüsten der Türme oder von hölzernen Gängen, welche innen an der Mauer angebracht waren. Schol.
τοῖς
ἐπι-
βήμασι.
κατεχρήσατο
δέ. Gegen eine Katachrese spricht das Schol. zu Apoll. Rh. I 528
καθόλου
τὸ
πλατὺ
ξύλον
σέλμα
λέγεται. Vgl. Hesych.
σέλματα·
τὰ
ζυγὰ
τῆς
νεώς,
αἱ
καθέδραι
τῶν
ἐρετῶν.
καὶ
συναρ-
μογαὶ
τῶν
σανίδων. Der Vers gibt die verschiedene Stellung auf den Mauern an, ist also keine Wieder- holung von 30.
34.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-27
ἐπηλύδων,
ἐπιόντων wie Pers. 246
πολεμίους
επήλυδας.
35.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-28
εὖ
τελεῖ: nicht
καλὰ
θεὸς
παρέχει Schol., sondern
παρέξει.
36.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-29
καὶ
ἐγώ, auch ich kenne und erfülle meine Aufgabe.
37.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-30
μὴ
ματᾶν
ὁδῷ, nicht auf dem Wege säumen, sondern sich eines raschen Gangs befleißen. Vgl. Hom.
ψ 510
οὐδὲ
μάτησεν
ίφθιμος
Σθέ
νελος,
ἀλλ᾽
ἔσσυμένως
λάβ᾽
ἄεθλον, Hesych.
ματα
διατρίβει,
χρονίζει. Damit wird der Zuschauer auf das alsbald erfolgende Auftreten des Kundschafters vorbereitet.
39.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-31
Eine harmlose Parodie dieses Verses bietet ein Fragment der
Πόλεις des Eupolis (212
Κο.)
Ἱερόκλεες,
βέλτιστε
χρησμῳδῶν
ἄναξ.
40.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-32
τὰ
ἐκεῖθεν
ἐκ
στρατοῦ nach der Vorstellung, daß der Bote von dort herkommt. Vgl. 68, Ag. 543
κῆρυξ
᾿Αχαιῶν,
χαῖρε,
τῶν
ἀπὸ
στρατοῦ.
41.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-33
δέ an dritter Stelle, ohne daß die beiden vorhergehenden Worte einen einzigen Begriff ausmachen, öfters bei Aschylos, vgl. 686, 1015 und zu Ag. 744.
43.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-34
Der Vers wird parodiert Aristoph. Lys. 187
τίν᾽
ὅρκον
ὁρκώ-
σεις
ποθ'
ἡμᾶς;
ΛΥΣ.
ὅντινα;
εἰς
ἀσπίδ',
ὥσπερ
φησὶν
Αἰσχύλος
ποτέ,
μηλοσφαγούσας. Diese Parodie be- weist nicht, daß Aschylos
μηλο-
σφαγούντες geschrieben hat. -
ἐς
σάκος d. i. sie fingen das Blut mit dem Schilde auf.
μελάνδετον: Schol.
τὸ
μελανισθὲν
τῷ
αἵματι
ἢ
τὸ
ἐκ
μελαινῶν
βυρσῶν
περιβεβλη-
μένων . .
τὸ
μελάνδετον
δὲ
καλῶς
ἂν
ἐπὶ
ξίφους
ῥηθείη,
ἐπὶ
δὲ
σάκους
παρέλκει
τὸ
δετον
ὡς
ἐπὶ
τοῦ
κελαι-
νεφές
το
νέφος. Bei Homer und Hesiod ist
μελάνδετος Attribut von
φάσγανον und eine Stelle wie Eur.
Οr. 821
μελάνδετον
φόνῳ
ξίφος läßt erkennen, daß
μελάνδετος von den Wörtern, in denen sich
d
εtos mit einem Stoffnamen verbindet wie
χαλκόδετος,
λινόδετος,
σιδηρόδετος, zu unterscheiden und daß die An- sicht von Verrall richtig ist, welcher
μελάνδετος mit Formen wie
ἀμά-
χετος,
ἀλάμπετος,
ἀπεύχετος ver- gleicht.
44.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-35
θιγγάνοντες . .
φόνου (
αἵμα
τος): vgl. Xen. Anab.
Ι 2, 9
ταῦτα
δ'
ὤμοσαν
σφάξαντες
ταῦρον
καὶ
κάπρον
καὶ
κριόν
εἰς
ἀσπίδα,
οἱ
μὲν
Ἕλληνες
βάπτοντες
ξίφος,
οἱ
δὲ
βάρβαροι
λόγχην. Der Brauch ist der
κοινωνία
χερνίβων (Ag. 1021) nachgeahmt: Athen. IX S. 409
ἔστι
δὲ
χέρνιψ
ὕδωρ,
εἰς
ὃ
ἀπέβαπτον
δαλὸν
ἐκ
τοῦ
βωμοῦ
λαμβάνοντες,
ἐφ'
οὗ
τὴν
θυσίαν
ἐπετέλουν·
καὶ
τούτῳ
περιρραίνοντες
τοὺς
παρόν-
τας
ἥγνιζον,
45.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-36
'Evvo eine Kriegsgöttin wie Bellona. Da beim zweiten Glied die Verbindung fehlt, hat es viel- leicht "
Αρεως
Ενυώ geheißen (Engo erscheint bald als Mutter bald als Tochter des Ares).
φιλαίματος heißt
Φόβος, weil die Panik zu blutigem Gemetzel führt.
46.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-37
Die Helden wollen siegen oder sterben, vgl. Hom. M 328
ἴομεν,
ἠέ
τω
εὖχος
ὀρέξομεν
ἠέ
τις
ἡμῖν. Der Ausdruck
γῆν
τήνδε
φυράσειν
φόνῳ kennzeichnet den trotzigen Mut der Helden. Die Stelle wird gerühmt von dem Verfasser der Schrift
περὶ
ὕψους (c. 15) und gab wohl Anlaß, daß in Argos der Altar des
Ζεὺς
Χέτιος als die Stelle ge- zeigt wurde, wo die Genossen des Polynikes geschworen zu sterben, wenn sie Theben nicht eroberten (Paus. II 19, 8). Auch Sophokles O. K. 380 f. hat die Stelle nach- geahmt.
49-50.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-38
Schol.
ἔθος
ἦν
τοὺς
ἐν
πο-
λέμῳ
τοῖς
οἰκείοις
πέμπειν
σημεία (
μνημεία Kueck)
περόνας
ἢ
ταινίας
ἢ
βοστρύχους
ἤ
τι
τοιοῦτον.
τὸ
δὲ
ἔστεφον
ἀντὶ
τοῦ
ἐπλήρουν (1.
ἔ-
πλεκον).
πρὸς
ἅρμα
δὲ
Αδράστου,
ἐπεὶ
Αμφιάραος
αὐτοῖς
ἐμαντεύσατο
μόνον
Αδραστον
σωθήσεσθαι.
τοῦτο
δὲ
ὡς
ἀπὸ
τῆς
ἱστορίας
ἔλαβεν,
ὅτι
ἐσώθη
Αδραστος·
ἐπεὶ
πόθεν
ᾔδεσαν
ὅτι
διαφεύξεται: (d. h. der Dichter hat die Motivierung außer acht ge- lassen, weil die Zuschauer es aus der Thebais wußten, vgl. Paus. VIII 25, 8). Vielleicht auch, weil Adrastos Oberfeldherr war (562). Zu
ἔστεφον (sie hefteten wie einen Kranz an) vgl.
στέψω 264.
51.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-39
Schol.
οὐκ
ἦν
ἔλεος
διὰ
τῆς
γλώττης
αὐτῶν
προϊὼν
ἀποθηλύνων
τὴν
ὁρμήν, Tränen dagegen, welche ihnen bei dem Gedanken an die Lieben zu Hause flossen, vertrugen sich mit dem
σιδηρόφρων
θυμός. Vgl. Lessing Laokoon I. —
διὰ
στόμα auch 480, 566, Eur. Or. 103
ἀναβοᾷ
διὰ
στόμα, Aristoph. Lys. 855
ἀεὶ
γὰρ
ἡ
γυνή
δ'
ἔχει
διὰ
στόμα.
52.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-40
φλέγων, entfammt, vgl.
αἴ
θων 435.
53.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-41
Αρη
δεδορκότων von dem Blicke kampfbegieriger Wut. Vgl. Hom.
τ 446
πῦρ
ὀφθαλμοῖσι
δεδορ-
κώς, Timokl. Frgm. 12
οὐδὲ
πώποτε
ἀντίθετον
εἰπὼν
οὐδέν,
ἀλλ' "
Αρη
βλέπων, unten 485
φόνον
βλέπων.
54.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-42
πίστις für
πύστις gibt Stob. fl. 7, 11:,,sie zagen nicht ihren Worten alsbald die Bestätigung folgen zu lassen".
55.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-43
ἔλειπον: dieses Imperf. steht öfters zum Ausdruck der Fortdauer einer damit verbundenen Handlung. Vgl. Hom.
Τ 288
ζῳὸν
μέν
σε
ἔλειπον
ἐγὼ
κλισίηθεν
ἰοῦσα (,, du lebtest, als ich dich verließ "), 339
μνησάμενοι
τὰ
ἕκαστος
ἐνὶ
μεγά
ροισιν
ἔλειπεν (,, was im Hause zu- rückblieb, als er fortging"). So hier ,, sie waren mit dem Losen be- schäftigt, als ich von ihnen weg- ging". o's final.
57.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-44
πρὸς
ταῦτα, darauf hin.
πόλεως gehört zu
ἐκκρίτους wie Eur. Phön. 214
πόλεος
ἐκπροκριθεῖσ᾽
ἐμᾶς.
58.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-45
τάγευσαι, Schol.
τάξον, eigent- lich,,laß sie in deinem Interesse (als deine Stellvertreter) Führer sein", wie das Medium öfters eine Handlung bezeichnet, welche auf Veranlassung des Subjekts für dieses vorgenommen wird.
τάχος steht öfters bei Aschylos wie
ως
τάχος (bei Sophokles nie
ως,
ὅ
τις
ὅσον
τάχος).
60.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-46
χωρεῖ
κονίει: das zweite Ver- bum verstärkt das erste, vgl.
αὔειν
λακάζειν 169,
χωρῶμεν
ἐγκονῶμεν,
ἔπαιον
ἐρράχιζον,
παίουσι
κρεοκο
ποῦσι,
κινεῖ
ταράσσει.
ἀργηστής: Schol.
λευκός.
62.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-47
Eur. Med. 523
ἀλλ'
ὥστε
ναὸς
κεδνὸν
οἰακοστρόφον ist wohl un- willkürliche Reminiszenz.
63-64.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-48
φράξασθαι kann auch das Verdichten der Schiffswand be- zeichnen, vgl. Hom.
ε 256
φράξε
δέ
μιν (
σχεδίην)
είπεσσι
διαμπερές
οἰσυΐνῃσιν
κύματος
εἷλας
ἔμεν.
καταιγίσαι, Schol.
καταπνεῦσαι
σφο-
δρῶς: „, bevor die Windsbraut des Ares mit aller Macht losbricht und der Sturm das Schiff umtobt". Die brüllende Woge ist nicht eine ge- wöhnliche, sondern eine Woge, die auf dem trockenen Lande vom Sturm des Ares gegen das Schiff getrieben wird. Schol.
παρακεκιν
δυνευμένως
εἶπεν
κῦμα
χερσαῖον. Äschylos liebt es dem bildlichen Ausdruck ein Epitheton beizufügen, welches in witziger Weise gewisser- maßen die Illusion des Bildes zer- stört, so 82
ἄναυδος
ἄγγελος rom Staube, der das Heranrücken des feindlichen Heeres meldet, 109
κῦμα
δοχμολοφᾶν
ἀνδρῶν, 925
ὁ
πόντιος
ξεῖνος
ἐκ
πυρὸς
συθείς vom Stahle (Schwerte). Anderes zu
ὄναρ
ἡμερό
φαντον Ag. 82.
66.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-49
ἡμεροσκόπον: Schol.
φύλακα
ἁπλῶς, vielmehr in Gegensatz zum vorigen Dienste, bei welchem er die Feinde bei der Nacht beobachtete. Ebenso verspricht Hom. K 324 Dolon dem Hektor:
σοὶ
δ᾽
ἐγὼ
οὐχ
ἥλιος
σκοπὸς
ἔσσομαι
οὐδ᾽
ἀπὸ
δόξης.
68.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-50
τὰ
τῶν
θύραθεν, weil der Bote von der Gegend außerhalb der Stadt zurückkommt. Vgl. 40. Doch
τὰ
τῶν
θύραθεν auch 176. Der Bote ab.
69.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-51
Eteokles betet zu den Göttern, aber sein Gebet schließt mit einer nachdrücklichen Forderung.
Ζεῦ
τε
καὶ
Γῆ, eine häufge Ver- bindung (Himmel und Erde).
70.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-52
Αρὰ
Ἐρινύς wie
Κῆρες
Ερι-
νύες 1047. Der Fluch des dipus ist der Rachegeist, welcher die gegenwärtige Bedrängnis verursacht hat. Damit wird auf das voraus- gehende Stück der Trilogie hin- gewiesen. Vgl. 770 ff.
ἡ nach dem Vokativ wie
ὦ
ἄνδρες
οἱ
παρ-
όντες.
71.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-53
γὲ verstärkt
μή wie in
μή
μοί
γε Aristoph. Ri. 19, Wo. 84.
πρέμνοθεν wie 1048 (mit Stumpf und Stiel), vgl.
αυτόπρεμν (Schol.
αυτόρριζα)
ἀπόλλυται Soph. Ant.
72.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-54
ἐκθαμνίσητε, Schol.
ἐκριζώ
σητε. — Die Amphiktyonen schwuren
μηδεμίαν
πόλιν
τῶν
Ἀμφικτυονίδων
ἀνάστατον
ποιήσειν (Aschin.
παραπρ. § 115). Vgl. 311. Wie Äschylos Ag. 463 dem Eroberer und Städtezer- störer flucht, so verabscheut er hier Bruderkriege der Griechen.
73.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-55
χέουσαν wie Hik. 640
εὐκταῖα
γένει
χεούσας, Hom.
τ 521
ἀηδών . .
ἥ
τε
θαμὰ
τρωπῶσα
χέει
πολυηχέα
φωνήν.
δόμους
ἐφεστίους wie Ag. 842, Häuser mit einer
ἑστία, Familien- häuser.
75.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-56
σχεθεῖν: der absolute Infinitiv zum Ausdruck eines Wunsches ent- spricht dem kindlichen Tone des Gebetes. Vgl. 239, Hom. H 179 Zɛỡ
πάτερ,
ἢ
Αἴαντα
λαχεῖν
ἢ
Τυδέος
υἱόν. Wollet nicht in das Joch der Knechtschaft zwängen" sagt Eteokles wie vorher
μὴ
ἐκθαμνίσητε, da in seinem Sinne die Götter das tun, was sie zulassen. Dindorf vermutet
μήποτ'
ἐνσχεθεῖν.
76.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-57
ξυνά,
κοινά, Schol.
κοινωφελῆ
καὶ
ὑμῖν
καὶ
ἡμῖν
νομίζω
λέγειν. Die ionische Form
ξυνός findet sich noch Hik. 372 und Soph. Ai. 180, sonst nirgends bei den Tragikern.
77.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-58
Eine sinnreiche Gnome, deren Gedanken auch Aristoteles Rhet.
Η 17 ausspricht:
υπερηφανώτεροι
μὲν
οὖν
καὶ
ἀλογιστότεροι
διὰ
τὴν
εὐτυχίαν
εἰσίν,
ἓν
δὲ
ἀκολουθεῖ
βέλτιστον
ἦθος
τῇ
εὐτυχία,
ὅτι
φιλόθεοί
εἰσι
καὶ
ἔχουσιν
πρὸς
τὸ
θεῖόν
πως
πιστεύοντες
διὰ
τὰ
γιγνό-
μενα
ἀπὸ
τῆς
τύχης. Eteokles hinab in die Stadt, um der Mah- nung des Boten gemäß 57f. die Führer für die sieben Tore auszu- wählen.
