193.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-197
ἀρθμὸν:
ἀρθμὸν
M. aliique libri.
ἁρμὸν
G. Lips. 1. 2. Aug. aliique. γρ.
ἁρμὸν
Lips. 2.
195.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-198
196.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-199
αἰτιάματι:
αιτιάματι
Lips. 2. Antiatticista Bekkeri p. 78, 25.
αἰτίαμα. Αισχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ
.
198.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-200
βλάπτει: Libri
βλάπτῃ
, nisi quod Lips. 1. ante correctionem
βλάπτειν
.
199.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-201
ἀλγεινὰ:
ἀλγεινά
, superscripto
οι
, Lips. 2. Aug.
199.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-202
200.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-203
δύςποτμα:
δύσποτμος
Par. F.
201.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-204
202.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-205
NA: om. Lips. 2. Idem
ὠρθύνετο
.
203.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-206
ἕδρας:
ἕδρας
M. G. Lips. 1. 2. Aug.
ἕδρας
Ven. 3. Rob. Turn.
204.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-207
ἀνάσσοι:
ἀνάσσοι
M. G. Rob. Turn.
ἀνάσσῃ
Lips. 1. 2. Aug. aliique codd. et Ald.
205.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-208
NA: In G. sedecim versus 205–220. bis scripti sunt a diversis manibus. Nam quum prima manus desiisset in v. 204. ita ut superesset trium versuum spatium, secunda manus addidit in ea ipsa pagina versus 205. 206. 207. in altera autem 208-220. Quum autem folia aliquot intercidissent, tertia manus in quattuor foliis insertis adscripsit qui deerant versus 205-294. In iis quae bis scripta sunt non est nisi glossarum aliqua diversitas.
205.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-209
ἄρξειεν:
ἄρξειεν
Μ.
ἄρξειε
G. Lips. 1. 2.
206.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-210
ἐνταῦθ᾽:
ἐντεῦθ᾽
Lips. 2. Aug.
ἐντεῦθεν
G.
206.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-211
τὰ λῷστα:
ταλωστὰ
Lips. 1.
λῶστα
Lips. 2.
τἄριστα
G.
206.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-212
πιθεῖν:
πιθεῖν
a pr. manu M.
209.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-213
καρτεροῖς:
καρτερών
Lips. 2. Aug.
210.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-214
ἀμοχθὶ:
ἀμοχθὶ
M. et Regius Spanhemii. Ceteri
ἀμοχθεί
.
211.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-215
μήτηρ:
μητρὶ
G. aliique codices et ex correctione Lips. 1. in quo antea
μοί
. Lips. 2.
μοι
, supra scriptis.
212.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-216
μορφὴ:
μορφή
G. et a pr. manu M. De Telluris
πολυωνυμίᾳ
disseruerunt Stanleius ad h. 1. et Bern. Martinus Var. Lect. III. 13. Videndus etiam Arnaldus de diis
παρέδροις
cap. 22. Schützius vero vel unum exemplum requirebat, in quo Themis nomen haberet Telluris. Nam Themis quum ab Aeschylo non solum in principio Eumenidum
Τιτανὶς παῖς Χθονός
, sed in ipso etiam Prometheo v. 877. dicta sit
Τιτανίς
, negabat dubium esse quin Aeschylus Hesiodum aliosque auctores secutus Themidem a Tellure distinxerit. Accedere quod, si Telluris filius esset Prometheus, Titanes, quos v. 207.
Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα
vocet, rectius videatur fratres appellaturus fuisse. Quumque praeterea in exponendo Themidis vaticinio inutile sit et incommodum istud de alio Themidis nomine additamentum, versum hunc,
καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία
, spurium, Aeschylo plane indignum, atque ex glossa marginali vel interpretatione alicuius grammatici intrusum esse censebat. Videri enim istam interpretationem ex errore scholiastarum natam, qui quum
οὐχ ἅπαξ μόνον
ad Themidem referrent, requisiverint aliquid quod his verbis opponeretur. Haec etsi speciose disputata sunt, tamen versum illum genuinum esse certissimum est. Nihil quidem ponderis habet Io. Tzetzes, qui et ad Hesiodi O. et D. 9. scribit
Θέμις ἡ γῆ κατ' Αισχύλον
, et in Exegesi in Il. p. 52, 24.
Αἰσχύλος Θέμιν λέγει τὴν γῆν ἐν τῷ Προμηθεῖ προφανῶς· Θέμις τε καὶ Γῆ πολλῶν ὀνομάτων γραφῇ μιᾷ
quo respicit etiam p. 135, 25.
Αισχύλος δὲ Θέμιν φησὶ μητέρα Προμηθέως, ἀλλ' οὐκ Ασίαν
. Sed ipso licet Aeschylo auctore uti, qui quum in fine fabulae scripserit
ὦ μητρὸς ἐμῆς σέβας, ὦ πάντων αἰθὴρ κοινὸν φάος εἱλίσσων, ἐφορᾷς μὲ ὡς ἔκδικα πάσχω;
inepta invocatio matris esset, nisi terram et caelum his versibus designaret. Ergo non emendando, sed explicando succurrendum. Quod qui facere conatus est Welckerus in Trilogia p. 39. seqq. non solum aliena multa immiscuit, sed in ipsa etiam explicatione falli videtur, quum Themidem et Tellurem unum numen esse contendit, cognomenque hoc Themidis arbitrio poetae separatum a Telluris numine putat. Nam contrarium potius statuendum est, videturque ipse statuisse in Appendice Trilogiae p. 67. diversas omnium ipsiusque Aeschyli sententia deas hic in unum esse numen coniunctas. Id ipse Aeschylus declarat, quum eas dicit
πολλῶν ὀνομάτων μορφὴν μίαν
. Nimirum senserunt illi, qui religiones Graecis condiderunt, quos deos vocarent unius cuiusdam naturae communitate contineri, muneribusque magis atque officiis quam separatis numinibus singulos ab se invicem discretos vivere. Ita factum est ut, qui pro muneribus illis diversi di putabantur, saepe vel coniunctis officiis vel uno munere aliis praelato in unum confunderentur, ac modo duobus consociatis nominibus, modo uno ex alius dei natura petito appellarentur. Magis autem illa deorum in unam naturam coniunctio Aeschyli aevo per philosophos celebrata est atque dispersa, ex quo genere multa sunt a tragicis commemorata. Ac Terra quidem modo eadem quae Rhea habita est, de qua quum alii multi scriptores, tum copiosissime exposuit Lucretius II. 599-658. paucis autem complexus Apollonius Rhodius II. 1098. scripsit, Rheam dicens,
ἐκ γὰρ τῆς ἄνεμοί τε θάλασσά τε νειόθι τε χθὼν πᾶσα πεπείρηται νιφόεν θ᾽ ἕδος Ουλύμποιο
. Aeschylus autem in Supplicibus v. 857. 867. et Sophocles in Philocteta v. 391. Iovem terrae filium vocarunt; modo confusa est cum Cerere, quod constat factum esse saepissime, Ceresque ipsa omnibus Rheae attributis ornata est ab Euripide longo carmine in Helena a v. 1321. Ita hic quoque Aeschylus, sive ipse primus Prometheum Themidis filium appellavit, sive, quod veri similius est, antiquam aliquam fabulam est secutus, hanc famam praetulit, quia haec nobilior esset origo coniunctiorque cum virtutibus et meritis Promethei, quam si Clymenae vel Asiae filius diceretur. Themis autem coniunctissima cum Tellure est, siquidem antiquissimum Delphicum oraculum Telluris fuisse creditum est, cui successerit Themis, ut et in Eumenidum initio dictum est et ab Euripide in Iphigenia in Tauris v. 1259. seqq. Et sic etiam Olympiae. Pausanias V. 14, 10.
ἐπὶ δὲ τῷ Γαíῳ καλουμένῳ βωμός ἐστιν ἐπ' αὐτῷ Γῆς, τέφρας καὶ οὗτος· τὰ δ᾽ ἔτι ἀρχαιότερα καὶ μαντεῖον τῆς Γῆς αὐτόθι εἶναι λέγουσιν. ἐπὶ δὲ τοῦ ὀνομαζομένου στομίου Θέμιδι ὁ βωμὸς πεποίηται
. Has igitur fatidicas deas in unam coaluisse cernimus. Itaque non est quod miremur, si poeta v. 876. scripsit, quod veri simile est,
τοιόνδε χρησμὸν ἡ παλαιγενὴς μήτηρ ἐμοὶ διῆλθε Τιτανὶς θεῶν
. Nam eodem modo qui proprie Titanida est
Τιτάν Προμηθεύς
vocatur ab Sophocle in Oed. Col. v. 56. et ab Euripide Phoen. v. 1122. Ione v. 455. Quo tamen non referendum videtur illud Ciceronis ex Aeschylo
Titanum suboles, socia nostri sanguinis
, quod ab Aeschylo sic scriptum fuisse credibile est,
ὦ κοινὸν αἷμα, γέννα Τιτάνων, ἐμοί
.
213.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-217
213.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-218
κραíνοιτο: Non opus videtur ut cum Elmsleio scribatur
κρανεῖτο
.
213.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-219
προὐτεθεσπίκει:
προστεθεστήκει
G.
214.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-220
καρτερὸν:
κρατερὸν
G. ubi primum scripti hi versus.
215.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-221
χρείη:
χρὴ
M.
χρῆ
G. Lips. 1. 2. Aug. et sic fere ceteri.
χρεῖ ἦ
a manu tertia margo Μ. γρ.
χρεῖ ᾖ
supra scriptum in G. Lips. 2. Aug. et sic Rob.
χρείη
restituit Dawesius Misc. crit. p. 333.
215.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-222
δὲ:
δὲ
omissum in M. a pr. manu tertia adscripsit. Omittunt Lips. 1. aliique.
τε
habent G. Lips. 2. Aug. aliique.
215.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-223
ὑπερσχόντας:
ὑπερέχοντας
libri, nisi quod
ὑπερέχοντας
quidam Parisini. Ex Turnebi editione vulgabatur
ὑπερέξοντας
, Porsonum alii
ὑπερσχόντας
corrigentem secuti sunt. Sic Valckenarius in Euripidis Hipp. 1365. quum legeretur
ὑπερέχων
, correxit
ὁδ᾽ ὁ σωφροσύνῃ πάντας ὑπερσχών
. Aliud tamen monstrant glossae in Lips. 2.
μεγάλους
, in Ox.
τοὺς μεγάλους
, in G. et Lips. 1.
τοὺς μείζονας
, quibus non videtur
ὑπερσχόντας
, sed
ὑπερτέρους
explicatum esse. Scholiastes ad Od. III. 65.
ὑπέρτερα, τὰ ὑπέρθετα καὶ μείζονα
. Ad I. XI. 437.
ὑπέρτερον, μέγα
. Ad Od. XV. 491.
ὑπέρτερον, ὑπέροχον, μέγα
. Ad XI. 290.
ὑπέρτερον εὖχος, μεγάλως τῇ δόξῃ ὑπερέχον
. Schol. Ven. B. ad Il. XI. 785.
ὑπέρτερον δὲ ἀεὶ τὸν ὑπερέχοντα φησιν
. Schol. Α.
ὁ γὰρ ὑπερέχων κατά τι ἐστιν ὑπέρτερος. καὶ νῦν λέγει, τῷ γένει, τῇ εὐγενείᾳ ὑπερέχει
. Ibi dem in alio scholio
οὐ λέγει ὅτι τῇ γεννήσει σοῦ ἐστὶν ὑπερέχων, ἀλλ᾽ ὑπερτέραν γενεὰν λέγει οὐ τὴν χρόνῳ ὑπερέχουσαν, ἀλλὰ γένους ἀξίᾳ
. Glossa in Aeschyli Sept. ad Th. 511.
ὑπέρτερον, μειζόνως
. Schol. Sophoclis ad El. 455.
ἐξ ὑπερτέρας χειρός, ἀντὶ τοῦ ἰσχυροτέρας, οἷον μετὰ δυνάμεως μείζονος
. Hinc scripsi
ὑπερτέρους
. Sententia eadem est quae si diceret
τοὺς δὲ δόλῳ ὑπερτέρους
. De hac collocatione articuli dixit Heindorfius ad Plat. Phaedonem p. 139. V. ad Eur. Andr. 215.
216.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-224
τοιαῦτ᾽ ἐμοῦ:
τοιαῦτά μου
ante correctionem G.
216.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-225
ἐξηγουμένου:
ἐξηγομένου
Lips. 1.
ἐξηγουμένω
, adscripto
ν
super
ω
, Lips. 2.
217.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-226
οὐδὲ:
οὐδὲν
ante corr. Lips. 1.
217.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-227
προςβλέψαι: Idem
προβλέψαι
.
218.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-228
κράτιστα:
κράτιστα
, superscripto
οι
, Lips. 2.
219.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-229
προςλαβόντα:
προσλαβόντι
M. G. Lips. 1. 2. Aug. et multi alii. Nonnulli
προσλαβόντα
, quod Brunckius restituit.
220.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-230
ἑκόνθ' ἑκόντι:
ἑκὼν θ' ἑκόντι
Lips. 1.
ἔκονθ' έτι
G.
221.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-231
μελαμβαθὴς:
μελαμβαθής
M. aliique.
μελαμβαφής
Aug.
μελεμβαφής
G. Lips. 1. 2.
222.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-232
κευθμὼν:
κευθμών
Lips. 1.
222.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-233
παλαιγενῆ:
τὸν παλαιὸν
Lips. 2. Aug.
223.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-234
αὐτοῖσι συμμάχοισι:
αὐτοῖσυμάχοισι
ex correctione, quum penultima syllaba prius
ου
fuisset, Lips. 1.
225.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-235
ποιναῖς:
ποιναῖς
Μ. et plerique libri.
πηναῖς
Lips. 1.
τιμαῖς
G. Mosq. 1.
ποιναῖς
γρ.
τιμαῖς
Par. B. Id non videtur interpretis esse. Atque unus scholiastarum
τιμωρίας
adscripsit. Hesychius
τιμή, δόξα, ποτὲ δὲ καὶ τιμωρία, ἢ ἀντέκτισις ἡ κυρία
. Itaque recepi, praesertim quum acerbius dictum videretur.
225.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-236
ταῖςδέ μ' ἐξημείψατο:
ταῖσδ᾽ ἐξημείψατο
Lips. 2.
ἀντημείψατο
ex Arund. et Cant. 2. recepit Blomfieldius.
226.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-237
227.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-238
227.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-239
τυραννίδι:
τοῦτο τῆρανύδι
Lips 1.
228.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-240
ἐρωτᾶτ':
ἐρωτᾶτε μὲ
Lips. 1.
ἐρωτᾶτ' ἐμ'
Lips. 2. Aug.
228.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-241
230.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-242
231.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-243
καθέζετ':
καθίζετ'
G. Lips. 1.
231.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-244
δαíμοσιν νέμει:
δαίμοσι
M. G. Lips. 1. 2.
νέμοι
G.
232.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-245
διεστοιχίζετο:
διεστοιχίζετο
ex hoc loco habere videtur Hesychius.
233.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-246
βροτῶν δὲ τῶν:
βροτῶν τῶνδε τῶν
Lips. 1.
233.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-247
234.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-248
οὐδὲν:
οὐδένα
Μ.
οὐδὲν
G. Lips. 1. 2.
235.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-249
φιτῦσαι:
φιτύσαι
Μ.
φυτῦσαι
Lips. 2. Aug.
αντῆσαι
G. Lips. 1.
φιτῆσαι, φυτεῦσαι
alii.
φιτῦσαι
Turnebus.
236.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-250
τοῖσιν:
τοῖσιν
ultima littera in litura M. Blomfieldius ex Elmsleii sententia
καὶ τοισίδ'
. Non opus. Quae defendendo
τοισίδ'
allata exempla sunt, nihil ponderis habent. Nam aliud est
hic
, aliud
hice
.
236.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-251
ἀντέβαινε:
ἀντέβαινεν
Lips. 2.
237.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-252
ἐγὼ δ' ἐτόλμησ᾽:
ἐγὼ δὲ τόλμησ'
Μ.
ἐγὼ δὲ τολμῆς
G. Lips. 1. 2. Aug. Alii
ἐγὼ δὲ τολμῆς
vel
ἐγὼ δ᾽ ὁ τολμῆς
. Schol.
τινὲς ἐτόλμησα, καὶ τὸ ἑξῆς μετὰ ἤθους. δύναται καὶ τολμῆς εἶναι, ὡς τιμήεις τιμῆς
. Emendate
ἐγὼ δ᾽ ἐτόλμησ'
Par. F.
237.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-253
ἐξελυσάμην:
ἐξελυσάμην
M. Lips. 1. 2. Aug. (in cuius margine γρ.
ἐξερωσάμην
) aliique codices et Rob.
ἐξερυσάμην
G. aliique et Ald. Turn. At in hoc verbo duplicari solet
ρ
.
237.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-254
238.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-255
τοῦ μὴ:
τὸ μη
Μ.
τὸ μὴ
Rob. et Regius Spanhemii. Ceteri libri
τοῦ μή
. G. Bernhardy in Syntaxi p. 356. magis, quam hoc Aeschyli
τοῦ μή
, defendendum censuit illud Herodoti I. 86,
ῥύσεται τοῦ μὴ ζῶντα κατακαυθῆναι
. Non intelligo quid voluerit.
239.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-256
τῷ τοι:
τῷ ταῖς τοιαῖσδε
, sed ad
ταῖς
a sec. manu superscripto
τοι
, Μ,
τῷ τοιαῖσδε
Lips. 2.
239.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-257
πημοναῖσι:
πημοναῖσιν
Lips. 1.
239.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-258
κάμπτομαι:
κάπτομαι
Lips. 2.
240.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-259
οἰκτραῖσιν:
οἰκτραῖσι
Lips. 2.
οἰκταῖσι
G.
241.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-260
242.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-261
αὐτός:
αὐτὸς
pro
αὐτός
Lips. 2. Aug.
242.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-262
ἀλλὰ νηλεῶς: Libri
ἀλλ' ἀνηλεώς
, quae proba quidem vox est, usurpata Platoni de leg. III. p. 697. et aliis: v. Dorv. ad Char. p. 724. (643.) sed recte tamen, opinor, Elmsleii monitu
ἀλλὰ νηλεῶς
scripsit Blomfieldius. Hanc enim formam ab Homero acceptam probasse videntur tragici.
243.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-263
ἐρρύθμισμαι:
ἐρύθμισμαι
Μ. a prima manu (tertia
ρ
addidit) et Lips. 2.
ἐρρύθισμαι
Lips. 1.
ἐρύθμης και
G. in quo post
Ζηνί
interpunctum est.
243.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-264
244.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-265
NA: Eustathius p. 1940, 58.
244.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-266
σιδηρόφρων:
σιδηρόφρον
Lips.
245.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-267
ξυνασχαλᾷ:
ξυανασχαλᾷ
Lips. 1.
συνασχαλα
ceteri.
246.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-268
μόχθοις:
κακοῖς
pro
μόχθοις
codex Gregorii Corinthii in adnotatione p. 110. memoratus.
247.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-269
ἠλγύνθην:
ἀλγύνθην
Μ. G.
Ἀλγήθην
Lips. 1.
Ἀλγήνθην
Lips. 2. Aug. Aliquot codices
ἠλγύνθην
.
248.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-270
φίλοισιν οἰκτρὸς εἰςορᾶν: Vulgo
καὶ μὴν φίλοις ἐλεεινὸς εἰςορᾶν ἐγώ
, et sic M. nisi quod
εἰσ ὁρᾶν
habet. Porsonum in praefatione Hecubae p. VII.
ἐλεινός
corrigentem secuti sunt recentiores. Acquiescere in hac scriptura poteramus, nisi alio ducere viderentur quidam libri. Nam G. Lips. 1. et duo ex Parisinis (D. G.)
φίλοισιν
habent, idem Lips. autem et Vind. 1.
εἰσορᾶν ἐλεεινὸς ἐγώ
. Quae scripturae eo magis suadent ut
ἐλεεινός
pro explicatione habeamus, quod ad ipsum illud
ἐλεεινός
nihil est a glossatoribus adnotatum. Itaque scripsi
καὶ μὴν φίλοισιν οἰκτρὸς εἰςορᾶν ἐγώ
. Hesychius
οἰκτρά, ἐλεεινά. οἰκτρός, ἐλεεινός
.
250.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-271
θνητούς γε παύσας:
θνητοὺς ἔπαυσα
G. Aug. Ald. Rob. Τurn.
θνητούς τ᾽ ἔπαυσα
Lips. 1. Ven. 3. Victorius. Nicephorus in scholiis ad Synesium p. 403.
καὶ ὁ Αἰσχύλος δὲ ἐν τῷ δράματι ὃ ἐπιγράφει Προμηθεὺς δεσμώτης εἰςάγων τὸν Προμηθέα λυπούμενον διὰ τὸν δεσμὸν καὶ διηγούμενον τὰς αἰτίας δι᾽ ἃς τιμωρεῖται παρὰ τοῦ Διός, φησὶ καὶ ὅτι “θνητούς τ' ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον, τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατοικίσας.”
Porsonus posuit quod Lips. 2. Vind. 2. 4. habent,
θνητούς γ᾽ ἔπαυσα
. Non credo sic scripsisse Aeschylum. Etenim usitata in respondendo ratio postulat
θνητούς γε παύσας
, idque restitui.
250.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-272
προδέρκεσθαι μόρον:
προσδέρκεσθαι
ante rasuram M.
μόρων
G. Meminerat huius loci Plato, quum in Gorgia p. 523. D. Iovem Prometheo mandare finxit, ut fatalis horae cognitionem hominibus eriperet :
πρῶτον μὲν οὖν, ἔφη, παυστέον ἐστὶ προειδότας αὐτοὺς τὸν θάνατον· νῦν μὲν γὰρ προΐσασι. τοῦτο μὲν οὖν καὶ δὴ εἴρηται τῷ Προμηθεῖ ὅπως ἂν παύσῃ αὐτῶν
. Repetita sunt Platonis verba a Plutarcho in Consol. ad Apoll. p. 120. B. C.
251.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-273
252.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-274
ἐν αὐτοῖς:
ἐν αὐτῇ
Lips. 2.
ἐλπίδας
, minio superscripto
λ
, Lips. 1.
252.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-275
κατῴκισα:
κατοικίσας
Nicephorus.
254.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-276
πρὸς τοῖςδε:
πρὸς τούτοις
G.
254.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-277
255.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-278
φλογωπὸν:
φλογωπόν
, supra
ω
scripto
ο
, Lips. 2.
255.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-279
ἔχουσ᾽:
ἔχουσιν
G.
ἔχουσι
Lips. 1.
258.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-280
αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ:
αἰκίζεται κοὐδαμῶς
, ad
ῶς
superscripto
ῆ
, Lips. 2.
αἰκίζεται οὐδαμῶς
Aug.
259.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-281
259.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-282
τέρμα σοι:
τερμάσοι
Μ.
τέρμασι
Lips. 2.
260.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-283
260.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-284
260.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-285
δοκῇ:
δοκηι
ultima syllaba in litura M.
δοκεῖ
Lips. 2. Aug. sed supra scripto
η
, et ante correctionem G.
262.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-286
λέγειν:
λέγει
, minio addito
ν
, Lips. 1.
264.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-287
ἄθλου:
ἄθλου
Μ. G. Lips. 2. Aug. aliique et ante corr. Lips. 1.
ἄθλων
Lips. 1. ex corr. et alii.
264.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-288
ἔκλυσιν:
ἔκλησιν
Lips. 1.
266-267.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-289
τὸν κακῶς πράσσοντ': Omnes libri
τοὺς κακῶς πράσσοντας
, nisi quod
τοὺς κακῶς πράσσοντα
Lips. 1. Emendavit Stanleius. Similia quaedam vitia sustulit Porsonus ad Med. v. 5. Vide infra v. 351.
267.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-290
ταῦθ᾽ ἅπαντ':
ταῦτα πάντ'
Lips. 1.
267.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-291
ἐπιστάμην:
ἠπιστάμην
G. et ante corr. Lips. 1. 2.
268.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-292
οὐκ ἀρνήσομαι:
οὐ καρνήσομαι
Μ.
οὐκ ἀνήσομαι
Lips. 1.
269.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-293
δ᾽:
δ'
omittunt M. Rob. Ac delevit Elmsleio obsecutus Blomfieldius. At hic versus non est explicatio praecedentis.
269.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-294
εὑρόμην:
ηρόμην
Cant. 2.
εὑράμην
G.
270.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-295
NA: Hoc versu incipit codex Vitebergensis, in quo quae praecedunt perierunt.
270.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-296
οὐ μήν τι:
οὐ μήν τι
M. Rob.
οὐ μήν τοι
(
τοῖ
Aug.) G. Vit. Lips. 2. Aug.
οὐ μήν γε
Lips. 1.
270.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-297
γ':
γ'
omittunt Lips. 1. 2. Aug. aliique et edd. ante Vict.
270.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-298
τοίαισί:
τοιαῖσδέ τοι
Ven. 3. Elmsleius scribi volebat
τοιαισίδε
.
271.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-299
κατισχνανεῖσθαι:
κατισχανεῖσθαι
G. Lips. 1. 2. Aug. Ven. 3. et edd. vett. quod Porsonus ad Eur. Or. 292. ab Atticis suavioris soni caussa probatum iudicabat. Id analogiae repugnare vidit Blomfieldius. Recte M. Vit. Par. D.
κατισχνανεῖσθαι
, ediditque ita ipse Porsonus. Vtitur hoc verbo Aeschylus etiam infra 382. Eum. 142. 264. et in Lycurgo apud Athenaeum X. p. 447. C. recteque Blomfieldius in Callimachi epigr. 48, 3. reposuit
αἱ Μοῦσαι τὸν Ἔρωτα κατισχναίνοντι, Φίλιππε
. In G. virgula interpunctum post
κατισχανεῖσθαι
, ut
πρὸς πέτραις
cum sequentibus iungatur.
271.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-300
πεδαρσίοις:
πεδαρσίοις
Par. D. et sic prius in M. scriptum fuisse videtur.
273.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-301
καίτοι:
καίτοι
Cant. 1.
καὶ μήν
, superscripto
οι
. Ceteri libri
καί μοι
, praeter Rob. et marginem MS. apud Morellium, in quibus est
καίτοι
, quod recte recepit Blomfieldius.
273.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-302
δύρεσθ᾽:
μηδύρεσθ'
Μ.
μὴ δύρεσθ'
Aug.
μὴ δύρεσθ'
Vit. Lips. 1. 2. edd. vett.
μὴ ὀδύρεσθ'
G.
274.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-303
πέδοι:
πέδοι
M. a manu secunda, a prima
πέδο
habuit ut ceteri libri et Eustathius p. 153, 34. Quod Ioannes Alexandrinus in
τονικοῖς παραγγέλμασι
p. 36, 7. praecipit,
τὰ δὲ ἀπὸ βαρυτόνων βαρύνεται, ἔξω ἕξοι, πέδον πέδοι· “πέδοι δὲ βᾶσαι” Αισχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ
, ante quam hic libellus editus est notum erat ex schol. Dionysii Thracis in Bekkeri Anecd. p. 945.
274.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-304
τύχας: Pro
τύχας
etiam
βλάβας
legi ait scholiastes.
275.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-305
ἀκούσαθ':
ἀκούσατε
G.
ἀκούσασθ'
Lips. 2.
275.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-306
μάθητε:
μάθητε
Vit. et alii. Ne huius promissi oblivisci videatur Prometheus, qui v. 524. seqq. se futura celare affirmat, tenendum est eum illa in mente habere, quae de liberatore suo dicturus est.
276.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-307
πείθεσθέ μοι, πείθεσθε:
πείθεσθαί μοι, πείθεσθε
G.
πείθεσθέ μοι, πείθεσθέ μοι
Vit. et alii pauci. Elmsleius sine caussa
πίθεσθέ μοι, πίθεσθε
scribendum putabat. V. ad Soph. El. 1003.
277.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-308
ταὐτά τοι:
ταυτάτοι
M. addito primae syllabae a sec. manu circumflexo.
ταὐτά τοι
Vit. Lips. 1.2. Aug. aliique codices et Turn.
ταὐτά τοι
Ald. Rob. Vict.
ταῦτα μοι
G.
ταυτά μοι
quattuor Vindobonenses. Vnus scholiastarum
τὸ ταῦτα πρὸς τὸ συμπονήσατε κρεῖττον ἢ πρὸς τὸ νῦν μογοῦντι ἀποδεδόσθαι. ἢ στικτέον εἰς τὸ μογοῦντι· τὸ δὲ ταῦτα τῷ ἑξῆς συναπτέον, ἵν ᾗ ἡ περὶ τὰ αὐτὰ περιερχομένη πημονὴ ἢ βλάβη ἄλλοτε πρὸς ἄλλον προςιζάνει
. Si
ταῦτα
coniungendum esset cum
μογοῦντι
, scripsisset poeta
τῷ νῦν μογοῦντι ταῦτ᾽· ἐπεὶ πλανωμένη
. Itaque rectum est
ταυτά τοι
.
278.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-309
πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλον:
πρός τ' ἄλλον τ' ἄλλη
G.
πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλη
Vind. 1. Lips. 1. et lemma scholii in G.
πρὸς ἄλλον ἄλλη
margo MS. apud Morellium. Hunc alia, sed ea mala scriptura prodit,
πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλῃ πημονὴ προςιζάνει
. Vind. 2. 4. aliique
πρὸς ἄλλοτ' ἄλλο
, atque ita Vit. sed
ν
ad
ἄλλο
, adscripto. Ad
ἄλλο
pertinet glossa
κακόν
in Vit. Recte M. Lips. 2. Aug. et edd.
πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλον
.
281.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-310
κραιπνόσυτον:
κραιπνόσσυτον
M. Vit. Lips. 1. 2. (in quo ultimae litterae superscriptum
ς
) Aug. ut reliqui fere libri.
κραιπνόσυτον
G. et Parisini E. G. (i. e. Ask. Α.) Colb. 1.
281.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-311
θᾶκον:
θᾶκον
(hoc accentu) M. G. Vit. Lips. 1.
θῶκον
Lips. 2. Aug. aliique pauci codd. et edd. veteres.
282.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-312
αἰθέρα θ᾽ ἁγνόν:
αιθέρ' ἁγνὸν
Lips. 2. paucique codd. et Ald. Rob.
282.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-313
283.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-314
ὀκριοέσσῃ:
ὀκριοέσσῃ
M. Lips. 1.
ἀκριοέσῃ
G.
ἀκρυοεσσῃ
Vit. Lips. 2. Aug. et plerique.
283.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-315
283.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-316
πελῶ:
πέλω
Lips. 2. et sic fortasse prius fuit in M.
285.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-317
διὰ παντὸς:
διαπαντὸς
M. G. Vit. Lips. 1. 2. Aug.
διὰ πάντος
Rob.
285.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-318
ἀκοῦσαι:
ἀκούσειν
Ven. 2. Rob.
287.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-319
πρὸς σέ:
πρόσσε
, primo accentu a sec. manu addito, Μ.
πρὸς σὲ
G. Vit. Lips. 2. Omittit has duas voces Lips. 1.
288.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-320
πτερυγωκῆ:
πτερυγικόν
Lips. 2. Eustathius p. 1545, 48.
οὕτω καὶ ὠκεανὸς τό τε ὕδωρ αὐτὸ καὶ ὁ μυθευόμενος θεός, ὃν ὁ τραγικὸς Αισχύλος ἐπὶ γρυπὸς καθίζων ἐξάγει πρὸς τὸ θέατρον
. Non insolitum hoc spectaculum Atheniensibus fuisse adnotavit Spanhemius, haec afferens Plutarchi in Agesilao c. 19.
κάναθρα δὲ καλοῦσιν εἴδωλα γρυπῶν ξύλινα καὶ τραγελάφων, ἐν οἷς κομίζουσι τὰς παῖδας ἐν ταῖς πομπαῖς
, item Hesychium in
κάνναβρα
et Casaubonum ad Ath. IV. 6. p. 260. h. e. apud Schweighaeuserum vol. II. p. 450.
289.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-321
στομίων ἄτερ εὐθύνων:
στομίων εὐθύνων ἄτερ
Lips. 1.
290.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-322
συναλγῶ:
συναλγῶ
Μ. Vit.
ξυναλγῶ
G. Lips. 1. 2. Aug.
292.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-323
ἐςαναγκάζει:
ἐσαναγκάσει
, superscripto
ζει
, Vit.
ἐς ἀναγάζει
. G.
292.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-324
294.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-325
νείμαιμ᾽:
νείμαι μ'
Μ. G. Vit.
νέμοι'
Lips. 1. 2. Aug.
295.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-326
γνώσει δὲ τάδ᾽: Libri
γνώσῃ
. Athenaeus IV. p. 165. C.
τὸ δὲ χαριτογλωσσεῖν Αἰσχύλος εἴρηκεν ἐν Προμηθεῖ δεσμώτη, γνώσει τάδ᾽ ὡς ἔτυμ', οὐδὲ μάτην χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι
, ubi codices
ἔτημα
et
ἔτοιμα
. Vt Athenaeus, sic etiam G. Vit. Lips. 1.
δὲ
omittunt.
295.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-327
ἔτυμ':
ἔτυμ'
Μ. et superscripto
η
Vit.
ἐτήτυμα
Lips. 1.
ἐτύτημα
G.
ἐτύπημα
, adscripto
ν
super
η
, Ligs. 2. Aug.
295.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-328
οὐδὲ:
οὐ μάτην
Vit.
κοὐ μάτην
Lips. 1.
296.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-329
χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι:
σὲ τὸ χαριτογλωσσεῖν
Μ.
σοὶ τὸ χ.
Rob.
σὲ χ.
G. Vit. Lips. I. aliique et Ald.
σοὶ χ.
Lips. 2. aliique.
χαριτογλωσσεῖν σοι
vel
σ'
alii.
χαριτογλωσσεῖν
Athenaeus, et sic Turn.
297.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-330
ξυμπράσσειν: Libri
συμπράττειν
. Correxit Brunckius.
298.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-331
ποτ᾽ ἐρεῖς:
ποτ' ἐρεῖς
M. G. Vit. Lips. 1. Rob.
ποτε φὴς
Lips. 2. in quo superscriptum ut glossa
ἐρεῖς
, et Aug. Ald. Alii
ποτε φῇς, ποτε φήσεις
.
300.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-332
καὶ σὺ δὴ:
δ'
omittunt Lips. 2. in quo
σὺ
in rasura duarum syllabarum est, et Aug. Ald. Rob.
301.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-333
ἥκεις:
ἧκες
, cum explicatione
ἦλθες
, G.
303.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-334
αὐτόκτιτ᾽:
αὐτόκτιτ'
Μ. aliique et Turn.
αὐτόκτητ᾽
Lips. 2. Aug.
αὐτόκτιστο
G. Vit. Lips. 1. Ald. Rob.
304.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-335
ἐλθεῖν:
ἐς
a pr. manu M.
ἐλθεῖν
a secunda, et sic Vit. Lips. 1. 2. Rob. Ald. Turn. et recentiores.
