Prometheus Bound. Aeschylus. ed. Gottfried Hermann. Lipsiae. 1852.
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (7)
Προμηθεὺς Δεσμώτης First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 195-398 focus
Χορός
πάντ᾽ ἐκκάλυψον καὶ γέγων᾽ ἡμῖν λόγον,
195
ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάματι,
οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται:
δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.
Προμηθεύς
ἀλγεινὰ μέν μοι καὶ λέγειν ἐστὶν τάδε,
ἄλγος δὲ σιγᾶν, πανταχῇ δὲ δύσποτμα.
200
ἐπεὶ τάχιστ᾽ ἤρξαντο δαίμονες χόλου
στάσις τ᾽ ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο,
οἱ μὲν θέλοντες ἐκβαλεῖν ἕδρας Κρόνον,
ὡς Ζεὺς ἀνάσσοι δῆθεν, οἱ δὲ τοὔμπαλιν
σπεύδοντες, ὡς Ζεὺς μήποτ᾽ ἄρξειεν θεῶν,
205
ἐνταῦθ᾽ ἐγὼ τὰ λῷστα βουλεύων πιθεῖν
Τιτᾶνας, Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα,
οὐκ ἠδυνήθην: αἱμύλας δὲ μηχανὰς
ἀτιμάσαντες καρτεροῖς φρονήμασιν
ᾤοντ᾽ ἀμοχθὶ πρὸς βίαν τε δεσπόσειν:
210
ἐμοὶ δὲ μήτηρ οὐχ ἅπαξ μόνον Θέμις,
καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία,
τὸ μέλλον ᾗ κραίνοιτο
1
προυτεθεσπίκει,
ὡς οὐ κατ᾽ ἰσχὺν οὐδὲ πρὸς τὸ καρτερὸν
τοιαῦτ᾽ ἐμοῦ λόγοισιν ἐξηγουμένου
οὐκ ἠξίωσαν οὐδὲ προσβλέψαι τὸ πᾶν.
κράτιστα δή μοι τῶν παρεστώτων τότε
ἐφαίνετ᾽ εἶναι προσλαβόντα
5
μητέρα
ἑκόνθ᾽ ἑκόντι Ζηνὶ συμπαραστατεῖν.
220
ἐμαῖς δὲ βουλαῖς Ταρτάρου μελαμβαθὴς
κευθμὼν καλύπτει τὸν παλαιγενῆ Κρόνον
αὐτοῖσι συμμάχοισι. τοιάδ᾽ ἐξ ἐμοῦ
ὁ τῶν θεῶν τύραννος ὠφελημένος
κακαῖσι ποιναῖς ταῖσδέ μ᾽ ἀντημείψατο.
6
225
ἔνεστι γάρ πως τοῦτο τῇ τυραννίδι
νόσημα, τοῖς φίλοισι μὴ πεποιθέναι.
ὃ δ᾽ οὖν ἐρωτᾶτ᾽, αἰτίαν καθ᾽ ἥντινα
αἰκίζεταί με, τοῦτο δὴ σαφηνιῶ.
ὅπως τάχιστα τὸν πατρῷον ἐς θρόνον
230
καθέζετ᾽, εὐθὺς δαίμοσιν νέμει γέρα
ἄλλοισιν ἄλλα, καὶ διεστοιχίζετο
ἀρχήν, βροτῶν δὲ τῶν ταλαιπώρων λόγον
οὐκ ἔσχεν οὐδέν᾽, ἀλλ᾽ ἀιστώσας γένος
τὸ πᾶν ἔχρῃζεν ἄλλο φιτῦσαι νέον.
235
καὶ τοισίδ᾽ οὐδεὶς ἀντέβαινε πλὴν ἐμοῦ.
ἐγὼ δ᾽ ἐτόλμησ᾽:
7
ἐξελυσάμην βροτοὺς
τὸ μὴ διαρραισθέντας εἰς Ἅιδου μολεῖν.