78-164.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-59
Parodos, welche die Schrecken einer belagerten und dem Sturm entgegensehenden Stadt mit solcher Kraft und sinnlicher Lebendigkeit des Ausdrucks vor die Augen führt, daß wir das kriegerische Treiben vor den Mauern ebenso vor uns sehen, wie im Agamemnon die Kassandraszene uns zu Zuschauern der Vorgänge im Hause macht. Zu der Kraft des Ausdrucks kam bei der Auf- führung noch die Veranschaulichung durch die
σχήματα
ὀρχήσεως, wie bei Athen. I S. 22 A berichtet wird,
ὅτι
Τελέστης
ὁ
Αἰσχύλου
ὀρχηστής
οὕτως
ἦν
τεχνίτης
ὥστε
ἐν
τῷ
ὀρχεῖσθαι
τοὺς
Ἑπτὰ
ἐπὶ
Θήβας
φανερὰ
ποιῆσαι
τὰ
πράγματα
δι
ὀρχήσεως. Von diesem Telestes heist es dort weiter:
πολλὰ
ἐξεύρηκε
σχήματα,
ἄκρως
ταῖς
χερσὶ
τὰ
λεγόμενα
δεικνύς. Auf diese
χειρο-
νομία weist z.
Β.
ὅδε 80 hin. Das Ganze zerfällt in 4 Teile: im ersten (78-106) kommen die zwölf Choreuten einzeln zum Vortrag, wie sie der Reihe nach entweder einzeln oder, was wahrscheinlicher ist, in drei Gruppen zu je 4 Personen auf- treten (
σποράδην wie Eum. 244 1.). Der Chor besteht ja aus Jungfrauen, Bürgerstöchtern, welche in ihrer Angst zu den Altären der Götter flüchten, also vorher noch nicht versammelt sind. Im zweiten Teile (107—134) singen, wie die drei gleichen Verse 112, 116, 119 = 126, 130, 133 erkennen lassen, die drei
στοίχοι nacheinander die Strophe und ebenso die Antistrophe. Den dritten Teil (135–151) tragen die beiden Halbchöre vor, nur in die Weherufe brechen alle zusammen aus. Den letzten Teil (152-165), ein Gebet, spricht der Gesamtchor. Die Wahl von Jungfrauen er- klärt der Schol. gut:
εὐπτόητον
ἡ
τῶν
παρθένων
ἡλικία,
μάλιστα
δὲ
πρὸς
πολιορκίαν.
78-106.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-60
erster Teil, welcher das Auftreten des Chors motiviert.
78.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-61
Um zwei Dochmien herzu- stellen läßt Dindorf
νεόκοτα vor
θρέομαι ausgefallen sein. In betreff des dochmischen Versmaßes be- merkt der Schol. (zu 98):
ὁ
ὀκτά-
σημος
ῥυθμὸς
οὗτος
πολύς
ἐστιν
ἐν
τραγῳδία
καὶ
ἐπιτήδειος
πρὸς
θρή
νους
και
στεναγμούς.
79.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-62
μεθεῖται
στρατός: Schol.
οἷον
ἀφεῖται
ὁ
ὄχλος
ἀπὸ
τοῦ
στρατο-
πέδου.
οἷον
ἤδη
τὴν
ὁρμὴν
ποιοῦνται
ἐπὶ
τὴν
πόλιν
ἡμῶν
οἱ
πολέμιοι.
ταῦτα
δὲ
φανταζόμεναι
λέγουσιν
ὡς
ἀληθῆ.
80.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-63
πρόδρομος erklärt der Schol. hier (
πολὺς
ἔμπροσθεν
λαὸς
ἱππότης) und 195 (
προτρέχουσα
τῶν
ἄλλων) im Sinne von vorauseilend", in welchem es in der unechten Partie Eur. Iph.
Α. 424
ἐγὼ
δὲ
πρόδρομος
σῆς
παρασκευῆς
χάριν
ἥκω ge- braucht ist. Aber jedenfalls be- deutet es an der zweiten Stelle rasch vorwärts laufend" wie Soph. Ant. 108
φυγάδα
πρόδρομον.
81.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-64
πείθει
με, beweist es mir, tut es mir kund.
82.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-65
Ein Bote ohne Sprache (Oxymoron), aber deutlich und wahr (Schol.
ἄφωνος
μὲν
οὖσα,
σαφῶς
δὲ
ἀγγέλλουσα). Vgl. Hik. 186
ὁρῶ
κόνιν,
ἄναυδον
ἄγγελον
στρατοῦ, Theogn. 559
ἄγγελος
ἄ-
φθογγος von Feuerzeichen und zu 64.
83-84.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-66
ἰδὲ
δὲ
γᾶς
ἐμᾶς
πεδί
ὁπλόκτυπ᾽
ὠτὶ
χρίμπτει
βοάν (horch! die von Pferdehufen dröhnende Ebene meines Landes läßt den Ton davon an mein Ohr dringen) nach dem Schol.
καὶ (
ιδέ als Konjunktion aufgefat)
τὰ
τῆς
γῆς
δέ
μου
πεδία
κατακτυπούμενα
τοῖς
ποσὶ
τῶν
ἵππων
ποιεῖ
μου
προσπελάζειν
τὸν
ἦχον
τοῖς
ὠσίν für den überlieferten Text
ἕλεδέμας
πεδιοπλοκτύπος
τί
χρίμπτεται
βοᾶ (
πεδί᾽
ὁπλόκτυπ Seidler, at jüngere Handschriften,
χρίμπτει
βοάν Ritschl). Mit
χρίμπτει
τι
βοάν vgl. Prom. 739
γυν
αλι
στόνοις
χρίμπτουσα
ῥαχίαισιν.
ποτᾶται (
βοά) wie Hik. 665
ἐκ
στομάτων
ποτάσθω
φιλότιμος
εὐχά. Der leichtbeschwingte Ton braust wie ein unbezwinglicher an die Felsen schlagender Wasserfall. Un- genau Schol.
τοῦ
καὶ
ὄρη
ῥηγνύντος. Zum Gleichnis vgl. Hom. 452 ff.
87.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-67
ὄρμενον (das heranziehende Unheil): die epische synkopierte Form, hier von Enger für
ὀρόμενον gesetzt, ist an drei Stellen, unten 110, Ag. 1408, Hik. 428, um der antistrophischen Responsion willen für
ὀρόμενος (oder
δρώμενος) her- gestellt worden.
88.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-68
Die Worte
βοᾷ
ὑπὲρ
τειχέων, welche nicht gut in den Zusammen- hang passen (Schol.
μετὰ
βοῆς, also mit Geschrei, das über die Mauern dringt" ?), rühren wahrscheinlich von einer erklärenden Beischrift zu
ποτᾶται 84 (
βοὰ
ὑπὲρ
τειχέων) her, da sich
ὑπὲρ
τειχέων schwer attri- butiv mit ẞog verbindet.
89.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-69
λεύκασπις ist auch bei Sopho- kles (Ant. 106) und Euripides (Phoen. 1099) das Epitheton des Argivischen Heeres, das wohl aus der epischen Poesie stammte. Mit
λεύκασπις wird zugleich das Fußvolk in Gegensatz zur Reiterei (80) bezeichnet.
90.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-70
ευτρεπής (vorbereitet, kampf bereit) auch Eur. Hik. 392 vom Heere. Mit
εὐτρεπῆ
ἐπὶ
πτόλιν
διώκων
πόδα für
εὐτρεπὴς
ἐπὶ
πτόλιν
διώ-
κων stellt Weil zwei Dochmien her. Darin ist
εὐτρεπῆ von der Person übertragen. Mit
διώκων (rasch be- wegend)
πόδα vgl. 358, Eum. 406
διώκουσ᾽
ἦλθον
ἄτρυτον
πόδα.
93.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-71
Schol.
πότερον
πρόσφυγες
τῶν
πατρῴων
ξοάνων
γενώμεθα
ἢ
ἄλλο
τι
πράξωμεν; Daraus hat Volkmann das in den Handschriften fehlende und zur Herstellung eines zweiten Dochmius nötige
πάτρια entnommen,
Πότερα (
πότερον) ohne folgendes
ἤ auch Pers. 242, Ag. 286. Hier wird die zweite Frage durch die folgende Erwiderung beiseite geschoben.
95.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-72
εὔεδροι (306) „,mit herrlichen Stätten (Altären), wie
ἕδραι,
ἕδη von Altären mit Standbildern und Tempeln gesagt wird. Der Hiatus nach dem Vokativ wie nach einer Interjektion.
96.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-73
ἀκμάζει, es ist höchste Zeit, vgl. Cho. 722
νῦν
γὰρ
ἀκμάζει.
Ζυ
ἔχεσθαι vgl. Hesych.
ἔχεται·
ἀντι-
λαμβάνεται.
97.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-74
ἀγάστονοι: Schol.
τί
ἑστῶτες (vielmehr
ἑστῶσαι)
στενάζομεν
καὶ
οὐχ
ἱκετεύομεν.
ว
98.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-75
Nicht
ἆρα
φανταζόμεθα
ἢ
ἀληθῶς
ἀκούομεν; sondern s. V. a. ,ihr müßt es hören". 997.
πέπλων
λιτανά für
πέπλους
λιτανούς wie
φωτῶν
ἀθλίων
ἱκτήρια Soph.
Ο.
Κ. 923.
πότ',
εἰ
μὴ
νῦν: vgl. Aristoph. Wesp. 402
πότε
δ',
εἰ
μὴ
νῦν,
ἐπαρήξετε
μοι; Gefälliger wird das Versmaß bei der Um- stellung von Lowinski:
εἰ
μὴ
νῦν,
πότ'.
ἀμφέξομεν, Fut. zu
ἀμπέχω wie Eur. Kykl. 344
λέβητα
ος
ζέσας
σὴν
σάρκα
διαφόρητον
ἀμφέ-
ξει
καλῶς: „wann, wenn nicht jetzt, werden wir die Bilder der Götter mit Gewändern und Kränzen, die wir als Bittopfer darbringen, um- hüllen?" Schol. ¿védvov yàc_nai
πέπλους
τὰ
ἀγάλματα unter Hin- weis auf Hom. Z 271. So wurde der Athena ein Prachtgewand von Athenischen Frauen und Jungfrauen gewebt und bei den Panathenäen geweiht.
101.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-76
δέδορκα: Schol.
μετήγαγε
τὰς
αἰσθήσεις
πρὸς
τὸ
ἐναργέστερον. Überhaupt werden die Begriffe des Glänzens und Leuchtens auf Stimme und Ton übertragen. Vgl. Soph.
Ο.
Τ. 186
παιὰν
δὲ
λάμπει, Phil. 202
προυφάνη
κτύπος. —
οὐχ
ἑνός wie non unus für permulti. Vgl. zu 681.
102-103.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-77
Eine bakchische Dipodie und Tripodie auch Eum. 791f.
παλαίχθων: Schol.
ἐκ
πολλοῦ
κληρω-
σάμενος
τήνδε
τὴν
γῆν.
τιμᾶται
γὰρ
παρὰ
Θηβαίοις
ο
Αρης
και
Ἄρειον
τεῖχος
καὶ
᾿Αρητιὰς
κρήνη
παρὰ
αὐτοῖς. Der Drache, welchen Kadmos tötete, war ein Sohn des Ares Eur. Phoen. 658 (der Blitz ist ein Sohn der Gewitterwolke). yav, welches im Med. fehlt, ist nach jüngeren Handschriften ergänzt.
104-105.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-78
Zwei Dochmien lassen sich mit
ἰὼ
χρυσοπήληξ,
ἔπιδ'
ἰδὲ
πόλιν herstellen (
Ζω Seidler;
δαῖμον hat Paley getilgt). —
χρυσεοπήληξ (mit goldenem Helme) heißt Ares Hom. Hymn. VIII 1. Mit
ἔπιδ᾽
ἐδέ vgl.
κατίδετ᾽
ἴδετε,
ὑπάκουσον
ἄκουσον,
ἀπωλέσατ'
ὠλέσατε u. a. bei Euri- pides, welcher vor allen solche Ver- dopplungen liebt. Schol.
ἠθικὸν
τὸ
δὶς
ἀναφωνῆσαι.
δειλίαν
γὰρ
ἐμ-
φαίνουσι
διὰ
τούτου. Vielmehr ist diese Wiederholung der Ausdruck eindringlicher Bitte oder Aufforde- rung wie
πίθεσθέ
μοι
πίθεσθε Prom. 290,
δίαινε
δίαινε Pers. 1039,
ἔγειρ᾽
ἔγειρε
Εum. 140 u. a.
106.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-79
τεάν hat Lachmann ergänzt.
εὐφιλήταν, eine poetische Form wie
περικλύστα Pers. 599,
περιρ-
ρύτας Eum. 77,
δυσοίστα ebd. 792. Vgl. zu 125.
107-134.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-80
zweiter Teil, dessen drei Abschnitte durch den Schluß- rhythmus ge- kennzeichnet werden. In der Strophe werden die Götter in ihrer Gesamt- heit und Zeus, in der Antistrophe die besonderen Schutzgottheiten des Landes, Athena, Poseidon, Ares, Aphrodite, Apollon und Artemis angerufen.
107.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-81
πολίοχοι um des Versmaßes willen für
πολιοῦχοι (
πολισσούχοι). Mit
ἴθ'
αθρόοι für
ἴθ' (sic!)
ἴτε
πάντες hat Steusloff genauere Re- sponsion hergestellt.
108.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-82
Heimsöth schreibt
λεύσσετε für
ἴδετε, womit genaue Responsion gewonnen und der Hiatus beseitigt wird.
109.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-83
ἱκέσιον
ὑπὲρ
δουλοσύνης, in- ständig bittend um Abwendung der Knechtschaft, wie Soph. O. T. 187
ὧν
ὅπερ . .
εὐῶπα
πέμψον
ἀλκάν.
110.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-84
κῦμα
ἀνδρῶν wie
κῦμα
φω-
τῶν 1069.
δοχμολόφων: Schol.
τῶν
ἐπινευόντων
τοὺς
λόφους.
ἐν
γὰρ
τῇ
κινήσει
συμβαίνει
πλαγιά
ζεσθαι
τοὺς
λόφους, nach Hom.
Π 216
ψαῦον
δ'
ἱππόκομοι
κόρυθες
λαμπροῖσι
φάλοισιν
νευόντων. Im Hinblick auf
λευκολόφας Phoen. 119,
γοργολόφας Aristoph. Ach. 567 hat Brunck hier
δοχμολοφᾶν ge- schrieben.
111.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-85
Schol.
καχλάζει
οὐ
βορέου
ἢ
νότου
πνοῇ,
ἀλλὰ
τῇ
τοῦ
Ἄρεως, zu 64. Vielleicht
παφλάζει nach Hom. N 798
κύματα
παφλάζοντα
πολυφλοίσβοιο
θαλάσσης, braust und schäumt", nicht,, plätschert", wie Eur. Hipp. 1211
κῦμα
πέριξ
ἀφρὸν
πολὺν
παφλάζον (für
καχ-
λάζον) zu schreiben sein dürfte.
112.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-86
πάντως, welches in den Hand- schriften nach
παντελές steht und um des Versmaßes willen umgestellt ist, gehört zu
ἄρηξον: Schol.
πάν-
τως
καὶ
ἡμῖν
βοήθησον,
ὥστε
μὴ
ὑπὸ
τῶν
πολεμίων
ἅλωσιν
γενέσθαι.
παντελές, Schol.
πάντων
ἔχων
τέλος, vgl. Ag. 1486.
113.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-87
ἄρηξον (
πόλει)
δαΐων
ἄλωσιν wie Eur. Med. 1275
αρῆξαι
φόνον
δοκεῖ
μοι
τέκνοις.
115.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-88
κυκλοῦνται wie 233, vgl. Pers. 461
ἀμφὶ
δὲ
κυκλοῦντο
πᾶσαν
νῆσον (d. i.
αμφεκυκλοῦντο).