304.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-336
NA: Scholiastam secundum, cuius adnotationi in ed. Stanl. praefixum est
ἢ θεωρὸς τύχας ἐμὰς ἀφίξαι καὶ ξυνασχαλῶν κακοῖς
, Porsonus legisse putabat
θεωρὸς ὤν
. Eam scripturam Butleri negligentia tribuit Aldinae, quam habere dicit
θεωρὸς τύχας
, quum habeat
θεωρήσων τύχας
. Repetiit errorem Wellauerus. Affertur
θεωρὸς ὢν
ex Vind. 3.
305.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-337
ἀφῖξαι:
ἀφίξαι
a pr. manu M.
305.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-338
ξυνασχαλῶν:
ξυνασχαλῶν
Lips. 1.
συνασχαλῶν
M. G. Lips. 2.
συνασχαλών
Vit.
306.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-339
τὸν:
τον
omittit Lips. 1.
307.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-340
τὸν συγκαταστήσαντα: Omnes
τὸν συγκαταστήσαντα
.
307.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-341
τυραννίδα: Lips. 1.
τυρανίδα
.
308.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-342
κάμπτομαι:
κάπτομαι
Lips. 1.
311.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-343
γίγνωσκε:
γíγνωσκε
Μ. Vind. 4. Ceteri
γίνωσκε
.
311.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-344
μεθάρμοσαι:
μεθάρμοσαι
M. Lips. 1. 2. Aug. aliique et Ald.
μεθάρμωσαι
G.
μεθάρμοσον
Vit. quod in aliis superscriptum.
μεθάρμοζε
Rob.
312.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-345
313.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-346
τραχεῖς καὶ:
τραχεῖς τε καὶ
Lips. 2.
314.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-347
ἀνωτέρω:
ἀνωτέρω
Μ. Vit. et plerique ut videtur libri.
ἀπωτέρω
G. Lips. 1. Rob. quod in aliis codd. pro diversa lectione adnotatum.
ἀπατέρω
Lips. 2. Aug.
315.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-348
θακῶν κλύοι:
θακῶν
Μ. G. Lips. 2. Aug. et sic Victorius.
Θακών
Vit. Lips. 1. Ald. Rob. Turn.
κλύει
G.
κλύῃ
Lips. 2. Aug.
316.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-349
316.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-350
317.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-351
318.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-352
πημάτων:
τῶν πημάτων
Lips. 2.
318.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-353
τῶνδε:
τῶνδε
omittit Vit.
319.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-354
ἀρχαῖ᾽:
ἀρχαῖα
G. Lips. 1.
319.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-355
ἴσως σοι:
ἴσωσοι
M. a pr. manu.
ἴσος σοι
Lips. 1.
ἴσως
omisso
σοι
Lips. 2. Aug.
321.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-356
γίγνεται:
γίγνεται
Lips. 1. Ceteri
γίνεται
.
322.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-357
κακοῖς:
κακῶν
Vit. in quo supra scriptum
ὑποχωρεῖς ἀπὸ τῶν
.
323.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-358
324.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-359
NA: Imitatum esse hunc versum Tzetzam ad Hesiodi O. et D. 780. adnotavit Porsonus.
327.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-360
καὶ νῦν:
και μιν
, superscripto
νῦν
, Lips. 2. Aug.
329.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-361
λαβροστόμει:
μη λαβροστόμει
G. Vit. aliique et Ald. Scholiastes Nicandri ad Alex. 160.
καὶ Αἰσχύλος, μὴ λαβροστόμει
.
330.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-362
330.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-363
περισσόφρων:
περισώφρων
G. Lips. 1.
331.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-364
προςτρίβεται:
προςτρίβεται
M. G. Vit. Lips. 1. Vind. 1. 4. et Victorius, atque ita scriptum est apud Stobaeum XXXVI. 17. atque Apostolium VI. 36. et in Monostichis Menandri v. 111.
προςγίνεται
Lips. 2. Aug. aliique codd. et Ald. Rob. Turn. γρ.
προςτρίβεται
margo Lips. 2.
332.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-365
ὁθούνεκ': Libri
ὅθ' οὕνεκ
.
333.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-366
τετολμηκὼς:
τετολμικῶς
G. Simillime Sophocles Antig. 537.
καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας
.
334.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-367
μηδέ σοι:
μηδέν σοι
M. Vit. Lips. 1. 2. aliique et Rob.
335.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-368
335.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-369
335.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-370
εὐπιθής:
εὐπειθής
M. а pr. manu et Vit. Lips. 1. 2. Aug. aliique et Ald. Rob. In Lips. 2. ad
ε
superscriptum
ι
.
336.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-371
πάπταινε:
πάπταννε
G.
πάμπταινε
Lips. 2. Aug.
336.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-372
πημανθῇς:
πημανθῆ
M. a pr. manu,
ς
addidit secunda.
339.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-373
ἀντισπάσῃς:
μηδαμῶς μὲ ἀντισπάσῃς
ex duabus Cantabrigiensibus Blomfieldius.
341.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-374
τῶνδέ:
τόνδε
om. Lips. 2. Aug.
342.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-375
κοὐδαμῇ:
κουδὲ μὴ
M. G. Vit. aliique.
κουδαμῆ
Lips. 1. edd. vett.
κουδαμή
, ultima littera in litura et supra scripto
οι
, Lips. 2.
κοὐδαμοῦ
Aug. Valckenario ad Phoen. 1723. p. 575.
τὰ μὲν σ' ἐπαινῶν οὐδαμῇ λήξω ποτέ
legendum putanti more suo obsecutus est Brunckius. V. ad Soph. Ai. 1379.
343.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-376
343.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-377
345.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-378
θέλοις:
θέλεις
M. G. Lips. 1. 2. Aug. et sic codd. plerique et vett. edd.
θέλοις
Vit. Par. B. Cantabr. 1. quod receperunt Brunckius et Schützius, non, ut Wellauerus ait, inepte, sed aptissime, immo sententia etiam flagitante, quia
μάτην πονήσεις
idem fere est quod
πονήσειας ἂν μάτην
.
347.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-379
οὐκ εἰ:
ουκ
om. Vit. qui
εἰ
habet et
οὐ
in principio sequentis versus.
347.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-380
οἵνεκα: Libri
εἵνεκα
. Correxit Brunckius.
348.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-381
πλείστοισι:
πλήστοισι
pr. manu habuisse videtur M.
348.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-382
πημονὰς:
πλείστους πημονάς
Vit.
349-374.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-383
NA: Versus 349-374. in libris Oceano tributi sunt. Promethei esse intellexit Elmsleius.
349.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-384
καὶ:
καὶ
om. G. Pro eo male Porsonus
καί
.
350.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-385
ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπους:
ὃς ἐς ἑσπέρους τόπους
Med. Par. D. Rob.
ὃς πρὸς ἑσπερίους τόπους
Vit. Ceteri
ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπους
.
351.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-386
κίον᾽:
κίονας
G. Lips. 1. Vulgatum
κίον'
, quae etiam in Rob. est, habet Plutarchus de facie in orbe lunae p. 923. C. Eustathius p. 1389, 61.
διὸ καὶ Αἰσχύλος ἐν Προμηθεῖ κίονα εἶπεν ἑνικῶς καὶ οὐ κίονας
, de axe, circum quem volvitur orbis, haec intelligenda putans. P. Petitum, qui in Obss. misc. III. 24.
ἕστηκε κίων
ut vulgatam scripturam affert, refutavit Abreschius. Quo magis mirum est Blomfieldium illud ipsum
ἕστηκε κίων
scribendum coniecisse, probasseque Nitzschium in adn. ad Od. I. 52. p. 18.
351.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-387
352.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-388
ὤμοις:
ὤμοις
(non
ὤμοισι
) M. G. Vit. Lips. 1. 2. Aug. edd. vett. praeter Rob. Sic etiam apud Plutarchum.
ὤμοισι
Par. D.
352.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-389
NA: Alteram versus partem respexit Porphyrius de abst. p. 77.
352.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-390
εὐάγκαλον:
εὐάγγαλον
Lips. 1.
353.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-391
354.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-392
ἄντρων:
ἄντρων
, superscripto
ω
, Lips. 2.
355.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-393
ἑκατογκάρηνον: Libri
ἑκατοντακάρηνον
, nisi quod M.
ἑκατοντοκάρηνον
habet,
α
super
η
a manu secunda adscripto. Ex Pauwii emendatione Porsonus
ἑκατογκάρηνον
. Blomfieldius aliique
ἑκατογκάρανον
, quod
καρανῶσαι, καρανιστῆρα
dicant tragici, probabili, etsi non prorsus certo argumento. Videri potest confirmari Hesychii verbis p. 1126.
ἑκατονκάρανοι, ἑκατὸν αἱ ἐπιζήμιον πρασσόμεναι
, et est fortasse ita, si ille
ἑκατογκάρανον
scripsit et deinde posuit ex Aristophanis Eq. 440.
ἑκατοντάλαντοι δίκαι, αἱ ἑκατὸν τάλαντα ἐπιζήμιον πρασσόμεναι
. In chori carmine apud Aeschylum Choeph. 391.
κάρανα
legitur, sed in trimetro ex Euripidis Meleagro apud scholiastam Pindari ad Nem. X. 12.
κάρα Τυδεὺς γένυσι Μελανίππου σπάσας
.
356.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-394
πᾶσι δ᾽ ἀντέστη θεοῖς:
πᾶσιν ὃς ἀντέστη θεοῖς
M. G. Vit. Lips. 1. Ald. Rob. Turn.
ὃς πᾶσιν ἀντέστη θεοῖς
Lips. 2. Aug. Par. E. Bess. Gaisfordii coniecturam,
Τυφῶνα θοῦρον, ὃςτις ἀντέστη θεοῖς
, probaverat Porsonus, multis exemplis allatis, in quibus
τις
vel additum temere vel omissum est. Ne commemorem quod sic grave et prope necessarium vocabulum abiicitur, ne recte quidem dictum est
ὅςτις
, quod pronomen quum non sit definientis, quam vim habet
ὃς
, sed declarantis, referendum id esset ad
θοῦρον
, quo languida fieret sententia. Defendere quidem
ὅςτις
pro
ὃς
positum conatus est Blomfieldius, sed aliena sunt exempla quae attulit praeter unum Callimachi h. Apoll. 22. in quo tamen vulgo recte divisim scriptum est de saxo Nioben referente
ὃς τις ἐνὶ Φρυγíῃ διερὸς λίθος ἐστήρικται
, h. e.
διερός τις λίθος
. Praeter alias inscite inventas medelas imperite Wunderlichius coniecit
πᾶσιν ὃς ἀνέστη θεοῖς
, numero prorsus ab Aeschyli arte alieno. Probabilius est quod Lobeckius in prima editione Aiacis ad v. 1122. p. 344. proposuit
πᾶσιν ὃς προὔστη θεοῖς
, ut in Aiacis versu dictum est
ἢ σοὶ γὰρ Αἴας πολέμιος προὔστη ποτέ;
quocum comparari potest scriptura quam in Trachinis v. 1183. servavit scholiastes, falsa illa quidem aperte,
οὐ θᾶσσον οἴσεις, μηδὲ προστήσεις ἐμοί
, quam interpretatur
ἐναντιωθήσῃ
, quo
verbo
etiam Aeschyli enarratores usi sunt. Multo tamen elegantius est, neque exiguam habet veri speciem, quod Naekio in mentem venit in programmate a. 1829. edito sive in eius Opusculis I. p. 175. inter
πᾶσιν ὃς
et
ἀντέστη
lacunam esse unius versus, hac fere sententia,
qui cunctis unus insana mentis rabie diis obstitit
. Quamquam, si quid excidit, non adducor ut
πᾶσιν
tam longe a
θεοῖς
removisse Aeschylum putem, sed facilius credam altera
ὃς
pronominis positura eum tale quid scripsisse,
ὃς δυςαντήτῳ μένει χειρῶν πεποιθὼς πᾶσιν ἀντέστη θεοῖς
. Sed tamen, quoniam haec omnia non sine magna audacia coniici possunt, ad illud redii quod ut facillimum olim in publicis scholis commendavi,
πᾶσι δ' ἀντέστη θεοῖς
. Eodem modo in Sept. ad Th. 549.
ἕκτον λέγοιμι ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον ἀλκήν τ' ἄριστον, μάντιν, Αμφιάρεω βίαν· Ὁμολοΐσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν
.
357-358.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-395
NA: Hunc versum et sequentem afferunt Eudocia p. 406. Tzetzes ad Lycophr. 177.et in Theogonia v. 289. Favorinus in
Τυφωεύς
, priorem solum Eustathius p. 579, 20.
357.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-396
σμερδναῖσι: Apud Eudociam, Favorinum, Tzetzam in Theogonia et in quibusdam eius libris ad Lycophronem, ut in ed. Rob.
δειναῖσι
. Eustathius
σμερδνῇσι
. Ceteri Aeschyli et Tzetzae libri
σμερδναῖσι
.
357.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-397
γαμφηλαῖσι:
γαμφήλαισι
a pr. manu M. et ad secundam syllabam superscripto
ι
G.
γαμφήλαισι
M. a sec. manu et Rob. Eudocia, Favorinus.
γαμφηλαῖσι
Lips. 1.
γαμφηλαις
vel
γαμφηλαις
Vit. Lips. 2. aliique codd. et Ald. Turn. atque Eustathius et Tzetzes. Quod ad has dativi formas attinet, quid de Homeri usu statuendum sit, copiose docet Etym. M. p. 166, 30. et Gudianum p. 249, 41. sed utrumque emendatione indigens. Eam praebet Etym. Augustanum, in quo omissis exemplis sic scriptum,
δεῖ δὲ γιγνώσκειν ὅτι παρὰ τῷ ποιητῇ αἱ τοιαῦται δοτικαí, εἴτε ἐπεκτεταμέναι εἴτε ἀνεπέκτατοι, τὸ α εἰς η τρέπουσι, οἷον ἐν παλάμῃσιν, ἐν παλάμῃς φορεῖ, σεσημειωμένων δυεῖν, θεαῖς καὶ ἀκταῖς
. Itaque non in locis duobus illis quos Etym. M. et Gudianum afferunt, Od. V. 119. et II. XII. 284. servandum est
αις
, sed in duobus vocabulis
θεαῖς
et
ἀκταῖς
. Atque ex
θεά
dativus exstat etiam II. III. 15S. ubi tamen
αἰνῶς ἀθανάτησι θεῇς εἰς ὦπα ἔοικεν
non solum in libris scriptum est, sed etiam apud Athenaeum V. p. 188. B. ipsoque in Etym. M. p. 36, 7. Subtili quadam ratione Göttlingius ad Aristotelis Polit. p. 343.
θεῇς
not sine iota littera defendere studuit.
357.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-398
φόνον:
φόβον
, memoratum in scholiis habent M. Par. D. Rob. et ante primae manus correctionem Vit. Ceteri
φόνον
.
358.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-399
ὀμμάτων:
ὀμάτων
G. Lips. 1.
358.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-400
ἤστραπτε:
ἤστραπται
G. Lips. 2.
358.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-401
γοργωπὸν:
γοργωπὸν
ex hoc versu habere videtur Hesychius.
360.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-402
ἄγρυπνον:
ἄγριον
G. Lips. 1.
361.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-403
NA: Non latuit hic locus Bentleium Horatio Carm. III. 4, 44.
caducum fulmen
eripere tentantem.
364.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-404
κἀξεβροντήθη:
καὶ ἐξεβροντίθη
G.
κἀξεβροντήσθη
Vit.
365.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-405
παράορον:
παράωρον
Vit. aliique codd.
πανάωρον
Ox. Bess. Ald. γρ.
καὶ πανάωρον
Vit.
παρήωρον
G. Lips. 1. aliique codd. et Rob.
παρήορον
Lips. 2. Aug. Colb. 2. Turn.
παράφρον
, quod Bergkius in Diurn. antiq. Darmst. a. 1835. p. 952. restituendum monuit ex Hesychii glossa
παράορος, σειραφόρος
, praebuit M. V. II. VII. 156.
367.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-406
ἰπούμενος:
ἰπνούμενος
Lips. 2. Aug. eum plerisque libris et schol. Aristoph. ad Vesp. 139. in ed. Ald.
ἱπνούμενος
G. et a manu recentiore Μ.
ἱπούμενος
Vit. ex correctione primae manus, quae alterum
π
delevit. Eodem errore apud Hesychium et Photium
ιπποῦμεν
et
ἰππούμενος
scriptum.
ἰπνούμενον
Lips. 1. Quod Hemsterhusius ad Pluti v. 816. reponendum vidit
ἰπούμενος
habet M. a pr. manu et Par. C. et pro diversa scriptura Par. B. Eustathius p. 16, 40.
ἰποῦν ῥῆμα τὸ βλάπτειν παρὰ τῷ Αἰσχύλῳ
. Etiam Pindarus Ol. IV. 11. Aetnam vocavit
ἶπον ἀνεμόεσσαν ἑκατογκεφάλα Τυφῶνος ὀβρίμου
.
367.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-407
ῥίζαισιν:
ῥίζαισιν
M. Vit. Aug.
ῥίζησιν
G. Lips. 1.
ῥίζεσιν
Lips. 2.
368.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-408
μυδροκτυπεῖ:
μυδροκτυπεῖ
in litura M.
μυδροκτρυπεῖ
Lips. 2.
369.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-409
ἔνθεν ἐκραγήσονταί:
ἐνθένδ᾽ ἐκρ.
Lips. 1.
ἔνθ᾽ ἐκρραγήσονταί ποτε
G. Describit poeta recentis memoriae incendium Aetnae Ol. LXXV. 2. de quo marmor Parium in Corp. inscr. vol. II. p. 302. et Thucydides III. 116. V. Cluverii Sic. ant. I. p. 104.
370.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-410
δάπτοντες:
δ᾽ ἄπτοντες
G.
370.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-411
ἀγρίαις:
ἀγρίοις
Vit. et pauci alii.
371.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-412
λευρὰς:
λευροὺς
Μ. Rob. Ceteri libri
λευράς
.
371.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-413
γύας:
γυίας
Vit. Lips. 1. aliique.
γυίας
Lips. 2.
373.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-414
θερμῆς:
θερμοῖς
, quod in Par. Β. adscriptum est, Ald. Turn. Cant. et posteriores. Fortius est quod plerique libri cum Rob. habent
θερμῆς
. Ita, non
θερμής
, etiam M.
θέρμης
G. et ante correctionem Vit.
373.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-415
ἀπλήστου: Libri
ἀπλήστου
. Id in
ἀπλήτου
(scribere debebat
ἀπλάτου
) mutandum suspicabatur Schutzius, quia Pindarus
ἀπλάτου πυρός
dixerit. Cur corrigatur quod caret vitio?
373.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-416
375.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-417
NA: In libris huic versui appositum est Promethei nomen, quoniam qui praecedunt versus tributi sunt Oceano. V. ad v. 349. Scholia haec praebent,
σὺ δ᾽· ὦ Ὠκεανέ. οὐκ ἄπειρος· τῆς ὀργῆς τοῦ Διός. οὐκ ἄπειρος, φησίν, ὑπάρχεις ὧν λέγεις, ἀλλ᾽ ἔμπειρος· ἔμπειρος δὲ ὢν τούτων φύλασσε ὅπως σώσεις ἑαυτὸν ὡς γινώσκεις· οὐ γὰρ ἐν τούτῳ χρήζεις διδασκάλου τινός
. Prior interpretatio non satisfacit. Nam si iram Iovis expertus esse dicitur Oceanus, quaenam est illa ira? Non iram, sed audaciam Iovis et quidem non magis quam ceteri omnes antiqui dei expertus erat, cunctorum illo sibi imperium arrogante. Melius est alterum, non inexpertum eorum quae dicat esse Oceanum. Dixit autem Oceanus v. 326.
τραχὺς μόναρχος, οὐδ᾽ ὑπεύθυνος κρατεῖ
.
376.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-418
376.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-419
ἐπίστασαι:
ἐπίσταμαι
ante corr. Lips. 1.
378.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-420
λωφήσῃ:
λωφήσῃ
, ut librarius prius
λωφήσει
scripsisse videatur, M.
λογήσῃ
G.
378.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-421
379.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-422
γιγνώσκεις:
γιγνώσκεις
Μ. Ceteri
γινώσκεις
. Cicero Q. Tusc. III. 31.
Sed sumendum tempus est non minus in animorum morbis quam in corporum: ut Prometheus ille Aeschyli, cui quum dictum esset atqui, Prometheu, te hoc tenere existumo, mederi posse rationem iracundiae, respondi siquidem quis tempestivam medicinam admovens non ad gravescens vulnus illidat manus
. His refutatur Bentleius, qui etiam alterum distichon Oceano tribuendum putabat.
380.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-423
ψυχῆς νοσούσης: Libri omnes
ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι
. Stobaeus ΧΧ. 13.
ὀργῆς ματαίας εἰσὶν αἴτιοι λόγοι
. Plutarchus in Consol. ad Apollonium p. 102. Β.
καλῶς ἔχειν ὑπέλαβον τῶν παραμυθητικῶν σοι μεταδοῦναι λόγων πρὸς ἄνεσιν τῆς λύπης καὶ παῦλαν τῶν πενθικῶν καὶ ματαίων ὀδυρμῶν. ψυχῆς γὰρ νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι, ὅταν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ
. Plutarchum homo doctus in Novae bibliothecae Germanicae vol. LXVI. parte I. cuius observationes Latine versae in Beckii Commentariis societatis philologicae vol. II. exstant,
ψυχῆς
pro
ὀργῆς
substituisse, quoniam de dolore, non de ira scriberet, suspicabatur. Eadem Wyttenbachii sententia fuit. Eustathius p. 696, 33. fortasse ex Plutarcho,
κατὰ γὰρ τὴν τραγῳδίαν ψυχῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι
. Εt p. 1005, 21.
ἐπεὶ καὶ φύσει κατὰ τὸν εἰπόντα ψυχῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι
. Sic hic versus scriptus est etiam in Georgidae Gnomologio in Boissonadii Anecd. I. p. 100. Attulerat Stanleius Isocratis verba in or. de pace S. 39.
ὑμᾶς δὲ χρὴ πρῶτον μὲν τοῦτο γιγνώσκειν, ὅτι τῶν μὲν περὶ τὸ σῶμα νοσημάτων πολλαὶ θεραπεῖαι καὶ παντοδαπαὶ τοῖς ἰατροῖς εὕρηνται, ταῖς δὲ ψυχαῖς ταῖς νοσούσαις καὶ γεμούσαις πονηρῶν ἐπιθυμιῶν οὐδέν ἐστιν ἄλλο φάρμακον πλὴν λόγος ὁ τολμῶν τοῖς ἁμαρτανομένοις ἐπιπλήττειν
: verum ibi pro
νοσούσαις
codex Vrbinas praebuit
ἀγνοούσαις
. Plutarchi et Eustathii scripturam probarunt Stephanus, Casaubonus ad Athenaeum p. 65. Gatakerus in Adv. misc. p. 487. C. Ei repugnare videtur Ciceronis interpretatio, nisi hunc sententiam magis quam verba expressisse putabimus.
Ὀργή
quidem non videtur
νοσοῦσα
dici potuisse. Nam etsi
νοσεῖν περί τι
vel
ἐπί τινι
de vehementi cupiditate dicitur, ut apud Platonem in Phaedro p. 228. Β.
ἀπαντήσας δέ τῳ νοσοῦντι περὶ λόγων ἀκοήν, ἰδὼν μὲν ἥσθη ὅτι ἕξοι τὸν συγκορυβαντιῶντα, καὶ προςάγειν ἐκέλευε
, tamen si quid simpliciter
νοσεῖν
dicitur, ei significatur deesse aliquid, quominus id sit quod pro natura sua esse debeat. Itaque
ὀργὴ νοσοῦσα
non erit nimia et modum excedens ira intelligenda, sed quae non impleat modum nec possit recte censeri ira esse. Adhaeret enim illi verbo debilitationis quaedam notatio. Non igitur recte
νοσούσης
ille interpretatus est, qui pro eo verbo
ματαίας
, quod apud Stobaeum est, posuit. Pauwianam sapientiam, qui, quod
ὀργή
quamlibet animi affectionem significaret, eo vocabulo hic usum esse Aeschylum putavit, non debebat probare Wellauerus. Reisigius quod ad Soph. Oed. C. 1190. leni sane mutatione coniecit,
ὀργῆς νοσοῦσιν εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι
, hac credo sententia, ut miseris iram lenire adhortationes dicantur, id si Aeschylus voluisset, scripsisset
νοσοῦσιν ὀργῆς
. Aliud in mentem venit G Dindorfio, quem moverunt haec verba Themistii in or. VII. p. 98.
φάρμακον δὲ ὀργῆς οἰδαινούσης τὸ μὲν αὐτίκα λόγος ἐστίν, ᾧ σὺ τηνικαῦτα ἐπράϋνας σφαδάζουσαν καὶ ζέουσαν ἔτι
, ut Aeschylum
ὀργῆς ζεούσης
scripsisse crederet, ad sententiam recte, modo satis appareret unde in libros
νοσούσης
irrepserit. Fatendum tamen est scholiastas aliud verbum quam
νοσούσης
videri legisse. Eorum unus
εἰπόντος τοῦ Προμηθέως ὅτι ἐγὼ τὴν παροῦσαν ὑπομενῶ τύχην, ἕως οὗ ὁ νοῦς τοῦ Διὸς παυθήσεται τῆς ὀργῆς, φησὶν ὁ Ὠκεανὸς πρὸς αὐτόν, οὐδὲ τοῦτο γινώσκεις, ὦ Προμηθεῦ, ὅτι οἱ λόγοι οἱ παρακλητικοὶ θεραπεύουσι τὴν ὀργὴν ἀγριαίνουσαν καὶ ἐπαιρομένην;
Alius interpres adscripsit
ἀκμαζούσης
. In alio scholio est
εἰπόντος Ὠκεανοῦ ὅτι τῆς ἀκμαζούσης ὀργῆς οἱ λόγοι εἰσὶν ἰατροί
. Quas interpretationes qui consideret, facile adducatur ut eas ad
σφριγώσης
pertinere putet, quandoquidem mox ad
σφριγῶντα
v. 382. adnotatum est
αὐξόμενον καὶ ζέοντα. ἀκμάζοντα. νεάζοντα καὶ αὐξάνοντα
. Atque apud Hesychium
σφριγᾷ, — ἀκμάζει, νεάζει. σφριγῶν, ἀκμάζων, νεάζων, αὔξων. σφριγῶντα, ἐπαιρόμενον, ἰσχύοντα
. Quod si cui hariolari libeat, suspicari poterit lectum fuisse olim
ὀργῆς σφριγώσης
, idque verbum quum librario in mente haereret, illatum ab eo esse pro
σφυδῶντα
, quod codex M. v. 382. habet. Verum eadem opera etiam alia coniici possunt, ut
ὀργῆς βρυούσης
. Nam Hesychius
βρύει, ῥέει, πηγάζει, ἀναβλύζει, πηδᾷ, ἀνθεῖ, ἀνίησιν, αὔξεται
. Dicitur id autem etiam non adiecto nomine, ut in Soph. Electra v. 422.
βρύοντα θάλλον
. Sed tamen consultius visum est tenere scripturam quae apud Plutarchum et Eustathium et Georgidam est, quum ad eam explicandam, quoniam de ira sermo est, facile adscribi potuerit
ὀργῆς
, quod pro diversa scriptura habitum deinde expulso
ψυχῆς
in
ὀργῆς
mutatum fuerit.
381.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-424
ἐάν τις ἐν καιρῷ γε:
κἄν τις
G. quod etiam scholio in illo codice praepositum est.
ὅταν τις
Plutarchus.
381.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-425
μαλθάσσῃ:
μαλθάσῃς
M. a pr. manu et G. Lips. 1. Ald. Rob.
μαλθακίσῃ
Lips. 2. Aug.
382.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-426
σφυδῶντα:
σφυδῶντα
Μ.
σφυγῶντα
Lips. 1.
σφιγῶντα
G. Ceteri omnes
σφριγώντα
. Hesychius
σφυδῶν, ἰσχυρός, εύρωστος, σκληρός· et διασφυδῶσαι, αὐξῆσαι, ἀπὸ τοῦ σφύζειν
.
382.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-427
ἰσχναίνῃ:
ἰσχράνει
Μ.
ἰσχαίνῃ
G. Lips. 1. et pauci alii libri.
ἰσχναίνῃ
Vit. Lips. 2. cum plerisque. Sed id cum in Lips. 2. sic scriptum sit ut imperito videri possit
ἰσχναίνῃ
esse, posuit hoc is qui Aug. scripsit.
ἰσχναίνῃ
383.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-428
προμηθεῖσθαι:
προμηθεῖσθαι
M. G. Lips. 1. aliique et Ald.
προμηθεῖσθαι
Lips. 2. Aug. aliique et Rob.
ἐν τῷ προμηθεῖσθαι μὲ καὶ τολμῶν
, addita explicatione
προνοεῖσθαι ἐμὲ τὸ συμφέρον σοι
, Vit.
προμηθεῖσθαι
recte probarunt Scaliger et Valckenarius ad Phoen. 1475.
384.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-429
ὁρᾷς:
ὁρᾷς το
, sed lineola transfixo, M.
384.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-430
δίδασκέ με:
δίδασκέ μοι
Vit.
385.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-431
περισσὸν:
περισὸν
Lips. 1.
385.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-432
κουφόνούν:
κουφόνουν
cum unius aut duarum litterarum litura post ν M.
386.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-433
τῇδε τῇ νόσῳ:
τῇδε τῇ νόσῳ
M. G. Vit. Lips. 1. 2. Aug. et cum plerisque. codd. Ald. Rob.
τήνδε τιν νόσον
inter versus adscriptum in Par. B. et sic Turn. Sophocles Trach. 544.
νοσοῦντι κείνῳ πολλὰ τῇδε τῇ νόσῳ.
387.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-434
μὴ δοκεῖν φρονεῖν:
μὴ φρονεῖν δοκεῖν
Μ. et pauci alii codices.
μὴ δοκεῖν ἀφρονεῖν
G. Lips. 1. adscripta in utroque glossa φράζεσθαι.
388.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-435
δόκει σοι:
δόξεις
M. G. Lips. 1. 2. Aug. et plerique, quod unus scholiastarum frustra explicare conatur.
δόκει σοι
Vit. et alii pauci.
δόξει σοι, γρ. δοκήσῃ
Par. B. Apertum est scribendum fuisse
δόκει σύ
. Meum, inquit, hoc peccatum esse puta, ut desipere videar, quum recte sapiam. Quibus verbis iubet Oceanum absistere a consilio suo.
389.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-436
οἶκον:
οἴκους
Lips. 2. Aug.
389.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-437
πάλιν:
πάλαι
, sed supra scripto
ὀπίσω
, Vit.
390.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-438
θρῆνος οὑμὸς:
θρῆνός ὁ ἐμὸς
G. Lips. 2. Aug. Ald.
390.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-439
391.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-440
θακοῦντι:
θακοῦντι
M. Vit. aliique et Rob.
κρατοῦντι
G. Lips. 1. 2. Aug. aliique et Ald. Id ut glossa supra adscriptum in Vit.
392.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-441
393.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-442
συμφορὰ:
συμφοραί
a pr. manu habuisse videtur M.
396.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-443
λευρὸν γὰρ οἶμον:
λευρῶν γὰρ οἴμων
Ven. 2. 3. Rob. Ceteri
λευρὸν γὰρ οἶμον
, praeter Vit. in quo est
εὐρὺν
, superscripto
οι
. G.
λευρὸν
in litura, quum prius
λευρὰν
scriptum fuisset. Euripides Alc. 838.
ὀρθὴν παρ' οἶμον, ἣ ἐπὶ Λάρισσαν φέρει
. Praetuli ut exquisitius femininum, ad quod etiam
λευρὸν
ducere videtur.
396.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-444
ψαίρει:
ψαίρει
M. G. et ex correctione Vit. probatum Turnebo, Iensio Lect. Luc. p. 393. Valckenario ad Phoen. 1399.
ψαύει
ante corr. Vit. aliique et Ald.
ψαύει
Lips. Aug. aliique et Rob.
ψαύει
, superscripto
ψαίρει
et addito
γρ. ψαίρει
Par. B.
397.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-445
τετρασκελὴς:
τετρασχελής
Lips.
397.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-446
δέ τἂν:
δέ τ' ἄν
M. G. Cantabr. 1. Vulgo
δέ τ' ἄν
. Blomfieldius recte
δέ τἂν
.
398.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-447
κάμψειεν:
κάμψειε
G. Vit.
κάμψει
Lips. Aug. etsi glossa est in Lips.
κλίνειε
.
399.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-448
στένω σε τᾶς: Affert primum huius carminis versum scholiastes Aristophanis ad Vesp. 270. ut stasimi, et profecto aptissime, quum πάροδος chori quae dicitur non a stantibus in orchestra, sed sedentibus in curru alato sit cantata. Schol.
τὸ στάσιμον ᾄδει ὁ χορὸς ἐπὶ τῆς γῆς κατεληλυθώς
.
στένω σε τᾶς
, super
ă
adscripto
η
, Μ.
στένω σε τὰς
G. Vit. Aug. Ald.
στένωσις τὰς
Lips.
400-401.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-449
δ᾽ εἰβομένα: Libri omnes
δακρυσίστακτον δ'
, praeter Bess. in quo
τ'
est, et Lips. Aug. qui
δακρυσίστατον δ'
habent. Tum
ῥαδινῶν (ῥαδηνῶν G.) λειβομένα
M. G. Lips. Aug. et ceteri plerique. Idem fuit in Vit. sed a prima manu in
ῥαδινὸν λ.
mutatum est.
ῥαδινὸν λειβομένα
aliquot codices et Ald. Rob. Εt
ῥαδινόν
quidem potest videri verum esse, ut Aeschylus expresserit
τέρε δάκρυον
. Vt stropham antistrophae exaequaret Heathius scripsit
δακρυσίστακτον ἀπ᾿ ὄσσων ῥαδινῶν ῥέος παρειάν
, omissis
δέ
et
λειβομένα
. Sed particula abesse non potest, nem que
λειβομένα
delendum est, sed excidit aliquid in antistropha. Quare deleta post
δακρυσίστακτον
particula ex
λειβομένα
feci
δ᾽ εἰβομένα
. Sophocles Ant. 527.
φιλάδελφα κάτω δάκρυ εἰβομένη
.
402.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-450
νοτίοις:
νωτίοις
ante correctionem M.
402.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-451
ἔτεγξα:
ἔτεγξα
libri praeter Par. A. qui
ἔτεγξε
habet. Coniecerat ita Heathius, receperunt Brunckius, Porsonus, alii. At ne eiecto quidem
εἰβομένα
opus erat
ἔτεγξε
scribi.
402.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-452
παγαῖς:
πηγαῖς
M. Lips. aliique.
παγαῖς
G. Vit.
403-404.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-453
τάδε· Ζεὺς δ᾽:
τάδε. Ζεὺς γὰρ ἰδίοις
Vind. 2. Ceteri codices et Ald.
τάδε Ζεὺς ἰδίοις
, nisi quod quidam ut Vit. post
τάδε
interpungunt, in quo codice supra scriptum
ὁ γάρ
. Verissima Robortelli scriptura
τάδε, Ζεὺς δ᾽ ἰδίοις
.
