Aeschylus Seven Against Thebes 78

Gottfried Hermann (Editor)

Seven Against Thebes. Aeschylus. Gottfried Hermann (Editor). Lipsiae. 1852.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Experimental

Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) (Greek) (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (6)
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 108-180 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 109-180 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 78 focus
ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 78 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 78 focus
Θρέομαι φοβερὰ μεγάλ᾽ ἄχη.
μεθεῖται στρατὸς στρατόπεδον λιπών.
ῥεῖ πολὺς ὅδε λεὼς πρόδρομος ἱππότας.
80
Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 78 focus
Translations (9)
Seven Against Thebes Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 109-180 focus
The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 78 focus
I wail over our fearful, mighty woes! the army is let loose, having quitted its camp, a mighty mounted host is streaming hitherward in advance the dust appearing high in the air convinces me, a voiceless, clear, true messenger; the noise of the clatter of their hoofs upon the plain , reaching even to our couches, approaches my ears, is wafted on, and is rumbling like a resistless torrent lashing the mountain-side. Alas! alas! Oh gods and goddesses, avert the rising horror; the white-bucklered well-appointed host is rushing on with a shout on the other side our walls, speeding its way to the city. Who then will rescue us, who then of gods and goddesses will aid us? Shall I then prostrate myself before the statues of the divinities? Oh ye blessed beings, seated on your glorious thrones, 'tis high time for us to cling to your statues—why do we deeply sighing delay? Hear ye, or hear ye not, the clash of bucklers? When, if not now, shall we set about the orison of the peplus and chaplets? I perceive a din, a crash of no single spear. What wilt thou do? wilt thou, O Mars, ancient guardian of our soil, abandon thine own land? God of the golden helm, look upon, look upon the city which once thou didst hold well-beloved.
LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 78 focus
parle dans votre intérêt autant que dans le mien, je crois : une ville prospère, seule, honore ses dieux.
The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 78 focus
Woe, woe, intolerable woe!
Fierce from their camps the hosts advance,
Before their march with thund'ring tread
90
Proud o'er the plain their firey courſers prance,
And hither bend their footsteps dread:
Yon' cloud of dust that choaks the air,
A true tho' tongueleſs messenger,
Marks plain the progress of the foe.
95
And now the horrid clash of arms,
That, like the torrent, whose impetuous tide
Roars down the mountain's craggy side,
Shook the wide fields with fierce alarms,
With nearer terrors strikes our souls,
100
And thro' our chaste recesses rolls:
Hear, all ye pow'rs of Heav'n, propitious hear,
And check the furies of this threat'ning war!
The crouded walls around
Loud clamours rend the sky;
105
Whilſt rang'd in deep array th' embattled pow'rs
Their silver shields i lift high,
And, level with the ground
To lay their rampir'd heads, assail our tow'rs.
What guardian God shall I implore?
110
Bending at what sacred shrine
Call from their happy seats what pow'rs divine,
And suppliant ev'ry sculptur'd form adore?
The time demands it: why then, why delay?-
The sound of arms swells on my' affrighted ear.-
115
Hold now the pall, the garland k , as you pray.-
Hark! 'tis the rude clash of no single spear.
Stern God of war,
Dost thou prepare
Thy sacred city to betray?
120
Look down, look down l ;
O save thine own;
Nor leave us to the foe a prey:
If e'er thy soul had pleasure in the brave,
God of the golden helm, hear us, and save!
125
Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 78 focus
Piango alti lagni d'orrore di doglia.
Già già dal campo si sfrena l'esercito :
105
rotola avanti l'esercito fitto
dei cavalieri: l'eterea polvere
si leva a dirmelo, muto palese
veridico araldo.
Orrido grido, fra rombe di zoccoli,
110
dalla pianura mi sgomina e preme,
come torrente che scrosci dal monte.
Contro la rocca si lancia, già leva,
chiuso nell'armi, l'esercito avverso,
gli scudi bianchi, con orride grida.
115
Chi mai dei Numi, chi mai delle Dive
soccorso darà ?
A quali altari di Dèmoni innanzi
debbo io cadere ? Beati Signori,
è questo il punto che stretta io mi tenga
120
ai vostri simulacri.
Nei troppi lagni che indugiasi? Udite
o non udite fragore di scudi?
Quando offrirò, se non ora,
pepli corone e preghiere ?
125
Odi lo strepito? Tale frastuono
sola una lancia non leva.
Che fai?
Marte Signore, l'antica tua terra
cosí tradirai?
130
Deh! queste mura, a te un giomo sí care,
Nume elmo d'oro, proteggi proteggi!
Tutte le fanciulle si aggruppano intorno all'ara.
Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 78 focus
Lugeo terribilia & magna mala.
Dimittitur exercitus caſtra relinquens,
Decurrit huc multus populus precurrens equites,
Aetherius puluis me persuadet uiſus,
85
Mutus maniſeſtus, promptus nuncius,
Excitator conculcatusq; campo
Appropinquat, clamor uolat, fremit
Instar aquæ murmurantis inexpugnabilis.
Heuheu, heu dij
90
Et deæ, præsens malum arcete.
Clamat pro mænibus
Scutum habens album, furgit populus
Structus in urbem irruens.
Quis defendet? quis auxiliabitur
95
Deorum aut dearum?
Vtrum ego accidam statuis
Deorum heu defensores dij,
Tempus est habendi ſtatuas:
quid cunctamur
100
Luctuoſi? auditis, aut non auditis clypeorum
Strepitum ? peplos
& coronas
Circa preces habebimus?
Strepitum audiui, & strepitumq; non unius haſte.
105
Quid facies? deferes ô Mars terrisenex
Tuam terram?
duream qui habes galeam demon,
Reſpice reſpice urbem,
Quam tandem charam poſuisti . dij
110
Seven Against Thebes (OCR draft) Experimental (Seven Against Thebes. Anna Swanwick, 1886.) — 78 focus
ETEOCLES
First Onca-Pallas, near our city gates
Holding her seat, hating man's insolence,
Shall him ward off, like fell snake from her brood.
Him to oppose hath Enops' valiant son,
Hyperbios, been chosen—man to man,
Willing at Fortune's call his fate to prove.
Neither in form, in courage, nor in arms
Blameworthy; them hath Hermes fairly matched
Since foe will foe confront, while on their shields
They into conflict bring two hostile gods.
For Typhon, breathing fire, the one doth bear,
While Father Zeus upon Hyperbios' shield
Sits, firmly throned, wielding his fiery bolt;
But Zeus defeated no one yet hath seen.
Such on each side the friendship of the gods;
We with the victors, with the vanquish'd they.
Thus will it with the mortal champions fare,
If Zeus than Typhon stronger be in fight;
And to our champion, as the legend reads
Set on his shield, may Zeus deliverer be.
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 78 focus
I wail in the stress of my terror, and shrill is my cry of despair.
The foemen roll forth from their camp as a billow, and onward they bear!
Their horsemen are swift in the forefront, the dust rises up to the sky,
95
A signal, though speechless, of doom, a herald more clear than a cry!
Hoof-trampled, the land of my love bears onward the din to mine ears.
As a torrent descending a mountain, it thunders and echoes and nears!
The doom is unloosened and cometh! O kings and O queens of high Heaven,
Prevail that it fall not upon us! the sign for their onset is given—
100
They stream to the walls from without, white-shielded and keen for the fray.
They storm to the citadel gates—what god or what goddess can stay
The rush of their feet? to what shrine shall I bow me in terror and pray?
O gods high-thronèd in bliss, we must crouch at the shrines in your home!
Not here must we tarry and wail: shield clashes on shield as they come—
105
And now, even now is the hour for the robes and the chaplets of prayer!
Mine eyes feel the flash of the sword, the clang is instinct with the spear!
Is thy hand set against us, O Ares, in ruin and wrath to o'erwhelm
Thine own immemorial land, O god of the golden helm?
Look down upon us, we beseech thee, on the land that thou lovest of old,
110
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 78 focus
Ich klag' um graunvolles Leid! 1
Heran stürmt das Heer, dort aus den Zelten brach's,
Vorauf zahllos hier wälzt sich ein Reiterstrom:
80
Der Staub, himmelan wölkend, bezeugt es uns,
Ein sprachloser, untrüglicher Bote, laut!

