N. Wecklein Prometheus Bound 212.comm-212

F. D. Allen (Translator)

Prometheus Bound. N. Wecklein. F. D. Allen (Translator). . .

Current edition Experimental

English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (English) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)
Προμηθεὺς Δεσμώτης First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 195-398 focus
Προμηθεὺς δεσμώτης Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 196-398 focus
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 196 focus
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Gottfried Hermann, 1852.) — 196 focus
ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ (OCR draft) Experimental (ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 196 focus
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. N. Wecklein, 1885.) — 196 focus
πάντ᾽ ἐκκάλυψον καὶ γέγων᾽ ἡμῖν λόγον,
ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάματι
210
οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται·
δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτῃ λόγῳ.
Aeschyli Prometheus Vinctus (OCR draft) Experimental (Aeschyli Prometheus Vinctus. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 196 focus
Translations (9)
Prometheus Bound Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 196-395 focus
Prometheus Bound. (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 196 focus
Unfold and speak out to us the whole story, from what accusation has Jupiter seized thee, and is thus disgracefully and bitterly tormenting thee. Inform us, if thou be in no respect hurt by the recital.
PROMÉTHÉE ENCHAINÉ (OCR draft) Experimental (PROMÉTHÉE ENCHAINÉ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 196 focus
les autres, au contraire, luttant pour que Zeus jamais ne régnât sur les dieux — j'eus beau alors donner les plus sages conseils et chercher à persua-
der les Titans, fils d'Ouranos et de la Terre, je n'y réussis pas. Dédaignant les moyens de ruse, ils crurent, en leur brutalité présomptueuse, qu'ils n'auraient point de peine à triompher par la force. Moi, plus d'une fois, ma mère,
Thémis ou Gaia, forme unique sous maints noms divers 1 , m'avait prédit comment se réaliserait l'avenir : à qui l'emporterait non par force et violence, mais par ruse, appartiendrait la victoire. Je le leur expliquai avec force
raisons : ils ne daignèrent pas m'accorder un regard ! Le mieux, dans ces conjonctures, m'apparaissait dès lors
Prometheus Chained (OCR draft) Experimental (Prometheus Chained. Robert Potter, 1779.) — 196 focus
But ſay, relate at large for what offence
200
Committed doth the wrath of Jove inflict
This puniſhment ſo ſhameful, ſo ſevere:
Inſtruct us, if the tale ſhocks not thy ſoul.
Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 196 focus
il Signore dei Superi avrà,
per conoscer la trama novella
200
che poter deve togliergli e scettro.
Né potrà con melliflua lusinga
di scongiuri molcirmi; né téma
di minacce saprà sgomentarmi,
che il segreto gli sveli, se innanzi
205
non mi sciolga dai lacci selvaggi,
non s' induca a pagare la pena
di questa ignominia.
า
Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 196 focus
Omnia patefac, & nobis effare causam,
Quo in crimine deprehendens Iupiter,
Sic ignominiose & acerbè contumelia afficit:
200
Doce nos, nisi tibi noceat sermo.
Prometheus Bound (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound. Anna Swanwick, 1886.) — 196 focus
HERMES
Then my forewarnings mark, nor dare
When tangled in fell ruin's snare
Fortune to blame, nor ever say
That Zeus hath plunged you unaware
In doleful plight ;—nay, truly nay,
But ye yourselves; for not untaught,
Not stealthily, by sudden blow,
Ye through sheer folly will be caught
In net of boundless woe.

PROMETHEUS
And lo in act, in word no more,
Earth totters ;—from below
Loud bellows the discordant roar
Of thunder; lightning's wreathed glow
Blazes around me; dust elate
Rides on the whirlwind; forward leap
Of every wind rude blasts that sweep
In strife of rancour-breathing hate.
The sky is mingled with the deep.
Such turmoil to arouse my fear
Comes visibly from Zeus. Oh thou,

Mother revered! Oh upper air,
Who sheddest from thy circling sphere
The common light! Behold ye now
What pangs unjust I bear.
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus Bound — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 196 focus
Unveil, say forth to us the tale entire,
220
Under what imputation Zeus laid hands
On thee, to rack thee thus with shameful pangs?
Tell us—unless the telling pain thee—all!
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 196 focus
Jetzt offenbar' uns Alles und verkündige:
Welch eine Schuld war's, über der dich Zeus ergriff,
Daß also schmachvoll, daß so herb er dich bestraft?
195
Verkünd' es, wenn die Rede dir nicht schmerzlich fällt.