404.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-454
κρατύνων:
κρατύνει
Vind. 1. 3. et in litura, quum antea
κρατύνων
fuisset, G.
405.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-455
ὑπερήφανον:
ὑπερήφανος
ante correctionem M.
405-406.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-456
θεοῖς τοῖς πάρος:
θεοῖς τοῖς πάρος
M. G. Vit. et cum plerisque codd. Rob.
τοῖς πάρος θεοῖς
Lips. aliique nonnulli et Ald.
τοῖς πρὸς θεοῖς
Aug.
406.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-457
ἐνδείκνυσιν:
ἐνδείκνυσιν
G. Arund. Par. L.
ἐνδεικνύειν
Μ.
ἐνδεικνύει
Par. D.
δεικνύει
Vit. et pauci alii.
δείκνυσιν
Lips. Aug. aliique et edd. vett.
406.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-458
αἰχμάν:
αἰχμήν
M. G. Vit.
αἰχμάν
Lips.
408-409.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-459
μεγαλοσχήμονά τ' ἀρχαιοπρεπῆ δακρυχέει στένουσα: Libri
μεγαλοσχήμονα τ' ἀρχαιοπρεπῆ
, nisi quod Vind. 2. 3. 4.
τε
plene scriptum habent, Aug. autem
μεγαλοσχήμον τ' ἀρχαιοπρεπή
. Sola Aldina
μεγαλοσχήμων ἀπ' ἀρχαιοπρεπή
. Tum
στένωσι
, super
ο
addito
υ
, Μ.
στένουσι
G. Vit. aliique pauci et Rob.
στένουσα
Lips. Aug. aliique et Ald.
στένουσαν
Par. E. Agnoscunt
στένουσι
scholiastae. At sic tam languida fit oratio, ut plane indigna sit Aeschylo. Itaque vix dubitari posse videtur quin
στένουσι
correctori debeatur, qui
στένουσα
construi non posse animadverteret. Sed stropha monstrat post
ἀρχαιοπρεπή
excidisse verbum, quod videtur
δακρυχέει
fuisse,
409.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-460
τὴν σὰν:
τῶν σῶν
G. Vit. Ald.
τὰν σὰν
Rob.
410.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-461
τε:
τε
omittunt Lips. Aug. Bess. Ald.
410.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-462
τιμάν:
τιμᾶν
ante corr. M.
411.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-463
ὁπόσοι:
ὅποσοι
G. et aliquot alii.
411.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-464
413.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-465
σοῖς:
σοῖς
M. G. Vit. Lips. Aug.
σοισι
pauci codices.
414.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-466
θνητοί:
θνατοί
Μ. G. Ceteri
θνητοί
.
416.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-467
μάχαις:
μάχας
M. aliique.
μάχαν
Rob.
μάχης
Lips. Aug. Ald.
μάχαις
G. Vit. et multi alii. Hoc tenui. Sophocles Ai. 365.
τὸν ἐν δαίοις ἄτρεστον μάχαις
.
417.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-468
417.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-469
418.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-470
τόπον:
τόπον
M. Vit. aliique et Rob.
πόρον
G. Lips. Aug. aliique.
τόπον πόρον
Ald. Restituit
τόπον
Porsonus, vocabulum tragicis tritissimum.
420.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-471
Σαρματᾶν:
Ἀραβίας
M. G. Vit. et plerique.
Ἀρσαβίας
Lips. et pauci. Tum
ἄνθος
Ald.
ἄνθος
M. G. Vit. Lips. Aug. et cum ceteris plerisque Rob. I. H. Vossius in Geographia vet. p. XVIII. non opus esse ait ut exclamemus quod Plautinus Charmides in Trinummo IV. 2.89. dicenti
omnium primum in Pontum advecti ad Arabiam terram sumus
respondet,
an etiam Arabia est in Ponto?
Collocasse enim Aeschylum Arabiam in vicinia Caucasi. At si Euripides in Bacchis v. 16. sciebat ubi sita esset Arabia, respondere licebit quod Charmidae isti respondetur,
est: non illaec ubi tus gignitur, sed ubi absinthium fit atque cunila gallinacea
. Laborarunt jam veteres interpretes in quaerenda ratione qua Arabiam Scythiae admoverent: qui quum ei rei Troglodytas adhibuerunt, gravi errore, quem Casaubonus ad Strabonem p. 506. notavit, Troglodytas qui ad sinum Arabicum incolebant, de quibus Strabo in principio libri XVII. exposuit, confuderunt cum illis quorum sedes fuit inter Caucasum et paludem Maeotidem, de quibus idem Strabo refert libro XI. p. 506. quem locum spectarunt scholiastae. Praeter hos alii fuere Troglodytae ad Istrum circa Tomos, de quibus dixit Strabo libro VII. p. 318. Elmsleius cum Butlero latius patere visum antiquis esse nomen Arabiae et Aeschylum nihilo peritiorem geographiae Shakespeario fuisse censebat. Profecto ita est in iis locis qui ubi terrarum siti essent nemo tum accurate sciebat. At id non potest cadere in Arabiam, cuius nomen usque ad Caucasum porrigi credere relinquendum Welckero in Trilogia p. 20. et Bothio. Apertum est autem Aeschylum de noto claroque populo loqui, qui vel ad Caucasum vel in ipso Caucaso habitet. Nam quod sequitur,
ὑψίκρημνον θ' οἱ πόλισμα Καυκάσου πέλας νέμονται
, non solum metri indicio sine
τε
copula scribendum est, sed etiam propter ipsam sententiam. Ineptissima esset enim gentis commemoratio, cuius nomen, quo in genere sibi placent tragici, taceretur, et tamen illa vocaretur
δάϊος στρατός, ὀξυπρώροισι βρέμων ἐν αἰχμαῖς
. Hinc non puto dubitari posse quin Sarmatas dixerit Aeschylus scripseritque
Σαρματᾶν τ᾽ ἄρειον ἄνθος
. In hos enim plane quadrat tota illa descriptio: sed nomen iam perantiquo tempore obscuratum fuisse oportet, ut ex superstitibus litterarum vestigiis
Ἀραβίας
eruerent librarii. Simillimi ipsis etiam verbis versus sunt Dionysii periegetae 652. seqq.
421.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-472
ὑψίκρημνον οἳ:
ὑψίκρημνονθ' οἳ
Μ.
ὑψίκριμνον θ᾽ οἳ
Lips.
ὑψίκρημνον τ' οἳ
Ald.
ὑψίκρημνον θ' οἳ
ceteri. Delendam esse copulam viderunt Bothius atque Elmsleius.
422.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-473
νέμονται:
νέμουσι
Μ. (si recte adnotatum est et Vit. paucique alii. Ceteri libri
νέμονται
, quod praestat non aliam ob caussam, quam quod gravior spondeus fit diphthongo, quam si
νέμουσιν
scribitur: nam in strophico versu est
οἳ γᾶς
.
422.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-474
Καυκάσου πύλας: Sed
Καυκάσου πέλας
, quod libri habent, non puto scripsisse Aeschylum. Primum enim ipsa verba videntur aliquid vitii prodere. Nam
πόλισμα
, quod
ὑψίκρημνον
dicatur, in Caucaso potius ipso quam in vicinia Caucasi situm, esse intelligitur. Deinde tam apposite convenit haec descriptio portis Caucasiis, ut sponte se offerat apta loco scriptura,
Καυκάσου πύλας
. Plinius H. N. VI. 12.
ab his sunt portae Caucasiae, magno errore multis Caspiae dictae, ingens naturae opus montibus interruptis repente, ubi fores obditae ferratis trabibus, subter medias amne diri odoris fluente citraque in rupe castello, quod vocatur Cumania, communito ad arcendas transitu gentes innumeras, ibi loci, terrarum orbe portis discluso, ex adverso maxime Harmastis oppidi Iberum
. De iisdem, etsi nomine non appellans, Strabo XI. p. 500.
ἐκ δὲ τῶν πρὸς ἄρκτον νομάδων ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας ἀνάβασις χαλεπή· καὶ μετὰ ταύτην ποταμία στενὴ ἐπὶ τοῦ Ἀράγου ποταμοῦ τεττάρων ἡμερῶν ὁδὸν ἔχουσα ἐφ᾽ ἕνα· φρουρεῖ δὲ τὸ πέρας τῆς ὁδοῦ τεῖχος δύςμαχον
. Ptolemaeus has
Σαρματικὰς πύλας
appellavit. Denique vero etiam Lucianus videtur
Καυκάσου πύλας
legisse, quas ille quidem eo errore quem Plinius notavit Caspias dixit, quum scripsit in Prometheo cap. 4.
σὺ δέ, στωμύλος γὰρ εἶ καὶ δικανικός, ἀπολόγησαι ὑπὲρ αὐτοῦ, ὡς δικαίαν τὴν ψῆφον ἔθετο ἀνεσταυρῶσθαί με πλησίον τῶν Κασπίων τούτων πυλῶν ἐπὶ τοῦ Καυκάσου, οἴκτιστον θέαμα πᾶσι Σκύθαις
.
423.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-475
ὀξυπρώροισι:
ὀξυπόροισι
Lips. Aug.
425.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-476
μόνον δὲ πρόσθεν ἐν πόνοις:
μόνον δὴ πρόσθεν
M. Vit. Lips. Aug. aliique et Rob.
μόνον
omissum in G. sed in margine ante
δὴ
suppletum.
μόνον δὲ πρόσθεν
Ven. 2. Vind. 1. 3.
σου
post
πρόσθεν
addunt Par. B. Ox. Ald. Tum
ἄλλον ἐν πόνοις
Μ. aliique et Rob.
ἄλλων
Vit. Aug. aliique et Ald.
ἄλλον
in
ἄλλων
a sec. manu mutatum G.
ἄλλον
, superscripto
ων
, Lips.
ἄλλων
, superscripto
ἄλλον
et
γρ. πρόσθεν ἄλλον
, Par. B. Delendum esse
ἄλλων
vel
ἄλλον
adnotatio scholiastarum
ἢ σοῦ ἢ τῶν ἄλλων
docet. Scribendum est
μόνον δὲ πρόσθεν ἐν πόνοις
. Antistrophica enim haec sunt.
426.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-477
ἀδαμαντοδέτοις:
ἀδαμαντοδέτοις
Colb. 1. Ceteri libri
ἀκαμαντοδέτοις
, quod iam Stanleius corrigendum esse vidit. Inepta et ipsa secum pugnans vox est
ἀκαμαντοδέτοις
, nec dubium quin Aeschylus ut supra v. 148.
ἀδαμαντοδέτοις
, sed alio significatu, scripserit. Illic enim proprie eo vocabulo usus est, hic nihil nisi invictam necessitatem dixit. Ita Dionysii tyranni dominatus
ἀδάμαντι δεδεμένος
dicebatur, de quo Kuhnius et Perizonius ad Aeliani V. H. VI. 12. Ita Pindarus Pyth. IV. 125.
τίς δὲ κίνδυνος κρατεροῖς ἀδάμαντος δῆσεν ἅλοις
, commemoratus inter alia ab Rittershusio ad Oppiani Cyneg. III. 240. Eodem pertinet illud in oraculo, apud Herodotum VII. 141.
σοὶ δὲ τόδ᾽ αὐτις ἔπος ἐρέω, ἀδάμαντι πελάσσας
.
426.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-478
Τιτᾶνα λύμαις:
τιτᾶν ἀλύμαις
Vit.
427.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-479
ἐςειδόμαν:
εἰσιδόμαν
, superscripto
ην
, Vit. Lips.
εἰσιδόμην
Vind. 4. Ald. Rob.
εἰσιδόμαν
ceteri.
εἰςειδόμαν
scribendum esse antistropha monstrat.
427.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-480
θεῶν:
θεὸν
M. G. Par. L. Rob.
θεόν
, superscripto
ῶν
, Bess.
θεῶν
ceteri.
428-430.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-481
Ἄτλαντος ὑπέροχον σθένος κραταιόν, ὃς γᾶν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστεγάζει:
ἄτλανθ᾽ ὡς
Μ.
ἄτλανθ' ὃς
ceteri, praeter Vit. Ald. qui divisim
ἄτλαν θ' ὃς
habent, ex inepta recentioris scholiastae sententia, qui
Τιτάνα
Typhonem intelligens accusativum esse volebat
Ἄτλαν
. Scilicet Tzetzes ad Hesiodi O. et D. 381.
Ἄτλας, Ἄτλα
declinari propter
Ἀτλαγενέων
affirmavit: quam sapientiam notavit Lobeckius ad Phryn. p. 669. Nihil ad illam declinationem tuendam confert vocativus
Ἄτλα
, quem a Graecis acceptum in hoc Ovidii Metam. IV. 643. videmus,
tempus, Atla, veniet
: cui par est apud Homerum
Πουλυδάμα
. Sed tamen indulserunt sibi interdum poetae huiusmodi mutationes formarum: unde apud Choeroboscum ad Theodosii canones in Bekkeri Anecd. p. 1183. legimus
καὶ λέγουσιν οἱ ποιηταὶ πολλάκις ὁ Αἴας τοῦ Δία καὶ ὁ Δρύας τοῦ Δρύα καὶ ὁ Θόας τοῦ Θόα, ὡς παρ' Ἡσιόδῳ “ἡ δὲ Θόαν τέκεν υἱόν,” καὶ παρ' Ἀλκαίῳ “Αἴαν τὸν ἄριστον.” οἱ γὰρ ποιηταὶ μέτρῳ δουλεύοντες πολλάκις διὰ τὴν ἀνάγκην τοῦ μέτρου παραβαίνουσι τὸν κάνονα
. Hesiodus quidem scribere poterat, et scripsit fortasse,
ἣ δὲ Θόαντ' ἔτεχ' υἱόν
. Alcaei versum integrum habet Hephaestio p. 61. Gaisf.
Κρονίδα βασιλῆος γένος, Αἴαν, τὸν ἄριστον πέδ Αχιλλέα
. Hic, ubi nulla metri necessitas cogebat, mirabilis est versus quem Dindorfius dedit,
εἰςιδόμαν θεὸν Ἄτλαν ὃς αἰὲν
Post
Ἄτλανθ᾿ ὃς
omnes libri
αἰέν
. Tum
ὑπείροσχον
Lips.
ὑπείοέχον
Par. C. Ceteri libri
ὑπείροχον
, praeter Vit. in quo recte scriptum est
ὑπέροχον
. Libri
σθένος κραταιὸν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστενάζει
, nisi quod
κρατεὸν
et
πῶλον
G. habet, Robortellus autem
ὑποβαστάζει
. Nihil hoc est nisi interpretatio verae scripturae
ὑποστεγάζει
, quae a me in dissertationis de differentia prosae et poeticae orationis parte prima p. 33. sive in Opusc. vol. I. p. 114. proposita effugit editorum praeter Dindorfium notitiam. In Vit. ad
ὑποστενάζει
superscriptum
βαστάζει
. Hesychius
στέγει, κρύπτει, συνέχει, βαστάζει, ὑπομένει
. Suidas in v.
στέγει, καὶ στεγόντων, ἀνεχόντων, βασταζόντων
. Atqui
στεγάζω
idem est quod
στέγω
. Totum locum, in quo emendando et alii et ego (veluti in Opusc. VII. p. 255.) varie laboravimus, nunc restituisse mihi videor. Et illud quidem Reisigius recte vidit,
σθένος
non potuisse de caelo dici, scribique, ex parte recte, voluit
Ἄτλαντος αἰὲν ὑπείροχον σθένος
. Deinde illud
οὐράνιόν τε πόλον
referri apparet ad aliquam terrae commemorationem, quemadmodum v. 351. Atlas dictus est
κίον᾽ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς ὤμοις ἐρείδων
. Perturbati sunt strophae postremi versus eo quod
ὃς αἰέν
, non recte illud scriptum, in alienum locum venit. Scripsi
Ἄτλαντος ὑπέροχον σθένος κραταιόν, ὃς γᾶν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστεγάζει
.
432.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-482
NA: Excidisse versum stropha docet.
433.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-483
ξυμπίτνων:
ξυμπίτνων
sic M.
ξυμπιτνών
, acuto qui in media syllaba fuerat expuncto, Vit.
ξυμπίπτων
Cantabr. 1. Ven. 2. Vind. 3. et pro varia lectione Par. Β.
ξυμπιτνών
ceteri et in margine Vind. 3.
433.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-484
βυθός:
βαθὺς
(non βαθός) M. Rob. In M. ad
στένει
adscriptum ἀπ᾿ εὐθείας τῆς τὸ
στένος
.
434.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-485
κελαινὸς: Libri
κελαινὸς δ᾽ ἄΐδος
. Delendam esse particulam stropha monstravit.
434.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-486
ὑποβρέμει:
ἀποβρέμει μυχὸς γᾶς
Vit.
ὑποβρέμυχος γᾶς
G.
435.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-487
παγαί θ':
παγαί θ'
(non πηγαὶ δ' aut πηγαί θ') M. Vit. et ceteri plerique ac Rob.
πηγαί θ'
Lips. Aug. aliique et Ald.
πηγαὶ δ᾽
G.
435.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-488
ἁγνορύτων:
ἁγνωρύτων
Μ.
ἁγνωρούτων
Vit.
ἁγνορρήτων
G.
ἁγνηρούτων
Par. F. Ceteri
ἁγνορρύτων
. Emendavit Heathius.
436.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-489
οἰκτρόν:
πικρόν
pro
οἰκτρόν
Vit. et pauci alii.
437.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-490
μή τοι:
μήτι
G. Vit. cum paucis codicibus et Ald.
μήτοι
ceteri et Rob.
437.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-491
μηδ':
μηδ'
M. G. Vit. Lips. Aug. et ceteri ut videtur codices.
μήτ'
editiones veteres.
437.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-492
αὐθαδίᾳ:
αὐθαδείᾳ
G.
ἀθυμίᾳ
Vit. Par. C.
αὐθαδίᾳ
supra adscriptum in Vit.
439.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-493
προςσελούμενον:
προσηλούμενον
, super
η
a sec. manu adscripto
ε
, Μ.
προσηλούμενον
G. Par. G. D. F. N. Vind. 3. Cantabr. 1. 2. et pro varia lectione Par. Β.
προσελούμενον
Vit. Lips. Aug. Par. B. Vind. 1. 2. 4. Ald. Rob.
προσσελλούμενον
Ven. 3.
προσσελλούμενον
Turnebus, qui has scripturas adnotavit,
προσηλούμενον
et
προσεούμενον
. Brunckius ex Dawesii sententia in Misc. crit. p. 163.
προςἑλούμενον
. Porsonus, ut antea Askewius voluerat,
προσσελούμενον
, quod plerique receperunt. Ex Kiddii adnotatis ad Dawesii librum p. 295. cognovimus Bentleium, quod in uno codice Stobaei
προηγελοῦμεν
et apud Hesychium
προυγελεῖν
invenerat,
προϋγελούμενον
veram esse lectionem pronuntiasse. Mirae illae et inauditae formae
προυγελεῖν
et
προσελεῖν
qua radice ortae sint, qua analogia defendi possint, qua significationis derivatione commendentur, altum et apud ipsos et apud eorum pedisequos silentium. Solus, quod sciam, Buttmannus perplexam quandam viam in Lexilogi vol. II. p. 159. init, ut adhibita littera Aeolica et
προηγελεῖν
et
προυσελεῖν
tueretur, dirimi litem ratus Creticis
πρείους, πείγιστος, πρεινήϊον, πρειγευτής
ex
πρέσβυς
deflexis. De his Creticis copiose disseruit Valckenarius ad Theocriti Adoniazusas p. 319. seq. At haec non videntur comparari posse cum isto
προηγελεῖν
vel
προυσελεῖν
. Quod verbum etsi, quia rarissimum est, videri potest peregrinum esse, tamen nisi ostendatur et qui Doriensium
προυγελεῖν
usurpaverint et Attici quomodo id in multo magis mirabilem formam
προυσελεῖν
mutaverint, suspecta potius utraque forma, quam altera alteri praeferenda aut alterutra omnino admittenda censeri debet. Invenitur hoc verbum, quod hodie sciamus, apud duas dumtaxat antiquos scriptores, hoc in Aeschyli versu et apud Aristophanem in Ranis v. 730. Ibi haec leguntur,
τῶν πολιτῶν θ᾽ οὓς μὲν ἴσμεν εὐγενεῖς καὶ σώφρονας ἄνδρας ὄντας, καὶ δικαίους, καὶ καλούς τε καγαθούς, καὶ τραφέντας ἐν παλαίστραις καὶ χοροῖς καὶ μουσικῇ, προσελοῦμεν
. Tertium exemplum, in quo recte idem verbum agnovit Lobeckius ad Ai. p. 252. ed. pr. 159. ed. alt. Aeliani est in epistola tertia, sed illud, ut videtur, ex Promethei versu sumptum,
καὶ γὰρ ἂν εἰκότως μοι στενάξαι τὰ τῶν προγόνων ἠρία, εἰ Εὐπειθείδης ὁ Κορυδαλλεὺς ἐμαυτὸν περιοψοίμην προσηλούμενον, καὶ ταῦτα ἀνδραπόδου ἴσως δυεῖν μναῖν ἀξίου
. Videamus nunc de scriptura. Atque apud Aeschylum nullus liber nec
προσσελούμενον
nec
προγελούμενον
praebet. Apud Aristophanem autem liber Ravennas
προυσελοῦμεν
. Ceteri libri, in quibus Venetus est, non minoris ille quam Ravennas auctoritatis,
προσελοῦμεν
, in duobus, quos Dobraeus contulit, alterum
σ
supra scriptum est. Etiam Suidas
προσελοῦμεν
habet. Sed apud Stobaeum XLIII. 28. ubi Aristophanis versus leguntur, codex N. non A. quem Grotius nominat, in quo libro non legitur iste locus, et editio princeps habent
προηγελοῦμεν
. Hesychius
προϋγελεῖν, προπηλακίζειν, ὑβρίζειν
. Sed idem etiam
προσέλει, προπηλακίζει
. Incertum est pertineatne huc quod apud eundem sic scriptum legitur,
προσελα, προύτελα, προτελεῖ
. Tum in Etym. Μ. in v.
προσέληνοι
p. 690, 12.
προυσελλεῖν λέγουσι τὸ ὑβρίζειν. καὶ οἱ Ἀρκάδες, ἐπειδὴ λοιδορητικοί εἰσιν. οὕτως ἐν ὑπομνήματι Προμηθέως δεσμώτου
. Ex eodem fonte haustum est scholion cod. M. ad Aeschyli versum,
ὑβριζόμενον. ὅθεν καὶ Ἀρκάδες προσέληνοι. ὑβρισταὶ γὰρ μέμψιν ἀνθρώπων ἔχων
. Similiter scholia aliorum codicum. Tzetzes ad Lycophr. 482. de Arcadibus
ἢ ὅτι προσέληνοι οἱ ὑβρισταὶ λέγονται. προσελεῖν γὰρ τὸ ὑβρίζειν
. Sic etiam repetens illa Favorinus. Et idem
προσελεῖν τὸ ὑβρίζειν κατὰ Ἀρκάδας· ἐπειδὴ οἱ Ἀρκάδες λοιδορητικοί εἰσιν. Ἀριστοφάνης “ἐν ταῖς παλαίστραις καὶ χοροῖς καὶ μουσικῇ προσελοῦμεν.”
Hinc in Tzetzae Chil. I. 882. et IV. 813. quibus in locis
προσελοῦν
legebatur,
προσελεῖν
restituit Kiesslingius. Viroque loco Tzetzes dicit
τὸ γὰρ ὑβρίζειν προσελεῖν καλεῖται παρ' Ἀρκάσιν
, nisi quod in priore, fortasse per errorem,
παρ' ἑτέροις
legitur. Eadem forma in scholiis Aristophanis, quae hoc verbum Atticis tribuunt. Tam multis testibus
προσελεῖν
, tam paucis
προϋσελεῖν
et
προυγελεῖν
cognitum habemus. Et quis, si hoc verbum
προυγελεῖν
vel
προυσελεῖν
fuisset, a
προσελήνοις
illud repetivisset Arcadibus? Mihi quidem sapientior fuisse videtur Dobraeus, qui in addendis ad Aristophanica p. (124) et
υ
et
υγ
ex illa litterarum forma ortum esse iudicavit, qua in codicibus
σσ
scribi solet. Haec et in forma verbi et in significatione explicanda aptissima est et minimae obscuritatis ratio. Namque ut a
τέλλειν τελεῖν
, sic a
σέλλειν σελεῖν
est deductum.
Σέλλειν
autem, cognatum illud cum
εἴλειν, ἔλλειν
, quod
ὁρμᾶν
significaret, commemoravit Eustathius p. 1041, 29. 32. et ex eo Favorinus in v.
ξυσσέλμοιο νηός
. Videtur id proprie crispantem motum, quo aliquid rotatur, iactatur, vibratur, notasse. Inde
σόλος
, eodem loco memoratus Eustathio, ut a
δικεῖν δίσκος
. Inde
σέλας, σελήνη, σέλμα, Σελλήεις
et aliquot alia nomina. Nisi fallor, pertinet huc etiam
σελλίζειν
. Hesychius
σελλίζεσθαι, ψελλίζεσθαι. τινὲς δέ, σελλίζει, ἀλαζονεύει
. Id verbum grammatici a quodam Sello repetunt, quem vereor ne ipsi finxerint, quoniam Aeschinem quendam ab Aristophane in Vespis v. 325. et 1243.
τὸν Σελλοῦ
et v. 459.
τὸν Σελλαρτίου
appellatum videbant. At non Sellus, sed Aeschines propter vanitatis insolentiam famosus erat: quare istiusmodi feroces iactatores
αἰσχινίζειν
potius quam
σελλίζειν
essent dicti. Hinc colligi posse videtur Aeschinem istum non quod patrem haberet Sellum, sed quod temere gloriosus esset,
τὸν σελλοῦ
, i. e. iactatoris filium, vulgo esse appellatum: quam appellationem propter eandem caussam Aristophanes etiam ad Amynian transtulit, in eadem illum fabula v. 1267.
Ἀμυνίαν τὸν σελλοῦ
vocans. Ac titubant, eoque confirmant suspicionem nostram scholiastae, quos non mirandum est Sellum istum patrem putasse Aeschinis, quia qui illi pater fuerit non est proditum. Scholiastes Aristophanis ad Av. 824. de Aeschine
καὶ οὗτος πένης, θρυπτόμενος καὶ αὐτὸς ἐπὶ πλούτῳ καὶ λέγων ἑαυτὸν πλούσιον. ἦν δὲ Αἰσχίνης Σελλοῦ. ἔλεγον δὲ ἐκ μεταφορᾶς τοὺς τοιούτους σελλούς. καὶ τὸ ἀλαζονεύεσθαι δὲ σελλίζειν
. Qui eadem habet Suidas in
Θεαγένους χρήματα
, apud eum scriptum est
ἦν δὲ Αἰσχίνης σέλλος
. Scholiastes ad Vesp. 1259.
κομήτης ὁ Ἀμυνίας, Προνάπου υἱός. ὁ γὰρ Σέλλος οὐκ ἦν αὐτοῦ πατήρ, ἀλλ᾽ Αἰσχίνου. ἵνα οὖν καὶ τὸν Ἀμυνίαν καὶ τὸν Αἰσχίνην κωμωδήσῃ ὡς πένητας, τοῦτο εἶπεν
· et paullo post
Σέλλου δὲ εἶπεν, ἐπειδὴ πένης Αἰσχίνης ὁ Σέλλου
. Hesychius
σεσσελλίσαι. Φρύνιχος ἐν Κρονίῳ ἄγαμαι Διονύσου στόματος, ὡς στελλίσαι κεκομμένα πολλάκις
. Αἰσχίνης τις ὑπῆρχε Σέλλου καλούμενος, ἀλάζων καὶ ἐν τῷ διαλέγεσθαι καὶ ἐν τῷ προςποιεῖσθαι πλουτεῖν, πενόμενος καθ᾽ ὑπερβολήν, ὡς τοὺς παραπλησίους οὕτω καλεῖσθαι. Corrigendum puto Φρύνιχος ἐν Κρόνῳ
ἄγαμαι, Διονῦ, σοῦ στόματος, ὡς σεσέλλισαι· καὶ κωμικοὶ πολλάκις
. Neque non huc referendum, quod idem Hesychius habet,
σελληγορεῖ, εὐχερείας ἀναφώνημα
. Scribe
εὐχερείας ἀναφωνεῖ
, i. e. temeritates loquitur. Cognatum cum
προςσελεῖν
esse
σίλλος
iam ab aliis observatum est, quod nomen ipsum quoque ab
εἴλλειν
et
ἴλλειν
habet originem, recteque, ut opinor, Valckenarius ad fragmenta Callimachi p. 282. etiam
ἕλλετε
, quod in fr. 292. pro
ἔρρετε
dictum tradidit Eustathius p. 756, 37. non ille tamen Heraclide auctore, ut Hemsterhusius ad fr. 121. ait, ex eadem radice natum suspicabatur. Ex his quae disputavi apparebit cur in Aeschyli versu scripserim
προςσελούμενον
.
440.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-494
440.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-495
τοῖς νέοις:
τοῖς νέοις
supra versum scriptum in Lips. omissum in Aug.
441.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-496
442.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-497
443.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-498
τἄν βροτοῖς:
γρ. τἀμβροτοῖς
Par. B.
443.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-499
πήματα: Pro
πήματα
, quod omnes libri habent, Brunckius
πταίσματα
posuit, quia in Par. Β. minutissimis litteris inter versus scriptum est
πταίσματα ἃ εἶχον προτοῦ, κατ᾽ εἰρωνείαν
. At illud
κατ᾽ εἰρωνείαν
ad
πήματα
spectat,
πταίσματα
autem, quae manifesta interpretatio est, etiam numeros corrumpit. Comparari potest Euripidis hoc in Heracl. 962.
χρὴ γὰρ οὐχ ἅπαξ θνήσκειν σε, πολλὰ πήματ' ἐξειργασμένον
.
444.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-500
ἀκούσαθ':
ἀκούσασθ'
Lips.
444.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-501
ὥς σφας:
ὥσφας
, deleto qui in altera syllaba erat accentu, Μ.
ὡς σφὰς
Lips. Ald. Rob. Turn. et ex correctione primae manus Vit. in quo antea erat
ὡς σφᾶς
, ut inde a Victorio scribitur. Scribendum erat
ὡς σφας
. V. ad Soph. Oed. Col. 486.
445.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-502
ἐπηβόλους:
ἐπηβόλους
M. Vit. Aug.
ἐπιβόλους
G. et ante corr. Lips. Commemoratur
φρενῶν ἐπήβολος
non addito auctoris nomine ab Eustathio p. 625, 37.
450.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-503
ἀλίγκιοι: Margo ed. Ald. apud Morellium
γρ. ἀλίγκιον
. Nullo in libro haec scriptura est, sed fuit in Vit. in quo tamen correcta est.
450.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-504
χρόνον:
χρόνον
Lips. Aug. Ald. Rob.
βίον
adscripto
χρόνον
Vit. Par. B.
βίον
Μ. G. et ceteri.
452.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-505
προςείλους:
προσήλους
G. aliique et Ald. Rob.
προσήλους
, superscripto alteri syllabae
ει
, M. Vit. Lips.
προσείλους
codices nonnulli et Turn. V. Etym. Μ. in
πρόςειλος οἰκία
p. 690, 15. et Olearium ad Philostr. p. 69. ac Dawesium Misc. crit. p. 269.
452.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-506
ἦσαν:
ᾔσαν
Μ.
ἦσαν
G. Aug. aliique.
ἦσαν
, supra scripto
ι
, Lips.
εἶσαν
Vit. a correctore.
σαν
codices nonnulli et edd. vett.
ἦσαν
scribendum esse monuerat Piersonus in addendis ad p. 174. notarum in Moerin.
453.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-507
ἔναιον:
ἔναγον
a pr. manu habuisse videtur M.
ἔνναιον
Aug.
453.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-508
ἀήσυροι:
Ζήσυροι
M. a pr. manu et Turn.
ἀείσυρος
Cantabr. 1.
ἀήσυροι
M. a recentiore manu et ceteri. In Par. A. B.
η
superscriptum. Eustathius p. 1500, 27. de vocabulo
ἁλιαής
disserens,
γίνεται δὲ παρὰ τὴν ἅλα καὶ τὸ ἄω τὸ πνέω· ἐξ οὗ — ἀήτης ἐπὶ ἀνέμου, καὶ ἀήσυρον κατὰ τοὺς παλαιοὺς τὸ κούφον, ὅθεν καὶ “Ζήσυροι μύρμηκες” παρὰ Αἰσχύλῳ
. Idem p. 1547, 20.
ἐκ δὲ τοῦ ῥηθέντος ἄω καὶ ἀήσυρον τὸ κοῦφον· ὅθεν καὶ παρ' Αἰσχύλῳ “μύρμηκες ἀήσυροι.”
455-459.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-509
NA: Versus 455–461. affert Achilles Tatius in Isagoge ad Aratum, versus 455–460. Stobaeus Ecl. phys. I. 2. hic quidem v. 455. servans Aeschyli librorum scripturam; sed apud Achillem Tatium est
οὐκ ἦν γὰρ αὐτοῖς
.
457.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-510
458.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-511
458.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-512
ἀντολὰς:
ἀνατολὰς
G. Vit.
459.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-513
δύσεις: Libri Aeschyli omnes cum Achille Tatio
δύσεις
, nisi quod in Par. C.
δύσης
est, superscripto
ει
. Sed Stobaeus
ὁδούς
. Et hoc quidem olim in Observationibus criticis p. 18. praeferendum iudicavi, quia occasus siderum neque omnino cur difficiles observatu dicantur, neque cur difficiliores quam ortus, perspici possit, quod contra id recte de meatu eorum praedicetur. Quod Wellauerus conquestus est, constringi sic artioribus vinculis sermonem poeticum, praetereaque antecedens
ἀντολάς
postulare
δύσεις
, per se cadit, quia quae hic facta est distinctio aperte non poeticae dictionis est, sed accuratae demonstrationis, tantumque abest ut propter ortus commemorandi sint occasus, ut quo facilius ortuum appellatio animum ad occasuum cogitationem advertit, eo proclivius fuerit librariis
δύσεις
scribere. Ac valde sibi placere
ὁδούς
Dobraeus quoque, vir non hebetis iudicii, professus est in Aristophanicis p. (54). Sed tamen ne
ὁδούς
quidem satis aptum est, siquidem ortu siderum cognito non admodum difficile erat meatus explorare. Multo magis hic memoranda erat natura et vis ac potestas siderum, quae quod alia in aliis est, recte dicitur difficilis esse ad diiudicandum. Quare
δύσεις
posui, quod apparet quam facile, ortus mentione praegressa, in
δύσεις
potuerit mutari.
460.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-514
σοφισμάτων:
νοσφισμάτων
, non
νοφισμάτων
, M. in cuius margine recentior manus
σοφισ
adscripsit. Commemorat
νοσφισμάτων
scholion, quod non habet M.
