Aeschylus, Prometheus Bound, ed. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 244

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

ΧΟ.

σιδηρόφρων τοι κάκ πέτρας εἰργασμένος

ὅστις Προμηθεῦ σοῖσιν οὐ συνασχαλᾶι

μόχθοις· ἐγὼ γάρ οὔτ᾽ ἂν εἰσιδεῖν τάδε

ἔχρηιζον εἰσιδοῦσά τ᾽ ἠλγύνθην κέαρ.
245

ΠΡ.

καὶ μὴν φίλοις ἐλεινὸς εἰσορᾶν ἐγώ

ΧΟ.

μή πού τι προὔβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

ΠΡ.

θνητούς γ᾽ ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.

ΧΟ.

τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

ΠΡ.

τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατώικισα.
250

ΧΟ.

μέγ᾽ ὠφέλημα τοῦτ᾽ ἐδωρήσω βροτοῖς.

ΠΡ.

πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

ΧΟ.

καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ ἔχουσ᾽ ἐφήμεροι;

ΠΡ.

ἀφ᾽ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

ΧΟ.

τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπ᾿ αἰτιάμασιν
255

ΠΡ.

αἰκίζεταί γε κοὐδαμῆι χαλᾶι κακῶν.

ΧΟ.

οὐδ᾽ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;

ΠΡ.

οὐκ ἄλλο γ᾽ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνωι δοκῆι.

ΧΟ.

δόξει δὲ πῶς; τίς ἐλπίς; οὐχ ὁρᾶις ὅτι

ἥμαρτες; ὡς δ᾽ ἥμαρτες οὔτ᾽ ἐμοὶ λέγειν
260

καθ᾽ ἡδονὴν σοί τ᾽ ἄλγος. ἀλλὰ ταῦτα μέν

μεθῶμεν, ἄθλου δ᾽ ἔκλυσιν ζήτει τινά.

Prometheus Bound. Aeschylus. ed. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff. Berolini. 1914.

Current edition Experimental

Aeschyli Prometheus Vinctus (OCR draft) (Greek) (Aeschyli Prometheus Vinctus. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (6)

Προμηθεὺς Δεσμώτης First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 195-398 focus

Χορός

πάντ᾽ ἐκκάλυψον καὶ γέγων᾽ ἡμῖν λόγον,
195

ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάματι,

οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται:

δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.

Προμηθεύς

ἀλγεινὰ μέν μοι καὶ λέγειν ἐστὶν τάδε,

ἄλγος δὲ σιγᾶν, πανταχῇ δὲ δύσποτμα.
200

ἐπεὶ τάχιστ᾽ ἤρξαντο δαίμονες χόλου

στάσις τ᾽ ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο,

οἱ μὲν θέλοντες ἐκβαλεῖν ἕδρας Κρόνον,

ὡς Ζεὺς ἀνάσσοι δῆθεν, οἱ δὲ τοὔμπαλιν

σπεύδοντες, ὡς Ζεὺς μήποτ᾽ ἄρξειεν θεῶν,
205

ἐνταῦθ᾽ ἐγὼ τὰ λῷστα βουλεύων πιθεῖν

Τιτᾶνας, Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα,

οὐκ ἠδυνήθην: αἱμύλας δὲ μηχανὰς

ἀτιμάσαντες καρτεροῖς φρονήμασιν

ᾤοντ᾽ ἀμοχθὶ πρὸς βίαν τε δεσπόσειν:
210

ἐμοὶ δὲ μήτηρ οὐχ ἅπαξ μόνον Θέμις,

καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία,

τὸ μέλλον ᾗ κραίνοιτο¹ προυτεθεσπίκει,

ὡς οὐ κατ᾽ ἰσχὺν οὐδὲ πρὸς τὸ καρτερὸν

χρείη,² δόλῳ δὲ³ τοὺς ὑπερσχόντας⁴ κρατεῖν.
215

τοιαῦτ᾽ ἐμοῦ λόγοισιν ἐξηγουμένου

οὐκ ἠξίωσαν οὐδὲ προσβλέψαι τὸ πᾶν.

κράτιστα δή μοι τῶν παρεστώτων τότε

ἐφαίνετ᾽ εἶναι προσλαβόντα⁵ μητέρα

ἑκόνθ᾽ ἑκόντι Ζηνὶ συμπαραστατεῖν.
220

ἐμαῖς δὲ βουλαῖς Ταρτάρου μελαμβαθὴς

κευθμὼν καλύπτει τὸν παλαιγενῆ Κρόνον

αὐτοῖσι συμμάχοισι. τοιάδ᾽ ἐξ ἐμοῦ

ὁ τῶν θεῶν τύραννος ὠφελημένος

κακαῖσι ποιναῖς ταῖσδέ μ᾽ ἀντημείψατο.⁶
225

ἔνεστι γάρ πως τοῦτο τῇ τυραννίδι

νόσημα, τοῖς φίλοισι μὴ πεποιθέναι.

ὃ δ᾽ οὖν ἐρωτᾶτ᾽, αἰτίαν καθ᾽ ἥντινα

αἰκίζεταί με, τοῦτο δὴ σαφηνιῶ.

ὅπως τάχιστα τὸν πατρῷον ἐς θρόνον
230

καθέζετ᾽, εὐθὺς δαίμοσιν νέμει γέρα

ἄλλοισιν ἄλλα, καὶ διεστοιχίζετο

ἀρχήν, βροτῶν δὲ τῶν ταλαιπώρων λόγον

οὐκ ἔσχεν οὐδέν᾽, ἀλλ᾽ ἀιστώσας γένος

τὸ πᾶν ἔχρῃζεν ἄλλο φιτῦσαι νέον.
235

καὶ τοισίδ᾽ οὐδεὶς ἀντέβαινε πλὴν ἐμοῦ.

ἐγὼ δ᾽ ἐτόλμησ᾽:⁷ ἐξελυσάμην βροτοὺς

τὸ μὴ διαρραισθέντας εἰς Ἅιδου μολεῖν.

τῷ τοι τοιαῖσδε πημοναῖσι κάμπτομαι,

πάσχειν μὲν ἀλγειναῖσιν, οἰκτραῖσιν δ᾽ ἰδεῖν:
240

θνητοὺς δ᾽ ἐν οἴκτῳ προθέμενος, τούτου τυχεῖν

οὐκ ἠξιώθην αὐτός, ἀλλὰ νηλεῶς⁸

ὧδ᾽ ἐρρύθμισμαι, Ζηνὶ δυσκλεὴς θέα.

244

Χορός

σιδηρόφρων τε κἀκ πέτρας εἰργασμένος

ὅστις, Προμηθεῦ, σοῖσιν οὐ συνασχαλᾷ
245

μόχθοις: ἐγὼ γὰρ οὔτ᾽ ἂν εἰσιδεῖν τάδε

ἔχρῃζον εἰσιδοῦσά τ᾽ ἠλγύνθην⁹ κέαρ.

Προμηθεύς

καὶ μὴν φίλοις <γ᾽>¹⁰ ἐλεινὸς¹¹ εἰσορᾶν ἐγώ.

Χορός

μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

Προμηθεύς

θνητοὺς¹² ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.
250

Χορός

τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

Προμηθεύς

τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.

Χορός

μέγ᾽ ὠφέλημα τοῦτ᾽ ἐδωρήσω βροτοῖς.

Προμηθεύς

πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

Χορός

καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ¹³ ἔχουσ᾽ ἐφήμεροι;
255

Προμηθεύς

ἀφ᾽ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

Χορός

τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάμασιν

Προμηθεύς

αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.

Χορός

οὐδ᾽ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;¹⁴

Προμηθεύς

οὐκ ἄλλο γ᾽ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ.
260

Χορός

δόξει δὲ πῶς; τίς ἐλπίς; οὐχ ὁρᾷς ὅτι

ἥμαρτες; ὡς δ᾽ ἥμαρτες οὔτ᾽ ἐμοὶ λέγειν

καθ᾽ ἡδονὴν σοί τ᾽ ἄλγος. ἀλλὰ ταῦτα μὲν

μεθῶμεν, ἄθλου δ᾽ ἔκλυσιν ζήτει τινά.

265

Προμηθεύς

ἐλαφρὸν ὅστις πημάτων ἔξω πόδα
265

ἔχει παραινεῖν νουθετεῖν τε τὸν κακῶς

πράσσοντ᾽:¹⁵ ἐγὼ δὲ ταῦθ᾽ ἅπαντ᾽ ἠπιστάμην.

ἑκὼν ἑκὼν ἥμαρτον, οὐκ ἀρνήσομαι:

θνητοῖς ἀρήγων αὐτὸς ηὑρόμην πόνους.

οὐ μήν τι ποιναῖς γ᾽ ᾠόμην τοίαισί με¹⁶
270

κατισχνανεῖσθαι πρὸς πέτραις πεδαρσίοις,

τυχόντ᾽ ἐρήμου τοῦδ᾽ ἀγείτονος πάγου.

καί μοι¹⁷ τὰ μὲν παρόντα μὴ δύρεσθ᾽ ἄχη,

πέδοι δὲ βᾶσαι τὰς προσερπούσας τύχας

ἀκούσαθ᾽, ὡς μάθητε διὰ τέλους τὸ πᾶν.
275

πίθεσθέ¹⁸ μοι, πίθεσθε, συμπονήσατε

τῷ νῦν μογοῦντι. ταὐτά τοι¹⁹ πλανωμένη

πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλον πημονὴ προσιζάνει.

279

Χορός

οὐκ ἀκούσαις ἐπεθώυξας

τοῦτο, Προμηθεῦ.
280

καὶ νῦν ἐλαφρῷ ποδὶ κραιπνόσυτον

θᾶκον προλιποῦσ᾽, αἰθέρα θ᾽ ἁγνὸν

πόρον οἰωνῶν, ὀκριοέσσῃ

χθονὶ τῇδε πελῶ, τοὺς σοὺς δὲ πόνους

χρῄζω διὰ παντὸς ἀκοῦσαι.
285

Ὠκεανός

ἥκω δολιχῆς τέρμα κελεύθου

διαμειψάμενος πρὸς σέ, Προμηθεῦ,

τὸν πτερυγωκῆ τόνδ᾽ οἰωνὸν

γνώμῃ στομίων ἄτερ εὐθύνων:

ταῖς σαῖς δὲ τύχαις, ἴσθι, συναλγῶ.
290

τό τε γάρ με, δοκῶ, συγγενὲς οὕτως

ἐσαναγκάζει,

χωρίς τε γένους οὐκ ἔστιν ὅτῳ

μείζονα μοῖραν νείμαιμ᾽ ἢ σοί.

γνώσει δὲ τάδ᾽ ὡς ἔτυμ᾽, οὐδὲ μάτην
295

χαριτογλωσσεῖν²⁰ ἔνι μοι: φέρε γὰρ

σήμαιν᾽ ὅ τι χρή σοι συμπράσσειν:

οὐ γάρ ποτ᾽ ἐρεῖς ὡς Ὠκεανοῦ

φίλος ἐστὶ βεβαιότερός σοι.