βρόμος ist für das wenig besagende póßos gesetzt. So er- hält der Satz Beziehung zum Vor- hergehenden (Begründung der Wahr- nehmung, daß die Feinde die Stadt umzingeln) und zum Folgenden, worin das Getöse weiter ausge- führt wird. Wakefield
ψόφος, aber
ψόφος wird nicht vom Waffen- geklirr gesagt. Vgl. dagegen Prom. 439
δάϊος
στρατὸς ·
βρέμων
ἐν
αἰχμαῖς, Eur. Herakl. 832.
116.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-89
διάδετοι
δέ
τοι
γενῦν
ἱππιᾶν (die durch die Gebisse der Pferde gezogenen Zäume) für
διαδέτοι
γε-
νύων
ἱππείων Dindorf. Mit
γενῦν vgl.
Ἐρινῦν für
Ερινύων Eur. Iph. T. 931 u. a.
117.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-90
μινύρονται L. Dindorf für
κινύρονται nach Hesych.
μινύρονται·
προφωνοῦσι,
προλέγουσι, welche Erklärung unserer Stelle entspricht (das Klirren der Gebisse weissagt uns Tod und Verderben).
119.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-91
δορυσσῷ
σαγᾷ (aus dem Heere durch ihre kriegerische Rüstung hervortretend Vorbe- reitung der späteren Beschreibung durch den Boten) für
δορυσσόοις
σαγαΐς nach den Spuren der ersten Hand
δορυσσόοι * * * * * *
σ (
δορυσσόοι
σαγᾶι). Vgl. Pers. 243
φεράσπιδες
σαγαί, Eur. Herakl. 699
ὁπλίτην
κόσμον.
ἑβδόμαις für
ἑπτά wie
δεκάτους für
δέκα Hom.
Θ 404
οὐδέ
κεν
ἐς
δεκάτους
περιτελλομένους
ἐνιαυτούς.
121.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-92
κράτος wie Ag. 624
τῆσδε
γῆς
φίλον
κράτος von Menelaos.
122.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-93
φυσίπολις wie Hom. Z 305
πότνι
Αθηναίη,
φυσίπτολι,
δια
θεάων.
123.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-94
ὅ
τε
ἄναξ steht als Voka- tiv wie Ag. 514
νῦν
χαῖρε
μὲν
χθών,
χαῖρε
δ᾽
ἡλίου
φάος
ὕπατός
τε
χώρας
Ζεὺς
ὁ
Πύθιός
τ᾽
ἄναξ, Soph. Phil. 986
ὦ
Λημνία
χθὼν
καὶ
τὸ
παγκρατὲς
σέλας. Vgl. zu 70.
ἵππιος hief Poseidon als Schöpfer oder Bezähmer des Rosses und
εὑρετὴς
τῆς·
ἱππικῆς. Als
ἵππιος wurde er mit der
Ἀθηνᾶ
ἱππία im attischen Kolonos verehrt (Schol. zu Soph.
Ο.
Κ. 711).
124.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-95
Ιχθυβόλοις
μάχαν
ἀποσοβῶν
κέντροις (mit dem fischstachelnden Dreizack das Kampfgetümmel fort- scheuchend) ist zur Herstellung des Versmaßes gesetzt für
ιχθυβόλῳ
μαχανᾷ
Ποσειδῶν
ἰχθυβόλω
μάχαν
αποσόβει
κέντρω R. Merkel). Vgl. Hesych.
ιχθυόκεντρον
τρίαιναν. Der Gott soll mit der ihm eigen- tümlichen Waffe Hilfe bringen. So soll Soph. O. T. 202 Zeus mit dem Blitze, Apollon mit dem Bogen, Artemis und Dionysos mit Fackeln Beistand leisten.
125.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-96
ἐπίλυσιν
φόνων
ἐπίλυσιν
δίδου eine besonders im doch- mischen Versmaße beliebte Weise der Wiederholung, vgl. 156, 770 ff., 887f., Cho. 156
κλύε
δέ
μοι
σέβας,
κλύ᾽,
ὦ
δέσποτ᾽
ἐξ
ἀμαυρᾶς
φρενός, Eur. Hipp. 836
τὸ
κατὰ
γᾶς
θέλω,
τὸ
κατὰ
γᾶς
κνέφας.
126.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-97
Der Ausruf
φεν
φεν bezieht sich auf die doppelte Bedeutung von
κηδείαν, welches nicht blog die verschwägerte", was es hier eigentlich heißen soll, sondern auch die der Totentrauer verfallene, dem Untergang geweihte" be- zeichnet. Den gleichen Doppelsinn hat
κῆδος Ag. 702. ·
κηδείαν ist für
ἐπώνυμον
Κάδμου um des Metrums willen sowie im Hinblick auf das folgende
κήδεσαι
ἐναργώς gesetzt.
127.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-98
Schol.
κηδεστὴς
ἐναργῶς
γενοῦ.
Αρμονίαν
γὰρ
τὴν
Αφροδίτης
καὶ
Ἄρεως
εἶχεν
Κάδμος. Die Ver- wandtschaft (
κῆδος) bewähre sich als Sorge (
κῆδος). · Ähnlich 8f.
128.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-99
Das epische
ὥστε auch 488, 738, 1047 und öfters bei Äschylos nicht bloß in lyrischen und ana- pästischen Partien, sondern auch im Trimeter Pers. 300, Eum. 25, 1025.
προμάτωρ (
ει): als Mutter der Harmonia, der Gemahlin des Kadmos, ist Aphrodite Ahnmutter des Kadmeischen Stammes. Vgl. Soph.
Ο.
Τ. 1
ώ
τέκνα,
Κάδμου
τοῦ
πάλαι
νέα
τροφή.
130.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-100
λιταῖσι
θεοκλύτοις mit fehent- lichen Rufen zu dir, Göttin.
131.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-101
ἀυτοῦσαι (für
ἀπύουσαι um des Versmaßes willen Seidler), an- rufend wie Eur. Hipp. 167
τὴν
δ᾽ . .
οὐρανίαν..
ἀύτευν.
132.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-102
Λύκειος ..
ἀντίτας (gesetzt für
αυτᾶς, Aktiv zu
ἄντιτος, also 8. V. a.
ἄντιτα
ἔργα
τελῶν nach Hom. e 51, vgl.
τίτας Cho. 65): ,werde den Feinden ein wölfischer Wiedervergelter unserer Klagen". Schol.
ὥσπερ
λύκος
αὐτοῖς
ἐφόρμησον
ἀνθ'
ὧν
ἡμεῖς
νῦν
θρηνοῦμεν. Äschylos leitet also den Beinamen des Apollon
Λύκειος von
λύκος ab wie Sophokles El. 6
τοῦ
λυκοκτόνου
θεοῦ
ἀγορὰ
Λυκεῖος und benützt den Bei- namen für den Gedanken (zu 8 f.). Vgl. Hor. epist. II 2, 28 vehemens lupus et sibi et hosti iratus pariter.
134.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-103
ὦ
Λατωίς,
εὐτυκάζου (s. V. 2.
ἑτοιμάζου, rüste dich, halte dich bereit) für
ὦ
Λατογένεια
κούρα,
τόξον
ἐντυκάζου (
Λητωίς Seidler,
εὐτυκάζου L. Dindorf nach Hesych.
εὐτυκάζου·
εὔτυκ(
τ)
ον
ἔχε,
ἕτοιμον).
135-151.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-104
dritter Teil: Die Angst der Jungfrauen steigert sich, da sie das Rasseln der Streitwagen, das Schwingen der Lanzen, den Steinhagel gegen die Zinnen der Mauern vernehmen, und ihr Flehen zu den Göttern wird immer ein- dringlicher.
138.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-105
Schol.
χνόαι
τὰ
ἀκραξόνια,
περὶ
ἃ
αἱ
χοινικίδες
οἱ
παραξονῖται (die Naben)
λεγόμενοι und Schol. zu Soph.
Εl. 745
ἔθραυσε
δ᾽
ἄξονος
μέσας
χνόας:
τὸ
λεπτὸν
μέρος
τοῦ
ἄξονος
τὸ
τριβόμενον
ὑπὸ
τῆς
χοινικίδος. Weil die Schwere des Wagens auf der Achse ruht (
βριθο-
μένων,
βαρυνομένων), knarrt die Achsenspitze (zvón) (Hom. E 838 (
χνόη)
μέγα
δ'
ἔβραχε
φήγινος
ἄξων
βριθοσύνῃ), indem sie sich an der Radbüchse (
σύριγξ) reibt. Vgl. 188
σύριγγες
ἔκλαγξαν
ἑλίτροχοι.
139-140.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-106
Die Umstellung von
ἓ
ἓ
ἓ
ἔ und die Ergänzung dieser Inter- jektion nach 146 stellt volle Sym- metrie her.
141.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-107
δ', welches der Med. nach
δοριτίνακτος hat, fehlt in einer jüngeren Handschrift. Die vom Speerschwingen erschütterte Luft saust zu dem Knarren der Wagen".
142.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-108
ἄμμι für
ἡμῖν wie
ὄμμε für
ὑμᾶς Eum. 623, Soph.
Αnt. 846. —
πάσχει
γενήσεται: was ist unserer Stadt zu erleiden bestimmt? was wird noch geschehen?"
143.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-109
πο wie Cho. 256
καὶ
ποῖ
τελευτᾷ
καὶ
καρανοῦται
λόγος u.
δ. bei
τελευτᾶν: y,zu welchem Ende noch führt es die Gottheit hin- aus?"
145.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-110
Die Steine werden nach der Höhe der Mauer, wo die Ver- teidiger stehen, geschleudert. Vgl. Tac. hist. II 22, Caes. b. Gall. II 6. Schol.
ἀκροβολίζεσθαί
ἐστι
τὸ
ἐν
πολέμῳ
συμβολῆς
προκατάρχεσθαι. -
ἀκροβόλων
τα
ακρόβολος, nicht zu
ἀκροβόλος (Hesych.
ακροβόλοι·
ἀκον-
τισταί,
τοξόται). Ansprechend aber schreibt A. Ludwig
ἀκροβόλος. — Der Gen. ist abhängig von
λιθὰς
ἔρχεται wie von
λιθοβολείται und den Ver- ben des Zielens.
λιθάς (Steinhagel) gebildet wie
νιφάς,
φυλλάς,
αἱμάς. Blaydes vermutet
νιφάς nach 197 u. Eur. Androm. 1129
πυκνῇ
δὲ
νιφάδι
πάντοθεν
σποδούμενος. Ther · umgekehrt, wie 198 zeigt.
148-149.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-111
(
Απολλον),
παῖ
Διὸς
ὅθεν (für
καὶ
Διόθεν van den Bergh)..
ἐν
μάχα s. v. a.
ὅθεν (
ἐξ
οὗ)
τέλος
ἐν
μάχα
κραίνεται, von dem des Krieges hehres Ziel im Kampfe be- schieden wird.
150.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-112
Ὄγκα
ἡ
Ἀθηνᾶ
παρὰ
Θη
βαίοις.
ἐπεύχεται
δὲ
τὴν
ἐπιχώριον
᾿Αθηνῶν,
ὡς
ὁ
Θετταλὸς
Ζεῦ
ἄνα (Hom.
П 233) nai d
Λύκιος
η
κλύθι,
ἄναξ,
ὅς
που
Δωδωναίε 66
Λυκίης" (ebd. 514)
καὶ
ὁ
Ἴλιος
Ζεῦ
Ἴδηθεν
μεδέων" (
Ω 308).
Ογκαία
Αθηνᾶ
τιμᾶται
παρὰ
Θη
βαίοις,
Ὄγκα
δὲ
παρὰ
τοῖς
Φοίνιξιν.
καὶ
Ὀγκαῖαι
πύλαι (474).
μέμνηται
καὶ
᾿Αντίμαχος
καὶ
Ῥιανός.
Φοίνιξ
δὲ
ἄνωθεν
ὁ
Κάδμος. Daza Paus.
ΙΧ 12, 2
Ὄγκα
κατὰ
γλῶσσαν
τὴν
Φοινίκων
καλεῖται. Ursprünglich der Aphrodite identisch ward sie von den Hellenen wegen ihrer krie- gerischen Natur als Athena be- zeichnet. Vgl. Hermes II S. 280. Ein Dochmius läßt sich mit
Ὄγκα
πρὸ
πτόλεως oder
Ὄγκα
πρὸς
πύλαις herstellen; aber es fehlt die genaue Responsion und das Fol- gende scheint auf
Ὄγκα
ἑδρὶς
πυλών (Hesych.
ἑδρίς·
ἑδραῖος) oder vielmehr
Ὄγκα
ἕδρα
πυλῶν hinzu- weisen (
ἕδρα ist dann von
ἐπί in
ἐπιρρύου abhängig: „,zu deinem Sitz an einem Tore hinzu"). Jeden- falls scheint der Sinn zu sein:,,du hast an einem Tor eine geweihte Stätte (488); beschütze mit diesem Tore auch die übrigen". —
ἐπιρρύου mit kurzem v wie 290, 809. in
152-165.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-113
vierter Teil, welchem der Chor alle Götter zum Schutze des Landes herbeiruft.
152.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-114
Schol.
κατὰ
πάντα
βοηθοί, richtiger Hesych.
παναρκές·
ἰσχυρόν,
παντοδύναμον, allvermögend.
155-156.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-115
Gebet die Stadt nicht als eine speerbedrängte (eroberte,
δο-
ριάλωτον, vgl.
δορὸς
ἄγραν 309) einem fremdredenden Heere preis". Schol.
τῷ
μὴ
βοιωτιάζοντι (in äolischem Dialekt).
ἐπειδὴ
δὲ
Ἕλληνες
καὶ
οἱ
Ἀργεῖοι,
οὐκ
εἶπεν
βαρβαροφώνῳ. Des Dialektunter- schiedes wird auch Cho. 561 ge- dacht:
φωνὴν
ἥσομεν
Παρνησίδα,
γλώσσης
αϋτὴν
Φωκίδος
μιμουμένω.
157.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-116
πανδίκως, in aller Treue. Vgl.
Εum. 807
ἐγὼ
γὰρ
ὑμῖν
παν-
δίκως
ὑπίσχομαι.
158.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-117
χειροτόνους, von dem Beten- den übertragen. Schol.
Ὅμηρος,
χεί
ρας
ἀνασχόντες" (
Θ 347).
160.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-118
λυτήριοι, erlösend.
ἀμ-
φιβάντες (schirmend): Schol.
παρὰ
τὸ .,
ὃς
Χρύσην
αμφιβέβηκας (Hom. A 37).
161.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-119
φιλοπόλεις,
ἐστέ.
162.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-120
Schol.
μελέτην
ἔχετε
τῶν
ἱερῶν
δημοσίων·
ἔλθετε (für
ἀρήξατε Enger), kommt zu Hilfe, wie Soph. O. T. 167
τρισσοὶ
ἀλεξίμοροι
προφάνητε
μοι,
εἴ
ποτε
ἔλθετε
καὶ
νῦν.
164.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-121
φιλοθύτων
ὀργίων, der opfer- frohen Weihen, der freudig (und dargebrachten Opfer. reichlich) Blaydes vermutet
πολυθύτων, un- nötig.
166-274.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-122
erstes Epeisodion. Eteokles, welcher die im Volke durch die Angstrufe der Jungfrauen (des Chors) entstandene Entmuti- gung wahrgenommen hat (174f.), kommt zurück, weist die Jung- frauen zurecht und lehrt sie die rechte Weise des Gebetes. Die Szene dient der Charakteristik des Eteokles.
165.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-123
θρέμματα, Brut, Gezücht, wie Soph.
Εl. 622
ὦ
θρέμμ'
ἀναιδές, Eur. Androm. 261
ὦ
βάρβαρον
σὺ
θρέμμα.
167.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-124
Schol.
καθ'
ὑπόκρισιν (d. i. ironisch)
ἀναγνωστέον,
ἢ
ὡς
ἐν
ἐρωτήσει
μετ'
ἐπιτιμήσεως, natürlich das letztere, da
ὑμᾶς
ἐρωτῶ vor- hergeht. -
ἀρωγά für
ἄριστα Weil: kann das helfen und dem Staat zum Heile sein?"