γράφεται καὶ νοσφισμάτων. καὶ γάρ τις μέτρον γινώσκων τῶν πραγμάτων αὑτοῦ οὔποτε τοῦ εἰκότος ἐκπέσοι
. Apud Stobaeum Ecl. phys. 1. 2. est
ἀριθμὸν εὑρὼν ἔξοχον σοφισμάτων βίον διώκησ᾽ ὄντα πρὶν πεφυρμένον θηρσίν θ' ὅμοιον· πρῶτα μὲν τὸν πάνσοφον ἀριθμὸν εὕρην ἔξοχον σοφισμάτων
. Quae ad Euripidis Palamedem pertinuisse videntur. Illud mirum est, quod scholiastes Aristidis p. 273. ed. Fromm. p. 702, 30. ed. Dind. ubi haec ipsa Palamedis verba in mente habuit Aristides, adnotavit,
τοῦτο ἐν Αἰσχύλῳ Προμηθεὺς λέγει περὶ τοῦ ἀνθρωπείου γένους
. In florilegio Stobaei LXXXI. 1. afferuntur versus 460-462.
461.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-515
τε:
πρῶτος
apud Stobaeum, et sic Porsonus scribi iubebat.
461.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-516
συνθέσεις:
γραμμάτων δὲ σύνθεσιν
apud Stobaeum legitur.
γραμμάτων συνθέσεις
G.
γραμμάτων τε συνθέσεις
ceteri libri Aeschyli omnes, et
συνθέσεις
etiam Stobaei codex A.
461.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-517
NA: Adnotatio ΩΣ et ΟΥΣiou in Crameri Anecd. Ox. IV. p. 318, 19.
Αἰσχύλος δὲ Προμηθέα φησὶν εἰρηκέναι ταῦτα
.
462.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-518
μνήμην ἁπάντων μουσομήτορ' ἐργάνην:
μνήμην ἁπάντων
Μ.
θ
supra addito post primam vocem a recentiore manu.
μνήμην ἁπάντων
etiam Stobaeus.
μνήμην τ᾽ ἁπάντων
Aug. Ceteri libri omnes
μνήμην θ᾽ ἁπάντων
. Tum
μουσομητὸς
apud Stobaeum est. Denique
ἐργάνην
M. a pr. manu, quae quas amplius litteras addiderat, iis deletis manus admodum recens
ἐργάτιν
scripsit.
ἐργάτιν
Par. B. in quo additum
γρ. μουσομήτορος ἐργάτην
, Bess. et edd. vett.
ἐργάτην
Vit. Lips. Aug. aliique.
ἐργάνῃ
praebuit Stobaeus. Brunckius secutus est Hemsterhusium, qui ad Lucianum vol. I. p. 88. sic scribendum censuit,
γραμμάτων τε σύνθεσιν, μνήμης ἁπάντων μουσομήτορ' ἐργάνην
. Recepit
ἐργάνην
Blomfieldius, ut lectionem antiquam, servans ille
μνήμην θ'
, id quod fecerunt etiam quum alii, tum Wellauerus, argutias esse dicens, quibus ea scriptura damnetur. Id ille temere iudicavit. Nam artem memoriae si a Prometheo inventam dixisset Aeschylus, quae ab aequali eius Simonide inventa fertur, aut propter tempora stolidissime confusa ridiculus, aut ineptus propter commemorationem inventi, quod non disciplina aliqua doctrinave contineri, sed naturae beneficio tribui hominibus videretur, ab iis qui hoc iactantem Prometheum audirent esset iudicatus. Hemsterhusii elegantissima est coniectura et profecto optima, nisi quod non opus erat
σύνθεσιν
adsumere,
μνήμης ἁπάντων μουσομήτορ' ἐργάνην
. Nam etsi servari posset
μνήμην
, si sic interpungeretur,
μνήμην ἁπάντων, μουσομήτορ' ἐργάνην
, quod olim defendi in Obs. crit. p. 19. tamen multo aptius et commodius cum aperto genitivo coniungitur
ἐργάνην
, quam si
Μουσῶν
ex
μουσομήτορα
esset intelligendum. Sic etiam Euripides Androm. v. 1014. (987.)
τίνος οὕνεκ' ἄτιμον ὀργάναν χέρα τεκτοσύνας Ἐνυαλίῳ δοριμήστορι προςθέντες τάλαιναν, τάλαιναν μεθεῖτε Τροίαν
. Apertum est autem
ἐργάνην
propterea adsciscendum esse, quia
ἐργάτιν
, in quo personae notatio est, non apte declarando plurali
συνθέσεις
adhiberetur. Nam
ἐργάτης
effectrix est,
ἐργάνη
autem proprie effectionem significat. Apposite comparavit Schützius Livii verba in principio libri sexti,
et rarae per eadem tempora litterae fuere, una custodia fidelis memoriae rerum gestarum
. Eodem modo Euripides in Palamede apud Stobaeum LXXXI. 7. litteras
λύπης φάρμακα
appellavit, imitatus ille Aeschylum.
463.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-519
πρῶτος:
πρώτων
, superscriptis
ος
et
ως
a pr. manu, Vit.
πρώτως
G.
463.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-520
κνώδαλα:
κνώδ
Μ. deletis reliquis litteris, quas recentior manus supplevit.
464.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-521
ζεύγλαισι:
ζεύγλαισι
M. G. et superscripto
η
Vit.
ζεύγλησι
Lips.
Ζεύγλην
alii curvaturam iugi, alii partem eam cui collum iumenti immittitur, vel, quod idem est, lora, quae subiugia ab Latinis vocantur, esse tradunt. Hoc significatu hic dixit Aeschylus et ante eum Homerus Il. XIX. 405.
πᾶσα δὲ χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οἶδας ἵκανεν
. V. scholiastas Homeri et Schefferum de re vehiculari p. 116. seqq. In Etym. M. p. 499. alia commemoratur significatio,
τὸ τοῦ τραχήλου μέρος, καθ᾽ ὃ ὁ ζυγός
.
464.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-522
σώμασίν θ':
σώμασίν θ'
Μ. et pauci alii. Ceteri
σώμασί θ'
. Haec vox iam scholiastis molestiam creavit, qui eam vel ad
δουλεύοντα
referri, ut
ἐπισάττεσθαι
iumenta et
φόρτους ἐπάνω τῶν σωμάτων αἴρειν σκευοφοροῦντα
dicerentur, vel construi cum sequentibus verbis voluerunt hoc modo,
καὶ ὑφ᾽ ἅρματ᾽ ἤγαγον φιληνίους ἵππους, ὅπως ἐν τοῖς σώμασι γένωνται διάδοχοι μεγίστων μοχθημάτων τοῖς θνητοῖς
, quam interpretationem meliorem esse censuerunt. Sic interpunctum in M. a sec. manu et in Vit. atque in editione Garbitii, admiseruntque hanc satis duram constructionem Porsonus eumque secuti recentiores. In Vit. ad
σώμασί θ' ὅπως
superscriptum
ἡνίαις οἱ ἄνθρωποι
. Tan. Faber in epistola 67. partis l. scribendum putabat
σήμασιν
, quo signa virgae motu aliove modo iumentis data intelligerentur. Brunckius insigni audacia
κέντροισιν
posuit. Pauwi
σάγμασιν
in minore editione recepit Schutzius. Fefellit interpretes quod
ζεύγλαισι
et
σώμασιν
ablativorum potestate dicta putarunt, nec viderunt
σώμασιν
non de iumentorum, sed de sessorum qui iumentis inequitant corporibus esse accipiendum. Id ostendunt usitata in hac re verba
σωματηγός
εἰ
σωματηγεῖν
. Eustathius p. 1625, 40. de Aristophane grammatico,
ἀστράβαι δέ, φησίν, οἱ καταμόνας σωματηγοῦντες ἡμίονοι
. Hesychius in v.
ἀστράβη, οἳ δὲ κατὰ τὸ πλεῖστον μὲν τὴν σωματηγὸν ἡμίονον οὕτως ἔλεγον· ἐνίοτε δὲ πάντα ἁπλῶς τὸ σωματηγοῦντα ὑποζύγια
. Εtym. Μ. p. 159, 54.
οἳ δὲ τὴν σωματηγὸν ἡμίονον ἀστράβην λέγουσιν
. Eadem verba in eodem vocabulo habet Suidas.
465.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-523
διάδοχοι:
διάδοχον
M. a pr. manu.
466.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-524
γένοινθ':
γένωντ'
Ven. 1. Bess.
γένωνται
Vind. 1. 3.
γένοινθ'
Μ. G. Vit. Lips. Aug. et ceteri libri. Emendavit Dawesius in Misc. crit. p. 268 (481. ed. Kidd.).
466.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-525
ὑφ᾽ ἅρμα τ': Libri
ὑφ᾽ ἅρματ'
, praeter Aug. qui
ὑφ᾽ ἅρμα τ'
habet. Sic Turn. et Grotius in Excerptis p. 9. eodemque modo Dawesius quoque et Tyrwhittus emendarunt.
468.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-526
θαλασσόπλαγκτα:
θαλασσόπλακτα
Vit. Lips. et a pr. manu M.
469.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-527
ναυτίλων ὀχήματα:
ναυτιλόχων ὀχήματα
Μ.
470.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-528
ἐξευρὼν:
ἐξεῦρον
Lips. Aug. Ven. 1. Par. E. Bess. Vind. 2. 4. Rob.
471.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-529
βροτοῖσιν, αὐτὸς:
βροτοῖσιν αὐτὸς δ᾽ οὐκ
Lips. Aug. Par. B. Bess. Vind. 4. In Par. Β.
γρ. αὐτὸς οὐκ
adscriptum.
βροτοῖς αὐτὸς δ᾽ οὐκ
Rob.
471.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-530
σόφισμ᾽:
σοφισμάτων
Μ. superscripto a recentiore manu
ὅτω
.
473.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-531
αἰκὲς: Libri
ἀεικές
. Porsonus
αἰκές
. Restitutum hodie est
αἰκῶς
apud Sophoclem in El. 102. 216.
αἰκεῖς
ibidem v. 206.
αἰκέλιος
apud Theognidem v. 1344. et Euripidem in Androm. 131. atque in epigrammate appendicis Anthologiae Palatinae p. 791. Schol. Homeri ad Il. ΧΧΙΙ. 336.
ἀπὸ τοῦ αἰκέως, ὃ δηλοῖ τὸ αἰκιστικῶς, γίνεται αἰκῶς καὶ αἰκῶς. οἳ μὲν δισυλλάβως αὐτὸ προφέρονται, οἳ δὲ συνεστάλθαι φασί. περισπᾶται δέ. ἔστι γὰρ ἐκ τοῦ ἀἰκέως πεπονθός, ὃ σημαίνει τὸ αἰκιστικῶς καὶ χαλεπῶς
. Grammaticus in Bekkeri Anecd. p. 360, 26.
αἰκῶς, χαλεπῶς, δισυλλάβως, ἀπὸ τῆς αἰκίας. οὕτω Πλάτων
.
474-475.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-532
πλανᾷ, κακὸς δ' ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον πεσὼν * κακοῖς* ἀθυμεῖς:
πλανᾷ
(πλανᾶι Μ.)
κακὸς δὲ ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον πεσὼν ἀθυμεῖς
Μ. G. Vit. Lips. Aug. Ven. 3. Vind. 1. 2. 4. Rob.
πλάνα
Bess. Turn.
πλάνα
Ald.
πλάνη
Par. Β. D. Cantabr. 2. et a sec. manu Vind. 2. In Lips. superscriptum
γρ. πλάνῃ
. In Par. B. adnotata et
πλάνα
et
πλανᾷ
. Brunckius
πλάνῃ
recepit, ut iungerentur
πέπονθας αἰκὲς πῆμ' ἀποσφαλεὶς φρενῶν πλάνῃ
. Scholiastae et
πλάνα
et
πλανᾷ
memorant, hoc posterius si scribatur, construi volentes
πέπονθας αἰκὲς πῆμα· ἀποσφαλεὶς φρενῶν πλανᾷ
. Id admiserunt Porsonus alique. Aliam viam ingressus Reisigio auctore in comm. crit. ad Oed. Col. p. 366. Wellauerus interpunxit
πέπονθας αἰκὲς πῆμ', ἀποσφαλεὶς φρενῶν· πλανᾷ, κακὸς δ᾽ ἰατρὸς ὡς τις etc
. Eo modo quum se tollere vitium putabat Reisigius, satis esse existimans, si
φρενῶν
finiret sententiam, removit vitium quod nullum erat, intulit autem pro eo tria non levia, inutile verbum
πλανᾷ
, inconcinnam dictionem, non aptam sententiam. Nec potest comparari Euripidis versus in Bacchis 359. quem sic interpungi iubet,
μέμηνας ἤδη καὶ πρίν· ἐξέστης φρενῶν
. At haec sententia absurda est. Hoc ibi dicit Tiresias, insanis etiam prius quam correptus es insania. Apud Aeschylum illa pessima ratio est, interpungi
πέπονθας αἰκὲς πῆμ᾽· ἀποσφαλεὶς φρενῶν πλανᾷ
. Nam sic harum sententiarum posterior explicatio esset prioris, eaque prior reprehensionem contineret Promethei eamque verbis enuntiatam gravissimis. Id vero et a moribus chori alienissimum est, neque convenit cum iis, quae Prometheus modo dixerat. Melior Brunckii ratio est. Sed videtur tamen
πλάνῃ
vel
πλανᾷ
integrandis versibus additum esse. Scripsisse Aeschylum puto
πέπονθας αἰκὲς πῆμ᾽ ἀποσφαλεὶς φρενῶν, κακὸς δὲ ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον πεσὼν κακοῖς ἀθυμεῖς
.
475.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-533
ὥς τις:
ὅστις
G. Lips. Cantabr. 1. 2. Ven. 1. Bess. Ald. Rob.
ὥστις
Μ. Vit. (non ὥστε) atque ita Turn.
476.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-534
ἰάσιμος:
ἰάσημος
G.
ἰάσιμον
Colb. 2. Bess. Ald. In Vit. a prima manu correctio facta, sed dignosci non potest
σ
in
μ
, an
μ
in
σ
sit mutatum.
477.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-535
μου:
μοί
G. Vit. aliique codices. In G. Vit.
μου
explicandi caussa superscriptum est.
μου
Lips. Aug.
μοῦ
M. aliique et editiones.
477.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-536
θαυμάσει:
θαυμάσῃ
libri praeter Ven. 3. Turn. qui habent
θαυμάσῃς
, quod superscriptum in Par. A. B.
478.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-537
οἷας:
i
superest a prima manu in M. Recentiores duae manus fecerunt una
οἵας
, altera
οἱᾶς
.
478.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-538
πόρους:
πόρους
M. Vit. aliique et Rob.
δόλους
G. Lips. Aug. aliique et Ald. Turn.
δόλους
ad
τέχνας
adscriptum fuisse credibile est. Hesychius
τέχνη, ἐπιστήμη ἢ δόλος
.
479.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-539
ἐς:
ἐς
Lips. Par. A. B. aliique.
εἰς
M. G. Vit.
480.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-540
οὔτε:
οὐδὲ
M.
οὐδὲ
G. Lips. edd. vett. Recte Brunckius cum Par. A. B. Arund. Cantabr. 2.
οὔτε
.
481.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-541
οὐ χριστόν:
οὐ χριστὸν
a pr. manu habuisse videtur M.
οὐδὲ χριστὸν
G.
481.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-542
οὐδὲ πιστόν:
οὐ πιστὸν
Lips. Aug. Colb. 1. Cantabr. 2. sed in Lips.
δὲ
superscriptum.
οὐ πιότατον
Vit. Par. B. C.
οὐδὲ πιστὸν
M. G. et pro varia lectione Par. B. atque sic edd. vett. Quater
πιστὰ φάρμακα
ex Aeschylo commemoravit Eustathius, p. 464, 37. 1050, 49. 1193, 22. 1554, 45: tum scholia in Iliadem in Crameri Anecd. Par. III. 200, 13. 283, 1.
482.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-543
482.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-544
κατεσκέλλοντο:
κατεσκέλοντο
Lips.
482.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-545
πρίν:
πρίν
M. G. Vit. aliique et Rob.
πρὶν
Par. A. B. Ald. Turn.
482.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-546
σφισιν:
σφισιν
Μ.
σφίσι
Lips. Ceteri
σφίσιν
.
483.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-547
483.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-548
ἀκεσμάτων:
χερασμάτων
diversa lectio in Par. B. et in margine Aldinae apud Morellium.
484.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-549
ἐξαμύνονται:
ἀμείβονται
G. Bess. Ald. et pro varia lectione in Par. B. in quo ad
αἷς
adscriptum
γρ. αἷς
.
485.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-550
τρόπους δὲ:
τρόπους τε
Μ.
485.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-551
488.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-552
489.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-553
γαμψωνύχων:
γαμψονύχων
G.
490.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-554
τε:
τε
omittunt G. Bess. Ald. Rob. non Vit. ut ait Blomfieldius.
491.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-555
εὐωνύμους τε:
εὐώνυμοί τε
G. Rob. Exquisitiorem scripturam
εὐωνύμους τε
praebent M. Vit. Lips. multique alii et Ald.
493.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-556
στέργηθρα:
στέργη θρα
(non στέργητρα), erasa post
η
littera et
e
post
θ
a sec. manu addito, M.
στέργητρα
Colb. 2. Par. N.
493.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-557
συνεδρίαι:
συνεδρίαι
, litteris
δρ
a sec. manu in litura scriptis, M.
συνοδίαι
G.
494.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-558
λειότητα:
τε λειότητα
coniunctim M. Lips. sed in M. secunda manus divisit.
494.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-559
495.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-560
δαίμοσιν:
δαίμοσι
M. G. Vit. Lips. Aug. edd. vett. Emendate Grotius in Excerptis p. 11. Post hunc versum credo unum excidisse. Nam non solum copula deest, sed etiam fellis color et forma res alienae sunt. Nihil enim, quod sciam, nisi ruptura fellis spectabatur, de qua Sophocles in Antigona v. 1009.
μετάρσιοι χολαὶ διεσπείροντο
.
498.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-561
κνίσῃ τε:
κνίσῃ τε
Μ. G.
κνήσσῃ
Par. G. Ceteri
κνίσσῃ τε
. Attigit hunc quoque locum I. H. Vossius in famosa illa de ossibus disputatione, in qua Heynium adortus in Epistolis mythologicis 38-40. sive secundae editionis ep. 76-78. demonstrare conatus est sola ossa femorum adipe tecta diis esse oblata, qui mos Hesiodo teste a celebrato illo Promethei dolo originem duxerit, eaque ossa
μηρία
et
μῆρα
ab Homero, non
μηροὺς
appellari. Aperuit Vossii errores Schneiderus in Lexico in v.
μηρίον
, cui assensus est censor Iliadis ab Heynio editae in Bibliotheca Germanica vol. XCIV. part. 1. p. 27. seq. quae censura separatim deinde edita est Berolini et Stettini a. 1805. in eandemque sententiam disputavit Nitzschius in commentariis ad Od. III. 456. Verissime Schneiderus. Iuvabit tamen de vocabulis istis omnique illa Vossii opinione paullo dicere explicatius. Ac
μηρίον
quidem proprie est os femoris,
μηρός
autem totum femur, i. e. os una cum carne qua est circumdatum. Sic etiam in hoc Herodoti III. 103.
κάμηλος ἐν τοῖσι ὀπισθίοισι σκέλεσι ἔχει τέσσερας μηροὺς καὶ γόνατα τέσσερα
. Nimirum in quoque pede duo femora duoque genua numerat. Coxendix enim cameli longior quam equi est, in quo ossa non pauciora nec femora quam in camelo sunt, sed non ut separatum femur conspicua coxendix.
Μηροί
autem pluralem habent etiam neutrius generis
μῆρα
, significatione congruentem cum vocabulo
μηρία
. Itaque obtinuit, ut, quum haec tria nomina in sacris promiscue de femore victimae usurparentur, non dicerentur
μηρία
et
μῆρα
de vivis sive hominibus sive aliis animantibus, sed
μηροί
. Legitur quidem in carmine quod inter Theocritea est XXV. v. 269. de Hercule leonem Nemeaeum sufflocante
πλευρῇσί τε μῆρ᾽ ἐφύλασσον
. Quae verba non mirum est explicata esse ineptissime, quia omni sensu carent. Egregie quid requireretur perspexit Briggsius,
μηροισί τε πλεύρ' ἐφύλασσον
. Apud Bionem in lamentatione Adonidis v. 84. ubi unus Amorum
μηρία λούειν
Adonidis dicitur, vereor ne scribendum sit
ὃ δὲ μηρὸν λούει
. Sed etsi et
μηρία
et
μῆρα
proprie nihil nisi ossa significant, tamen non est ab usu horum vocabulorum carnium notatio exclusa, in quam rem non ambiguum documentum Schneiderus attulit illud quod refert Athenaeus IV. p. 154. B. ex Posidonio,
τὸ δὲ παλαιόν φησιν ὅτι παρατεθέντων κωλήνων τὸ μηρίον ὁ κράτιστος ἐλάμβανεν, εἰ δέ τις ἕτερος ἀντιποιήσαιτο, συνίσταντο μονομαχήσοντες μέχρι θανάτου
. Quo loco usus est Eustathius p. 1606, 13. ut ostenderet
ὅτι οὐ νῶτα μόνον, ἀλλὰ καὶ μῆρα ἦν περισπούδαστα
. Quod si, ut Schneiderus docuit, non solum Homerus in sacris promiscue
μηρία, μῆρα, μηρούς
dicit, sed etiam apud alios scriptores
μηροί
diis sacrificari perhibentur, ut apud Sophoclem Ant. 1011. et saepius apud Pausaniam, veluti I. 24, 2. II. 10, 1. 5. 11, 7. V. 13, 8. 9. apertum est aut
μηροὶ
non proprie dici, si sola sunt ossa intelligenda, aut
μηρία
non proprium significatum retinere, si, quemadmodum apud Posidonium, os cum sua carne eo vocabulo comprehenditur. Tradunt enim grammatici
μηρία
esse
τὰ μηριαῖα ὀστᾶ
, ut Εtym. Μ. p. 585, 22. Quod Apollonius in lexico Homerico dicit,
μηρία, οὐχ ὡς ἡμεῖς, ἀλλὰ τὰ ἐκ τῶν μηρῶν ἐξαιρούμενα καὶ ἱεροθυτούμενα ὀστᾶ
(omnino enim
ὀστᾶ
ex Hesychio addendum), non indigere arbitror correctione quam Vossius p. 373. fecit, pro
οὐχ ὡς ἡμεῖς
scribi volens
οὐχ οἱ μηροί
, sed hoc dicere puto lexicographum, non usurpare Homerum eam vocem sic uti vulgo
μηρίον
bestiae mactatae os cum carne sua dicatur. Paullo aliter distinguit scholiastes Dionysii Thracis in Bekkeri Anecd. p. 856, 11.
καὶ τὸ μηρίον διάφορον· μηρία γὰρ τὰ ἐναγιζόμενα τοῖς θεοῖς, μηροὶ δὲ τὰ μὴ οὕτως ἔχοντα
. Εt Etym. Μ. p. 585, 43.
διαφέρει γὰρ τὸ ἀρσενικὸν τοῦ οὐδετέρου, ὅτι τὸ μὲν ἀρσενικὸν ὁ ποιητὴς τίθησι καὶ ἐπὶ τῶν ἁγιαζομένων, ὡς τὸ “μηροὺς ἐξέταμον,” καὶ ἐπὶ τῶν ἀνθρωπείων, “μιάνθην αἵματι μηροί,” τὸ δὲ οὐδέτερον ἐπὶ τῶν ἁγιαζομένων, ὡς τὸ “αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρ' ἐκάη”
Ex his efficitur, nomina ista nihil ad rem facere, neque ex iis quidquam aut de nudis ossibus, aut de lumbis cum ipsa carne combustis posse colligi. At diserte testari putatur Hesiodus sola diis ossa esse oblata. Nam is quum in Theogonia v. 538. de Prometheo dixisset
τῷ μὲν γὰρ σάρκας τε καὶ ἔγκατα πίονι δημῷ ἐν ῥινῷ κατέθηκε, καλύψας γαστρὶ βοείῃ· τῷ δ᾽ αὖτ᾽ ὀστέα λευκὰ βοὸς δολίῃ ἐπὶ τέχνῃ εὐθετίσας κατέθηκε, καλύψας ἀργέτι δημῷ·
mox v. 556. addit
ἐκ τοῦ δ᾽ ἀθανάτοισιν ἐπὶ χθονὶ φῦλ᾽ ἀνθρώπων καίουσ᾽ ὀστέα λευκὰ θυηέντων ἐπὶ βωμῶν
. Dicatne hic id quod voluit Vossius an non dicat, aliunde certe quam ex eo colligi debet, quod
ὀστέα λευκά
appellat. Est enim illud perpetuum epitheton, quo utuntur poetae etiam ubi non potest de nudis ossibus cogitari, ut Il. XVI. 346.
τὸ δ᾽ ἀντικρὺ δόρυ χάλκεον ἐξεπέρησεν νέρθεν ὑπ' ἐγκεφάλοιο· κέασσε δ᾽ ἄρ᾽ ὀστέα λευκά
. Od. XI. 219.
ἀλλὰ τὰ μέν τε πυρὸς κρατερὸν μένος αἰθομένοιο δαμνᾷ, ἐπεί κεν πρῶτα λίπῃ λεύκ᾽ ὀστέα θυμός
. At, etiamsi epitheton eripuimus, res ipsa quam narrat Hesiodus ita pro Vossii opinione pugnare videtur, ut censor ille in Bibliotheca Germanica, quoniam Meconae illud Promethei sacrificium perhibetur factum esse, ritum illius loci proprium describi, non morem commemorari communem universae Graeciae existimaret. Id vero non credo eum cuiquam persuasisse: aperte enim obstat quod
ἐπὶ χθονὶ φῦλ᾽ ἀνθρώπων
ossa diis sacrificare poeta dicit. Et tamen, ut rectissime monet Nitzschius, non est credibile diis, quos hominum simillimos esse antiquitas credebat, ea esse oblata quae nemo convivis suis ad epulandum apponeret. Poterit, nisi fallor, hic nodus interpretando solvi. Nam tota haec de Promethei doloso sacrificio fabula eo videtur consilio excogitata esse, ut ostenderetur, cur institutum esset osseas potissimum partes hostiarum, lumbos et coxendicem, diis consecrare. Quum enim qui sacrificabant ipsi quoque partem hostiae et maximam quidem vindicarent, diis dabant ea quae instar aliquod essent totius victimae, ideoque componerentur ex ossibus, carne, adipe, visceribus. Ossa igitur ea principalem locum tenebant, quae et ipsa essent validissima ac fortissima et plurimam optimamque carnem haberent. Ea ex corpore victimae exsecabant: id enim significari, quum
μηροί
νel
μηρία ἐκτέμνεσθαι
dicuntur, perspexit Nitzschius. Veri igitur simillimum est coxendicem cum carne adhaerente esse combustam. Idque colligi posse videtur ex his Eustathii, haud dubie bonos auctores secuti, p. 134, 25.
ἔκαιον δὲ “δίπτυχα ποιοῦντες,” ἤγουν δίπλωμα τῇ πρὸς ἀλλήλους ἐπιθέσει τῶν μηρῶν, ἢ μάλιστα διπλοῦντες ἐν αὐτοῖς τὴν κνῖσαν. ἦν γὰρ σπουδὴ ὁλοκαυτωθῆναι τοὺς μηροὺς λαμπρῷ καταφλεχθέντας πυρί, ὡς εἴγε μὴ τοῦτο ἀπέβαινεν, ἀπαίσιον ἦν τοῖς Ἕλλησι τὸ γινόμενον, καὶ οὐκ ἐδόκουν καλλιερεῖν, ὁπηνίκα κατὰ τὴν τραγῳδίαν οἱ “μηροὶ καταρρυεῖς καλυπτῆς ἐξέκειντο πιμελῆς.” καὶ οὕτω μὲν τοὺς μηροὺς ὡς τι τίμιον ὡλοκαύτουν, ἐξαιροῦντες ἀπὸ τῶν ἄλλων τοῦ ζώου μερῶν, διὰ τὸ συντελεῖν τοῖς ζῴοις εἰς βάδισιν τε καὶ εἰς γένεσιν τῇ προέσει τοῦ σπέρματος. τῶν δὲ λοιπῶν τοῦ ζώου μελῶν μικρά τινα ἐκτέμνοντες, οἷόν τινας ἀπαρχὰς τοῦ ὅλου ζώου, ἐπετίθουν αὐτὰ τοῖς διπτύχοις, καὶ αὐτὸ ὠμοθετεῖν ἐκάλουν, τὸ τοῖς μηροῖς ὠμὰ πάντοθεν ἀκρωτηριάζοντας κρεάτων ἐπιτιθέναι τμήματα, ὡς δοκεῖν, κατὰ τοὺς παλαιούς, ὅλα οὕτω τὰ μέρη τοῦ ἱερείου καρποῦσθαι
. Comparari cum his potest scholiastes Ambrosianus ad Od. III. 470.
καλῶς ἀπὸ πάντων τῶν μερῶν τοῦ ζώου κόπτοντες ἐκάλυπτον τὰ κεκομμένα ἐν πιμελαῖς, μιᾶς κειμένης ἄνωθεν, ἄλλης δὲ κάτωθεν· ἃ καὶ δίπτυχα ὠνόμασαν· καὶ ἔθυον αὐτά, ἐπεὶ οὐκ ἦν ὅλον παντελῶς θύειν διὰ τὸ καὶ αὐτοὺς μέλλειν εὐωχεῖσθαι ἐκ τοῦ θυομένου. ἔκοπτον γοῦν ἐξ ὅλων τῶν μερῶν, ἵνα δοκῇ τὸ ὅλον θύεσθαι καὶ μὴ νομίζηται ἡ θυσία κολοβή
. Adde schol. ad Euripidis Phoen. 1256. ed. Matth. et Photium in v.
μασχαλίσματα
. Pausanias II. 10, 1. Herculem ab Sicyoniis partim ut deum, partim ut heroem coli narrans,
καὶ νῦν ἔτι, inquit, ἄρνα οἱ Σικυώνιοι σφάξαντες καὶ τοὺς μηροὺς ἐπὶ τῷ βωμῷ καύσαντες τὰ μὲν ἐσθίουσιν ὡς ἀπὸ ἱερείου, τὰ δὲ ὡς ἥρων τῶν χρεῶν ἐναγίζουσιν
. Apertum est autem, quum exciduntur femina, id et liberalius fieri posse et illiberalius. Nec mirandum, si sacerdotes, cui hominum generi quotidiano usu vilescere solet sacrorum religio, optimas carnium partes sibi servare didicerunt. Praeterea, ut Athenaeus dicit VIII. p. 364. Ε.
καὶ θύοντες μὲν τοῖς θεοῖς, ὀλίγιστα εἰς τὰς θυσίας καὶ τὰ τυχόντα δαπανῶμεν
, testem adhibens Menandrum in
Μέθῃ
, cuius versus tractavi in Opusc. IV. p. 385. seqq. Alia in hanc sententiam attulit Dobraeus ad Aristophanis Plutum v. 1115. Quod si quorum in hoc genere avaritia et illiberalitas a comicis perstringitur, quis non videt eos rem vehementer exaggerare? Vt Pherecrates in
Αὐτομόλοις
apud Clementem Alex. Strom. VII. p. 846. cuius laceri versus sic integrandi esse videntur,
ὅτε τοῖσι θεοῖς θύετε, πρώτιστ᾽ ἀποκρίνετε *τοῖς ἱερεῦσιν* τὸ νομιζόμενον· *κἄπειθ᾽* ὑμῖν (αἰσχύνη τοι τὸ κατειπεῖν) οὐ τὼ μηρὼ περιλέψαντες μέχρι βουβώνων *κρέα πάντα* καὶ τὴν ὀσφὺν κομιδῇ ψιλήν, λοιπὸν τὸν σπόνδυλον αὐτὸν ὥςπερ *οἴνῃ* ῥινήσαντες νέμεθ᾽ ὡςπερ τοῖς κυσὶν ἡμῖν· εἶτ᾽ ἀλλήλους αἰσχυνόμενοι θυλήμασι κρύπτετε πολλοῖς;
Eubuli autem versus in Semele, quos eodem loco affert Clemens, ita scribendi sunt,
πρῶτον μέν, ὅταν ἐμοί τι θύωσίν τινες, θύουσιν αἷμα, κύστιν· οὐ μὴ καρδίαν, μηδ᾽ ἐπιπόλαιον. οὐκ ἐγὼ γὰρ ἐσθίω γλύκιον οὐδὲν μηρίων;
Menander
Δυσκόλῳ
οἱ δὲ τὴν ὀσφὺν ἄκραν καὶ τὴν χολὴν ὀστᾶ τ᾽ ἄβρωτα τοῖς θεοῖς ἐπιθέντες, αὐτοὶ τἄλλα καταπίνουσ' ἀεί
. Incertus poeta apud Clementem VIII. Strom. p. 719. (851.) et Porphyrium de abstinentia II. p. 207. et Cyrillum contra Iulianum IX. p. 306.
τίς ὧδε μῶρος καὶ λίαν ἀνειμένως εὔπιστος ἀνδρῶν, ὅςτις ἐλπίζει θεοὺς ὀστῶν ἀσάρκων καὶ χολῆς πυρουμένης, ἃ καὶ κυσὶν πεινῶσιν οὐχὶ βρώσιμα, χαίρειν ἀπαρχῇ καὶ γέρας λαχεῖν τόδε;
Hermippus apud scholiastam Aristophanis ad Aves v. 1406.
ἀνάπηρά σοι θύουσιν ἤδη βοίδια, Λεωτροφίδου λεπτότερα καὶ Θουμάντιδος
. Haec omnia tantum abest ut ostendant sola ossa diis sacrificata esse, ut prodant carnis plus quam fas esset resectum esse ab iis qui eam ipsi comedere malebant. Neque, opinor, si nihil nisi ossa accepissent dii, quereretur apud Aristophanem in Pluto v. 1129. esuriens Mercurius
οἴμοι δὲ κωλῆς ἧς ἐγὼ κατήσθιον
, nec diceret mox v. 1137.