300

Προμηθεύς

ἔα: τί χρῆμα λεύσσω; καὶ σὺ δὴ πόνων ἐμῶν
300

ἥκεις ἐπόπτης; πῶς ἐτόλμησας, λιπὼν

ἐπώνυμόν τε ῥεῦμα καὶ πετρηρεφῆ

αὐτόκτιτ᾽ ἄντρα, τὴν σιδηρομήτορα

ἐλθεῖν ἐς αἶαν; ἢ θεωρήσων τύχας

ἐμὰς ἀφῖξαι καὶ συνασχαλῶν κακοῖς;
305

δέρκου θέαμα, τόνδε τὸν Διὸς φίλον,

τὸν συγκαταστήσαντα τὴν τυραννίδα,

οἵαις ὑπ᾽ αὐτοῦ πημοναῖσι κάμπτομαι.

Ὠκεανός

ὁρῶ, Προμηθεῦ, καὶ παραινέσαι γέ σοι

θέλω τὰ λῷστα, καίπερ ὄντι ποικίλῳ.
310

γίγνωσκε σαυτὸν καὶ μεθάρμοσαι τρόπους

νέους: νέος γὰρ καὶ τύραννος ἐν θεοῖς.

εἰ δ᾽ ὧδε τραχεῖς καὶ τεθηγμένους λόγους

ῥίψεις, τάχ᾽ ἄν σου καὶ μακρὰν ἀνωτέρω

θακῶν κλύοι Ζεύς, ὥστε σοι τὸν νῦν ὄχλον²¹
315

παρόντα μόχθων παιδιὰν εἶναι δοκεῖν.

ἀλλ᾽, ὦ ταλαίπωρ᾽, ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες,

ζήτει δὲ τῶνδε πημάτων ἀπαλλαγάς.

ἀρχαῖ᾽ ἴσως σοι φαίνομαι λέγειν τάδε:

τοιαῦτα μέντοι τῆς ἄγαν ὑψηγόρου
320

γλώσσης, Προμηθεῦ, τἀπίχειρα γίγνεται.

σὺ δ᾽ οὐδέπω ταπεινὸς οὐδ᾽ εἴκεις κακοῖς,

πρὸς τοῖς παροῦσι δ᾽ ἄλλα προσλαβεῖν θέλεις.

οὔκουν ἔμοιγε χρώμενος διδασκάλῳ

πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς, ὁρῶν ὅτι
325

τραχὺς μόναρχος οὐδ᾽ ὑπεύθυνος κρατεῖ.

καὶ νῦν ἐγὼ μὲν εἶμι καὶ πειράσομαι

ἐὰν δύνωμαι τῶνδέ σ᾽ ἐκλῦσαι πόνων:

σὺ δ᾽ ἡσύχαζε μηδ᾽ ἄγαν λαβροστόμει.

ἢ οὐκ οἶσθ᾽ ἀκριβῶς ὢν περισσόφρων ὅτι
330

γλώσσῃ ματαίᾳ ζημία προστρίβεται;

332

Προμηθεύς

ζηλῶ σ᾽ ὁθούνεκ᾽ ἐκτὸς αἰτίας κυρεῖς,

πάντων μετασχὼν²² καὶ τετολμηκὼς ἐμοί.²³

καὶ νῦν ἔασον μηδέ²⁴ σοι μελησάτω.

πάντως γὰρ οὐ πείσεις²⁵ νιν: οὐ γὰρ εὐπιθής.²⁶
335

πάπταινε δ᾽ αὐτὸς μή τι πημανθῇς ὁδῷ.

Ὠκεανός

πολλῷ γ᾽ ἀμείνων τοὺς πέλας φρενοῦν ἔφυς

ἢ σαυτόν: ἔργῳ κοὐ λόγῳ τεκμαίρομαι.

ὁρμώμενον δὲ μηδαμῶς μ᾽²⁷ ἀντισπάσῃς.

αὐχῶ γὰρ αὐχῶ τήνδε δωρεὰν ἐμοὶ
340

δώσειν Δί᾽, ὥστε τῶνδέ σ᾽ ἐκλῦσαι πόνων.

343

Προμηθεύς

τὰ μέν σ᾽ ἐπαινῶ κοὐδαμῇ²⁸ λήξω ποτέ:

προθυμίας γὰρ οὐδὲν ἐλλείπεις. ἀτὰρ

μηδὲν πόνει: μάτην γὰρ οὐδὲν ὠφελῶν

ἐμοὶ πονήσεις, εἴ τι καὶ πονεῖν θέλεις.
345

ἀλλ᾽ ἡσύχαζε σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων:

ἐγὼ γὰρ οὐκ εἰ δυστυχῶ, τοῦδ᾽ οὕνεκα

θέλοιμ᾽ ἂν ὡς πλείστοισι πημονὰς τυχεῖν.

οὐ δῆτ᾽, ἐπεί με χαἰ²⁹ κασιγνήτου τύχαι³⁰

τείρουσ᾽ Ἄτλαντος, ὃς πρὸς³¹ ἑσπέρους τόπους
350

ἕστηκε κίον᾽ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς

ὤμοις ἐρείδων, ἄχθος οὐκ εὐάγκαλον.

τὸν γηγενῆ τε Κιλικίων οἰκήτορα

ἄντρων ἰδὼν ᾤκτειρα, δάιον τέρας

ἑκατογκάρανον πρὸς βίαν χειρούμενον
355

Τυφῶνα θοῦρον, πᾶσι δ᾽³² ἀντέστη θεοῖς,

σμερδναῖσι γαμφηλαῖσι συρίζων φόβον:³³

ἐξ ὀμμάτων δ᾽ ἤστραπτε γοργωπὸν σέλας,

ὡς τὴν Διὸς τυραννίδ᾽ ἐκπέρσων βίᾳ:

ἀλλ᾽ ἦλθεν αὐτῷ Ζηνὸς ἄγρυπνον βέλος,
360

καταιβάτης κεραυνὸς ἐκπνέων φλόγα,

ὃς αὐτὸν ἐξέπληξε τῶν ὑψηγόρων

κομπασμάτων. φρένας γὰρ εἰς αὐτὰς τυπεὶς

ἐφεψαλώθη κἀξεβροντήθη σθένος.

καὶ νῦν ἀχρεῖον καὶ παράορον³⁴ δέμας
365

κεῖται στενωποῦ πλησίον θαλασσίου

ἰπούμενος³⁵ ῥίζαισιν Αἰτναίαις ὕπο:

κορυφαῖς δ᾽ ἐν ἄκραις ἥμενος μυδροκτυπεῖ

Ἥφαιστος: ἔνθεν ἐκραγήσονταί ποτε

ποταμοὶ πυρὸς δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις
370

τῆς καλλικάρπου Σικελίας λευροὺς γύας:

τοιόνδε Τυφὼς ἐξαναζέσει χόλον

θερμοῖς³⁶ ἀπλάτου³⁷ βέλεσι πυρπνόου ζάλης,

καίπερ κεραυνῷ Ζηνὸς ἠνθρακωμένος.

σὺ δ᾽ οὐκ ἄπειρος, οὐδ᾽ ἐμοῦ διδασκάλου³⁸
375

χρῄζεις: σεαυτὸν σῷζ᾽ ὅπως ἐπίστασαι:

ἐγὼ δὲ τὴν παροῦσαν ἀντλήσω τύχην,

ἔς τ᾽ ἂν Διὸς φρόνημα λωφήσῃ χόλου.

379

Ὠκεανός

οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι

ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι;
380

Προμηθεύς

ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ

καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ³⁹ βίᾳ.

Ὠκεανός

ἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίνα

ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.

Προμηθεύς

μόχθον περισσὸν κουφόνουν τ᾽ εὐηθίαν.
385

Ὠκεανός

ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ

κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.

Προμηθεύς

ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημ᾽ εἶναι τόδε.

Ὠκεανός

σαφῶς μ᾽ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.

Προμηθεύς

μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ.
390

Ὠκεανός

ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας;

Προμηθεύς

τούτου φυλάσσου μή ποτ᾽ ἀχθεσθῇ κέαρ.

Ὠκεανός

ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.

Προμηθεύς

στέλλου, κομίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν.

Ὠκεανός

ὁρμωμένῳ μοι τόνδ᾽ ἐθώυξας λόγον.
395

λευρὸν γὰρ οἶμον αἰθέρος ψαίρει πτεροῖς

τετρασκελὴς οἰωνός: ἄσμενος δέ τἂν⁴⁰

σταθμοῖς ἐν οἰκείοισι κάμψειεν γόνυ.

399

Προμηθεὺς δεσμώτης Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 196-398 focus

Χορός

πάντʼ ἐκκάλυψον καὶ γέγωνʼ ἡμῖν λόγον,

ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπʼ αἰτιάματι,

οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται·

δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.

Προμηθεύς

ἀλγεινὰ μέν μοι καὶ λέγειν ἐστὶν τάδε,
200

ἄλγος δὲ σιγᾶν, πανταχῇ δὲ δύσποτμα.

ἐπεὶ τάχιστʼ ἤρξαντο δαίμονες χόλου

στάσις τʼ ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο,

οἱ μὲν θέλοντες ἐκβαλεῖν ἕδρας Κρόνον,

ὡς Ζεὺς ἀνάσσοι δῆθεν, οἱ δὲ τοὔμπαλιν

σπεύδοντες, ὡς Ζεὺς μήποτʼ ἄρξειεν θεῶν,
205

ἐνταῦθʼ ἐγὼ τὰ λῷστα βουλεύων πιθεῖν

Τιτᾶνας, Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα,

οὐκ ἠδυνήθην. αἱμύλας δὲ μηχανὰς

ἀτιμάσαντες καρτεροῖς φρονήμασιν

ᾤοντʼ ἀμοχθεὶ πρὸς βίαν τε δεσπόσειν·
210

ἐμοὶ δὲ μήτηρ οὐχ ἅπαξ μόνον Θέμις,

καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία,

τὸ μέλλον ᾗ κραίνοιτο προυτεθεσπίκει,

ὡς οὐ κατʼ ἰσχὺν οὐδὲ πρὸς τὸ καρτερόν

χρείη, δόλῳ δὲ τοὺς ὑπερσχόντας κρατεῖν.
215

τοιαῦτʼ ἐμοῦ λόγοισιν ἐξηγουμένου

οὐκ ἠξίωσαν οὐδὲ προσβλέψαι τὸ πᾶν.