169.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-125
πρὸς
βρέτη
θεῶν: die Prä- position wird bei den Tragikern häufig nachgestellt, wenn eine attri- butive Bestimmung folgt, hier der Gen. wie Prom. 680
ποίμνας
βου-
στάσεις
τε
πρὸς
πατρός.
170.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-126
σωφρόνων
μισήματα erklärt der Schol. (
ταῦτα,
προσπίπτειν
τοῖς
ξοάνοις
καὶ
βοᾶν wohl mit Recht als Apposition zum Inhalt des vor- hergehenden Satzes. Denn das vor- ausgehende
θρέμματ'
οὐκ
ἀνασχετά ist der Auffassung als Vokativ nach Eum. 73, wo die Erinyen
μισήματ'
ἀνδρῶν
καὶ
θεῶν
Ὀλυμπίων heißen, und Soph.
Εl. 289
ὦ
δύσθεον
μίσημα nicht günstig.
171.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-127
ἐν
εὐεστοί
φίλῃ auch Ag. 920. Schol.
εὐδαιμονία,
εὐετηρία, Hesych.
εὐεστώ·
εὐθηνία,
ἀπὸ
τοῦ
εὖ
εἶναι.
173.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-128
κρατοῦσα: aus
γυναικείῳ er- gänzt sich
γυνή (generell): „hat die Frau die Oberhand, so ist sie ein trotziges Wesen, mit dem nie- mand auskommen kann; glaubt sie sich in Gefahr, so ist sie im öffent- lichen wie im Familienleben ein noch größeres Unheil (d. h. im Glücke übermütig, im Unglück gleich ver- zagt). Ähnlich Eur. Fragm. 276
γυναῖκές
ἐσμεν·
τὰ
μὲν
ὄκνω
νικώ-
μεθα,
τὰ
δ᾽
οὐκ
ἂν
ἡμῶν
θράσος
ὑπερβάλοιτό
τις.
175-176.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-129
καὶ
νῦν (gern nach
ἀεὶ
μέν), wenn zur allgemeinen Regel ein besonderer Fall als Bestätigung hinzugefugt wird. -
διαδρόμους von den Personen, welche ängstlich durcheinanderlaufen, übertragen: ihr habt durch euer ängstliches und lärmendes Hin- und Herrennen den Bürgern feige Entmutigung beigebracht" (
διερροθήσατε:
διὰ
τοῦ
θορύβου
ἐμβεβλήκατε Schol., der vielleicht
διερροθήκατε gelesen hat).
177.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-130
Hesych.
ὀφέλλεται·
αὔξεται. Vgl. 235.
178.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-131
ὑπ'
αὐτῶν (d. i.
ἡμῶν
αὐτῶν), eine jüngere Handschrift für vo'
αὑτῶν. Nach diesem Vers bieten jüngere Handschriften den Vers
τοιαῦτα
τἂν
γυναιξὶ
συνναίων
ἔχοις, der ergänzt wurde, also die V. 182 f. nach 181 umgestellt waren. Denn daß diese vor 178 ihren Platz haben, zeigt
ἀρχῆς
τῆς
ἐμῆς. 1791.
μέλει
γάρ begründet nicht das Vorhergehende, sondern das folgende Verbot. Vgl. Hom. Z 490
ἀλλ᾽
εἰς
οἶκον
ἰοῦσα
τὰ
σ'
αὐτῆς
ἔργα
κόμιζε . .
πόλεμος
δ'
ἄνδρεσσι
μελήσει, in anderem Sinne
πόλεμος
δ'
ἄνδρεσσι (den Menschen)
μελήσει Y 137.
ἔνδον
κτέ. d. h. bleibe im Hause, auf daß du keinen Schaden stiftest.
181.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-132
ἀρχῆς, Regiment, Gebot.
182.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-133
καὶ
ὅ
τι
τούτων
μέσον
ἐστί. Schol.
ἀκύρως
δ'
ἡ
λέξις
τὸ
μετ
αίχμιον. Es bezeichnet nämlich
μετ
αίχμιος eigentlich, in der Mitte von zwei Heeren". Der Schol. fügt hin- zu:
καὶ
δηλοῖ
τὸν
ἀληθῶς
ὀργιζό-
μενον. Die Genauigkeit kennzeichnet die Strenge des Befehls. Ein an- derer Schol. fügt hinzu:
κεκινδύ-
νευται
τῷ
Αἰσχύλῳ
ἐνταῦθα
τὸ
μεταίχμιον.
γένους
γὰρ
ὄντος
τοῦ
ἀνδρὸς
καὶ
τῆς
γυναικὸς
μέσον
ἄλλο
εἶπεν. Vgl. Prom. 117
θεόσυτος
ἢ
βρότειος
ἢ
κεκραμένη. — Mit dem demonstrativen
τῶν vgl.
τῷ 372, 496,
τοὺς 896, 899,
τὰ 1057,
τῷ Eum. 137,
τον ebd. 174.
183.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-134
ψῆφος
ὀλεθρία, Todesurteil. -
βουλεύσεται,
βουλευθήσεται. Her- werden vermutet
διοίσεται nach Hesych.
διοίσεται·
διακριθήσεται. Vgl. Eur. Or. 49, 440
ψῆφος
καθ'
ἡμῶν
οἴσεται
τῇδ'
ἡμέρᾳ, Thuk. IV 74.
184.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-135
λευστῆρα
δήμου
μόρον, Steini- gungstod von Seite des Volkes, vgl.
Αg. 1616
δημορριφεῖς . .
λευσίμους
ἀράς, Soph. Ant. 36
φόνον
δημό-
λευστον, Ai. 253
λιθόλευστον
Αρη. Die Volksjustiz durch öffentliche Steinigung war in alter Zeit nicht selten (vgl. Hom.
Γ 57
ἀλλὰ
μάλα
Τρῶες
δειδήμονες·
ἦ
τέ
κεν
ἤδη
λάινον
ἕσσο
χιτῶνα, Eur.
Οr. 50, 442) und traf noch in den Perser- kriegen den Lykides und seine Familie, als er nach der Einnahme von Athen zum Frieden riet.
185.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-136
In bitterem Tone sagt Eteo- kles: Hast du meine Drohung verstanden oder hast du keine Ohren?" Vgl. Cho. 880
κωφοῖς
ἀυτῶ.
186.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-137
Schol.
ἀπολογοῦνται
διότε
ἐθορύβησαν.
187.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-138
ἁρματόκτυπον
ἔχων (einge- setzt zur Herstellung eines zweiten Dochmius)
ὄτοβον: in betreff der tragischen Fülle des Ausdrucks vgl. 207
ἀστυδρομουμέναν
πόλιν, 716
κτεάνων
χρηματοδαίτας, Eum. 37
ποδωκείᾳ
σκελῶν, außerdem
ἐν
αρ
μάτων
ὄχοις Eur. Iph.
Τ. 370.
188-189.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-139
σύριγγες: zu 137. Vgl. Hik. 187
σύριγγες
οὐ
σιγῶσιν
ἀξονήλατοι.
ἑλίτροχοι: Schol.
περὶ
ἃς
ἑλίστ
σονται
οἱ
τροχοί, besser es knarr- ten die sich drehenden Büchsen der Räder". 1901.
στόμια (für
στόμα Lach- mann)
πυριγενετᾶν
χαλινῶν
ἤπυεν (
ἄπυεν für
αύπνων um des Sinnes wie Versmaßes willen, Lachmann
ἄπυον)
διὰ
ἱππικῶν (Heimsöth
πωλι-
κῶν, ohne Not)
πηδαλίων, das im Feuer gearbeitete (d. i. stählerne, vgl. 925) Zaumgebiß erklirrte bei der Lenkung der Rosse, vgl. Eur. Hipp. 1223
ἐνδακοῦσαι
στόμια
πυρι-
γενῆ
γναθμοις, Or. 820
πυριγενεῖ
τεμεῖν
παλάμα
χρόα.
193-194.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-140
Allegorie mit dem Ge- danken:,,kann das Hin- und Her- rennen Hilfe bringen?"
τί
οὖν: dieser Hiatus findet sich öfters (691, Eum. 903, Hik. 310, Soph. Phil. 100, Ai. 873).
ηύρεν ist gnom. Aorist.
195.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-141
σαλεύματι (gesetzt für * *
ματι von erster,
ἐν
κύματι von zweiter Hand,
πρὸς
κύματι jüngere Handschriften), vgl. Aristoph.Thesm. 872
ποντίῳ
σάλῳ
κάμνοντας
ἐν
χει
μῶνι
καὶ
ναυαγίαις.
196.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-142
πρόδρομος (vorwärts eilend): zu 80. 1971.
θεοῖς
τε
πίσυνος für das hdschr.
πίσυνος
θεοῖς um des Vers- maßes und des Sinnes willen.
νιφάδος von dem Steinhagel nach Hom.
Μ 156
οἳ
δ᾽
ἄρα
χερμαδίοισιν
ἐνδμήτων
ἀπὸ
πύργων
βάλλον .
νιφάδες
δ᾽
ὡς
πῖπτον
ἔραζε. Naber vermutet
λιθάδος nach 144, nicht unwahrscheinlich, da
νιφομένας folgt. —
νιφομένης, nicht
νιφούσης:
Ζεὺς
νίφει, dagegen
νιφὰς
λιθάς)
νίφεται. Zu
βρόμος ergänzt sich bei
ὅτε leicht
ἦν.
200.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-143
δὴ
πότε: die epische Stel- lung, in Prosa
τότε
δή.
202.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-144
ἀλκήν, ihre helfende, schützende Hand. Vgl. Hom.
Δ 249
ὄφρα
ἴδητ'
αἴ
κ'
ἔμμιν
ὑπέροχῃ
χεῖρα
Κρονίων,
Ω 374
ἀλλ᾽
ἔτι
τις
καὶ
ἐμεῖο
θεῶν
ὑπερέσχεθε
χεῖρα,
ξ 184.
203.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-145
στέγειν (Schol.
ἀπείργειν, decken vor)
δόρυ wie
ὄχλον
πύργος
ἀποστέγει 220
στέγων
ἐχθρούς 1000,
στέγων
ἅλα Hik. 141 (Schol.
εἴργων).
204.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-146
ναοὺς
δὲ für das hdschr.
ἀλλ᾽
οὖν, da
ἀλλ᾽
οὖν unpassend ist und
ἐκλείπειν ein Objekt verlangt.
205.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-147
Die Götter verlassen das eroberte Land und suchen sich einen besseren Wohnsitz, vgl. 291, wozu der Schol. bemerkt:
εἴρηται
καὶ
ἐν
Ξοανηφόροις
Σοφοκλέους
ὡς
οἱ
θεοὶ
ἀπὸ
τῆς
Ἰλίου
φέρουσιν
ἐπὶ
τῶν
ὤμων
τὰ
ἑαυτῶν
ξόανα,
εἰδότες
ὅτι
αλίσκεται, Eur. Tro 25
λείπω (Poseidon spricht)
τὸ
κλεινὸν
Ἴλιον
βωμούς
τ'
ἐμούς, Verg.
Αen. II 351 excessere omnes adytis arisque relictis di, Tac. hist. V 13 apertae repente delubri (in Jeru- salem) fores et audita maior hu- mana vox, excedere deos; simul ingens motus excedentium, dagegen Herod. VIII 41
προθυμότερον
ἐξέλι-
πον
τὴν
πόλιν
ὡς
καὶ
τῆς
θεοῦ
ἀπολελοιπυίης
τὴν
ἀκρόπολιν. Vgl. Lobeck Aglaoph. S. 275f., Diels Sibyllin. Bl. S. 78.
206.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-148
Unrichtig der Schol.
μηδέ-
ποτε,
φησίν,
ἐπὶ
τοῦ
ἐμοῦ
βίου
καταλείποιεν
τὴν
πόλιν
οἱ
θεοί. Es ist vielmehr eine Tmesis anzu- nehmen:
ἐμὸν
αἰῶνα (
ἐμὸν
βίον)
καταλίποι.
207.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-149
θεῶν
πανήγυρις: Schol.
τὴν
τῶν
δεῶν
εἰς
τὸ
αὐτὸ
συναγωγὴν
πανήγυριν
τραγικώτερον
εἶπεν, vgl. 237
ξυντέλεια, Hik. 228
πάντων
ἀνάκτων
τῶνδε
κοινοβωμία, ein
θεῖος
ἀγών (Hom.
Η 298).
208-209.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-150
αστυδρομουμέναν von dem Rennen Straße auf Straße ab, vgl. 238
αρπαγαὶ
δὲ
διαδρομᾶν
ὁμαί-
μονες. Schol.
τυφόμενον,
και
όμενον
πολεμίῳ
πυρί. Dazu würde
πύργωμα besser als
στράτευμα pas- sen und die Responsion wird ge- nauer, wenn man
αστυδρομουμέναν
πόλιν
δαΐῳ
θ᾽
ἁπτόμενον
πυρὶ
πύργωμα schreibt. Vgl. Eur. Phön. 287
ἑπτάστομον
πύργωμα
Θηβαίας
χθονός.
212.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-151
μήτηρ: vgl. Theogn. 385
πε-
νίην
μητέρ'
αμηχανίης, Soph.
Αi. 173
ὦ
μεγάλα
φάτις,
μάτερ
αἰσχύνας
ἐμᾶς. Zum Gedanken vgl. Soph. Ant. 676
τῶν
δ᾽
ὀρθουμένων
σώζει
τὰ
πολλὰ
σώμαθ᾽
ἡ
πειθαρχία.
Σωτῆρος: Schol.
γυνὴ
Διὸς
σωτῆρος. Zeus Soter ist also der Vater der
εὐπραξία.
ὧδ'
ἔχει
λόγος auch Cho. 519 im Sinne sic stat sententia. Vgl.
εἴρηται
λόγος Eum. 713 (dixi),
πάντ'
ἀκήκοας
λόγον Soph.
Αi. 480 und zu Ag. 587.
213.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-152
ἔστι, nämlich
ἡ
πειθαρχία ..
μήτηρ.
214.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-153
Wo die Not am größten, ist Gottes Hilfe am nächsten". Eur. Iph.
Τ. 721
ἀλλ'
ἔστιν
ἔστιν
ἡ
λίαν
δυσπραξία
λίαν
διδοῦσα
μετα-
βολάς,
ὅταν
τύχῃ.
215-216.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-154
,,Mögen auch Wolken schweren Kummers über den Augen hangen". Vgl. Soph.
Αnt. 528
νεφέλη
δ᾽
ὀφρύων
υπερ
αἱματόεν
ῥέθος
αἰσχύνει, Eur. Hipp. 173
στυγνὸν
δ᾽
ὀφρύων
νέφος
αὐξάνεται, Cic. Pis. IX 20 frontis tuae nubeculam, Hor. epist. I 18, 94 deme supercilio nubem.
κρίμνημι verhält sich zu
κρεμάννυμι wie
σκίδνημι zu
σκε-
δάννυμι.
217.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-155
τόδ' für
τάδ' Blomfield dem gegen Theben. Sinne entsprechend.
σφάγια Schlachtopfer,
χρηστήρια Opfer für die Opferschau, Schol.
τὰ
εἰς
χρῆσιν
καὶ
θυσίαν
θύματα. Vgl. Hik. 459
δεῖ
κάρτα
θύειν
καὶ
πεσεῖν
χρη-
στήρια.
218-219.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-156
πειρωμένοις, als ob
ανδράσι
προσήκει vorherginge, weil bei
πολεμίων
πειρωμένων eine Unklar- heit entstehen könnte. Dem
πει-
ρωμένοις entspricht das folgende
σοί, welches nach dem Schol.
τῇ yvvaní für oóv hergestellt ist. In gleicher Weise wechselt die Kon- struktion Eum. 411
πᾶσι
δ᾽
ἐς
κοινὸν
λέγω,
βρέτας
τε
τοὐμὸν
τῷδ᾽
ἐφημένῳ
ξένῳ
ὑμᾶς
θ᾽
ὁμοίας
οὐδενὶ
σπαρτῶν
γένει. Zum Ge- danken vgl. Soph.