Commentary

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus

78. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-119

θρεῦμαι: De hoc chori carmine multa a multis diligentiane nescio an levitate infeliciore disputata esse dicam. Nominavit eos non meliorem viam ingressus Franciscus Passovius in ea dissertatione quae tertia in eius Opusculis est, p. 95. Quod ille refert ut a me dictum, virgines choricas haec oлоoúdny prodeuntes canere, non commemini me dixisse: ipsius Passovii hanc opinionem fuisse video. Singulas virgines separatim canere et metra ostendunt huic rei propria, et vero etiam multo magis sententiae neque vinculis inter se connexae et fere eosdem sensus, easdem preces ita repetentes, ut aperte non possint totius chori perpetuatam orationem continere. Praeterea strophae ita inter se modo similitudine metrorum, modo discrepantia initiorum et finium sunt distinctae, ut facile discerni singularumque ambitus determinari possit. Neque vero cogitandum est de antistrophica ratione ita, ut totum carmen ad eam exigatur. Priorem enim partem carminis 2201óστgogor esse oportebat, ut in magno repentinoque tumultu. Sed ea tamen nimia parumque decora virginibus perturbatio esset, si σлоgády singulae deinceps alia aliunde accurrerent. Immo totus simul chorus adveniebat, concitatior quidem, sed non sine ordine. Id eo cognoscitur, quod tres deinceps strophae, quae sunt octava, nona, decima, inter se similes sunt, item ut undecimae et duodecimae initia sibi respondent. Praeterea memorabile est, quod, ubi paullum remisit animorum consternatio, carmenque antistrophicum fieri coepit, prima duo antistropharum paria ex ternis partibus constant. Quo confirmatur, quod primae quoque totius carminis sex strophae cam comparationem habent, ut numerum ternarium ostendant. Ex his satis certo videtur colligi posse, zarà ¿ryà dispositum fuisse chorum. Itaque virginum dicta, quae sunt numero quinque et viginti, ita distribui, ut convenirent isti xava Lvyà stationi: quamquam sitne ea distributio illa ipsa, quam poeta fecit, pro certo affirmare non possum: non dissimilem tamen fuisse et ordo stropharum et inter sese comparatio ostendit. Putandum est autem tertium ordinem in medio stetisse, eique a lateribus adstitisse reliquos quattuor ordines, eam autem virginem, quae numero septima est, coryphaei partes habuisse.
9oέouai
M. Vit. Ald. Rob. Turn. et scholiastes Euripidis ad Phoen. v. 239. qui Triclinius est. Sed idem eadem dicens Triclinius in scholiis Vindobonensibus ad Aeschyli carmen cum G. Lips. Arund. Cantabr. 2. Mosc. 1. 2. Par. C. L. Vind. 1. 3.
9gɛvua
. Idem adscriptum, ut videtur, in Par. B. Hoc trochaei semanti pondere exordiendum erat carmen, non anapaesto.
9oovucu
Aug. quod suopte iudicio posuit Blomfieldius, vulgaria inferre in Aeschyli poemata solitus.
oɛvua
Par. E.
78

78. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-120

μεγάλ᾽ ἄχη:
uɛyákat yn
G. Vit. Cantabr. 1. Mosc. 2. Par. F. N. Colb. 1. 2. (in Colb. 2.
'
ab alia manu) Ven. B. Vind. 1. 2. 3. 4. Rob. Idem adscriptum, ut videtur, in Par. B.
uɛyák azn
recte M. Lips. Ald. Turn.
μɛ-yúλa
, addito a recentiore manu
zn
, Cantabr. 1.
78

79. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-121

μεθεῖται: Quod in scholiis codicis Vit. legitur,
ἀφίεται, ἤδη ὁρμὴν ποι-eĩtai daì tùy nókır
, non putandum est indicium esse alius scripturae,
µɛdíɛtai
. Videtur interpres
aqɛitau
scripsisse non secus quam editus scholiastes, apud quem eodem errore legitur
ὁ ἱππικὸς στρατὸς συγκε-zwoŋtai xai ágíɛva
. G. Dindorfius specimine emendatae editionis, quod Zimmermanni diurnis antiquariis a. 1836. insertum est, aut imperitos criticos videtur ludificare voluisse, aut sese ipse ludos fecit. Tzetzes in Exegesi lliadis p. 72. seq. memoriae errore scripsit
otoutòs yào vò nhñ-θός ἐστι τῆς ἐκστρατείας, στρατόπεδον δὲ ὁ τόπος καὶ αἱ σκηναὶ τοῦ στρατοῦ. τοῦτο δὲ καὶ Αἰσχύλος σαφέστερον παριστᾷ λέγων “ῥεῖ δὲ στρατὸς στρατόπεδον λιπών.”
79

80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-122

πολὺς ὅδε:
πολὺς ὅδε
Μ. Arund. Mose. 1. Par. L. Rob.
πολὺς ὧδε
G. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Par. A. В.
πολὺς δ'åde
Ox. Ven. A. Ald. Turn. et ante correctionem Vit.
noλvs d'öde
Vit. ex correctione.
πολὺς δ᾽ ὅγε
Lips. Idem et
πολὺς δ᾽ ὧδε
adscriptum in Par. B.
80

80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-123

λεὼς:
λαός
Lips. Cantabr. 1. et Blomfieldio teste Ask. A. Videtur hoc etiam in Vit. fuisse antequam in
λεως
mutaretur.
80