κράτιστα δή μοι τῶν παρεστώτων τότε

ἐφαίνετʼ εἶναι προσλαβόντα μητέρα

ἑκόνθʼ ἑκόντι Ζηνὶ συμπαραστατεῖν.
220

ἐμαῖς δὲ βουλαῖς Ταρτάρου μελαμβαθὴς

κευθμὼν καλύπτει τὸν παλαιγενῆ Κρόνον

αὐτοῖσι συμμάχοισι. τοιάδʼ ἐξ ἐμοῦ

ὁ τῶν θεῶν τύραννος ὠφελημένος

κακαῖσι ποιναῖς ταῖσδὲ μʼ ἐξημείψατο.
225

ἔνεστι γάρ πως τοῦτο τῇ τυραννίδι

νόσημα, τοῖς φίλοισι μὴ πεποιθέναι.

ὃ δʼ οὖν ἐρωτᾶτʼ, αἰτίαν καθʼ ἥντινα

αἰκίζεταί με, τοῦτο δὴ σαφηνιῶ.

ὅπως τάχιστα τὸν πατρῷον ἐς θρόνον
230

καθέζετʼ, εὐθὺς δαίμοσιν νέμει γέρα

ἄλλοισιν ἄλλα καὶ διεστοιχίζετο

ἀρχήν· βροτῶν δὲ τῶν ταλαιπώρων λόγον

οὐκ ἔσχεν οὐδένʼ, ἀλλʼ ἀιστώσας γένος

τὸ πᾶν ἔχρῃζεν ἄλλο φιτῦσαι νέον.
235

καὶ τοῖσιν οὐδεὶς ἀντέβαινε πλὴν ἐμοῦ.

ἐγὼ δʼ ἐτόλμησʼ· ἐξελυσάμην βροτοὺς

τὸ μὴ διαρραισθέντας εἰς Ἅιδου μολεῖν.

τῷ τοι τοιαῖσδε πημοναῖσι κάμπτομαι,

πάσχειν μὲν ἀλγειναῖσιν, οἰκτραῖσιν δʼ ἰδεῖν·
240

θνητοὺς δʼ ἐν οἴκτῳ προθέμενος, τούτου τυχεῖν

οὐκ ἠξιώθην αὐτός, ἀλλὰ νηλεῶς

ὧδʼ ἐρρύθμισμαι, Ζηνὶ δυσκλεὴς θέα.

244

Χορός

σιδηρόφρων τε κἀκ πέτρας εἰργασμένος

ὅστις, Προμηθεῦ, σοῖσιν οὐ συνασχαλᾷ
245

μόχθοις· ἐγὼ γὰρ οὔτʼ ἂν εἰσιδεῖν τάδε

ἔχρῃζον εἰσιδοῦσά τʼ ἠλγύνθην κέαρ.

Προμηθεύς

καὶ μὴν φίλοις γʼ ἐλεινὸς εἰσορᾶν ἐγώ.

Χορός

μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

Προμηθεύς

θνητούς γʼ ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.
250

Χορός

τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

Προμηθεύς

τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.

Χορός

μέγʼ ὠφέλημα τοῦτʼ ἐδωρήσω βροτοῖς.

Προμηθεύς

πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

Χορός

καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ ἔχουσʼ ἐφήμεροι;
255

Προμηθεύς

ἀφʼ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

Χορός

τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπʼ αἰτιάμασιν—

Προμηθεύς

αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.

Χορός

οὐδʼ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;

Προμηθεύς

οὐκ ἄλλο γʼ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ.
260

Χορός

δόξει δὲ πῶς; τίς ἐλπίς; οὐχ ὁρᾷς ὅτι

ἥμαρτες; ὡς δʼ ἥμαρτες οὔτʼ ἐμοὶ λέγειν

καθʼ ἡδονὴν σοί τʼ ἄλγος. ἀλλὰ ταῦτα μὲν

μεθῶμεν, ἄθλου δʼ ἔκλυσιν ζήτει τινά.

265

Προμηθεύς

ἐλαφρὸν ὅστις πημάτων ἔξω πόδα
265

ἔχει παραινεῖν νουθετεῖν τε τὸν κακῶς

πράσσοντʼ· ἐγὼ δὲ ταῦθʼ ἅπαντʼ ἠπιστάμην.

ἑκὼν ἑκὼν ἥμαρτον, οὐκ ἀρνήσομαι·

θνητοῖς ἀρήγων αὐτὸς ηὑρόμην πόνους.

οὐ μήν τι ποιναῖς γʼ ᾠόμην τοίαισί με
270

κατισχνανεῖσθαι πρὸς πέτραις πεδαρσίοις,

τυχόντʼ ἐρήμου τοῦδʼ ἀγείτονος πάγου.

καί μοι τὰ μὲν παρόντα μὴ δύρεσθʼ ἄχη,

πέδοι δὲ βᾶσαι τὰς προσερπούσας τύχας

ἀκούσαθʼ, ὡς μάθητε διὰ τέλους τὸ πᾶν.
275

πίθεσθέ μοι πίθεσθε, συμπονήσατε

τῷ νῦν μογοῦντι. ταὐτά τοι πλανωμένη

πρὸς ἄλλοτʼ ἄλλον πημονὴ προσιζάνει.

279

Χορός

οὐκ ἀκούσαις ἐπεθώυξας

τοῦτο, Προμηθεῦ.
280

καὶ νῦν ἐλαφρῷ ποδὶ κραιπνόσυτον

θᾶκον προλιποῦσʼ, αἰθέρα θʼ ἁγνὸν

πόρον οἰωνῶν, ὀκριοέσσῃ

χθονὶ τῇδε πελῶ, τοὺς σοὺς δὲ πόνους

χρῄζω διὰ παντὸς ἀκοῦσαι.
285

Ὠκεανός

ἥκω δολιχῆς τέρμα κελεύθου

διαμειψάμενος πρὸς σέ, Προμηθεῦ,

τὸν πτερυγωκῆ τόνδʼ οἰωνὸν

γνώμῃ στομίων ἄτερ εὐθύνων·

ταῖς σαῖς δὲ τύχαις, ἴσθι, συναλγῶ.
290

τὸ τε γάρ με, δοκῶ, συγγενὲς οὕτως

ἐσαναγκάζει,

χωρίς τε γένους οὐκ ἔστιν ὅτῳ

μείζονα μοῖραν νείμαιμʼ ἢ σοί.

γνώσῃ δὲ τάδʼ ὡς ἔτυμʼ, οὐδὲ μάτην
295

χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι· φέρε γὰρ

σήμαινʼ ὅ τι χρή σοι συμπράσσειν·

οὐ γάρ ποτʼ ἐρεῖς ὡς Ὠκεανοῦ

φίλος ἐστὶ βεβαιότερός σοι.

300

Προμηθεύς

ἔα· τί χρῆμα λεύσσω; καὶ σὺ δὴ πόνων ἐμῶν
300

ἥκεις ἐπόπτης; πῶς ἐτόλμησας, λιπὼν

ἐπώνυμόν τε ῥεῦμα καὶ πετρηρεφῆ

αὐτόκτιτʼ ἄντρα, τὴν σιδηρομήτορα

ἐλθεῖν ἐς αἶαν; ἦ θεωρήσων τύχας

ἐμὰς ἀφῖξαι καὶ συνασχαλῶν κακοῖς;
305

δέρκου θέαμα, τόνδε τὸν Διὸς φίλον,

τὸν συγκαταστήσαντα τὴν τυραννίδα,

οἵαις ὑπʼ αὐτοῦ πημοναῖσι κάμπτομαι.

Ὠκεανός

ὁρῶ, Προμηθεῦ, καὶ παραινέσαι γέ σοι

θέλω τὰ λῷστα, καίπερ ὄντι ποικίλῳ.
310

γίγνωσκε σαυτὸν καὶ μεθάρμοσαι τρόπους

νέους· νέος γὰρ καὶ τύραννος ἐν θεοῖς.

εἰ δʼ ὧδε τραχεῖς καὶ τεθηγμένους λόγους

ῥίψεις, τάχʼ ἄν σου καὶ μακρὰν ἀνωτέρω

θακῶν κλύοι Ζεύς, ὥστε σοι τὸν νῦν ὄχλον
315

παρόντα μόχθων παιδιὰν εἶναι δοκεῖν.

ἀλλʼ, ὦ ταλαίπωρʼ, ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες,

ζήτει δὲ τῶνδε πημάτων ἀπαλλαγάς.

ἀρχαῖʼ ἴσως σοι φαίνομαι λέγειν τάδε·

τοιαῦτα μέντοι τῆς ἄγαν ὑψηγόρου
320

γλώσσης, Προμηθεῦ, τἀπίχειρα γίγνεται.

σὺ δʼ οὐδέπω ταπεινὸς οὐδʼ εἴκεις κακοῖς,

πρὸς τοῖς παροῦσι δʼ ἄλλα προσλαβεῖν θέλεις.

οὔκουν ἔμοιγε χρώμενος διδασκάλῳ

πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς, ὁρῶν ὅτι
325

τραχὺς μόναρχος οὐδʼ ὑπεύθυνος κρατεῖ.

καὶ νῦν ἐγὼ μὲν εἶμι καὶ πειράσομαι

ἐὰν δύνωμαι τῶνδέ σʼ ἐκλῦσαι πόνων.

σὺ δʼ ἡσύχαζε μηδʼ ἄγαν λαβροστόμει.

ἢ οὐκ οἶσθʼ ἀκριβῶς ὢν περισσόφρων ὅτι
330

γλώσσῃ ματαίᾳ ζημία προστρίβεται;

332

Προμηθεύς

ζηλῶ σʼ ὁθούνεκʼ ἐκτὸς αἰτίας κυρεῖς

τούτων μετασχεῖν καὶ τετολμηκὼς ἐμοί.

καὶ νῦν ἔασον μηδέ σοι μελησάτω.

πάντως γὰρ οὐ πείσεις νιν· οὐ γὰρ εὐπιθής.
335

πάπταινε δʼ αὐτὸς μή τι πημανθῇς ὁδῷ.

Ὠκεανός

πολλῷ γʼ ἀμείνων τοὺς πέλας φρενοῦν ἔφυς

ἢ σαυτόν· ἔργῳ κοὐ λόγῳ τεκμαίρομαι.

ὁρμώμενον δὲ μηδαμῶς ἀντισπάσῃς.
340

αὐχῶ γὰρ αὐχῶ τήνδε δωρεὰν ἐμοὶ

δώσειν Δίʼ, ὥστε τῶνδέ σʼ ἐκλῦσαι πόνων.

343

Προμηθεύς

τὰ μὲν σʼ ἐπαινῶ κοὐδαμῇ λήξω ποτέ·

προθυμίας γὰρ οὐδὲν ἐλλείπεις. ἀτὰρ

μηδὲν πόνει. μάτην γὰρ οὐδὲν ὠφελῶν

ἐμοὶ πονήσεις, εἴ τι καὶ πονεῖν θέλεις.
345

ἀλλʼ ἡσύχαζε σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων·

ἐγὼ γὰρ οὐκ, εἰ δυστυχῶ, τοῦδʼ εἵνεκα

θέλοιμʼ ἂν ὡς πλείστοισι πημονὰς τυχεῖν.

