Aeschylus Prometheus Bound 343

Paul Mazon (Editor)

Prometheus Bound. Aeschylus. Paul Mazon (Editor). Paris. 1920-1925.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ (OCR draft) (Greek) (ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ. Paul Mazon, 1920-1925.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (6)
Προμηθεὺς Δεσμώτης First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 399-435 focus
Προμηθεὺς δεσμώτης Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 399-435 focus
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 343 focus
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Gottfried Hermann, 1852.) — 343 focus
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. N. Wecklein, 1885.) — 343 focus
τὰ μέν σ' ἐπαινῶ κοὐδαμῇ λήξω ποτέ·
προθυμίας γὰρ οὐδὲν ἐλλείπεις. ἀτὰρ
μηδὲν πόνει· μάτην γὰρ οὐδὲν ὠφελῶν
ἐμοὶ πονήσεις, εἴ τι καὶ πονεῖν θέλεις.
ἀλλ᾽ ἡσύχαζε σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων·
360
ἐγὼ γὰρ οὐκ εἰ δυστυχῶ τοῦδ' εἵνεκα
θέλοιμ᾽ ἂν ὡς πλείστοισι πημονὰς τυχεῖν.
οὐ δῆτ᾽, ἐπεί με καὶ κασιγνήτου τύχαι
τείρουσ' Ἄτλαντος, ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπους
ἕστηκε κίον᾽ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς
365
ὤμοις ἐρείδων, ἄχθος οὐκ εὐάγκαλον.
τὸν γηγενῆ τε Κιλικίων οἰκήτορα
ἄντρων ἰδὼν ᾤκτειρα, δάιον τέρας,
ἑκατογκάρανον πρὸς βίαν χειρούμενον
Τυφῶνα θοῦρον, πᾶσιν ὃς ἀντέστη θεοῖς,
370
σμερδναῖσι γαμφηλαῖσι συρίζων φόβον·
ἐξ ὀμμάτων δ᾽ ἤστραπτε γοργωπὸν σέλας,
ὡς τὴν Διὸς τυραννίδ᾽ ἐκπέρσων βίᾳ.
Aeschyli Prometheus Vinctus (OCR draft) Experimental (Aeschyli Prometheus Vinctus. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 343 focus
Translations (8)
Prometheus Bound Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 399-435 focus
Prometheus Bound. (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 343 focus
In part I commend thee, and will by no means at any time cease to do so. For in zeal to serve me thou lackest nothing. But trouble thyself not; for in vain, without being of any service to me , wilt thou labour, if in any respect thou art willing to labour. But hold thou thy peace, and keep thyself out of harm's way; for I, though I be in misfortune, would not on this account be willing that sufferings should befall as many as possible. No, indeed, since also the disasters of my brother Atlas gall my heart, who is stationed in the western regions, sustaining on his shoulders the pillar of heaven and of earth, a burthen not of easy grasp. I commiserated too when I beheld the earthborn inmate of the Cilician caverns, a tremendous prodigy, the hundred-headed impetuous Typhon, overpowered by force, who withstood all the gods, hissing slaughter from his hungry jaws; and from his eyes there flashed a hideous glare, as though he would perforce overthrow the sovereignty of Jove. But the sleepless shaft of Jupiter came upon him, the descending thunderbolt breathing forth flame, which scared him out of his presumptuous bravadoes; for having been smitten to his very soul he was crumbled to a cinder, and thunder-blasted in his prowess. And now, a helpless and paralyzed form, is he lying hard by a narrow frith, pressed down beneath the roots of Aetna . And, seated on the topmost peaks, Vulcan forges the molten masses, whence there shall one day burst forth floods devouring with fell jaws the level fields of fruitful Sicily: with rage such as this shall Typhon boil over in hot artillery of a never-glutted fire-breathing storm; albeit he hath been reduced to ashes by the thunderbolt of Jupiter. But thou art no novice, nor needest thou me for thine instructor. Save thyself as best thou knowest how; but I will exhaust my present fate until such time as the spirit of Jupiter shall abate its wrath.
PROMÉTHÉE ENCHAINÉ (OCR draft) Experimental (PROMÉTHÉE ENCHAINÉ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 343 focus
cherche pas à me retenir. Je me fais
fort, je me fais fort d'obtenir de Zeus la grâce de te dégager de ces peines.
Prometheus Chained (OCR draft) Experimental (Prometheus Chained. Robert Potter, 1779.) — 343 focus
For this thou haſt my thanks; thy courteſy
350
With grateful memory ever ſhall be honour'd.
But think not of it, the attempt were vain,
Nor wou'd thy labour profit me; ceaſe then,
And leave me to my fate: however wretched,
I wiſh not to impart my woes to others.
355
Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 343 focus
che incombono su me, sí che sappiate
compiutamente il tutto.
Esauditemi,
320
compatite al dolente, esauditemi,
ché la sciagura, ciecamente errando,
ora su questo piomba, ora su quello.
Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 343 focus
In his te laudo, & nunquam desistam.
Nam nihil diligentiæ negligis: sed
Nihil frustra laborato, nihil profuturus
Mihi laborabis, quamvis laborare velis:
Sed quiesce, te ipsum procul continens.
350
Nam ego etsi infælix sim, non tamen
Vellem pluribus tales pœnas contingere.
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus Bound — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 343 focus
In part I praise thee, to the end will praise;
Goodwill thou lackest not, but yet forbear
Thy further trouble! If thy heart be fain,
Bethink thee that thy toil avails me not.
385
Nay, rest thee well, aloof from danger's brink!
I will not ease my woe by base relief
In knowing others too involved therein.
Away the thought! for deeply do I rue
My brother Atlas' doom. Far off he stands
390
In sunset land, and on his shoulder bears
The pillar'd mountain-mass whose base is earth,
Whose top is heaven, and its ponderous load
Too great for any grasp. With pity too
I saw Earth's child, the monstrous thing of war,
395
That in Cilicia's hollow places dwelt—
Typho; I saw his hundred-headed form
Crushed and constrained; yet once his stride was fierce,
His jaws gaped horror and their hiss was death,
And all heaven's host he challenged to the fray,
400
While, as one vowed to storm the power of Zeus,
Forth from his eyes he shot a demon glare.
It skilled not: the unsleeping bolt of Zeus,
The downward levin with its rush of flame,
Smote on him, and made dumb for evermore
405
The clamour of his vaunting: to the heart
Stricken he lay, and all that mould of strength
Sank thunder-shattered to a smouldering ash;
And helpless now and laid in ruin huge
He lieth by the narrow strait of sea,
410
Crushed at the root of Etna's mountain-pile.
High on the pinnacles whereof there sits
Hephaestus, sweltering at the forge; and thence
On some hereafter day shall burst and stream
The lava-floods, that shall with ravening fangs
415
Gnaw thy smooth lowlands, fertile Sicily!
Such ire shall Typho from his living grave
Send seething up, such jets of fiery surge,
Hot and unslaked, altho' himself be laid
In quaking ashes by Zeus' thunderbolt.
420
But thou dost know hereof, nor needest me
To school thy sense: thou knowest safety's road—
Walk then thereon! I to the dregs will drain,
Till Zeus relent from wrath, my present woe.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 343 focus
Für Solches lob' ich jego dich und immerdar.
Gewiß, an Freundeseifer fehlt dir's nicht: indeß
Laf deine Mühe; nichtig ja, nuklos für mich,
Bleibt alle Mühe, wenn du ja dich mühen willst.
Nein, harre ruhig, halte dich der Sache fern.
345
Denn wenn ich selbst auch leide, möcht' ich darum nicht,
Daß Vielen gleiches Ungemach begegnete.
O nein! Des Bruders Schicksal schon betrübt mich tief,
Des Atlas, der im fernen Abendlande steht,
Und auf den Schultern, eine schwergewalt'ge Last,
350
Des Himmels und der Erde Säulen stüßend trägt.
Den Erdensohn auch sah ich, der Kilikia's
Felskluft bewohnt, und seufzte, wie das Ungethüm
Mit hundert Häuptern durch Gewalt gebändigt ward,
Der grimme Typhon, der den Göttern allzumal
355
Trog bot, Verderben schnaubend aus dem grausen Schlund;
Aus seinen Augen blikte wild des Feuers Glanz,
Als wollt' er stürzen mit Gewalt Zeus' Herrscherthron.
Ihn aber traf Kronions ewigwacher Pfeil,
Der Donnerstrahl, der flammenathmend niederfuhr,
360
Daß hochvermess'ner Prahlerei Verheißungen
Zum Nichts zerstoben: mitten schlug in's Herz der Strahl,
Und brach im Dampfe wilder Glut die stolze Kraft.
Und nun, ein machtlos hingestreckter Riesenleib,
So liegt er dort, des Meeres engem Sunde nah,
365
Tief unter Aetna's Felsengrund hinabgedrückt:
Auf hoher Kuppe sikend schlägt sein glühend Erz
Hephästos. Dorther stürzen einst Glutströme sich
Hernieder, und verzehren rings mit grimmem Zahn
Die fruchtumglänzten Segensau'n Sikelia's.
370
So wird Typhoeus seine Wuth in flammenden
Geschossen aussprüh'n niegedämpften Glutorkans,
Obwohl zur Asche durch Kronions Strahl verbrannt.
Doch dir gebricht erfahrne Kunde nicht, du brauchst
Nicht meines Rathes; rette dich, wie du's vermagst.
375
Ich will das Loos ausdulden, das Zeus' Wille mir
Beschieden, bis die Flamme seines Zorns erlischt.

Commentary

Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.) focus

174. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-175

ἐπαοιδαῖσιν:
ἐπαιοιδαῖσι
M. G. Lips. 1.
ἐπ' ἀοιδαῖσι
Lips. 2. Aug.

174. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-176

τ':
τ'
omittunt Lips. 2. Aug.

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-177

τόδ᾽:
τὸ δ'
Lips. 1.
τώδ'
, superscripto
ό
, Lips. 2.

177. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-178

ποινάς τε:
ποινάς
(sic a pr. manu, a tertia
ποιναὶ
)
τέ μοι τίνειν
Μ.
ποινάς τ᾽ ἐμοὶ
(
τέμου
Lips. 2. Aug.)
τίνειν
(
τείνειν
G.) G. Lips. 1. 2. Aug.
ποινάς τε τίνειν
Turnebus.

178. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-179

τῆσδ':
τῆς
Μ.

180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-180

ἐνδίδως:
ἐπιχαλᾶς
Μ.
ὑποχαλᾶς
Lips. 1. Vindob. 1.

182. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-181

ἐμὰς:
ἐμοὶ
Aug.

182. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-182

ἠρέθισε: Libri
ἠρέθισε
. Turnebus solus
ερέθισε
, quod ab Elmsleio probatum recepit Blomfieldius: v. ad v. 162.

183. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-183

δέδια δ᾽: Libri
δέδια γάρ
. Porsonus
δέδια δ'
. Vt gemellum comparat Blomfieldius
δέδια δ'
in Soph. Oed. Col. 1468. At ibi non potuit
δέδια γάρ
dici.

183. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-184

σαῖς τύχαις:
σαῖς τύχαι
Lips. 1.
σὰς τύχας
aliquot codices.

184. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-185

πᾷ:
ὅπαι
Μ.
ὅπα
G. Lips. 1. aliique codices.
ὅπα
, superscripto
οι
Lips. 2.
ὅπαιοι
Aug.
ὅπη
vel
ὅποι
alii.
πᾷ
primus Turnebus.

184. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-186

τῶνδε:
τῶν δὲ
G.

185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-187

NA: In nonnullis codicibus hic est ordo verborum
ποτέ χρή σε τῶνδε πόνων τέρμα
, in Lips. 2. Aug. vitiose scriptum
ποτὲ χρή σε τῶν δαιμόνων τέρμα
.

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-188

ἐςιδεῖν:
εἰσιδεῖν
Lips. 2. Aug. Colb. 2.
ἐπιδεῖν
Par. L.

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-189

ἀκίχητα:
Ἀκίχητα, ἀκατάληπτα
Hesychius.

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-190

γὰρ:
γὰρ
omittit G.

187. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-191

ἀπαράμυθον:
οὐπαράμυθον
M. G. Ox. Ven. 1. Bess. Par. C. L. Vind. 1. Turn.
οὐπαράμυθον
Lips. 1.
ἀπαράμυθον
Lips. 2. Aug. cum ceteris, credo, codicibus et Ald. Rob.

187. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-192

Κρόνου παῖς:
ὁ κρόνου παῖς
G. Lips. 1.

188. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-193

τραχὺς καὶ:
τραχύς τε καὶ
M. G. Lips. 1.
θρασύς τε καὶ
Lips. 2. Aug. aliique. In Lips. 2. γρ.
τραχύς
superscriptum.
ὡς
(pro
ὅτι
)
τραχύς καὶ
Colb. 1.
θρασὺς καὶ
alii.
τραχὺς καὶ
Turnebus.

189. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-194

NA: Post
ἔχων
libri addunt
οἴῳ
, ut M. a sec. manu (nam a pr. manu habuit
οἵῳ
) et G. Lips. 1. 2. Aug. vel
οἵῳ
, formam verbi non usitatam tragicis. Eiecerunt critici praeter Scholefieldium, qui post eam vocem lacunae signum posuit. Si quid genuini in isto vocabulo est, neque illud ortum est ex
ὅμως
ad
ἔμπας
adscripto, putandum erit
οἵῳ
fuisse, excidisseque tot versus quot requiruntur ad aequandum hoc systema ei quod praecedit. V. ad v. 155. Potuit certe
οἵῳ γάμῳ
dici, sententiaque esse eadem quae v. 911. seqq. continetur.

190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-195

ὅταν:
ὅτ' ἂν
M. G. Rob.

191. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-196

ῥαισθῇ:
ῥαισθῇ
, ut videtur, M.
ῥαγῇ
G.
ῥαγῇ
Lips. 2. Aug. et plerique codices. Alii codices
ῥαγῇ, ῥαισθῇ, ῥαχθῇ, ῥαγῇ
.
ταύτῃ
refertur ad ea quae in proximo systemate dixerat Prometheus.

193. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-197

ἀρθμὸν:
ἀρθμὸν
M. aliique libri.
ἁρμὸν
G. Lips. 1. 2. Aug. aliique. γρ.
ἁρμὸν
Lips. 2.

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-198

γέγων':
γεγών'
Lips. 1.

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-199

αἰτιάματι:
αιτιάματι
Lips. 2. Antiatticista Bekkeri p. 78, 25.
αἰτίαμα. Αισχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ
.

198. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-200

βλάπτει: Libri
βλάπτῃ
, nisi quod Lips. 1. ante correctionem
βλάπτειν
.

199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-201

ἀλγεινὰ:
ἀλγεινά
, superscripto
οι
, Lips. 2. Aug.

199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-202

ἐστὶν:
ἔστιν
Μ.
ἐστὶ
G

200. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-203

δύςποτμα:
δύσποτμος
Par. F.

201. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-204

ἤρξαντο:
ἤρξατο
Lips. 1.

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-205

NA: om. Lips. 2. Idem
ὠρθύνετο
.

203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-206

ἕδρας:
ἕδρας
M. G. Lips. 1. 2. Aug.
ἕδρας
Ven. 3. Rob. Turn.

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-207

ἀνάσσοι:
ἀνάσσοι
M. G. Rob. Turn.
ἀνάσσῃ
Lips. 1. 2. Aug. aliique codd. et Ald.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-208

NA: In G. sedecim versus 205–220. bis scripti sunt a diversis manibus. Nam quum prima manus desiisset in v. 204. ita ut superesset trium versuum spatium, secunda manus addidit in ea ipsa pagina versus 205. 206. 207. in altera autem 208-220. Quum autem folia aliquot intercidissent, tertia manus in quattuor foliis insertis adscripsit qui deerant versus 205-294. In iis quae bis scripta sunt non est nisi glossarum aliqua diversitas.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-209

ἄρξειεν:
ἄρξειεν
Μ.
ἄρξειε
G. Lips. 1. 2.

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-210

ἐνταῦθ᾽:
ἐντεῦθ᾽
Lips. 2. Aug.
ἐντεῦθεν
G.

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-211

τὰ λῷστα:
ταλωστὰ
Lips. 1.
λῶστα
Lips. 2.
τἄριστα
G.

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-212

πιθεῖν:
πιθεῖν
a pr. manu M.

209. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-213

καρτεροῖς:
καρτερών
Lips. 2. Aug.

210. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-214

ἀμοχθὶ:
ἀμοχθὶ
M. et Regius Spanhemii. Ceteri
ἀμοχθεί
.

211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-215

μήτηρ:
μητρὶ
G. aliique codices et ex correctione Lips. 1. in quo antea
μοί
. Lips. 2.
μοι
, supra scriptis.