τῷ τοι τοιαῖσδε πημοναῖσι κάμπτομαι,
πάσχειν μὲν ἀλγειναῖσιν, οἰκτραῖσιν δ᾽ ἰδεῖν:
240
θνητοὺς δ᾽ ἐν οἴκτῳ προθέμενος, τούτου τυχεῖν
οὐκ ἠξιώθην αὐτός, ἀλλὰ νηλεῶς
8
ὧδ᾽ ἐρρύθμισμαι, Ζηνὶ δυσκλεὴς θέα.
244
ὃ δ᾽ οὖν ἐρωτᾶτ᾽, αἰτίαν καθ᾽ ἥντινα
ὅπως τάχιστα τὸν πατρῷον ἐς θρόνον
Χορός
σιδηρόφρων τε κἀκ πέτρας εἰργασμένος
ὅστις, Προμηθεῦ, σοῖσιν οὐ συνασχαλᾷ
245
μόχθοις: ἐγὼ γὰρ οὔτ᾽ ἂν εἰσιδεῖν τάδε
ἔχρῃζον εἰσιδοῦσά τ᾽ ἠλγύνθην
9
κέαρ.
Προμηθεύς
Χορός
μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;
Προμηθεύς
θνητοὺς
12
ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.
250
Χορός
τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;
Προμηθεύς
τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.
Χορός
μέγ᾽ ὠφέλημα τοῦτ᾽ ἐδωρήσω βροτοῖς.
Προμηθεύς
πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.
Χορός
καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ
13
ἔχουσ᾽ ἐφήμεροι;
255
Προμηθεύς
ἀφ᾽ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.
Χορός
τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάμασιν
Προμηθεύς
αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.
Χορός
οὐδ᾽ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;
14
Προμηθεύς
οὐκ ἄλλο γ᾽ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ.
260
Χορός
δόξει δὲ πῶς; τίς ἐλπίς; οὐχ ὁρᾷς ὅτι
ἥμαρτες; ὡς δ᾽ ἥμαρτες οὔτ᾽ ἐμοὶ λέγειν
καθ᾽ ἡδονὴν σοί τ᾽ ἄλγος. ἀλλὰ ταῦτα μὲν
μεθῶμεν, ἄθλου δ᾽ ἔκλυσιν ζήτει τινά.
265
Προμηθεύς
ἐλαφρὸν ὅστις πημάτων ἔξω πόδα
265
ἔχει παραινεῖν νουθετεῖν τε τὸν κακῶς
πράσσοντ᾽:
15
ἐγὼ δὲ ταῦθ᾽ ἅπαντ᾽ ἠπιστάμην.
ἑκὼν ἑκὼν ἥμαρτον, οὐκ ἀρνήσομαι:
θνητοῖς ἀρήγων αὐτὸς ηὑρόμην πόνους.
οὐ μήν τι ποιναῖς γ᾽ ᾠόμην τοίαισί με
16
270
κατισχνανεῖσθαι πρὸς πέτραις πεδαρσίοις,
τυχόντ᾽ ἐρήμου τοῦδ᾽ ἀγείτονος πάγου.
καί μοι
17
τὰ μὲν παρόντα μὴ δύρεσθ᾽ ἄχη,
πέδοι δὲ βᾶσαι τὰς προσερπούσας τύχας
ἀκούσαθ᾽, ὡς μάθητε διὰ τέλους τὸ πᾶν.
275
πίθεσθέ
18
μοι, πίθεσθε, συμπονήσατε
τῷ νῦν μογοῦντι. ταὐτά τοι
19
πλανωμένη
πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλον πημονὴ προσιζάνει.
279
Χορός
οὐκ ἀκούσαις ἐπεθώυξας
τοῦτο, Προμηθεῦ.
280
καὶ νῦν ἐλαφρῷ ποδὶ κραιπνόσυτον
θᾶκον προλιποῦσ᾽, αἰθέρα θ᾽ ἁγνὸν
πόρον οἰωνῶν, ὀκριοέσσῃ
χθονὶ τῇδε πελῶ, τοὺς σοὺς δὲ πόνους
χρῄζω διὰ παντὸς ἀκοῦσαι.
