πολλάκι δ᾽ ἐν κακοῖσι τὸν ἀμήχανον κἀκ χαλεπᾶς δύας ὑπέρ τ᾽ ὀμμάτων κρημναμενᾶν νεφελᾶν ὀρθοῖ:
πολλάκις δ'
G. Lips. Cantabr. 1. et Marcellinus.
κακοῖσιν
Mosc. 2.
τὴν ἀμήχανον
Par. A.
τὴν ἀμήχανον
Μ. ceterique libri et codex Palatinus Marcellini. Agnoscunt femininum scholia et glossae. Sed
τὸν ἀμήχανον
, quod Canterus coniectura assecutus est et apud Marcellinum Aldus posuerat, habuit scholiastes codicis M. qui haec adscripsit,
τὸν μὴ δυνάμενον ἑαυτῷ μηχανήσασθαι καὶ βοηθῆσαι ὁ θεὸς ὀρθοῖ
. Tum
κἀκ χαλεπᾶς
G. Vit. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Par. C. Ask. A. Ox. Ven. Ä. B. Rob. et sic M. ex correctione.
záz yu-λεπὰς
M. a pr. manu et Lips.
κακχαλεπᾶς
Par. E.
καν χαλεπᾶς
Par. L.
καχαλεπᾶς
Colb. 1.
ν' ἀχαλεπῆς
Par. N.
καὶ χαλεπᾶς
cod. Pal. Marcellini.
καὶ χαλεπάς
eiusdem ed. Aldina.
ἐκ χαλεπᾶς
Ald. Turn. idque apud Marcellinum Stephanus posuit. In
δύας
inter
v
et
a
lituram habet M. Omittunt hanc vocem spatio relicto cod. Pal. et ed. Ald. Marcellini. Libri
υπερθ'
, nisi quod ex Aug.
ὑπέρ τ'
enotatum est.
ὑπέρ τε
Marcellinus.
ὁμάτων
G. Lips.
όμματατων
Par. E.
κριμνα-μέναν νεφέλαν ὀρθοῦ
Μ.
κρημναμέναν νεφέλαν ὀρθοῖ
G.
κρημνα-μένην νεφέλαν ὀρθοῦ
Ald. Rob.
κνημναμέναν
ex Par. E. affertur. Ceteri
κρημναμέναν νεφέλαν ὀρθοῖ
, et sic etiam codex Pal. Marcellini,
κριμναμένων νεφελῶν ὀρθοῖ
eiusdem editio Aldina. Marcellini verba haec sunt,
θεοῦ (θεῶν Αld.) γὰρ ἰσχὺς καὶ κατ᾽ Αἰσχύλον ὑπερτέρα, πολλάκις δ᾽ ἐν κακοῖσι τὴν (τὸν Ald.) αμήχανον καὶ χαλεπᾶς (καὶ χαλεπὰς Ald.) . . . . ὑπέρ τε ὀμμάτων κρημναμέναν νεφέλαν (κριμναμένων νεφελῶν Αld.) ὀρθοῖ
. In his versibus
tày
quidem apertum vitium est, ortum ex eo, quod
κρημναμέναν νεφέλαν
scriptum erat pro genitivis. Deinde qui
κακοῖσιν
scripserunt, ut syllabam strophicae aequarent, haud optime consuluerunt elegantiae numerorum. Potuerat poeta, si id curasset, scribere
πολλάκις ἐν κακοῖς ἃ τὸν ἀμήχανον
. Optime se haberet
ἐκ χαλεπᾶς δύας
, nisi consonante opus esset ad producendam ultimam in
ἀμήχανον
syllabam. Nunc illud tantum dubitari potest, utrum
κἀκ χαλεπᾶς δύας
an
κακ χαλεπᾶς δύας
scribendum sit.
Ὑπέρ τ' ὀμμάτων
et per se aptius est et venustius quam cum apostropho
υπερθ᾽ ὀμμάτων
. Genitivos
κρημναμενῶν νεφελῶν
iam pridem reposui. Denique
door
etsi per metri legem tueri licet, tamen non puto ab Aeschylo scriptum esse, quum ille accuratissime coaequare pedes consueverit. Mirae sunt scholiastarum et glossatorum interpretationes,
ἐγείρει καὶ εἰς τοὐναντίον τρέπει. ἀφαιρεῖται. ἀποσοβεῖ αὐτὴν ὁ θεός
· quae omnia ad falsam scripturam
κρημναμέναν νεφέλαν
pertinent. Posui quod Aeschylus scribere certe potuit,
ἔστι· θεοῖς δ᾽ ἔτ᾽ ἰσχὺς καθυπερτέρα· πολλάκι δ᾽ ἐν κακοῖσι τὸν ἀμήχανον κἀκ χαλεπᾶς δύας ὑπέρ τ᾽ ὀμμάτων κρημναμενᾶν νεφελῶν σαοῖ
. Hesychius
σαοῖ, βοηθεῖ, καὶ σώζει
. Theognis v. 868.
αἰχμητὴς γὰρ ἀνὴρ γῆν τε καὶ ἄστυ σαοῖ
. Callimachus h. in Delum v. 21.
Σαρδώ θ' ἱμερόεσσα, καὶ ἣν ἐπενήξατο Κύπρις ἐξ ὕδατος τὰ πρῶτα, σαοῖ δέ μιν ἀντ᾽ ἐπιβάθρων
. Non praetereundum tamen duco quod apud Hesychium simile litteris, sed ignotum aliunde verbum legitur,
ὀθρεῖν, ἄγειν
.