212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-216

μορφὴ:
μορφή
G. et a pr. manu M. De Telluris
πολυωνυμίᾳ
disseruerunt Stanleius ad h. 1. et Bern. Martinus Var. Lect. III. 13. Videndus etiam Arnaldus de diis
παρέδροις
cap. 22. Schützius vero vel unum exemplum requirebat, in quo Themis nomen haberet Telluris. Nam Themis quum ab Aeschylo non solum in principio Eumenidum
Τιτανὶς παῖς Χθονός
, sed in ipso etiam Prometheo v. 877. dicta sit
Τιτανίς
, negabat dubium esse quin Aeschylus Hesiodum aliosque auctores secutus Themidem a Tellure distinxerit. Accedere quod, si Telluris filius esset Prometheus, Titanes, quos v. 207.
Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα
vocet, rectius videatur fratres appellaturus fuisse. Quumque praeterea in exponendo Themidis vaticinio inutile sit et incommodum istud de alio Themidis nomine additamentum, versum hunc,
καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία
, spurium, Aeschylo plane indignum, atque ex glossa marginali vel interpretatione alicuius grammatici intrusum esse censebat. Videri enim istam interpretationem ex errore scholiastarum natam, qui quum
οὐχ ἅπαξ μόνον
ad Themidem referrent, requisiverint aliquid quod his verbis opponeretur. Haec etsi speciose disputata sunt, tamen versum illum genuinum esse certissimum est. Nihil quidem ponderis habet Io. Tzetzes, qui et ad Hesiodi O. et D. 9. scribit
Θέμις ἡ γῆ κατ' Αισχύλον
, et in Exegesi in Il. p. 52, 24.
Αἰσχύλος Θέμιν λέγει τὴν γῆν ἐν τῷ Προμηθεῖ προφανῶς· Θέμις τε καὶ Γῆ πολλῶν ὀνομάτων γραφῇ μιᾷ
quo respicit etiam p. 135, 25.
Αισχύλος δὲ Θέμιν φησὶ μητέρα Προμηθέως, ἀλλ' οὐκ Ασίαν
. Sed ipso licet Aeschylo auctore uti, qui quum in fine fabulae scripserit
ὦ μητρὸς ἐμῆς σέβας, ὦ πάντων αἰθὴρ κοινὸν φάος εἱλίσσων, ἐφορᾷς μὲ ὡς ἔκδικα πάσχω;
inepta invocatio matris esset, nisi terram et caelum his versibus designaret. Ergo non emendando, sed explicando succurrendum. Quod qui facere conatus est Welckerus in Trilogia p. 39. seqq. non solum aliena multa immiscuit, sed in ipsa etiam explicatione falli videtur, quum Themidem et Tellurem unum numen esse contendit, cognomenque hoc Themidis arbitrio poetae separatum a Telluris numine putat. Nam contrarium potius statuendum est, videturque ipse statuisse in Appendice Trilogiae p. 67. diversas omnium ipsiusque Aeschyli sententia deas hic in unum esse numen coniunctas. Id ipse Aeschylus declarat, quum eas dicit
πολλῶν ὀνομάτων μορφὴν μίαν
. Nimirum senserunt illi, qui religiones Graecis condiderunt, quos deos vocarent unius cuiusdam naturae communitate contineri, muneribusque magis atque officiis quam separatis numinibus singulos ab se invicem discretos vivere. Ita factum est ut, qui pro muneribus illis diversi di putabantur, saepe vel coniunctis officiis vel uno munere aliis praelato in unum confunderentur, ac modo duobus consociatis nominibus, modo uno ex alius dei natura petito appellarentur. Magis autem illa deorum in unam naturam coniunctio Aeschyli aevo per philosophos celebrata est atque dispersa, ex quo genere multa sunt a tragicis commemorata. Ac Terra quidem modo eadem quae Rhea habita est, de qua quum alii multi scriptores, tum copiosissime exposuit Lucretius II. 599-658. paucis autem complexus Apollonius Rhodius II. 1098. scripsit, Rheam dicens,
ἐκ γὰρ τῆς ἄνεμοί τε θάλασσά τε νειόθι τε χθὼν πᾶσα πεπείρηται νιφόεν θ᾽ ἕδος Ουλύμποιο
. Aeschylus autem in Supplicibus v. 857. 867. et Sophocles in Philocteta v. 391. Iovem terrae filium vocarunt; modo confusa est cum Cerere, quod constat factum esse saepissime, Ceresque ipsa omnibus Rheae attributis ornata est ab Euripide longo carmine in Helena a v. 1321. Ita hic quoque Aeschylus, sive ipse primus Prometheum Themidis filium appellavit, sive, quod veri similius est, antiquam aliquam fabulam est secutus, hanc famam praetulit, quia haec nobilior esset origo coniunctiorque cum virtutibus et meritis Promethei, quam si Clymenae vel Asiae filius diceretur. Themis autem coniunctissima cum Tellure est, siquidem antiquissimum Delphicum oraculum Telluris fuisse creditum est, cui successerit Themis, ut et in Eumenidum initio dictum est et ab Euripide in Iphigenia in Tauris v. 1259. seqq. Et sic etiam Olympiae. Pausanias V. 14, 10.
ἐπὶ δὲ τῷ Γαíῳ καλουμένῳ βωμός ἐστιν ἐπ' αὐτῷ Γῆς, τέφρας καὶ οὗτος· τὰ δ᾽ ἔτι ἀρχαιότερα καὶ μαντεῖον τῆς Γῆς αὐτόθι εἶναι λέγουσιν. ἐπὶ δὲ τοῦ ὀνομαζομένου στομίου Θέμιδι ὁ βωμὸς πεποίηται
. Has igitur fatidicas deas in unam coaluisse cernimus. Itaque non est quod miremur, si poeta v. 876. scripsit, quod veri simile est,
τοιόνδε χρησμὸν ἡ παλαιγενὴς μήτηρ ἐμοὶ διῆλθε Τιτανὶς θεῶν
. Nam eodem modo qui proprie Titanida est
Τιτάν Προμηθεύς
vocatur ab Sophocle in Oed. Col. v. 56. et ab Euripide Phoen. v. 1122. Ione v. 455. Quo tamen non referendum videtur illud Ciceronis ex Aeschylo
Titanum suboles, socia nostri sanguinis
, quod ab Aeschylo sic scriptum fuisse credibile est,
ὦ κοινὸν αἷμα, γέννα Τιτάνων, ἐμοί
.

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-217

μέλλον:
μέλον
Lips. 1.

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-218

κραíνοιτο: Non opus videtur ut cum Elmsleio scribatur
κρανεῖτο
.

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-219

προὐτεθεσπίκει:
προστεθεστήκει
G.

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-220

καρτερὸν:
κρατερὸν
G. ubi primum scripti hi versus.

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-221

χρείη:
χρὴ
M.
χρῆ
G. Lips. 1. 2. Aug. et sic fere ceteri.
χρεῖ ἦ
a manu tertia margo Μ. γρ.
χρεῖ ᾖ
supra scriptum in G. Lips. 2. Aug. et sic Rob.
χρείη
restituit Dawesius Misc. crit. p. 333.

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-222

δὲ:
δὲ
omissum in M. a pr. manu tertia adscripsit. Omittunt Lips. 1. aliique.
τε
habent G. Lips. 2. Aug. aliique.

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-223

ὑπερσχόντας:
ὑπερέχοντας
libri, nisi quod
ὑπερέχοντας
quidam Parisini. Ex Turnebi editione vulgabatur
ὑπερέξοντας
, Porsonum alii
ὑπερσχόντας
corrigentem secuti sunt. Sic Valckenarius in Euripidis Hipp. 1365. quum legeretur
ὑπερέχων
, correxit
ὁδ᾽ ὁ σωφροσύνῃ πάντας ὑπερσχών
. Aliud tamen monstrant glossae in Lips. 2.
μεγάλους
, in Ox.
τοὺς μεγάλους
, in G. et Lips. 1.
τοὺς μείζονας
, quibus non videtur
ὑπερσχόντας
, sed
ὑπερτέρους
explicatum esse. Scholiastes ad Od. III. 65.
ὑπέρτερα, τὰ ὑπέρθετα καὶ μείζονα
. Ad I. XI. 437.
ὑπέρτερον, μέγα
. Ad Od. XV. 491.
ὑπέρτερον, ὑπέροχον, μέγα
. Ad XI. 290.
ὑπέρτερον εὖχος, μεγάλως τῇ δόξῃ ὑπερέχον
. Schol. Ven. B. ad Il. XI. 785.
ὑπέρτερον δὲ ἀεὶ τὸν ὑπερέχοντα φησιν
. Schol. Α.
ὁ γὰρ ὑπερέχων κατά τι ἐστιν ὑπέρτερος. καὶ νῦν λέγει, τῷ γένει, τῇ εὐγενείᾳ ὑπερέχει
. Ibi dem in alio scholio
οὐ λέγει ὅτι τῇ γεννήσει σοῦ ἐστὶν ὑπερέχων, ἀλλ᾽ ὑπερτέραν γενεὰν λέγει οὐ τὴν χρόνῳ ὑπερέχουσαν, ἀλλὰ γένους ἀξίᾳ
. Glossa in Aeschyli Sept. ad Th. 511.
ὑπέρτερον, μειζόνως
. Schol. Sophoclis ad El. 455.
ἐξ ὑπερτέρας χειρός, ἀντὶ τοῦ ἰσχυροτέρας, οἷον μετὰ δυνάμεως μείζονος
. Hinc scripsi
ὑπερτέρους
. Sententia eadem est quae si diceret
τοὺς δὲ δόλῳ ὑπερτέρους
. De hac collocatione articuli dixit Heindorfius ad Plat. Phaedonem p. 139. V. ad Eur. Andr. 215.

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-224

τοιαῦτ᾽ ἐμοῦ:
τοιαῦτά μου
ante correctionem G.

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-225

ἐξηγουμένου:
ἐξηγομένου
Lips. 1.
ἐξηγουμένω
, adscripto
ν
super
ω
, Lips. 2.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-226

οὐδὲ:
οὐδὲν
ante corr. Lips. 1.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-227

προςβλέψαι: Idem
προβλέψαι
.

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-228

κράτιστα:
κράτιστα
, superscripto
οι
, Lips. 2.

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-229

προςλαβόντα:
προσλαβόντι
M. G. Lips. 1. 2. Aug. et multi alii. Nonnulli
προσλαβόντα
, quod Brunckius restituit.

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-230

ἑκόνθ' ἑκόντι:
ἑκὼν θ' ἑκόντι
Lips. 1.
ἔκονθ' έτι
G.

221. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-231

μελαμβαθὴς:
μελαμβαθής
M. aliique.
μελαμβαφής
Aug.
μελεμβαφής
G. Lips. 1. 2.

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-232

κευθμὼν:
κευθμών
Lips. 1.

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-233

παλαιγενῆ:
τὸν παλαιὸν
Lips. 2. Aug.

223. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-234

αὐτοῖσι συμμάχοισι:
αὐτοῖσυμάχοισι
ex correctione, quum penultima syllaba prius
ου
fuisset, Lips. 1.

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-235

ποιναῖς:
ποιναῖς
Μ. et plerique libri.
πηναῖς
Lips. 1.
τιμαῖς
G. Mosq. 1.
ποιναῖς
γρ.
τιμαῖς
Par. B. Id non videtur interpretis esse. Atque unus scholiastarum
τιμωρίας
adscripsit. Hesychius
τιμή, δόξα, ποτὲ δὲ καὶ τιμωρία, ἢ ἀντέκτισις ἡ κυρία
. Itaque recepi, praesertim quum acerbius dictum videretur.

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-236

ταῖςδέ μ' ἐξημείψατο:
ταῖσδ᾽ ἐξημείψατο
Lips. 2.
ἀντημείψατο
ex Arund. et Cant. 2. recepit Blomfieldius.

226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-237

γάρ πως:
γὰρ πῶς
G.

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-238

τοῖς:
τοῖς
omittit G.

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-239

τυραννίδι:
τοῦτο τῆρανύδι
Lips 1.

228. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-240

ἐρωτᾶτ':
ἐρωτᾶτε μὲ
Lips. 1.
ἐρωτᾶτ' ἐμ'
Lips. 2. Aug.

228. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-241

αἰτίαν:
αἰτίην
Μ. G.

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-242

τὸν:
τὸν
bis Lips. 1.

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-243

καθέζετ':
καθίζετ'
G. Lips. 1.

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-244

δαíμοσιν νέμει:
δαίμοσι
M. G. Lips. 1. 2.
νέμοι
G.

232. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-245

διεστοιχίζετο:
διεστοιχίζετο
ex hoc loco habere videtur Hesychius.

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-246

βροτῶν δὲ τῶν:
βροτῶν τῶνδε τῶν
Lips. 1.

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-247

λόγον:
λόγων
G.

234. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-248

οὐδὲν:
οὐδένα
Μ.
οὐδὲν
G. Lips. 1. 2.

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-249

φιτῦσαι:
φιτύσαι
Μ.
φυτῦσαι
Lips. 2. Aug.
αντῆσαι
G. Lips. 1.
φιτῆσαι, φυτεῦσαι
alii.
φιτῦσαι
Turnebus.

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-250

τοῖσιν:
τοῖσιν
ultima littera in litura M. Blomfieldius ex Elmsleii sententia
καὶ τοισίδ'
. Non opus. Quae defendendo
τοισίδ'
allata exempla sunt, nihil ponderis habent. Nam aliud est
hic
, aliud
hice
.

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-251

ἀντέβαινε:
ἀντέβαινεν
Lips. 2.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-252

ἐγὼ δ' ἐτόλμησ᾽:
ἐγὼ δὲ τόλμησ'
Μ.
ἐγὼ δὲ τολμῆς
G. Lips. 1. 2. Aug. Alii
ἐγὼ δὲ τολμῆς
vel
ἐγὼ δ᾽ ὁ τολμῆς
. Schol.
τινὲς ἐτόλμησα, καὶ τὸ ἑξῆς μετὰ ἤθους. δύναται καὶ τολμῆς εἶναι, ὡς τιμήεις τιμῆς
. Emendate
ἐγὼ δ᾽ ἐτόλμησ'
Par. F.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-253

ἐξελυσάμην:
ἐξελυσάμην
M. Lips. 1. 2. Aug. (in cuius margine γρ.
ἐξερωσάμην
) aliique codices et Rob.
ἐξερυσάμην
G. aliique et Ald. Turn. At in hoc verbo duplicari solet
ρ
.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-254

βροτοὺς:
βροτόν
Lips. 2.

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-255

τοῦ μὴ:
τὸ μη
Μ.
τὸ μὴ
Rob. et Regius Spanhemii. Ceteri libri
τοῦ μή
. G. Bernhardy in Syntaxi p. 356. magis, quam hoc Aeschyli
τοῦ μή
, defendendum censuit illud Herodoti I. 86,
ῥύσεται τοῦ μὴ ζῶντα κατακαυθῆναι
. Non intelligo quid voluerit.

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-256

τῷ τοι:
τῷ ταῖς τοιαῖσδε
, sed ad
ταῖς
a sec. manu superscripto
τοι
, Μ,
τῷ τοιαῖσδε
Lips. 2.

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-257

πημοναῖσι:
πημοναῖσιν
Lips. 1.

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-258

κάμπτομαι:
κάπτομαι
Lips. 2.

240. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-259

οἰκτραῖσιν:
οἰκτραῖσι
Lips. 2.
οἰκταῖσι
G.

241. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-260

τούτου:
τοῦτο
Aug.

242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-261

αὐτός:
αὐτὸς
pro
αὐτός
Lips. 2. Aug.

242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-262

ἀλλὰ νηλεῶς: Libri
ἀλλ' ἀνηλεώς
, quae proba quidem vox est, usurpata Platoni de leg. III. p. 697. et aliis: v. Dorv. ad Char. p. 724. (643.) sed recte tamen, opinor, Elmsleii monitu
ἀλλὰ νηλεῶς
scripsit Blomfieldius. Hanc enim formam ab Homero acceptam probasse videntur tragici.

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-263

ἐρρύθμισμαι:
ἐρύθμισμαι
Μ. a prima manu (tertia
ρ
addidit) et Lips. 2.
ἐρρύθισμαι
Lips. 1.
ἐρύθμης και
G. in quo post
Ζηνί
interpunctum est.

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-264

θέα:
θέα
Lips. 1.

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-265

NA: Eustathius p. 1940, 58.

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-266

σιδηρόφρων:
σιδηρόφρον
Lips.

245. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-267

ξυνασχαλᾷ:
ξυανασχαλᾷ
Lips. 1.
συνασχαλα
ceteri.

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-268

μόχθοις:
κακοῖς
pro
μόχθοις
codex Gregorii Corinthii in adnotatione p. 110. memoratus.

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-269

ἠλγύνθην:
ἀλγύνθην
Μ. G.
Ἀλγήθην
Lips. 1.
Ἀλγήνθην
Lips. 2. Aug. Aliquot codices
ἠλγύνθην
.