εἴ μοι πορίσας ἄρτον τίν' εὖ πεπεμμένον δοίης καταφαγεῖν καὶ κρέας νεανικὸν ὧν θύεθ᾽ ὑμεῖς ἔνδον
. Nam quod scholiastes ad versum 1129. dicit,
διαβάλλει οὖν ὡς ὀστέα τοῖς θεοῖς προςφέροντας
, non alio spectare videtur, quam ad partes eas hostiarum, quae plus ossium quam carnis habent. Omnino autem illa scholiastae explicatio neque cum praecedentibus neque cum sequentibus bene conciliari potest. Itaque etiam in Pace v. 1020. non de solis ossibus locutus videtur poeta, quum scriberet
ἀλλ᾽ εἴσω φέρων, θύσας, τὰ μηρί᾽ ἐξελὼν δεῖρ᾽ ἔκφερε, χοὔτω τὸ πρόβατον τῷ χορηγῷ σώζεται
. Quare ne apud Homerum quidem
πίονα μηρία
, aut
μηρία πιότατα ταύρων τε καὶ αἰγῶν
apud Lucianum in Timone c. 9. aut
πιανθέντα μηρία
apud Theocritum XVII. 126. propter adipem, quo involvebantur, sed propterea, quod pinguium hostiarum essent, dici videntur. Ex his consequitur non magnopere vituperandum esse Nonnum, qui sacrum, quod in tertio libro Odysseae descriptum est, imitatus V. 21. scripserit
καὶ εὐφνέων κρέα μερῶν ὠμὰ διατμήξας ἐκαλύψατο δίζυγι δημῷ, μιστύλλων κατὰ βαιόν
, licet ille minus accurate veterem morem expresserit. Interdum etiam homines famelici quae diis destinata essent sibi ipsis auferebant, in quam rem scriptum est epigramma Automedontis in Anthol. Pal. vol. II. p. 409. Ceterum non possum silentio praeterire duo argumenta, quae sententiae suae firmandae caussa attulit Vossius. Quorum alterum p. 375. ridiculum est, canem, a cuius facto Cynosarges nomen habeat, ossa quidem duo adipe involuta asportare, non autem si caro integra adhaesisset, potuisse. Alterum autem plane hue non pertinet, quod p. 377. attigit, Mercurium in hymno Homerico v. 137. combussisse
οὐλόποδ᾽, οὐλοκάρηνα
, quod ille fecisse dicitur, ne furti ullum superesset vestigium. Neque vero probari posse arbitror, quod idem Vossius p. 372. in his Apollonii Rhodii II. 698.
ἐκ δέ νυ πάντων εὐαγέως ἱερῷ ἀνὰ διπλόα μηρία βωμῷ καῖον
, de ossibus duplici adipe involutis, quod etiam aliis placuit, interpretatur. Aperte enim ipsa verba ostendunt duo ex quaque hostia femora intelligi. Ceterum quod Aeschylus
μακρὰν ὀσφύν
dicit, caussa haec est, quod ea pars etiam caudam comprehendebat: unde apud Clementem Eubulus
αὐτοῖς δὲ τοῖς θεοῖσι τὴν κέρκον μόνην καὶ μηρόν, ὥςπερ παιδερασταῖς, θύετε·
quod non ex omni parte intellexisse videtur Vossius p. 373. Itaque inutilis est Reisigii coniectura
χαμ' ἄκραν ὀσφύν
.
499.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-562
πυρώσας:
πυράσας
Lips. Aug.
500.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-563
θνητούς:
θνητά
, superscripto
ούς
, Vit.
500.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-564
φλογωπὰ σήματα: Ad
φλογωπὰ σήματα
quod attinet, v. Valcken. ad Phoen. 1261. et Musgr. ad eiusdem fabulae v. 1290. 1291.
501.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-565
ἐξωμμάτωσα:
ἐξωμάτωσα
Lips.
501.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-566
ἐπάργεμα: Eustathius p. 427, 37.
ἀργὸν γὰρ τὸ λευκόν. ὅθεν καὶ ἐπάργεμον πάθος ὀφθαλμοῦ τὸ κοινῶς λεγόμενον λεύκωμα, ὡς που καὶ Αἰσχύλος παραδηλοῖ
. Idem p. 1430, 60.
καὶ ἄργεμος, νόσος ὀμμάτων ἀφ' οὗ ἄργεια κατὰ Δίδυμον τὰ ἐπὶ ὀφθαλμῶν λευκώματα, ὧν μνήμη τῷ Αἰσχύλῳ ἐν τῷ “πρόσθεν ὄντ᾽ ἐπάργεμα.”
502.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-567
δὴ ταῦτ'· ἔνερθε:
δὴ ταῦτ᾽ ἔνερθεν
Lips.
δὴ ταῦτα ἔνερθεν
G.
δῆτ᾽ ἔνερθε
, a rec. manu ad priorem vocem
α
, ad alteram
υ
superscripto, Vit.
503.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-568
κεκρυμμέν':
κεκομμένα δ'
sic Lips.
κεκρημένα
Aug.
504.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-569
504.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-570
χρυσόν τε τίς:
χρυσὸν δὲ τίς
M. G. Vit. Lips. aliique et Ald. Turn.
χρυσὸν τὲ τὶς
Rob.
506.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-571
οἶδα:
οἶδ᾽ εἰ μὴ
Vit. et alii nonnulli.
506.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-572
507.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-573
μύθῳ:
λόγῳ
Lips. Vind. 1. 4. sed in Lips. superscriptum
μύθῳ
.
507.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-574
πάντα:
πάντα
G. Vit. Lips. Aug. aliique et edd. vett.
ταῦτα
M. Arund. Cantabr. 2. Ven. 1. Bess.
507.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-575
507.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-576
μάθε:
μάθοις
G. Vit. aliique nonnulli, sed in G. superscriptum
μάθε
.
509.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-577
μὴ νῦν:
μὴ νῦν
Scaliger et Porsonus.
512.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-578
ἰσχύσειν:
ἰσχύσει
Μ. G. sed in M. secunda manus
ν
adscripsit.
513.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-579
πω:
που
, superscripto
ω
, Lips. Vnde
πουω
Aug.
514.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-580
κρᾶναι:
κράναι
Lips. Aug.
514.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-581
515.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-582
καμφθεὶς:
καμφθεὶς
, post
κ
superscripto a sec. manu
ρ
, Μ.
515.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-583
515.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-584
φυγγάνω:
φυγγανῶ
G. cum glossa
ἐκφευξούμαι
, et Vind. 1. 3. V. ad v. 527.
θιγγάνω
Lips. Aug.
518.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-585
Ἐρινύες:
ἐρινύες
Μ. Ceteri quod sciam libri
ἐριννύες
.
519.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-586
ἄρα Ζεύς:
ἄρα ζεὺς
Μ. Vit. Lips. Aug. Ven. 1. 2. Bess.
ἆρα ζεὺς
G. aliique et Rob.
ἆρ᾽ ὁ ζεὺς
Ald.
ἄρ᾽ ὁ ζεὺς
Ven. 3. Turn.
520.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-587
ἐκφύγοι γε:
ἐκφύγοι γε
M. Rob. Turn.
ἐκφύγοιτε
Ald.
ἐκφύγοιτο
G. Lips. Aug. et pauci alii.
ἐκφύγῃ γε
Vit. aliique.
ἐκφύγῃ τε
nonnulli.
521.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-588
πλὴν ἀεὶ κρατεῖν:
πρὶν ἀεικρατεῖν
Μ.
522.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-589
τοῦτ᾽ οὐκ ἂν ἐκπύθοιο:
τοῦτ᾽ οὐκ ἂν οὖν
(
οὐκ ἂν δὴ
Μ.)
πύθοιο
Μ. edd. vett.
οὖν
omittunt G. Vit. Lips. Aug. Colb. 1. Par. E. Vind. 2. Brunckius
τοῦτ᾽ οὐκέτ᾽ ἂν πύθοιο
, non monito lectore. Id Vind. 1. 3. habent, atque in Colb. 2. Cantabr. 1. 2. scriptum
οὐκ ἔτ᾽ ἄν
. Diu est quum utramque scripturam a metricis profectam, Aeschylum autem
τοῦτ᾽ οὐκ ἂν ἐκπύθοιο
scripsisse credidi. Idque postea repertum est in Ven. 3.
522.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-590
μηδὲ:
μὴ δὲ
M. G. Lips. Aug.
524.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-591
τόνδε δ᾽ οὐδαμῶς:
τόνδ᾽ οὐδαμῶς
G. Vit.
526.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-592
ὅσον μάλιστα:
ὅσον τάχιστα
Par. L. Cantabr. 1.
527.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-593
δύας:
δύας
Μ. aliique et Ald. Turn.
βίας
G. Vit. Lips. Aug. aliique et Rob.
527.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-594
ἐκφυγγάνω:
ἐκφυγγάνω
Vit. Lips. Aug. In M. prius scriptum fuit
συφυγγάνω
, quod eadem manus in
ἐκφυγγάνω
mutavit.
ἐκφυγγανῶ
G. Vind. 1. 3. Antiatticista in Bekkeri Anecd. p. 95, 17.
ἐκφυγγάνω· Δίφιλος Εὐνούχῳ
.
528.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-595
μηδάμ᾽ ὁ πάντα:
μὴδ᾽ ἅμ᾽ ὁ πάντα
Lips.
μὴδ᾽ ἅμὰ πάντα
Aug.
529.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-596
θεῖτ':
θεῖτο
M. Vit. aliique et Ald.
530.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-597
ἐλινύσαιμι:
ἐλινύσαιμι
M. Vit. Rob.
ἐλλίνεσαιμι
G.
ἐλίνεσαι
Lips. Aug.
λυμανέαν
Ald. Turn.
530.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-598
531.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-599
θοίναις ποτινισσομένα:
θοίναις ποτινισομένα
Μ.
ποτινισσομένα θοίναις
Lips. Aug.
532.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-600
532.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-601
Ὠκεανοῦ: Codices et Ald. Rob.
Ὠκεανοῦ
. Ex Turnebi editione manavit
Ὠκεανοῖο
. Id non tenuissent editores, si cognitas habuissent leges huius Dorici metrorum generis. Blomfieldius rectius tacuisset quod sine iudicio scripsit Porsonus Hesychium hic legisse
Ὠκεανοῖο
. Nam sic ille,
Ὠκεανοῖο πόρον, τὸν ἀέρα, εἰς ὃν αἱ ψυχαὶ τῶν τελευτώντων ἀποχωροῦσιν
. Quae quid ad Aeschylum?
534.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-602
ἀλλά μοι τοῦτ': Omnes libri
ἀλλά μοι
. Deinde
τόδ' ἐμμένοι
G. Vit. ceterique plerique codices et Rob. Ita etiam M. sed ut
τ'
prius a manu secunda additum sit.
τόδε μένοι
Lips. Aug. Bess. Ald. Turn.
τόδ' ἐμμένει
Cantabr. 2. Par. F. K.
τόδ' ἐμμένη
Par. D.
μοι δ᾽ ἐμμένοι
Par. E. Quaesiverunt metri vitium critici in versu antistrophico. Sed neque iustam responsionem restituere potuerunt, et numeri potius stropham corrigendam esse ostendunt. Quare
ἀλλά
in
μάλα
mutavi,
τόδ
autem in
τοῦτ'
, idque etiam propterea praestat, quod
τόδε
fere ad sequentia refertur.
536.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-603
ἁδύ: Libri
ἁδύ
. Restitui Doricam formam.
536.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-604
θαρσαλέαις:
θαρσαλέαις
Lips.
537.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-605
τείνειν:
τείνειν
M. a prima manu: recentior priori syllabae
ε
, alteri
υ
superscripsit.
538.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-606
εὐφροσύναις:
εὐφροσύνῃ
, sed ab eadem manu superscripto
αις
, Vit.
539.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-607
δερκομένα:
δερκομένα
M. G. Vit. Lips. Aug. Cantabr. 1. Ven. 2. Par. A. B. C. N.
δερκομένη
editiones.
540.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-608
μόχθοις:
μόχθοις
ultimis duabus litteris a sec. manu M. Metra ostendunt deesse hic quattuor syllabas paeonem tertium efficientes. Excidisse videtur adverbium crudeliter vel immiserabiliter significans.
542.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-609
γνώμᾳ:
γνώμᾳ
M. et Mosq. 1.
γνώμῃ
G. Vit. Lips. Aug. edd. vett. Sciens ignaris verae scripturae
αὐτόνῳ γνώμᾳ
adnumeror. V. ad v. 534.
542.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-610
σέβει:
σέβη
vel
σέβῃ
libri.
543.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-611
θνητοὺς:
θνητούς
Lips. superscripto
ο
, et ceteri.
θνητοῖς
Ald. Rob.
544.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-612
ἄχαρις χάρις:
ἄχαρις
(non χάρις)
ἄχαρις
Μ.
χάρις ἄχαρις
ceteri.
ἄχαρις χάρις
primus Turnebus. Alio sensu Plutarchus de Socratis genio p. 583. F.
καὶ μὴν οὐδὲ ἀργόν, ἔφη, καθισόμεθα φρουροῦντες οἴκοι τὸν πλοῦτον· ἄχαρις γὰρ ἂν οὕτως ἡ χάρις καὶ ἄτιμος ἡ κτῆσις
. Aeschylus, ut hic, sic Agam. 1510. Choeph. 40.
544.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-613
εἰπέ, ποῦ τις ἀλκά: Plene interpunxi ante
ὦ φίλος
. Nam quod Blomfieldio placet,
ὅπως
cum
εἰπέ
construendum esse, sententiam praebet alienam ab huius loci ratione. Tantum abest enim ut chorus expediri sibi velit quomodo homines ingrati esse potuerint, ut id in illa eorum imbecillitate non posse non ita esse ipse fateatur. Scholiastarum alii
ὅπως
per
ἐπεί
explicant, alii vel interpretantur
φέρε
per
σκόπει
, vel intelligi hoc verbum volunt. Et profecto haec debet in his verbis sententia esse, en, ut ingrata gratia est. Recte
εἰπὲ ποῦ τίς ἀλκά
cum duplici interrogatione Vit.
εἰπὲ ποῦ τις ἀλκά
M. G. et Lips. in quo fuerat
ἀλκή
: male lectis litteris
εἰπὲ ποῦ τις ἀλληλὰ
Aug.
εἰπέ που τις
Ald. Rob.
εἰπέ που τίς
Turn. quod ineptissime dictum.
545.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-614
546.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-615
ὀλιγοδρανίαν:
ὀλιγοδρανίαν
Μ. G. aliique.
ὀλιγοδρανειαν
Vit.
ὀλιγοδρανίᾳ
Lips. Aug. edd. vett.
ὀλιγοδρανοῦσαν
non in G. est, sed commemoratum a Turnebo.
546.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-616
ἄκικυν:
ἄκικυν
ultimis tribus litteris a sec. manu M.
547.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-617
ᾧ: Quoniam in antistrophico versu libri habent
καὶ λέχος σὸν ὑμεναίουν
, erat quum putarem
ἰσόνειρον
ex interpretatione receptum esse pro
ὑπνόνειρον
. Sic enim talia explicant grammatici, similiterque in Choeph. v. 316.
ἰσόμοιρον
male scriptum est pro
ἀντίμοιρον
. Atque iussit ita scribi Reisigius in enarratione Oed. Col. ad v. 186. Nihil valet ad defendendam productam in
ἰσόνειρον
primam syllabam comparatum a Dindorfio
ἰσόθεος
, nec Pindari
ἰσοδαίμων
accipio. Sed ut antistrophicum potius versum emendemus numerorum ratio admonet, quae versum Anacreonteum eo magis commendat, quod, si hi trochaei essent, parum scite
καὶ
in antistrophico versu graviorem ictum haberet.
ᾧ
in litura, a sec. manu scripto, ut sub litura
o
apparere videatur, M. G.
ᾧ
, superscripto
ς
, Lips.
αἷς
Colb. 1. Bess. Ald.
ὃ
Rob. Turn. Omittit hoc pronomen Vit.
548.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-618
ἀλαὸν * δέδεται*: Deesse verbum post
ἀλαὸν
Brunckius vidit. Intercidisse autem tale quale
δέδεται
est, quod posui, non solum metra, sed oratio quoque arguit, quae si
ἐστὶ
intelligendum esset, quod supplent scholiastae, prosae quam poesi esset similior. Vel hanc ob caussam non potest admitti quod Dindorfius Aeschylum scripsisse putat,
ἀλαὸν γένος ἐμπεποδισμένον; οὔποτε θνατῶν τὴν Διὸς ἁρμονίαν ἀνδρῶν παρεξίασι βουλαί
.
548.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-619
οὔπως: Libri
οὔποτε
, quod non dubitavi in
οὔπω
mutare, metri antistrophici indicio.
550.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-620
θνατῶν:
θνητῶν
G. Quum in antistrophico versu iambus sit, vereor ne
βροτῶν
scribendum sit.
551.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-621
ἔμαθον τάδε σὰς:
ἔμαθον δὲ τὰς σὰς
Vit.
552.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-622
διαμφίδιον: Hesychius
διαμφίδιον μέλος, ἀλλοῖον, διαπαντὸς κεχωρισμένον· ἀμφίς γὰρ χωρίς· Αἰσχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ
. Ne quis in articulo haereat, aut
τὸ διαμφίδιον
putet pro
διαμφιδίως
dici, qua Theocrito familiari ratione loquendi non utuntur tragici, moneo, poetam, quum dicere in animo haberet
τὸ διαμφίδιον δέ μοι μέλος προςέπτα, ὅτε ὑμεναίουν
, in medio explicandae sententiae caussa inserere
τόδ', ἐκεῖνο δέ
. Vsurpatum
διαμφίς
Dionysio periegetae v. 5. 903. 1136.
552.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-623
553-554.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-624
τόδ', ἐκεῖνό θ᾽, ὅτ᾽ ἀμφὶ λουτρὰ καὶ λέχος σὸν:
τόδ' λουτρὰ καὶ
omittit Lips. in quo praecedens versus ultimus paginae est.
ἐκεῖν᾽ ὅτε τότ'
Μ.
ἐκεῖνό τε, ὅτ'
G.
ἐκεῖνό τε ὅ,τ᾽
Colb. 2.
ἐκεῖν᾽ ὅτ'
Vit. aliique.
ἐκεῖν᾽ ὅτε τ'
Ven. 2. aliique.
ἐκείνωτε ὅτ'
Ald.
ἐκεῖνογε ὅτ'
Rob.
ἐκεῖνό θ' ὅ,το
Victorius.
ἐκεῖνό θ' ὅτ'
Brunckius.
λουτρὰ καὶ λέχος σὸν
M. Vit. aliique et Rob.
λοετρὰ καὶ λέχος σὸν
(
σοι
G.) G. Par. B. Bess. Ald.
λουτρά τε καὶ λέχος σὸν
Cantabr. 1.
λοετρά τε καὶ λέχος σὺν
Turn. Mutavi haec ita ut cum strophico versu congruerent. Non habeo fidem Photio dicenti
ὑμεναιοῦν, τὸ ᾄδειν τὸν ὑμέναιον καὶ συνάπτειν τὸν γάμον
, sed prius illud
ὑμεναιεῖν
dici analogia postulat. Quod apud Aristophanem est in Pace v. 1076. 1112.
πρίν κεν λύκος οἶν ὑμεναιοῖ
, recte explicat scholiastes
εἰς γάμους ἄγοιτο
. Eodem modo Theocritus XXII. 179.
ὑμεναιώσουσι δὲ κούρας τάςδε
.
555.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-625
ἰότατι:
ἰότατι
M. Vit. aliique.
ἰότητι
G. Lips. Aug. edd. vett.
555.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-626
555.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-627
ὅτε τὰν:
ὅτε τὴν ὁμοπάτριον
post
ἕδνοις ἤγαγες Ἡσιόναν
, duorum versiculorum sedibus permutatis, Ald. Rob. Turn.
τὰν
, superscripto
η
, Lips. Id negligentius adspectum fecit ut in Aug.
τ'
scriberetur.
556.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-628
ἄγαγες:
ἤγαγες
G. Lips. Aug. Ald. Turn.
ἄγαγες
M. Vit. aliique et Rob.
556.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-629
Ἡσιόναν:
Ἡσιόναν
etiam M. sed ut recentior manus
η
ex
α
fecerit.
Ἡσιόναν
, superscripto
η
, Lips.
Ἡσιόνην
in litura G. De Hesiona nihil constat, nisi quod Tzetzes ad Lycophr. 1283. narrat, ex illa vel Axiothea Prometheo natum esse Deucalionem. Scholiastarum Aeschyli alii eam Oceani et Tethyis filiam fuisse commenti sunt,
ὁμοπάτριον
eam chori dici existimantes, alii sororem Promethei illo nomine vocari intellexerunt. Apud scholiastam Euripidis ad Phoen. 1129. ed. Matth. Hesiona ex Atlante mater est Electrae. Sapienter vero, quisquis ille fuit, qui Hesionam Promethei uxorem fecit. Compositum enim videtur hoc nomen ex iis verbis ex quibus sunt
ἵημι
et
ὄνησις
, ut significetur quae utilitates mittit.
557.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-630
πιθὼν:
πείθων
a pr. manu M. Recentior manus
πιθὼν
fecit.
ποθῶν
, superscriptο
ι
, Vit.
558.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-631
λεύσσειν:
λεύσειν
G. Vit. et a pr. manu M.
559.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-632
χαλινοῖς:
χαλινοῖσιν
M. Vit. Lips. aliique et Ald. Rob.
χαλινοῖσι
G.
559.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-633
ἐν πετρίνοισιν:
ἐν πετρίνοισι
, superscripto a sec. manu
τοῖς ὀρείοις
, Μ.
ἐν πετρίνοισι
, addito minutis litteris
τοῖς ὀρείοισι
, superscripto
τοῖς ὀρεινοῖς
, ad
πετρίνοισι
autem
ὀρείοις
, Vit.
ἐν πετρίνοισι τοῖς ὀρείοις
Lips. Aug. aliique et Ald. Rob.
ἐν πετρίνοισιν ὀρείοις
alii.
πετρίνοισι τοῖς ὀρείοις
, omisso
ἐν
, et facta correctione
πέτρῃσι
, G.
ἐν πετρίνοισι τοῖσιν ὀρείοις
Turn. Codicis M. scripturam dedit Victorius.
560.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-634
ἀμπλακίας:
ἀμπλακίας
M. G. Vit. Lips. Aug. aliique.
ἀμπλακίης
quattuor Vind. et edd. vett.
561.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-635
ποινὰς:
ποινὰς
M. aliique et Ald.
ποινᾶς
Vit. Aug. aliique et Turn.
ποινὰς
Par. E.
ποινᾶς
Rob. et a pr. manu G.
561.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-636
ὀλέκει:
ὀλέκεις
atque ita a sec. manu G.
ὀλέκῃ
Par. E.
ὀλέσῃ
Colb. 2. Ceteri
ὀλέκῃ
vel
ὀλέκη
. Gravius verbum
ὀλέκει
comprehendit in se
τίνεις
.
561.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-637
ὅπῃ:
ὅποι
M. G. Ven. 3. Ceteri recte
ὅπῃ
, quod etiam Vit. e correctione primae manus habet, quae prius
ὅπου
scripsisse videtur.
562.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-638
γῆς:
γῆς ἀ
Ven. 3. Vind. 1.
γῆς
Vit. Lips. Aug. aliique.
γᾶς
M. G. edd. vett.
563.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-639
ἔα ἔα, ἦ ἔα·:
ἔα ἔα, ἔα ἔα
Vit. Lips. Ald. Rob. et sic etiam M.
ἔα ἔα, ἔα ἔα
Turn.
ἔ, ἔ
Colb. 1. Par. H.
ἔα ἔα, ἔ ἔ
et
γρ. ἔα, ἔα
Par. B.
ἔ ἔ ἔ ἔ
G. pro his interiectionibus omnibus, superscripto
φεῦ φεῦ
.
564.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-640
με τὰν τάλαιναν:
α
mutatione facta a sec. manu M. Quid prima scripserit dispici nequit.
με τάλαιναν
M. Vit. G. edd. vett.
με τὴν τάλαιναν
Lips. Aug. Ven. 3. Cantabr. 2.
με τὴν τάλαιναν
Cant. 1.
564.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-641
οἶστρος:
οἴστροις
a pr. manu M. Recentior fecit
οἶστρος
.
565.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-642
ἄλευε δᾶ:
ἄλευ᾽ ἀ δᾶ
, litteris
λευ
in litura, circumflexo in
ἀ
a sec. manu addito, M.
ἄλευ᾽ ἢ δᾶ
adnotatum ex Par. N. memoratque
ἀ δᾶ
Turnebus.
ἀλευάδα
Lips. Aug. Cantabr. 1. Par. N. In Lips. supra scriptum
γρ. ἄλευ᾽ ὦ γᾶ
. G. Vit. edd. vett.
ἄλευ᾽ ἐ δᾶ
. Etym. M. p. 60, 8.
ἀλευάδα εἴρηται ὡς τὸ φεύδα. οἱ γὰρ Δωριεῖς τὴν γῆν δᾶν λέγουσι καὶ δίαν, ὡς καὶ τὸν γνόφον δνόφον. φεύδα οὖν φεύγη. οὕτως οὖν καὶ τὸ ἀλευάδα ἀλέου δᾶ, τοῦ δᾶ ἀντὶ τοῦ γῆ κειμένου
. Apertum est et
φεῦ δᾶ
ẹt
φεῦ γᾶ
scribendum esse: tum corrigendum est
οἱ γὰρ Δωριεῖς τὴν γῆν γᾶν λέγουσι καὶ δᾶν
. Vltima verba in Etym. MS. Augustano sic scripta,
φεύδα ἤγουν φεύγη. οὕτως καὶ τὸ ἀλευάδα, τὸ δῶ ἀντὶ τοῦ γᾶ
. Scholiastae et
ἄλευ᾽ ἐ δᾶ
legi referunt et
ἀλευάδα
, credo ex hac ipsa scriptura Argum Aleuae filium fuisse colligentes. Quod Schleusnero in adnotationibus ad Etym. M. in mentem venit
ἄλευε δᾶ
, id adscivit Dindorfius, eiecto
φοβοῦμαι
, quod post
δᾶ
legebatur, tres trimetros catalecticos exhibens. Tantum autem abest ut id metri forma postulet, ut hoc metri genus, quod natura sua catalecticum est, non aptum sit continuatae orationi, minimeque tali in loco, qualis hic est, pleno motus et agitationis. Quod autem ad monstruosum illud
ἄλευ'
attinet, abusus est Dindorfius docta et scita observatione Elmsleii, qui in Diarii classici fasc. XV. p. 218. et Photii adnotatione illa,
παῦ τὸ παῦσαι λέγουσι μονοσυλλάβως
et
παῦ παῦε
restituit Aristophani in Eq. v. 821. et
παῖ παῖε
in Pace v. 1119. Apertum est in vulgari sermone, si iteraretur
παῦε παῖε
, vel
παῖε παῖε
, non mirum esse, si id pronuntiabant
παῦ παῦε, παῖ παῖε
. At aliis in imperativis, iisque non iteratis, et in oratione familiaris sermonis levitatem vitante quis credat talia umquam esse usurpata? Blomfieldius Monkii monitu edidit
ἄλευε δᾶ
, ut haec verba,
ἄλευε δᾶ, φοβοῦμαι
, unum versum efficerent, quem praecederet dimeter iambicus. Sed ita descriptis versibus certo Aeschylus
ἄλευ᾽ ὦ δᾶ
praetulisset, antispasto et Bacchio coniunctis. Et sic Scholefieldius. His verbis,
ἄλευε δᾶ
, finiri trimetrum, et quod sequitur
φοβοῦμαι
delendum esse iam olim suspicatus sum, et delevit Dindorfius, de constructione conferri iubens quae Matthiae ad Euripidis Hec. 950. adnotavit. Omittunt autem
φοβοῦμαι
soli Vind. 2. 4. quod verbum post
δᾶ
ceteri libri omnes habent legitque Nicephorus in scholiis ad Synesium p. 400. C.
βούταν δὲ καλεῖ τὸν πανόπτην Ἄργον ὁ τραγικὸς Αἰσχύλος, ἤτοι βουκόλον, ὡς ἐπιστατοῦντα καὶ ἑπόμενον τῇ Ἰοῖ τῇ θυγατρὶ τοῦ Ἰνάχου. φέρει γὰρ αὐτὴν λέγουσαν οὑτωσί, “φοβοῦμαι τὸν μυριωπὸν εἰςορῶσα βούταν.”
Huius quidem non magna auctoritas est: nec dubitandum videtur quin
φοβοῦμαι
ab explicatore sit adiectum, qui in constructione haesitaret qua
εἰςορῶσα
εἰ
χρίει με οἶστρος
coniuncta sunt, quasi dictum esset
οἰστροῦμαι
. Confirmatur haec sententia eo quod alii constructionem, quam expedire nesciebant,
εἰςορῶσα
in
εἰςορῶ
mutato sibi correxisse visi sunt. Sentiens perturbari mentem suam Io, primo id simpliciter narrare incipit, media autem in narratione conspiciens simulacrum feri agitatoris clamat
ἄλευε δᾶ, τὸν μυριωπὸν εἰςορῶσα βούταν
. Suidas
ἄλευε. Ἴωνες τὸ φυλάξαι οὕτως λέγουσι. καὶ παροιμία “ἄλευ᾽ ἀπὸ μείζονος ἀνδρός.”
Conf. Zonaras p. 135. In proverbio quidem significationem medii habet
ἀλεύειν
. Apud Aeschylum ubi hoc verbum invenitur activum est, avertere significans.
566.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-643
εἰςορῶσα:
εἰσιδοῦσα
Lips. Aug. Ven. 3. Vind. 2. 4. et
γρ. εἰσιδοῦσα
Par. B.
εἰσορῶ
G. Vind. 1. 3. et Tzetzes in Exegesi Iliadis p. 153. cuius lacunosus locus, quem non ex omni parte recte explevit Welckerus in fragmentis Hipponactis p. 47. sic integrandus est,
τὸν δὲ Ἄργον εἶναι κύνα φασὶ κατὰ παντὸς τοῦ σώματος ὀφθαλμοὺς ἔχοντα καὶ φυλάττοντα τὴν Ἰὼ προςτάξει τῆς Ἥρας· ὃν ἀνεῖλεν Ἑρμῆς κελεύσει τοῦ Διός. ὅτι δὲ κύων ὁ Ἄργος, καὶ Ἱππῶναξ φησίν, Ἑρμῆ κύναγχα, Μῃονιστὶ Κανδαύλα. Αἰσχύλος δὲ οὐ κύνα πολυόφθαλμον τὸν Ἄργον, ἀλλὰ βουκόλον φησὶ λέγων ὡς ἀπὸ τῆς Ἰοῦς ἐν τῷ Προμηθεῖ τὸν μυριωπὸν εἰςορῶ βούταν. ὁ δὲ τὸν Αἰγίμιον γράψας ἄνθρωπον τοῦτον φησὶ τετρόφθαλμον, φύλακα τῆς Ἰοῦς παρὰ τῆς Ἥρας πεμφθέντα· λέγει δὲ οὕτωσί, καί οἱ ἔπι σκοπὸν Ἄργον ἔπεμπε κρατερόν τε μέγαν τε, τέτρασιν ὀφθαλμοῖσιν ὁρώμενον ἔνθα καὶ ἔνθα· ἀκάματον δέ οἱ ὦρσε θεὰ μένος, οὐδέ οἱ ὕπνος πῖπτεν ἐπὶ βλεφάροις, φυλακὴ δ᾽ ἔχεν ἔμπεδος αἰεί
. Hi ex Aegimio versus leguntur etiam in scholiis ad Euripidis Phoen. 1116.
567.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-644
δόλιον:
δολεῖον
Par. Ε.
δόλερον
Cantabr. 2.
γρ. θολερόν
Par. B. si recte scripsit Faehsius.
567.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-645
570.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-646
κυναγεῖ:
κυνηγέτει
sic M.
κυνηγετεῖ
G. Vit. Lips. Aug. edd. vett.
κυναγετεῖ
Brunckius. Scribendum potius erat
κυναγεῖ
, quo restituitur dochmius.
571.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-647
571.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-648
ψάμμον:
ψάμμαν
Μ. superscripto a recentiore manu
ον
.
572.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-649
ὀτοβεῖ: Apertum est indicio aliquo, quod statim animadverteretur, admonendos de strophae initio fuisse spectatores. Quare non dubitandum est quin hic modi cantus fuerint mutati. Plutarchus de ira cohibenda p. 456.
ὥςπερ ὁ τῶν βουκόλων κηρόπλαστος ὀττοβεῖ δόναξ ἀχέτας ὑπνοδόταν νόμον
. Non pertinet huc
πλάσις
et
πλάσμα
arundinum, de quibus Theophrastus Hist. plant. IV. 11. ed. Schn. et Salmasius Exerc. Plin. p. 85. dixerunt, sed intelligitur quod Virgilius dixit Ecl. II. 32.
Pan primus calamos cera coniungere pluris instituit
.
ὀτοβεῖ
M. In ceteris libris et apud Plutarchum
ὀττοβεῖ
.
573.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-650
ὑπνοδόταν νόμον:
ὑπνοδότ᾽ ἄνομον
G.
574-575.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-651
ἰὼ ἰὼ πόποι, ποῖ μ᾽ ἄγουσιν τηλέπλανοι πλάναι;:
ἰὼ ἰὼ ποῖ ποῖ. πόποι πόποι πῆ μὲ ἄγουσι
Μ.
ἰω ἰὼ ποῖ ποῖ. πόποι πόποι πῆ μὲ ἄγουσι
Vit.
ἰὼ ἰὼ ποῖ ποῖ. πῶ ποῖ. πῶ ποῖ. ποῖ μὲ ἄγουσι
G. Vind. 1. 3.
ἰὼ ἰὼ ποῖ. ποῖ. πῶ, πῶ, πῶς πῆ μὲ ἄγουσιν
Lips. Aug. et sic, sed
ἄγουσι
, edd. vett.
ἰὼ ἰὼ πῶ, πῶς ποῖ μὲ ἄγουσ' αἱ
Ven. 2. Par. K. L. Alii aliter peccant. Tum
τηλεπλαγκτοι
sic M.
τηλέπλαγκτοι
Par. A. B. edd. vett.
τηλέπληκτοι
G.
τηλέπλακτοι
Lips. Aug.
τηλίπλακτοι
Vit.
τηλέπλαγκται
Colb. 1. 2. Cantabr. 1. Par. K. L. N. nisi in terminatione erratum est apud Butlerum. Denique
πλάνοι
Vit. edd. vett. et sic, non adscripto supra
αι
, etiam M.
πλάναι
G. Lips. Aug. Par. Α. Β. Vindobonenses quattuor aliique. Seidlerus in libro de versibus dochmiacis p. 84. et 141. corrigendum putavit
ἰώ ἰὼ πόποι, ποῖ, πόποι, ποῖ μ᾽ ἄγουσι τηλέπλανοι πλάνοι
,adscito in antistrophico versu
ἐτήτυμα
. Horum illud quidem,
ἰώ ἰὼ πόποι
, non dubitandum quin verum sit. Neque minus verum
τηλέπλανοι
, quocum propter sonum et propter librorum consensum in v. 585. rectius
πλάναι
quam
πλάνοι
coniungitur. Sed
ποῖ, πόποι
valde inelegans est, debebatque id
ὦ πόποι
scribi, si quidem
ποῖ μὲ ἄγουσι
statim iunctum fuit cum
τηλέπλανοι πλάναι
. De quo valde dubitandum est propter plerorumque et optimorum librorum in antistrophico versu scripturam duos Creticos exhibentium, qui usitatissimus numerus in dochmiacis est, quum vix alibi Creticus et ditrochaeus, molle et fractum genus numeri, inseratur. Quare scripsi
ἰὼ ἰὼ πόποι, ποῖ μὲ ἄγουσιν .... τηλέπλανοι πλάναι;
ut excidisse post
ἄγουσιν
significarem vocem iambum facientem, quam non puto
πόποι
fuisse, sed fortasse
μακραί
vel
χθονός
.