Αi. 293
γύναι,
γυναιξὶ
κόσμον
ἡ
σιγὴ
φέρει, Eur. Heraklid. 476
γυναικὶ
χὰρ
σιγή
τε
καὶ
τὸ
σωφρονεῖν
κάλλιστον
εἴσω
θ'
ἥσυχον
μένειν
δόμων, Fragm. 927
ἔνδον
γυναικῶν
καὶ
παρ' (1.
πρὸς)
οἰκέτας
λόγος.
220.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-157
διὰ
θεῶν statt des gewöhn- lichen
διὰ
θεούς, wenn es nicht ursprünglich nach der Vermutung von Meineke
διὰ
θεόν geheißen hat: Den Göttern verdanken wir es, daß unsere Stadt noch unbe- zwungen ist und daß die Mauer uns schirmt". Hermann will die Responsion mit
διαὶ
θεῶν her- stellen, aber wahrscheinlich ist der antistrophische Vers nicht in Ord- nung.
αποστέγει: zu 202. un-
222.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-158
Schol.
οὐδεὶς
ταῦτα
ὁρῶν
ἡμᾶς
ποιούσας
μισήσειεν
ἄν: „Wel- ches Verargen ist hierüber willig?" d. i. worin kann es seinen Grund haben (womit kann es ge- rechtfertigt werden), wenn man unser Flehen zu den Göttern tadelt?
223.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-159
φθονῶ,
νεμεσώ. Todt vermutet ansprechend dos für
γένος.
225.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-160
ἕκηλος jungere Handschriften für
εύκηλος, welche Form die Tragiker nur um des Versmaßes willen (577, Soph. El. 241) ge- brauchen.
ἄγαν
υπερφοβοῦ zur Hervorhebung des Übermaßes wie
ὑπερπόλλους
ἄγαν Pers. 796,
ὑπερ-
κόπων
ἄγαν ebd. 829,
ἄγαν
ύπερ-
βριθές Soph.
Αi. 951,
ἄγαν
υπερ-
κόπων Eur. Heraklid. 388.
226.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-161
ποταίνιον (Schol.
πρόσφατον): zur Herstellung der Responsion und des dochmischen Versmaßes schreibt Heimsöth
ποτίφατον und Prien
κλύουσ᾽
ἀνάμιγα
πάταγον.
ἄμμιγα,
ἀναμίξ,
ἀνάμιγδα, durcheinander.
227.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-162
ταρβοσύνῳ
φόβῳ wie Hik 744
περίφοβον
τάρβος.
229.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-163
výv: zu 404.
230.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-164
Hesych.
ἁρπαλίζομαι·
ἀσμε-
νως
δέχομαι: nehmt nicht die Nachricht gierig mit Wehklagen auf".
231.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-165
D. i. Das bringt einmal der Krieg mit sich, Blutvergießen; das läßt sich nicht ändern".
233.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-166
D. i. überhöre es, Schol. xäv
ἀκούῃς,
προσποιοῦ
μὴ
ἀκούειν.
234.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-167
Die Stadt erdröhnt in ihren Grundfesten, so daß man auf die Umzinglung derselben schließen mus“. Schol.
ὡς
κυκλούντων
τὴν
πόλιν
τῶν
πολεμίων
σείεται
ἡ
ἡμε
τέρα
γῆ. Ohne Not Nauck
νέρθεν für
γῆθεν. —
κυκλουμένων (zu 114),
αὐτῶν (
τῶν
πολεμίων), wie häufg. Die Lesart einer jüngeren Hand- schrift
κυκλούμενον verdient des- halb keinen Vorzug.
236.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-168
Dem Zusammenhang scheint eher
πέποιθ' zu entsprechen, wie Heimsöth für
δέδοικ' vermutet.
237.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-169
,,Wirst du nicht stille es unterlassen solches in der Stadt zu verbreiten". Vgl. Soph. Ai. 75
οὐ
σίγ᾽
ἀνέξῃ
μηδὲ
δειλίαν
ἀρῇ; Eur. Hipp. 213
οὐ
μὴ
παρ᾽
ὄχλῳ
τάδε
γηρύσῃ.
238.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-170
ξυντέλεια: Schol.
τὸ
κοινὸν
ἄθροισμα
τῶν
θεῶν,
μεταφορικῶς·
κυρίως
γὰρ
ἡ
τῶν
στρατιωτῶν
ἄ-
θροισις·
τέλος
γὰρ
τὸ
τάγμα.
Ὅμηρος"
ἐλθεῖν
ἐς
φυλάκων
ἱερὸν
τέλος (
Κ 567), Harpokr.
συντελεῖς
οἱ
συνδα
πανῶντες
καὶ
συνεισφέροντες,
τὸ
δὲ
πρᾶγμα
συντέλεια
καλεῖται, hier vielmehr von
τέλος „Weihe“, also ,, heiliger Verein". Vgl. 206. Da der Chor die Bildsäulen der Götter um- fängt, ist die nähere Bestimmung
θεῶν
ξυντέλεια (so schreibt Weil) nicht nötig.
239.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-171
ἐς
φθόρον unser vulgäres zum Henker". Vgl. Soph. O. T. 1146
οὐκ
εἰς
ὄλεθρον;
οὐ
σιωπήσας
ἔσῃ.
240.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-172
θεοὶ
πολῖται s. v. a.
θεοὶ
πο-
λιοῦχοι: Schol.
τοὺς
ἰδίους
καὶ
πα-
τρώους
ἐπικαλοῦνται
θεούς, danach liest Heimsäth
θεοὶ
πατρῷοι. Wegen des Infinitivs zu 75.
241.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-173
Das Schol.
θρηνοῦσα
δῆλον
ὅτι
καὶ
κράζουσα
σὺ
ἡμᾶς
δούλους
ποιεῖς scheint auf
αὔουσα
δουλοῖς hinzuweisen. - Jüngere Hand- schriften geben
κἀμὲ
καὶ
σὲ
καὶ
πόλιν, vgl. Soph.
Ο.
Τ. 64
ή
δ'
ἐμὴ
ψυχὴ
πόλιν
τε
κἀμὲ
καὶ
σ'
ὁμοῦ
στένει, Blomfield vermutet
αὐτὴ
σὲ
δουλοῖς
καμὲ
καὶ
πᾶσαν
πόλιν, Wunderlich
αὐτὴ
σὺ
δουλοῖς
καὶ
σὲ
καὶ
πᾶσαν
πόλιν, jedenfalls läßt sich
σὲ (für
σεαυτήν wie
μὲ für
ἐμαυτήν Hik. 122
ζῶσα
γόοις
με
τιμῶ) nicht entbehren. Vgl. Eur. Phoen. 437
παῦσαι
πόνων
με
καὶ
σὲ
καὶ
πᾶσαν
πόλιν.
242.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-174
βέλος, dein Wurfgescho (den Blitz).
244.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-175
(
γένος)
μοχθηρόν (jämmer- lich). Daran schließt sich
ἄνδρας, als ob yvvainas vorausginge, so daß der Sinn ist,, wie die Männer
ὧν (
αν)
αλῷ jämmerlich sind"." wie
ἣν
λάβωσιν 803,
ἥτις
νοσφίσῃ Eum. 211,
εὖτε
δαμασθῇ unten 325,
εἰ
κρανθῇ Hik. 96. Besonders häufig ist dieser Gebrauch bei Sophokles.
245.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-176
,Du lästerst nun gar". Schol.
δυσφημεῖς
καίτοι
τῶν
ἀγαλ
μάτων
ἐχομένη. Vgl. Eur. Ion 1096
παλίμφαμος
ἀοιδά (s. v. a.
δύσφημος,
βλάσφημος).
246.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-177
D. h.,, infolge meiner Angst bin ich meiner Zunge nicht Herr".
247.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-178
Nach den fruchtlosen Dro- hungen verlegt sich Eteokles mit gewisser Ironie aufs Bitten.
εἰ,
εἴθε wie Hom. K111
ἀλλ᾽
εἴ
τις
καὶ
τούσδε
μετοιχόμενος
καλέσειεν, Soph.
Ο.
Τ. 863
εἴ
μοι
ξυνείη, Eur. Hek. 836
εἴ
μοι
γένοιτο
φθόγγος
ἐν
βρα
χίοσι, Hik. 620
ποτανἂν
εἴ
μέ
τις
θεῶν
κτίσαι.
κοῦφον
τέλος, die (dir) leichte Erfüllung der Bitte.
248.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-179
λέγοις
ἄν imperativisch wie oft. Meineke
καὶ
τότ'
εἴσομαι wie Soph.
Ο.
Τ. 1517
ΟΙΔ.
οἶσθ᾽
ἐφ᾽
οἷς
οὖν
εἶμι;
ΚΡ.
λέξεις,
καὶ
τότ'
εἴσο
μαι
κλύων.
250.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-180
σὺν
ἄλλοις entspricht dem Gedanken solamen miseris socios habuisse malorum. Vgl. Eur. Phoen. 894
εἷς
γὰρ
ὢν
πολλῶν
μέτα
τὸ
μέλλον,
εἰ
χρή,
πείσομαι.
251.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-181
Diese wenn auch bittere Äußerung, daß du dich schwei- gend in das Schicksal ergibst, ge- fällt mir besser als das laute Jam- mern zu den Göttern.
252.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-182
ἐκτὸς
οὖσ᾽
ἀγαλμάτων: damit wird das Zurücktreten des Chors auf den Platz der Orchestra, wo er das folgende Stasimon zu singen hat, motiviert.
253.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-183
Dieser V. greift der folgen- den Lehre, welche Eteokles den Jungfrauen in betreff des richtigen Gebetes gibt, vor. Auch hat Eteo- kles gerade die Bitte
ξυμμάχους
εἶναι
θεούς im vorhergehenden (202 ff.) den Jungfrauen verwehrt. Deshalb hat Weil den V. als un- echt erklärt.
254-255.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-184
Die Jungfrauen sollen erst die Bitten des Eteokles hören und dann diese mit begeisterter Zu- stimmung begleiten.
ολολυγμός be- zeichnet vorzugsweise den Dank- und Bittgesang von Frauen. Hesych.
ὀλολυγή·
φωνὴ
γυναικῶν
ἣν
ποι-
οῦνται
ἐν
τοῖς
ἱεροῖς
εὐχόμεναι, Hom.
γ 450
αἳ
δ'
ὀλόλυξαν
θυγα-
τέρες
τε
νυοί
τε
καὶ
αἰδοίη
παρά-
κοιτις, Xen. Anab. IV 3, 19
ἐπεὶ
καλὰ
ἦν
τὰ
σφάγια,
ἐπαιάνιζον
πάντες
οἱ
στρατιῶται
καὶ
ἀνηλά-
λαζον,
συνωλόλυζον
δὲ
καὶ
αἱ
γυ-
ναίκες
ἅπασαι. Auf den frohen Ton des Gesangs bezieht sich auch
παιάνισον sowie
εὐμενη (einen Ge- sang freudigen Mutes). Schol.
διέ-
στειλεν (vielmehr
τὸ
χ oder
σημεί
ωσαι
ὅτι
οὐ
διέστειλεν)
τὸν
ὀλολυγ
μὸν
τοῦ
παιῶνος.
καὶ
γὰρ
μόνῃ
τῇ
᾿Αθηνᾷ
δαίμονι
οὔσῃ
πολεμικῇ
ὀλο-
λύζουσι,
τοῖς
δὲ
ἄλλοις
θεοῖς
παι
ωνίζουσιν, nicht zutreffend.
256-257.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-185
Ἑλληνικὸν
νόμισμα steht appositionell zu
ὀλολυγμόν
ἱερὸν
εὐμενῆ, dagegen
θάρσος zum In- halt des vorhergehenden Satzes (tò
γὰρ
εὔχεσθαι
τοῖς
θεοῖς
θάρσος
ἐμποιεῖ
τοῖς
φίλοις Schol.), wozu
λύουσα
πολέμιον
φόβον die Er- klärung gibt (,, indem du damit die Furcht vor den Feinden be- schwichtigst").
Ζη
λύουσα vgl. Soph.
Εl. 939
τῆς
νῦν
παρούσης
πημονῆς
λύσεις
βάρος. — Eine jungere Hand- schrift bietet
πολεμίων. Diese hellenische Weise steht in Gegen- satz zu der Heftigkeit des asiati- schen
βάλεμος (
κομμός
Αριος Cho. 422) oder zu den schwermütigen asiatischen Volksliedern, welche im Tode eines blühenden Jünglings (Linos, Bormos, Adonis, Narkissos u. a.) das Hinschwinden der schönen Jahreszeit und die Vergänglichkeit irdischen Glücks betrauerten. Vgl. Pers. 940, 1055. —
Θυστάδος: Schol.
τῆς
παρὰ
ταῖς
θυσίαις
γινομένης. Vgl. Soph. Ant. 1019
Θυστάδας
λιτάς.
259.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-186
Vgl. Ag. 88
πάντων
τε
θεῶν
τῶν
ἀστυνόμων
υπάτων
χθονίων
τῶν
τε
θυραίων
τῶν
τ'
ἀγοραίων. Er gelobt allen Schutzgöttern des Landes außerhalb und innerhalb der Stadt.
260.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-187
οὐδ᾽
ἀπ'
Ισμηνόν (so Schütz für
Ἰσμηνοῦ)
λέγω,
οὐδὲ
Ἰσμηνὸν
ἀπολέγω, auch den Ismenos lehne ich nicht ab (vergesse ich nicht, last not least). Ein Wechsel der Wendung wie Prom. 91
ὦ
διος
αἰθὴρ
καὶ
τὸν
πανόπτην
κύκλον
ἡλίου
καλῶ, Soph.
Αi. 859
ὦ
φέγ
γος . .
καὶ
τὰ
Τρωικά
πεδία
προ-
σαυδῶ. Die gleiche Tmesis Ag. 1599
ἀπὸ
σφαγὴν
ἐρῶν (mit dem gleichen handschriftlichen Fehler
σφαγῆς).
Ζυ
απολέγω vgl. Ag. 504
τὸν
ἀντίον
δὲ
τοῖσδ᾽
ἀποστέργω
λόγον.
261.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-188
εὖ
ξυντυχόντων (
τῶν
πραγ
μάτων
εὐτυχῶς
ἀποβάντων Schol.) wie Hik. 129
πελομένων
καλῶς, Eum. 775
ὀρθουμένων, 970
προ-
φρόνως
ἐπικραινομένων, Soph.
Εl. 1344
τελουμένων
εἴποιμ'
ἄν.
262.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-189
αἱμάσσων
τόθ' für
αἱμάσσον-
τας Ritschl.
τότε, wenn der Sieg errungen ist, dann ist es Zeit zum Opfern. -
ἑστίας, die Opferherde, vgl.
βούθυτον
ἑστίαν Soph.
Ο.
Κ.
263.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-190
ταυροκτονοῦντας
θεοῖσιν ist erklärende Beischrift zu
αἱμάσσον-
τας
ἑστίας
θεῶν, welche mit
ὧδ'
ἐπεύχομαι zu einem Trimeter er- gänzt wurde.
264-265.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-191
ήσω,
αναθήσω wie Eur. Phoen. 576
Θήβας
πυρώσας
τάσδε
Πολυνείκης
θεοῖς
ἀσπίδας
ἔθηκε. -
δαΐων,
πολεμίων.
ἐσθήματα,
σκυλα: den Feinden abgenommene
πανοπλίαι wurden den Göttern ge- weiht.
στέψω (als Weihgeschenk anheften) wie 50. Vgl. auch Eur.
Τro. 573
Εκτορος
ὅπλοις
σκύλοις
τε
Φρυγῶν
δοριθηράτοις,
οἷσιν
Αχιλ-
λέως
παῖς
Φθιώτης
στέψει
ναοὺς
ἀπὸ
Τροίας.
δουρίπηκτα, mit der Lanze angesteckt. In betreff der Sitte feindliche Rüstungen als Siegeszeichen an den Tempeln (an den Triglyphen) anzuheften vgl. Hom.