οὐ δῆτʼ ἐπεί με καὶ κασιγνήτου τύχαι

τείρουσʼ Ἄτλαντος, ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπους
350

ἕστηκε κίονʼ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς

ὤμοις ἐρείδων, ἄχθος οὐκ εὐάγκαλον.

τὸν γηγενῆ τε Κιλικίων οἰκήτορα

ἄντρων ἰδὼν ᾤκτιρα, δάιον τέρας

ἑκατογκάρανον πρὸς βίαν χειρούμενον
355

Τυφῶνα θοῦρον· πᾶσιν ὅς ἀντέστη θεοῖς,

σμερδναῖσι γαμφηλαῖσι συρίζων φόβον·

ἐξ ὀμμάτων δʼ ἤστραπτε γοργωπὸν σέλας,

ὡς τὴν Διὸς τυραννίδʼ ἐκπέρσων βίᾳ·

ἀλλʼ ἦλθεν αὐτῷ Ζηνὸς ἄγρυπνον βέλος,
360

καταιβάτης κεραυνὸς ἐκπνέων φλόγα,

ὃς αὐτὸν ἐξέπληξε τῶν ὑψηγόρων

κομπασμάτων. φρένας γὰρ εἰς αὐτὰς τυπεὶς

ἐφεψαλώθη κἀξεβροντήθη σθένος.

καὶ νῦν ἀχρεῖον καὶ παράορον δέμας
365

κεῖται στενωποῦ πλησίον θαλασσίου

ἰπούμενος ῥίζαισιν Αἰτναίαις ὕπο·

κορυφαῖς δʼ ἐν ἄκραις ἥμενος μυδροκτυπεῖ

Ἥφαιστος· ἔνθεν ἐκραγήσονταί ποτε

ποταμοὶ πυρὸς δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις
370

τῆς καλλικάρπου Σικελίας λευροὺς γύας·

τοιόνδε Τυφὼς ἐξαναζέσει χόλον

θερμοῖς ἀπλάτου βέλεσι πυρπνόου ζάλης,

καίπερ κεραυνῷ Ζηνὸς ἠνθρακωμένος.

σὺ δʼ οὐκ ἄπειρος, οὐδʼ ἐμοῦ διδασκάλου
375

χρῄζεις· σεαυτὸν σῷζʼ ὅπως ἐπίστασαι·

ἐγὼ δὲ τὴν παροῦσαν ἀντλήσω τύχην,

ἔστʼ ἂν Διὸς φρόνημα λωφήσῃ χόλου.

379

Ὠκεανός

οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι

ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι;
380

Προμηθεύς

ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ

καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ βίᾳ.

Ὠκεανός

ἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίνα

ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.

Προμηθεύς

μόχθον περισσὸν κουφόνουν τʼ εὐηθίαν.
385

Ὠκεανός

ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ

κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.

Προμηθεύς

ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημʼ εἶναι τόδε.

Ὠκεανός

σαφῶς μʼ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.

Προμηθεύς

μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ.
390

Ὠκεανός

ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας;

Προμηθεύς

τούτου φυλάσσου μή ποτʼ ἀχθεσθῇ κέαρ.

Ὠκεανός

ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.

Προμηθεύς

στέλλου, κομίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν.

Ὠκεανός

ὁρμωμένῳ μοι τόνδʼ ἐθώυξας λόγον.
395

λευρὸν γὰρ οἷμον αἰθέρος ψαίρει πτεροῖς

τετρασκελὴς οἰωνός· ἄσμενος δέ τἂν

σταθμοῖς ἐν οἰκείοισι κάμψειεν γόνυ.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 244 focus

ΧΟ.

σιδηρόφρων τε κἀκ πέτρας εἰργασμένος

ὅστις, Προμηθεῦ, σοῖσιν οὐ συνασχαλᾷ

μόχθοις· ἐγὼ γὰρ οὔτ᾽ ἂν εἰσιδεῖν τάδε

ἔχρηζον εἰσιδοῦσά τ ἠλγύνθην κέαρ.
245

ΠΡ.

καὶ μὴν φίλοις ἐλεινὸς εἰσορᾶν ἐγώ.

ΧΟ.

μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

ΠΡ.

θνητοὺς ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.

ΧΟ.

τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

ΠΡ.

τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατώκισα.
250

ΧΟ.

μέγ᾽ ὠφέλημα τοῦτ᾽ ἐδωρήσω βροτοῖς.

ΠΡ.

πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

ΧΟ.

καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ ἔχουσ᾽ ἐφήμεροι;

ΠΡ.

ἀφ᾽ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

ΧΟ.

τοιοίσδε δή σε Ζεὺς ἐπ᾿ αἰτιάμασιν
255

αἰκίζεταί τε κοὐδαμῆ χαλᾷ κακῶν,

οὐδ᾽ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;

ΠΡ.

οὐκ ἄλλο γ' οὐδὲν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ.

ΧΟ.

δόξει δὲ πῶς; τίς ἐλπίς; οὐχ ὁρᾷς ὅτι

ἥμαρτες; ὡς δ᾽ ἥμαρτες οὔτ᾽ ἐμοὶ λέγειν
260

καθ᾽ ἡδονὴν σοί τ᾽ ἄλγος. ἀλλὰ ταῦτα μὲν

μεθῶμεν, ἄθλου δ᾽ ἔκλυσιν ζήτει τινά.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Gottfried Hermann, 1852.) — 244 focus

Χορὸς Ὠκεανίδων Νυμφῶν

σιδηρόφρων τε κἀκ πέτρας εἰργασμένος,

ὅςτις, Προμηθεῦ, σοῖσιν οὐ ξυνασχαλᾷ
245

μόχθοις· ἐγὼ γὰρ οὔτ᾽ ἂν εἰςιδεῖν τάδε

ἔχρηζον, εἰςιδοῦσά τ' ἠλγύνθην κέαρ.

Προμηθεύς

καὶ μὴν φίλοισιν οἰκτρὸς εἰςορᾶν ἐγώ.

Χορὸς Ὠκεανίδων Νυμφῶν

μή πού τι προὔβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

Προμηθεύς

θνητούς γε παύσας μὴ προδέρκεσθαι μόρον.
250

Χορὸς Ὠκεανίδων Νυμφῶν

τὸ ποῖον εὑρὼν τῆςδε φάρμακον νόσου;

Προμηθεύς

τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.

Χορὸς Ὠκεανίδων Νυμφῶν

μέγ' ὠφέλημα τοῦτ' ἐδωρήσω βροτοῖς.

Προμηθεύς

πρὸς τοῖςδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

Χορὸς Ὠκεανίδων Νυμφῶν

καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ ἔχουσ᾽ ἐφήμεροι;
255

Προμηθεύς

ἀφ᾽ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

Χορὸς Ὠκεανίδων Νυμφῶν

τοιοῖςδε δή σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάμασιν

αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν;

οὐδ᾽ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;

Προμηθεύς

οὐκ ἄλλο γ' οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ.
260

Χορὸς Ὠκεανίδων Νυμφῶν

δόξει δὲ πῶς; τίς ἐλπίς; οὐχ ὁρᾷς ὅτι

ἥμαρτες; ὡς δ᾽ ἥμαρτες οὔτ᾽ ἐμοὶ λέγειν

καθ᾽ ἡδονήν, σοί τ' ἄλγος. ἀλλὰ ταῦτα μὲν

μεθῶμεν, ἄθλου δ᾽ ἔκλυσιν ζήτει τινά.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ (OCR draft) Experimental (ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 244 focus

ΧΟΡΟΣ

Σιδηρόφρων τε κἀκ πέτρας εἰργασμένος

ὅστις, Προμηθεῦ, σοῖσιν οὐ συνασχαλᾷ

μόχθοις· ἐγὼ γὰρ οὔτ' ἂν εἰσιδεῖν τάδε

ἔχρηζον εἰσιδοῦσά τ' ἠλγύνθην κέαρ.
255

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

Καὶ μὴν φίλοις ἐλεινὸς ἐλεεινός εἰσορᾶν ἐγώ.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

ΧΟΡΟΣ

Μή πού τι προὔβης τῶνδε καὶ περαιτέρω ;

¹

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

θνητούς γ' ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.

²

ΧΟΡΟΣ

Τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου ;

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

Τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.
260

ΧΟΡΟΣ

Μέγ' ὠφέλημα τοῦτ' ἐδωρήσω βροτοῖς.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

Πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

ΧΟΡΟΣ

Καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ ἔχουσ' ἐφήμεροι ;

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

Ἀφ' οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

ΧΟΡΟΣ

Τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπ' αἰτιάμασιν
265

αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.

Οὐδ' ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον ;

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

Οὐκ ἄλλο γ' οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ.

ΧΟΡΟΣ

Δόξει δὲ πῶς ; τίς ἐλπίς ; οὐχ ὁρᾷς ὅτι

ἥμαρτες ; ὡς δ' ἥμαρτες οὔτ' ἐμοὶ λέγειν
270

καθ' ἡδονὴν σοί τ' ἄλγος· ἀλλὰ ταῦτα μὲν

μεθῶμεν, ἄθλου δ' ἔκλυσιν ζήτει τινά.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. N. Wecklein, 1885.) — 244 focus

σιδηρόφρων τε κἀκ πέτρας εἰργασμένος

ὅστις, Προμηθεῦ, σοῖσιν οὐ συνασχαλᾷ

μόχθοις· ἐγὼ γὰρ οὔτ᾽ ἂν εἰσιδεῖν τάδε
260

ἔχρηζον εἰσιδοῦσά τ' ἠλγύνθην κέαρ.

ΠΡ.

καὶ μὴν φίλοις ἐλεινὸς εἰσορᾶν ἐγώ.

ΧΟ.

μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

ΠΡ.

θνητοὺς ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.

ΧΟ.

τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;
265

ΠΡ.

τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.

¹²³⁴⁵

οὐδέν' οὐδένα τοῖσιν τοῖσιν (ν in litura) δ' ἐτόλμησ' δὲ τόλμησ' τῷ τοι τῶ ταῖσ (το superscr. m) ἀλλὰ νηλεῶς ἀλλ' ἀνηλεῶσ⁶ ἐρρύθμισμαι ἐρύθμισμαι (alterum ρ adscripsit m) ἠλγύνθην ἠλγύνθην ἀλγύνθην ⁷ ⁸ ἐλεινὸς ἐλεεινὸσ⁹ μή πού τι corr. ex μήποτε θνητοὺς θνητούς θνητούς τ προσδέρκεσθαι

PROMETHEVS VINCTUS. 17

ΧΟ.

μέγ᾽ ὠφέλημα τοῦτ᾽ ἐδωρήσω βροτοῖς.

ΠΡ.

πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

ΧΟ.

καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ ἔχουσ᾽ ἐφήμεροι;

ΠΡ.

ἀφ᾽ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.
270

ΧΟ.

τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπ᾿ αἰτιάμασιν

αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.

οὐδ᾽ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;

ΠΡ.