Notes on the current edition

Prometheus Bound

1. Two-source OCR draft: unmatched words are bracketed; readings, punctuation, possible marginalia and note boundaries remain unverified. Agreement between OCR sources is not proof of correctness.
2. Reference placement provisional: local window supported by running Greek. Source note 212; verify numbering and scope.

Commentary

Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.) focus

212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-216

μορφὴ:
μορφή
G. et a pr. manu M. De Telluris
πολυωνυμίᾳ
disseruerunt Stanleius ad h. 1. et Bern. Martinus Var. Lect. III. 13. Videndus etiam Arnaldus de diis
παρέδροις
cap. 22. Schützius vero vel unum exemplum requirebat, in quo Themis nomen haberet Telluris. Nam Themis quum ab Aeschylo non solum in principio Eumenidum
Τιτανὶς παῖς Χθονός
, sed in ipso etiam Prometheo v. 877. dicta sit
Τιτανίς
, negabat dubium esse quin Aeschylus Hesiodum aliosque auctores secutus Themidem a Tellure distinxerit. Accedere quod, si Telluris filius esset Prometheus, Titanes, quos v. 207.
Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα
vocet, rectius videatur fratres appellaturus fuisse. Quumque praeterea in exponendo Themidis vaticinio inutile sit et incommodum istud de alio Themidis nomine additamentum, versum hunc,
καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία
, spurium, Aeschylo plane indignum, atque ex glossa marginali vel interpretatione alicuius grammatici intrusum esse censebat. Videri enim istam interpretationem ex errore scholiastarum natam, qui quum
οὐχ ἅπαξ μόνον
ad Themidem referrent, requisiverint aliquid quod his verbis opponeretur. Haec etsi speciose disputata sunt, tamen versum illum genuinum esse certissimum est. Nihil quidem ponderis habet Io. Tzetzes, qui et ad Hesiodi O. et D. 9. scribit
Θέμις ἡ γῆ κατ' Αισχύλον
, et in Exegesi in Il. p. 52, 24.
Αἰσχύλος Θέμιν λέγει τὴν γῆν ἐν τῷ Προμηθεῖ προφανῶς· Θέμις τε καὶ Γῆ πολλῶν ὀνομάτων γραφῇ μιᾷ
quo respicit etiam p. 135, 25.
Αισχύλος δὲ Θέμιν φησὶ μητέρα Προμηθέως, ἀλλ' οὐκ Ασίαν
. Sed ipso licet Aeschylo auctore uti, qui quum in fine fabulae scripserit
ὦ μητρὸς ἐμῆς σέβας, ὦ πάντων αἰθὴρ κοινὸν φάος εἱλίσσων, ἐφορᾷς μὲ ὡς ἔκδικα πάσχω;
inepta invocatio matris esset, nisi terram et caelum his versibus designaret. Ergo non emendando, sed explicando succurrendum. Quod qui facere conatus est Welckerus in Trilogia p. 39. seqq. non solum aliena multa immiscuit, sed in ipsa etiam explicatione falli videtur, quum Themidem et Tellurem unum numen esse contendit, cognomenque hoc Themidis arbitrio poetae separatum a Telluris numine putat. Nam contrarium potius statuendum est, videturque ipse statuisse in Appendice Trilogiae p. 67. diversas omnium ipsiusque Aeschyli sententia deas hic in unum esse numen coniunctas. Id ipse Aeschylus declarat, quum eas dicit
πολλῶν ὀνομάτων μορφὴν μίαν