248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-270

φίλοισιν οἰκτρὸς εἰςορᾶν: Vulgo
καὶ μὴν φίλοις ἐλεεινὸς εἰςορᾶν ἐγώ
, et sic M. nisi quod
εἰσ ὁρᾶν
habet. Porsonum in praefatione Hecubae p. VII.
ἐλεινός
corrigentem secuti sunt recentiores. Acquiescere in hac scriptura poteramus, nisi alio ducere viderentur quidam libri. Nam G. Lips. 1. et duo ex Parisinis (D. G.)
φίλοισιν
habent, idem Lips. autem et Vind. 1.
εἰσορᾶν ἐλεεινὸς ἐγώ
. Quae scripturae eo magis suadent ut
ἐλεεινός
pro explicatione habeamus, quod ad ipsum illud
ἐλεεινός
nihil est a glossatoribus adnotatum. Itaque scripsi
καὶ μὴν φίλοισιν οἰκτρὸς εἰςορᾶν ἐγώ
. Hesychius
οἰκτρά, ἐλεεινά. οἰκτρός, ἐλεεινός
.

250. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-271

θνητούς γε παύσας:
θνητοὺς ἔπαυσα
G. Aug. Ald. Rob. Τurn.
θνητούς τ᾽ ἔπαυσα
Lips. 1. Ven. 3. Victorius. Nicephorus in scholiis ad Synesium p. 403.
καὶ ὁ Αἰσχύλος δὲ ἐν τῷ δράματι ὃ ἐπιγράφει Προμηθεὺς δεσμώτης εἰςάγων τὸν Προμηθέα λυπούμενον διὰ τὸν δεσμὸν καὶ διηγούμενον τὰς αἰτίας δι᾽ ἃς τιμωρεῖται παρὰ τοῦ Διός, φησὶ καὶ ὅτι “θνητούς τ' ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον, τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατοικίσας.”
Porsonus posuit quod Lips. 2. Vind. 2. 4. habent,
θνητούς γ᾽ ἔπαυσα
. Non credo sic scripsisse Aeschylum. Etenim usitata in respondendo ratio postulat
θνητούς γε παύσας
, idque restitui.

250. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-272

προδέρκεσθαι μόρον:
προσδέρκεσθαι
ante rasuram M.
μόρων
G. Meminerat huius loci Plato, quum in Gorgia p. 523. D. Iovem Prometheo mandare finxit, ut fatalis horae cognitionem hominibus eriperet :
πρῶτον μὲν οὖν, ἔφη, παυστέον ἐστὶ προειδότας αὐτοὺς τὸν θάνατον· νῦν μὲν γὰρ προΐσασι. τοῦτο μὲν οὖν καὶ δὴ εἴρηται τῷ Προμηθεῖ ὅπως ἂν παύσῃ αὐτῶν
. Repetita sunt Platonis verba a Plutarcho in Consol. ad Apoll. p. 120. B. C.

251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-273

νόσου:
νόσσου
G.

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-274

ἐν αὐτοῖς:
ἐν αὐτῇ
Lips. 2.
ἐλπίδας
, minio superscripto
λ
, Lips. 1.

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-275

κατῴκισα:
κατοικίσας
Nicephorus.

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-276

πρὸς τοῖςδε:
πρὸς τούτοις
G.

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-277

ὤπασα:
ὤπασαν
Lips. 1.

255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-278

φλογωπὸν:
φλογωπόν
, supra
ω
scripto
ο
, Lips. 2.

255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-279

ἔχουσ᾽:
ἔχουσιν
G.
ἔχουσι
Lips. 1.

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-280

αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ:
αἰκίζεται κοὐδαμῶς
, ad
ῶς
superscripto
ῆ
, Lips. 2.
αἰκίζεται οὐδαμῶς
Aug.

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-281

ἄθλου:
ἄθλων
G.

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-282

τέρμα σοι:
τερμάσοι
Μ.
τέρμασι
Lips. 2.

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-283

ὅταν:
ὅτ' ἂν
M. Lips. 2.

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-284

κείνῳ:
ἐκείνῳ
Lips. 1.

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-285

δοκῇ:
δοκηι
ultima syllaba in litura M.
δοκεῖ
Lips. 2. Aug. sed supra scripto
η
, et ante correctionem G.

262. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-286

λέγειν:
λέγει
, minio addito
ν
, Lips. 1.

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-287

ἄθλου:
ἄθλου
Μ. G. Lips. 2. Aug. aliique et ante corr. Lips. 1.
ἄθλων
Lips. 1. ex corr. et alii.

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-288

ἔκλυσιν:
ἔκλησιν
Lips. 1.

266-267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-289

τὸν κακῶς πράσσοντ': Omnes libri
τοὺς κακῶς πράσσοντας
, nisi quod
τοὺς κακῶς πράσσοντα
Lips. 1. Emendavit Stanleius. Similia quaedam vitia sustulit Porsonus ad Med. v. 5. Vide infra v. 351.

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-290

ταῦθ᾽ ἅπαντ':
ταῦτα πάντ'
Lips. 1.

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-291

ἐπιστάμην:
ἠπιστάμην
G. et ante corr. Lips. 1. 2.

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-292

οὐκ ἀρνήσομαι:
οὐ καρνήσομαι
Μ.
οὐκ ἀνήσομαι
Lips. 1.

269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-293

δ᾽:
δ'
omittunt M. Rob. Ac delevit Elmsleio obsecutus Blomfieldius. At hic versus non est explicatio praecedentis.

269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-294

εὑρόμην:
ηρόμην
Cant. 2.
εὑράμην
G.

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-295

NA: Hoc versu incipit codex Vitebergensis, in quo quae praecedunt perierunt.

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-296

οὐ μήν τι:
οὐ μήν τι
M. Rob.
οὐ μήν τοι
(
τοῖ
Aug.) G. Vit. Lips. 2. Aug.
οὐ μήν γε
Lips. 1.

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-297

γ':
γ'
omittunt Lips. 1. 2. Aug. aliique et edd. ante Vict.

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-298

τοίαισί:
τοιαῖσδέ τοι
Ven. 3. Elmsleius scribi volebat
τοιαισίδε
.

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-299

κατισχνανεῖσθαι:
κατισχανεῖσθαι
G. Lips. 1. 2. Aug. Ven. 3. et edd. vett. quod Porsonus ad Eur. Or. 292. ab Atticis suavioris soni caussa probatum iudicabat. Id analogiae repugnare vidit Blomfieldius. Recte M. Vit. Par. D.
κατισχνανεῖσθαι
, ediditque ita ipse Porsonus. Vtitur hoc verbo Aeschylus etiam infra 382. Eum. 142. 264. et in Lycurgo apud Athenaeum X. p. 447. C. recteque Blomfieldius in Callimachi epigr. 48, 3. reposuit
αἱ Μοῦσαι τὸν Ἔρωτα κατισχναίνοντι, Φίλιππε
. In G. virgula interpunctum post
κατισχανεῖσθαι
, ut
πρὸς πέτραις
cum sequentibus iungatur.

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-300

πεδαρσίοις:
πεδαρσίοις
Par. D. et sic prius in M. scriptum fuisse videtur.

273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-301

καίτοι:
καίτοι
Cant. 1.
καὶ μήν
, superscripto
οι
. Ceteri libri
καί μοι
, praeter Rob. et marginem MS. apud Morellium, in quibus est
καίτοι
, quod recte recepit Blomfieldius.

273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-302

δύρεσθ᾽:
μηδύρεσθ'
Μ.
μὴ δύρεσθ'
Aug.
μὴ δύρεσθ'
Vit. Lips. 1. 2. edd. vett.
μὴ ὀδύρεσθ'
G.

274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-303

πέδοι:
πέδοι
M. a manu secunda, a prima
πέδο
habuit ut ceteri libri et Eustathius p. 153, 34. Quod Ioannes Alexandrinus in
τονικοῖς παραγγέλμασι
p. 36, 7. praecipit,
τὰ δὲ ἀπὸ βαρυτόνων βαρύνεται, ἔξω ἕξοι, πέδον πέδοι· “πέδοι δὲ βᾶσαι” Αισχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ
, ante quam hic libellus editus est notum erat ex schol. Dionysii Thracis in Bekkeri Anecd. p. 945.

274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-304

τύχας: Pro
τύχας
etiam
βλάβας
legi ait scholiastes.

275. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-305

ἀκούσαθ':
ἀκούσατε
G.
ἀκούσασθ'
Lips. 2.

275. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-306

μάθητε:
μάθητε
Vit. et alii. Ne huius promissi oblivisci videatur Prometheus, qui v. 524. seqq. se futura celare affirmat, tenendum est eum illa in mente habere, quae de liberatore suo dicturus est.

276. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-307

πείθεσθέ μοι, πείθεσθε:
πείθεσθαί μοι, πείθεσθε
G.
πείθεσθέ μοι, πείθεσθέ μοι
Vit. et alii pauci. Elmsleius sine caussa
πίθεσθέ μοι, πίθεσθε
scribendum putabat. V. ad Soph. El. 1003.

277. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-308

ταὐτά τοι:
ταυτάτοι
M. addito primae syllabae a sec. manu circumflexo.
ταὐτά τοι
Vit. Lips. 1.2. Aug. aliique codices et Turn.
ταὐτά τοι
Ald. Rob. Vict.
ταῦτα μοι
G.
ταυτά μοι
quattuor Vindobonenses. Vnus scholiastarum
τὸ ταῦτα πρὸς τὸ συμπονήσατε κρεῖττον ἢ πρὸς τὸ νῦν μογοῦντι ἀποδεδόσθαι. ἢ στικτέον εἰς τὸ μογοῦντι· τὸ δὲ ταῦτα τῷ ἑξῆς συναπτέον, ἵν ᾗ ἡ περὶ τὰ αὐτὰ περιερχομένη πημονὴ ἢ βλάβη ἄλλοτε πρὸς ἄλλον προςιζάνει
. Si
ταῦτα
coniungendum esset cum
μογοῦντι
, scripsisset poeta
τῷ νῦν μογοῦντι ταῦτ᾽· ἐπεὶ πλανωμένη
. Itaque rectum est
ταυτά τοι
.

278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-309

πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλον:
πρός τ' ἄλλον τ' ἄλλη
G.
πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλη
Vind. 1. Lips. 1. et lemma scholii in G.
πρὸς ἄλλον ἄλλη
margo MS. apud Morellium. Hunc alia, sed ea mala scriptura prodit,
πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλῃ πημονὴ προςιζάνει
. Vind. 2. 4. aliique
πρὸς ἄλλοτ' ἄλλο
, atque ita Vit. sed
ν
ad
ἄλλο
, adscripto. Ad
ἄλλο
pertinet glossa
κακόν
in Vit. Recte M. Lips. 2. Aug. et edd.
πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλον
.

281. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-310

κραιπνόσυτον:
κραιπνόσσυτον
M. Vit. Lips. 1. 2. (in quo ultimae litterae superscriptum
ς
) Aug. ut reliqui fere libri.
κραιπνόσυτον
G. et Parisini E. G. (i. e. Ask. Α.) Colb. 1.

281. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-311

θᾶκον:
θᾶκον
(hoc accentu) M. G. Vit. Lips. 1.
θῶκον
Lips. 2. Aug. aliique pauci codd. et edd. veteres.

282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-312

αἰθέρα θ᾽ ἁγνόν:
αιθέρ' ἁγνὸν
Lips. 2. paucique codd. et Ald. Rob.

282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-313

πόρον:
πόρων
G.

283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-314

ὀκριοέσσῃ:
ὀκριοέσσῃ
M. Lips. 1.
ἀκριοέσῃ
G.
ἀκρυοεσσῃ
Vit. Lips. 2. Aug. et plerique.

283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-315

χθονὶ:
χθονὴ
Lips. 1.

283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-316

πελῶ:
πέλω
Lips. 2. et sic fortasse prius fuit in M.

285. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-317

διὰ παντὸς:
διαπαντὸς
M. G. Vit. Lips. 1. 2. Aug.
διὰ πάντος
Rob.

285. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-318

ἀκοῦσαι:
ἀκούσειν
Ven. 2. Rob.

287. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-319

πρὸς σέ:
πρόσσε
, primo accentu a sec. manu addito, Μ.
πρὸς σὲ
G. Vit. Lips. 2. Omittit has duas voces Lips. 1.

288. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-320

πτερυγωκῆ:
πτερυγικόν
Lips. 2. Eustathius p. 1545, 48.
οὕτω καὶ ὠκεανὸς τό τε ὕδωρ αὐτὸ καὶ ὁ μυθευόμενος θεός, ὃν ὁ τραγικὸς Αισχύλος ἐπὶ γρυπὸς καθίζων ἐξάγει πρὸς τὸ θέατρον
. Non insolitum hoc spectaculum Atheniensibus fuisse adnotavit Spanhemius, haec afferens Plutarchi in Agesilao c. 19.
κάναθρα δὲ καλοῦσιν εἴδωλα γρυπῶν ξύλινα καὶ τραγελάφων, ἐν οἷς κομίζουσι τὰς παῖδας ἐν ταῖς πομπαῖς
, item Hesychium in
κάνναβρα
et Casaubonum ad Ath. IV. 6. p. 260. h. e. apud Schweighaeuserum vol. II. p. 450.

289. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-321

στομίων ἄτερ εὐθύνων:
στομίων εὐθύνων ἄτερ
Lips. 1.

290. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-322

συναλγῶ:
συναλγῶ
Μ. Vit.
ξυναλγῶ
G. Lips. 1. 2. Aug.

292. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-323

ἐςαναγκάζει:
ἐσαναγκάσει
, superscripto
ζει
, Vit.
ἐς ἀναγάζει
. G.

292. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-324

χωρίς τε:
χωρίς του
G.

294. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-325

νείμαιμ᾽:
νείμαι μ'
Μ. G. Vit.
νέμοι'
Lips. 1. 2. Aug.

295. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-326

γνώσει δὲ τάδ᾽: Libri
γνώσῃ
. Athenaeus IV. p. 165. C.
τὸ δὲ χαριτογλωσσεῖν Αἰσχύλος εἴρηκεν ἐν Προμηθεῖ δεσμώτη, γνώσει τάδ᾽ ὡς ἔτυμ', οὐδὲ μάτην χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι
, ubi codices
ἔτημα
et
ἔτοιμα
. Vt Athenaeus, sic etiam G. Vit. Lips. 1.
δὲ
omittunt.

295. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-327

ἔτυμ':
ἔτυμ'
Μ. et superscripto
η
Vit.
ἐτήτυμα
Lips. 1.
ἐτύτημα
G.
ἐτύπημα
, adscripto
ν
super
η
, Ligs. 2. Aug.

295. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-328

οὐδὲ:
οὐ μάτην
Vit.
κοὐ μάτην
Lips. 1.

296. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-329

χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι:
σὲ τὸ χαριτογλωσσεῖν
Μ.
σοὶ τὸ χ.
Rob.
σὲ χ.
G. Vit. Lips. I. aliique et Ald.
σοὶ χ.
Lips. 2. aliique.
χαριτογλωσσεῖν σοι
vel
σ'
alii.
χαριτογλωσσεῖν
Athenaeus, et sic Turn.

297. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-330

ξυμπράσσειν: Libri
συμπράττειν
. Correxit Brunckius.

298. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-331

ποτ᾽ ἐρεῖς:
ποτ' ἐρεῖς
M. G. Vit. Lips. 1. Rob.
ποτε φὴς
Lips. 2. in quo superscriptum ut glossa
ἐρεῖς
, et Aug. Ald. Alii
ποτε φῇς, ποτε φήσεις
.

300. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-332

καὶ σὺ δὴ:
δ'
omittunt Lips. 2. in quo
σὺ
in rasura duarum syllabarum est, et Aug. Ald. Rob.

301. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-333

ἥκεις:
ἧκες
, cum explicatione
ἦλθες
, G.

303. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-334

αὐτόκτιτ᾽:
αὐτόκτιτ'
Μ. aliique et Turn.
αὐτόκτητ᾽
Lips. 2. Aug.
αὐτόκτιστο
G. Vit. Lips. 1. Ald. Rob.

304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-335

ἐλθεῖν:
ἐς
a pr. manu M.
ἐλθεῖν
a secunda, et sic Vit. Lips. 1. 2. Rob. Ald. Turn. et recentiores.

304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-336

NA: Scholiastam secundum, cuius adnotationi in ed. Stanl. praefixum est
ἢ θεωρὸς τύχας ἐμὰς ἀφίξαι καὶ ξυνασχαλῶν κακοῖς
, Porsonus legisse putabat
θεωρὸς ὤν
. Eam scripturam Butleri negligentia tribuit Aldinae, quam habere dicit
θεωρὸς τύχας
, quum habeat
θεωρήσων τύχας
. Repetiit errorem Wellauerus. Affertur
θεωρὸς ὢν
ex Vind. 3.

305. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-337

ἀφῖξαι:
ἀφίξαι
a pr. manu M.

305. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-338

ξυνασχαλῶν:
ξυνασχαλῶν
Lips. 1.
συνασχαλῶν
M. G. Lips. 2.
συνασχαλών
Vit.

306. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-339

τὸν:
τον
omittit Lips. 1.

307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-340

τὸν συγκαταστήσαντα: Omnes
τὸν συγκαταστήσαντα
.

307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-341

τυραννίδα: Lips. 1.
τυρανίδα
.

308. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-342

κάμπτομαι:
κάπτομαι
Lips. 1.

311. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-343

γίγνωσκε:
γíγνωσκε
Μ. Vind. 4. Ceteri
γίνωσκε
.

311. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-344

μεθάρμοσαι:
μεθάρμοσαι
M. Lips. 1. 2. Aug. aliique et Ald.
μεθάρμωσαι
G.
μεθάρμοσον
Vit. quod in aliis superscriptum.
μεθάρμοζε
Rob.

312. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-345

καὶ:
και
omittit G.

313. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-346

τραχεῖς καὶ:
τραχεῖς τε καὶ
Lips. 2.

314. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-347

ἀνωτέρω:
ἀνωτέρω
Μ. Vit. et plerique ut videtur libri.
ἀπωτέρω
G. Lips. 1. Rob. quod in aliis codd. pro diversa lectione adnotatum.
ἀπατέρω
Lips. 2. Aug.

315. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-348

θακῶν κλύοι:
θακῶν
Μ. G. Lips. 2. Aug. et sic Victorius.
Θακών
Vit. Lips. 1. Ald. Rob. Turn.
κλύει
G.
κλύῃ
Lips. 2. Aug.

316. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-349

μόχθων:
μόχθον
G. Vit.

316. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-350

παιδιὰν:
πεδιὰν
Lips. 2.

317. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-351

ταλαίπωρ':
ταλαίπωρε
G.

318. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-352

πημάτων:
τῶν πημάτων
Lips. 2.

318. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-353

τῶνδε:
τῶνδε
omittit Vit.

319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-354

ἀρχαῖ᾽:
ἀρχαῖα
G. Lips. 1.

319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-355

ἴσως σοι:
ἴσωσοι
M. a pr. manu.
ἴσος σοι
Lips. 1.
ἴσως
omisso
σοι
Lips. 2. Aug.

321. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-356

γίγνεται:
γίγνεται
Lips. 1. Ceteri
γίνεται
.

322. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-357

κακοῖς:
κακῶν
Vit. in quo supra scriptum
ὑποχωρεῖς ἀπὸ τῶν
.

323. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-358

τοῖς:
τοις
om. Lips. 1.

324. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-359

NA: Imitatum esse hunc versum Tzetzam ad Hesiodi O. et D. 780. adnotavit Porsonus.

327. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-360

καὶ νῦν:
και μιν
, superscripto
νῦν
, Lips. 2. Aug.

329. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-361

λαβροστόμει:
μη λαβροστόμει
G. Vit. aliique et Ald. Scholiastes Nicandri ad Alex. 160.
καὶ Αἰσχύλος, μὴ λαβροστόμει
.

330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-362

οἶσθ᾽:
οἶδ'
Aug.

330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-363

περισσόφρων:
περισώφρων
G. Lips. 1.

331. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-364

προςτρίβεται:
προςτρίβεται
M. G. Vit. Lips. 1. Vind. 1. 4. et Victorius, atque ita scriptum est apud Stobaeum XXXVI. 17. atque Apostolium VI. 36. et in Monostichis Menandri v. 111.
προςγίνεται
Lips. 2. Aug. aliique codd. et Ald. Rob. Turn. γρ.
προςτρίβεται
margo Lips. 2.

332. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-365

ὁθούνεκ': Libri
ὅθ' οὕνεκ
.

333. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-366

τετολμηκὼς:
τετολμικῶς
G. Simillime Sophocles Antig. 537.
καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας
.

334. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-367

μηδέ σοι:
μηδέν σοι
M. Vit. Lips. 1. 2. aliique et Rob.

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-368

πείσεις:
πείθεις
Μ.

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-369

οὐ γὰρ:
οὐτὰρ
G.

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-370

εὐπιθής:
εὐπειθής
M. а pr. manu et Vit. Lips. 1. 2. Aug. aliique et Ald. Rob. In Lips. 2. ad
ε
superscriptum
ι
.

336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-371

πάπταινε:
πάπταννε
G.
πάμπταινε
Lips. 2. Aug.

336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-372

πημανθῇς:
πημανθῆ
M. a pr. manu,
ς
addidit secunda.

339. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-373

ἀντισπάσῃς:
μηδαμῶς μὲ ἀντισπάσῃς
ex duabus Cantabrigiensibus Blomfieldius.

341. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-374

τῶνδέ:
τόνδε
om. Lips. 2. Aug.

342. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-375

κοὐδαμῇ:
κουδὲ μὴ
M. G. Vit. aliique.
κουδαμῆ
Lips. 1. edd. vett.
κουδαμή
, ultima littera in litura et supra scripto
οι
, Lips. 2.
κοὐδαμοῦ
Aug. Valckenario ad Phoen. 1723. p. 575.
τὰ μὲν σ' ἐπαινῶν οὐδαμῇ λήξω ποτέ
legendum putanti more suo obsecutus est Brunckius. V. ad Soph. Ai. 1379.

343. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-376

προθυμίας:
προμηθείας
G.

343. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-377

ἀτὰρ:
αὐτὰρ
Vit.

345. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-378

θέλοις:
θέλεις
M. G. Lips. 1. 2. Aug. et sic codd. plerique et vett. edd.
θέλοις
Vit. Par. B. Cantabr. 1. quod receperunt Brunckius et Schützius, non, ut Wellauerus ait, inepte, sed aptissime, immo sententia etiam flagitante, quia
μάτην πονήσεις
idem fere est quod
πονήσειας ἂν μάτην
.

347. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-379

οὐκ εἰ:
ουκ
om. Vit. qui
εἰ
habet et
οὐ
in principio sequentis versus.

347. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-380

οἵνεκα: Libri
εἵνεκα
. Correxit Brunckius.

348. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-381

πλείστοισι:
πλήστοισι
pr. manu habuisse videtur M.

348. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-382

πημονὰς:
πλείστους πημονάς
Vit.

349-374. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-383

NA: Versus 349-374. in libris Oceano tributi sunt. Promethei esse intellexit Elmsleius.

349. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-384

καὶ:
καὶ
om. G. Pro eo male Porsonus
καί
.

350. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-385

ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπους:
ὃς ἐς ἑσπέρους τόπους
Med. Par. D. Rob.
ὃς πρὸς ἑσπερίους τόπους
Vit. Ceteri
ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπους
.

351. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-386

κίον᾽:
κίονας
G. Lips. 1. Vulgatum
κίον'
, quae etiam in Rob. est, habet Plutarchus de facie in orbe lunae p. 923. C. Eustathius p. 1389, 61.
διὸ καὶ Αἰσχύλος ἐν Προμηθεῖ κίονα εἶπεν ἑνικῶς καὶ οὐ κίονας
, de axe, circum quem volvitur orbis, haec intelligenda putans. P. Petitum, qui in Obss. misc. III. 24.
ἕστηκε κίων
ut vulgatam scripturam affert, refutavit Abreschius. Quo magis mirum est Blomfieldium illud ipsum
ἕστηκε κίων
scribendum coniecisse, probasseque Nitzschium in adn. ad Od. I. 52. p. 18.

351. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-387

οὐρανοῦ:
οὐρανῶν
Rob.

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-388

ὤμοις:
ὤμοις
(non
ὤμοισι
) M. G. Vit. Lips. 1. 2. Aug. edd. vett. praeter Rob. Sic etiam apud Plutarchum.
ὤμοισι
Par. D.

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-389

NA: Alteram versus partem respexit Porphyrius de abst. p. 77.

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-390

εὐάγκαλον:
εὐάγγαλον
Lips. 1.

353. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-391

τε:
τε
omittit G.

354. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-392

ἄντρων:
ἄντρων
, superscripto
ω
, Lips. 2.

355. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-393

ἑκατογκάρηνον: Libri
ἑκατοντακάρηνον
, nisi quod M.
ἑκατοντοκάρηνον
habet,
α
super
η
a manu secunda adscripto. Ex Pauwii emendatione Porsonus
ἑκατογκάρηνον
. Blomfieldius aliique
ἑκατογκάρανον
, quod
καρανῶσαι, καρανιστῆρα
dicant tragici, probabili, etsi non prorsus certo argumento. Videri potest confirmari Hesychii verbis p. 1126.
ἑκατονκάρανοι, ἑκατὸν αἱ ἐπιζήμιον πρασσόμεναι
, et est fortasse ita, si ille
ἑκατογκάρανον
scripsit et deinde posuit ex Aristophanis Eq. 440.
ἑκατοντάλαντοι δίκαι, αἱ ἑκατὸν τάλαντα ἐπιζήμιον πρασσόμεναι
. In chori carmine apud Aeschylum Choeph. 391.
κάρανα
legitur, sed in trimetro ex Euripidis Meleagro apud scholiastam Pindari ad Nem. X. 12.
κάρα Τυδεὺς γένυσι Μελανίππου σπάσας
.

356. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-394

πᾶσι δ᾽ ἀντέστη θεοῖς:
πᾶσιν ὃς ἀντέστη θεοῖς
M. G. Vit. Lips. 1. Ald. Rob. Turn.
ὃς πᾶσιν ἀντέστη θεοῖς
Lips. 2. Aug. Par. E. Bess. Gaisfordii coniecturam,
Τυφῶνα θοῦρον, ὃςτις ἀντέστη θεοῖς
, probaverat Porsonus, multis exemplis allatis, in quibus
τις
vel additum temere vel omissum est. Ne commemorem quod sic grave et prope necessarium vocabulum abiicitur, ne recte quidem dictum est
ὅςτις
, quod pronomen quum non sit definientis, quam vim habet
ὃς
, sed declarantis, referendum id esset ad
θοῦρον
, quo languida fieret sententia. Defendere quidem
ὅςτις
pro
ὃς
positum conatus est Blomfieldius, sed aliena sunt exempla quae attulit praeter unum Callimachi h. Apoll. 22. in quo tamen vulgo recte divisim scriptum est de saxo Nioben referente
ὃς τις ἐνὶ Φρυγíῃ διερὸς λίθος ἐστήρικται
, h. e.
διερός τις λίθος
. Praeter alias inscite inventas medelas imperite Wunderlichius coniecit
πᾶσιν ὃς ἀνέστη θεοῖς
, numero prorsus ab Aeschyli arte alieno. Probabilius est quod Lobeckius in prima editione Aiacis ad v. 1122. p. 344. proposuit
πᾶσιν ὃς προὔστη θεοῖς
, ut in Aiacis versu dictum est
ἢ σοὶ γὰρ Αἴας πολέμιος προὔστη ποτέ;
quocum comparari potest scriptura quam in Trachinis v. 1183. servavit scholiastes, falsa illa quidem aperte,
οὐ θᾶσσον οἴσεις, μηδὲ προστήσεις ἐμοί
, quam interpretatur
ἐναντιωθήσῃ
, quo
verbo
etiam Aeschyli enarratores usi sunt. Multo tamen elegantius est, neque exiguam habet veri speciem, quod Naekio in mentem venit in programmate a. 1829. edito sive in eius Opusculis I. p. 175. inter
πᾶσιν ὃς
et
ἀντέστη
lacunam esse unius versus, hac fere sententia,
qui cunctis unus insana mentis rabie diis obstitit
. Quamquam, si quid excidit, non adducor ut
πᾶσιν
tam longe a
θεοῖς
removisse Aeschylum putem, sed facilius credam altera
ὃς
pronominis positura eum tale quid scripsisse,
ὃς δυςαντήτῳ μένει χειρῶν πεποιθὼς πᾶσιν ἀντέστη θεοῖς
. Sed tamen, quoniam haec omnia non sine magna audacia coniici possunt, ad illud redii quod ut facillimum olim in publicis scholis commendavi,
πᾶσι δ' ἀντέστη θεοῖς
. Eodem modo in Sept. ad Th. 549.
ἕκτον λέγοιμι ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον ἀλκήν τ' ἄριστον, μάντιν, Αμφιάρεω βίαν· Ὁμολοΐσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν
.

357-358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-395

NA: Hunc versum et sequentem afferunt Eudocia p. 406. Tzetzes ad Lycophr. 177.et in Theogonia v. 289. Favorinus in
Τυφωεύς
, priorem solum Eustathius p. 579, 20.

357. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-396

σμερδναῖσι: Apud Eudociam, Favorinum, Tzetzam in Theogonia et in quibusdam eius libris ad Lycophronem, ut in ed. Rob.
δειναῖσι
. Eustathius
σμερδνῇσι
. Ceteri Aeschyli et Tzetzae libri
σμερδναῖσι
.

357. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-397

γαμφηλαῖσι:
γαμφήλαισι
a pr. manu M. et ad secundam syllabam superscripto
ι
G.
γαμφήλαισι
M. a sec. manu et Rob. Eudocia, Favorinus.
γαμφηλαῖσι
Lips. 1.
γαμφηλαις
vel
γαμφηλαις
Vit. Lips. 2. aliique codd. et Ald. Turn. atque Eustathius et Tzetzes. Quod ad has dativi formas attinet, quid de Homeri usu statuendum sit, copiose docet Etym. M. p. 166, 30. et Gudianum p. 249, 41. sed utrumque emendatione indigens. Eam praebet Etym. Augustanum, in quo omissis exemplis sic scriptum,
δεῖ δὲ γιγνώσκειν ὅτι παρὰ τῷ ποιητῇ αἱ τοιαῦται δοτικαí, εἴτε ἐπεκτεταμέναι εἴτε ἀνεπέκτατοι, τὸ α εἰς η τρέπουσι, οἷον ἐν παλάμῃσιν, ἐν παλάμῃς φορεῖ, σεσημειωμένων δυεῖν, θεαῖς καὶ ἀκταῖς
. Itaque non in locis duobus illis quos Etym. M. et Gudianum afferunt, Od. V. 119. et II. XII. 284. servandum est
αις
, sed in duobus vocabulis
θεαῖς
et
ἀκταῖς
. Atque ex
θεά
dativus exstat etiam II. III. 15S. ubi tamen
αἰνῶς ἀθανάτησι θεῇς εἰς ὦπα ἔοικεν
non solum in libris scriptum est, sed etiam apud Athenaeum V. p. 188. B. ipsoque in Etym. M. p. 36, 7. Subtili quadam ratione Göttlingius ad Aristotelis Polit. p. 343.
θεῇς
not sine iota littera defendere studuit.

357. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-398

φόνον:
φόβον
, memoratum in scholiis habent M. Par. D. Rob. et ante primae manus correctionem Vit. Ceteri
φόνον
.

358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-399

ὀμμάτων:
ὀμάτων
G. Lips. 1.

358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-400

ἤστραπτε:
ἤστραπται
G. Lips. 2.

358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-401

γοργωπὸν:
γοργωπὸν
ex hoc versu habere videtur Hesychius.

360. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-402

ἄγρυπνον:
ἄγριον
G. Lips. 1.

361. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-403

NA: Non latuit hic locus Bentleium Horatio Carm. III. 4, 44.
caducum fulmen
eripere tentantem.

364. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-404

κἀξεβροντήθη:
καὶ ἐξεβροντίθη
G.
κἀξεβροντήσθη
Vit.

365. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-405

παράορον:
παράωρον
Vit. aliique codd.
πανάωρον
Ox. Bess. Ald. γρ.
καὶ πανάωρον
Vit.
παρήωρον
G. Lips. 1. aliique codd. et Rob.
παρήορον
Lips. 2. Aug. Colb. 2. Turn.
παράφρον
, quod Bergkius in Diurn. antiq. Darmst. a. 1835. p. 952. restituendum monuit ex Hesychii glossa
παράορος, σειραφόρος
, praebuit M. V. II. VII. 156.

367. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-406

ἰπούμενος:
ἰπνούμενος
Lips. 2. Aug. eum plerisque libris et schol. Aristoph. ad Vesp. 139. in ed. Ald.
ἱπνούμενος
G. et a manu recentiore Μ.
ἱπούμενος
Vit. ex correctione primae manus, quae alterum
π
delevit. Eodem errore apud Hesychium et Photium
ιπποῦμεν
et
ἰππούμενος
scriptum.
ἰπνούμενον
Lips. 1. Quod Hemsterhusius ad Pluti v. 816. reponendum vidit
ἰπούμενος
habet M. a pr. manu et Par. C. et pro diversa scriptura Par. B. Eustathius p. 16, 40.
ἰποῦν ῥῆμα τὸ βλάπτειν παρὰ τῷ Αἰσχύλῳ
. Etiam Pindarus Ol. IV. 11. Aetnam vocavit
ἶπον ἀνεμόεσσαν ἑκατογκεφάλα Τυφῶνος ὀβρίμου
.

367. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-407

ῥίζαισιν:
ῥίζαισιν
M. Vit. Aug.
ῥίζησιν
G. Lips. 1.
ῥίζεσιν
Lips. 2.

368. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-408

μυδροκτυπεῖ:
μυδροκτυπεῖ
in litura M.
μυδροκτρυπεῖ
Lips. 2.

369. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-409

ἔνθεν ἐκραγήσονταί:
ἐνθένδ᾽ ἐκρ.
Lips. 1.
ἔνθ᾽ ἐκρραγήσονταί ποτε
G. Describit poeta recentis memoriae incendium Aetnae Ol. LXXV. 2. de quo marmor Parium in Corp. inscr. vol. II. p. 302. et Thucydides III. 116. V. Cluverii Sic. ant. I. p. 104.

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-410

δάπτοντες:
δ᾽ ἄπτοντες
G.

