830.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-896
δίδυμ᾽ ἀγανόρεα κακά
δίδυμ᾽ ἀνορέα
M. G. Vit. Mosc. 1. 2. Ox. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald.
δίδυμ ἀνορέᾳ
Turn.
διδομανόρεα
Arund. Par. L. Rob.
διδυμανόρια
varia lectio apud Turnebum, et sic Lips. sed ut penultima vocalis in
α
aut in
ε
mutata videatur.
διδυμάνορα
Par. A. (
δίδυμ' ἄνορα
ex Colb. 2. affertur).
διδυμ᾽ ἄνορα
Cantabr. 1. Deinde
κάκ'
omnes libri. Scripsi mutatione lenissima
διπλαῖ μέριμναι, δίδυμ᾽ ἀγανόρεα κακά
, gemina fortiter patrata mala.
αὐτοφόνα M. Lips. Ald. Rob.
αὐτόφονα
G. Vit. Turn.
αὐτόφονον
Par. E.
δίμοιρα, τέλεα τάδε πάθη· τί φῶ; Tum omnes
δίμοιρα τέλεια
. Denique
τὰ πάθη. τί φῶ
M. G. Vit. Lips. Vind. 2. 3. 4. Turn.
τάδε πάθη. τί φῶ
Arund. Par. Α. (
δὲ τὰ
ex Colb. 2. affertur) Rob.
τάδε παθεῖν. τί φῶ
Ven. Β.
τὰ δὲ πάθη. τί φῶ
Cantabr. 1. 2. Par. Κ.
τε πάθη. τί φῶ
Vind. 1.
πάθη τί φῶ
Ox. Ald. Sententiae pariter et metro ut consulerem, scripsi
αὐτοφόνα, δίμοιρα, τέλεα τάδε πάθη· τί φῶ;
830
831.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-897
τί δ᾽ ἄλλο γ᾽ ἢ πόνοι δόμων ἐφέστιοι Vulgo
τί δ᾽ ἄλλο γ᾽ ἢ πόνοι πόνων δόμων ἐφέστιοι
. Sola hic Rob. editio salutem affert, in qua
πόνων
omissum est. Eadem
δομάτων
, sic,
831
832.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-898
ἀλλὰ γόων, φίλαι, κατ' οὗρον Libri
ἀλλὰ γόον ὦ φίλαι
, nisi quod
γόων
habent Lips. Arund. Cantabr. 1. Rob. et
ο
supra scripto Par. C. Idem
γόων
supra adscriptum in Par. B. Recte hoc recepit Brunckius: sed metrum postulat, ut etiam
ὦ
deleatur, et scribatur
φίλιαι
.
κατ' οὖργον
, sed
υ
a recentiore manu inserto, Μ.
γρ. κακούργων
Par. B.
832
833.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-899
κρατὶ
κράτει
Par. E.
κρατεῖ
Par. G.
833
834.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-900
πίτυλον
πύτιλον
G.
αἰεὶ
αἰεί
recte G. Vind. 1. 2.
ἀεὶ
Vind. 3. 4.
αἰέν
ceteri.
834
835.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-901
τὰν ναύστολον μελάγκροκον θεωρίδα Libri
τὰν ἄστονον μελάγκροκον ναύστολον θεωρίδα
, nisi quod
τὴν
habet Par. G.
ταἄστονον
G.
τὴν νῦν ἄστολον
Lips. et in margine γρ.
ἄστονον
, sed addito signo, quod hanc lectionem ad
ναύστολον
pertinere indicat.
ἄστολον
pro
ἄστονον
commemorat etiam secundus scholiastes.
τὴν ἄστονον μελάγκροκον ἄστολον θεωρίδα
Rob. Deinde
μελαγκροκάν
Μ.
μελάγκαρον
Ald. Thomas M. p. 181, 10. ed. Ritsch. ex hoc loco affert
ναύστολον μελάγκροκον θεωρίδα
. Apparet scribendum esse
τὰν ναύστολον μελάγκροκον θεωρίδα
. Vidit hoc etiam Dindorfius.
τὰν ναύστολον
primo in
τὴν ἄστολον
, inde in
τὰν ἄστονον
abiit, et adscripta vera lectio alienum locum occupavit. Αἰεὶ ostendit
ἀμείβεται
non esse de hoc praesenti planctu intelligendum, sed de remigatione, qua perpetuo mortui in Orcum transferuntur. Θεωρίς autem non navis est, sed via. Hesychius in v. θεωροί, —
λέγουσι δὲ καὶ τὴν ὁδόν, δι' ἧς ἴασιν ἐπὶ τὰ ἱερά, θεωρίδα
. Euripides Hec. v. 1105. (1073.)
ἢ τὸν ἐς Αΐδα μελανοχρῶτα πορθμὸν ἄξω τάλας;
Hoc igitur dicit chorus, largo cum luctu in capite vestro imitamini remigationem manuum, quae perpetuo per Acherontem navalem nigram viam, non calcatam Apollini, non lustratam soli, ad omnes recipiens ignotum litus transit. Magna audacia
μελάγκροκον
poeta dixit, nisi forte scripsit
μελαγκρόκων
, mortuorum, ut
μελάμπεπλος
. dicitur rex mortuorum ab Euripide Alc. v. 859.
835
836.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-902
τὰν
τὴν
Par. G.
ἀστιβῆ Ἀπόλλωνι
ἀστιβὴ Πόλλωνι
Pauwius. Libri
ἀστιβῆ Ἀπόλλωνι
.
ἀνάλιον
ἀνάλιον
ad alteram syllabam η superscripto Lips.
836
837.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-903
πάνδοκον
πάνδομον
, sed cum glossa τὴν πάντας δεχομένην, G.
ἀφανῆ Boeckhius in praefatione lectionum aestivarum a. 1827. p. 11. in
δυσχερῆ
vel
τηλαυγῆ
mutandum putavit, utrumque non recte.
837
838.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-904
ἀλλὰ γὰρ ἥκουσ'
ἀλλ' ἥκουσ'
Colb. 1. 2.
οἴκουσ'
Par. E.
ἐπὶ πρᾶγος
ἐπὶ πράγω
Lips.
838