576.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-652
τί ποτέ μ', ὦ:
τί ποτέ με
Lips. Aug.
τίς ποτέ
M. G. aliique.
τί ποτ' ἔμ᾽ ὦ
Vit.
τί ποτ᾽, ὦ
Bess. Ald. Rob.
576.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-653
τί ποτε: Semel tantum post
παῖ
habent
τί ποτε
M. G. Vit. Colb. 1. 2. Ven. 2. aliique: bis habent Vind. 2. 4. Rob.
τί ποτε. τίς ποτε
Bess. Ald.
576.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-654
578.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-655
πημοσύναις:
πημοσύναισι
M. Lips. Aug. et ceteri plerique, ut videtur, atque edd. vett.
ποιμοναῖσι
Par. G.
πημονέσιν
Vit.
πημοναῖς
G. Scribendum esse
πημοσύναις
monui in Opusc. IV. p. 334.
578.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-656
ἔ ἔ:
ἔ ἔ
M.
ἔ
edd. vett.
ἔ
G. Vit. Lips. Alienus est ab hac interiectione spiritus asper. V. Etym. M. in v.
ἔλεγος
, Zonaram p. 619. scholiastam Aristophanis ad Aves. v. 217. Blomfieldius in uno Parisiensium, qui ipsi G. est,
αἰ αἰ
legi ait.
580.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-657
580.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-658
τείρεις:
τείρεις
priore diphthongo a sec. manu in litura M.
τύρεις
Par. E.
581.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-659
πυρί με φλέξον: Libri
πυρὶ φλέξον
. Pronomen inserendum esse vidit Elmsleius.
581.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-660
ποντίοις:
ποντίοισι
M. G: Vit. Lips. Aug. Par. A. B. Ven. 2.
ποντίοις
Bess. edd. vett.
583.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-661
φθονήσῃς:
φθονήσῃς
Lips. Aug.
584.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-662
εὐγμάτων:
εὐγμάτων
litteris
άτ
a sec. manu in litura M.
585.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-663
ἄδην:
ἄδην
M. et hoc Brunckius restituit.
ἅδην
G. Lips. Aug. Vind. 2. 3. 4. Bess. edd. vett.
ἅδην
, correctum in
ἄδην
, Vit.
585.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-664
πολύπλανοι:
πολύπλανοι
M. Vit. Lips. Aug. aliique et Ald. Turn.
πολύπλαγκοι
G. ex correctione.
πολύπλαγκτοι
Rob.
585.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-665
πλάναι: Omnes libri
πλάναι
.
586.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-666
γεγυμνάκασιν:
γεγυμνάκασι
G. Vit.
γεγυμνάσιν
Ald. Ceteri
γεγυμνάκασιν
.
586.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-667
ὅπῃ:
ὅποι
Lips. Aug. Ceteri
ὅπῃ
, quod omissum in Vit. superscripto
ο
ad
πημονάς
.
588.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-668
φθέγμα: Hunc versum, quem libri choro tribuunt, Ioї esse et a me et ab Elmsleio monitum est.
φθέγμα
M. a pr. manu, Lips. Aug. aliique et Rob.
φθέγματα
G. Vit. aliique.
σὸς
ad
φθέγμα
a recentiore manu superscriptum in M.
γρ. πρόσφθεγμα
Par. B.
προσφθέγματα
Ald. Turn.
588.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-669
τᾶς:
τᾶς
M. Vit. Rob.
τὰς
Ald.
τῆς
Colb. 1.
τᾶσδε
Par. B. D. F. Ven. 2. aliique.
588.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-670
βουκέρω:
βουκέρω
Lips. Ven. 3. Ald. Rob. et ex correctione Vit. in quo antea erat
βουκέρω
, ut scriptum est in M. et in editionibus inde a Turnebo.
βουκέρω
sine accentu G. Recte
βουκέρω
voluit Porsonus. Nam analogia postulat ut nominativo accusativoque scribatur
βούκερως, βούκερων
, genitivo et dativo
βουκέρω, βουκέρη
.
589-590.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-671
NA: affert Stephanus Byzantius in
Ἰναχία
.
590.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-672
Ἰναχείας:
Ἰναχείας
M. Vit. Lips. Aug. Vind. 1. 3. Bess.
Ἰναχίας
G. Vind. 2. 4. Colb. 1. Cantabr. 1. 2.
Ἰναχείης
edd. vett. et Stephani Byz. cod. Rehdigeranus,
Ἰναχίης
eiusdem Vossianus et Aldina,
Ἰναχόης
Perusinus.
590.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-673
θάλπει κέαρ:
θάλπῃ
G.
κέρας
Vossianus et Aldina Stephani Byz.
592.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-674
592.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-675
592.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-676
γυμνάζεται:
γυμνάζεται
Μ.
γυμανάζεται
Lips. et in margine
γρ. βιάζεται
, quod etiam Vind. 2. 4. in margine habent, in textu Arund. Cantabr. 2.
594.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-677
τὰ μογερᾷ:
τὰ μογερά
Lips.
594.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-678
ὤν:
ὤν
a manu recentiore M. Prima
ἂν
scripsisse videtur.
596.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-679
ἔτυμα:
ἔτυμα
G. a pr. manu, Bess. et ceteri, ut videtur, codices plerique et edd. vett.
ἔτυμα
, spiritu a sec. manu addito, M.
ἐτύμα
Vit.
ἔτημα
vocabuli alteri syllabae secunda manus
τή
superscripsit in G.
ἑτυτῆμα
, superscripto alteri syllabae
η
, tertiae
υ
Lips.
ἐτυτήμα
Aug.
ἐτήτυμα
Arund. Cantabr. 1. 2.
597.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-680
θεόσυτόν τε:
θεόσσυτόν τε
codices et Ald. Rob.
θεόσσυτον δὲ
male Turn.
θεόσυτόν τε
metrum requirit, pariterque
λαβρόσυτος
v. 601.
597.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-681
ὠνόμασας:
ὀνομάσας
Lips. Aug.
598-599.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-682
μαραίνει με χρίουσα κέντροις φοιταλέοις; ἔ ἔ.:
μαραίνει με
, superscripto
νει
a sec. manu, M.
κέντροισι φοιταλέοισιν
libri omnes, nisi quod
κέντροις
Vind. 2. 4. et
φυταλέοισιν
Ald. Tum
ἔ· ἔ·
Μ. G. Vit. Lips. Aug.
ἓ ἕ
edd. vett. Scribendum esse
κέντροις φοιταλέοις; ἔ ἔ
, si quod vocabulum excidit, aut
κεντήμασιν φοιταλέοις; ἔ ἔ
, monui in Opusc. IV. p. 334. Excidisse potest
φρένας
.
600.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-683
νήστισιν:
νήστισιν
G. Vit. Lips. Aug. et ceteri plerique atque edd. vett.
νήστησιν
Vind. 2. 3. 4. Cant. 1. 2. Par. G. E. et ut videtur a pr. manu M. ex quo recentior alterum fecit. Commemorat
νίστησιν
etiam scholiastes, inepta addita explicatione.
601-602.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-684
λαβρόσυτος ἦλθον, Ἥρας ἐπικότοισι μήδεσι δαμεῖσα: Libri omnes
λαβρόσυτος ἦλθον ἐπικότοισι μήδεσι δαμεῖσα
, nisi quod Ven. 3.
ἐπὶ σκότοισι
et
δαμασθεῖσα
, G. Bess.
ἐπικότοις
habent, Lips. autem et Aug.
μήδεσι
omittunt, sed Lips. in margine ut explicationis caussa habet
βουλαῖς μήδεσι
. Post
ἦλθον
et re ipsa iubente et postulante metro et confirmante scholiasta inserendum esse
Ἥρας
a me monitum rettulit Seidlerus de vers. dochm. p. 164.
603-604.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-685
δὲ τίνες, οἵ, ἔ ἔ, οἷ᾽ ἐγὼ:
δὲ τίνες
M. Vit. G.
δέ τινες
Lips. Ald. Rob. Turn.
οἱ ἔξ οὗ ἐγὼ
Μ.
οἳ ἐ ὲ οὗ ἐγὼ
Vit. Lips. Aug. Ald. Rob.
ο· · ὲ δὲ ἐγὼ
G.
οἱ, ε ε, οἱ ἐγὼ
Turn.
607.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-686
τί μῆχαρ, ἢ τί φάρμακον νόσου:
τί μὴ χρὴ φάρμακον νόσου
Μ.
τὶ μὴ, χρὴ τὶ φ. κ.
Α. Sic etiam Par. C. in quo
μοι
ad
μὴ
superscriptum.
τί με
(τὶ μὲ Rob.) G. Vit. Lips. Aug. Par. N.
τί μοι χρὴ
Colb. 2. Cantabr. 1. 2. Par. D. F. Ven. 3. In Par. B. ad
τὶ μὴ χρὴ
superscriptum
ου
, et
γρ. τί μοι οὐ χρή
. Egregie Elmsleius
τι μήχαρ; τί φάρμακον νόσου
sed verissime I. Fr. Martinus
τί μῆχαρ, ἢ τί φάρμακον νόσου
.
608-609.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-687
NA: Omissa
εἴπερ οἶσθα θρόει
in G. quorum
εἴπερ οἶσθα
post
μῆνιν
adscripta, inducto deinde ab alia manu atramento additoque
θρόει
.
609.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-688
φράζε:
φράζετε
Μ.
φράζε τε
Lips. Aug. Bess. Rob.
φράζε δὲ
Ald.
φράζε τε τὰ
G.
φράζε τε τῷ
Cant. 1. Ven. 2. Vind. 3. aliique.
φράζε τὰ
Vit. Par. B. (in quo adscriptum
φράζε δυσπλάνῳ
) et sic inde a Turnebo editores.
609.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-689
δυςπλάνῳ:
δυσπλάνων
Μ. non
δυστάνῳ
, ut Butlerus ait.
610.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-690
ὅπερ:
ὅτι
M. Vit. Ven. 3. edd. vett.
ὃ
G. Lips. Aug. Par. E. Vind. 2. 4. Restituit
ὅπερ
Porsonus ex Εtym. Μ. p. 762, 30. et Gudiano p. 532, 32. ubi hic et duo sequentes versus ut Sophoclis afferuntur. In Etym. Gud. scriptum est
τορόν σοι
.
612.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-691
φίλους:
φίλον
ante correctionem primae manus, Vit.
614.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-692
NA: Usus est hoc versu scriptor Christi patientis v. 699.
614.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-693
θνητοῖσιν:
θνητοῖσι
, supra adscripto
ν
, Μ.
θνητοῖσι
G. Vit. Lips. Vind. 3. edd. vett.
βροτοῖσι
Colb. 2. Par. E.
615.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-694
τλῆμον:
τλήμων
Lips. Aug.
615.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-695
δίκην: Ad
δίκην
in G. ab ea manu, quae scholia scripsit, superscriptum
χάριν
, scholioque praefixum
τοῦ χάριν
. In textu
χάριν
Colb. 2. Vind. 1.
γρ. χάριν
Par. B. Scriptor Christi patientis v. 700.
τοῦ δίκην πάσχεις τάδε
, ubi mendose
δίκης
editum.
616.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-696
NA: Afferunt hunc versum Tzetzes ad Lycophr. 106. et scholiastes Theocriti ad IV. 51.
617.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-697
οὔκουν:
οὐκ οὖν
Aug. sed Lips. cum ceteris
οὔκουν
.
617.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-698
τήνδε:
τάνδε
Lips. Vind. 2. Ald. Rob.
618.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-699
αἰτεῖ:
αἰτεῖ
a pr. manu M. G. Vulgatum
αὐτῇ
in utroque a correctore factum.
αἰτεῖς
Vind. 3.
618.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-700
πᾶν γὰρ ἂν πύθοιό μου:
πᾶν γὰρ οὖν πύθοιό μου
Μ.
πᾶν γὰρ πύθοιό μου
Vit. Colb. 1. 2.
πάντα γὰρ πύθοιό μοι
G. Ven. 1. Ox. Ald. Rob.
πᾶν γὰρ ἐκπύθοιό μου
Lips. Aug. Vind. 2. 3. 4. Turn.
γρ. πᾶν γὰρ ἂν πύθοιο. γρ. πάντα γὰρ πύθοιο
Par. Β. Restituit Brunckius
πᾶν γὰρ ἂν πύθοιο μου
. Et videtur sic habere Bess. nisi quod in eo
μοι
est.
619.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-701
ὤχμασεν:
ᾤχμασεν
M. Vit. Lips. Aug. Cantabr. 1.
ὤχμασε
G. edd. vett.
620.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-702
βούλευμα μὲν τὸ Δῖον:
βούλευμα μὲν τὸ δῖον
etiam Μ.
β. μέντοι τὸ δῖον
Vit.
β. μὲν τοῦ διὸς
Lips. Aug.
621.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-703
τίνεις: Usus est hoc versu scriptor Christi patientis v. 701.
τείνεις
G.
624.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-704
τίς ἔσται:
τί ἔσται
Lips. Aug.
625.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-705
σοι:
σοι
M. G. Lips. Aug. aliique et edd. vett.
σε
Vit. et alii nonnulli. Turbari videtur hic στιχομυθία eo quod duobus quos Io dixit versibus uno respondet Prometheus. Vnde quae nascitur suspicio, excidisse hic alterum Promethei versum, eam augere videri potest scholiastes, qui sic scripsit,
Ἐπικούρειόν ἐστι δόγμα, ἀναιροῦν τὴν μαντικήν· εἱμαρμένης γάρ, φησί, πάντα κρατούσης, πρὸ καιροῦ λελύπηκας, ἢ χρηστόν τι εἰπὼν τὴν ἡδονὴν ἐξέλυσας. λέγουσι δὲ καὶ τὸ “ἃ δεῖ γενέσθαι, ταῦτα καὶ γενήσεται.”
Quae adnotatio a quopiam profecta videri potest, qui quum omissum in codicis quem transscribebat contextu hunc versum in margine adscriptum videret, eum ut proverbium explicationis caussa adiectum interpretationi suae inserendum esse putaverit. Est autem haec sententia aptissima, et ex hoc ipso dicto recte concludere potuit Io quod respondet,
μήτοι με κρύψῃς τοῦθ᾽ ὅπερ μέλλω παθεῖν
, in quibus verbis Schützius, non recte rationem conclusam videns, iure haerebat. Monui haec dudum in diss. de versibus spuriis apud Aeschylum p. 10. sive Opusc. II. p. 83. Potest tamen quod libri praebent defendi, modo
τοι
non concludendae rationi, sed asseverando hortandoque inservire credamus. Neque quod ad
στιχομυθίαν
attinet, deest quod responderi possit, quum alio modo servata esse aequabilitas videatur. Nam quemadmodum post v. 614. 615. septem versus sunt inter Prometheum et Ionem divisi, ita idem factum est post v. 623. 624.
626.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-706
μήτοι:
μήτοι
M. Vit. Lips. Aug. edd. vett. et scholiastes Euripidis ad Hec. 565. ed. Matth. ut codices nonnulli et Thomas M. p. 228, 15.
μή τι κρύψῃς με
G.
626.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-707
τοῦθ':
τόδ'
pro
τοῦθ'
Lips. Aug.
627.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-708
τοῦδέ σοι δωρήματος:
τοῦδέ τοι δωρήματος
M. G. Vit. Colb. 2. Par. H. L. N. Ven. 2. 3. Bess. Cantabr. 1. 2. Vindobonenses, Rob.
τοῦδε δωρήματος
Lips. Aug. Ald.
τοῦδέ σοι δωρήματος
Turn. quod verum esse puto.
628.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-709
μὴ οὐ:
μὴ
, superscripto a sec. manu
οὐ
, M. Ceteri plerique libri
μὴ οὐ
, nisi quod
οὐ
in G. Colb. 2. Cantabr. 2. erasum est.
628.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-710
γεγωνίσκειν τὸ πᾶν:
γεγωνεῖν με τὸ πᾶν
Lips. Aug.
629.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-711
σὰς δ᾽ ὀκνῶ:
σὰς δοκῶ
G. Ven. 1. Ald.
629.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-712
θράξαι:
θράξαι
, hoc accentu, libri, et diserte testantur grammatici
ταράσσειν
brevi
ā
esse. V. Etym. M. p. 746, 38. Draco p. 85, 23.
630.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-713
μᾶσσον ἢ ἐμοὶ γλυκύ: Libri
μᾶσσον ὡς ἐμοὶ γλυκύ
. Turnebus ex codice quopiam notavit, quod Brunckius aliique probarunt. Elmsleius
μασσόνως ἐμοὶ γλυκύ
, elegante et valde probabili coniectura; licet eam ipse ad Heracl. 544. non magni se facere dixerit. At aut sic scripsit, opinor, Aeschylus, aut
μάσσον ὧν ἐμοὶ γλυκύ
, i. e.
ἢ ἃ σε προκήδεσθαι ἐμοὶ γλυκύ ἐστι
. Sed quum haud paullo verisimilius sit
μασσόνως
a librariis esse depravatum, non dubitavi recipere Elmsleii emendationem. Neque enim inveni nisi et paucissima et ea valde suspecta exempla, quae tueri
ὡς
gratum viderentur. Quorum aptissimum est Dii Pythagorei apud Stobaeum LXV. 16. de hominibus formosis dicentis
τούτως γάρ, ὡς ἐνί, ισσότερον οἱ πλεῦνες ὡς θεὼς ἢ θεῶν ἱδρύματα ὑποτρέχοντι καὶ θεραπεύοντι, θρησκεύοντες οὐ καλὰν θρήσκειαν
. Recte sic ibi vulgo legebatur,
ὡς ἐνί
, ut uno verbo dicam, neque debebat hoc, quamvis cum auctoritate, in
ὡς ví
mutari. Et hoc quidem exemplum eo memorabile est, quia non licet in
ἢ ὡς
scribi, quo fortasse remedio uti quis velit in aliis, ut apud Lysiam or. VII. 12. quae est de oleis excisis,
ἐγὼ τοίνυν, ὦ βουλή, ἐν μὲν τῷ τέως χρόνῳ, ὅσοι με φάσκοιεν δεινὸν καὶ ἀκριβῆ καὶ οὐδὲν ἂν εἰκῇ καὶ ἀλογίστως ποιῆσαι, ἠγανάκτουν ἄν, ἡγούμενος μᾶλλον λέγεσθαι ὡς μοι προςήκει
. Quo in loco ex
μᾶλλον
repetendum
δεινὸν καὶ ἀκριβῆ
. Εt §. 31.
ἐγὼ γὰρ τὰ ἐμοὶ προςτεταγμένα ἅπαντα προθυμότερον πεποίηκα ὡς ὑπὸ τῆς πόλεως ἠναγκαζόμην
. Αc profecto in priore horum locorum Dobraeus Adv. I. p. 206. vel
ὧν
vel
ἢ
vel
ἢ ὡς
scribi voluit. Omninoque Lysiae et Stobaeo, quorum scriptorum libri plurimis et maximis inquinati sunt librariorum erroribus, non multum in huiusmodi rebus tribui potest. Quare ego quoque et Lysiae illa exempla correctione indigere, et in Dii verbis pro
ὡς
scribendum
ἢ
arbitror, quarum vocularum quam facilis permutatio sit ostendit Bastius in diss. palaeogr. p. 780. In versibus Xenophanis apud Ath. XII. p. 526. A. recte scribitur
οὐ μείους ἤπερ χίλιοι εἰς ἐπίπαν
. Αpud Xenophontem Hist. Gr. II. 3, 16. scribendum est
εἰ δὲ – ἧττόν τι οἴει ἢ ὥςπερ τυραννίδος ταύτης τῆς ἀρχῆς χρῆναι ἐπιμελεῖσθαι
: conf. ibi Schneiderum. Alia quae afferuntur, in quibus
ὡς
aut simile vocabulum pro
ἤ
positum sit, aut alius generis sunt, aut male intellecta. Non potest huc referri quod Demosthenes dixit in or. contra Aristogitonem prima S. 53. p. 786, 20.
εἶτ᾿ ὃν οὐδὲ τῶν ἐν λίθου θεῶν εἰκός ἐστι τυχεῖν ἵλεων, ἀλλ᾽ εἰς τοὺς ἀσεβεῖς ὠσθῆναι διὰ τὴν πονηρίαν τοῦ βίου, τοῦτον ὑμεῖς ἀδικοῦντα λαβόντες οὐ μόνον οὐ τιμωρήσεσθε, ἀλλὰ καὶ μειζόνων ἀξιώσαντες δωρεῶν ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας;
Significat enim
ὡς
hic idem quod
εἰς
, oppositaque sunt haec verba,
ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας
, illis,
εἰς τοὺς ἀσεβεῖς ὠσθῆναι
. Neque magis huc referri potest illud Damoxeni apud Galenum vol. II. p. 422. ed. Bas. sive vol. XIII. p. 1053. ed. Lips.
πλεῖον δὲ τοῦ χειμῶνος, ὡς λίτραν, βάλ' εἰς οἴνου Φαλερίνου μέλανος οὐγκίας δέκα
. Sic ibi, non
πλεῖόν τε
, scribendum. Non enim plus quam libram dicit, sed circiter una libra plus quam si non hieme miscetur medicamentum. Nam quae praecedunt verba, quae sic scripta leguntur,
λίτραν τ' ἐλαίου τοῦ Σαβίνου δὶς δ'
, ita videntur esse corrigenda,
λίτρας τ᾽ ἐλαίου τοῦ Σαβίνου τέσσαρας
, quoniam
δὶς δ'
ex fine versus, qui hunc praecedit, pro simplici
δ'
repetitum esse verisimile est. Non perspexit illius rationis naturam, qua nomini vel adverbio comparativo cum negatione coniuncto
ὡς
additur, Schaeferus ad Plutarchum vol. IV. p. 394. Nam id genus loquendi significat nihil aeque ut. Dixit de eo Nitzschius in dissertatione de comparativis Graecae linguae modis editioni Ionis Platonici adiecta p. 76. Sic et in illo Plutarchi loco, Coriol. 36.
καὶ μὴν οὐδενὶ μᾶλλον ἔπρεπε τηρεῖν χάριν ὡς σοί, πικρῶς οὕτως ἀχαριστίαν ἐπεξιόντι
: et apud Polybium ΙΙΙ. 12, 5.
διὸ καὶ τοὺς ἐπὶ πραγμάτων ταττομένους χρὴ τῶν τοιούτων οὐδενὸς μᾶλλον φροντίζειν ὡς τοῦ μὴ λανθάνειν τὰς προαιρέσεις τῶν διαλυομένων τὰς ἔχθρας, ἢ συντιθεμένων τὰς φιλίας
. VII. 4, 5.
μετὰ δὲ ταῦτα φάσκοντες μηδενὶ καθήκειν μᾶλλον τὴν ἁπάντων Σικελιωτῶν ἀρχὴν ὡς ἐκείνῳ
. ΧΙ. 2, 9.
Ἀσδρούβας δέ, ἕως μὲν ἦν ἐλπὶς ἐκ τῶν κατὰ λόγον τοῦ δύνασθαι πράττειν ἄξιόν τι τῶν προβεβιωμένων, οὐδενὸς μᾶλλον προενοεῖτο κατὰ τοὺς κινδύνους ὡς τῆς αὑτοῦ σωτηρίας
. Ad idem genus pertinent etiam Platonis exempla in Apologia Socratis c. 26. p. 36. D. quo loco additum
οὕτως
ante
ὡς
aperte monstrat verae explicationis viam, et de rep. VII. p. 526. C. Euripides Hippol. 530.
οὔτε γὰρ πυρὸς οὔτ᾽ ἄστρων ὑπέρτερον βέλος, οἷον τὸ τῆς Ἀφροδίτας, ἵησιν ἐκ χερῶν Ἔρως ὁ Διὸς παῖς
. Theocritus IX. 33.
οὔτε γὰρ ὕπνος, οὔτ᾽ ἔαρ ἐξαπίνας γλυκερώτερον, οὔτε μελίσσαις ἄνθεα, ὅσσον ἐμὶν Μῶσαι φίλαι
.
631.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-714
633.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-715
ἱστορήσωμεν:
ἱστορήσομεν
a pr. manu M.
634.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-716
634.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-717
λεγούσης: Idem a pr. manu
λεγούσας
.
638.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-718
τἀποκλαῦσαι:
ὡς κ ἀποκλαῦσαι
Μ.
ὡς κἀποκλαῦσαι
Vit. aliique nonnulli.
ὡς ἀποκλαῖσαι
G. Lips. Aug. Bess. Ald. Rob.
γρ. ὡς ἀποκλαῦσαι
Par. B.
ὥστ᾽ ἀποκλαῦσαι
Par. A. B. Vind. 1. 3.
ὡς τ᾿ ἀποκλαῖσαι
Turn.
ὡς τἀποκλαῦσαι
habere dicuntur Ven. 2. 3. Cantabr. 2. Par. F.
638.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-719
κἀποδύρασθαι:
κἀποδύρασθαι
M. Lips. Aug. aliique.
κἀποδύρεσθαι
G. Vit. edd. vett.
639.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-720
ὅπῃ:
ὅποι
M. G. Vit. aliique nonnulli et Rob.
ὅπῃ
Lips. Aug. Ald.
639.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-721
μέλλει:
μέλλοι
M. Cantabr. 1. Par. C.
640.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-722
641.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-723
641.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-724
ἀπιστῆσαί:
ἀποστῆσαι
Vit. cum glossa
παρακοῦσαι
, quae in G. ad
ἀπιστῆσαι
adscripta est.
642.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-725
πᾶν ὅπερ προςχρήζετε:
τὸ πᾶν ὅπερ χρήζεται
Lips. Aug. sed in Lips. correctum
χρήζετε
.
643.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-726
πεύσεσθε:
πεύσοισθε
Lips. Aug. Rob.
643.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-727
αἰσχύνομαι:
ὀδύρομαι
M. G. Vit. Lips. Aug. Par. D. N. Ven. 3. Bess. Vind. quattuor et edd. vett. In M. Lips. Par. B. D. N. Mosc. 1. adnotatum
γρ. αἰσχύνομαι
. Id in textu habent Cantabr. 1. 2. Deplorari mutationem formae sponte apparet, quia de ea re conqueritur: sed caussam mutatae formae non sine pudore aperire poterat Io.
644.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-728
διαφθορὰν:
διαφορὰν
Lips.
646.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-729
646.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-730
ὄψεις:
ὄψει
ante sec. manus correctionem M.
646.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-731
πωλεύμεναι:
πωλεύμεναι
, Par. C. et, superscripto a recentiore manu
ο
, Μ.
πολεύμεναι
G. Vit. Lips. Aug. edd. vett.
πολούμεναι
Par. D. Videtur servari posse Homerica forma, Od. II. 55. XVII. 534.
οἳ δ᾽ εἰς ἡμέτερον πωλεύμενοι ἤματα πάντα
.
648.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-732
εὐδαίμων:
εὐδαίμων
M. in quo sec. manus ultimae syllabae
o
superscripsit, Vit. Lips. Aug. Par. B. Ald. Turn. quod recte praeferre videtur Elmsleius.
εὐδαῖμον
G. Vind. 2. 4. Bess. Rob.
εὐδαιμον
Ven. 3.
649.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-733
παρθενεύει:
παρθενεύεις
Vind. 1. 3, Ceteri
παρθενεύῃ
.
651.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-734
τέθαλπται:
τέθωπται
, cum glossa
κατακαίεται
, Vit.
651.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-735
651.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-736
συναίρεσθαι:
ξυναίρεσθαι γρ. ξυνάρασθαι
Par. B. Ceteri
συναίρεσθαι
.
652.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-737
'πολακτίσῃς:
μὴ 'πιλακτίσῃς
Vit.
μὴ πωλακτήσει
Lips.
μὴ ἀπολακτήσει
Aug.
653.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-738
τὸ Ζηνός:
τὸ Διὸς
Lips. Aug.
653.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-739
Λέρνης:
Λέρνην
Lips. Aug.
654.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-740
βουστάσεις τε πρὸς πατρός:
β. τε καὶ πρὸς πατρὸς
Vit.
656.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-741
ὀνείμασιν:
ὀνείρασιν
Cantabr. 1. Ald. Rob. Ceteri
ὀνείμασιν
.
657.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-742
658.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-743
νυκτίφοιτ':
νυκτίφαντ'
Μ. Rob.
659.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-744
κἀπὶ Δωδώνης:
κἀπὶ Δωδώνην
Lips. Aug. Turn.
κἀπὶ Δωδώνης
M. G. Vit. aliique et Ald. Rob. atque aliquot libri Thomae M. qui p. 180, 11. hunc versum et partem sequentis affert. Atticam hanc constructionem vocant schol. ad Il. III. 5. V. 700. Eustathius p. 371. seq.
659.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-745
πυκνοὺς:
συχνούς
, vulgare verbum, Arund. et Thomas M.
660.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-746
ἴαλλεν:
ἴαλεν
G. Vit. aliique et Ald. Rob.
660.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-747
μάθοι:
μάθοι
M. Lips. Aug. Turn. In Lips.
η
superscriptum.
μάθῃ
G. Vit. aliique et Ald. Rob.
661.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-748
δαίμοσιν:
δαίμοσι
Vit. edd. vett.
661.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-749
πράσσειν:
πράσσειν
M. Vit. Par. C. et superscriptum in Par. Β.
πράττειν
G. Lips. edd. vett.
πτάτο.τειν
Aug.
661.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-750
φίλα:
φίλωι
(non φίλως), superscripto a recentiore manu
α
, Μ. Α
φίλα
vulgata scriptura est.
φίλον
G. Lips. Aug. Vind. 2. 4. In Lips. superscriptum
α
.
663.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-751
ἀσήμους:
ἀσήμους
Μ. (si recte adnotatum ex M.) G. Vit. aliique et Rob.
ἀσήμως
Lips. Aug. Ald. Turn.
663.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-752
δυςκρίτως τ':
δυςκρίτως τ'
M. G. Lips. Aug. aliique et Ald. Turn.
δυςκρίτως
Vit.
δυσκρίτους τ'
Par. C. Rob.
664.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-753
βάξις ἦλθεν:
ἦλθε βάξις
Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. Ceteri omnes, nominatim M. G. Vit. Lips. Aug. Ven. 3. Bess. edd. vett.
βάξις ἦλθεν
.
667.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-754
ἀλᾶσθαι:
ἁλᾶσθαι
G. Lips. Ald. Rob. In Lips. etiam alterum
a
supra scriptum. Idem codex ad
ἐσχάτοις
superscriptum habet
η
. Blomfieldius cum extremis verbis comparavit Heliodori hoc Aethiop. VI. prope finem,
γύναιον ὑπ᾽ ἔρωτος σεσοβημένον καὶ πᾶσαν ὡς εἰπεῖν ἐρωμένου τινὸς ἐπὶ γῆν ἕνεκεν ἀλωμένου· ᾧ μετὰ μυρίους μὲν μόχθους, μυρίους δὲ κινδύνους “γῆς ἐπ᾿ ἐσχάτοις ὅροις” τύχῃ σὺν λαμπρᾷ καὶ βασιλικῇ συμβιώσεται
.
668.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-755
θέλοι:
θέλοι
Μ. G. Vit. Turn. In G.
θέλει
et
θέλῃ
adscriptum.
θέλῃ
Lips. Aug. aliique nonnulli et Ald. Rob.
668.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-756
669.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-757
ἐξαϊστώσει:
ἐξαϊστώσει
M. Non opus est Blomfieldii coniectura
ἐξαιστώσοι
.
669.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-758
γένος:
γένος
, non
μένος
, etiam M. habere videtur.
671.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-759
ἐξήλασέν με:
ἐξήλασέν με
M. et ed. Vict.
ἐξήλασε με
G. Vit. Lips. Aug. aliique et edd. ante Vict.
671.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-760
κἀπέκλεισε:
κἀπέκλεισεν
Μ.
672.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-761
ἐπηνάγκαζέ νιν:
ἐπαναγκαζέ νιν
G.
674.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-762
εὐθὺς δὲ μορφὴ:
εὐθὺς οὖν μορφή
Thomas M. p. 93, 8.
675.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-763
κεράστις:
κεράστης
Vit.
κεράστη
Rob.
675.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-764
ὡς:
ὡς
omissum, sed postea ab eadem manu insertum in Vit.
675.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-765
ὀξυστόμῳ:
ὀξυτόμῳ
Lips. Rob.
676.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-766
ἐμμανεῖ σκιρτήματι:
ἐμμανεῖ σκιρτήματι
, ad postremam syllabam superscripto
α
, Lips. Non reprehendi posset
ἐμμανῆ σκιρτήματα
.
677.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-767
Κεγχρείας:
Κερχνείας
Μ. Rob. Turn.
γρ. Κερχνείας
Lips.
Κεγχρείας
G. Vit. Lips. Aug. Par. A. B. E. Ox. Arund. Bess. Vind. quattuor et Ald.
Κεγχρείας
, formam, quae ut asperior ita antiquior fuerit, praeferendam censebat contra Spanhemium ad Callim. h. Del. 271. Valckenarius ad Phoen. 1395.
Κεγχρεύς
tantum Stephanus Byzantius commemorat, et sic etiam Pausanias II. 24, 7. Hoc cum Aurato et Brunckio praetuli.
678.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-768
Λέρνης τ᾽ ἐς ἄκρην:
Λέρνης ἄκρην τε
M. G. Ven. 3. Bess. Turn. In Par. B. adnotatum
γρ. κρήνην
. Atque
λ. κρήνην τε
habent Lips. Aug. Ald. Rob.
Λέρνης ἄκραν τε
Par. A. Colb. 2.
τε
omittunt Colb. 1. Cantabr. 1.
Λέρνης ἐς ἄκρην
, supra scripto
ἐς
, sic tamen ut pro ipso textus vocabulo habendum sit, addita super eo glossa
εἰς
, Vit. Canteri coniecturam,
Λέρνης τε κρήνην
, recepit Blomfieldius, sed mavult
ἀκτήν τε Λέρνης
. Pessime Spanhemius ad Callim. Lav. Pall. 46.
Λέρνης ἀκτήν τε
, etsi recte comparans Pindari
Λερναίας ἀπ' ἀκτᾶς
Ol. VII. 60. Hinc ego viam monstrante codice Vit. dedi
Λέρνης τ' ἐς ἀκτήν
, inciditque in idem Reisigius. Buttmannus, cuius accurata de Lerna disputatio est in Mythologi vol. II. p. 93. seqq. neque horum Aeschyli verborum recordatus est, nec memor fuit Hemsterhusii, a quo ad Luciani Dial. mar. VI. 1. vol. I. p. 303. breviter eadem fere, quae ipse copiosius persecutus est, indicata sunt. De
Λερναίῳ ἀκτῇ
v. Heffterum de cultu deorum apud Rhodios II. p. 62. de fonte Lernaeo Ungeri Thebana paradoxa p. 191.ss.
680.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-769
τοὺς ἐμοὺς:
τὰς ἐμὰς
Vit.