Η 82
τεύχεα
συλήσας
οἴσω
προτὶ
Ἴλιον
ἱρήν
καὶ
κρεμόω
προτὶ
νηὸν
᾿Απόλλωνος
ἑκάτοιο, Ag. 583
θεοῖς
λάφυρα
ταῦτα
τοῖς
καθ'
Ἑλ
λάδα
δόμων
ἐπασσάλευσαν
ἀρχαίων
γάνος, Eur. Rhes. 180
θεοῖσιν
αὐτὰ (nämlich
λάφυρα)
πασσάλευε
πρὸς
δόμοις, ebenso an Palästen Eur. Bakch. 1212
ἀράσθω
λαβὼν
πηκ
τῶν
πρὸς
οἴκους
κλιμάκων
προσαμ-
βάσεις,
ὡς
πασσαλεύῃ
κρᾶτα
τριγ
λύφοις
τόδε
λέοντος. Statt der zwei Verse geben die Handschriften drei, welche augenscheinlich aus erklärenden Zusätzen entstanden sind:
θήσειν (von dem interpolierten
ἐπεύχομαι abhängig gemacht)
τρο
παῖα,
πολεμίων
δ'
ἐσθήματα |
λά
φυρα
δαΐων
δουρίπληχθ'
δουρί
πηχθ' Dindorf)
ἁγνοῖς
δόμοις |
στέ
ψω
πρὸ
ναῶν
πολεμίων
δ'
ἐσθήματα.
266.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-192
Solche
εὐχαί sprich mir nach entsprechend der Weisung 253 ff.
267.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-193
ποιφύγματα sind Schreckens- laute, die unter starkem Schnauben (
ποιφύσσειν) hervorgestoßen werden, Schol.
ἐκφοβήμασι
τοῖς
δυναμένοις
ἐκπλῆξαι
τοὺς
ἀκούοντας.
269.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-194
Eteokles will die durch die lauten Rufe der Jungfrauen unter- brochene Tätigkeit wieder auf- nehmen und die ausgewählten (57) Führer feierlich (
τον
μέγαν
τρόπον) an den sieben Toren aufstellen.
ἐπάρχους (
λοχαγούς, Rottenführer) hat Canter vermutet für
ἐπ'
ἄνδρας zur Herstellung der Konstruktion. Vgl. Ag. 1226
νεῶν
ἔπαρχος, Pers. 330
Κιλίκων
ἔπαρχος.
271.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-195
ἑπτατειχεῖς
ἐξόδους s. v. 2.
ἑπτὰ
ἐξόδους
τειχέων, vgl. Eur. Phoen. 1058
τὰ
δ᾽
ἑπτάπυργα
κλῇς
θρα
γᾶς und 748
ἐλθὼν
ἑπταπυργον
ἐς
πόλιν (1.
ἔξοδον)
τάξω
λοχαγοὺς
πρὸς
πύλαισιν,
ὡς
λέγεις,
ἴσους
ἴσοισι
πολεμίοισιν
ἀντιθείς.
272-273.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-196
Boten voll von Hast und mit rasch die Stadt durcheilenden Mitteilungen.
φλέγει (intrans.)
ὑπὸ
χρείας, es entsteht eine all- gemeine Aufregung infolge der Not des Augenblicks.
274-355.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-197
erstes Stasimon: Die Jungfrauen bringen es nicht über sich, der Mahnung des Eteo- kles zu gehorchen. In ihrer Angst führen sie sich den allgemeinen Sturmangriff auf die Stadt vor Augen und rufen die Götter um Hilfe an. Welches schönere Land könnt ihr für unser Land ein- tauschen? Bringt deshalb Verderben über die Feinde, verleiht Sieg den Bürgern. Beklagenswert wäre es, wenn eine so uralte Stadt von Hellenen geknechtet würde und die Greuel der Plünderung erdulden müßte". Diese Greuel werden mit den lebhaftesten Farben geschildert nach Hom. I 592
κατέλεξεν
ἅπαντα
κήδε'
ὅσ'
ἀνθρώποισι
πέλει
τῶν
ἄστυ
ἁλώῃ·
ἄνδρας
μὲν
κτείνουσι,
πόλιν
δέ
τε
πῦρ
ἀμαθύνει,
τέκνα
δέ
τ'
ἄλλοι
ἄγουσι
βαθυζώνους
τε
γυναῖκας,
Χ 61
κακὰ
πόλλ'
ἐπιδόντα,
υἷάς
τ'
ὀλλυμένους
ἑλκηθείσας
τε
θύγατρας
καὶ
θαλάμους
κεραϊζο-
μένους
καὶ
νήπια
τέκνα
βαλλόμενα
προτὶ
γαίῃ. - Den Gesang trägt wohl der Gesamtchor vor.
274.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-198
μέλει d. i. „ich bin der Mahnung eingedenk". Schol.
μέλει
μοι
ὧν
εἶπεν
ὁ
Ἐτεοκλῆς,
ἀλλ'
ὁ
ἐν
ἐμοὶ
φόβος
οὐκ
ἠρεμεῖν
με
ποιεῖ
καὶ
ἡσυχάζειν. 2751.
γείτονες
καρδίας
μέριμναι: Schol.
αἱ
ἐν
τῇ
καρδίᾳ (vielmehr
ἐν
τῷ
ἥπατι)
μέριμναι, die am Herzen sitzenden Sorgen. -
καρδίας ist wie Hik. 74, 807 als Spondeus zu lesen (die äolische Form
κάρτας will Dindorf setzen).
ζωπυρείν, anfachen (
ζωπύρει
τοὺς
ἄνθρακας), übertragen auch Eur. El. 1121
ἀν
αὖ
σὺ
ζωπυρεῖς
νείκη
νέα. Von
ζωπυροῦσι
τάρβος (,,fachen meine Angst an“) ist wie von
ταρβῶ oder
ταρβεῖν
με
ποιοῦσι der Acc.
τὸν
ἀμφιτειχή
λεών abhängig. Ebenso regiert Eur. Bakch. 1288
καρδία
πήδημ᾽
ἔχει wie
δέδοικα den Acc.
τὸ
μέλλον und ist Demosth. 4, 45
τεθνᾶσι
τῷ
δέει wie
δεδοίκασι mit dem Acc.
τοὺς
τοιούτους
ἀποστό
λους verbunden.
278.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-199
Wie um ihre Jungen im Neste (die noch nicht flügge) die scheue Taube die Drachen, schlimme Lagergenossen, fürchtet".
Zulez
αíov (so Lachmann für
λεχέων) vgl. Apoll. Rh. I 1182
λεχαίην
φυλλάδα, Blay- des
λεχηρῶν nach Eur. Phoen. 1541
λεχήρη), Schol.
νεμομένων
ἐπὶ
τῆς
καλιᾶς.
πάντρομος nach dem Homerischen
τρήρωνα
πέλειαν. Zum Gleichnis vgl. 490, Hom. B 308f., Mosch. IV 21, Hor. epod. I 19 ut assidens inplumibus pullis avis serpentium adlapsus timet.
282.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-200
τοὶ
μὲν (285
τοὶ
δὲ) wie Pers. 571
τοὶ
δὲ episch. Gemeint sind die Schwerbewaffneten der Feinde.
284.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-201
τί
γένωμαι; was soll aus mir werden“. Vgl. Hom.
ε 465
ὤ
μοι
ἐγώ,
τί
πάθω;
τί
νύ
μοι
μή-
κιστα
γένηται;
285.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-202
τοὶ
δέ, die Schleuderer, welche aus der Ferne Steine auf die Verteidiger der Stadtmauer werfen (
ἀκροβόλοι,
ἀκροβολισταί).
ἀμφιβόλοισιν: Schol.
πάντοθεν
βαλλομένοις.
287.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-203
χερμάς (Kieselstein): vgl. Eur. Bakch.1096
αὐτοῦ
χερμάδας
κρα-
ταιβόλους
ἔρριπτον. —
ὀκριόεσσαν wie
χερμαδίῳ
ὀκριόεντι Hom. 4 518.
291.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-204
ποῖον, nicht
ποίας, weil
γαίας
πέδον wie Ein Begriff be- handelt wird. Vgl. Prom. 1
χθονὸς
τηλουρὸν
πέδον,
Εum. 292
χώρας
ἐν
τόποις
Λιβυστικοῖς. — Schol.
ἐὰν
ταύτην,
φησί,
τὴν
γῆν
προδῶτε
τοῖς
πολεμίοις,
ποίαν
βελτίονα
αὐτῆς
εὑρήσετε. Vgl. zu 204.
292.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-205
ἄρειον: dieser epische Kom- parativ auch Ag. 81.
293.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-206
βαθύχθονα: Schol.
εὔγειον. Auch Euripides rühmt die Frucht- barkeit Botiens:
Δίρκας
χλοηφό
ρους
καὶ
βαθυσπόρους
γύας Phoen.
295.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-207
εὐτραφής, das Wachstum fördernd. Um dieser Eigenschaft willen wurde den Flußgöttern des Landes ebenso wie dem
Απόλλων
κουροτρόφος beim Eintritt in das Mannesalter der
πλόκαμος (Cho. 6) geweiht. Vgl. Hom.
Ψ 141.
296.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-208
ὅσων: diese Attraktion findet sich seltener bei Äschylos, gar nicht in den Hiketides.
Ποσειδῶν: Schol.
ὅτι
τῆς
ὑγρᾶς
οὐ
σίας
δεσπότης
Ποσειδῶν. —
γαιήο-
χοs das Homerische Epitheton. Nach Hes. Theog. 337 sind die Flüsse Kinder des Okeanos und der Tethys.
299.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-209
πρὸς
τάδε (im Hinblick dar- auf, um deswillen) wie Pers. 732.
300.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-210
τοῖσι
μέν, als ob es nach- her hieße:
ἐμβάλοιτε,
τοῖς
δὲ
πολί-
ταις
κῦδος
ἄροισθε.
301-302.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-211
,, mannenvertilgendes, waf- fenwegwerfendes Unheil".
καταρρί
ψοπλος von der Person übertragen. Mit
καταρρίψοπλος vgl.
δίψασπις, Strab. XIII 600
Αλκαϊός
φησιν
ὁ
ποιητὴς
ἔν
τινι
ἀγῶνι
κακῶς
φερότ
μενον
ἑαυτὸν
τὰ
ὅπλα
ρίψαντα
φυγεῖν (Hor. carm.
Η 7, 10). Lo- winski vermutet
ἀνδρολέτειραν
κῆρα,
ῥίψοπλον
ἄταν, vgl. 761
τὴν
ἁρπα
ξάνδραν
κῆρα.
303-304.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-212
κῦδος
ἄροισθε (von
ἄρνυ
μαι)
τοῖσδε
πολίταις, ,, ihr möget unseren Mitbürgern Siegesruhm ver- schaffen", vgl. Hom. a 240, § 370
ᾧ
παιδὶ
μέγα
κλέος
ἤρατ᾽
ὀπίσσω. Der Schol. gibt die Erklärung
πάνυ
ἂν
ὑμνοῖσθε
παρὰ
τῶν
πολιτῶν nach Hom.
Δ 95
πᾶσι
δέ
κε
Τρώ
εσσι (bei allen Troern)
χάριν
καὶ
κῦδος
ἄροιο. Aber diesem Sinn entspricht nicht das vorausgehende
μέν (300), auch nicht die für die Götter weniger passende Bedeutung von
κῦδος; endlich würde man dann
ἀρεῖσθε oder
ἄροισθ'
ἄν er- warten, wie der Schol.
ὑμνοῖσθε
ἄν hat.
305.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-213
ἔστε
τ' ist von Ritschl ein- gesetzt um des Sinnes und der Re-
εἴεδροι (94) sponsion willen.
στάθητε: last euch durch unsere Bitten) bewegen fest an euren Stätten zu verbleiben (laßt eure Heiligtümer nicht zerstören, damit ihr nicht auszuwandern braucht).
ὀξυγόοις
λιταίσιν, Schol.
διὰ
τὰς
ὀξυθρηνήτους
λιτὰς
ἡμῶν.
308.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-214
ὠγυγίαν wie Pers. 38
τὰς
ὠγυγίους
Θήβας.
309.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-215
Αίδα
προϊάψαι (d. i. dem Untergange weihen) nach dem Homerischen "
Αϊδι
προΐαψεν (
Λ 3).
δορὸς
ἄγραν Schol.
διὰ
δόρατος
ἀγρευθείσαν (
δοριάλωτον).
310.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-216
Zu zerbröckeltem Staube (
σποδῷ dynam. Dativ) von Acher- volk (vgl. 71f.) bis auf die Stätten der Götter schmählich verbrannt".
θεόθεν „,samt den Göttern" wie
ῥιζόθεν „,samt der Wurzel" Vgl. 569
πόλιν
πατρώαν
καὶ
θεοὺς
τοὺς
ἐγγενεῖς
πορθεῖν. Heimsöth ver- mutet
πεδόθεν.
313-314.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-217
τάς wird näher bestimmt durch
νέας
τε
καὶ
παλαιάς. —
ἓ
ἔ: Schol.
διέκοψεν
τὸν
λόγον
τῷ
θρήνῳ.
νέας ist einsilbig zu lesen wie häufig
νεάνις,
νεανίας,
νεανικός zwei- bez. dreisilbig (Eum. 957, Eur. Phoen. 147, Aristoph. Wesp. 1067,
315-316.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-218
ἱππηδόν nicht
ὑπὸ
ἱππέων
σύρεσθαι
τῶν
πλοκάμων (Schol.), sondern
δίκην
ἵππων (ein anderer Schol.):,, an den Haaren wie Pferde manchmal an den Mähnen fortge- zerrt werden". Vgl. Hik. 437
άyo-
μέναν
ἱππηδὸν
ἀμπύκων
πολυμίτων
τ'
ἐπιλαβὰς
ἐμῶν, Verg.
Αen. II 403 trahebatur passis Priameia virgo crinibus a templo Cassandra ady- tisque Minervae.
φαρέων steht als Iambus.
317-318.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-219
Die Stadt, welche ent- völkert wird, ertönt von dem wirren Geschrei der gefangenen Frauen, welche geschändet werden".
ληΐς bedeutet das gleiche wie
ληϊάδες
γυναῖκες Hom.
Υ 193
ληϊάδας
δὲ
γυναῖκας,
ἐλεύθερον
ἦμαρ
ἀπούρας,
ἦγον.
ὀλλυμένας: Schol.
πορθου-
μένας, vgl. Eur. Phoen. 564
ὄψει
δὲ
πολλὰς
αἰχμαλωτίδας
κόρας
βία
πρὸς
ἀνδρῶν
πολεμίων
πορθου-
μένας.
319.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-220
προταρβῶ wie
προφοβοῦμαι (
πολέμους) Hik. 1005,
θάνατον
προ-
ταρβοῦσα Eur. frg. 360, 25, „ich sehe mit Entsetzen vorher".
320.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-221
,,Beweinenswert ist es für sie gleichgepflückt vor der Zeit un- reif gepflückter Herblinge Naß ein- zutauschen, d. h. als unreif gepflückte Herblinge gekeltert zu werden“. Diese Allegorie, durch welche das vorausgehende
ὀλλυμένας ausge- führt wird, ist durch den Gebrauch von
οπώρα nahegelegt: Hik. 1009
τέρειν'
οπώρα
δ'
εὐφύλακτος
οὐδα
μῶς, Chaerem. fr. 12 S. 785
Ν.
πολ-
λὴν
ὀπώραν
Κύπριδος
εἰσορᾶν
πα-
ρῆν
ἄκραισι
περκάζουσαν
οἰνάνθαις
χρόνου. Auf unsere Stelle bezieht sich augenscheinlich die Notiz von Eustath. opusc. S. 355, 28 ed. Taf.
ἐν
μετοπώρῳ
γὰρ
οὐ
μόνον
καινόν,
ἐάν,
ὡς
ἡ
παροιμία,
ἄνθος
ἀναφυῇ,
ἀλλὰ
καὶ
ἐάν
κατ'
Αἰσχύλον
ἀρτί-
δροπος
οπώρα
νεάζουσα
τρυγηθῇ. Daraus ist der Text
ὀμφάκων
τρυ
γερὰν
δρόσον gewonnen statt des handschriftlichen
δωμάτων
στυγε
ρὰν
ὁδόν. Mit
ἀρτίδροπος vgl. Hik. 358
κλάδοισι
νεοδρόποις, mit
δρό-
σου Pind.
Οl. VII 2
ἀμπέλου
δρόσω.