285
Ὠκεανός
ἥκω δολιχῆς τέρμα κελεύθου
διαμειψάμενος πρὸς σέ, Προμηθεῦ,
τὸν πτερυγωκῆ τόνδ᾽ οἰωνὸν
γνώμῃ στομίων ἄτερ εὐθύνων:
ταῖς σαῖς δὲ τύχαις, ἴσθι, συναλγῶ.
290
τό τε γάρ με, δοκῶ, συγγενὲς οὕτως
ἐσαναγκάζει,
χωρίς τε γένους οὐκ ἔστιν ὅτῳ
μείζονα μοῖραν νείμαιμ᾽ ἢ σοί.
γνώσει δὲ τάδ᾽ ὡς ἔτυμ᾽, οὐδὲ μάτην
295
χαριτογλωσσεῖν
20
ἔνι μοι: φέρε γὰρ
σήμαιν᾽ ὅ τι χρή σοι συμπράσσειν:
οὐ γάρ ποτ᾽ ἐρεῖς ὡς Ὠκεανοῦ
φίλος ἐστὶ βεβαιότερός σοι.
300
Προμηθεύς
ἔα: τί χρῆμα λεύσσω; καὶ σὺ δὴ πόνων ἐμῶν
300
ἥκεις ἐπόπτης; πῶς ἐτόλμησας, λιπὼν
ἐπώνυμόν τε ῥεῦμα καὶ πετρηρεφῆ
αὐτόκτιτ᾽ ἄντρα, τὴν σιδηρομήτορα
ἐλθεῖν ἐς αἶαν; ἢ θεωρήσων τύχας
ἐμὰς ἀφῖξαι καὶ συνασχαλῶν κακοῖς;
305
δέρκου θέαμα, τόνδε τὸν Διὸς φίλον,
τὸν συγκαταστήσαντα τὴν τυραννίδα,
οἵαις ὑπ᾽ αὐτοῦ πημοναῖσι κάμπτομαι.
Ὠκεανός
ὁρῶ, Προμηθεῦ, καὶ παραινέσαι γέ σοι
θέλω τὰ λῷστα, καίπερ ὄντι ποικίλῳ.
310
γίγνωσκε σαυτὸν καὶ μεθάρμοσαι τρόπους
νέους: νέος γὰρ καὶ τύραννος ἐν θεοῖς.
εἰ δ᾽ ὧδε τραχεῖς καὶ τεθηγμένους λόγους
ῥίψεις, τάχ᾽ ἄν σου καὶ μακρὰν ἀνωτέρω
θακῶν κλύοι Ζεύς, ὥστε σοι τὸν νῦν ὄχλον
21
315
παρόντα μόχθων παιδιὰν εἶναι δοκεῖν.
ἀλλ᾽, ὦ ταλαίπωρ᾽, ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες,
ζήτει δὲ τῶνδε πημάτων ἀπαλλαγάς.
ἀρχαῖ᾽ ἴσως σοι φαίνομαι λέγειν τάδε:
τοιαῦτα μέντοι τῆς ἄγαν ὑψηγόρου
320
γλώσσης, Προμηθεῦ, τἀπίχειρα γίγνεται.
σὺ δ᾽ οὐδέπω ταπεινὸς οὐδ᾽ εἴκεις κακοῖς,
πρὸς τοῖς παροῦσι δ᾽ ἄλλα προσλαβεῖν θέλεις.
οὔκουν ἔμοιγε χρώμενος διδασκάλῳ
πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς, ὁρῶν ὅτι
325
τραχὺς μόναρχος οὐδ᾽ ὑπεύθυνος κρατεῖ.
καὶ νῦν ἐγὼ μὲν εἶμι καὶ πειράσομαι
ἐὰν δύνωμαι τῶνδέ σ᾽ ἐκλῦσαι πόνων:
σὺ δ᾽ ἡσύχαζε μηδ᾽ ἄγαν λαβροστόμει.