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-411

ἀγρίαις:
ἀγρίοις
Vit. et pauci alii.

371. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-412

λευρὰς:
λευροὺς
Μ. Rob. Ceteri libri
λευράς
.

371. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-413

γύας:
γυίας
Vit. Lips. 1. aliique.
γυίας
Lips. 2.

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-414

θερμῆς:
θερμοῖς
, quod in Par. Β. adscriptum est, Ald. Turn. Cant. et posteriores. Fortius est quod plerique libri cum Rob. habent
θερμῆς
. Ita, non
θερμής
, etiam M.
θέρμης
G. et ante correctionem Vit.

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-415

ἀπλήστου: Libri
ἀπλήστου
. Id in
ἀπλήτου
(scribere debebat
ἀπλάτου
) mutandum suspicabatur Schutzius, quia Pindarus
ἀπλάτου πυρός
dixerit. Cur corrigatur quod caret vitio?

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-416

βέλεσι:
βέλεσσι
Μ.

375. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-417

NA: In libris huic versui appositum est Promethei nomen, quoniam qui praecedunt versus tributi sunt Oceano. V. ad v. 349. Scholia haec praebent,
σὺ δ᾽· ὦ Ὠκεανέ. οὐκ ἄπειρος· τῆς ὀργῆς τοῦ Διός. οὐκ ἄπειρος, φησίν, ὑπάρχεις ὧν λέγεις, ἀλλ᾽ ἔμπειρος· ἔμπειρος δὲ ὢν τούτων φύλασσε ὅπως σώσεις ἑαυτὸν ὡς γινώσκεις· οὐ γὰρ ἐν τούτῳ χρήζεις διδασκάλου τινός
. Prior interpretatio non satisfacit. Nam si iram Iovis expertus esse dicitur Oceanus, quaenam est illa ira? Non iram, sed audaciam Iovis et quidem non magis quam ceteri omnes antiqui dei expertus erat, cunctorum illo sibi imperium arrogante. Melius est alterum, non inexpertum eorum quae dicat esse Oceanum. Dixit autem Oceanus v. 326.
τραχὺς μόναρχος, οὐδ᾽ ὑπεύθυνος κρατεῖ
.

376. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-418

σῶζ':
σῶιζ'
Μ.

376. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-419

ἐπίστασαι:
ἐπίσταμαι
ante corr. Lips. 1.

English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.) focus

128-192. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-99

1
2
128-192. Parodos. It is com- matic, that is, divided between actor and chorus. The chorus enter in a winged car (ὄχῳ πτερωτῷ 135, κραι- πνόσυτον θᾶκον 279), moved by the- atrical machinery. The car, advancing from the right side, has gradually approached Prometheus. It is seen by the spectators while still invisible to Prometheus, who can only look straight before him. At 124 the chorus are already very near, and they hear the words of 127 (φοβερόν). - The ᾿Ωκεανίδες are daughters of Oceanus and Tethys; see Hesiod Theog. 362. Hesiod (ibid. 346) enum- erates forty-one by name, and adds πολλαί γε μέν εἶσι καὶ ἄλλαι, τρὶς γὰρ χίλιαί εἰσι τανύσφυροι Ωκεανῖναι. Aes- chylus's chorus consisted of twelve persons. The first strophe gives the motive of the chorus for coming; this is what an unknown grammarian (in the hypothesis to the Persians) calls ' παροδικά, ὅτε λέγει (sc. ὁ χορός) δι᾽ ἣν αἰτίαν πάρεστιν.' - The rhythms ( ῥυθμὸς ᾿Ανακρεόντειός ἐστι κεκλασμένος πρὸς τὸ θρηνητικόν, Schol.) are in keeping with the sorrowful tone of the composition (see 144 ff.); they
are furthermore especially appropri- ate to a female chorus.

176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-133

3
4
176. χαλάσῃ: sc. με. Here tran- sitive, but intransitive in 58 and 179. Cp. λωφᾶν 27.

180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-134

5
6
180. ἐλευθεροστομεῖς : cp. λαβρο- στομεῖν 327, θρασυστομεῖν Suppl. 203, χαριτογλωσσεῖν 294 below.

181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-135

7
8
181. ἐρέθισε: see on 135. The tri- brach in the third foot here consists of three syllables which belong in one word; this is admissible only in the melic trimeter. See on 162 and on 2. The aorist as in ἐγέλασα, ἥσθην, ἀπέπτυσα (1070 below). Krüger I, § 53, 6, 3; GMT. 60; Н. 842,

182. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-136

9
10
182 f. δέδια ... πᾶ πότε: see on

184. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-137

11
12
184. At 100 above, the figure is that of daybreak after darkness; here of reaching land after a stormy and perilous voyage. - ἀκίχητα: an epic word. Cp. Il. xvii. 75 ἀκίχητα διώκων.

185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-138

13
14
185. ἀπαράμυθον : with long a- priv- ative. So, in epic poetry, ἀθάνατος, ἀκάματος, from the necessities of the metre. ἀθάνατος kept this measure- ment throughout, even in Attic po- etry.

186-192. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-139

15
16
186-192. This fourth anapaestic system does not correspond in length to the third (167-177), as the sec- ond (152 ff.) does to the first (137 ff.). Perhaps this is because it forms the close. Cp. Soph. Ai. 257 ff. Possibly, however, some verses have been lost. Weil assumes a gap after ῥαισθῇ.

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-140

17
18
186 f. παρ' ἑαυτῷ τὸ δίκαιον ἔχων: cp. 403, 150; also Eur. Suppl. 429 οὐδὲν τυράννου δυσμενέστερον πόλει, ὅπου τὸ μὲν πρώτιστον οὐκ εἰσὶν νόμοι κοινοί, κρατεῖ δ᾽ εἷς τὸν νόμον κεκτημένος 195. 200 αὐτὸς παρ᾽ αὑτῷ, Aesch. Suppl. 370 σύ τοι πόλις, σὺ δὲ τὸ δάμιον. For δίκαιον see on 150.

187. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-141

19
20
187. ὀίω : = οἶμαι (758), opinor, I trow, I hope. Cp. 11. viii. 536 ἀλλ᾿ ἐν πρώτοισιν, οίω, κείσεται οὐτηθείς. Here with short 4, as in Homer in the middle of the hexameter, while at the end ὀtw is used.

189. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-142

21
22
189. ταύτῃ ῥαισθῇ: said with ref- erence to 169 f. See on 170. Prome- theus speaks mysteriously and in a tone of secret exultation over some- thing not disclosed. With ταύτῃ cp. τῶνδε 247.

190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-143

23
24
190. ἀτέραμνον: cp. 1062. ἀτέραμ- vos is an Homeric word. Cp. Od. xxiii. 167 κῆρ ἀτέραμνον. Hesych. defines it, τὸ μὴ ἐνδιδοῦν, σκληρόν. Cp. ὀργὰς ἀτενεῖς Αg. 71. - στορέσας : meta- phorical; the figure is that of calm- ing the waves after a storm.

191. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-144

25
26
191. εἰς ἀρθμὸν καὶ φιλότητα: so Hom. Hymn iii. 524 κατένευσεν ἐπ᾿ ἀρθμῷ καὶ φιλότητι. Cp. Il. vii. 302 ἐν φιλότητι διέτμαγεν ἀρθμήσαντε.

193-396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-145

27
28
193-396. First Episode. 193- 283. First Scene: Prometheus and the Coryphaeus. The scholiast says: τὴν ὑπόθεσιν (that is, the expo- sition of the events supposed to pre- cede the opening of the play) βουλό- μενος διδάξαι, τὸ περίεργον (curiosity) τοῦ γυναικώδους ήθους προσέλαβεν (availed himself of, as a motive). οὐκ ἂν γὰρ ὁ ᾿Ὠκεανds (who enters later) ἠξίωσεν ἐρωτῆσαι εἰδώς. The curiosity of the chorus is a natural conse- quence of their awakened sympathy. Still it is to be observed that Prome- theus on his part is moved to tell his story by the longing to unburden his heart to sympathizing friends (see 198). He needs only the request in order to comply at once. - The Pro- logue and this first scene of the first episode constitute the first act of the drama, which expounds the situation and prepares the way for the follow- ing dramatic development.

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-146

29
30
196. εἴ τι μή: cp. Pers. 157 θεοῦ δὲ καὶ μήτηρ ἔφυς, εἴ τι μὴ δαίμων παλαιὸς νῦν μεθέστηκε στρατῷ, Suppl. 1016 εἰ ahaad. 205 210- γάρ τι μὴ θεοῖς βεβούλευται νέον. Cp. 763.-It is noteworthy that all the speeches of the coryphaeus (which exceed a single verse) consist of four verses (see 242, 259, 472, 507, 631, 819, 1036) except 698 f. The same tendency in the speeches of other persons, 393, 511, 522, 589, 609.

197. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-147

31
32
197 f. ἀλγεινὰ μέν ... ἄλγος δέ: for the anaphora, cp. 238 and Pers. 27 φοβεροὶ μὲν ἰδεῖν, δεινοὶ δὲ μάχην.

200. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-148

33
34
200. ὠροθύνετο : an epic word,

201. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-149

35
36
201. οἱ μὲν θέλοντες: absolute nominative, used as if δαίμονες ἐν ἀλλήλοις ἐστασίαζον had preceded. Cp. Soph. Ant. 259 λόγοι δ᾽ ἐν ἀλλή- λοισιν ἐρρόθουν κακοί, φύλαξ ἐλέγχων φύλακα, Eur. Phoen. 1462 ἦν δ᾽ ἔρις στρατηλάταις, οἱ μὲν πατάξαι πρόσθε Πολυνείκην δορί, οἱ δ᾽ ὡς θανόντων οὐδα- μοῦ νίκη πέλοι, Bacch. 1131 ἦν δὲ πᾶσ᾽ ὁμοῦ βοή, ὁ μὲν στενάζων κτἑ. Krüger I. § 56. 9, 4. See also on 569 below.

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-150

37
38
202. δήθεν: scilicet; here with. out the usual tinge of irony (986), or notion of pretence. So Eur. Ion 831 Ιων, ἰόντι δῆθεν ὅτι συνήντετο.

203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-151

39
40
203. ὡς Ζεὺς μήποτ᾿ ἄρξειεν θεῶν : said instead of "that Cronus might remain in power," because the per- sonality of Zeus is uppermost in the speaker's mind.

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-152

41
42
204. τὰ λῷστα πιθεῖν Τιτάνας: on the double accusative, see Krüger I. § 46, 11, 2. - The aorists ἔπιθον and ἐπιθύμην are very frequent in tragedy.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-153

43
44
205. Cp. Hes. Theog. 644 Γαίης τε καὶ Οὐρανοῦ ἀγλαὰ τέκνα.

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-154

45
46
208. ἀμοχθί: the sense is, "in their pride of heart, they thought easily to master their foe by sheer brute force, without tedious manoeuvres." - πρὸς βίαν: opposed to αἱμύλας μηχανάς. Cp. Hor. Carm. iii. 4, 65 vis consili expers mole ruit sua.

210. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-155

47
48
210. πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία: said in order to explain the identifi- cation of Gaea and Themis (cp. 1091), whom the common tradition distin- guished as mother and daughter (so Hesiod Theog. 135, and Aeschylus himself in Eum. 2 Γαῖαν· ἐκ δὲ τῆς Θέμιν). In identifying the two, the poet seems to have followed a local Attic tradition, of which an Attic inscription, Ἱερίας Γῆς Θέμιδος, affords 220. a hint. In Arcadia, Demeter had the cognomen Themis; Paus. viii. 25, 4. Themis in 874 is called Ti- τανίς, as being the mother of the Titans; the poet includes under the term Τιτάν all who belong to the Titan race. Similarly Prometheus, the son of a Titan, is spoken of as Τιτὰν Προμηθεύς, Soph. Ο. C. 56, Eur. Phoen. 1122, Ion 455. Aeschylus, having of his own invention made Prometheus a son of Themis, wished to guard against a possible feeling of bewilderment on the part of his spectators, that the functions given to Gaea in the cosmogonic accounts (see Hesiod Theog. 463, 470, 494, 626, 884) should be transferred outright to Themis.

211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-156

49
50
211. κραίνοιτο : present tense, be- cause the prophesier thinks of the future as already present. Cp. τίθη- σιν 848, τελεῖται 929.

212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-157

51
52
212. Cp. Soph. Phil. 594 ἡ μὴν ἢ λόγῳ πείσαντες ἄξειν ἢ πρὸς ἰσχύος κράτος, and see Krüger I. § 68, 39, 8.

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-158

53
54
213. δόλῳ δὲ τοὺς ὑπερσχόντας : = τοὺς δὲ δόλῳ ὑπερσχόντας, subject ac- cusative to κρατεῖν. A fuller and
more emphatic expression for simple δόλῳ. The position of δόλῳ is due to the antithesis. Cp. Eur. Andr. 215 Θρήκην χιόνι τὴν κατάρρυτον, Soph. Ο. Τ. 139 ἐκεῖνον ὁ κτανών, Demosth. VIII. 28 ταῦτα τοὺς ἀδικοῦντας, ΧΙν. 25 ταῦτα δὲ οἱ κεκτημένοι. The aor- ist ὑπερσχόντας stands in connexion with χρείη κρατεῖν, “those were des- tined to be victors who should have outdone their adversaries in craft."

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-159

55
56
215. προσβλέψαι : προσβλέπειν is used in the sense in which ἀποβλέ- πειν is more commonly employed.

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-160

57
58
216. Cp. Ag. 1053 τὰ λῶστα τῶν παρεστώτων λέγει, Ar. Εq. 30 κράτιστα τοίνυν τῶν παρόντων ἐστὶ νῷν κτἑ.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-161

59
60
217. προσλαβόντι: συναιρομένῳ τῆ μητρί, Schol. The dative in agree- ment with μοί, whereas the following ἕκοντα (necessarily accusative on ac- count of ἕκοντι) connects itself more closely with the infinitive. G. 138, N. 8 b; H. 941. Observe that προλα- βόντα μητέρα would have been an equivocal succession. In Soph. O. T. 353, after ἐννέπω σε . . . προσαυδᾶν μήτε τούσδε μήτ' ἐμέ, comes the dative ὡς ὄντι γῆς τῆσδ᾽ ἀνοσίῳ μιάστορι, be- cause ὡς ὄντα ... μιάστορα might seem to refer to ἐμέ. Cp. also Soph. El. 225 230 959 ἢ πάρεστι μὲν στένειν ... ἐστε- ρημένῃ, πάρεστι δ᾽ ἀλγεῖν ... ἄλεκτρα γηράσκουσαν, Eur. Med. 1237 δέ- δοκταί μοι παῖδας κτανούσῃ τῆσδ᾽ ἀφορμᾶσθαι χθονὸς καὶ μὴ σχολὴν ἄγουσαν ἐκδοῦναι τέκνα (in both examples the accusative is used under influence of the metre).

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-162

61
62
219. Ταρτάρου: cp. passages quoted in note on 152; also Hesiod Theog. 851 Τιτῆνές θ᾽ ὑποταρτάριοι Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες. μελαμβαθής: cp. 1029, 1050, Il. viii. 479 ἵν᾽ Ἰάπετός τε Κρόνος τε ἥμενοι οὔτ᾽ αὐγῇς Ὑπερίονος ἠελίοιο τέρποντ᾽ οὔτ᾽ ἀνέμοισι, βαθὺς δέ τε Τάρταρος ἀμφίς.

221. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-163

63
64
221. αὐτοῖσι συμμάχοισι : cp. 1047. G. 188, 5, N.; H. 774 a. The article is generally omitted in this idiom.

223. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-164

65
66
223. κακαῖσι ποιναῖς: sometimes, it is true, ποινή (indemnity, requital) is used, like ἄποινα, in a good sense; so Suppl. 625 λέξωμεν ἐπ᾿ ᾿Αργείοις εὐχὰς ἀγαθὰς ἀγαθῶν ποινάς, Cho. 792 δίδυμα καὶ τριπλᾶ παλίμποινα θέλων ἀμείψει, Pind. Pyth. i. 113 ποινὰν τεθρίππων, Nem. i. 107 ἡσυχίαν καμάτων μεγάλων ποινάν. Here, however, κακαῖσι is added not simply to show that ποιναῖς has its bad meaning (pénalty), for that is sufficiently indicated by ταῖσδε,
but rather to emphasize further the idea contained in ταῖσδε ποιναῖς, as it were ταῖσδε ποιναῖς, κακαῖς ποιναῖς. Cp. Soph. Phil. 477 σοὶ δ᾽ ὄνειδος οὐ καλόν, Eur. Phoen. 94 φαῦλος ψόγος. – ἐξημείψατο : used in the sense in which ἀνταμείβομαι is commonly said. See on 215.

229. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-165

67
68
229. νέμει : see on 109, θηρῶμαι. – According to Hesiod Theog. 881, at the conclusion of the conflict with the Titans, the Olympian gods, fol- lowing Gaea's suggestion, appoint Zeus as the sovereign of the gods: ὁ δὲ τοῖσιν ἐὺ διεδάσσατο τιμάς. Cp. ibid. 73 εὖ δὲ ἕκαστα ἀθανάτοις διέταξεν ὁμῶς καὶ πέφραδε τιμάς.