680.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-770
κατὰ στίβους:
κατὰ στίβους
M. G. Vit. Ven. 3. Vind. quattuor et Turn.
681.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-771
αἰφνίδιος: Speciosa est Elmsleii coniectura, scripsisse Aeschylum
ἀφνίδιος
, ab
ἄφνω
, quae forma hodie apud solum exstet Hesychium,
ἀφνιδίως, αἰφνιδίως, ἄφνω
. Tamen ille mihi non persuasit, qui videam quidem analogiae convenire eam formam, sed tamen suspectam habeam, quum usus diphthongum etiam in prosa oratione, si libris fides est, probasse videatur. Negavitque etiam Porsonus, Dobraeo teste in Aristophanicis p. (145.) umquam Atticos dixisse
ἀφνιδίως
. Atque illa quae in codicibus illis adscripta est interpretatio
αἰφνίδιος
pridem me moverat, ut
αἰφνίδιος
vel ex
αἰφνιδίως
vel ex ipso illo cui interpretando inservire
αἰφνίδιος
poterat,
ἀφνιδίως
ortum existimarem. Itaque illam Hesychii glossam ad hunc ipsum referri credo Aeschyli versum. Neque enim facile aliquem adductum iri puto, ut
αἰφνηδίς
, quae forma ex Bekkeri Anecd. p. 1310. innotuit, Aeschylo tribuat.
682.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-772
οἰστροπλὴξ:
οἰστροπλὴξ
M. Vit.
οἰστρόπληξ
G. Lips. Aug.
οἰστρόπληγε
Bess. Ald. sed Bess. cum accentu et in media et in ultima syllaba, ut in Rob.
οἰστρόπληξ
scriptum est. V. Lob. Paralip. p. 279.
683.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-773
683.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-774
γῆν πρὸ γῆς:
γῆς πρὸς γῆν
G. Vit. Lips. Aug. aliique et Ald.
γῆς πρὸ γῆν
Bess.
γῆν πρὸς γῆς
vel
γῆς πρὸς γῆς
alii.
γῆν ἐκ γῆς
Rob.
γῆν προγῆς
, a sec. manu ad
προ
adscripto accentu et
σ
, Μ.
γῆν πρὸ γῆς
Turn. Cicero ad Att. XIV. 10.
itaque γῆν πρὸ γῆς cogito
.
684.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-775
ὅ τι:
ἔτι
M. G. Vit. Lips. Aug. Colb. 1. 2. Cantabr. 1. 2. Ven. 2. 3. Par. H. Vindobonenses et Rob. Quae lectio ad
πόνον
spectat, quod nonnulli v. sequente habent.
ὅτι
Ald.
ὅ,τι
Turn.
685.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-776
πόνων:
πόνον
M. Cantabr. 1. 2. Ven. 2. Vind. 3. Ald.
πόνου
Rob. Ceteri
πόνων
.
685.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-777
σήμαινε:
σήμαινε
Vit. Lips. Aug. Colb. 1.
σήμηνον
Cantabr. 2. et vulgatae superscriptum Mosc. 1.
685.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-778
μηδέ μ':
μηδ' ἔμ'
, eraso apostrophe post
μηδ
, fuit enim antea
μηδ' ἐμ
, Μ.
686.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-779
ψευδέσιν:
ψεύδεσσιν
, accentu a sec. manu correcto, M.
ψευδέσι
G. Vit. Lips. Aug. edd. ante Victorianam.
687.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-780
συνθέτους:
ξυνθέτους
Colb. 2. Cantabr. 2. Hoc versu in media pagina finitur codex Augustanus.
688.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-781
ἄπεχε:
ἄπεσχε
Par. E. Ceteri omnes
ἄπεχε
. Id quoniam in scholiis per
σιώπα
explicatur, Brunckius ex Abreschii sententia
ἔπεχε
scripsit. Sed in G. glossa est
ἀφίστασο
, in Par. A.
ἀποχώρει
, nec quidquam mutandum. Versus est dimeter paeonicus.
689.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-782
οὐπώποτ', οὐπώποτ' ηὔχουν ξένους:
οὔποτ᾽ οὔποτ' ηὐχόμην ξένους
M. G. Rob.
οὔποτ᾽ οὔποτ᾽ ηὔχουν ξένους
Vit. Colb. 1. 2. Par. C. D. Cantabr. 1. 2. Ven. 2.
γρ. ψυχόμην
οι
γρ. ξύννους
Par. Β.
οὔποτ᾽ οὔποτ' ηὔχουν ξένη
Lips.
οὐπώποτ' ηὐχόμην ξένους
Ven. 1. Bess. Vind. 1. 2. 4. Οx.
οὐπώποτ' ηὔχουν ξένους
Ald. Turn. Ex his lectionibus prodire videtur usitatissimum metrum,
οὐπώποτ', οὐπώποτ' ηὔχουν ξένους
.
690.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-783
690.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-784
δυςθέατα:
δυσθέρατα
Lips.
691.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-785
καὶ:
και
omittunt M. Vit. et pauci alii.
692.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-786
πήματα, λύματ᾽, ἀμφήκει σὺν κέντρῳ:
πήματα λύματα δείματ' ἀμφήκει κέντρῳ
libri, nisi quod Vind. 1. ordine mutato habet
δείματα λύματ'
, Cantabr. 2. Par. D. F.
λύματα καὶ δείματα
, Guelf.
ἀμφηκείου
. Insoliti hi numeri, valdeque verisimile est
δείματα
nihil esse nisi corruptam ex
λύματα
scripturam, vel diversam pro illo lectionem. Quare scripsi
πήματα, λύματ᾽ ἀμφήκει σὺν κέντρῳ
. Scholiastae
διὰ κέντρου
et
ἐν κέντρῳ
.
693.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-787
ψύχειν: Meinekius in Diurnis antiq. a. 1844. II. p. 11. scribendum putat
ψήχειν
, afferens ex Stobaeo XXXVIII. 53.
ὥςπερ ὁ ἰὸς σίδηρον, οὕτως ὁ φθόνος τὴν ἔχουσαν ψυχὴν ἐξαναψήχει
. Sed Hesychius
ψύξας, ἀμβλύνας, τὴν ψυχὴν φυσήσας, ἄνεμον ποιήσας, πνεύσας
.
695.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-788
πέφρικ᾽ εἰςιδοῦσα:
εἰςιδοῦσα
M. G. Lips. Bess. aliique. Recte Vit. et edd. vett.
εἰσιδοῦσα
. Mirum est quod nullus liber praebet
πέφρικά σ'
, ut versus sit iambicus trimeter catalecticus. Quamquam ne librorum quidem scriptura reprehendi potest.
696.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-789
πρό γε:
πρό γε
a pr. manu M. Id in
πρό γε
sec. manus mutavit, recentior
ό
supra adscripsit.
πρὸ γε
Brunckius scribendum censuit. Recte vulgo
πρό γε
.
697.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-790
ἔςτ᾽ ἂν:
ὥστ᾽ ἂν
Vit. Lips.
697.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-791
προςμάθῃς:
προσμάθοις
G. Vind. 1. 3.
698.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-792
λέγ᾽, ἐκδίδασκε:
λέγε δίδασκε
Vit. Colb. 1.
698.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-793
τοῖς νοσοῦσί τοι:
τοῖς νοσοῦσί τοι
Μ. G. aliique.
τοῖς νοσοῦσί τι
Lips. Turn.
τοῖς νοσοῦσι τὸ
Ald. Rob.
τοῖς νοσοῦσι γὰρ
Vit. aliique.
699.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-794
προὐξεπίστασθαι:
προὐξεπίσταμαι
Lips.
700.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-795
χρείαν:
χρείαν
M. (si recte adnotatum ex M.) G. Vit. aliique.
χρείαν
Lips. edd. vett.
702.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-796
ἀμφ' ἑαυτῆς:
ἀφ' ἑαυτῆς
G. Vit. aliique et Rob.
ἀφ' ἑαυτῆς
Lips.
703.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-797
ἀκούσαθ':
ἀκούσασθ'
Lips. Ald. Rob. sed in Lips. posterius
o
deletum.
ἄκουε
Vit.
704.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-798
τήνδε τὴν νεάνιδα:
τήνδε τήνδε νεάνιδα
a pr. manu M.
705.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-799
σύ τ':
σὺ δ'
G. edd. vett.
σύ τ'
M. Vit. Lips. aliique.
σύ
est in libris apud Stephanum Byz. qui hunc versum in
Ἰναχία
affert. Recepit Blomfieldius cum Brunckio
σύ τ'
, idque recte quidem, sed non recta adductus caussa, quum hoc magis e consuetudine tragicorum esse putavit, qui aliter libentius dixissent
Ἰνάχειον σπέρμα, σὺ δέ
. Non tragicorum illa verborum collocatio propria est, sed communis omnium Graecorum ; hoc autem loco non apta, quia nulla vis est in appellatione nominis. Nam hic aut, si distingueret poeta personas,
σὺ δ' Ἰνάχειον σπέρμα
, aut, si coniungeret,
σύ τε
dicendum erat. Coniunxit autem, quia in mente habet vobis satis factum est, tibique Io, satis fiet. In fine versus in Lips. mirabili oscitantia scriptum est
εἰς τῆς Ἥρας
, sed animadverso errore supra scriptum
τοὺς ἐμοὺς λόγους
.
706.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-800
βάλ':
μάθ' ριο βάλ
Μ. et superscripto
βάλ'
Colb. 1.
βάλλ'
aliquot codices.
706.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-801
τέρματ᾽ ἐκμάθῃς:
τέρμ᾽ ἐκμάθῃς
Vit. Colb. 1.
707.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-802
μὲν:
μὲν
omittunt Vit. Lips. sed in Vit. postea supra scriptum est.
707.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-803
ἐνθένδ':
ἐνθάδ'
Lips. et aliquot alii.
707.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-804
ἀντολὰς:
ἀντολὰς
M. aliique et ed. Victorii.
γρ. ἀνατολὰς
Par. B.
ἀνατολὰς
Rob.
ἀνατολὰς
, eraso
α
, G.
ἀνατολὰς
Vit. aliique et Ald. Turn.
708.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-805
τρέψασα:
στρέψασα
M. G. ceterique codd. plerique et edd. vett.
τρέψασα
Vit. Lips. Vulgatae
στρέψασα
in G. superscriptum
τρέψασα, κλίνασα
. Non dubitavi recipere
τρέψασα
, partim quia de itinere, quod nunc novum susceptura sit Io, sermo est, partim quod illa, ut ex v. 830-839. apparet, ab occidente venit, ut pergere potius versus orientem quam se retro vertere sit dicenda.
708.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-806
708.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-807
γύας:
γύας
Lips. aliique et Ald. Rob.
709.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-808
710.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-809
711.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-810
ἐξηρτημένοι: Affert hunc versum Thomas M. p. 146, 10.
ἐξηρτυμένοι
Arund.
712.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-811
712.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-812
ἁλιστόνοις πόδας:
ἁλιστόνοις γυίο πόδας
M. G. Vit. Lips. Par. E. Ven. 1. 2. Bess. Barocc. Ald. Rob. Vict.
γυίο πόποδας
Arund. In M. ultimae in
γυίο πόδας
syllabae a recentiore manu
ων
supra adscriptum.
ἀλλ᾽ ἁλιστόνοις πόδας
Turn. Cant. et sic scribi voluit Scaliger. Porsonus ante
ἁλιστόνοις
posuit obelum, quod vocabulum Blomfieldio G. Burgesius ingeniose in
Ἁλιζώνοις
mutare videbatur. Immo infelicissima illa coniectura est. Non enim nominasset poeta hanc gentem ut notam, sed dixisset quum ad Halizones perveneris. Nihil vitii est in
ἁλιστόνοις
. Intelliguntur montes quos alluit Pontus Euxinus. De altero vocabulo perinepta narrat scholiastes, esse qui
γε πόδας
legant, esse etiam qui
Γύποδας
pro
Γυμνόποδας
dictum putent, quod gentis nomen fuerit. Nec laudaverim Elmsleii suspicionem, legendum esse
ἀλλ᾽ ἁλιστόνοις γ᾽ ὑποχρίμπτουσα ῥαχίαισιν
, quae et veri similitudinis nihil habet et vitiosa est propter inutile
γε
. Duplex cogitari vitii origo potest. Aut
γυῖα
scripsit poeta, hoc modo,
ἀλλὰ γυῖ᾽ ἁλιστόνοις
, cuius verbi explicatio
πόδας
in textum venit: nam Hesychius
γυῖα, μέλη, χεῖρές τε καὶ πόδες
: aut aberrans oculis librarius aliquis ad v. 708. ubi est
ἀνηρότους γύας
, hoc
γυ
, superscripto per compendium
ας
posuerat, animadversoque errore addiderat
πόδας
, lectionem genuinam. Id quum veri similius altero videretur, non dubitavi cum aliis scripturam a Turnebi editione profectam recipere.
713.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-813
χρίμπτουσα:
χρίπτουσα ῥαχίεσι
, supra adscripto
μπ
, Lips.
713.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-814
ἐκπερᾶν:
ἐκπέρα. γρ. ἐκπερῶν
Par. B. Mirum quod Elmsleius nominativi cum infinitivo constructione offensus est, ut
ἐκπέρᾳ
scribi vellet.
716.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-815
πρόςπλαστοι:
πρόσπλακτοι
Par. E. Ceteri omnes
πρόςπλαστοι
. Recte vero Elmsleius
πρόσπλατοι
.
717.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-816
ὑβριστὴν ποταμὸν:
ἕξεις δ'
et
γρ. εἰς
Par. B. Sola Robortelli editio
Ἄραξιν
. Ceteri libri omnes
ὑβριστήν
, quod Schützius non adiectivum, sed ipsum nomen fluvii esse putabat. At neque alii norunt fluvium Hybristen nec profecto Aeschylus. Sed quum et scholiastae Araxen intelligi dicant et Eustathius ad Dionysii v. 739. sic scribat,
τοῦ δὲ Μασσαγετικοῦ τούτου Ἀράξου μέμνηται καὶ Αἰσχύλος, καὶ ἀρέσκεται καὶ ἐκεῖνος ἀπὸ τοῦ ἀράσσειν καλεῖσθαι αὐτόν
, non dubitandum esse videtur quin ipsum illud nomen Aeschylus posuerit. Quod si eum fluvium Hybristen appellasset, non id praeteriturus erat Eustathius. Itaque quum neque nomen fluvii sit Hybristes, prorsus autem fieri non potuerit, ut non nominaret poeta fluvium quem
οὐ ψευδώνυμον
esse diceret, certissimum est post hunc versum excidisse alium, in quo nomen Araxis erat, veluti
σμερδναῖς Ἀράξην κύμασιν βρυχώμενον
. In cod. Mosc. adnotatum
γρ. οὐκ εὐώνυμον
, quae grammatici alicuius coniectura esse videtur.
719.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-817
εὔβατος:
ἄβατος
G.
εὔατος
Lips.
720.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-818
αὐτὸν Καύκασον:
αὐτὸν τὸν Καύκασον
Vit. et pauci alii.
720.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-819
μόλῃς:
μόλοις
, erasa alia lectione, superscripto
ἔλθοις
, G.
μόλις
Lips.
720.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-820
722.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-821
722.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-822
ἀστρογείτονας:
ἀστυγείτονας
Vit. Lips. sed Lips. in margine
ἀπὸ
, quod
ἀστρο
esse debebat. Respexit hunc versum Eustathius p. 733, 41. Idem p. 1390, 20.
Αἰσχύλος δὲ ἀστρογείτονας λέγει τὰς τοῦ Καυκάσου κορυφάς
.
723.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-823
725.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-824
ἵξει:
ἥξεις
M. G. Vit. Bess. Vind. omnes et edd. vett. quae scriptura adnotata est in Par. B. qui codex cum Par. A. Arund. Cantabr. 2. habet
ἵξεις
.
ἥξεις
, superscripto posteriori syllabae
ει
, Lips.
725.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-825
στυγάνορ':
στυγάνορα
plene G. Vit. aliique et Ald. Rob.
726.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-826
κατοικιοῦσιν:
κατοικοῦσι
G. Lips. Par. E. et ante correctionem M. Vit.
727.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-827
Σαλμυδησσία:
Σαλμυδισσία
Μ. G. Bess.
Σαλμυδισία
Vit. Aliter in aliis peccatum.
Σαλμυδησία
Ald. Rob.
Σαλμυδησσία
recte Lips. Ven. 3. Vind. 2. 3. 4. Turn. et id restituit recentior manus in M. Haec verba,
Σαλμυδησσία γνάθος
, affert Eustathius p. 309, 3. et eadem idem una cum sequente versu p. 560, 18. ac scholiastes Sophoclis ad Ant. 966.
728.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-828
ναύταισι:
ναύταισι
legitur apud Eustathium p. 560, 19. et Tzetzam ad Lycophr. 1286.
ναύτοισι
Ald.
ναύτης
Rob.
ναύτῃσι
ceteri libri et scholiastes Sophoclis ad Ant. 969. et Triclinius ad Oed. R. 183.
728.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-829
μητρυιὰ:
μητρυιὰ
a pr. manu M.
729.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-830
αὗταί σ':
αὗταί σ'
Vit. et a pr. manu M.
αὗται δ'
Lips.
729.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-831
ὁδηγήσουσι:
ὁδηγήσουσι
, littera
υ
a rec. manu scripta, M.
730.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-832
στενοπόροις:
στενοπόρου
G. et adscriptum in Par. B.
στενωπόρου
Rob.
731.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-833
θρασυσπλάγχνως:
θρασυσπλάχνως
Lips.
θρασύσπλαγχνον
aliquot codices.
732.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-834
αὐλῶν': Illustravit
αὐλῶνα
I. G. Waltherus in Animadv. histor. et crit. p. 224. seq.
733-735.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-835
NA:
ἔσται - κεκλήσεται
affert Stephanus Byz. in v.
Βόσπορος
.
733.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-836
εἰςαεὶ:
εἰς ἀεὶ
divisim M. G. Vit. Lips.
734.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-837
Βόςπορος δ':
Βόσπορός τ'
Rob. Id probabat Elmsleius. Et
τε
et
δέ
bonum, sed sensu diverso.
734.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-838
735.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-839
λιποῦσα:
λιποῦσ᾽ Εὐρώπης
Vit.
736.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-840
ἤπειρον:
ἤπειρον δ'
ἥξεις G.
736.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-841
Ἀσιάδ':
Ἀσιάδ'
Elmsleio scribendum videbatur.
737.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-842
ὁμῶς:
οὕτως
a pr. manu M.
739.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-843
ἐπέρριψεν:
ἐπέῤῥεψε
Par. E. et ad
ε
superscripto
ι
Lips.
ὑπέρριψε
Cantabr. 2. Ceteri
ἐπέρριψε
.
742.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-844
μηδέπω 'ν προοιμίοις:
μηδ᾽ ἐπῶν προοιμίοις
M. addito a rec. manu supra
μηδ'
accentu, et sic G. Lips. aliique et Ald.
μηδ' αὖ ἐν προοιμίοις
Par. D. et
ν
supra versum scripto Vit.
μήδ' ἐπῶν προοίμια
Rob.
μηδέπω 'ν προοιμίοις
restituit Turnebus.
743.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-845
ἰώ μοί μοι, ἔ ἔ.:
ἰὼ ἰώ μοί μοι
Cantabr. 1. Rob. Ceteri
ἰὼ μοί μοι
. Deinde
ἔ ἔ
M. Vit. Lips. et sic vel
ἔ
alii. In Vit. minoribus litteris adscriptum
φεῦ φεῦ
. Quater
ἔ
G. Par. B. Bess. edd. vett.
ἔ ἔ αἰ αἰ
Par. D. Versus est iambicus ischiorrhogicus.
744.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-846
κἀναμυχθίζει:
κἀναμυχθίζει
libri praeter Vit. Colb. 1. in quibus
κἀναμοχθίζει
est.
Μυχθίζειν
ut Aeschyleum memorat Eustathius p. 440, 25. 1965, 48.
746.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-847
τι:
τι
Vit. ante rasuram, qua
τι
factum, et Ald. Rob. cum paucis codicibus.
τὸ
, addito
ι
, Lips.
749.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-848
ἀπὸ στυφλοῦ:
ἀποστύφλου
G. Vit. Lips. Ald. Rob.
ἀπὸ στυφλοῦ
Turn. et, ut videtur, M.
ἀπὸ στύφλου
Brunckius.
751.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-849
εἰςάπαξ:
εἰς ἅπαξ
M. G. Vit. Ald. Rob.
753.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-850
NA: In Vit. post
ἦ δυσπετῶς ἂν
statim sequitur
πημάτων ἀπαλλαγή
, sed eadem manus in ima pagina quae omiserat adiecit.
755.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-851
ἂν:
ἣν
M. aliique et Ald. Turn.
ἣν ἣν
G. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Vind. 3.
ἂν
ante
ἦν
supra versum Vit.
οὖν
Lips. Rob. cuius scripturae veritatem confirmat incerta sede fluctuans
ν
.
756.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-852
οὐδέν:
οὐ
omittunt Par. E. Vind. 2. 4. Pro eo
τὸ
Rob.
757.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-853
ἐκπέσῃ:
ἐκπέσοι
G. et aliquot alii.
759.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-854
ἥδοι᾽ ἄν:
ἥδοι᾽ ἄν
M. G. Lips. Par. A. B. Ven. 3. Bess. edd. vett.
ἡδοίμην ἄν
Cantabr. 1. 2.
ἡδοίμην ἄν
Par. D. Continuant M. G. edd. vett. hunc versum cum praecedente et sequente, ut omnes Io recitet. Verissime Dawesius in Misc. crit. p. 248. hunc versum Prometheo tribuendum et
ἥδοιο
scribendum esse vidit. Sed mira fuit Zeunii negligentia, qui non adnotaverit in Vit. et versibus his tribus recte personas suas attributas esse et perspicue scriptum legi
ἥδοιο ἂν
, addita glossa
εὐφρανθείης
. Personae etiam in Lips. recte in singulis versibus notatae.
760.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-855
πῶς δ᾽ οὐκ ἄν:
πῶς οὐκ
Vit. Colb. 1.
760.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-856
κακῶς:
κακά
Lips. Par. L. Rob.
761.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-857
σοι μαθεῖν:
μαθεῖν σοι
M. (v
σοι
in litura M.) G. Vit. Par. C. Bess. Cantabr. 1. 2. Ox. Vind. omnes et Ald. Rob.
μαθεῖν
Lips.
σοι μαθεῖν
Turn.
762.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-858
τύραννα:
τυράννων
Lips. et adscriptum in Par. B.
763.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-859
αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ:
αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ
G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
αὐτὸς πρὸς αὐτοῦ
Victorius.
πρὸς αὐτὸς αὑτοῦ
M. Cantabr. 1. 2. Arund. quod recte probavit Elmsleius.
763.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-860
κενοφρόνων:
κενόφρον
Lips. Rob.
766.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-861
θέορτον:
θέορτον
commemorat Eustathius p. 784, 4.
766.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-862
εἰ ῥητόν:
εἰρητὸν
M. Lips. Rob.
767.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-863
ῥητὸν: Temere Brunckius
ῥητὸν
in
θεμιτόν
mutavit. Aristophanes Αν. 1715.
οὐ φατὸν λέγειν
. Orpheus Arg. 931.
οὐ φατὸν εἰπεῖν
. Nec multum differt hoc Euripidis in Bacchis v. 472.
ἄρρητ' ἀβακχεύτοισιν εἰδέναι βροτῶν
.
767.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-864
τόδε:
τόδε
M. G. Vit. Cantabr. 1. Par. H. Colb. 2. Ven. 1. Bess. Rob.
τόνδε
Colb. 1.
τάδε
Lips. Ald. Turn.
769.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-865
NA: Affert hunc versum Tzetzes ad Lycophr. 178.
770.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-866
ἀпоστροφὴ:
οὐδέν ἐστιν αὐτῷ τις ἀποστροφὴ τύχης
Par. E. quocum in
τις
G. Lips. Vind. 2. consentiunt.
771.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-867
πλὴν ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθείς: Magnopere fluctuant libri.
πρὶν ἂν ἔγωγ' ἐκ δεσμῶν λυθῶ
Lips. Vind. 1. Ald.
πρὶν ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθῶ
Par. A. B. Turn. Sic etiam G. nisi quod λ habet a prima manu, sed altera lectione erasa, scriptum, et supra
πρὶν
atque
ἕως
adnotatum. Ac
πλὴν
etiam Par. E. Bess. Vind. 3. Vacuum vitio versum praebet Ven. 3.
πλὴν ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθῶ
. Sed
πλὴν
(a sec. manu M.)
ἔγωγ' ἂν ἐκ δεσμῶν λυθείς
M. Vit. In Vit.
λείπει τὸ βοηθήσω τούτῳ
adnotatum est.
πρὶν ἂν ἔγωγ᾽ ἐκ δεσμῶν λυθείς
Rob. Recepit
λυθείς
, quod pro diversa lectione etiam in Par. Β. adscriptum est, Porsonus, servato
πρὶν
et obelo ante
ἔγωγ'
apposito. Temere scripturas librorum pro suo arbitrio mutavit Brunckius. Burgesius ad Dawesii Misc. p. 492. ut Pauwius corrigendum putabat
πρίν γ' ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθῶ
. Elmsleius, qui
ἄν
a
πρίν
separari non posse monuit, scribendum censebat
πλὴν ἔγωγ᾽ ὅταν δεσμῶν λυθείς
aut
λυθῶ
. At
ὅταν λυθείς
certe, verbo per aposiopesin omisso, durissimum est. Acquiescendum erat in scriptura librorum M. et Vit. quae repetitis cogitatione e praecedente versu verbis hanc habet sententiam,
οὐ δῆτα, πλὴν ἔγωγ' ἂν ἀποστροφὴ αὐτῷ τῆςδε τύχης γενοίμην, λυθεὶς ἐκ δεσμῶν
.
772.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-868
λύσων σ':
σ'
omittunt M. Vit. Lips. Colb. 1. 2. Cantabr. 1. 2. Ven. 3.
ὁ λύσσων ἐστὶν
habet Par. G.
τις οὖν ὁ λύσων σε δεσμῶν ἄκοντος Διός
Guelf.
773.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-869
τιν':
τίν'
cum accentu M. Vit. Lips. Ald. Rob.
773.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-870
ἐκγόνων:
αὐτῶν ἐγγόνων
M. et
ἐγγόνων
etiam Par. B. Ven. 3. Bess.
γρ. ἐκγόνων
Par. Β.
αὐτῶν ἐκ γόνων
Ald. In Vit. qui vulgatum habet, supra scriptum
λῦσαι ἐμὲ καὶ αὐτόν
.
773.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-871
εἶναι:
εἶναι
omittit Lips.
774.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-872
παῖς σ':
σ'
omittunt Vit. aliique nonnulli et Ald.
ἦ 'μὸς παῖς ἀπαλλάξοι
Lips.
775.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-873
γένναν:
γένναν πρὸς δέκ'
G. Par. E. Ald.
775.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-874
ἄλλαισιν:
ἄλλαισι
M. Lips. Vind. 1. edd. vett.
ἄλλῃσι
G. Vit. Vind. 3.
ἄλλησιν
alii. Emendate Victorius.
776.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-875
εὐξύμβλητος:
ἐξυμβλῶτος
G.
776.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-876
χρησμῳδία:
χρησμοδία
Lips.
777.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-877
σαυτῆς γ':
σαυτῆς τ'
(non τις) M. Colb. 1. Ceteri
σαυτῆς
sive particula. Non debebat Blomfieldius
καὶ μήτι σαυτῆς
coniicere, sed
καὶ μηδὲ σαυτῆς γ'
.
779.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-878
δυοῖν:
δυοῖν
Μ. G. Vit. Lips. et ceteri quantum constat libri.
δυεῖν
ex Turnebi editione obtinuerat.
779.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-879
σε:
σε
, superscripto
σοι
, Vit.
779.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-880
θατέρῳ:
θάτερον
Colb. 1. et ante correctionem primae manus Vit.
780.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-881
ποίοιν:
ποίοιν
postremis tribus litteris in litura M.
ποίοις
Par. E.
ποίοισιν
Ven. 1.
782.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-882
782.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-883
τὸν ἐκλύσοντ' ἐμέ:
τὸν ἐκλύσοντά με
G. et alii nonnulli codices.
783.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-884
χάριν:
τὴν δ᾽ ἐμοὶ δίδου
, omisso
χάριν
, G.
784.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-885
λόγους:
οἴκους
pro
λόγους
Vit. sed supra scriptum
γρ. καὶ λόγους καὶ τὰς ὑποσχέσεις
. Aliter alius glossator interpretatur,
τοὺς ἐμοὺς δηλονότι
. Elmsleius certissime se reponere putabat
λόγου
. Eo trahi possunt hae explicationes,
μὴ ἀπορρίψῃς καὶ οὐκ ἐθελήσῃς εἰπεῖν. ἀτίμους ποιήσῃς
.
785.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-886
γέγωνε:
καὶ τῆσδε μὲν, γέγονε
Lips.
785.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-887
λοιπὴν:
τῇ λοιπῇ
ante correctionem primae manus M.
786.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-888
τὸν λύσοντα:
λύσοντά σε
G. et pauci alii.
λύσοντα σὲ
Bess. Ald.
786.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-889
ποθῶ:
τοῦτο γὰρ νῦν ποθῶ
Lips. paucique alii et Ald.
788.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-890
μὴ οὐ:
οὐ
omittunt G. aliique codices et Rob. et a pr. manu M. Habent
οὐ
Vit. Lips. Ald. et superscriptum a sec. manu M.
788.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-891
ὅσον:
ὅσονπερ χρήζετε
Lips.
790.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-892
ἐγγράφου σὺ:
ἐγγράφουσα
a pr. manu habuisse videtur M.
ἐγγράφου σὺ
habet a secunda.
790.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-893
μνήμοσιν:
μνήμοσιν
Μ.
μνήμασι
G. Vit. Lips. aliique et edd. ante Vict. Imitationem scriptoris qui Hermippum dialogum fecit, apud Schneiderum in praefatione Theophrasti p. 25. adnotavit Dindorfius,
καὶ ἔγωγε μνήμασι δέλτοις φρενῶν ταῦτ᾽ ἐγγράψομαι
.
791.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-894
ὅρον:
ὅτ' ἂν
Vit.
ὅρων
G. Ald.
792.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-895
ἀντολὰς:
ἀντολὰς
Μ. G. Ald. Rob.
ἀνατολὰς
Vit. Lips. aliique.
792.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-896
φλογῶπας:
φλογώπας
Pauwius et ita, ut videtur, M.
φλογωπάς
G. Vit. Lips. et ceteri libri praeter Ald. quae
φλογοπὰς
habet.
792.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-897
ἡλιοστιβεῖς:
ἡλιοστιβεῖς
Lips. Post hunc versum aliquid excidisse Brunckius primus intellexit.
793.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-898
πόντου:
πόντον
M. G. Ven. 1. Bess. Ald.
793.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-899
794.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-900
Κισθήνης:
Σκυθίνης
G. aliique et Ald. Rob.
Σκυθήνης
Colb. 1. aliique.
Κυθίνης
Ven. 3.
Κιθήνης
Vit. (de quo falsa refert Butlerus) Lips. Colb. 2.
Κισθένης
Turn. Veram scripturam
Κισθήνης
exhibent M. Par. A. C. D. et adscriptum
Κισθήνης
in Par. B. Harpocratio
Κισθήνη, Ἰσοκράτης Πανηγυρικῷ
(§. 153. p. 72. Steph.).
ὄρος τῆς Θράκης
. Κρατίνος
κἀνθένδ᾽ ἐπὶ τέρματα γῆς ἥξεις καὶ Κισθήνης ὄρος ὄψει
. Photius
Κισθήνη, ὄρος τῆς Θράκης
. Eadem Suidas, apud quem
Καστήνη
legitur. Hesychius
Κισσίνη, πόλις καὶ ὄρος ἐν Θράκῃ
. Aeolidis urbs Cisthene ad sinum Adramyttenum memoratur Stephano Byz. in
Ἴασσα
, Plinio V. 30. Melae I. 18. De ea Strabo XIII. p. 606. extrema
ἔξω δὲ τοῦ κόλπου καὶ τῆς Πυρρᾶς ἄκρας ἥ τε Κισθήνη ἐστί, πόλις ἔρημος, ἔχουσα λιμένα
. Haec videtur esse quam dixit Isocrates. Alia fuit urbs et insula inter Rhodum et insulas Chelidonias, de qua Strabo XIV. p. 666.
μεταξὺ δ᾽ ἐν τῷ λεχθέντι παράπλῳ νησία πολλὰ καὶ λιμένες· ὧν καὶ μεγίστη νῆσος καὶ πόλις ὁμώνυμος ἡ Κισθήνη
. Quem autem Thraciae locum sic appellatum Harpocratio aliique memorant, ex coniectura illic videntur collocasse. Rectius scholia Aeschyli
Κισθήνη, πόλις Λιβύης ἢ Αἰθιοπίας
. id enim coniunctio cum Gorgonibus docet. Acute Meinekius in praefatione Menandri p. 18. Cratini versum e Seriphiis esse coniecit, qua in fabula Persei ad Gorgones iter ad Aeschyli exemplum non sine iocis et risu descripserit poeta facetissimus.
794.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-901
ἵνα: Hiatu offensus Brunckius mollius esse putabat, si scriberetur
ὅπου αἱ Φορκίδες
. At is quidem soloecismus esset. Nam in re certa
οὗ
, non
ὅπου
, dicitur.
795.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-902
αἱ Φορκίδες: In
αἱ Φορκίδες
libri consentiunt omnes: quae scriptura non modo propter hiatum in praegresso
ἵνα
, sed magis etiam propter articulum displicet, qui nimium quantum dictioni poeticae adversatur. Nec dubito quin illud
αἱ Φορκίδες
interpretatio sit doctioris lectionis
Φορκυνίδες
, quam nominis formam etsi non inveni apud Graecos scriptores, tamen qui e Graecis sua hauserunt Romani poetae eam tuentur. Ovidius Metam. IV. 742.
ei imponit Phorcynidos ora Medusae
. V. 230.
et in partem Phorcynida transtulit illam
. Lucanus IX. 626.
squalebant late Phorcynidos arva Medusae
.
796.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-903
ὄμμ' ἐκτημέναι:
ὄμματ'
Par. E.
ἐκτειμέναι
Par. C.
ὄμμα κεκτημέναι
Ald. Rob. Vera scriptura in ceteris et apud Thomam M. p. 218, 18.
797.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-904
μονόδοντες:
μονώδοντες
M. Bess.
797.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-905
ἃς:
τὰς
Lips. aliique et Ald. Tzetzes Chil. III. 952.
Προυσίου ἔχοντος ὀστοῦν ἓν τοὺς ὀδόντας πάντας, ὥςπερ Αἰσχύλος ἐν γραφαῖς καὶ τὰς Φορκίδας λέγει
.
798.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-906
νύκτερος: Libri omnes
οὔθ᾽ ὁ νύκτερος
. Delevi articulum, molestum in oratione poetae.
800.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-907
δρακοντόμαλλοι:
δρακοντόμαλοι
G. aliique pauci et Ald.
800.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-908
βροτοστυγεῖς:
βροτοστυγείς
Lips.