ἢ οὐκ οἶσθ᾽ ἀκριβῶς ὢν περισσόφρων ὅτι
330
γλώσσῃ ματαίᾳ ζημία προστρίβεται;
332
Προμηθεύς
ζηλῶ σ᾽ ὁθούνεκ᾽ ἐκτὸς αἰτίας κυρεῖς,
καὶ νῦν ἔασον μηδέ
24
σοι μελησάτω.
πάπταινε δ᾽ αὐτὸς μή τι πημανθῇς ὁδῷ.
Ὠκεανός
πολλῷ γ᾽ ἀμείνων τοὺς πέλας φρενοῦν ἔφυς
ἢ σαυτόν: ἔργῳ κοὐ λόγῳ τεκμαίρομαι.
ὁρμώμενον δὲ μηδαμῶς μ᾽
27
ἀντισπάσῃς.
αὐχῶ γὰρ αὐχῶ τήνδε δωρεὰν ἐμοὶ
340
δώσειν Δί᾽, ὥστε τῶνδέ σ᾽ ἐκλῦσαι πόνων.
343
Προμηθεύς
τὰ μέν σ᾽ ἐπαινῶ κοὐδαμῇ
28
λήξω ποτέ:
προθυμίας γὰρ οὐδὲν ἐλλείπεις. ἀτὰρ
μηδὲν πόνει: μάτην γὰρ οὐδὲν ὠφελῶν
ἐμοὶ πονήσεις, εἴ τι καὶ πονεῖν θέλεις.
345
ἀλλ᾽ ἡσύχαζε σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων:
ἐγὼ γὰρ οὐκ εἰ δυστυχῶ, τοῦδ᾽ οὕνεκα
θέλοιμ᾽ ἂν ὡς πλείστοισι πημονὰς τυχεῖν.
τείρουσ᾽ Ἄτλαντος, ὃς πρὸς
31
ἑσπέρους τόπους
350
ἕστηκε κίον᾽ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς
ὤμοις ἐρείδων, ἄχθος οὐκ εὐάγκαλον.
τὸν γηγενῆ τε Κιλικίων οἰκήτορα
ἄντρων ἰδὼν ᾤκτειρα, δάιον τέρας
ἑκατογκάρανον πρὸς βίαν χειρούμενον
355
Τυφῶνα θοῦρον, πᾶσι δ᾽
32
ἀντέστη θεοῖς,
σμερδναῖσι γαμφηλαῖσι συρίζων φόβον:
33
ἐξ ὀμμάτων δ᾽ ἤστραπτε γοργωπὸν σέλας,
ὡς τὴν Διὸς τυραννίδ᾽ ἐκπέρσων βίᾳ:
ἀλλ᾽ ἦλθεν αὐτῷ Ζηνὸς ἄγρυπνον βέλος,
360
καταιβάτης κεραυνὸς ἐκπνέων φλόγα,
ὃς αὐτὸν ἐξέπληξε τῶν ὑψηγόρων
κομπασμάτων. φρένας γὰρ εἰς αὐτὰς τυπεὶς
ἐφεψαλώθη κἀξεβροντήθη σθένος.
καὶ νῦν ἀχρεῖον καὶ παράορον
34
δέμας
365
κεῖται στενωποῦ πλησίον θαλασσίου
ἰπούμενος
35
ῥίζαισιν Αἰτναίαις ὕπο:
κορυφαῖς δ᾽ ἐν ἄκραις ἥμενος μυδροκτυπεῖ
Ἥφαιστος: ἔνθεν ἐκραγήσονταί ποτε
ποταμοὶ πυρὸς δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις
370
τῆς καλλικάρπου Σικελίας λευροὺς γύας:
τοιόνδε Τυφὼς ἐξαναζέσει χόλον
καίπερ κεραυνῷ Ζηνὸς ἠνθρακωμένος.
375
χρῄζεις: σεαυτὸν σῷζ᾽ ὅπως ἐπίστασαι:
ἐγὼ δὲ τὴν παροῦσαν ἀντλήσω τύχην,
ἔς τ᾽ ἂν Διὸς φρόνημα λωφήσῃ χόλου.