οὐκ ἄλλο γ᾽ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ.

ΧΟ.

δόξει δὲ πῶς; τίς ἐλπίς; οὐχ ὁρᾷς ὅτι
275

ἥμαρτες; ὡς δ᾽ ἥμαρτες οὔτ᾽ ἐμοὶ λέγειν

καθ᾽ ἡδονὴν σοί τ' ἄλγος. ἀλλὰ ταῦτα μὲν

μεθῶμεν, ἄθλου δ᾽ ἔκλυσιν ζήτει τινά.

ΠΡ.

Translations (8)

Prometheus Bound Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 196-395 focus

Chorus

Unfold the whole story and tell us upon what charge Zeus has caught you and painfully punishes you with such dishonor. Instruct us, unless, indeed, there is some harm in telling.

Prometheus

It is painful to me to tell the tale,

painful to keep it silent. My case is unfortunate every way.
When first the heavenly powers were moved to wrath, and mutual dissension was stirred up among them—some bent on casting Cronus from his seat so Zeus, in truth, might reign; others, eager for
200

the contrary end, that Zeus might never win mastery over the gods—it was then that I, although advising them for the best, was unable to persuade the Titans, children of Heaven and Earth; but they, disdaining counsels of craft, in the pride of their strength
205

thought to gain the mastery without a struggle and by force. Often my mother Themis, or Earth (though one form, she had many names), had foretold to me the way in which the future was fated to come to pass. That it was not by brute strength nor through violence,
210

but by guile that those who should gain the upper hand were destined to prevail. And though I argued all this to them, they did not pay any attention to my words. With all that before me, it seemed best that, joining with my mother, I should place myself,
215

a welcome volunteer, on the side of Zeus; and it is by reason of my counsel that the cavernous gloom of Tartarus now hides ancient Cronus and his allies within it. Thus I helped the tyrant of the gods
220

and with this foul payment he has responded; for it is a disease that is somehow inherent in tyranny to have no faith in friends.
However, you ask why he torments me, and this I will now make clear.
225

As soon as he had seated himself upon his father’s throne, he immediately assigned to the deities their several privileges and apportioned to them their proper powers. But of wretched mortals he took no notice, desiring to bring
230

the whole race to an end and create a new one in its place. Against this purpose none dared make stand except me— I only had the courage; I saved mortals so that they did not descend, blasted utterly, to the house of Hades. This is why I am bent by such grievous tortures,
235

painful to suffer, piteous to behold. I who gave mortals first place in my pity, I am deemed unworthy to win this pity for myself, but am in this way mercilessly disciplined, a spectacle that shames the glory of Zeus.
240

244

Chorus

Iron-hearted and made of stone, Prometheus,

is he who feels no compassion at your miseries. For myself, I would not have desired to see them; and now that I see them, I am pained in my heart.
245

Prometheus

Yes, to my friends indeed I am a spectacle of pity.

Chorus

Did you perhaps transgress even somewhat beyond this offence?

Prometheus

Yes, I caused mortals to cease foreseeing their doom.¹
250

Chorus

Of what sort was the cure that you found for this affliction?

Prometheus

I caused blind hopes to dwell within their breasts.

Chorus

A great benefit was this you gave to mortals.

Prometheus

In addition, I gave them fire.

Chorus

What! Do creatures of a day now have flame-eyed fire?
255

Prometheus

Yes, and from it they shall learn many arts.

Chorus

Then it was on a charge like this that Zeus—

Prometheus

Torments me and in no way gives me respite from pain.

Chorus

And is there no end assigned to your ordeal?

Prometheus

No, none except when it seems good to him.
260

Chorus

But how will it seem good to him? What hope is there? Do you not see that you have wronged? And yet it is not pleasant for me to talk about how you have wronged, and for you it is pain. So, let us quit this theme; and may you seek some release from your ordeal.

265

Prometheus

It is easy for him who keeps his foot free from harm to counsel and admonish him who is in misery. I have known this all the while. Of my own will, yes, of my own will I erred—I will not deny it. By helping mortals I found suffering for myself;
265

nevertheless I did not think I would be punished in this way—wasting away upon cliffs in mid-air, my portion this desolate and dreary crag. And now, bewail no more my present woes; alight on the ground and listen to my
270

oncoming fortunes so that you may be told them from end to end. Consent, I beg you, oh consent. Take part in the trouble of him who is now in sore distress. In truth, affliction wanders impartially abroad and alights upon all in turn.
275

279

Chorus

Not to unwilling ears have you made this appeal,

Prometheus. And so now with light foot I will quit my swift-speeding seat and the pure air, the pathway of birds and draw near to this rugged ground; for I want to hear
280

the whole story of your sorrows.
285

Enter Oceanus on a winged steed

Oceanus

I have come to the end of a long journey in my passage to you, Prometheus, guiding by my own will, without a bridle, this swift-winged bird.

For your fate, you may be sure, I feel compassion. Kinship, I think, constrains me to this; and, apart from blood ties, there is none to whom I should pay greater respect than to you.
290

You shall know this for simple truth and that it is not in me to utter vain and empty words; come, tell me; what aid can I render you? For you shall never say that you have a friend more loyal than Oceanus.
295

300

Prometheus

Ha! What have we here? So then you too have come to stare upon my sufferings? How did you summon courage to quit the stream that bears your name and the rock-roofed caves you yourself have made and come to this land, the mother of iron? Is it that you have come
300

to gaze upon my state and join your grief to my distress? Look upon me here—a spectacle, the friend of Zeus, who helped him to establish his sovereign power, by what anguish I am bent by him!
305

Oceanus

I see, Prometheus; and I want to give you

the best advice, although you yourself are wily. Learn to know yourself and adapt yourself to new ways; for new also is the ruler among the gods. If you hurl forth words so harsh and of such whetted edge, perhaps Zeus may hear you,
310

though throned far off, high in the heavens, and then your present multitude of sorrows shall seem but childish sport. Oh wretched sufferer! Put away your wrathful mood and try to find release from these miseries. Perhaps this advice may seem to you old and dull;
315

but your plight, Prometheus, is only the wages of too boastful speech. You still have not learned humility, nor do you bend before misfortune, but would rather add even more miseries to those you have. Therefore take me as your teacher
320

and do not add insult to injury, seeing that a harsh monarch now rules who is accountable to no one. So now I will depart and see whether I can release you from these sufferings. And may you hold your peace and be not too blustering of speech.
325

Or, can it be that for all your exceeding wisdom, you do not know that chastisement is inflicted on a wagging tongue?
330

332

Prometheus

I envy you because you have escaped blame for having dared to share with me in my troubles.²So now leave me alone and let it not concern you.

Do what you want, you cannot persuade him; for he is not easy to persuade. Beware that you do not do yourself harm by the mission you take.
335

Oceanus

In truth, you are far better able to admonish others than yourself. It is by fact, not by hearsay, that I judge.

So do not hold back one who is eager to go. For I am confident, yes, confident, that Zeus will grant me this favor, to free you from your sufferings.
340

343

Prometheus

I thank you for all this and shall never cease to thank you; in zeal you lack nothing, but do not trouble yourself; for your trouble will be vain and

not helpful to me—if indeed you want to take the pain. No, keep quiet and keep yourself clear of harm. For even if I am in sore plight, I would not wish affliction on everyone else. No, certainly, no! since, besides, I am distressed by the fate
345

of my brother Atlas, who, towards the west, stands bearing on his shoulders the pillar of heaven and earth, a burden not easy for his arms to grasp. Pity moved me, too, at the sight of the earth-born dweller of the Cilician caves curbed by violence, that destructive monster
350

of a hundred heads, impetuous Typhon. He withstood all the gods, hissing out terror with horrid jaws, while from his eyes lightened a hideous glare, as though he would storm by force the sovereignty of Zeus.
355

But the unsleeping bolt of Zeus came upon him, the swooping lightning brand with breath of flame, which struck him, frightened, from his loud-mouthed boasts; then, stricken to the very heart, he was burnt to ashes and his strength blasted from him by the lightning bolt.
360

And now, a helpless and a sprawling bulk, he lies hard by the narrows of the sea, pressed down beneath the roots of Aetna ; while on the topmost summit Hephaestus sits and hammers the molten ore. There, one day, shall burst forth
365

rivers of fire,³with savage jaws devouring the level fields of Sicily , land of fair fruit—such boiling rage shall Typho, although charred by the blazing lightning of Zeus, send spouting forth with hot jets of appalling, fire-breathing surge.
370

But you are not inexperienced, and do not need me to teach you. Save yourself, as you know best; while I exhaust my present lot until the time comes when the mind of Zeus shall abandon its wrath.
375

379

Oceanus

Do you not know then, Prometheus, that

words are the physicians of a disordered temper?
380

Prometheus

If one softens the soul in season, and does not hasten to reduce its swelling rage by violence.

Oceanus

What lurking mischief do you see when daring joins to zeal? Teach me this.

Prometheus

Lost labor and thoughtless simplicity.
385

Oceanus

Leave me to be affected by this, since it is most advantageous, when truly wise, to be deemed a fool.

Prometheus

This fault will be seen to be my own.

Oceanus

Clearly the manner of your speech orders me back home.

Prometheus

So that you won’t win enmity for yourself by lamenting for me.
390

Oceanus

In the eyes of the one who is newly seated on his omnipotent throne?

Prometheus

Beware lest the time come when his heart is angered with you.

Oceanus

Your plight, Prometheus, is my instructor.

Prometheus

Go away, depart, keep your present purpose.

Oceanus

Your urging meets my eagerness; for my four-footed winged beast fans with his wings the smooth pathway of the air; and truly he will be glad to rest his knees in his stall at home. Exit
395

399

Prometheus Bound. (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 244 focus

Iron-hearted and formed of rock too, Prometheus, is he, who condoles not with thy toils: for I could have wished never to have beheld them, and now, when I behold them, I am pained in my heart.

PROMETHEUS

Aye, in very deed I am a piteous object for friends to behold.

CHORUS

And didst thou chance to advance even beyond this?

PROMETHEUS

Yes! I prevented mortals from foreseeing their doom.

CHORUS

By finding what remedy for this malady?

PROMETHEUS

I caused blind hopes to dwell within them.

CHORUS

In this thou gavest a mighty benefit to mortals.

PROMETHEUS

Over and above these boons, however, I imparted fire to them.

CHORUS

And do the creatures of a day now possess bright fire?

PROMETHEUS

Yes—from which they will moreover learn thoroughly many arts.

CHORUS

Is it indeed on charges such as these that Jupiter is both visiting thee with indignities, and in no wise grants thee a respite from thy pains? And is no period to thy toils set before thee?

PROMETHEUS

None other assuredly, but when it may please him.

CHORUS

And how shall it be his good pleasure? What hope is there? Seest thou not that thou didst err? but how thou didst err, I cannot relate with pleasure, and it would be a pain to you. But let us leave these points, and search thou for some escape from thine agony.