323.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-222
τί: Schol.
τί
γὰρ
δεῖ
πολλὰ
λέγειν, vielmehr was sage ich be- weinenswert; mehr als das; denn wer tot ist, ist besser daran als diese, die geschändet werden". Blomfeld vermutet
τί
γάρ;
φθί-
μενόν
του
προλέγω. In
προλέγω hebt
πρό den in
βέλτερα
τῶνδε
πράσσειν legenden Begriff des Vor- zugs pleonastisch hervor. Vgl. Pind. Nem. II 18
ἐξοχώτατοι
προλέγονται. Die Form
βέλτερος,
βέλτατος ist bei Äschylos die gewöhnliche, nicht
βελτίων,
βέλτιστος. -
βέλτερα
πράσ
σειν wie Ag. 1444
ἄτιμα
δ᾽
οὐκ
ἐπραξάτην, Eur. El. 1359
εὐδαίμονα
πράσσει.
325-326.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-223
γάρ begründet den Haupt- gedanken
κλαυτὸν
κτἑ. (
τί;
τὸν
πράσσειν steht parenthetisch).
εὖτε
δαμασθῇ: zu 243. Vgl. Ag. 762
ὅτε
τὸ
κύριον
μόλῃ und unten 750, Eur. Phoen. 563
ὄψει
δαμασθὲν
ἄστυ
Θηβαίων
τόδε.
πολλὰ
δυ-
στυχῆ
τε für
πολλὰ
καὶ
δυστυχῆ wie Soph. Phil. 583
πόλλ'
ἐγὼ
κεί-
νων
υπο
δρῶν
ἀντιπάσχω
χρηστά
τε.
327-328.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-224
ἄγει, schleppt als Ge- fangenen fort, vgl.
ἄγειν
καὶ
φέρειν (plündern).
τὰ
δέ, weil an die Stelle von Personen (
ἄλλον) Gegen- stände treten: anderes steckt er (ein anderer) in Brand".
φορεῖ hier transitiv, Heimsöth Vermutet
πυρπολεῖ.
πυρ-
330.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-225
μαινόμενος
ἐπιπνεῖ (in wil- der Raserei tobt): vgl. Soph. Ant. 135
πυρφόρος,
ὃς
τότε
μαινομένα
ξὺν
ὁρμα
βακχεύων
ἐπέπνει.
λαοδάμας:
κυρίως
τὸ
ἐπίθετον
Αρεως
εἴρηται. Wenigstens heißt Ares
βροτολοιγός.
331.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-226
μιαίνων
εὐσέβειαν, d. h. nichts Heiliges wird geachtet und geschont.
332.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-227
κορκορυγαί: Schol.
ταραχαί.
κεκωμώδηται
δὲ
ἡ
λέξις, vgl. Ari- stoph. Frie. 991
λῦσον
δὲ
μάχας
καὶ
κορκορυγάς, Lys. 491, Wo. 387.
ἄστη (um des Versmaßes willen für das überlieferte
άorv gesetzt) von den verschiedenen Teilen (Straßen) der Stadt.
ποτὶ, näm- lich
ἄστη (überliefert ist
ποτὶ
πτόλιν
δ', verbessert von Hermann), gegen die Stadt ist eine Umwallung ge- richtet, welche sie wie ein Jagd- netz umschließt. Schol.
ὁρκάνη
τὸ
θηρατικὸν
δίκτυον
ὃ
καὶ
σαργάνη
καλεῖται, Phot.
ὁρκάνη·
ὁ
περιέχων
τοῖχος
οἴκησιν
ἢ
χωρίον,
λέγεται
δὲ
ἀπὸ
τοῦ
ἕρκος
ὅ
ἐστι
περίβολον
φράγμα. Versteht man
ὁρκάνη vom Jagdnetz, so hat man die Ausdrucks- weise, welche zu 64 besprochen ist: „nicht eine
δρκάνη gewöhnlicher Art, sondern wallartig".
334.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-228
Schol.
παρά
τό
Ομηρικὸν
κ
ἀνὴρ
δ᾽
ἄνδρ᾽
ἐδνοπάλιζεν“
335.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-229
Das blutige Geblöke (Schol.
ἐπὶ
τῶν
ἄσημα
φθεγγομένων
νέων
τὴν
βληχὴν
ἔθηκεν) von Säug- lingen, die gerade an der Mutter- brust genährt werden" ist das Wimmern von Kindern, die von der Mutterbrust gerissen und ge- tötet werden. Jüngere Handschriften geben
ἀρτιβρεφείς.
338.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-230
Das Plündern ist dem Hin- und Herrennen gesellt", d. h. die einen tragen fort, die andern kom- men zurück um zu holen. Vgl. Quint. III 69 profanorum sacrorum- que direptio, efferentium praedas repetentiumque discursus. Mit
ὁμαίμονες vgl.
κάσιν 481, Soph. Frg. 839
ἡ
δὲ
μωρία
μάλιστ᾽
ἀδελφὴ
τῆς
πονηρίας
ἔφυ. In
διαδρομᾶν ist
δια wie in
διαπρέπον Pers. 1010 als eine lange Silbe zu sprechen. Vgl. zu 275.
339-340.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-231
Hesych.
συμβολεῖ·
συντυγ
χάνει.
φέρων ein mit Beute Be- ladener,
κενός einer der keine Beute trägt.
341.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-232
ξύννομον, Schol.
κοινωνόν.
342.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-233
οὔτε
μεῖον
οὔτε
ἴσον: Schol.
πλείονος
ὀρεγόμενος. Jeder möchte das meiste sich aneignen (
διὰ
τούτου
τους
πλεονέκτας
ἐμφαίνει Schol.) -
λελιμμένοι: Schol.
λαβεῖν
βουλόμενοι. Vgl.
λελιμμένος (Schol.
ἐπιθυμῶν) 367 mit Gen. Der Plural bezieht sich auf die in
κενὸς
κενὸν liegende Mehrzahl.
343.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-234
τίν' . .
λόγον für
τί . .
λόγος nach einer Vermutung von Dindorf: welche Berechnung läßt sich hier- aus entnehmen?" d. i. was läßt sich als Ergebnis dessen erwarten?"
345-346.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-235
ἀλγύνει
θαλαμηπόλων s. v. a.
ἀλγύνει
τὰς
θαλαμηπόλους,
ὥστε
πικρὸν
εἶναι
τὸ
ὄμμα
αὐτῶν, Mit Tränen in den Augen sehen es die Schaffnerinnen mit an, wie die mannigfaltige Frucht auf dem Boden verschüttet wird". Nach
αλγύνει steht
κυρήσας in den Hand- schriften, welches die Responsion und den Sinn stört und vielleicht aus der zu
ἀλγύνει beigeschriebenen Erklärung
κυρίας (d. i.
θαλαμηπό-
λους) entstanden ist.
τῶν ist der Responsion zuliebe ergänzt.
θαλαμηπόλος Hom.
η 8 die Kammer- frau (Schol.
ἡ
τοῦ
οἴκου
προνοοῦσα) und alapos die Kemenate der Nausikaa, dagegen bedeutet
β 337
θάλαμος die Vorratskammer.
347.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-236
,,Die reiche Gabe der Erde, ohne Unterschied durcheinander- gemengt, wird weiter geschleppt in geringschätzigem Hin- und Her- schleifen." Vgl. Cic. div. I 369 ex horreis direptum effusumque fru- mentum vias omnisque angiportus constraverat. —
οὐτιδανοῖς, weil das schöne Getreide wie wertloses Gut behandelt wird. Schol.
τροπικῶς
ῥύθια
εἶπεν
τὰ
συνεχῆ
κινήματα [
τῶν
πολεμίων].
350-351.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-237
Schol.
μεταστᾶσαι
εἰς
δου-
λείαν
οἴσουσι
τὴν
των
πολεμίων
εὐνήν. Zu der Beute, welche fort- geschleppt wird, gehören auch die kriegsgefangenen Frauen, denen das Schicksal bevorsteht in der Gefangenschaft als Kebsweiber zu dienen: Sklavinnen, die das ihnen neue Leid der Knechtschaft kosten, sehen in der Gefangenschaft dem Bett eines glücklichen (und hoch- mütigen) Mannes als eines feind- seligen Siegers entgegen. Ein Gegenstand der Hoffnung (und Sehnsucht) ist für sie der Tod als Hilfe gegen Kummer und Trä- an nen."
καινοπήμονες erinnert den Gedanken, welchen der aus kriegsgefangenen Frauen bestehende Chor Eur. Iph.
Τ. 1117 ausspricht:
λατρεύω
ζηλοῦσα
τὸν
διὰ
παν-
τὸς
δυσδαίμον·
ἐν
γὰρ
ἀνάγκαις
οὐ
κάμνει
σύντροφος
ὢν <
ἐξ
ἀρχᾶς>
δυσδαιμονίᾳ·
τὸ
δὲ
μετ᾿
εὐτυχίαν
κακοῦσθαι
θνατοῖς
βαρὺς
αἰών. Die Worte
λέχος
προσμένουσιν sind zur Herstellung des Sinnes ergänzt. Die überlieferten Worte
νέαι
τλή-
μονες
εὐνάν gestatten keine Kon- struktion und entsprechen nicht dem Versmaße der Strophe; in
νέαι
τλήμονες kann man eine (nicht zutreffende) Erklärung zu
καινοπή-
μονες, in
εὐνάν zu
λέχος sehen. Mit
προσμένουσιν vgl. Soph. Trach. 525
τὸν
ὃν
προσμένουσ᾽
ἀκοίταν.
δυσμενοῦς, da selten der Fall sein wird, was Achilleus Hom. I 343 sagt:
τὴν
ἐκ
θυμοῦ
φίλεον
δουρικτήτην
περ
ἐοῦσαν. Vgl. Soph.
Αi. 211
λέγ',
ἐπεί
σε
λέχος
δουριάλωτον
στέρξας
ἀνέχει
θούριος
Αἴας.
ἐλπὶς . .
μολεῖν: vgl. Eur. Hel. 432
ἐλπὶς
δ᾽
ἔκ
γε
πλουσίων
δόμων
λαβεῖν
τι
ναύταις.
νύκτερον
Ι
τέλος s. v. a.
τέλος
θανάτοιο statt des
τέλος
γαμήλιον. —
ἐπίρροπος wie Hom.
Δ 390
τοίη
οἱ
ἐπίρροπος
ἦεν
᾿Αθήνη, vgl.
Μ 180
Δαναοίσι
μάχης
ἐπιτάρροθοι
ἦσαν (Helfer im Kampfe). Der Gedanke wie 323f. und Eur. Hik. 86
θανοῦσα
τῶνδ᾽
ἀλγέων
λαθοίμαν.
356-706.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-238
zweites Epeiso- dion. Eteokles tritt auf mit Me- II lanippos (395), Megareus (459), Lasthenes (607f.), um die Mit- teilung des Kundschafters (66 ff.) entgegenzunehmen, vgl. Einl. S. 9 f. Die erste Szene, der Mittelpunkt des Stückes, gibt eine glänzende Schilderung der sieben feindlichen und der ihnen an den sieben Toren entgegenstehenden Thebanischen Heerführer. In der zweiten Szene macht der Chor den vergeblichen Versuch Eteokles von dem greuel- vollen Zweikampf mit dem Bruder zurückzuhalten. Damit gibt dieses Epeisodion die ethische Moti- vierung für den Untergang der argivischen Heerführer und der feindlichen Brüder. Wie auch sonst bei Äschylos da, wo dem Dialoge antistrophische Chorika eingefügt sind, Symmetrie des Dialogs sich nachweisen läßt, so hat Ritschl (Jahrb. f. Philol. Bd. 77. 1858. S. 761.) symmetrische An- lage auch in den sieben Reden des Boten und Erwiderungen des Eteokles wahrgenommen. Da an einigen Stellen der Text unsicher oder lückenhaft ist, läßt sich die Verszahl nicht bei allen Partien mit voller Bestimmtheit feststellen. Doch scheint mit Beiseitelassung der zwei ankündigenden Verse des Boten 362f., denen die zwei zur nächsten Szene überleitenden Verse des Eteokles 662 f. entsprechen, die Gliederung der ganzen Partie 364 661 folgende zu sein:
Π IV
ΑΓ20-
ΕΤ20 |
στρ.
α' |
ΑΓ14-
ΕΤ14 |
ἀντ.
α' |
ΑΓ14-
ΕΤ14 |
στρ.
β' |
ΑΓ20-
ΕΤ20|
αντ.
β|| V VI VII
ΑΓ22-
ΕΤ 22 |
στρ.
γ΄ |
ΑΓ
29-
ΕT 29 |
αντ.
γ΄ |
ΑΓ 22-
ΕΤ 22.
356.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-239
Unter
ημιχόριον ist hier der Führer des Halbchors zu verstehen.
357-358.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-240
νέαν: gern wird aus der Eile und Hast des Boten auf die Wichtigkeit seiner Mitteilung ge- schlossen.
διώκων: zu 90.
ποδῶν ist gen. def. zu
χνόας (vgl. 137): wie die Achsen den Wagen, so bewegen die Füße den Körper fort. Auf weiteres darf die Ver- gleichung nicht bezogen werden, wie der Schol. meint:
χνόας
ποδῶν
μεταφορικῶς
εἶπεν
τὰ
ἄκρα
τῶν
ποδῶν. Vgl. auch Hesych.
κνους·
ὁ
ἐκ
τοῦ
ἄξονος
ήχος.
λέγεται
δὲ
καὶ
κνόη·
καὶ
ὁ
τῶν
ποδῶν
ψόφος,
ὡς
Αἰσχύλος
Σφίγγι.
359.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-241
καὶ
μήν dient häufig bei der Ankündigung neu auftretender Per- sonen dazu die Aufmerksamkeit auf sie zu lenken.
360.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-242
εἶσι als Präsens wie Hom.
ζ 102
οἵη
δ'
Αρτεμις
εἶσι,
Εum. 242
πρόσειμι.
ἀρτίκολλος (so Paley für
ἀρτίκολλον, welches der ver- meintlichen Präposition is wegen 1.
Προιτίδες 2.
Ηλέκτραι 3.
Νηΐσται 4.
Ογκαῖαι (
Ωγύγιαι) 5.
Βορραῖαι 6.
Ομολωΐδες 7.
Κρηναῖαι gesetzt wurde), genau angepaßt, gerade recht. Vgl. Cho. 578
όπως
ἂν
ἀρτίκολλα
συμβαίνῃ
τάδε, Soph. Trach. 58
ἐγγὺς
δ᾽
ὅδ᾽
αὐτὸς
ἀρτί-
πους
θρώσκει
δόμους (Schol.
ήρ-
μοσμένως
τῷ
καιρῷ).
μαθεῖν konsekutiv zu
ἀρτίκολλος.
361.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-243
οὐκ
ἀπαρτίζει: die Beziehung auf
ἀρτίκολλος läßt erkennen, daß
ἀπό in
ἀπαρτίζειν negative Be- deutung hat: läßt nicht unrecht (zu spät) kommen". Anders Hesych.
ἀπαρτί·
ἀπηρτισμένως·
Αἰσχύλος
᾿Αθάμαντι. Weil jüngere Hand- schriften
οὐ
καταρτίζει bieten, ver- mutet Weil
εὖ
καταρτίζει.
363.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-244
ὡς für
ὥς
τ' Blomfield, da dieser Vers appositionell zu
τὰ
τῶν
ἐναντίων steht.
364.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-245
Schol.
αἰδεσθεὶς
τὰ
Ομηρικά
ἐγκώμια
πρῶτον
αὐτὸν
καταλέγει
ὁ
Αἰσχύλος. Vgl. z. f.V. Mit
μέν wird
Τυδεύς den nachher zu nennenden Führern entgegengestellt. Im einzelnen weicht die Darstellung des Euripides Phoen. 1104 ff. ab, wie folgende Tabelle zeigt: bei Äsch. Tydeus, Kapaneus Eteoklos Hippomedon Parthenopaios Amphiaraos Polynikes Der Name
Βορραῖαι fehlt bei Euri- pides, weil es bei ihm als letztes mit
ἕβδομαι bezeichnet wird. In gleicher Weise fehlt bei Äschylos der Name
Κρηναῖαι. Statt
Βορραίαι heißt bei anderen (Paus. IX 8, 3ff., Apollod.