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-166

69
70
230. διεστοιχίζετο : διήρει, Schol. διετίθετο ἐν στοίχῳ καὶ τάξει, διήρει· ἀπὸ τῶν εἰς τοὺς σηκοὺς εἰσαγόντων τὰ ποιμνία καὶ διακρινόντων ἐκ τῆς νομῆς ἑκάστῳ τὰ ἴδια, Hesych.

232. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-167

71
72
232 f. ἀιστώσας: see on 151 and 668. Aeschylus has taken the legend 235 240 of a succession of ages and races of men, and modified it to suit his own conceptions. See Introduction, p. 15.

234. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-168

73
74
234. καὶ τοῖσιν : the article retains its pronominal force most frequently in connexion with καί, δέ (cp. 816), and γάρ. Krüger II. § 50, 1, 1-5.

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-169

75
76
235. On asyndeton in explanations see Krüger I. § 59, 1, 5. – ἐξελυσά- μην: of deliverance from an impend- ing disaster, not yet actually present. So Od. x. 286 ἀλλ᾽ ἄγε δή σε κακῶν ἐκλύσομαι ἠδὲ σαώσω, Eur. Andr. 818 θανάτου νιν ἐκλύσασθε.

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-170

77
78
236. The infinitive with τὸ μή fol- lows expressions signifying prevention, or any other action opposed to that expressed by the infinitive itself. Krüger I. § 67, 12, 2–4; GMT. 811. See also 865 below, Ag. 1170 ἄκος δ' οὐδὲν ἐπήρκεσαν τὸ μὴ (μὴ οὐ ?) πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν, Pers. 291 ὑπερβάλλει γὰρ ἥδε συμφορὰ τὸ μήτε λέξαι μήτ᾽ ἐρωτῆσαι πάθη.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-171

79
80
237. τῷ : therefore, as in Homer. Cp. Soph. O. Τ. 511 τῷ ἀπ᾿ ἐμᾶς φρενὸς οὔποτ᾽ ὀφλήσει κακίαν. See on 234. — τοῖαῖσδε : in τοιοῦτος, τοιόσδε (see Sept. 27, Ag. 1075), οἷος, ποιῶ, the diphthong οι is often shortened. Krüger II. § 3, 3, 1; H. 92 D, d. In such cases o was probably writ- ten; ποεῖν is often found in inscrip- tions.

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-172

81
82
239. ἐν οἴκτῳ προθέμενος : προ- has its temporal meaning, though I began by showing compassion. Cp. Ag. 1008 καὶ τὸ μὲν πρὸ χρημάτων κτησίων ὄκνος βαλών, Eur. Ion 914 χάριν οὐ προ- λαβών. – τούτου: i.e. τοῦ ἐν οἴκτῳ τίθεσθαι.

241. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-173

83
84
241. ἐρρύθμισμαι: ironical, have been disciplined, brought to order. Ζηνὶ... θέα: appositional phrases like this, taking up the second half of a verse, are very effective; see 350, 461. ،

242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-174

85
86
242. Iron' and 'stone' are, from Homer on, frequent designations of what is unfeeling or stubborn. In Il. xvi. 33 Patroclus says to Achilles, νη- λεές, οὐκ ἄρα σοί γε πατὴρ ἦν ἱππότα Πηλεὺς οὐδὲ Θέτις μήτηρ· γλαυκὴ δέ 245 250 σε τίκτε θάλασσα πέτραι τ' ἠλίβατοι, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής, imitated by Verg. Aen. iv. 366 duris genuit te cautibus horrens Cauca- sus Hircanaeque admorunt ubera tigres; see also Ecl. viii. 43. Ср. Il. xxiv. 205 σιδήρειον νύ τοι ἦτορ, Hesiod Theog. 239 Εὐρυβίην τ᾽ ἀδάμαντος ἐνὶ φρεσὶ θυμὸν ἔχουσαν, Pind. Frg. 88 ὃς μὴ πόθῳ κυμαίνε- ται, ἐξ ἀδάμαντος ἢ σιδάρου κεχάλκευ- ται μέλαιναν καρδίαν, Aesch. Sept. 52 σιδηρόφρων γὰρ θυμὸς ἀνδρείᾳ φλέγων ἔπνει, Eur. Med. 1279 τάλαιν', ὡς ἄρ᾽ ἦσθα πέτρος ἢ σίδαρος, ἅτις KTE- νεῖς, Cycl. 596 πέτρας τὸ λῆμα κἀδά- μαντος ἕξομεν, Theocr. x. 7 Μίλων ὀψαμᾶτα, πέτρας ἀπόκομμ᾽ ἀτεράμνω, Moschus iv. 44 μοχθίζει πέτρης ὁ γ' ἔχων νόον ἠὲ σιδήρου καρτερὸν ἐν στή- θεσσι, Tibull. i. 1, 63 flebis: non tua sunt duro praecordia ferro vincta neque in tenero stat tibi corde silex, Ovid Amor. iii. 6, 59 ille habet et silices et vivum in pectore ferrum, Hor. Carm. i. 3, 9 illi ro- bur et aes triplex circa pec- tus erat. ..

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-175

87
88
246. ‘καὶ μήν aut et vero, et sane aut atqui significat' (Her- mann ad Vigerum, 332). Here it means et sane (with emphasis on φίλοις); in 459, 1080 it means et vero in 982, 985, atqui. - For the omission of εἰμί see on 42.

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-176

89
90
247. μή: cp. 959, Pers. 344 μή σοι δοκοῦμεν τῇδε λειφθῆναι μάχη; The chorus inclines to account for the severity of the punishment by sup- posing a more heinous crime. - τῶνδε : than what thou hast said; cp. ταύτῃ 189.

248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-177

91
92
248. προδέρκεσθαι : foreseeing death is an evil, in that it benumbs man's energies and stupefies his faculties, since death is ever present before his eyes, and a fixed limit is set to his activity. By προδέρκεσθαι μόρον the poet means this anxious expecta- tion of death. A somewhat different conception appears in Plato Gorg. 523 d, where Zeus says, πρῶτον μὲν οὖν παυστέον ἐστὶ προειδότας αὐτοὺς τὸν θάνατον. νῦν γὰρ προΐσασι. τοῦτο μὲν οὖν καὶ δὴ εἴρηται τῷ Προμηθεῖ ὅπως ἂν παύσῃ αὐτῶν. Here it is stated that men are not to know beforehand when they are to die, so that they may not try to deceive the judges of the lower world by pre- meditated artifices, and by providing witnesses to testify in their behalf. Cp. also Hor. Carm. iii. 29, 29 pru- dens futuri temporis exi- tum caliginosa nocte premit deus.

249. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-178

93
94
249. τὸ ποῖον κτἑ. : = τὸ φάρμακον τῆσδε νόσου ποῖον εὑρών; remedium quod huic morbo adhibuisti quale fuit? Is qui interrogat, audiendi studio id, quod alterum dicere vult, occupaturus ipse ora- tionem incohat, quam ab illo ab- solvi vult; ipse autem quia eam absolvere non potest, addit pronomen interrogativum' (Hermann ad Vige- rum 25). – νόσου: cp. 384, 596, 606, 632, 977, 1069.

250. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-179

95
96
250. As in dealing with the myth of the golden and silver ages, 232, Aeschylus here uses great freedom in treating the myth of Pandora (Hesiod O. D. 94: see Introduction, p. 6), so that the original form of
the story is no longer recognizable, and only the deeper significance re- mains. Man, never deserted by Hope, strives ceaselessly for the attainment of his ends, unmindful of death and untroubled by the thought that he may be cut off before his goal is reached. Cp. Simonides Amorg. Frg. 1, 3 ἐφήμεροι ἃ δὴ βότ᾽ αἰεὶ ζῶμεν, οὐδὲν εἰδότες ὅπως ἕκαστον ἐκτελευτή- σει θεός. ἐλπὶς δὲ πάντας κἀπι- πειθείη τρέφει ἄπρηκτον ὁρμαίνοντας, Soph. Ant. 615 ὁ γὰρ δὴ πολύπλαγκτος ἐλπὶς πολλοῖς μὲν ὄνασις ἀνδρῶν, πολ- λοῖς δ᾽ ἀπάτα κουφονόων ἐρώτων.

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-180

97
98
252. σφίν : = αὐτοῖς, as in 457. Krüger II. § 51, 1, 19. σφίσιν in this sense is Homeric (Krüger II. § 51, 1, 17), but occurs in tragedy only in 481 below.

253. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-181

99
100
253. φλογωπόν: the brightness of the fire is put forward, as rendering it the more unfit for the ἐφήμεροι. The addition of this emphatic word justi- fies the repetition of πῦρ. Cp. Suppl. 508 ΒΑ. λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέ- φου τόδε. ΧΟ. καὶ πῶς βέβηλον ἄλ- σος ἂν ῥύοιτό με ; – ἐφήμεροι : see on 83. Even the chorus feels it to be wrong that men should receive what properly belongs to the gods.

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-182

101
102
254. γέ: in answers, affirms by adding a further statement ("yes, and from it..."); cp. 258, 379, 746, 768, 774. – ἀφ᾿ οὗ: cp. 170.

255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-183

103
104
255 f. Prometheus interrupts the question by his answer, and to the simple answer (αἰκίζεται) adds the significant statement οὐδαμῇ χαλᾷ και κῶν. By this addition the artifice for preserving the stichomythy is con- cealed, and the dialogue proceeds naturally. A more common device is the insertion of a question; this question is so connected in construc- tion with the interrupted sentence which precedes, that in answering it the speaker simply takes up his un- finished speech where he left it off. Thus Pers. 734 ΑΤ. Ξέρξην φασὶν. ΔΑ. πῶς τελευτᾶν; ΑΤ. ἄσμενον μο- λεῖν.

257. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-184

105
106
257. οὐδέ: cp. καί in 253.

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-185

107
108
258. Ср. 376. A different state- ment is made in 756.

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-186

109
110
259. δόξει δὲ πῶς: δόξει stands first because it takes up the thought of the preceding δοκῇ. Cp. Soph. El. 1429 ΧΟ. λεύσσω γὰρ Αἴγισθον. ΟΡ. εἰσ- ορᾶτε ποῦ τὸν ἄνδρα;

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-187

111
112
260. ἥμαρτες : a moral wrong is not meant, but only an act of im- prudence and mistaken judgment- rebellion, that is, against a superior adversary. This is clear from 266 and its explanation in 267.

262. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-188

113
114
262. ἔκλυσιν ζήτει τινά: that is, by submission. Cp. 316 with 315.

263. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-189

115
116
263. Cp. Cho. 697 ἔξω κομίζων ὀλε- θρίου πηλοῦ πόδα (where the scholiast remarks, ἔξω πηλοῦ πόδα, παροιμία), Soph. Phil. 1260 ἴσως ἂν ἐκτὸς κλαυμά- των ἔχοις πύδα, Eur. Heracl. 109 καλὸν δέ γ'᾽ ἔξω πραγμάτων ἔχειν πόδα, εὐβου- λίας τυχόντα τῆς ἀμείνονος. 265 270

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-190

117
118
264. Cp. Eur. Alc. 1078 ῥᾷον παραι- νεῖν ἢ παθόντα καρτερεῖν, H. F. 1249 σὺ δ᾽ ἐκτὸς ὤν γε συμφορᾶς με νουθετεῖς, Terent. Andr. 309 facile omnes, quom valemus, recta con- silia aegrotis damus

265. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-191

119
120
265 f. With the words ἐγὼ δὲ ταῦθ᾽ ἅπαντ᾿ ἠπιστάμην and ἑκών Prome- theus rejects the charge of impru- dence, and restricts his ἁμάρτημα to the disregard of self-interest, as de- scribed in the next verse (267). So his 'error' is after all a noble ac- tion. – ἑκὼν ἑκών: repetition (ἀva- δίπλωσις) emphasizes expressions of sorrow, entreaty, and asseveration. Ср. 274, 338, 688, 694, 887, 894, 999; also 577, 594, and 392, 937. – οὐκ ἀρνήσομαι: this refers only to the word ἥμαρτον. The sense is, "I will not object to your phrase ἥμαρτες” (260), "I will not insist on another word."

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-192

121
122
267. θνητοῖς ἀρήγων: explanatory asyndeton. See on 235. – ηὑρόμην : cp. Sept. 878 μελέους θανάτους ηὕροντο, Soph. Ai. 1023 καὶ ταῦτα πάντα σοῦ θανόντος ηὑρόμην.

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-193

123
124
268 ff. ᾠόμην... με κατισχνανεῖ- σθαι . . . τυχόντα: instead of ᾠόμην κατισχνανεῖσθαι τυχών. Krüger I. § 55, 2, 3; H. 940 b. For Homeric exam- ples see Krüger II. § 51, 2, 1 and § 55, 2, 2. Cp. also Soph. Ai. 606 κακὰν ἐλπίδ᾽ ἔχων ἔτι μέ ποτ᾽ ἀνύσειν, Ει. 65 καμ᾽ ἐπαυχῶ... λάμψειν ἔτι, 471 δοκῶ με πεῖραν τήνδε τολμήσειν ἔτι, Eur. Alc. 641 καί μ᾽ οὐ νομίζω παῖδα σὸν πεφυκέναι, Hdt. i. 34 ὅτι ἐνόμισε ἑωυτὸν (emphatic) εἶναι ἀνθρώ- πων ἁπάντων ὀλβιώτατον, Plat. Rep. iii. 400 b οἶμαι δέ με ἀκηκοέναι, Isocr. ιν. 85 οὐκ ἐχθροὺς ἀλλ᾽ ἀνταγωνιστὰς σφᾶς αὐτοὺς εἶναι νομίζοντες. - κατι- σχνανεῖσθαι: cp. 147. Future middle used like aὐανοῦμαι, Soph. Phil. 954. Krüger I. § 39, 11. – πεδαρσίοις : see 710, 916; Cho. 846 λόγοι πεδάρσιοι θρώσκουσι. This Aeolic form (πεδά = μετά) Aeschylus uses in a few other words: πέδοικος Frg. 48, πεδαίχμιος and πεδάορος Cho. 589 f. – ἐρήμου: cp. Frg. 305, 10 δρυμοὺς ἐρήμους καὶ πά- 275 280 γους, Soph. Phil. 691 ἵν᾿ αὐτὸς ἦν πρόσουρος οὐκ ἔχων βάσιν οὐδέ τιν' ἐγχώρων κακογείτονα.

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-194

125
126
271. καί μοι κτέ.: and so bewail my lot no more, presupposing the thought "your admonitions are unavailing." · δύρεσθε: δύρομαι = ὀδύρομαι belongs to tragic diction.

272. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-195

127
128
272. πέδοι βᾶσαι: i.e. so as to listen more conveniently to a long narra- tion. A motive is thus provided for the descent of the chorus from its ear into the orchestra. βούλεται γὰρ στῆσαι τὸν χορὸν ὅπως τὸ στάσιμον ᾄσῃ, Schol.

273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-196

129
130
273. διὰ τέλους: cp. Soph. Ai. 685 διὰ τέλους εὔχου τελεῖσθαι. For the resolution see on 76. It is rendered easier by the fact that the chief cae- sura falls in the fourth foot (see on 2).

275. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-197

131
132
275. νῦν: said in reference to the thought which follows, "to-morrow your turn may come." - ταὐτά: ad- verbial, nearly = κατὰ κοινόν, impar- tially, for all alike. See on 398, and cp. Soph. Ai. 687 ταὐτὰ τῇδέ μοι τάδε τιμᾶτε. Properly it is the inner object (cognate accusative).

276. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-198

133
134
276. πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλον: for the order, see on 762 and 19. - For the
thought cp. Archil. Frg. 9, 7 ἄλλοτε δ᾽ ἄλλος ἔχει τόδε· νῦν μὲν ἐς ἡμέας ἐτράπεθ᾽, αἱματόεν δ᾽ ἕλκος ἀναστένομεν, ἐξαῦτις δ᾽ ἑτέρους ἐπαμείψεται, Pind. Ol. ii. 60 ῥοαὶ δ᾽ ἄλλοτ᾽ ἄλλαι εὐθυμιᾶν τε μέτα καὶ πόνων ἐς ἄνδρας ἔβαν.

277-283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-199

135
136
277-283. The anapaests of the chorus accompany the action of the machinery by which Oceanus is brought on the scene. See on 114-127.

277. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-200

137
138
277. Cp. Soph. Phil. 1178 φίλα μοι, φίλα ταῦτα παρήγγειλας ἑκόντι τε πράσ- σειν, Homer Il. iv. 73 ώτρυνε πάρος μεμαυῖαν ᾿Αθήνην. – ἐπεθώυξας : see on 73.

279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-201

139
140
279. καί: and so, accordingly.

282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-202

141
142
282 f. πελῶ: future of πελάζω. πόνους . . . διὰ παντὸς ἀκοῦσαι: as promised in 272. Compliance with this request follows much later, 755 ff. and in the speech beginning at 823. Curiosity and expectation are thus maintained.