PROMETHEUS

PROMÉTHÉE ENCHAINÉ (OCR draft) Experimental (PROMÉTHÉE ENCHAINÉ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 244 focus

cependant : je leur ai fait présent du feu.

LE CORYPHÉE

Quoi ! le feu flamboyant est aujourd'hui aux mains des éphémères ?

PROMÉTHÉE

Et de lui ils apprendront des arts sans nombre.

LE CORYPHÉE

Ce sont là les griefs pour lesquels Zeus...

PROMÉTHÉE

M'inflige cet opprobre, sans laisser de relâche à mes maux !

LE CORYPHÉE

Et nul terme n'est proposé à ton épreuve ?

PROMÉTHÉE

Nul autre que son bon plaisir.

LE CORYPHÉE

Et ce bon plaisir, d'où naîtrait-il ? Comment l'espérer ? Ne vois-tu pas que tu as fait erreur ?
Où fut l'erreur ? je n'aurais point plaisir à te le dire et tu aurais peine à l'entendre. Laissons cela, et cherche comment tu te peux libérer de l'épreuve.

PROMÉTHÉE

Il est aisé à qui n'a pas le pied en pleine misère de conseiller, de tancer le malheureux ! Mais tout
cela, moi, je le savais ; voulue, voulue a été mon erreur — je ne veux point contester le mot. Pour porter aide aux hommes, j'ai été moi-même chercher des souffrances. Je ne pensais pas pourtant que de pareilles peines me devraient dessécher à jamais sur des cimes rocheuses et que j'aurais
pour lot ce pic désert et solitaire. Aussi, sans vous lamenter sur mes

Prometheus Chained (OCR draft) Experimental (Prometheus Chained. Robert Potter, 1779.) — 244 focus

Of iron is he form'd and adamant,

250

Whoſe breaſt with ſocial ſorrow does not melt

At thy afflictions: I nor wiſh'd to ſee them,

Nor ſee them but with anguiſh at my heart.

PROMETHEUS.

It is a ſight that ſtrikes my friends with pity.

CHORUS.

But had th' offence no further aggravation?
255

PROMETHEUS.

I hid from men the foreſight of their fate.

CHORUS.

What cou'dſt thou find to remedy that ill?

PROMETHEUS.

I ſent blind Hope t'inhabit in their hearts.

CHORUS.

A bleſſing haſt thou given to mortal man.

PROMETHEUS.

Nay more, with generous zeal I gave them Fire.
260

CHORUS.

Do mortals now enjoy the blazing gift?

PROMETHEUS.

And by it ſhall give birth to various arts.

CHORUS.

For ſuch offences doth the wrath of Jove

Thus puniſh thee, relaxing nought of pain?

And is no bound preſcrib'd to thy affliction ?
265

PROMETHEUS.

None else, but when his own will ſhall incline him.

CHORUS.

Who ſhall incline his will? Haſt thou no hope?

Doſt thou not ſee that thou hast much offended?

But to point out th' offence to me were painful,

And might ſound harſh to thee: forbear we then;
270

Bethink thee how thy ills may find an end.

PROMETHEUS.

Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 244 focus

io mi pensai convincere pel meglio

i figliuoli del Cielo e della Terra,

i Titani; e non seppi. Essi, superbi
240

della lor forza, le sottili astuzie

disprezzarono; e senza stento, a forza,

conquistare il dominio immaginarono.

A me, però, non una sola volta,

mia madre Temi, e Gea che nomi ha varî
245

ed una forma sola, avean predetto

l'evento già delle future sorti :

che vinto avrebbe chi vincer doveva,

non con la gagliardia, non con la forza,

ma con l'astuzia.
250

E tutto questo udirono

dalle parole mie, né lo degnarono

d'alcun riguardo.

In tali eventi, il meglio

Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 244 focus

Ferreas mentes habet, & ex petris factus est.

Quisquis Prometheu tuis non condolet

250

Laboribus: ego verò neq; haec respicere

Volui, videns verò dolui corde.

Pro.

Et tamen aspectu sum ipse amicis miserabilis.

Cho.

Num his longius progressus es?

Pro.

Mortales effeci, ne viderent mortem.
255

Cho.

Quale inveniens remedium morbis?

Pro.

Spem cæcam in ipsis collocavi.

Cho.

Magnum hoc adiumentu dedisti mortalibus.

Pro.

Illis ipsis ignem ipse præbui.

Cho.

Et nunc flammante ignem habent homines.
260

Pro.

A' quo ipsi discent multas artes.

Cho.

Talibus de causis igitur Iupiter te

Iniuria afficit, & nequaquam mala relaxat?

Neq; est ærumnarum finis tibi repositus?

Pro.

Nullus alius, nisi quando illi visum fuerit.
265

Cho.

Quomodo videbitur? quæ spes? num vides,

Peccasti: sic verò, ut non mihi dicere

Cum voluptate, tibi verò dolor. sed haec

Sinamus, ærumnarum quære solutionem aliquam.

Pro.

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus Bound — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 244 focus

A heart of steel, a mould of stone were he,

Who could complacently behold thy pains—

I came not here as craving for this sight,

And, seeing it, I stand heart-wrung with pain.
275

Prometheus

Yea truly, kindly eyes must pity me!

Chorus

Say, didst thou push transgression further still?

Prometheus

Ay, man thro' me ceased to foreknow his death.

Chorus

What cure couldst thou discover for this curse?

Prometheus

Blind hopes I sent to nestle in man's heart.
280

Chorus

This was a goodly gift thou gavest them.

Prometheus

Yet more I gave them, even the boon of fire.

Chorus

What? radiant fire, to things ephemeral?

Prometheus

Yea—many an art too shall they learn thereby!

Chorus

Then, upon imputation of such guilt,
285

Doth Zeus without surcease torment thee thus?

Is there no limit to thy course of pain?

Prometheus

None, till his own will shall decree an end.

Chorus

And how shall he decree it? say, what hope?

Seëst thou not thy sin? yet of that sin
290

It irks me sore to speak, as thee to hear.

Nay, no more words hereof; bethink thee now,

From this ordeal how to find release.

Prometheus

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 244 focus

Der hat ein Herz von Eisen, ist aus Stein gezeugt,

Den, o Prometheus, deine Qual zum Mitgefühl

Nicht stimmt. O hätte solches Leid mein Auge nie

Gesehen: nun ich's sehe, bricht es mir das Herz!
245

Prometheus.

Ja wohl zerreißt den Freunden mein Anblick das Herz.

Die Chorführerin.

Du gingest doch nicht weiter, als du mir erzählt?

Prometheus.

Den Menschen wehrt' ich, ihr Geschick vorauszuseh'n.

Die Chorführerin.

Und welch ein Mittel fandest du für diese Noth?

Prometheus.

Die blinde Hoffnung pflanzt' ich ein in ihre Brust.
250

Die Chorführerin.

Wohl großen Segen schenktest du den Menschen da.

Prometheus.

Zu diesem gab ich ihnen auch das Feuer noch -

Die Chorführerin.

So hat des Feuers Flamme nun das Tagsgeschlecht?

Prometheus.

Wodurch es tausendfache Kunst erlernen wird.

Die Chorführerin.

Für solche Frevel also straft dich Kronos' Sohn -
255

Prometheus.

Mit Schmach und Qualen, und erlöst mich nimmerdar.

Die Chorführerin.

Und steht ein Ziel des Leides dir niemals bevor?

Prometheus.

Kein andres, keines, außer wenn es ihm gefällt.

Die Chorführerin.

Wenn's ihm gefällt? Was hoffst du? Sieht dein Auge nicht,

Du fehltest? Wie du fehltest, das zu sagen, ist
260

Mir keine Lust, dir Kummer. Also schweigen wir

Darüber; Lösung suche nur aus deiner Qual!

Prometheus.

Commentary

Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.) focus

242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-261

αὐτός:

αὐτὸς

pro

αὐτός

Lips. 2. Aug.

242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-262

ἀλλὰ νηλεῶς: Libri

ἀλλ' ἀνηλεώς

, quae proba quidem vox est, usurpata Platoni de leg. III. p. 697. et aliis: v. Dorv. ad Char. p. 724. (643.) sed recte tamen, opinor, Elmsleii monitu

ἀλλὰ νηλεῶς

scripsit Blomfieldius. Hanc enim formam ab Homero acceptam probasse videntur tragici.

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-263

ἐρρύθμισμαι:

ἐρύθμισμαι

Μ. a prima manu (tertia

addidit) et Lips. 2.

ἐρρύθισμαι

Lips. 1.

ἐρύθμης και

G. in quo post

Ζηνί

interpunctum est.

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-264

θέα:

θέα

Lips. 1.

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-265

NA: Eustathius p. 1940, 58.

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-266

σιδηρόφρων:

σιδηρόφρον

Lips.

245. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-267

ξυνασχαλᾷ:

ξυανασχαλᾷ

Lips. 1.

συνασχαλα

ceteri.

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-268

μόχθοις:

κακοῖς

pro

μόχθοις

codex Gregorii Corinthii in adnotatione p. 110. memoratus.

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-269

ἠλγύνθην:

ἀλγύνθην

Μ. G.

Ἀλγήθην

Lips. 1.

Ἀλγήνθην

Lips. 2. Aug. Aliquot codices

ἠλγύνθην

248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-270

φίλοισιν οἰκτρὸς εἰςορᾶν: Vulgo

καὶ μὴν φίλοις ἐλεεινὸς εἰςορᾶν ἐγώ

, et sic M. nisi quod

εἰσ ὁρᾶν

habet. Porsonum in praefatione Hecubae p. VII.

ἐλεινός

corrigentem secuti sunt recentiores. Acquiescere in hac scriptura poteramus, nisi alio ducere viderentur quidam libri. Nam G. Lips. 1. et duo ex Parisinis (D. G.)

φίλοισιν

habent, idem Lips. autem et Vind. 1.

εἰσορᾶν ἐλεεινὸς ἐγώ

. Quae scripturae eo magis suadent ut

ἐλεεινός

pro explicatione habeamus, quod ad ipsum illud

ἐλεεινός

nihil est a glossatoribus adnotatum. Itaque scripsi

καὶ μὴν φίλοισιν οἰκτρὸς εἰςορᾶν ἐγώ

. Hesychius

οἰκτρά, ἐλεεινά. οἰκτρός, ἐλεεινός

250. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-271

θνητούς γε παύσας:

θνητοὺς ἔπαυσα

G. Aug. Ald. Rob. Τurn.

θνητούς τ᾽ ἔπαυσα

Lips. 1. Ven. 3. Victorius. Nicephorus in scholiis ad Synesium p. 403.

καὶ ὁ Αἰσχύλος δὲ ἐν τῷ δράματι ὃ ἐπιγράφει Προμηθεὺς δεσμώτης εἰςάγων τὸν Προμηθέα λυπούμενον διὰ τὸν δεσμὸν καὶ διηγούμενον τὰς αἰτίας δι᾽ ἃς τιμωρεῖται παρὰ τοῦ Διός, φησὶ καὶ ὅτι “θνητούς τ' ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον, τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατοικίσας.”