80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-124

ἱππότας:
ἱππότης
, supra scripto
ας
, Vit.
80

81. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-125

αἰθερία:
αἰθέρια
Vit.
αιθερία
Ald.
81

81. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-126

φανεῖσ᾽:
φανεῖσα
G. Ald. Turn.
81

82. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-127

σαφὴς:
σαφής δ'
Vit. Par. G. N. Colb. 1. Ven. B. Vind. 3.
82

82. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-128

ἔτυμος:
έτυμος
Lips.
ἕτοιμος
Mosc. 2.
82

83-84. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-129

ἑλεδεμὰς πεδία ἐπ᾽ ὁπλόκτυπος βοὰ ποτᾶται:
ἐλεδέμας
sic a pr. manu M. ex quo recentior manus inserto
v
et addito in ultima syllaba accentu
ἐλεδεμνάς
fecit.
ἐλεδέμνας
G.
ἐλεδεμνὰς
Vit. Ald.
ἐλϊδεμνὰς
Rob.
ἑλεδεμνάς
Lips. Turn.
ἑλαδάμνας
Par.G. Vrsinus ad Virg. Aen. XI. 879. habet
ἐλαδάμνας
. Deinde
πεδιοπλοκτύ-πος (sic a pr. manu: recentior πεδιοπλόκτυπος fecit) τι (eraso accentu) χρίμπτεται
M. Ad hanc scripturam refertur scholion codicis Vit.
χρίμπτεται δὲ καὶ πλησιάζει ἡμῖν τί, ἤτοι μικρόν τι, ἢ κατά τι ἡμῖν προςπελάζει ἡ βοή. — τινὲς δὲ ὠτὶ χρίμπτεται γράφουσιν, ήγουν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν προςπελάζει βοή.
πεδιοπλόκτυπος δὲ χρίμπτεται
Vit. et Colb. 1. In Vit.
@τὶ
ad
δὲ
supra scriptum est.
πεδιοπλόκτυπός τε ὠτὶ χρίμπτεται
G. Par. H. I. K. Ask. A. Taur. Ven. B. Sic etiam, nisi quod
ὦτι
enotatum est, Par. C. in quo
ὦσι
adscriptum. Ex Par. B. Fachsius affert
“τε ωτί. suprascr. ωσί. γρ. τί pro τε.”
ὠσὶ
eliam in Par. A. Brunckius invenisse videtur.
πεδιοπλόκτυπος ὠτὶ χρίμπτεται
Mosc. 1. Sie etiam Mosc. 2. nisi quod
χρίμπταται
habet.
πεδιοπλόκτυπος ὥστε χρίμπτεται
Colb. 2.
π. τε χρίμπτεται
Lips. Arund. Cantabr. 1. Οx. Ven. A. Ald. Turn.
π. τὲ χρίπτεται
Par. E.
πεδιοπλόκτυπός τ' ἐγχρίμπτεται
Rob. Deinde
βοᾶ
M. a pr. manu, post quam vocem litura apparet: recentior manus
Bod
fecit.
Boù
G. Mosc. 1. 2. Ox. Par. A. B. H. I. K. Ask. A. Colb. 1. Taur. Turn.
Boã
vel
Boğ
Lips. Arund. Cantabr. 1. Ven. A. B. Ald. Rob. In Vit. circumflexus a pr. manu in gravem mutatus est. Itaque vulgo edebatur
ἐλεδεμνὰς πεδιοπλόκτυπός τ᾽ ἐγχρίμπτεται βοά, ποτᾶται, βρέμει δ'
. Sed
ἐλεδεμνάς
vel
ἑλεδεμνάς
nihili vocabulum esse facile quivis concedet: quin si potuisset tale verbum componi, ineptissima esset eius interpretatio,
ἐλαύνων ἐμὲ ἐκ τῶν δεμνίων καὶ οὐκ ἐῶν καθεύδειν
, vel quod in M. adscripto
ζήτει
legitur
ἑλεδεμνὰς ἡ ἑλοῦσα ἀπὸ τῶν δεμνίων
. Itaque ego in Elem. doctr. metr. p. 269.
ἑλέδεμας
scripsi, ut in Agamemnone v. 666. de Helena est
Ελέναυς, ἕλανδρος, ἑλέπτολις
. Confirmatur haec emendatio quum eo quod in M. a prima manu
ἐλεδέμας
scriptum erat, tum scholio, quod in eodem codice recentior manus, quae saeculi XIV. est, adiecit,
ελεδεμὰς (sic scriptum) ἡ τὸ δέμας ἡμῶν (sic scriptum, non ἡμᾶς) τῷ φόβῳ λαμβάνουσα ἢ ταράττουσα
. Simile scholion in Vit. legitur,
ἐλεδεμνάς, ἀντὶ τοῦ τὸ δέμας καὶ τὸ σῶμα ἡμῶν τῷ φόβῳ λαμβάνουσα καὶ συσφίγγουσα καὶ κατέχουσα καὶ καταρράττουσα καὶ περιθλίβουσα
. Quod monet Lobeckius in Paralipomenis p. 226. contrarium esse
ελέδεμας
praecepto Herodiani p. 224. allato,
ἀπὸ τῶν εἰς ἃς οὐ γίνεται σύνθετον, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῶν εἰς ος
, facilius ego credam Herodianum aut non meminisse Aeschylei verbi aut iam corruptam scripturam habuisse, quam Aeschylum non composuisse hoc modo vocabulum quod alio modo componi non poterat. Et Eustathium tamen p. 870, 2.
έτερούας
memorare observat Lobeckius p. 225. quod memoratur etiam in Theognosti can. in Crameri Anecd. Ox. II. p. 7, 22. Αd
πεδιοπλόκτυπος
in M. hoc scholion a manu saeculi XI. adscriptum est,
καὶ τὰ τῆς γῆς δέ μου πεδία κατακτυπούμενα τοῖς ποσὶ τῶν ἵππων καὶ τοῖς ὅπλοις (sic scriptum) ποιεῖ μου προςπελάζειν τὸν ἦχον τοῖς ὠσίν
. Hinc colligi potest
πεδί-ὁπλόκτυπα
scriptum fuisse. Videtur autem excidisse
διά
, ut aut hoc modo Aeschylus scripserit,
ἑλέδεμας δὴ διὰ πεδί᾽ ὁπλόκτυπ᾽ ὦ-τὶ χρίμπτει βοά·
similiterque scribendum esse coniecit Ritschelius in Passovii Opusc. p. 101. aut
ἑλέδεμας πεδία δὲ ὁπλόκτυπ᾽ ὦ-τὶ χρίμπτειν βοὰ ποτᾶται
, ut iungatur
ελέδεμας στὶ χρίμπτειν
, i. e.
ἀκούειν
. Hoc, ut probabilius, posui.

85. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-130

ἀμαχέτου:
αμαιμακέτου
margo Aldinae apud Burtonum.
85

85. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-131

ὀροτύπου:
ὀροτύπου
M. Par. L. et margo Aldinae.
ορροκτύπου
G. Taur. Ceteri
ὀροκτύπου
. Mira apud Hesychium interpretatio,
ὀροτύπου δίκην· ὅτι οἱ Γίγαντες ἀποσπῶντες ἀπὸ τῶν ὀρῶν κορυφὰς καὶ πέτρας ἔβαλλον
.
85

86. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-132

ἰὼ ἰὼ θεοὶ θεαί τ': Recte
ω ἰὼ θεοὶ θεαί '
Colb. 1. Par. N. Ter
i
et deinde
θεοὶ θεαί τ'
Μ. Vit. Lips. Rob. Quater
?
et deinde
θεοὶ θεαί τ'
Ald. Turn. Quater
?
ante
θεοί
, semel ante
θεαί τ'
Arund. Cantabr. 2. Colb. 2. Par. K. Ter
i
ante
θεοί
, semel ante
θεαί τ'
G. Par. G. Taur. Ter
i
ante
θεοί
, bis ante
θεαί τ'
Cantabr. L. Bis
?
ante
θεοί
, semel ante
θεαί τ'
Ven. Β.
86

86. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-133

ὀρόμενον:
ὀρρόμενον
G. Lips. Cantabr. 1. Ask. A. Par. E. Taur. Vindobonenses et adscripto
δρώμενον
Par. B.
ὁρώμενον
Par. G.
86

87. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-134

ἀλεύσατε:
ἀλεύσετε
, ad penultimam syllabam
a
a recentiore manu adscripto, M.
87

88. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-135

βοᾷ:
βοd
Arund. et gravi accentu in circumflexum mutato Lips.
88

89. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-136

εὐτρεπὴς:
εὐπρεπὴς
Ox. Ven. A. Ald. Turn.
εὐτερπής
Cantabr. 1.
εὐτρεπής
Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. 2. Par. F. L. Taur. Rob. et simul cum
εὐπρεπής
Par. A. B.
εὐτρεπής
ex
εὐπρεπής
rasura factum in M. Ask. A. correctione in G. Mirum est Hemsterhusium ad Lucianum t. I. p. 316. dubitari potuisse utra scriptura praeferenda esset, magis mirum Valckenario ad Phoen. v. 801. p. 299. genuinum visum esse
εὐπρεπής
propter Euripideum illud
ἀσπιδοφέρμονα θίασον εὔοπλον
. Tollenda est autem interpunctio post
εὐτρεπής
.
89

90. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-137

πόλιν: Timidae virgines iam muros superare exercitum putant,
πτόλιν
Μ.
90

91. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-138

ἄρα:
ἆρα
Cantabr. 1. et a pr. manu M.
91

91. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-139

ῥύσεται:
λεύσεται
Par. G.
91

91. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-140

ἄρ᾽:
ἆρ'
Cantabr. 1. et a pr. manu M. Omittunt
o
G. Arund. Colb. 2. Ox. Ven. A. B. Ald.
91

92. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-141

θεῶν ἢ θεᾶν: Omissus est hic versus in Colb. 1. Par. N.
θεῶν ἢ θεῶν
Μ. Ald. Turn.
θεῶν ἢ θεῶν
G.
θεῶν ἢ θεαινῶν
Vit. Colb. 2. Par. E. Vind. 2. 4.
θεῶν ἢ θεαινᾶν
Lips. Cantabr. 1. 2. Par. G. Ven. B. cui in Lips.
ὢν
supra adscriptum.
θεῶν ἢ θεῶν ὦν
Par. H.
θεῶν ἢ θεαῖν
Aug.
τῶν θεῶν ἢ θεαινᾶν
Rob.
θεαινῶν
adscriptum in Mosc. 1. Ex Par. B.
Θεανῶν. γρ. θεαινῶν. γρ. θεαινᾶν
Faehsius affert.
92

93. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-142

πότερα δῆτ᾽ ἐγὼ ποτιπέσω βρέτη δαιμόνων;: Coniiciat quis fortasse scripsisse Aeschylum
πότερα δῆτ᾽ ἐγὼ πρότερα ποτιπέσω βρέτη δαιμόνων;
Verum nec vestigium talis scripturae in ullo libro est, nec, si ita scripsisset Aeschylus,
βρέτη
quam
βρέτεα
maluisset dicere, et scholiastae monent intelligendum esse
ἢ ἄλλο τι πράξομεν
. Confirmat hoc quod mox sequitur
ἀκμάζει βρετέων ἔχε-9
. Vt primi choreutarum ordinis secunda et tertia stropha totae ex dochmiis sunt, primam autem, quam media virgo canebat, trochaeus semantus praecedit, sic in altero ordine ca ratio servata est, ut secunda stropha integros dochmios contineat, prima et tertia catalexin habeant.
93

94-95. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-143

ἀκμάζει βρετέων ἔχεσθαι. τί μέλλομεν ἀγάστονοι;:
ἀκμάζει βρετέων ἔχεσθαι. τί
M. Lips. et sic inde a Victoria editum.
ἀκμάζει βρετέων δ᾽ ἔχεσθαι τί (vel δ᾽ ἔχεσθαι, τί
Vit. Cantabr. 2. Mosc. 1. (et omisso
τί
Mosc. 2.) Colb. 1. Par. C. N. Rob. Turn.
ἀκμάζει. βρετέων δ᾽ ἔχεσθε. τί
G. et omissa post
ἀκμάζει
interpunctuatione Ald.
βρετέων δ᾽ ἔχεσθε
Par. K. Ask. A. Vind. 1. 3.
βρωτέων δ᾽ ἔχεσθαι
Par. E.

96. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-144

ἀκούετ':
ἀκούτ'
Lips. Par. C.
96

96. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-145

ἀσπίδων: In Lips. ad
ἀσπίδων
adscripta est glossa
ἁρμάτων
, ut id suspiceris variam lectionem esse.
96

98. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-146

νῦν: Libri
viv
. Scribendum erat correpta syllaba
νύν
. Vsitata 10-cutio. Aristophanes Vesp. v. 402.
πότε δ᾽, εἰ μὴ νῦν, ἐπαρήξετέ μοι ;
Demosthenes Olynth. III. 16. p. 32, 26.
ἢ πότε ἃ δεῖ πράξετε, εἰ μὴ νῦν ;
98

98. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-147

λιτάν᾽: Libri
λιτάν
, nisi quod
λιτὴν
est in Ald. Rob. in G.
ἣν
supra scriptum. In M. huic vocabulo et
dupi
praepositioni gravis accentus a recentiore demum manu additus est: prima scripsit
ἀμφίλιταν
. Dixit
εἶχε λιτὰς
Nonnus VII. 25. Recte vero Seidlerus ex Suppl. v. 778.
λί-ταν ἕξομεν
, nisi quod
λιτάν'
, hoc accentu, scribendum videtur. Magis depravata scriptura in caussa fuisse videtur, ut apud Hesychium legamus
ἀμφιλίτην, τὴν λιτανευτικήν
.
98

98. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-148

ἕξομεν: In
έξομεν
inter
ξ
et
o
recentior manus
addidisse
videtur in M.
98

99. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-149

δέδορκα:
δέδορπα
Rob.
99

99. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-150

πάταγος οὐχ ἑνὸς:
πάταγος οὐχ ἑνὸς
M. Arund. Cantabr. 1. Mosc. 2. (sed in hoc
πάταχος
scriptum) Par. C. H. K. L. N. Colb. 1. et e correctione Vit. in quo
πάταγον
fuerat.
πάταγος οὐχ ἑνὸς. γρ. πά-ταγος δ᾽ οὐδενός
ex Par. B. Faelsius affert.
πάταγος
enotatum ex Par. E.
πάταγος δ᾽ οὐχ ἑνὸς
G. Lips. Cantabr. 2. Mose. 1. Par. A. Ven. B.
πάταγον δ᾽ οὐχ ἑνὸς
Ox. Ald. Turn.
πάταγον δὲ οὐχ ἑνὸς
Colb. 2.
πάταγον τ᾽ οὐχ ἑνὸς
Rob.
99

101. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-151

παλαίχθων:
παλαῖχθον
ex Par. A. B. Brunckius affert.
παλαίχθον
Par. N. Rob.
101

101. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-152

γᾶν τεάν:
Ἀττικὸν δὲ τῇ κλητικῇ ὦ Αρης. οἱ δὲ γράφουσιν ὦ Αρη
scholion codicis M.
γᾶν τεάν
ex Vit. recepi. Eodem ducit
τὴν τεὰν
quod habent M. (sic enim, omisso
yuv
, M.) Ox. et Faehsio teste Par. L. Ex Par. C.
τὰν τε
, ad
τε
supra scripto
ar
, affertur.
γῆν τεὰν
Par. N.
τὴν γῆν τεὰν
Colb. 1.
τὴν τεὰν γᾶν
Lips. Cantabr. 1. 2. Par. A. B.
τὰν τεὰν γῆν
Par. F. Ven. Β.
τάν τε ἂν γῆν
Par. K.
τὰν σὰν γᾶν
G. Vind. 1. 3. Ald. Rob. Turn.
τὴν σὴν γῆν
Mosc. 1. Vind. 2. 4.
101

102. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-153

χρυσοπήληξ:
χρυσοπήληξ
Μ.
χρυσοπήλυς
G. Ald. Rob. Turn.
χρυσεο-πήληξ
Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Par. F. N.
102

102. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-154

δαῖμον:
δαίμων
G. et ante lituram M.
102

102. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-155

ἔπιδ᾽, ἔπιδε πόλιν:
ἔπιδ᾽ ἔπιδε πόλιν
M. Vit. Lips. Ald. Turn.
ἔπιδ᾽ ἔπιδε πτόλιν
Rob.
ἐπιδ᾽ ἐπὶ πόλιν
Μosc. 1. 2.
επιδ᾽ ἐπιδ᾽ ἐπὶ πόλιν
G. Cantabr. 1. 2. Ven. Β.
τὴν πόλιν
ex Par. C. affertur.
102

103. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-156

ἅν ποτ᾽:
ἅμποτ'
Par. N.
103

103. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-157

εὐφιλήταν:
εὐφιλητῶν
a pr. manu M.
εὐφιλέταν
Par. N.
εὐφιλήτην
Mosc. 2.
ποτὲ φιλήτων
Cantabr. 1,
ποτὲ φιλιτίαν
Arund.
103

104. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-158

θεοὶ: Monosyllabum est
θεοί
. Nam haec et sequens stropha a dimetro trochaico catalectico exordium habet.
104

104. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-159

πολισσοῦχοι:
πολισσοῦχοι
G. aliique, ut videtur, et Ald. Rob. Turn.
πολισοῦχοι
Lips. Arund. Mose. 2.
πο-λινσοῦχοι
Par. Ε.
πολιοῦχοι
, supra scripto
σσοῦ
, Vit.
πολιοῦχοι. γρ. πολισοῦχοι
ex Par. B. Fachsius affert.
πολιτῦχοι
Par. C.
πολιάρχοι
Μ. Par. L. Comparavit haec verba,
πολισσούχοι χθονός
, Triclinius ad Sophoclis Ant. v. 154. cum Sophocleis
Θήβας ἐλελίχθων
.
104

105. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-160

ἴτ᾽, ἴτε:
79' ίτε
Vit. Lips. Ox. Par. G. Vind. 2. 3. 4. Commemorant hanc scripturam scholia. Idem a pr. manu erat in M. sed ad
✈
supra scriptum
7
, fortasse ab eadem manu: est autem ante hanc vocem litura.
ἴθιτε
Αld.
ἴδετε
Turn.
ἴτ᾽ ἴτε
recte G. et reliqui, ut videtur, plerique ac Rob.
105

105. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-161

ἴδετε: Consentiunt deinde libri in
ἴδετε
. Quare etiamsi dimeter dochmiacus effici posset, si
εἰςίδετε
(hoc enim praestaret: inepte Dindorfius
d'
inserit) scriberetur, tamen id non esse faciendum ex eo apparet, quod in sequentibus alia quoque metra sunt ab antispasto incipientia.
105

106. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-162

ἱκέσιον:
ἱκέσσιον
G. Taur.
106

106. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-163

λόχον:
ὄχλον
Colb. 1. Par. N.
106

106. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-164

δουλοσύνας:
δουλοσύ-νας
Μ. G. Vit. Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. Par. A. C.
ης
supra scriptum in G.
δουλοσύνης
Lips. Ald. Rob. Turn.
106

107. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-165

πτόλιν:
κύμα γὰρ
omittit Lips.
πόλιν
Vit. Lips. Ox. Par. N. Ald.
107

108. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-166

δοχμολόφων:
δοχμολόγων
, supra scripto
φων
, G. et supra scripto
δοχμο-λόφων
Taur. Hesychius
δοχμόλοφοι, οἱ ἐκ πλαγίου τοὺς λόγους έχον-τες
. Recte scholiastes
τῶν ἐπινευόντων τοῖς λόφοις
. Brunckius
δοχμολοφᾶν
, nescio an recte.
108

108. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-167

καχλάζει πνοαῖς:
πνόαις καχλάζει
G.
καγχλάζει πνοαῖς
Ald.
καγχλάζει πνοαῖσιν
Rob.
108

109. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-168

Ἄρεος:
ἄρεως
Vit.
109

109. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-169

ὀρόμενον:
ὀρόμενον
M. Turn.
ὀρρόμενον
G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Vindobonenses et Ald. Rob.
109

110. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-170

σὺ δ' ἀλλ᾽, ὦ Ζεῦ, Ζεῦ, πάτερ παντελές: Libri
ἀλλ᾽ ὦ ζεῦ πάτερ παντελές
. Sed quum haec stropha accurate sibi respondentem habeat antistropham, in qua duo sunt dochmii,
σύ τ' Αρης, φεῦ φεῦ, Κάδμου ἐπώνυμον
, non dubitavi quin addito
où d'
et geminato
Zev
scribendum esset
σὺ δ᾽ ἀλλ᾽, ὦ Ζεῦ, Ζεῦ, πάτερ παντελές
.
110

111. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-171

ἄρηξον:
ἄρρηξον
Colb. 1.
ἐπάρηξον
Par. E. Vind. 2. 4.
111

111. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-172

δαΐων:
δαίω
Par. E. Versus 111-152.
τέλειαί τε γᾶς
omissi in Ven. B.
111

112. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-173

Ἀργεῖοι δὲ:
doyɛor de
M. prioris vocabuli accentu omisso, ad
de
autem supra adscripto
ráo
. Falso enim narratur
yùo
particulae supra adscriptum esse
d'è
. Habet
de
etiam Par. L. Ceteri libri
doyɛîoi rào̟
. In antistrophico versu quum sit
xaì Kóñqıç åtɛ
, patet scribendum esse
Αργέτοι δέ
.
112

113. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-174

ἀρήϊων:
γὰρ ἀρηΐων
Ox.
γὰρ ἠτών
Ald.
ἀρκίων
affertur ex Par. C. Ε.
ἀργείων
Mosc. 1. adscripto
γρ. ἀρηΐων, ἤτοι πολεμικῶν
. Ceteri
δ᾽ ἀργίων
. Atticista Blomfieldius
αρείων
scripsit. Ego probem
ἀρῄων
. Animi caussa non silebo Wakefieldium, quem ad Lucr. II. 48. miseritum est editorum Aeschyli, qui
qóẞos
concoquere potuerint, quod ipse in
ψόφος
mutat.
113

114. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-175

διάδετοί τε δὴ γένυος ἱππίας:
διαδέτοι
, adscripto in margine a recentiore manu
διάδετοι
, M.
diúderoi
G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Colb. 1. Par. N. Vind. 1. 2. 3. 4. Turn.
dia de toi
Ox. Par. L. Ald. In Par. B. Taur. haec adscripta sunt
γράφεται καὶ (δὲ καὶ Taur.) διὰ δέ τοι, καὶ συντάσσεται οὕτως, οἱ διὰ τῶν ἱππείων δέτοι (sic Par. B. δὲ Taur.) γενύων χαλινοὶ (κινύρονται φόβον addit Taur.).
διάδετοι τὲ
Rob.
διάδετοι δὲ
vulgo inde a Victorio. Incertum est utrum
de
habeat M. an omittat: sed videtur habere. Deinde libri
γενύων ἱππείων
, nisi quod
ἱππίων
habent Vit. (sic Vit.) et Mosc. 2. Scripsi
διάδετοί τε δὴ γένυος ἱππίας
, cui versui antistrophicus accurate respondet.
114

115. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-176

κινύρονται:
xrvigorta
G. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Taur.
115

115. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-177

φόνον:
φόνον
M. G. Vit. Lips. Ald.
qóror
, supra scripto
ov
, Mosc. 1.
góßor
Arund. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Par. C. E. Taur. Vind. A. Rob. Turn. et
v
ad
ß
supra adscripto Coll. 2.
góẞo
Colb. 1. Par. N.
góẞov
Ask. A.
115

116. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-178

πρέποντες: Pro
πρέποντες
Rob. habet
προπέμπονται
, quam lectionem etiam Stephanus commemorat. Vulgatum habet etiam Thomas M. qui in v.
Eẞdóun
p. 133. ed. Ritsch. haec affert.
116

117. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-179

δορυσόοις:
Jogvoóos
Lips. Cantabr. 2. et Thomas.
dogioooors
Vit.
do-ovodois
Mosc. 2. Ceteri
dogrooóors
. In Par. B. adscriptum
yo. zai δορυσσοσάγεις ἤγουν ὡπλισμένοι
.
117

117. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-180

ἑβδόμαις:
ἑβδόμοις
G.
εὐδόμαις
Par. C. Ald. Thomam M. qui
ἑβδόμαις
pro
ἑπτά
dictum ait, defensum ab Abreschio p. 88. vituperavit Valckenarius in diss. de Aristobulo p. 119. portam septimam
kuç vpíoraç
esse volens. Hic quoque ille longe quaesita captare quam reputare maluit omnem huic loco vim et virtutem detrahi, si uni portarum, non omnibus, adstare septem illi duces dicerentur. Quae Abreschius de illo genere loquendi attulit, iis addendus Schaeferus in Melet. crit. p. 97.
117

119. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-181

NA: Excidisse versum antistropha monstrat.
119

120. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-182

σύ τ᾽:
où d'
Lips.
120

120. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-183

κράτος:
κράτος
Ald. Rob.
120

121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-184

ῥυσίπολις:
φυσίπολις
Lips. Mosc. 1.
φυσόπτολις
Par. N.
φυσίπτολις
M. G. Vit. et ceteri.
121

121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-185

Παλλάς:
πολλὰς
Vit. Cantabr. 2. Colb. 1. Par. N. Ald. Rob.
121

121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-186

ἵππιος:
ἵπτιος
Vit.
ἵππειος
Arund.
121

122. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-187

ποντομέδων:
ποντομέδων δ'
Mosc. 1.
122

123. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-188

ἰχθυβόλῳ:
izvẞólov
Mosc. 1. 2.
123

123. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-189

μαχανᾷ:
μαχανᾶ
, supra adscripto
η
ad primam et ultimam syllabam, M.
pazara
Vit. Cantabr. 1. Par. B. L. Ceteri
μηχανᾷ
.
123

123. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-190

Ποσειδῶν:
пoσridãν
M. Vit. et regius a Spanhemio collatus.
70σ1ð☎v
Par. N. Ceteri
лоσɛð@v
. Incertum esse dicit Brunckius, utrum Par. A.
ποσειδῶν
an
ποσειδῶν
habeat.
123

124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-191

φόβων:
góẞor
G. Arund. Par. A. B. C. H. I. K. Ask. A.
qórov
Cantabr. 2. Par. L. et
Bov
supra scripto M.
góẞov
Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
124

124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-192

δίδου:
φόβου
pro
δίδου
iterat Lips.
124

125. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-193

Κάδμου ἐπώνυμον:
ἐπώνυμον κάδμου
Μ.
125

126. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-194

κήδεσαι:
κηδεύσαι τ'
sine accentu G.
κήδευσαί τ'
Taur.
κηδέσθητ'
, supra scripto
κήδεσαί τ'
Mosc. 1.
κηδέσθη τ'
a correctore, quum antea esset
κήδευσαι τ'
, Vit.
κήδευσέ τ'
Mosc. 1.
126

127. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-195

ἅτε:
ἅτε
ad
&
supra scripto
η
M.
127

127. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-196

γένους:
γένος
Vit.
127

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-197

γὰρ:
yao
praebent G. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. A. B. F. H. Ask. A. Colb. 1. Omittunt M. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
128

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-198

αἵματος:
θυγατρὸς
post
αἵματος
addit Par. F.
128

129. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-199

λιταῖσί σε: Libri
λιταῖς σε
. A me repositum
λιταῖσί σε
receperunt editores.
129

129. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-200

θεοκλύτοις:
98ozhýτois
Par. F. id quod etiam alter scholiasta agnoscit. Ceteri
Θεοκλύτοις
. Apte comparat Abreschius
θεοκλυτεῖν
, de quo verbo interpretes Hesychii dixerunt.
129

130. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-201

ἀϋτοῦσαι: Libri omnes
άлvоvσα
. Moschus II. 98. (100.)
ȧvnäúortos
et 120. (126.)
vоrτεs
. Inconsiderate de mensura huius verbi disseruit Blomfieldius in glossario ad Promethei v. 613. Futurum et aoristus non possunt unquam breve
v
habere. Nec praesens aut imperfectum longa
v
esse possunt, nisi apud epicos, si sequens syllaba longa est, et ne id quidem aliter quam ut
v
non sit sub ictu. Ostendere id potest vel
ἠπύτα κήρυξ
. Εx quo consequitur hic scribendum esse cum Seidlero
αὐτοῦσαι
. In contrariam partem peccarunt librarii v. 132.
130

130. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-202

πελαζόμεσθα:
πελα-Couεoda
M, et ita primus edidit Victorius.
λalóµɛdɑ
G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Colb. 1. Ox. Mosc. 1. 2. Par. L. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn.
130

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

78-164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-59

1
2
Parodos, welche die Schrecken einer belagerten und dem Sturm entgegensehenden Stadt mit solcher Kraft und sinnlicher Lebendigkeit des Ausdrucks vor die Augen führt, daß wir das kriegerische Treiben vor den Mauern ebenso vor uns sehen, wie im Agamemnon die Kassandraszene uns zu Zuschauern der Vorgänge im Hause macht. Zu der Kraft des Ausdrucks kam bei der Auf- führung noch die Veranschaulichung durch die σχήματα ὀρχήσεως, wie bei Athen. I S. 22 A berichtet wird, ὅτι Τελέστης ὁ Αἰσχύλου ὀρχηστής οὕτως ἦν τεχνίτης ὥστε ἐν τῷ ὀρχεῖσθαι τοὺς Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας φανερὰ ποιῆσαι τὰ πράγματα δι ὀρχήσεως. Von diesem Telestes heist es dort weiter: πολλὰ ἐξεύρηκε σχήματα, ἄκρως ταῖς χερσὶ τὰ λεγόμενα δεικνύς. Auf diese χειρο- νομία weist z. Β. ὅδε 80 hin. Das Ganze zerfällt in 4 Teile: im ersten (78-106) kommen die zwölf Choreuten einzeln zum Vortrag, wie sie der Reihe nach entweder einzeln oder, was wahrscheinlicher ist, in drei Gruppen zu je 4 Personen auf- treten ( σποράδην wie Eum. 244 1.). Der Chor besteht ja aus Jungfrauen, Bürgerstöchtern, welche in ihrer Angst zu den Altären der Götter flüchten, also vorher noch nicht versammelt sind. Im zweiten Teile (107—134) singen, wie die drei gleichen Verse 112, 116, 119 = 126, 130, 133 erkennen lassen, die drei στοίχοι nacheinander die Strophe und ebenso die Antistrophe. Den dritten Teil (135–151) tragen die beiden Halbchöre vor, nur in die Weherufe brechen alle zusammen aus. Den letzten Teil (152-165), ein Gebet, spricht der Gesamtchor. Die Wahl von Jungfrauen er- klärt der Schol. gut: εὐπτόητον ἡ τῶν παρθένων ἡλικία, μάλιστα δὲ πρὸς πολιορκίαν.

78-106. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-60

3
4
erster Teil, welcher das Auftreten des Chors motiviert.

78. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-61

5
6
Um zwei Dochmien herzu- stellen läßt Dindorf νεόκοτα vor θρέομαι ausgefallen sein. In betreff des dochmischen Versmaßes be- merkt der Schol. (zu 98): ὁ ὀκτά- σημος ῥυθμὸς οὗτος πολύς ἐστιν ἐν τραγῳδία καὶ ἐπιτήδειος πρὸς θρή νους και στεναγμούς.

79. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-62

7
8
μεθεῖται στρατός: Schol. οἷον ἀφεῖται ὁ ὄχλος ἀπὸ τοῦ στρατο- πέδου. οἷον ἤδη τὴν ὁρμὴν ποιοῦνται ἐπὶ τὴν πόλιν ἡμῶν οἱ πολέμιοι. ταῦτα δὲ φανταζόμεναι λέγουσιν ὡς ἀληθῆ.

80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-63

9
10
πρόδρομος erklärt der Schol. hier ( πολὺς ἔμπροσθεν λαὸς ἱππότης) und 195 ( προτρέχουσα τῶν ἄλλων) im Sinne von vorauseilend", in welchem es in der unechten Partie Eur. Iph. Α. 424 ἐγὼ δὲ πρόδρομος σῆς παρασκευῆς χάριν ἥκω ge- braucht ist. Aber jedenfalls be- deutet es an der zweiten Stelle rasch vorwärts laufend" wie Soph. Ant. 108 φυγάδα πρόδρομον.

81. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-64

11
12
πείθει με, beweist es mir, tut es mir kund.

82. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-65

13
14
Ein Bote ohne Sprache (Oxymoron), aber deutlich und wahr (Schol. ἄφωνος μὲν οὖσα, σαφῶς δὲ ἀγγέλλουσα). Vgl. Hik. 186 ὁρῶ κόνιν, ἄναυδον ἄγγελον στρατοῦ, Theogn. 559 ἄγγελος ἄ- φθογγος von Feuerzeichen und zu 64.