284-396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-203

143
144
284-396. Second Scene of the First Episode. Oceanus, father of the Oceanids, enters (from the right), mounted upon a winged steed (τετρασκελής οἰωνός 395) like 285. 290 Pegasus. The scholiast understands a griffin, because of this word οἰωνός, but sea-gods, in older Greek art, are often seen riding on hippocamps or sea-horses. The machine here used was the αἰώρημα, a sort of crane with hanging ropes, by which persons could be swung aloft, moved through the air, and let down again. The scholiast remarks, καιρὸν δίδωσι τῷ χορῷ καθήκασθαι (καθιμᾶσθαι ?) τῆς μηχανῆς ᾿Ὠκεανὸς ἐλθών· ὑπερβολῇ δὲ ἐχρήσατο, ὅπου γε Ὅμηρος οὐκ εἰσήγα- γεν ᾿Ὠκεανὸν εἰς τὸν σύλλογον τῶν θεῶν (on this cp. Il. xx. 7 οὔτε τις οὖν Ποταμῶν ἀπέην νόσφ᾽ ᾿Ὠκεανοῖο). The anapaests of Oceanus accompany the descent of the chorus from their chariot into the orchestra. - This scene and the second episode form the second act, the beginning of the action which leads to the catastrophe. See on 307 and 436.

284. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-204

145
146
284. δολιχῆς : an epic word. The way is long because Oceanus comes from the depths of the sea. Cp. 300 f.

285. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-205

147
148
285. διαμειψάμενος : cp. Sept. 334 δια- μεῖψαι ὁδόν, 856 δι᾽ ᾿Αχέροντ᾽ ἀμείβεται
τὰν ναύστολον θεωρίδα. ‘Dicendum erat κέλευθον διαμείβεσθαι, pro quo τέρμα κελεύθου dixit ratione habita verbi ἥκω' (Dindorf). Cp. Eur. Phoen. 163 εἴθε δρόμον νεφέλας ποσὶν ἐξανύσαιμι δι᾽ αἰθέρος πρὸς ἐμὸν ὁμογενέ- τορα.

286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-206

149
150
286. πτερυγωκή: formed like πο- δώκης. Cp. ὠκύπτερος.

287. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-207

151
152
287. γνώμῃ : 'admirationis augen- dae causa non brutus, sed mente ac ratione praeditus esse fingitur' (Schütz). In Il. xviii. 419, the golden handmaids of Hephaestus are endowed with reason, speech, and power of action; in Od. viii. 556, the ships of the Phaeacians sail τιτυσκό- μεναι φρεσί, and we are told that αὐταὶ ἴσασι νοήματα καὶ φρένας ἀνδρῶν. As these ships need neither helms- man nor rudder, so Oceanus's steed needs no bit, because of its own ac- cord it obeys the will (γνώμη) of its rider.

289. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-208

153
154
289 f. τὸ συγγενὲς ἐσαναγκάζει : cp. 39. According to Hesiod Theog. 133, Oceanus is son of Uranus and 295. 309 305 Gaea, and the oldest of the Titans. See on 14. - γένους : = τῆς συγγε- νείας.

291. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-209

155
156
291 f. ὅτῳ ... νείμαιμι : without av, as Ag. 620 οὐκ ἔσθ᾽ ὅπως λέξαιμι, Cho. 172 οὐκ ἔστιν ὅστις πλὴν ἐμοῦ κείραιτό νιν, Il. xxii. 348 ὡς οὐκ ἔσθ᾽ ὃς σῆς γε κύνας κεφαλῆς ἀπαλάλκοι, Soph. Phil. 692 οὐκ ἔχων βάσιν οὐδέ τιν᾿ ἐγχώρων κακογείτονα, παρ᾽ ᾧ στόνον ἀποκλαύ- σειεν, Eur. Alc. 52 ἔστ᾽ οὖν ὅπως ῎Αλ- κηστις εἰς γῆρας μόλοι; 117 οὐδὲ ναυ- κληρίαν ἔσθ᾽ ὅποι TIS αἴας στείλας δυστάνου παραλύσαι ψυχάν. GMT.241; Krüger II. § 54, 3, 8. – μοῖραν νεί- μαιμι: cp. Hdt. ii. 172 ἐν οὐδεμιῇ μοίρῃ μεγάλῃ ἦγον, Plat. Crat. 398 b μεγά- λην μοῖραν καὶ τιμὴν ἔχει. This sense of dignity, station, rank was devel- oped from the meaning due share, just due. Cp. Soph. Trach. 1238 ἁνὴρ ὅδ᾽, ὡς ἔοικεν, οὐ νεμεῖν ἐμοὶ φθίνοντι μοῖραν.

294. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-210

157
158
294. χαριτογλωσσεῖν : see on 180. ἔνι μοι : 'tis my nature; cp. 224.

296. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-211

159
160
296. ᾿Ὠκεανοῦ: instead of ἐμοῦ, :1
because the speaker is stating a fut- ure thought of Prometheus. This mention of his own name imparts an air of assurance to his asser- tion; cp. Soph. O. C. 626 κοὔποτ᾽ Οἰδίπουν ἐρεῖς ἀχρεῖον οἰκητῆρα δέξα- σθαι. At the same time it serves the incidental purpose of inform- ing the spectators who the new- comer is.

298. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-212

161
162
298. τί χρήμα: cp. Ag. 1306, Cho. 885 τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; Eur. Andr. 896, Suppl. 92, Hipp. 905, H. F. 525, Or. 1573 ἔα, τί χρῆμα;

299. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-213

163
164
299. πόνων ἐμῶν ἐποπτής : see 118. – ἐτόλμησας λιπὼν ἐπώνυμον ῥεῦμα: cp. the scholion quoted on 284-396.

301. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-214

165
166
301. αὐτόκτιτα : cp. αὐτοφυής, αὐτό- χυτος, αὐτόρριζος, αὐτόξυλος, etc. - ἄντρα: cp. 133. – σιδηρομήτορα: cp. Il. viii. 47 Ἴδην μητέρα θηρῶν, Asty- damas Frg. 6 (p. 780, Nauck) οἰνομή- τορ᾽ ἄμπελον. Scythia is appropriately called "mother of iron"; cp. Sept. 817 Σκύθῃ σιδήρῳ, Suid. Χάλυβες· ἔθνος Σκυθίας, ἔνθεν ὁ σίδηρος τίκτεται. According to Hesiod (Clem. Alex. Strom. i. 307) and Aristotle (Plin. H. N. vii. 57. 197) the art of casting 310. bronze was invented by the Scythians. Cp. 714 below.

303. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-215

167
168
303. συνασχαλῶν κακοῖς: see on ftare. 161.

304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-216

169
170
304. δέρκου: refers back to θεωρή- σων. See on 119.- θέαμα: in the sense of θέαμα δυσθέατον ὄμμασι (69). Cp. Plut. Ages. 14 θέαμα τοῖς Ἕλλη- σιν ἦσαν. – τόνδε : of the speaker. So ὅδε ὁ ἀνήρ = ἐγώ is frequent in tragedy.

306. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-217

171
172
306. κάμπτομαι: first person, in spite of τόνδε τὸν Διὸς φίλον above. Cp. Od. ii. 40 οὐκ ἑκὰς οὗτος ἀνὴρ ὃς λαὸν ἤγειρα, Il. x. 88 γνώσεαι ᾿Ατρείδην ᾿Αγαμέμνονα, τὸν περὶ πάν- των Ζεὺς ἐνέηκε πόνοισι διαμπερές, εἰς ὅ κ᾿ ἀυτμὴ ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ᾽ ὀρώρῃ, Soph. Ο. С. 1329 τῷδ᾽ ἀνδρὶ τοὐμοῦ πρὸς κασιγνήτου τίσιν, ibid. 284 ἀλλ᾽ ὥσπερ ἔλαβες τὸν ἱκέτην ἐχέγγυον, ῥύου με κἀκφύλασσε, Trach. 1080 ὁρᾶτε τὸν δύστηνον ὡς οἰκτρῶς ἔχω, Eur. Cycl. 299 νόμος δὲ θνητοῖς ἱκέτας δέχεσθαι ἀμφὶ βουπόροισι πηχθέντας μέλη ὀβε- λοῖσι νηδὺν καὶ γνάθον πλῆσαι σέθεν, Dem. xvIII. 79 οὐδαμοῦ Δημοσθένη γέγραφεν οὐδ᾽ αἰτίαν οὐδεμίαν κατ᾿ ἐμοῦ. وه οὐκ

307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-218

173
174
307. Respecting this hortatory speech of Oceanus the scholiast re- marks: σκόπησον τὰ τῶν ῥητόρων καλὰ παρὰ πρώτοις εὐρεθέντα τοῖς τραγικοῖς. The speaker seeks to influence Pro- metheus by friendly warnings and ad- vice, but his warnings are of such sort that a proud nature like Prometheus's can only be confirmed by them in its resistance. – ὁρῶ, Προμηθεῦ: cp. 144.

308. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-219

175
176
308. ποικίλῳ: συνετῷ, Schol. So Hesiod calls Prometheus ποικίλος, αἰο- λόμητις Theog. 510, ποικιλόβουλος ibid. 521, ἀγκυλομήτης ibid. 546, πάντων πέρι μήδεα εἰδώς ibid. 559, πολύιδρις ibid. 616.- With καίπερ ὄντι ποικίλῳ cp. Il. i. 577 μητρὶ δ᾽ ἐγὼ παράφημι καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ πατρὶ φίλῳ ἐπίηρα φέρειν Διί.

309. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-220

177
178
309. γίγνωσκε σαυτόν: γνῶθι σαυ- τόν, ὡς ὁ ποιητὴς : φράζεο, Τυδείδη καὶ χάζεο (ΙΙ. ν. 440), Schol. μεθάρμο- σαι: cp. Eur. Alc. 1157 νῦν γὰρ με- θηρμόσμεσθα βελτίω βίον τοῦ πρόσθεν. 315

310. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-221

179
180
310. νέους: proleptic, = ὥστε νέους εἶναι. Cp. Eur. Iph. Α. 343 μεταβαλὼν ἄλλους τρόπους.

311. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-222

181
182
311. τεθηγμένους: for the meta- phor cp. Sept. 715 τεθηγμένον τοί μ' οὐκ ἀπαμβλυνεῖς λόγῳ, Soph. Ai. 584 γλῶσσά σου τεθηγμένη.

312. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-223

183
184
312. ῥίψεις: hurl forth. Cр. 932, Αg. 1068 οὐ μὴν πλέω ῥίψασ' (flinging to waste) ἀτιμασθήσομαι, Eur. Alc. 679 νεανίας λόγους ῥίπτων ἐς ἡμᾶς.

314. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-224

185
186
314. παιδιάν: cp. Terent. Eun. 300 ludum iocumque dicet fuisse illum alterum, praeut huius rabies quae dabit.

317. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-225

187
188
317. ἀρχαῖα : old-fashioned; ср. Ar. Νub. 984 ἀρχαῖά γε καὶ Διπολιώδη καὶ τεττίγων ἀνάμεστα, Cic. Philipp. i. 10. 25 neglegimus ista et ni- mis antiqua et stulta duci- mus.

319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-226

189
190
319. τἀπίχειρα : properly “hand- money” (τὰ ὑπὲρ τὸν μισθὸν διδόμενα τοῖς χειροτέχναις, Hesych.). Here 320 325
it means wages, as in Ar. Vesp. 581 ταύτης ἐπίχειρα, Plat. Rep. 608 c τὰ μέγιστα ἐπίχειρα ἀρετῆς καὶ προκεί- μενα ἆθλα. Cp. Soph. Ant. 820 οὔτε ξιφέων ἐπίχειρα λαχοῦσα. On the sen- timent the scholiast remarks, γνωμικῶς δέ φησι. Cp. 329, Pind. Ol. i. 85 ἀκέρ- δεια λέλογχεν θαμινὰ κακαγόρους, Eur. Bacch. 385 ἀχαλίνων στομάτων ἀνόμου τ᾽ ἀφροσύνας τὸ τέλος δυστυχία, Frg. 5 εἰ μὴ καθέξεις γλῶσσαν, ἔσται σοι κακά.

320. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-227

191
192
320. ταπεινός: sc. εἶ. See on 42. – εἴκεις κακοῖς: cp. 179, Soph. Ant. 471 δηλοῖ τὸ γέννημ᾽ ὠμὸν ἐξ ὠμοῦ πατρὸς τῆς παιδός· εἴκειν δ᾽ οὐκ ἐπίστα- ται κακοῖς.

321. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-228

193
194
321. δé: can stand as fourth word when the three foregoing words form one idea, or belong very closely to- gether (thus preposition, article, and noun, here and 381). For the thought cp. Pers. 531 μὴ καί τι πρὸς κακοῖσι προσθῆται κακόν, Soph. Phil. 1265 μῶν τί μοι νέα πάρεστε πρὸς κακοῖσι πέμπον- τες κακά, Ο. Τ. 667 εἰ κακοῖς κακὰ προσάψει τοῖς πάλαι τὰ πρόσφατα, Phil- emon, Meineke Frag. Com. IV. p. 34 κακὰ πρὸς τοῖς κακοῖσιν οὗτος ἕτερα συλλέγει.

323. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-229

195
196
323. πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς : paraphrase of the proverb πρὸς κέντρα λακτίζειν (κέντρον = stimulus, goad for driving oxen and horses). Cp. Ag. 1624 πρὸς κέντρα μὴ λάκτιζε, μὴ πταίσας μογῆς, Pind. Pyth. ii. 173 ποτὶ κέντρον δε τοι λακτιζέμεν τελέθει ὀλισθηρὸς οἶμος, Eur. Bacch. 795 θύοιμ᾽ ἂν αὐτῷ μᾶλλον ἢ θυμούμενος πρὸς κέντρα λακτί- ζοιμι θνητὸς ὢν θεῷ, Frg. 607 πρὸς κέν- τρα μὴ λάκτιζε τοῖς κρατοῦσί σου.

324. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-230

197
198
324. Ср. 35, 150, 186.

325. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-231

199
200
325. πειράσομαι ἐάν δύνωμαι: cp.. Il. xviii. 601 πειρήσεται, αἴκε θέῃσιν, xiii. 806 ἐπειρᾶτο, εἴ πώς οἱ εἴξειαν, Plat. Leg. 638 ε πειρώμενος, ἂν ἄρα δύνωμαι δηλοῦν. GMT. 489.

327. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-232

201
202
327. λαβροστόμει: cp. Soph. Ai. 1147 τὸ σὸν λάβρον στόμα. ΙΙ. xxiii. 474 λαβρεύεαι.

328. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-233

203
204
328. ἢ οὐκ: synizesis of these par- ticles is especially frequent. See Krüger II. § 13, 6, 2. – ἀκριβῶς : here = exceedingly. Hesych. ἀκριβῶς · ἄκρως. For the characteristic pleonasm, cp. 944, Pers. 794 τοὺς ὑπερπόλλους ἄγαν, Il. vii. 39 οἰόθεν οἷος, 97 αἰνόθεν αἰνῶς. – περισσόφρων : see on 308.

329. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-234

205
206
329. προστρίβεται: a blunt meta- phor. Cp. Ar. Εq. 5 πληγὰς ἀεὶ προσ- τρίβεται τοῖς οἰκέταις. 330 335

330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-235

207
208
330 ff. ζηλῶ σε: thou art to be en- vied, thou canst thank fortune. – καὶ τετολμηκώς : having so much as of fered. For καί cp. 197, for τετολμηκώς 381. Prometheus means, "one might expect that the mere disposition to show me sympathy would bring Zeus's displeasure on you." πάντων gives no good sense; Weil writes πόνων μετα- σχεῖν (cp. 274), following the scholion ἐμοὶ συναλγῶν. The sense would be best satisfied by τούτων μετασχεῖν. – ἔασον: let it be, have done, as in Soph. Ο. C. 593 ὅταν μάθης μου, νουθέτει, τὰ νῦν δ᾽ ἔα. Cp. the phrase ἔα τοῦτο.

333. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-236

209
210
333 f. πάντως ... οὐ: see 1053, Eur. Hipp. 1062 πάντως οὐ πίθοιμ᾽ ἄν. – εὐπιθής : cр. 34. – ὁδῷ : errand. See 325. For the dative cp. λόγῳ 196. The alliteration of enhances the force of these two verses.

336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-237

211
212
336. On asyndeton in clauses that state the reason, see Krüger II. § 59, 1,7. —ἔργῳ κοὐ λόγῳ: cp. 1080.

337. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-238

213
214
337. ὁρμώμενον: sc. με. Cp. 176.

338. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-239

215
216
338. See on 266. – αὐχῶ: Ι flatter myself. See on 688, and cp. Eur. Med. 582 γλώσσῃ γὰρ αὐχῶν τἄδικ᾽ εὖ περιστελεῖν.

339. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-240

217
218
339. Ср. 326.

340. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-241

219
220
340 f. τὰ μέν: the sentence takes a slight turn, and instead of τὰ δέ (on the other hand), ἀτάρ follows.

342. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-242

221
222
342. μάτην οὐδὲν ὠφελῶν : cp. Cho. 881 καθεύδουσιν μάτην ἄκραντα βάζω. — ὠφελεῖν often takes the dative, not only in dramatic poetry (Krüger II. § 46, 8, 2), but even in prose; so Hdt. ix. 103 προσωφελέειν ἐθέλοντες τοῖς Ἕλλησι.

343. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-243

223
224
343. καὶ... θέλοις: there is a shade of contemptuous doubt in these words. 345 350

344. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-244

225
226
344. “σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων: and keep out of the matter. Cp. Xen. Cyr. vi. 1. 37 οἱ δὲ φίλοι προσιόντες συμβου- λεύουσιν ἐκποδὼν ἔχειν ἐμαυτόν.

345. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-245

227
228
345. εἵνεκα: epic form of ἕνεκα, used by the tragedians for the sake of the metre, like ξεῖνος for ξένος, κεινός for κενός, κεῖνος for ἐκεῖνος, εἱλίσσειν (138, 1085) for ἑλίσσειν, μοῦ- vos (804, see on 543) for μόνος.

346. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-246

229
230
346. πλείστοισι πημονὰς τυχεῖν : cp. Pers. 706 ἀνθρώπεια δ᾽ ἄν τοι πήματ᾽ ἂν τύχοι βροτοῖς. - The scholiast says, Προμηθικῶς· οὐ γὰρ κατὰ τὸν ἀνθρώπινον λογισμὸν πολλοὺς αὑτῷ συνατυχεῖν βού- λεται ὁ Προμηθεύς. (The commoner feeling is expressed by the proverb solamen miseris socios habu- isse malorum.) The poet uses this thought to introduce a matter quite foreign to the play. From the mention of Atlas he passes to the de- scription of Typhon, and this enables him to bring in the eruption of Aetna (367-369). ...

347. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-247

231
232
347. οὐ δῦτ᾽, ἐπεί: cp. Soph. O. C. 431 εἴποις ἂν ὡς θέλοντι τοῦτ᾽ ἐμοὶ τότε πόλις τὸ δῶρον εἰκότως κατήνεσεν. οὐ δῆτ᾽, ἐπεί τοι τὴν μὲν αὐτίχ᾽ ἡμέραν οὐδεὶς ἔρωτος τοῦδ᾽ ἐφαίνετ᾽ ὠφελῶν, Eur. Heracl. 505 αὐτοὶ δὲ προστιθέντες ἄλλοισιν πόνους, παρόν σφε σῶσαι, φευ- ξόμεσθα μὴ θανεῖν; οὐ δῆτ᾽, ἐπεί τοι καὶ γέλωτος ἄξια κτέ., also Alc. 555. - The thought, which forms the transi- tion to the following description, is this: "I will not involve others in my misfortunes; the afflictions of my brother Atlas and of Typhon distress me sorely as it is." - For the following, cp. Hesiod Theog. 517 ῎Ατλας δ᾽ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχει κρατερῆς ὑπ᾿ ἀνάγκης, πείρασιν ἐν γαίης, πρόπαρ Εσπερίδων λιγυφώνων ἑστηώς, κεφαλῇ τε καὶ ἀκαμάτοισι χέρεσσιν· ταύτην γάρ οἱ μοῖραν ἐδάσσατο μητίετα Ζεύς.

348. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-248

233
234
348. πρὸς ἑσπέρους τόπους: that is, far toward the west, πρός with accusative, because the speaker thinks of the direction which one must take to reach the place. Cp. Frg. 327 Αἴγινα δ᾽ αὕτη πρὸς νότου κεῖται πνοάς, Od. xiii. 240 ἠμὲν ὅσοι ναίουσι πρὸς ἠῶ τ' ἠέλιόν τε ἠδ᾽ ὅσσοι μετόπισθε ποτὶ ζόφον ἠερόεντα. ... τοῦτον

349. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-249

235
236
349. Pindar Pyth. i. 35 calls Aetna α κίων οὐρανία, and just so Hdt. iv. 184 says of Mount Atlas, ἔστι δὲ στει- νὸν καὶ κυκλοτερὲς πάντῃ, ὑψηλὸν δὲ οὕτω δή τι λέγεται ὡς τὰς κορυφὰς αὐ- τοῦ οὐκ οἷά τε εἶναι ἰδέσθαι κίονα τοῦ οὐρανοῦ λέγουσι οἱ ἐπιχώριοι εἶναι. A mountain rising into the clouds seemed to the imagination a pillar supporting the vault of the sky. See Verg. Aen. iv. 247. This 'bearer' (ἄτλας) in the legend be- came a Titan, who as punishment for his sins had to carry the burden of the sky upon his shoulders (see the passage of Hesiod quoted just above). Conversely, colossal crea-
tures are compared to mountain- peaks; thus in Od. x. 113 the queen of the Laestrygones is described, τὴν δὲ γυναῖκα εὗρον ὅσην τ᾿ ὄρεος κορυφήν, and in Od. ix. 191 Poly. phemus resembles ῥίῳ ὑλήεντι ὑψη- λῶν ὀρέων. – In Homer, however, we read, Od. i. 53, ἔχει (sc. ῎Ατλας) δέ τε κίονας αὐτὸς μακράς, αἳ γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχουσιν. Here the orig- inal conception of supporting pillars still remains, and the pillars are not entirely replaced by a personal Atlas. The 'columns which keep earth and sky apart' still exist as such, and Atlas is only the person who 'holds' them. Aeschylus has followed Homer. In view of the familiar Homeric pas- sage he says briefly κίον οὐρανοῦ τε καὶ χθονός, leaving the office of the pillar, γαῖαν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχειν, to be understood; this office, indeed, is partly fulfilled by Atlas's own per- son standing on the earth.

351. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-250

237
238
351. τὸν γηγενή: cp. Hesiod Theog. 820 αὐτὰρ ἐπεὶ Τιτῆνας ἀπ᾿ οὐρανοῦ ἐξ- έλασε Ζεύς, ὁπλότατον τέκε παῖδα Τυ- φωέα Γαῖα πελώρη, ἐκ δέ οἱ ὤμων ἦν ἑκατὸν κεφαλαὶ ὄφιος, δεινοῖο δράκοντος. Typhoeus is a personification of the subterranean vapors and gases which cause earthquakes and volcanic out- breaks. In the following description of Typhon (or Typhos) it is the poet rather than Prometheus who is speak- ing. The description itself is very like that of Pindar, Pyth. i. 30 ὅς τ' ἐν αἰνᾷ Ταρτάρῳ κεῖται, θεῶν πολέμιος Τυφὼς ἑκατοντακάρανος· τόν ποτε Κιλί- κιον θρέψεν πολυώνυμον ἄντρον· νῦν γε 360 μὰν ταί θ᾽ ὑπὲρ Κύμας ἁλιερκέες ὄχθαι Σικελία τ᾿ αὐτοῦ πιέζει στέρνα λαχνά- εντα· κίων δ᾽ οὐρανία συνέχει, νιφόεσσ᾽ Αἴτνα. – Κιλικίων οἰκήτορα ἄντρων: the scholiast remarks, οἰκήσαντα μὲν ἐν Κιλικία, κολασθέντα δὲ ἐν Σικελία (80 in Pindar). In Homer Il. ii. 781 γαῖα δ᾽ ὑπεστενάχιζε Διὶ ὡς τερπικεραύνῳ χωομένῳ ὅτε τ᾿ ἀμφὶ Τυφωέι γαῖαν ἱμάσσῃ εἰν ᾿Αρίμοις, ὅθι φασὶ Τυφωέος ἔμμεναι εὐνάς, the story has another form. For the Homeric Τυφωέος εὐνάς Pindar, probably following Sicilian accounts, employs the very different phrase, τόν ποτε Κιλίκιον θρέψεν πολυώ- νυμον ἄντρον. In this way the name Typhon, which originally pertained to the volcano in Asia Minor, is brought into connexion with the Sicilian volcano Aetna. Aeschylus has used this form of the story.

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-251

239
240
352. ἰδὼν ᾤκτειρα: this reminds one of Od. xi. 582 καὶ μὴν Τάνταλον εἰσεῖδον χαλέπ᾽ ἄλγε᾽ ἔχοντα. - δάιον : applied to Typhon, this characterizes the destructive nature of the volcanic element. Cp. Sept. 222 πυρὶ δαΐῳ.

353. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-252

241
242
353. ἑκατογκάρανον : Typhon has this epithet in the above-cited pas- sage of Pindar; cp. also Ol. iv. 11 ἑκατογκεφάλα Τυφῶνος ὀμβρίμου, The 'hundred heads' meant originally darting tongues of flame; this is more clearly brought out in Hesiod Theog. 825 ἑκατὸν κεφαλαὶ ὄφιος δεινοῖο δράκοντος, γλώσσῃσι δνοφερῇσι λελιχμό- TES.

354. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-253

243
244
354. πᾶσι δέ: δέ in transition to narrative, as in Sept. 568 ἕκτον λέγοιμ' ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον ἀλκήν τ᾽ ἄρι-
στον, μάντιν ᾿Αμφιάρεω βίαν· Ὁμολωΐσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος κακοῖσι βάζει κτέ. Εp. 366.

355. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-254

245
246
355. συρίζων φόβον: metonymy. Cp. Sept. 385 ὑπ᾽ ἀσπίδος δὲ τῷ χαλκή- λατοι κλάζουσι κώδωνες φόβον.

356. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-255

247
248
356. ἤστραπτε: ἀστράπτω is transi- tive, as here, in later poets. - γοργω- πὸν σέλας: cp. φλογωπὸν πῦρ 253, πυρωπὸν κεραυνόν 667. These com- pound adjectives in -ωπός are espe- cially frequent in Euripides.

357. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-256

249
250
357 f. We are again reminded that Prometheus is the speaker. As for- merly he looked with contempt on the rude and hopeless efforts of the Titans (πρὸς βίαν τε δεσπόσειν 208), so here he speaks with compassionate irony of Typhon's impotent rage. In this tone the following words ἀλλ᾽ ἦλθεν κτἑ. are said. Cp. furthermore Hesiod Theog. 837 : καί κεν ὅγε (Typhon) θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ἄναξεν, εἰ μὴ ἄρ᾽ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε. - ἦλθεν : cp. 667, also Sept. 444 αὐτῷ τὸν πυρφόρον ἥξειν κεραυνόν. – ἀγρυπνόν: the epithet is transferred from the person to the thing. See on 115, and cp. Cleanthes Hymn to Zeus 10 πυρόεντα ἀεὶ ζώοντα κεραυνόν. The outstretched sense is, "Zeus was not taken un- awares” (ὀξὺ νόησε, Hesiod).

359. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-257

251
252
359. καταιβάτης: cp. Ar. Pax 42 Διὸς καταιβάτου (Zeus descending in thunder and lightning), Hor. Carm. iii. 4, 42 scimus, ut impios Ti- tanas immanemque turmam fulmine sustulerit caduco. - ἐκπνέων φλόγα: cp. 917, Pind. Frg. 112 πῦρ πνέοντος κεραυνοῦ, Eur. Suppl. 640 κεραυνῷ πυρπόλῳ, Soph. Ant. 1146 πῦρ πνεόντων χοράγ᾽ ἄστρων.

360. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-258

253
254
360. ἐξέπληξε: see on 133.

361. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-259

255
256
361. φρένας : praecordia. Cp. 881, Εum. 159 ὑπὸ φρένας, ὑπὸ λοβόν, Od. ix. 301 οὐτάμεναι πρὸς στῆθος, ὅθι φρένες ἧπαρ ἔχουσιν, Schol. on Il. xi. 579 φρένας ὁ ποιητὴς καὶ πάντες οἱ πα- λαιοὶ ἐκάλουν τὸ διάφραγμα, Arist. H. A. ii. 15 τὸ διάζωμα ὁ καλοῦνται φρένες. The bolt strikes Typhon in the mid- riff, the seat of his μέγα φρονεῖν.

362. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-260

257
258
362. ἐξεβροντήθη σθένος: passive of ἐξεβρόντησε σθένος αὐτῷ. G. 197, 1, N. 2; Krüger I. § 52, 4, 2.

363. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-261

259
260
363. παράορον: from Il. vii. 156 πολλὸς γάρ τις ἔκειτο παρήορος ἔνθα καὶ ἔνθα, the poet has taken the general meaning of παρήορος ἔνθα καὶ ἔνθα (stretched out at length, in this direction and that), without intending that παρα- shall have a definite applica- tion. 365 370

364. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-262

261
262
364. στενωποῦ: defined more ex- actly by the next verse. Ср. 729.

365. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-263

263
264
365. ἰπούμενος : cp. Pind. Ol. iv. 10 Αἴτναν ἔχεις ἶπον ἀνεμόεσσαν ἑκατογκε- φάλα Τυφῶνος, Frg. 93 κείνῳ μὲν Αἴτνα δεσμὸς ὑπερφίαλος ἀμφικεῖται.

366. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-264

265
266
366. κορυφαῖς δέ: a sentence sub- ordinate in thought is expressed as co-ordinate for greater vividness. ρυφαῖς stands in contrast to ῥίζαισιν. ко- ·μυδροκτυπεῖ: cp. Thuc. iii. 88 νομί- ζουσι δὲ οἱ ἐκείνῃ ἄνθρωποι ἐν τῇ Ἱερᾷ (one of the Liparaean islands) ὡς ὁ Ήφαιστος χαλκεύει, ὅτι τὴν νύκτα φαί- νεται πῦρ ἀναδιδοῦσα πολὺ καὶ τὴν ἡμέραν καπνόν. - Verses 366-372 are irrelevant to the play, but the poet wished to bring in this vaticinium post eventum, and the whole description of Atlas and Typhon is meant to lead up to it.

367. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-265

267
268
367. ἐκραγήσονταί ποτε: the spec- tators would think at once of the eruption of Ol. 75, 2 (479-478 B.C.) which the Parian Marble, line 68, mentions in the words καὶ τὸ πῦρ ἐρρύη κᾶον ἐν Σικελίᾳ περὶ τὴν Αἴτνην (as restored by Boeckh, Corp. Inscr. Gr. 375 380 II. p. 302). Another eruption, which took place Ol. 88, 2 (425 в.с.), is spoken of by Thuc. iii. 116 γῆν τινα ἔφθειρε (sc. ὁ ῥύαξ τοῦ πυρός) τῶν Κατα- ναίων, οἳ ἐπὶ τῇ Αἴτνῃ τῷ ὄρει οἰκοῦσιν, ὅπερ μέγιστόν ἐστιν ὄρος ἐν τῇ Σικελίᾳ.

368. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-266

269
270
368. δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις : like a beast of prey. Cp. Cho. 325 πυρὸς μαλερὰ γνάθος, Phrynichus Frg. 5, (p. 721 Nauck) πεδία δὲ πάντα καὶ παράκ- τιον πλάκα ὠκεῖα μάργοις φλὸξ ἐδαίνυτο γνάθοις, Eur. Med. 1187 παμφάγου πυ- ρός, Hdt. iii. 16 Αἰγυπτίοισι νενόμισται τὸ πῦρ θηρίον εἶναι ἔμψυχον, πάντα δὲ αὐτὸ κατεσθίειν τάπερ ἂν λάβῃ.

369. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-267

271
272
369. Cp. Eur. Η. F. 464 τῆς καλλι- κάρπου Πελασγίας.

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-268

273
274
370. ἐξαναζέσει: see on 133.

371. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-269

275
276
371. ἀπλάτου: cp. Pind. Pyth. i. 39 τᾶς (sc. Αἴτνας) ἐρεύγονται μὲν ἀπλά- του πυρὸς ἁγνόταται ἐκ μυχῶν παγαί, Frg. 93 ἀλλ᾽ οἷος ἄπλατον κεράϊζες θεῶν Τυφῶν᾽ ἑκατοντακάρανον ἀνάγκᾳ, Ζεῦ πάτερ, εἰν ᾿Αρίμοις ποτέ, Εum. 53 οὐ πλατοῖσι φυσιάμασιν. – βέλεσι: said of the streams of lava, which shoot forth like missiles. -

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-270

277
278
373 f. Return to the subject, sug-
gested by mention of the κεραυνός Ζηνός. - σὺ δε: Prometheus recurs to the thought of 344. The sense is the same as if the words were σὺ δέ, οὐ γὰρ ἄπειρος εἶ οὐδ᾽ ἐμοῦ διδασκάλου χρήζεις, σεαυτὸν σῴζ᾽, ὅπως ἐπίστασαι. Cp. 72 and Eur. Iph. T. 64 f. The expression οὐδ᾽ ἐμοῦ διδασκάλου χρήζεις recalls Oceanus's words 322 ἔμοι γε χρώμενος διδασκάλῳ.

376. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-271

279
280
376. ἔς τε (= ἔστε): used by Aes- chylus five times in this play (457, 656, 697,792) and once in Eum. (449). - λωφήσῃ: see on 27. ... cense frous 385 399 (Mein. IV. p. 240) λύπης ἰατρός ἐστιν ἀνθρώποις λόγος· ψυχῆς γὰρ οὗτος μόνος ἔχει θελκτήρια· λέγουσι δ᾽ αὐτὸν οἱ πάλαι σοφώτατοι ἀστεῖον εἶναι φάρμακον.