Porsonus posuit quod Lips. 2. Vind. 2. 4. habent,

θνητούς γ᾽ ἔπαυσα

. Non credo sic scripsisse Aeschylum. Etenim usitata in respondendo ratio postulat

θνητούς γε παύσας

, idque restitui.

250. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-272

προδέρκεσθαι μόρον:

προσδέρκεσθαι

ante rasuram M.

μόρων

G. Meminerat huius loci Plato, quum in Gorgia p. 523. D. Iovem Prometheo mandare finxit, ut fatalis horae cognitionem hominibus eriperet :

πρῶτον μὲν οὖν, ἔφη, παυστέον ἐστὶ προειδότας αὐτοὺς τὸν θάνατον· νῦν μὲν γὰρ προΐσασι. τοῦτο μὲν οὖν καὶ δὴ εἴρηται τῷ Προμηθεῖ ὅπως ἂν παύσῃ αὐτῶν

. Repetita sunt Platonis verba a Plutarcho in Consol. ad Apoll. p. 120. B. C.

251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-273

νόσου:

νόσσου

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-274

ἐν αὐτοῖς:

ἐν αὐτῇ

Lips. 2.

ἐλπίδας

, minio superscripto

, Lips. 1.

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-275

κατῴκισα:

κατοικίσας

Nicephorus.

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-276

πρὸς τοῖςδε:

πρὸς τούτοις

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-277

ὤπασα:

ὤπασαν

Lips. 1.

255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-278

φλογωπὸν:

φλογωπόν

, supra

scripto

, Lips. 2.

255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-279

ἔχουσ᾽:

ἔχουσιν

ἔχουσι

Lips. 1.

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-280

αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ:

αἰκίζεται κοὐδαμῶς

, ad

ῶς

superscripto

ῆ

, Lips. 2.

αἰκίζεται οὐδαμῶς

Aug.

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-281

ἄθλου:

ἄθλων

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-282

τέρμα σοι:

τερμάσοι

Μ.

τέρμασι

Lips. 2.

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-283

ὅταν:

ὅτ' ἂν

M. Lips. 2.

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-284

κείνῳ:

ἐκείνῳ

Lips. 1.

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-285

δοκῇ:

δοκηι

ultima syllaba in litura M.

δοκεῖ

Lips. 2. Aug. sed supra scripto

, et ante correctionem G.

262. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-286

λέγειν:

λέγει

, minio addito

, Lips. 1.

English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.) focus

193-396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-145

;

193-396. First Episode. 193- 283. First Scene: Prometheus and the Coryphaeus. The scholiast says: τὴν ὑπόθεσιν (that is, the expo- sition of the events supposed to pre- cede the opening of the play) βουλό- μενος διδάξαι, τὸ περίεργον (curiosity) τοῦ γυναικώδους ήθους προσέλαβεν (availed himself of, as a motive). οὐκ ἂν γὰρ ὁ ᾿Ὠκεανds (who enters later) ἠξίωσεν ἐρωτῆσαι εἰδώς. The curiosity of the chorus is a natural conse- quence of their awakened sympathy. Still it is to be observed that Prome- theus on his part is moved to tell his story by the longing to unburden his heart to sympathizing friends (see 198). He needs only the request in order to comply at once. - The Pro- logue and this first scene of the first episode constitute the first act of the drama, which expounds the situation and prepares the way for the follow- ing dramatic development.

242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-174

⁴

;

242. Iron' and 'stone' are, from Homer on, frequent designations of what is unfeeling or stubborn. In Il. xvi. 33 Patroclus says to Achilles, νη- λεές, οὐκ ἄρα σοί γε πατὴρ ἦν ἱππότα Πηλεὺς οὐδὲ Θέτις μήτηρ· γλαυκὴ δέ 245 250 σε τίκτε θάλασσα πέτραι τ' ἠλίβατοι, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής, imitated by Verg. Aen. iv. 366 duris genuit te cautibus horrens Cauca- sus Hircanaeque admorunt ubera tigres; see also Ecl. viii. 43. Ср. Il. xxiv. 205 σιδήρειον νύ τοι ἦτορ, Hesiod Theog. 239 Εὐρυβίην τ᾽ ἀδάμαντος ἐνὶ φρεσὶ θυμὸν ἔχουσαν, Pind. Frg. 88 ὃς μὴ πόθῳ κυμαίνε- ται, ἐξ ἀδάμαντος ἢ σιδάρου κεχάλκευ- ται μέλαιναν καρδίαν, Aesch. Sept. 52 σιδηρόφρων γὰρ θυμὸς ἀνδρείᾳ φλέγων ἔπνει, Eur. Med. 1279 τάλαιν', ὡς ἄρ᾽ ἦσθα πέτρος ἢ σίδαρος, ἅτις KTE- νεῖς, Cycl. 596 πέτρας τὸ λῆμα κἀδά- μαντος ἕξομεν, Theocr. x. 7 Μίλων ὀψαμᾶτα, πέτρας ἀπόκομμ᾽ ἀτεράμνω, Moschus iv. 44 μοχθίζει πέτρης ὁ γ' ἔχων νόον ἠὲ σιδήρου καρτερὸν ἐν στή- θεσσι, Tibull. i. 1, 63 flebis: non tua sunt duro praecordia ferro vincta neque in tenero stat tibi corde silex, Ovid Amor. iii. 6, 59 ille habet et silices et vivum in pectore ferrum, Hor. Carm. i. 3, 9 illi ro- bur et aes triplex circa pec- tus erat. ..

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-175

⁵

⁶

;

246. ‘καὶ μήν aut et vero, et sane aut atqui significat' (Her- mann ad Vigerum, 332). Here it means et sane (with emphasis on φίλοις); in 459, 1080 it means et vero in 982, 985, atqui. - For the omission of εἰμί see on 42.

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-176

⁷

⁸

;

247. μή: cp. 959, Pers. 344 μή σοι δοκοῦμεν τῇδε λειφθῆναι μάχη; The chorus inclines to account for the severity of the punishment by sup- posing a more heinous crime. - τῶνδε : than what thou hast said; cp. ταύτῃ 189.

248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-177

⁹

¹⁰

;

248. προδέρκεσθαι : foreseeing death is an evil, in that it benumbs man's energies and stupefies his faculties, since death is ever present before his eyes, and a fixed limit is set to his activity. By προδέρκεσθαι μόρον the poet means this anxious expecta- tion of death. A somewhat different conception appears in Plato Gorg. 523 d, where Zeus says, πρῶτον μὲν οὖν παυστέον ἐστὶ προειδότας αὐτοὺς τὸν θάνατον. νῦν γὰρ προΐσασι. τοῦτο μὲν οὖν καὶ δὴ εἴρηται τῷ Προμηθεῖ ὅπως ἂν παύσῃ αὐτῶν. Here it is stated that men are not to know beforehand when they are to die, so that they may not try to deceive the judges of the lower world by pre- meditated artifices, and by providing witnesses to testify in their behalf. Cp. also Hor. Carm. iii. 29, 29 pru- dens futuri temporis exi- tum caliginosa nocte premit deus.

249. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-178

¹¹

¹²

;

249. τὸ ποῖον κτἑ. : = τὸ φάρμακον τῆσδε νόσου ποῖον εὑρών; remedium quod huic morbo adhibuisti quale fuit? Is qui interrogat, audiendi studio id, quod alterum dicere vult, occupaturus ipse ora- tionem incohat, quam ab illo ab- solvi vult; ipse autem quia eam absolvere non potest, addit pronomen interrogativum' (Hermann ad Vige- rum 25). – νόσου: cp. 384, 596, 606, 632, 977, 1069.

250. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-179

¹³

¹⁴

;

250. As in dealing with the myth of the golden and silver ages, 232, Aeschylus here uses great freedom in treating the myth of Pandora (Hesiod O. D. 94: see Introduction, p. 6), so that the original form of

;

the story is no longer recognizable, and only the deeper significance re- mains. Man, never deserted by Hope, strives ceaselessly for the attainment of his ends, unmindful of death and untroubled by the thought that he may be cut off before his goal is reached. Cp. Simonides Amorg. Frg. 1, 3 ἐφήμεροι ἃ δὴ βότ᾽ αἰεὶ ζῶμεν, οὐδὲν εἰδότες ὅπως ἕκαστον ἐκτελευτή- σει θεός. ἐλπὶς δὲ πάντας κἀπι- πειθείη τρέφει ἄπρηκτον ὁρμαίνοντας, Soph. Ant. 615 ὁ γὰρ δὴ πολύπλαγκτος ἐλπὶς πολλοῖς μὲν ὄνασις ἀνδρῶν, πολ- λοῖς δ᾽ ἀπάτα κουφονόων ἐρώτων.

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-180

¹⁵

¹⁶

;

252. σφίν : = αὐτοῖς, as in 457. Krüger II. § 51, 1, 19. σφίσιν in this sense is Homeric (Krüger II. § 51, 1, 17), but occurs in tragedy only in 481 below.

253. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-181

¹⁷

¹⁸

;

253. φλογωπόν: the brightness of the fire is put forward, as rendering it the more unfit for the ἐφήμεροι. The addition of this emphatic word justi- fies the repetition of πῦρ. Cp. Suppl. 508 ΒΑ. λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέ- φου τόδε. ΧΟ. καὶ πῶς βέβηλον ἄλ- σος ἂν ῥύοιτό με ; – ἐφήμεροι : see on 83. Even the chorus feels it to be wrong that men should receive what properly belongs to the gods.

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-182

¹⁹

²⁰

;

254. γέ: in answers, affirms by adding a further statement ("yes, and from it..."); cp. 258, 379, 746, 768, 774. – ἀφ᾿ οὗ: cp. 170.

255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-183

²¹

²²

;

255 f. Prometheus interrupts the question by his answer, and to the simple answer (αἰκίζεται) adds the significant statement οὐδαμῇ χαλᾷ και κῶν. By this addition the artifice for preserving the stichomythy is con- cealed, and the dialogue proceeds naturally. A more common device is the insertion of a question; this question is so connected in construc- tion with the interrupted sentence which precedes, that in answering it the speaker simply takes up his un- finished speech where he left it off. Thus Pers. 734 ΑΤ. Ξέρξην φασὶν. ΔΑ. πῶς τελευτᾶν; ΑΤ. ἄσμενον μο- λεῖν.

257. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-184

²³

²⁴

;

257. οὐδέ: cp. καί in 253.

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-185

²⁵

²⁶

;

258. Ср. 376. A different state- ment is made in 756.

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-186

²⁷

²⁸

;

259. δόξει δὲ πῶς: δόξει stands first because it takes up the thought of the preceding δοκῇ. Cp. Soph. El. 1429 ΧΟ. λεύσσω γὰρ Αἴγισθον. ΟΡ. εἰσ- ορᾶτε ποῦ τὸν ἄνδρα;

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-187

²⁹

³⁰

;

260. ἥμαρτες : a moral wrong is not meant, but only an act of im- prudence and mistaken judgment- rebellion, that is, against a superior adversary. This is clear from 266 and its explanation in 267.

262. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-188

³¹

³²

;

262. ἔκλυσιν ζήτει τινά: that is, by submission. Cp. 316 with 315.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

ΠΡ. καὶ μὴν φίλοις ἐλεινὸς εἰσορᾶν ἐγώ

ΧΟ. μή πού τι προὔβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

ΠΡ. θνητούς γ᾽ ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.

ΧΟ. τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

ΠΡ. τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατώικισα. 250

ΧΟ. μέγ᾽ ὠφέλημα τοῦτ᾽ ἐδωρήσω βροτοῖς.

ΠΡ. πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

ΧΟ. καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ ἔχουσ᾽ ἐφήμεροι;

ΠΡ. ἀφ᾽ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

ΧΟ. τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπ᾿ αἰτιάμασιν 255

ΠΡ. αἰκίζεταί γε κοὐδαμῆι χαλᾶι κακῶν.

ΧΟ. οὐδ᾽ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;

ΠΡ. οὐκ ἄλλο γ᾽ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνωι δοκῆι.

Current edition Experimental

Χορός πάντ᾽ ἐκκάλυψον καὶ γέγων᾽ ἡμῖν λόγον, 195 ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάματι, οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται: δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.

Προμηθεύς καὶ μὴν φίλοις <γ᾽> 10 ἐλεινὸς 11 εἰσορᾶν ἐγώ.

Χορός μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

Προμηθεύς θνητοὺς 12 ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον. 250

Χορός τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

Προμηθεύς τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.

Χορός μέγ᾽ ὠφέλημα τοῦτ᾽ ἐδωρήσω βροτοῖς.

Προμηθεύς πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

Χορός καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ 13 ἔχουσ᾽ ἐφήμεροι; 255

Προμηθεύς ἀφ᾽ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

Χορός τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάμασιν

Προμηθεύς αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.

Χορός οὐδ᾽ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον; 14

Προμηθεύς οὐκ ἄλλο γ᾽ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ. 260

Ὠκεανός οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι; 380

Προμηθεύς ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ 39 βίᾳ.

Ὠκεανός ἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίνα ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.

Προμηθεύς μόχθον περισσὸν κουφόνουν τ᾽ εὐηθίαν. 385

Ὠκεανός ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.

Προμηθεύς ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημ᾽ εἶναι τόδε.

Ὠκεανός σαφῶς μ᾽ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.

Προμηθεύς μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ. 390

Ὠκεανός ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας;

Προμηθεύς τούτου φυλάσσου μή ποτ᾽ ἀχθεσθῇ κέαρ.

Ὠκεανός ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.

Προμηθεύς στέλλου, κομίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν.

Χορός πάντʼ ἐκκάλυψον καὶ γέγωνʼ ἡμῖν λόγον, ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπʼ αἰτιάματι, οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται· δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.

Προμηθεύς καὶ μὴν φίλοις γʼ ἐλεινὸς εἰσορᾶν ἐγώ.

Χορός μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

Προμηθεύς θνητούς γʼ ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον. 250

Χορός τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

Προμηθεύς τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.

Χορός μέγʼ ὠφέλημα τοῦτʼ ἐδωρήσω βροτοῖς.

Προμηθεύς πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

Χορός καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ ἔχουσʼ ἐφήμεροι; 255

Προμηθεύς ἀφʼ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

Χορός τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπʼ αἰτιάμασιν—

Προμηθεύς αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.

Χορός οὐδʼ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;

Προμηθεύς οὐκ ἄλλο γʼ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ. 260

Ὠκεανός οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι; 380

Προμηθεύς ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ βίᾳ.

Ὠκεανός ἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίνα ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.

Προμηθεύς μόχθον περισσὸν κουφόνουν τʼ εὐηθίαν. 385

Ὠκεανός ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.

Προμηθεύς ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημʼ εἶναι τόδε.

Ὠκεανός σαφῶς μʼ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.

Προμηθεύς μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ. 390

Ὠκεανός ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας;

Προμηθεύς τούτου φυλάσσου μή ποτʼ ἀχθεσθῇ κέαρ.

Ὠκεανός ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.

Προμηθεύς στέλλου, κομίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν.

ΧΟ. σιδηρόφρων τε κἀκ πέτρας εἰργασμένος ὅστις, Προμηθεῦ, σοῖσιν οὐ συνασχαλᾷ μόχθοις· ἐγὼ γὰρ οὔτ᾽ ἂν εἰσιδεῖν τάδε ἔχρηζον εἰσιδοῦσά τ ἠλγύνθην κέαρ. 245

ΠΡ. καὶ μὴν φίλοις ἐλεινὸς εἰσορᾶν ἐγώ.

ΧΟ. μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

ΠΡ. θνητοὺς ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.

ΧΟ. τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

ΠΡ. τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατώκισα. 250

ΧΟ. μέγ᾽ ὠφέλημα τοῦτ᾽ ἐδωρήσω βροτοῖς.

ΠΡ. πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

ΧΟ. καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ ἔχουσ᾽ ἐφήμεροι;

ΠΡ. ἀφ᾽ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

ΧΟ. τοιοίσδε δή σε Ζεὺς ἐπ᾿ αἰτιάμασιν 255 αἰκίζεταί τε κοὐδαμῆ χαλᾷ κακῶν, οὐδ᾽ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;

ΠΡ. οὐκ ἄλλο γ' οὐδὲν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ.

ΠΡ.

καὶ μὴν φίλοις ἐλεινὸς εἰσορᾶν ἐγώ

ΧΟ.

μή πού τι προὔβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

ΠΡ.

θνητούς γ᾽ ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.

ΧΟ.

τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

ΠΡ.

τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατώικισα.
250

ΧΟ.

μέγ᾽ ὠφέλημα τοῦτ᾽ ἐδωρήσω βροτοῖς.

ΠΡ.

πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

ΧΟ.

καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ ἔχουσ᾽ ἐφήμεροι;

ΠΡ.

ἀφ᾽ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

ΧΟ.

τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπ᾿ αἰτιάμασιν
255

ΠΡ.

αἰκίζεταί γε κοὐδαμῆι χαλᾶι κακῶν.

ΧΟ.

οὐδ᾽ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;

ΠΡ.

οὐκ ἄλλο γ᾽ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνωι δοκῆι.

Προμηθεύς

καὶ μὴν φίλοις <γ᾽>¹⁰ ἐλεινὸς¹¹ εἰσορᾶν ἐγώ.

Χορός

μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

Προμηθεύς

θνητοὺς¹² ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.
250

Χορός

τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

Προμηθεύς

τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.

Χορός

μέγ᾽ ὠφέλημα τοῦτ᾽ ἐδωρήσω βροτοῖς.

Προμηθεύς

πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

Χορός

καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ¹³ ἔχουσ᾽ ἐφήμεροι;
255

Προμηθεύς

ἀφ᾽ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

Χορός

τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάμασιν

Προμηθεύς

αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.

Χορός

οὐδ᾽ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;¹⁴

Προμηθεύς

οὐκ ἄλλο γ᾽ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ.
260

Ὠκεανός

οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι

ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι;
380

Προμηθεύς

ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ

καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ³⁹ βίᾳ.

Ὠκεανός

ἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίνα

ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.

Προμηθεύς

μόχθον περισσὸν κουφόνουν τ᾽ εὐηθίαν.
385

Ὠκεανός

ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ

κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.

Προμηθεύς

ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημ᾽ εἶναι τόδε.

Ὠκεανός

σαφῶς μ᾽ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.

Προμηθεύς

μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ.
390

Ὠκεανός

ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας;

Προμηθεύς

τούτου φυλάσσου μή ποτ᾽ ἀχθεσθῇ κέαρ.

Ὠκεανός

ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.

Προμηθεύς

στέλλου, κομίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν.

Χορός

πάντʼ ἐκκάλυψον καὶ γέγωνʼ ἡμῖν λόγον,

ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπʼ αἰτιάματι,

οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται·

δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.

Προμηθεύς

καὶ μὴν φίλοις γʼ ἐλεινὸς εἰσορᾶν ἐγώ.

Χορός

μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

Προμηθεύς

θνητούς γʼ ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.
250

Χορός

τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

Προμηθεύς

τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.

Χορός

μέγʼ ὠφέλημα τοῦτʼ ἐδωρήσω βροτοῖς.

Προμηθεύς

πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

Χορός

καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ ἔχουσʼ ἐφήμεροι;
255

Προμηθεύς

ἀφʼ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

Χορός

τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπʼ αἰτιάμασιν—

Προμηθεύς

αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.

Χορός

οὐδʼ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;

Προμηθεύς

οὐκ ἄλλο γʼ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ.
260

Ὠκεανός

οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι

ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι;
380

Προμηθεύς

ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ

καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ βίᾳ.

Ὠκεανός

ἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίνα

ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.

Προμηθεύς

μόχθον περισσὸν κουφόνουν τʼ εὐηθίαν.
385

Ὠκεανός

ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ

κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.

Προμηθεύς

ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημʼ εἶναι τόδε.

Ὠκεανός

σαφῶς μʼ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.

Προμηθεύς

μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ.
390

Ὠκεανός

ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας;

Προμηθεύς

τούτου φυλάσσου μή ποτʼ ἀχθεσθῇ κέαρ.

Ὠκεανός

ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.

Προμηθεύς

στέλλου, κομίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν.

ΠΡ.

καὶ μὴν φίλοις ἐλεινὸς εἰσορᾶν ἐγώ.

ΧΟ.

μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

ΠΡ.

θνητοὺς ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.

ΧΟ.

τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

ΠΡ.

τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατώκισα.
250

ΧΟ.

μέγ᾽ ὠφέλημα τοῦτ᾽ ἐδωρήσω βροτοῖς.

ΠΡ.

πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

ΧΟ.

καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ ἔχουσ᾽ ἐφήμεροι;

ΠΡ.

ἀφ᾽ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

ΧΟ.

τοιοίσδε δή σε Ζεὺς ἐπ᾿ αἰτιάμασιν
255

αἰκίζεταί τε κοὐδαμῆ χαλᾷ κακῶν,

οὐδ᾽ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;

ΠΡ.

οὐκ ἄλλο γ' οὐδὲν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ.

Προμηθεύς

καὶ μὴν φίλοισιν οἰκτρὸς εἰςορᾶν ἐγώ.

Χορὸς Ὠκεανίδων Νυμφῶν

μή πού τι προὔβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

Προμηθεύς

θνητούς γε παύσας μὴ προδέρκεσθαι μόρον.
250

Χορὸς Ὠκεανίδων Νυμφῶν

τὸ ποῖον εὑρὼν τῆςδε φάρμακον νόσου;

Προμηθεύς

τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.