83-84. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-66

15
16
ἰδὲ δὲ γᾶς ἐμᾶς πεδί ὁπλόκτυπ᾽ ὠτὶ χρίμπτει βοάν (horch! die von Pferdehufen dröhnende Ebene meines Landes läßt den Ton davon an mein Ohr dringen) nach dem Schol. καὶ ( ιδέ als Konjunktion aufgefat) τὰ τῆς γῆς δέ μου πεδία κατακτυπούμενα τοῖς ποσὶ τῶν ἵππων ποιεῖ μου προσπελάζειν τὸν ἦχον τοῖς ὠσίν für den überlieferten Text ἕλεδέμας πεδιοπλοκτύπος τί χρίμπτεται βοᾶ ( πεδί᾽ ὁπλόκτυπ Seidler, at jüngere Handschriften, χρίμπτει βοάν Ritschl). Mit χρίμπτει τι βοάν vgl. Prom. 739 γυν αλι στόνοις χρίμπτουσα ῥαχίαισιν. ποτᾶται ( βοά) wie Hik. 665 ἐκ στομάτων ποτάσθω φιλότιμος εὐχά. Der leichtbeschwingte Ton braust wie ein unbezwinglicher an die Felsen schlagender Wasserfall. Un- genau Schol. τοῦ καὶ ὄρη ῥηγνύντος. Zum Gleichnis vgl. Hom. 452 ff.

87. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-67

17
18
ὄρμενον (das heranziehende Unheil): die epische synkopierte Form, hier von Enger für ὀρόμενον gesetzt, ist an drei Stellen, unten 110, Ag. 1408, Hik. 428, um der antistrophischen Responsion willen für ὀρόμενος (oder δρώμενος) her- gestellt worden.

88. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-68

19
20
Die Worte βοᾷ ὑπὲρ τειχέων, welche nicht gut in den Zusammen- hang passen (Schol. μετὰ βοῆς, also mit Geschrei, das über die Mauern dringt" ?), rühren wahrscheinlich von einer erklärenden Beischrift zu ποτᾶται 84 ( βοὰ ὑπὲρ τειχέων) her, da sich ὑπὲρ τειχέων schwer attri- butiv mit ẞog verbindet.

89. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-69

21
22
λεύκασπις ist auch bei Sopho- kles (Ant. 106) und Euripides (Phoen. 1099) das Epitheton des Argivischen Heeres, das wohl aus der epischen Poesie stammte. Mit λεύκασπις wird zugleich das Fußvolk in Gegensatz zur Reiterei (80) bezeichnet.

90. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-70

23
24
ευτρεπής (vorbereitet, kampf bereit) auch Eur. Hik. 392 vom Heere. Mit εὐτρεπῆ ἐπὶ πτόλιν διώκων πόδα für εὐτρεπὴς ἐπὶ πτόλιν διώ- κων stellt Weil zwei Dochmien her. Darin ist εὐτρεπῆ von der Person übertragen. Mit διώκων (rasch be- wegend) πόδα vgl. 358, Eum. 406 διώκουσ᾽ ἦλθον ἄτρυτον πόδα.

93. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-71

25
26
Schol. πότερον πρόσφυγες τῶν πατρῴων ξοάνων γενώμεθα ἢ ἄλλο τι πράξωμεν; Daraus hat Volkmann das in den Handschriften fehlende und zur Herstellung eines zweiten Dochmius nötige πάτρια entnommen, Πότερα ( πότερον) ohne folgendes ἤ auch Pers. 242, Ag. 286. Hier wird die zweite Frage durch die folgende Erwiderung beiseite geschoben.

95. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-72

27
28
εὔεδροι (306) „,mit herrlichen Stätten (Altären), wie ἕδραι, ἕδη von Altären mit Standbildern und Tempeln gesagt wird. Der Hiatus nach dem Vokativ wie nach einer Interjektion.

96. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-73

29
30
ἀκμάζει, es ist höchste Zeit, vgl. Cho. 722 νῦν γὰρ ἀκμάζει. Ζυ ἔχεσθαι vgl. Hesych. ἔχεται· ἀντι- λαμβάνεται.

97. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-74

31
32
ἀγάστονοι: Schol. τί ἑστῶτες (vielmehr ἑστῶσαι) στενάζομεν καὶ οὐχ ἱκετεύομεν. ว

98. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-75

33
34
Nicht ἆρα φανταζόμεθα ἢ ἀληθῶς ἀκούομεν; sondern s. V. a. ,ihr müßt es hören". 997. πέπλων λιτανά für πέπλους λιτανούς wie φωτῶν ἀθλίων ἱκτήρια Soph. Ο. Κ. 923. πότ', εἰ μὴ νῦν: vgl. Aristoph. Wesp. 402 πότε δ', εἰ μὴ νῦν, ἐπαρήξετε μοι; Gefälliger wird das Versmaß bei der Um- stellung von Lowinski: εἰ μὴ νῦν, πότ'. ἀμφέξομεν, Fut. zu ἀμπέχω wie Eur. Kykl. 344 λέβητα ος ζέσας σὴν σάρκα διαφόρητον ἀμφέ- ξει καλῶς: „wann, wenn nicht jetzt, werden wir die Bilder der Götter mit Gewändern und Kränzen, die wir als Bittopfer darbringen, um- hüllen?" Schol. ¿védvov yàc_nai πέπλους τὰ ἀγάλματα unter Hin- weis auf Hom. Z 271. So wurde der Athena ein Prachtgewand von Athenischen Frauen und Jungfrauen gewebt und bei den Panathenäen geweiht.

101. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-76

35
36
δέδορκα: Schol. μετήγαγε τὰς αἰσθήσεις πρὸς τὸ ἐναργέστερον. Überhaupt werden die Begriffe des Glänzens und Leuchtens auf Stimme und Ton übertragen. Vgl. Soph. Ο. Τ. 186 παιὰν δὲ λάμπει, Phil. 202 προυφάνη κτύπος. — οὐχ ἑνός wie non unus für permulti. Vgl. zu 681.

102-103. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-77

37
38
Eine bakchische Dipodie und Tripodie auch Eum. 791f. παλαίχθων: Schol. ἐκ πολλοῦ κληρω- σάμενος τήνδε τὴν γῆν. τιμᾶται γὰρ παρὰ Θηβαίοις ο Αρης και Ἄρειον τεῖχος καὶ ᾿Αρητιὰς κρήνη παρὰ αὐτοῖς. Der Drache, welchen Kadmos tötete, war ein Sohn des Ares Eur. Phoen. 658 (der Blitz ist ein Sohn der Gewitterwolke). yav, welches im Med. fehlt, ist nach jüngeren Handschriften ergänzt.

104-105. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-78

39
40
Zwei Dochmien lassen sich mit ἰὼ χρυσοπήληξ, ἔπιδ' ἰδὲ πόλιν herstellen ( Ζω Seidler; δαῖμον hat Paley getilgt). — χρυσεοπήληξ (mit goldenem Helme) heißt Ares Hom. Hymn. VIII 1. Mit ἔπιδ᾽ ἐδέ vgl. κατίδετ᾽ ἴδετε, ὑπάκουσον ἄκουσον, ἀπωλέσατ' ὠλέσατε u. a. bei Euri- pides, welcher vor allen solche Ver- dopplungen liebt. Schol. ἠθικὸν τὸ δὶς ἀναφωνῆσαι. δειλίαν γὰρ ἐμ- φαίνουσι διὰ τούτου. Vielmehr ist diese Wiederholung der Ausdruck eindringlicher Bitte oder Aufforde- rung wie πίθεσθέ μοι πίθεσθε Prom. 290, δίαινε δίαινε Pers. 1039, ἔγειρ᾽ ἔγειρε Εum. 140 u. a.

106. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-79

41
42
τεάν hat Lachmann ergänzt. εὐφιλήταν, eine poetische Form wie περικλύστα Pers. 599, περιρ- ρύτας Eum. 77, δυσοίστα ebd. 792. Vgl. zu 125.

107-134. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-80

43
44
zweiter Teil, dessen drei Abschnitte durch den Schluß- rhythmus ge- kennzeichnet werden. In der Strophe werden die Götter in ihrer Gesamt- heit und Zeus, in der Antistrophe die besonderen Schutzgottheiten des Landes, Athena, Poseidon, Ares, Aphrodite, Apollon und Artemis angerufen.

107. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-81

45
46
πολίοχοι um des Versmaßes willen für πολιοῦχοι ( πολισσούχοι). Mit ἴθ' αθρόοι für ἴθ' (sic!) ἴτε πάντες hat Steusloff genauere Re- sponsion hergestellt.

108. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-82

47
48
Heimsöth schreibt λεύσσετε für ἴδετε, womit genaue Responsion gewonnen und der Hiatus beseitigt wird.

109. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-83

49
50
ἱκέσιον ὑπὲρ δουλοσύνης, in- ständig bittend um Abwendung der Knechtschaft, wie Soph. O. T. 187 ὧν ὅπερ . . εὐῶπα πέμψον ἀλκάν.

110. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-84

51
52
κῦμα ἀνδρῶν wie κῦμα φω- τῶν 1069. δοχμολόφων: Schol. τῶν ἐπινευόντων τοὺς λόφους. ἐν γὰρ τῇ κινήσει συμβαίνει πλαγιά ζεσθαι τοὺς λόφους, nach Hom. Π 216 ψαῦον δ' ἱππόκομοι κόρυθες λαμπροῖσι φάλοισιν νευόντων. Im Hinblick auf λευκολόφας Phoen. 119, γοργολόφας Aristoph. Ach. 567 hat Brunck hier δοχμολοφᾶν ge- schrieben.

111. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-85

53
54
Schol. καχλάζει οὐ βορέου ἢ νότου πνοῇ, ἀλλὰ τῇ τοῦ Ἄρεως, zu 64. Vielleicht παφλάζει nach Hom. N 798 κύματα παφλάζοντα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης, braust und schäumt", nicht,, plätschert", wie Eur. Hipp. 1211 κῦμα πέριξ ἀφρὸν πολὺν παφλάζον (für καχ- λάζον) zu schreiben sein dürfte.

112. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-86

55
56
πάντως, welches in den Hand- schriften nach παντελές steht und um des Versmaßes willen umgestellt ist, gehört zu ἄρηξον: Schol. πάν- τως καὶ ἡμῖν βοήθησον, ὥστε μὴ ὑπὸ τῶν πολεμίων ἅλωσιν γενέσθαι. παντελές, Schol. πάντων ἔχων τέλος, vgl. Ag. 1486.

113. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-87

57
58
ἄρηξον ( πόλει) δαΐων ἄλωσιν wie Eur. Med. 1275 αρῆξαι φόνον δοκεῖ μοι τέκνοις.

115. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-88

59
60
κυκλοῦνται wie 233, vgl. Pers. 461 ἀμφὶ δὲ κυκλοῦντο πᾶσαν νῆσον (d. i. αμφεκυκλοῦντο).
61
62
βρόμος ist für das wenig besagende póßos gesetzt. So er- hält der Satz Beziehung zum Vor- hergehenden (Begründung der Wahr- nehmung, daß die Feinde die Stadt umzingeln) und zum Folgenden, worin das Getöse weiter ausge- führt wird. Wakefield ψόφος, aber ψόφος wird nicht vom Waffen- geklirr gesagt. Vgl. dagegen Prom. 439 δάϊος στρατὸς · βρέμων ἐν αἰχμαῖς, Eur. Herakl. 832.

116. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-89

63
64
διάδετοι δέ τοι γενῦν ἱππιᾶν (die durch die Gebisse der Pferde gezogenen Zäume) für διαδέτοι γε- νύων ἱππείων Dindorf. Mit γενῦν vgl. Ἐρινῦν für Ερινύων Eur. Iph. T. 931 u. a.

117. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-90

65
66
μινύρονται L. Dindorf für κινύρονται nach Hesych. μινύρονται· προφωνοῦσι, προλέγουσι, welche Erklärung unserer Stelle entspricht (das Klirren der Gebisse weissagt uns Tod und Verderben).

119. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-91

67
68
δορυσσῷ σαγᾷ (aus dem Heere durch ihre kriegerische Rüstung hervortretend Vorbe- reitung der späteren Beschreibung durch den Boten) für δορυσσόοις σαγαΐς nach den Spuren der ersten Hand δορυσσόοι * * * * * * σ ( δορυσσόοι σαγᾶι). Vgl. Pers. 243 φεράσπιδες σαγαί, Eur. Herakl. 699 ὁπλίτην κόσμον. ἑβδόμαις für ἑπτά wie δεκάτους für δέκα Hom. Θ 404 οὐδέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτούς.

121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-92

69
70
κράτος wie Ag. 624 τῆσδε γῆς φίλον κράτος von Menelaos.

122. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-93

71
72
φυσίπολις wie Hom. Z 305 πότνι Αθηναίη, φυσίπτολι, δια θεάων.

123. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-94

73
74
ὅ τε ἄναξ steht als Voka- tiv wie Ag. 514 νῦν χαῖρε μὲν χθών, χαῖρε δ᾽ ἡλίου φάος ὕπατός τε χώρας Ζεὺς ὁ Πύθιός τ᾽ ἄναξ, Soph. Phil. 986 ὦ Λημνία χθὼν καὶ τὸ παγκρατὲς σέλας. Vgl. zu 70. ἵππιος hief Poseidon als Schöpfer oder Bezähmer des Rosses und εὑρετὴς τῆς· ἱππικῆς. Als ἵππιος wurde er mit der Ἀθηνᾶ ἱππία im attischen Kolonos verehrt (Schol. zu Soph. Ο. Κ. 711).

124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-95

75
76
Ιχθυβόλοις μάχαν ἀποσοβῶν κέντροις (mit dem fischstachelnden Dreizack das Kampfgetümmel fort- scheuchend) ist zur Herstellung des Versmaßes gesetzt für ιχθυβόλῳ μαχανᾷ Ποσειδῶν ἰχθυβόλω μάχαν αποσόβει κέντρω R. Merkel). Vgl. Hesych. ιχθυόκεντρον τρίαιναν. Der Gott soll mit der ihm eigen- tümlichen Waffe Hilfe bringen. So soll Soph. O. T. 202 Zeus mit dem Blitze, Apollon mit dem Bogen, Artemis und Dionysos mit Fackeln Beistand leisten.

125. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-96

77
78
ἐπίλυσιν φόνων ἐπίλυσιν δίδου eine besonders im doch- mischen Versmaße beliebte Weise der Wiederholung, vgl. 156, 770 ff., 887f., Cho. 156 κλύε δέ μοι σέβας, κλύ᾽, ὦ δέσποτ᾽ ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός, Eur. Hipp. 836 τὸ κατὰ γᾶς θέλω, τὸ κατὰ γᾶς κνέφας.

126. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-97

79
80
Der Ausruf φεν φεν bezieht sich auf die doppelte Bedeutung von κηδείαν, welches nicht blog die verschwägerte", was es hier eigentlich heißen soll, sondern auch die der Totentrauer verfallene, dem Untergang geweihte" be- zeichnet. Den gleichen Doppelsinn hat κῆδος Ag. 702. · κηδείαν ist für ἐπώνυμον Κάδμου um des Metrums willen sowie im Hinblick auf das folgende κήδεσαι ἐναργώς gesetzt.

127. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-98

81
82
Schol. κηδεστὴς ἐναργῶς γενοῦ. Αρμονίαν γὰρ τὴν Αφροδίτης καὶ Ἄρεως εἶχεν Κάδμος. Die Ver- wandtschaft ( κῆδος) bewähre sich als Sorge ( κῆδος). · Ähnlich 8f.

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-99

83
84
Das epische ὥστε auch 488, 738, 1047 und öfters bei Äschylos nicht bloß in lyrischen und ana- pästischen Partien, sondern auch im Trimeter Pers. 300, Eum. 25, 1025. προμάτωρ ( ει): als Mutter der Harmonia, der Gemahlin des Kadmos, ist Aphrodite Ahnmutter des Kadmeischen Stammes. Vgl. Soph. Ο. Τ. 1 ώ τέκνα, Κάδμου τοῦ πάλαι νέα τροφή.

130. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-100

85
86
λιταῖσι θεοκλύτοις mit fehent- lichen Rufen zu dir, Göttin.