800.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-909
802.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-910
τοιοῦτο μέν σοι τοῦτο:
τοιοῦτο
M. aliique et Rob.
τοιοῦτον
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Nullus liber
μὰν
, ut refert de G. Vit. Ald. Butlerus, sed hi omnes
μὲν
habent, G. tamen in litura. Elmsleius, quod tragici rarissime
τοιοῦτο
et
τοσοῦτο
usurpent, scribendum putabat
τοιοῦτον ἕν σοι τοῦτο φρούριον λέγω
. Confidentius ad Oed. Col. 790.
τοιοῦτο
et
τοσοῦτο
prorsus a tragicis abiudicavit, fortasse quod, sicubi illa inveniuntur, metrum alteram formam admittat, ut in Eumen. 200. 419. Blomfieldio longe probabilius videbatur
τοιόνδε μέν σοι
. Ego quidem vulgatam scripturam servandam duxi, partim quod ille tragicorum usus vix satis stabiliri potest, partim quod sententia in illa Elmsleii coniectura non recte enuntiata videtur. Nam
ἓν
si dicitur, satis est
τοιοῦτο
aut
τοῦτο
addi, utroque autem addito alterum supervacaneum atque adeo molestum est.
804.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-911
ὀξυστόμους:
ὀξυστόμου
ante correctionem secundae manu M.
804.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-912
ἀκραγεῖς:
ἀκραγεῖς
Ven. 3. Bess. Par. H. Ald.
ἀκραγεῖς
Lips. Hesychius in codice
ἀκραγές
(Musurus ἀκραγγές),
δυςχερές, σκληρόν, ὀξύχολον, ἀσθενές
. Εtym. Μ. p. 52, 13.
ἀκραγγές, ἀσθενές, χαλεπόν, δυςχερές, σκληρόν, αὐστηρόν, καὶ τὸ ἀεὶ κλαῖον παιδίον. τά τε ἀκραγγῆ ὀξύχολα
. Sic etiam MS. Aug. Atque etiam in Bekkeri Anecd. p. 369, 17. legitur
ἄκραγγες, ἀκρόχολον, ἀσθενές, χαλεπόν
. Optima explicatio est
ἀκρόχολον
. Est enim vocabulum illud ab
ἄγη
deductum, de quo Etym. M. p. 9, 1.
ἄγη, θαῦμα, χαρά, ἀπιστία, ζῆλος. παρὰ Ἡρωδιανῷ βασκανία
. MS. Aug.
παρὰ Ἡροδ
. i. e.
παρὰ Ἡροδότῳ
(VI. 60.), ut Suidas quoque. Apertius Iovis ministri sunt aquila quae v. 1026. iecur Promethei exest, quaeque in Agamemnone v. 128. auguria dant aquilae. Hic gryphi sic appellati videntur ut Iovis voluntate ministerio auri custodiendi fungentes.
805.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-913
γρῦπας:
γύπας
G.
γρῦπας
Ven. 3. quum ceteri fere ut Μ.
γρύπας
habeant.
805.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-914
τόν τε:
τό τε
ante sec. manus correctionem M.
τόν γε
Vit.
805.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-915
μουνῶπα:
μουνῶπα
a pr. manu M. Recentior circumflexum accentum in acutum mutavit et ultimae syllabae
ον
supra adscripsit. Eustathius ad Dionysii v. 31.
Αἰσχύλος δὲ μονῶπα στρατὸν ὀνομάζει
. Idem ad Od. p. 1388, 64.
μουνῶπα στρατὸν
ex h. l. commemorat.
806.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-916
Ἀριμασπὸν:
Ἀριμασπὸν
Vit. sed a pr. manu in
Ἀριμασπὸν
mutatum.
806.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-917
ἱπποβάμον:
ἱπποβάμον'
M. a pr. manu et Vit. Lips.
ἱπποβάμους'
G.
806.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-918
οἳ χρυσόρρυτον:
οἳ χρυσόρρυτον
G.
οἱ χρυσόρρυτοι
sic Lips.
807.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-919
νᾶμα:
νᾶμα
G. et a pr. manu M.
807.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-920
Πλούτωνος:
Πλούτωνος
. Lips.
807.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-921
πόρου:
πόρον
M. Cantabr. 1. 2. Par. N. Ven. 3. Vind. 3. 4. Rob. idque superscriptum in Colb. 2. Gravior est et magis Aeschylea coniunctio horum verborum,
νᾶμα πόρου
. Sic in Persis v. 231.
τῆλε πρὸς δυσμὰς ἄνακτος Ἡλίου φθινασμάτων
.
808.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-922
τηλουρὸν:
τηλουρὸν
ante recentioris manus correctionem M.
811.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-923
ὄχθας:
ὄχθας
Lips. et a pr. manu M.
811.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-924
ἕρφ':
ἕρφ'
Lips. aliique nonnulli et Ald.
ἕρφ',
adscripta explicatione
πορεύου
, G.
812.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-925
Βυβλίνων:
Βυβλίνων
M. Colb. 2. Cant. 1.
812.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-926
813.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-927
εὔποτον:
εὔποτον
, sed adscripta explicatione
γλυκύ
, Vit. Iis quae Stanleius de dulcedine aquae Nili ex Achillis Tatii IV, 18. et Spartiani Pescennio Nigro c. 7. attulit addi possunt Athenaeus p. 41. F. Eustathius p. 1499, 59.
814.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-928
τρίγωνον:
τρίγωνον
, superscripto
ον
, Vit.
τρίγωνα
Par. D. N.
816.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-929
817.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-930
τῶν δ' εἴ τι σοι:
τῶν εἰ τι σοι
a pr. manu,
τῶν δ᾽ εἴ τι, σοι
a sec. M. Hunc versum a verbis his,
εἴ τί σοι
, et duos sequentes affert Athenaeus VIII. p. 347. C. Eustathius p. 1535, 24. commemorat
ψελλόν τι
(sic)
καὶ δυσεύρετον
. Antiatticista in Bekkeri Anecd. p. 116, 18.
ψελλός. Αἰσχύλος Προμηθεῖ. τέθεικε δὲ τὴν λέξιν ἐπὶ τοῦ σαφῶς μὴ εἰρημένου
. Sine interpretatione memoratur hoc verbum in excerptis
ἐκ τοῦ Ἀριστοφάνους τοῦ περὶ λέξεων διαλαβόντος
, quae Herodiani Epimerismis adiecit Boissonadius p. 285.
818.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-931
ἐπαναδίπλαζε:
ἐπαναδίπλαζε
G. Dindorfio placet
ἐπανδίπλαζε
.
819.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-932
NA: Hic versus ab alia manu scriptus in M.
819.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-933
ἢ θέλω:
εἰ θέλεις
G.
ἢ θέλῃς
Vit. in quo
ει
s a correctore est.
ἢ θέλεις
Οx. Bess. Ald.
820.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-934
μέν:
μέντοι
Vit. et alii nonnulli.
821.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-935
πλάνης:
πλάνης
, superscripto
γρ. τύχης
, Lips.
τύχης
Ven. 3. Par. H. K. L.
823.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-936
αἰτούμεσθα:
αἰτούμεθα
Vit. Lips. aliique et Ald.
823.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-937
που: Ad
που
in Vit. superscriptum
τι
.
823.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-938
ἥνπερ: Consentiunt libri in
ἥντιν'
, etsi id hic
ἣν
dicendum erat. Non invitus acciperem, si liber aliquis praeberet
ἣν πρὶν ᾐτούμεσθα
, quemadmodum supra v. 700.
τὴν πρίν γε χρείαν
est dictum. Sed facillimum visum est
ἥνπερ
scribere. Sic v. 610. libri
ὃ
et
ὅτι
, ubi ex Etym. a Porsono
ὅπερ
restitutum est.
826.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-939
ἐκμεμόχθηκεν: In
ἐκμεμόχθηκεν
litterae
με
a sec. manu in M.
ἐκμόχθηκε
Vit.
ἐμμεμόχθηκε
G. Ceteri
ἐκμεμόχθηκε
.
829.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-940
830.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-941
δάπεδα: Libri
δάπεδα
. Porsonus ad Euripidis Or. 324. aut produci primam syllabam aut scribendum esse
γάπεδα
animadvertit, allatis his Stephani Byzantii in
γῆ
,
λέγεται καὶ γήπεδον τὸ πρὸς τοῖς οἴκοις ἐν πόλει κηπίον, ὅπερ οἱ τραγικοὶ διὰ τοῦ α φασὶ δωρίζοντες
. Addidit Blomfieldius scholiastam ad Il. IV. 2.
δάπεδον δὲ τὸ ὁμαλὸν χωρίον· γήπεδα δὲ τὰ ἐν ταῖς πόλεσι προκείμενα ταῖς οἰκίαις οἷον κηπίδια· οἰκόπεδα δὲ οἰκιῶν κατεριφεισῶν ἐδάφη
, et Eustathium p. 436, 41.
γήπεδον μέντοι τὸ ἐν πόλει προκείμενον οἰκίαις οἷον κηπίδιον
, et scholiastam Oppiani ad Hal. I. 54.
ἐκ τοῦ γῆ καὶ πέδον γήπεδον, τὸ τῆς οἰκίας πεδίον. οἰκήπεδον δὲ τὸ τῆς καταβληθείσης οἰκίας πεδίον, ἐρειποτόπιον λεγόμενον
. Tum Lycophronem v. 617.
τοῦ τειχοποιοῦ γαπέδων ἀμειβέως
, ubi libri confirmarunt hanc scripturam, restituendam Aeschylo etiam Choeph. v. 786.
831.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-942
αἰπύνωτόν τ':
αἰπύνωτόν τ'
a pr. manu M. ex quo sec. manus
αἰπύνωτόν τ'
fecit.
αἰπύνωτον δ'
Vit.
832.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-943
θᾶκός τ': Libri
θῶκος
. Correxit Brunckius.
τ'
omittit Vit. sed a glossatore
τὲ
superscriptum.
832.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-944
Θεσπρωτοῦ:
Θεσπρώτου
Lips. Strabo VII. p. 328.
Δωδώνη τοίνυν τὸ μὲν παλαιὸn ὑπὸ Θεσπρωτοῖς ἦν καὶ τὸ ὄρος ὁ Τόμαρος ἢ Τμάρος, ἀμφοτέρως γὰρ λέγεται, ὑφ᾽ ᾧ κεῖται τὸ ἱερόν· καὶ οἱ τραγικοὶ δὲ καὶ Πίνδαρος Θεσπρωτίδα εἰρήκασι τὴν Δωδώνην· ὕστερον δὲ ὑπὸ Μολοττοῖς ἐλέγετο
. Aeschylum spectasse videtur et Euripidem Phoen. v. 989.
ΚΡ. Θεσπρωτὸν οἶδας. Μ. σεμνὰ Δωδώνης βάθρα;
834.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-945
ὑφ' ὧν:
ἀφ᾽ ὧν
G. In
σὺ
posteriorem litteram, in
αἰνικτηρίως
tres primas a rec. manu refectas habet M.
835.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-946
προςηγορεύθης:
προσηγορήθης
Par. B. H. N. Ven. 3. quod Blomfieldio paullo vetustius visum est. At potestate differt. Nam
προςηγορεῖν
est blande alloqui, salutare, consolari. Apud Sophoclem El. 1470. Orestes, velatum interfectae Clytaemnestrae corpus afferens Aegistho,
οὐκ ἐμὸν τόδ', ἀλλὰ σόν, τὸ ταῦθ᾽ ὁρᾶν τε καὶ προςηγορεῖν φίλως
. Conf. Eur. Phoen. 996.
Προςαγορεύειν
, cuius perrarus apud tragicos usus est, invenitur apud Aeschylum Choeph. 938.
835.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-947
κλεινὴ:
δάμαρ κλεινὴ
Lips. sed supra
δάμαρ
iterum
κλεινὴ
scriptum.
836.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-948
μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι, εἰ: E Turnebi editione manavit
μέλλουσ᾽ ἔσεσθ', εἰ τῶνδε προςσαίνει σέ τι
. omisso
εἰ
scriptum est
ἔσεσθαι τῶνδε
in M. G. Vit. Cantabr. 2. Par. B. D. H. K. L. N. Ven. 2. 3. Vindobonensibus omnibus et in Ald. Rob.
ἔσῃσθαι τῶνδε
Ox. Deinde
προσαίνει σέ τι
M. G. Vit. Lips. Par. E. Ven. 3.
προσαίνεις ἔτι
Colb. 1. Scholiastae quoque
εἰ
ignorant, qui haec verba,
τῶνδε προςσαίνει σέ τι
, volunt
διὰ μέσου
dicta esse. Interpretantur autem duobus modis, utroque ironia vacuo, uno quo
προςσαίνει
pro
θέλγει, ἡδύνει
dictum accipiatur, altero tali,
εἰς μνήμην ἔρχεται καὶ εὐφραίνει σε διὰ τὸ εἶναι ἀληθῶς δάμαρτα Διός
, οι
ὑπομιμνήσκει καὶ εὐφραίνει σε
Similiter apud Hesychium legitur
προσαίνουσί με, προςβάλλουσι, προςέρχονται
, quod pertinet ad
προςσαίνουσί με
in Eur. Hipp. 863. Hoc sensu si Aeschylus verbo isto usus esset, excidisse versum oporteret, quo haec pro apodosi praecedentium essent, verbi caussa
τῶνδε προςσαίνει σέ τι κλύουσαν ὀρθῶς οὐδὲν ἐξῃκασμένον;
quemadmodum locutus est in Agam. v. 1203. Interrogandi signum post
σέ τι
habet Cantabr. 1. Blomfieldius ex Arund. Cantabr. 1. Par. G. E.
ἔσεσθαι· τῶν δὲ
divisim scripsit, pathetice sumenda putans haec verba, quae sic est interpretatus, quin et hisce oraculis gratum aliquod tibi inerat. At neque significare hoc possunt ista verba, et quod
πάθος
dicit mala potius inconcinnitas eaque languidissimae sententiae est, nec melior machina quam si cum interrogatione dicatur
τῶνδε προςσαίνει σέ τι;
cuiusmodi interrogatio si mediae orationi insereretur, habere deberet particulam interrogativam, ut
μῶν σε προςσαίνει τάδε;
Νon puto dubitari posse quin
εἰ
necessarium esse recte perspexerit, quicumque fuit, qui
ἔσεσθ', εἰ τῶνδε
scripsit. Sed hoc tamen propter elisam diphthongum non videtur ferri posse. Non malam, sed audaciorem medicinam adhibuit Cantabrigiensis in Diarii classici fasc. V. p. 78.
μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι, τῶνδέ γ' εἰ σαίνει σε τι
. Mihi aliquando emendandum videbatur, mutatione perparva,
ὑφ᾽ ὧν σὺ λαμπρῶς κοὐδὲν αἰνικτηρίως προςηγορεύθης, εἰ Διὸς κλεινὴ δάμαρ μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι τῶνδε προςσαίνει σέ τι
. Sed abhorret id tamen a simplicitate dictionis Aeschyleae. Quare satius visum est propagatam a Turnebo lectionem ita servare ut plene scriberetur
ἔσεσθαι
cum eoque per crasin coalesceret
εἰ
. Saepissime enim librarii voculas, quae crasi non animadversa viderentur versum corrumpere, omittendas esse existimarunt. V. ad Eur. Iph. Taur. v. 667.
837.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-949
οἰστρήσασα:
οἰστρήσασα
ab
οἰστρᾶν
dictum. V. ad Eur. Iph. Aul. 77.
838.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-950
ᾖξας:
ᾖξας
Vit. et fortasse a pr. manu M. qui
ᾖξας
a sec. manu habet.
839.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-951
παλιμπλάγκτοισι:
παλιπλάκτοισι
a pr. manu M.
παλιμπλάκτοισι
idem a sec. manu et G. Vit. Par. D.
παλιπλάγκτοισι
Ven. 3.
πολυπλάκτοισι
Lips.
πολυπλάγκτοισι
Arund. Cantabr. 1. Par. K. Vindobonenses et Rob.
839.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-952
χειμάζει:
χειμάζει
pro vulgato
χειμάζῃ
Par. E.
841.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-953
κεκλήσεται:
κεκλήσεται
Vit. Lips. et ceteri plerique.
κληθήσεται
M. G. Bess. edd. vett. idemque superscriptum est in Par. B. et habet Tzetzes ad Lycophr. 630. ubi hunc versum cum praecedente affert. Ionium mare ab Inachi filia appellatum esse Aeschylo auctore praeter Tzetzam tradunt Stephanus Byz. in
Ἰόνιον πέλαγος
, Etym. Μ. p. 473, 16. Eustathius ad Dionysii v. 92. scholiastes Euripidis ad Phoen. v. 211. ed. Matth. qui sic scribit,
οἳ δέ φασιν Αἰσχύλῳ αὐτὸν ἕπεσθαι οἰομένῳ πάντα πόντον Ἰόνιον λέγεσθαι ὃν ἀλωμένη περιῆλθεν ἡ Ἰώ
. Eandem nominis originem non memorato Aeschylo alii multi prodiderunt, ut Apollodorus II. 1, 3. scholiastes Pindari ad Pyth. III. 120. Apollonii Rhodii ad IV. 308. Euripidis ad Hipp. 727. Eustathius ad Dionysii v. 389. Hyginus fab. 145.
842.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-954
πᾶσιν:
πᾶσι
Vit. Lips. edd. vett. Post hunc versum in G. tamquam alius versus legitur
Ἰόνιος ἀπὸ σοῦ μνημονεύματα τῆς σῆς πλάνης
.
843.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-955
843.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-956
846.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-957
ἐς ταὐτὸν:
ἐς ταὐτὸ
ante correctionem Vit.
847.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-958
ἔστιν:
ἔστιν
Μ.
ἔστι
G. Vit. Lips. edd. ante Vict. Afferunt hunc versum scholiastes Ambrosianus ad Od. IV. 563. VI. 204. Eustathius p. 1386, 12. 1509, 35. 1559, 60. quorum locorum in postremo
ἔστι τις πόλις
, in ceteris
ἔστι πόλις
legitur.
848.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-959
NA: Hic versus in Colb. 1. post sequentem positus est. In Vit. totus ita legitur,
Νείλου πρὸς αὐτῷ χώματι
. Inter versus adnotatum
καὶ πρὸς ἀναχωματισμῷ, ἤγουν ταῖς ὄχθαις
, et deinde in fine versus
τῷ στόματι
. Lips.
πρὸς αὐτόματι καὶ προςχώματι
.
849.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-960
ἐνταῦθα:
ταῦτα
pro
ἐνταῦθα
, superscripto ad ultimam syllabam
ν
, Lips.
849.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-961
τίθησιν:
τίθεισιν
, superscripto a sec. manu
η
, Μ.
851.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-962
χειρὶ: Libri
χειρὶ
, nisi quod M. a sec. manu gravem accentum habet.
851.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-963
ἀταρβεῖ:
ἀταρβεῖ
scholia explicant
ἀφοβοποιῷ
, similiterque Blomfieldius nullum metum incutiente, placido, comparans Moschi versus II. 50.
ἐν δ᾽ ἦν Ζεὺς Κρονίδης, ἐπαφώμενος ἠρέμα χερσὶν πόρτιος Ἰναχίης, τὴν ἑπταπόρῳ παρὰ Νείλῳ ἐκ βοὺς εὐκεράοιο πάλιν μετάμειβε γυναῖκα
. Non credam isto significatu hoc vocabulum dictum esse, qui ne aptus quidem hic est, quum non sit quare metuendam sibi manum eius a quo amatur putet Io: sed est epitheton ornans, potentiam Iovis significandi caussa positum.
851.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-964
θιγὼν:
θιγὼν
M. Rob. Ceteri
θίγων
.
852.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-965
γεννημάτων: Omnes libri
γεννημάτων
, nisi quod M. a pr. manu et Lips.
γεννημάτων
. Miror Valckenario placuisse quod ad Phoen. 639. refert Scaligerum ex Peyraredi coniectura in libri sui margine adscripsisse,
θιγημάτων
. Nam quod affert ex Hesychio,
θιγημάτων, μιασμάτων
, id alio spectare apertum est, et ne scriptum quidem sic est apud Hesychium, sed, uti debebat,
θιγμάτων
. Tanta tamen fuit auctoritas Valckenarii, ut huic probatum verbum analogiae contrarium reciperent Brunckius et Schützius. Nihil prodesse puto tali coniecturae defendendae hoc scholion codicis Vit.
ἐνταῦθα ὁ Ζεὺς πάλιν ποιήσει ἄνθρωπον, ἀφόβῳ χειρὶ ἐφαψάμενός σου· τέξεις δὲ καὶ παῖδα Ἔπαφον ὀνομαζόμενον, ἐπώνυμον τῆς ἐπαφήσεως τῆς Διός
. Sensum enim eo scholio, non verba singula reddi alia scholia ostendunt. At, inquiunt Valckenarius et Brunckius, absurdum est
γεννημάτων
. Fateor ita videri posse, quum non praecedat quo referatur hoc vocabulum: quod recte se haberet, si
ἔγκυον
pro
ἔμφρονα
dixisset. At non multo minus absurdum esset, si ferri posset,
θιγημάτων
. Nam si sanam mentem contactu suo restituit virgini, quis inde colligat etiam gravidam eo contactu factam esse? Inde mihi olim nata est suspicio, in quam postea vidi etiam Elmsleium incidisse, deesse hic versum post
ἔμφρονα
, praesertim quum
μόνον
, si ad
τίθησιν ἔμφρονα
referatur, plane sit inutile, quia mentis compotem Iuppiter etiam nutu et sola voluntate sua reddere poterat. Nam alia minus probabilis est Elmsleii coniectura, haec verba,
ἐπαφῶν ἀταρβεῖ χειρὶ καὶ θιγὼν μόνον
, ex adnotatione in textum venisse: quae verba neque interpretem produnt, et ad intelligentiam rei sunt necessaria. Itaque omissi versus signa ante hunc versum posui. Recte enim iam omnia procedent, si tale quid scriptum fuisse statuamus,
παύσας τε μόχθων τῶνδε φιτύσει γόνον
. Vereor enim ne nimiae negligentiae reum faciat Aeschylum, qui quasi res nota fuerit omnibus omisisse eum credat mentionem graviditatis afferatque contraria ratione non dissimiles versus ex Supplicibus 298-300.
ΧΟ. καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον. ΒΑ. τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;
ΧΟ. Ἔπαφος, ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος·
quod ut illic
ῥύσια
dicuntur, etsi nihil praecessit quo id vocabulum referatur, sic hic dictum sit
γεννημάτων
. At multo tamen facilius ex eo, quod potitus virgine Iuppiter tangendo ex ea prolem genuit, servatam esse, quam genuisse eum prolem ex eo, quod mentis compotem reddiderit, potest intelligi.
853.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-966
τέξεις κελαινὸν Ἔπαφον:
τέξει κελαινὸν Ἔπαφ'
Lips.
855.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-967
855.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-968
πεντηκοντάπαις:
πεντηκοντάπαις
G. Coll. 2. Cantabr. 1. Ven. 3. Bess. Ald. Turn. Ceteri
πεντηκοντόπαις
, ut Eustathius p. 37, 32. Atticam formam Blomfieldius recepit.
857.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-969
θηλύσπορος:
θηλύσπορος
Μ.
θηλύπορος
Lips.
θηλύσπορον
G. Ald.
858.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-970
ἐπτοημένοι:
ἐπτωημένοι
G.
ἐπτούμενοι
Lips.
859.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-971
NA: Suppl. 210.
ἐν ἁγνῷ δ᾽ ἑσμὸς ὡς πελειάδων ἵζεσθε κίρκων τῶν ὁμοπτέρων φόβῳ, ἐχθρῶς ὅμαιμον καταμιαινόντων γένος
.
860.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-972
θηρεύσοντες:
θηρεύοντες
Vit. Colb. 1.
861.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-973
φθόνον:
φθόνον
Lips. Par. E.
864.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-974
δαμέντων:
δαμέντα
Cantabr. 1.
861-864.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-975
Vulgo hi versus sic scripti leguntur,
φθόνον δὲ σωμάτων ἕξει θεός· Πελασγία δὲ δέξεται θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων νυκτιφρουρήτῳ θράσει
. Quae quum intellectum esset non admittere aptam explicationem, Brunckius temere scripsit
φθόνον δὲ σώμαθ' ὧν ἕξει θεός, Πελασγία δὲ δέξεται θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων
. Heynius ad Apollodorum p. 273. (108. ed. sec.) aut
σώματα
de puellis, quarum fructum deus maritis invideat, dici, et deinde
δαμέντας
legi debere, aut procorum corpora fato subducenda significari censebat. Siebelis in diatriba de Aeschyli Persis p. 118. nihil mutandum ratus sic vertit, Aegypti filii Danaidum venabuntur nuptias, sed illarum deus invidebit corpora (non committet ut iis potiantur), ipsorum vero (Aegypti filiorum) a feminis caesorum corpora terra leget Pelasgica. Horum quidem nihil admitti posse apertum est. Blomfieldius
δαμέντας
edidit, Boissonadius
δαμέντα
, hanc Medicei libri scripturam esse falso dicens (habet enim ille quoque liber
δαμέντων
) deumque putans ob caesa corpora invidiam facere dici. Ne haec quidem habent quo cuiquam possint probanda videri. Illud vero mirere, quod qui
δαμέντας
vel
δαμέντα
scripserunt, non
δέξεται
mutarunt in
δέρξεται
, quo sententiam saltem aptam effecissent. Verba qui explicari satis ducit, acquiescere poterit in Wellaueri sententia, qui nihil mutans ad
δέξεται
intelligendum putabat
αὐτάς
ex praegresso
σωμάτων
, et
δαμέντων
genitivum absolutum esse volebat, hoc sensu, deus ipsis corpora puellarum invidebit, easque Pelasgia excipiet, interfectis illis ferro muliebri. Et illud quidem non potest dubium esse,
φθόνον σωμάτων ἕξει θεός
de virginum dictum esse corporibus, quorum potiri non permissurus sit deus Aegypti filiis: nec minus certum est
Πελασγία δὲ δέξεται
ad Danaides referri: absurdum est enim de corporibus Aegyptiadum receptis sepultisque cogitare, nec quidquam perversius quam
δαμέντας
, Pauwii inventum, aut
δαμέντα
inferri potuit. Sed
δαμέντων
si tum additum est genitivo absoluto, perobscura est ista brevitas orationis, omissa utraque et virginum et sponsorum nominatione. Quo efficitur ut vix dubitari possit quin aliquid exciderit ante
θηλυκτόνῳ
. Credibile est huiusmodi quid dictum fuisse,
Πελασγία δὲ δέξεται τὸν ἐγγενῆ στόλον γυναικῶν, νυμφίων θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων νυκτιφρουρήτῳ θράσει
. Similem in mediis versibus omissionem supra ad v. 753. ex Vit. adnotavimus.
867.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-976
ἐπ' ἐχθροὺς:
ἐς ἐχθροὺς
M. (si recte ex M. adnotatum) Vit. aliique et Rob.
ἐπ' ἐχθροὺς
G. Lips. Ald. Turn. adscriptumque in Par. B. Blomfieldius quum praelaturum fortasse aliquem
ἐς
putavit, quia melius intrare amor quam contra ire diceretur, non cogitavit id hic non esse melius, ubi illud ipsum contra ire necessario est intelligendum: de quo significatui praepositionis citavit Valckenarium ad Phoen. 79.
Εἰς
quum pro
ἐπί
dici putatur, ut in Euripidis Or. 1010.
τὰ πανύστατα δ᾽ εἰς ἐμὲ καὶ γενέταν ἐμὸν νεῖμαι
, vis praepositionis est ea, ut pervenire aliquid aliquo, non ut tendere ad perveniendum, quod est in
ἐπί
, significetur. Hic etsi utrumvis dici potuit, aptius tamen videtur
ἐπί
, praesertim quum de connubio olim Iovi periculoso sit accipiendum.
868.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-977
869.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-978
ἀπαμβλυνθήσεται:
ἀπαμβλυνθήσεται
Par. D. E. Ald. Turn.
ἀπαμβλυθήσεται
M. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. B. Bess.
ἀπαμβληθήσεται
G.
ἐπαμβλυνθήσεται
Vit.
ἐπαμβληθήσεται
Rob. et adscriptum in Par. B.
870.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-979
γνώμην· δυοῖν δὲ:
γνώμην. δυοῖν (δυεῖν Μ.) δὲ
M. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. C. E. F. N.
γνώμαιν δὲ δυοῖν
G.
γνώμαιν (vel γνωμαῖν) δυοῖν δὲ
Par. A. B. D. H. Rob.
γνώμων (γνωμῶν· Turn.) δυοῖν δὲ
Ald. Turn.
γνώμοιν δυοῖν
, omisso
δέ
, Vit.
871.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-980
ἄναλκις:
ἄναλκις
Par. A. C. et superscriptum in B.
872.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-981
αὕτη:
αἳ
G. Ox. Bess. Ald.
873.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-982
μακροῦ λόγου δὲ: Vulgo
μακροῦ λόγου δεῖ ταῦτ᾽ ἐπεξελθεῖν τορῶς
, et sic M. Vit. Lips. ceterique plerique codices et Ald. Turn.
δεῖ ταῦτ' ἐξελθεῖν
Rob.
ταῦτα ἐξελθεῖν
Par. N.
ταῦτά τ᾽ ἐξελθεῖν
G. Mosc. 2. In
δεῖ
consentiunt libri praeter Ox. in quo
δὴ
est. Non est credibile sic haec sine coniunctione superioribus esse addita. Quare recipiendum duxi quod Schützius coniecit
δὲ
pro
δεῖ
. Et confirmatur hoc glossa codicis G.
πάρεστι
, etsi hic quoque codex
δεῖ
habet. Neque
δεῖ
habuerunt scholiastae, qui in explicatione verborum adhibuerint
ἐστίν
et
εἴη ἄν
.
874.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-983
ἐκ τῆσδε:
ἐκ τῶνδε
Par. Β. (sed hic adscripto
ἐκ τῆσδε
) Ox. Ven. 1.
καὶ τῶνδε
G.
875.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-984
τόξοισι κλεινός:
τόξοισι κλεινοῖς
M. Rob. Ceteri
τόξοισι κλεινός
. Quem poeta extollere hic debebat Herculem, ut cuius memorandi caussa quae praecedunt omnia dixerat, eius significatione bene videbat mirifice commoveri audientium animos debere, si diceret
θρασύς, τόξοισι κλεινός
, prae quo misere languet
θρασὺς τόξοισι κλεινοῖς
, nec languore careret, si diceretur
θρασύς τις, τόξοισι κλεινός
.
875.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-985
ὃς πόνων ἐκ τῶνδ' ἐμὲ:
ὃς πόνων ἐκ τῶνδ' ἐμὲ
Μ. G. Vit. Lips. edd. vett. Alii codices
ὃς τῶνδ᾽ ἐκ πόνων ἐμὲ
, vel
ὃς ἐκ πόνων τῶνδέ με
, vel
ὃς ἐκ πόνων τῶν ἐμὲ
, vel
ὃς πόνων τῶν ἐμέ
.
876.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-986
χρησμὸν:
χρησμὸν
littera
η
a sec. manu M.
877.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-987
ἐμοὶ:
ἐμὴ
Vit. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. K. Ven. 3. Bess. et ex corr. G. in quo prius
ἐμοὶ
fuerat.
οι
superscriptum in Colb. 2.
ἐμοὶ
M. Lips. aliique codices et edd. vett.
877.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-988
θεῶν: In fine versus libri omnes
Θέμις
, praeter G. in quo est
θεῶν
, superscripto
Θέμις
ut ex interpretatione. In Vit. ad
Θέμις
adscripta interpretatio
ἡ γῆ
. Hae glossae, simulque
παλαιγενής
epitheton, quod ineptum esset si de Promethei matre diceretur, genuinam esse produnt codicis Guelferbytani scripturam, interpretes autem ex v. 211. seqq. quae esset illa deorum mater explicaturos in diversa discessisse, aliis Tellurem, aliis Themidem dici putantibus. Itaque hunc sum librum secutus.
878.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-989
ὅπως δὲ χὤπῃ:
ὅπως δ᾽ ἔχω πῇ
Lips. Codex Vit. habuerat
πῶς δ᾽ ἔχω. ποῖ
, cum hac glossa,
ᾧτινι τρόπῳ ἔξω ποῦ
, quod
ποῦ
ab eadem manu in
πότε
mutatum, in textu autem correctum primum verbum in
ὅπως
, deinde ad
γρ
supra apposita signa quibus fieret
ὅπῃ
.
878.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-990
δεῖ:
δὲ
pro
δεῖ
Lips. Alii nonnulli
δή
.
878.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-991
λόγου:
χρόνου
G. Lips. aliique et Ald. Rob. Turn.
λόγου
M. Vit. Par. F. Hoc praetuli. Apte comparavit Stephanus Pers. 714.
πάντα γάρ, Δαρεῖε, ἀκούσει μῦθον ἐν βραχεῖ λόγῳ
. Quamquam ibi quoque pars librorum
χρόνῳ
habet.
879.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-992
σύ τ':
σὺ δ'
Vit. Colb. 1. Ceteri, opinor, omnes ut M. G. Lips. edd. vett.
σύ τ'
, aptius his leviter et segnius adiectis.
880.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-993
ἐλελεῦ, ἐλελεῦ:
ἐλελελελελεῦ
M. G. Lips. Turn.
ἐλελελελελελεῦ
septem syllabis Cantabr. 1. Quinque syllabis Ald. Sic etiam Rob. sed
ἰὼ. ἰὼ.
praemittens.
ἰω, ἰω, ἔλε, ἔλε, ἔλε, λε λεῦ
Par. E. Codex Vit. in quo quod praecedit
i
nomen Io est, sic,
έλε λε λε ἐλε λελεῦ
, octo syllabis, quarum quinta et sexta minoribus litteris in vacuo spatio insertae. Hesychius
ἐλελεῦ, ἐπιφώνημα πολεμικόν. οἳ δέ, προαναφώνησις παιανισμοῦ. τίθησι δὲ αὐτὸ Αἰσχύλος ἐπὶ σχετλιασμοῦ ἐν Προμηθεῖ δεσμώτῃ
. Emendavit Pauwius
ἐλελεῦ, ἐλελεῦ
.
881.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-994
φρενοπληγεῖς:
φρενοβλαβεῖς
G. Lips. Bess. aliique nonnulli.
882.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-995
ἄρδις:
ἄρσις
G. Hesychius
ἄρδις, ἀκίς. Αἰσχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ
.
882.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-996
ἄπυρος:
ἄπειρος
G. Par. E. F. Dictum est
ἄπυρος
ut in Choeph. 487.
πέδαις δ᾽ ἀχαλκεύτοις ἐθηρεύθης, πάτερ
.
883.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-997
κραδία:
καρδία
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Par. E. Bess. Ceteri
κραδία
.
883.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-998
φόβῳ φρένα λακτίζει:
φρένα φόβῳ λακτίζει
Vit. aliique nonnulli et Ald.
φόβῳ λακτίζει φρένα
Rob.
884.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-999
ὄμμαθ' ἑλίγδην:
ὄμματ' ἐλίγδην
Lips.
886.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1000
ἀκρατής:
ἀκρατοὺς
Vit. Lips. sed in Vit.
ής
superscriptum.