. Nimirum senserunt illi, qui religiones Graecis condiderunt, quos deos vocarent unius cuiusdam naturae communitate contineri, muneribusque magis atque officiis quam separatis numinibus singulos ab se invicem discretos vivere. Ita factum est ut, qui pro muneribus illis diversi di putabantur, saepe vel coniunctis officiis vel uno munere aliis praelato in unum confunderentur, ac modo duobus consociatis nominibus, modo uno ex alius dei natura petito appellarentur. Magis autem illa deorum in unam naturam coniunctio Aeschyli aevo per philosophos celebrata est atque dispersa, ex quo genere multa sunt a tragicis commemorata. Ac Terra quidem modo eadem quae Rhea habita est, de qua quum alii multi scriptores, tum copiosissime exposuit Lucretius II. 599-658. paucis autem complexus Apollonius Rhodius II. 1098. scripsit, Rheam dicens,
ἐκ γὰρ τῆς ἄνεμοί τε θάλασσά τε νειόθι τε χθὼν πᾶσα πεπείρηται νιφόεν θ᾽ ἕδος Ουλύμποιο
. Aeschylus autem in Supplicibus v. 857. 867. et Sophocles in Philocteta v. 391. Iovem terrae filium vocarunt; modo confusa est cum Cerere, quod constat factum esse saepissime, Ceresque ipsa omnibus Rheae attributis ornata est ab Euripide longo carmine in Helena a v. 1321. Ita hic quoque Aeschylus, sive ipse primus Prometheum Themidis filium appellavit, sive, quod veri similius est, antiquam aliquam fabulam est secutus, hanc famam praetulit, quia haec nobilior esset origo coniunctiorque cum virtutibus et meritis Promethei, quam si Clymenae vel Asiae filius diceretur. Themis autem coniunctissima cum Tellure est, siquidem antiquissimum Delphicum oraculum Telluris fuisse creditum est, cui successerit Themis, ut et in Eumenidum initio dictum est et ab Euripide in Iphigenia in Tauris v. 1259. seqq. Et sic etiam Olympiae. Pausanias V. 14, 10.
ἐπὶ δὲ τῷ Γαíῳ καλουμένῳ βωμός ἐστιν ἐπ' αὐτῷ Γῆς, τέφρας καὶ οὗτος· τὰ δ᾽ ἔτι ἀρχαιότερα καὶ μαντεῖον τῆς Γῆς αὐτόθι εἶναι λέγουσιν. ἐπὶ δὲ τοῦ ὀνομαζομένου στομίου Θέμιδι ὁ βωμὸς πεποίηται
. Has igitur fatidicas deas in unam coaluisse cernimus. Itaque non est quod miremur, si poeta v. 876. scripsit, quod veri simile est,
τοιόνδε χρησμὸν ἡ παλαιγενὴς μήτηρ ἐμοὶ διῆλθε Τιτανὶς θεῶν
. Nam eodem modo qui proprie Titanida est
Τιτάν Προμηθεύς
vocatur ab Sophocle in Oed. Col. v. 56. et ab Euripide Phoen. v. 1122. Ione v. 455. Quo tamen non referendum videtur illud Ciceronis ex Aeschylo
Titanum suboles, socia nostri sanguinis
, quod ab Aeschylo sic scriptum fuisse credibile est,
ὦ κοινὸν αἷμα, γέννα Τιτάνων, ἐμοί
.

English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.) focus

193-396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-145

1
2
193-396. First Episode. 193- 283. First Scene: Prometheus and the Coryphaeus. The scholiast says: τὴν ὑπόθεσιν (that is, the expo- sition of the events supposed to pre- cede the opening of the play) βουλό- μενος διδάξαι, τὸ περίεργον (curiosity) τοῦ γυναικώδους ήθους προσέλαβεν (availed himself of, as a motive). οὐκ ἂν γὰρ ὁ ᾿Ὠκεανds (who enters later) ἠξίωσεν ἐρωτῆσαι εἰδώς. The curiosity of the chorus is a natural conse- quence of their awakened sympathy. Still it is to be observed that Prome- theus on his part is moved to tell his story by the longing to unburden his heart to sympathizing friends (see 198). He needs only the request in order to comply at once. - The Pro- logue and this first scene of the first episode constitute the first act of the drama, which expounds the situation and prepares the way for the follow- ing dramatic development.

212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-157

3
4
212. Cp. Soph. Phil. 594 ἡ μὴν ἢ λόγῳ πείσαντες ἄξειν ἢ πρὸς ἰσχύος κράτος, and see Krüger I. § 68, 39, 8.