ΙΙ 6, 6) das Stadttor bei Eur. Amphiaraos Kapaneus Parthenopaios Hippomedon Adrastos Tydeus Polynikes.
Υψισται. Für Eteoklos tritt bei Euripides Adrastos ein. Dagegen wird Eteoklos Eur. Hik. 872 ge- nannt, wo auch Adrastos als Ober- feldherr erscheint und Soph.
Ο.
Κ. 1316, wo die gleichen Namen wie hier aufgezählt werden.
365.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-246
Durch das Verbot des Sehers Amphiaraos, welches den Sturm- angriff hinausschiebt, motiviert der Dichter die Ruhe, mit welcher Eteokles Zeit für lange Reden findet. Deshalb mußte Tydeus, der Feind des Amphiaraos (558), an die Spitze gestellt werden, nicht wie der Schol. annimmt:
αἰδεσθεὶς
τὰ
Ομηρικὰ
ἐγκώμια
πρῶτον
αὐτὸν
καταλέγει
ὁ
Αἰσχύλος. Insofern ist der Tadel des Euripides Phoen. 751
ὄνομα
δ᾽
ἑκάστου
διατριβὴν
πολλὴν
ἔχει
ἐχθρῶν
ὑπ᾽
αὐτοῖς
τείχεσιν
καθημένων nicht berechtigt.
366.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-247
σφάγια: vor dem Angriff opferten die Feldherrn
ἐπὶ
τῇ
διαβάσει oder
τὰ
διαβατήρια, Thuk. V 54, Xen. Hell. IV 7, 2, VI 4, 19.
γίγνεσθαι ohne Not Naber.
367.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-248
μαργῶν von der wilden Kampfeswut (Hesych.
μαργῶντες·
μαινόμενοι). —
λελιμμένος: 342.
368.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-249
μεσημβριναῖς: Schol.
τότε
γὰρ
μάλιστα
μέμηνεν (
ὁ
δράκων), vgl. Verg. Georg. III 434 anguis .. saevit agris asperque siti atque exterritus aestu. A. Hillebrand Jahrb. f. klass. Philol. 1883 S. 455 f. führt eine Stelle aus dem neunten Yasnakapitel des Avesta an, in welcher gleichfalls der Drache in Verbindung mit der Mittagszeit erscheint, so daß sich nach der Ansicht Hillebrands eine Überein- stimmung der iranischen Sage mit einem hier erhaltenen Rest griechi- scher Volksanschauung ergibt.
369.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-250
θείνει
ὀνείδει (mit einem Anklang): vgl. Soph.
Αi. 501
λόγοις
ἰάπτων, 724
ονείδεσιν
ἤρασσον, 1244
κακοῖς
βαλεῖτε, Verg. Aen. IV 447 adsiduis hinc atque hinc vocibus heros tunditur.
μάντιν
Οἰκλείδαν nennt auch Pindar Ol. VI 13 und Bakchylides VIII 16 den Amphia- raos. Schol. (zu 556)
᾿Αμφιάραος
Οϊκλέους
τοῦ
Μελάμποδος
τοῦ
Αμυθάονος
τοῦ
Κρηθέως
τοῦ
Αἰόλου
τοῦ
Ἕλληνος
τοῦ
Διός,
μητρὸς
δὲ
Υπερμήστρας. Vgl. Soph.
Αi. 801
τοῦ
Θεστορείου
μάντεως.
370.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-251
σαίνειν (Schol.
ἐκκλίνειν) dient zur gehässigen Bezeichnung feigen Verhaltens, da es vom Hunde übertragen ist, der schweifwedelnd um etwas herumgeht ohne den Mut zu haben es anzugreifen.
371-372.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-252
Schol.
νεωτερικὸν
τοῦτο,
τοῦ
κράνους
ἡ
τριλοφία.
κατά
σκιος hier aktiv, beschattend" wie Eur. Phoen. 653
ἔρνεσιν
κατασκίοι-
σιν. Dieser Stelle ist Aristoph. Ach. 965
κραδαίνων
τρεῖς
κατα-
σκίους
λόφους entnommen. Vgl. Hom.
Τ 382
ἵππουρις
τρυφάλεια,
περισσείοντο
δ'
ἔθειραι (hier
κράνους
χαίτωμα).
ὑπ'
ἀσπίδος
ἔσω, unter dem Schilde innerhalb desselben.
373.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-253
κλάζουσι
φόβον wie
μινύ-
ρονται
φόβον 116. Das Klingen der Schellen weckt Furcht. Vgl. Soph. Frg. 775
σὺν
σάκει
κωδωνοκρότῳ
παλαισταί, Eur. Rhes. 308
πολλοῖσι
σὺν
κώδωσιν
ἐκτύπει
φόβον, 384
κόμπους
κωδωνοκρότους
παρὰ
πορ-
πάκων
κελαδοῦντας. Von anderen künstlichen Vorrichtungen am Schilde, welche den Gegner er- schrecken und verwirren sollen, ist 528 die Rede. Vgl. Eur. Phön. 1124
Ποτνιάδες
δ'
ἐπ'
ἀσπίδι
ἐπίσημα
πῶλοι
δρομάδες
ἐσκίρτων
φόβῳ,
εν
πως
στρόφιγξιν
ἔνδοθεν
κυκλού
μεναι
πόρπαχ᾽
ὑπ'
αὐτόν,
ὥστε
μαί-
νεσθαι
δοκεῖν.
374.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-254
ὑπέρφρον: Schol,
υπερή
φανον.
375.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-255
φλέγοντα
ὑπ᾽
ἄστροις unter Sternen strahlend, sternfunkelnd.
377.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-256
πρέσβιστος (wie
ἥδιστος,
βράχιστος) Hom. Hymn. 30, 2. Verg. Aen. IX 405 heißt der Mond astro- rum decus.
νυκτὸς
ὀφθαλμός: in anderem Sinne
νυκτὸς
ὄμμα Pers. 431. Dagegen Pind. Ol. 3, 19
διχόμηνις
ὅλον
χρυσάρματος
ἑσπέρας
ὀφθαλμὸν
ἀντέφλεξε
Μήνα und Soph.
Αnt. 103
ἀκτὶς
ἀελίου . .
χρυ-
σέας
ἡμέρας
βλέφαρον. Vgl. auch Asch. Frg. 170
ἀστερωπὸν
ὄμμα
Λητώας
κόρης.
πρέπειν von dem was in die Augen fällt.
378.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-257
,,So sich toll gebärdend mit seiner prahlerischen Rüstung". Vgl.
τοιαῦτ᾽
ἀλύει
Εur. Frg. 665,
τί
ταῦτ'
ἀλύω Hipp. 1182.
379.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-258
παρ'
ὄχθαις, des Ismenos.
380-381.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-259
,,Wie ein Streitroß, welches ob der Kraft der Zügel (durch die es zurückgehalten wird) heftig schnaubt, wenn es den Klang der Kriegstrompete vernehmend vor- wärts drängt".
χαλινών
μένει wie Ag. 248. Schol.
οὕτως
ἀσθμαίνει
καὶ
σπεύδει
ὡς
καὶ
ἵππος
πολε-
μιστὴς
σάλπιγγος
ἀκούων
καὶ
ἐπι-
θυμῶν
πολέμου. Danach ist
ὀρ-
γᾶται
κλύων gesetzt für das über- lieferte
ὁρμαίνει
μένων, worin
μαίνει
μένων aus einer Variante des vor- hergehenden Verses
κατασθμαίνει
μένων entstanden ist.
Ζα
ὀργᾶται vgl. Cho. 452
ὀργᾷ
μαθεῖν, Suid. und Phot.
ὀργωμένοις·
ἐντεταμένως
ἐπι-
θυμοῦσιν. Zum Ganzen vgl. Verg. Georg. III 83 tum, si qua sonum procul arma dedere, stare loco nescit, micat auribus et tremit artus, collectumque premens volvit sub naribus ignem.
383.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-260
φερέγγυος,
ἀξιόπιστος
ἐγε
γυητής, von erprobter Tüchtigkeit mit Infin. wie Herod. V 30
οὐ
φερέγ
γυός
εἰμι
δύναμιν
παρασχεῖν
το
σαύτην, VII 49
λιμὴν . .
φερέγγυος
ἔσται
διασῶσαι
τὰς
νέας.
384.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-261
κόσμον
μέν mit bloß ge- dachtem Gegensatz, sodaẞ der Sinn der gleiche ist wie wenn es
κόσμον
γε hieße.
385.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-262
Schol.
ταῦτα
παρὰ
᾿Αλκαίου.
οὐ
τιτρώσκει
τὰ
ἐπίσημα
οὐδὲ
ὅπλα
αὐτὰ
καθ'
ἑαυτὰ
δύναμιν
ἔχει,
εἰ
μὴ
ἄρα &
φέρων
αὐτὰ
γένοιτο
γεν-
ναῖος. Ebenso spricht Papirius bei Liv. X 39: non enim cristas vulnera facere et per picta atque aurata scuta transire Romanum pilum. Vgl. Tac. Agr. 32 ne terreat vanus ad- spectus et auri fulgor atque argenti, quod neque tegit neque vulnerat.
386.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-263
δάκνουσι, tuen weh.
387.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-264
νύκτα
ταύτην
ἣν
λέγεις . .
γένοιτο für
νὺξ
αὕτη,
ἣν
λέγεις,
γένοιτο, diese Nacht dürfte leicht einer besonderen Erwägung zur Wahrsagerin werden. Die gleiche Attraktion an das Relativ (s. g. attractio inversa) Hom. K 416 qv-
λακὰς
δ᾽
ἃς
εἴρεαι,
ἥρως,
οὔ
τις
κεκριμένη
φύεται
στρατόν, Soph.
Ο.
Τ. 449
τὸν
ἄνδρα
τοῦτον
ὃν
πάλαι
ζητεῖς ..,
οὗτός
ἐστιν
ἐνθάδε, Trach. 283
τάσδε
δ'
ὥσπερ
εἰσορᾷς,
ἐξ
ὀλβίων
ἄζηλον
εὑροῦσαι
βίον
χωροῦσι
πρὸς
σέ, Verg. I 573 urbem quam statuo vestra est, Fischart Geschichtklitterung den liebsten bulen den ich hab, der leit beim wirt im keller" u. a..
Ζυ
ἐννοίᾳ (50 Blomfield für
ἡ
ἀνοία)
τινί vgl. 459, Prom. 178
παλάμα
τινί, Cho.138
σὺν
τύχῃ
τινί, Soph.
Αi. 853
συν
τάχει
τινί.
390.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-265
D. i. wenn man etwa daran denkt (wenn man die Sache von dem Gesichtspunkt aus betrachtet), daß einem, der stirbt, Nacht auf die Augen fällt.
391-392.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-266
φέροντι (scil.
αὐτό), denn
σῆμα . .
τόδε ist Subjekt zu
γένοιτο. -
ἐνδίκως, wahrhaft, wie
πανδίκως 657.
ἐπώνυμον „, die Sache durch den Namen kennzeichnend, be- deutungsvoll", wie Soph. Ai. 340, wo Aias sagt:
αἰαι·
τίς
ἄν
ποθ᾽
εθ᾽
ὧδ᾽
ἐπώνυμον
τοὐμὸν
ξυνοί-
σειν
ὄνομα
τοῖς
ἐμοῖς
κακοῖς;
393.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-267
Der Übermut, welchen sein Schildzeichen offenbart, wird sich gegen ihn selber wenden, wie man vorhersehen kann, d. h. Nacht wird ihm auf die Augen fallen.
395.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-268
τόνδε: Grotius
τῶνδε. Aber s. Einl. S. 10.
396.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-269
Αἰσχύνης
θρόνος wie
Δίκας
θρόνος Eum. 163,
βωμὸς
Δίκας ebd. 542, Ag. 395,
Δίκας
βάθρον Soph. Ant. 854. Mit
Αἰσχύνης
θρόνον
τιμᾶν wird das Ehrgefühl des Helden (
αἰδώς) bezeichnet.
398.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-270
Der Gen.
αἰσχρῶν ist von dem im
α
στερητικόν von
αργός legen- den Begriff der Trennung regiert: ,, in seinem Tun des Unehrenhaften sich enthaltend". Vgl. Eur. Iph.
Α. 1000
ἀργὸς
ὢν
τῶν
οἴκοθεν.
399-400.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-271
Schol.
γνήσιος
πολίτης
ἐκ
τῶν
σπαρτῶν,
οὐ
τῶν
μετὰ
Κάδμου
ἐπηλύδων. Da seine Wurzel von den gesäten Männern her aufge- gangen ist", so ist er recht eigent- lich ein Sohn dieses Landes, aus dem sein Ahne hervorgewachsen ist, und gehört nicht den Fremden zu, die mit Kadmos ins Land kamen. Nach Eur. Phoen. 657 ff. erlegte Kadmos den Drachen des Ares und säte die Zähne des- selben in die Erde. Daraus gingen bewaffnete Männer hervor, welche übereinander herfielen. Vgl. Eur. Herakl. 4
Θήβας ..
ἔνθ᾽
ὁ
γηγενής
σπαρτῶν
στάχυς
ἔβλαστεν,
ὧν
γένους
Αρης
ἔσωσ᾽
ἀριθμὸν
ὀλίγον. Nach dem Schol. zu Phoen. 670 blieben am Leben:
Πέλωρ,
Ἐχίων,
Οὐδαῖος,
Χθόνιος,
Υπερήνωρ,
Κρέων.
401.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-272
,,Daß dieses Tatsache, nicht bloße Rede ist, wird Ares in seinem Würfelspiel entscheiden." Vgl. Eur. Hik. 330
ἔτ᾽
αὐτὸν
ἄλλα
βλήματ'
ἐν
κύβοις
βαλεῖν
πέποιθα, Rhes. 183
ψυχὴν
προβάλλοντ'
ἐν
κύβοισι
δαί-
μονος, 446
κυβεύων
τὸν
πρὸς "
Αρ-
γείους "
Αρη. Dies hat sich bestätigt nach Apollod. I 8, 5
Τυδεὺς
ἐπὶ
Θήβας
μετ'
Αδράστου
στρατευσά-
μενος
ὑπὸ
Μελανίππου
τρωθεὶς
ἀπέ-
θανεν.
402.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-273
Δίκη
ὁμαίμων: Schol.
τὸ
τῆς
συγγενείας
δίκαιον (die Pflicht, die er als echter Sprößling dieses Lan- des hat)
στέλλει
αὐτὸν
εἰς
τὴν
μά-
χην.
κάρτα, mit eindringlicher Mahnung.
προστέλλεται (ent- sendet) wie
ἀποπεμψαμένη Pers. 141 (von sich).
403.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-274
Melanippos geht ab zum Tore.
404.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-275
αμόν,
ἡμέτερον.
νύν, von Natur lang (228), wird von den Tragikern um des Versmaßes willen verkürzt (z. B. auch Pers. 1041, 1049, 1067), wie umgekehrt aus dem gleichen Grunde
ἆρα für
ἄρα gebraucht wird.
405.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-276
δικαίως: die Responsion mit dem antistr. V. wird genauer, wenn man mit Heimsöth
διά
δίκας schreibt (vgl. Cho. 783
διὰ
δίκας
πᾶν
ἔπος
ἔλακον). Auch tritt die Beziehung auf
Δίκη
ὁμαίμων 402 noch mehr hervor. Aschylos, Sieben gegen Theben. 407 5.
μόρους
ὀλομένων
ὑπὲρ
φίλων (Todesgeschick von Männern, die für ihre Mitbürger fallen), wenn es nicht ursprünglich
στόνους für
μό-
ρους geheißen hat (todmeldendes Stöhnen um gefallene Freunde hören) nach dem Schol.
οὓς
ποιοῦνται
ὑπὲρ
τῶν
φίλων
πολιτῶν
οἱ
Θηβαῖοι.
Ζη
ἰδέσθαι vgl. dann
ἰδεῖν Cho. 968 (s. v. a.
ἀκοῦσαι).