379
Ὠκεανός
οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι
ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι;
380
Προμηθεύς
ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ
καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ
39
βίᾳ.
Ὠκεανός
ἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίνα
ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.
Προμηθεύς
μόχθον περισσὸν κουφόνουν τ᾽ εὐηθίαν.
385
Ὠκεανός
ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ
κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.
Προμηθεύς
ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημ᾽ εἶναι τόδε.
Ὠκεανός
σαφῶς μ᾽ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.
Προμηθεύς
μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ.
390
Ὠκεανός
ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας;
Προμηθεύς
τούτου φυλάσσου μή ποτ᾽ ἀχθεσθῇ κέαρ.
Ὠκεανός
ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.
Προμηθεύς
στέλλου, κομίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν.
Ὠκεανός
ὁρμωμένῳ μοι τόνδ᾽ ἐθώυξας λόγον.
395
λευρὸν γὰρ οἶμον αἰθέρος ψαίρει πτεροῖς
τετρασκελὴς οἰωνός: ἄσμενος δέ τἂν
40
σταθμοῖς ἐν οἰκείοισι κάμψειεν γόνυ.
399
Προμηθεὺς δεσμώτης Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 196-398 focus
Χορός
πάντʼ ἐκκάλυψον καὶ γέγωνʼ ἡμῖν λόγον,
ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπʼ αἰτιάματι,
οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται·
δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.
Προμηθεύς
ἀλγεινὰ μέν μοι καὶ λέγειν ἐστὶν τάδε,
200
ἄλγος δὲ σιγᾶν, πανταχῇ δὲ δύσποτμα.
ἐπεὶ τάχιστʼ ἤρξαντο δαίμονες χόλου
στάσις τʼ ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο,
οἱ μὲν θέλοντες ἐκβαλεῖν ἕδρας Κρόνον,
ὡς Ζεὺς ἀνάσσοι δῆθεν, οἱ δὲ τοὔμπαλιν
σπεύδοντες, ὡς Ζεὺς μήποτʼ ἄρξειεν θεῶν,
205
ἐνταῦθʼ ἐγὼ τὰ λῷστα βουλεύων πιθεῖν
Τιτᾶνας, Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα,
οὐκ ἠδυνήθην. αἱμύλας δὲ μηχανὰς
ἀτιμάσαντες καρτεροῖς φρονήμασιν
ᾤοντʼ ἀμοχθεὶ πρὸς βίαν τε δεσπόσειν·
210
ἐμοὶ δὲ μήτηρ οὐχ ἅπαξ μόνον Θέμις,
καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία,
τὸ μέλλον ᾗ κραίνοιτο προυτεθεσπίκει,
ὡς οὐ κατʼ ἰσχὺν οὐδὲ πρὸς τὸ καρτερόν
χρείη, δόλῳ δὲ τοὺς ὑπερσχόντας κρατεῖν.
215
τοιαῦτʼ ἐμοῦ λόγοισιν ἐξηγουμένου
οὐκ ἠξίωσαν οὐδὲ προσβλέψαι τὸ πᾶν.
κράτιστα δή μοι τῶν παρεστώτων τότε
ἐφαίνετʼ εἶναι προσλαβόντα μητέρα
ἑκόνθʼ ἑκόντι Ζηνὶ συμπαραστατεῖν.
220
ἐμαῖς δὲ βουλαῖς Ταρτάρου μελαμβαθὴς
κευθμὼν καλύπτει τὸν παλαιγενῆ Κρόνον
αὐτοῖσι συμμάχοισι. τοιάδʼ ἐξ ἐμοῦ
ὁ τῶν θεῶν τύραννος ὠφελημένος
κακαῖσι ποιναῖς ταῖσδὲ μʼ ἐξημείψατο.
225
ἔνεστι γάρ πως τοῦτο τῇ τυραννίδι
νόσημα, τοῖς φίλοισι μὴ πεποιθέναι.
ὃ δʼ οὖν ἐρωτᾶτʼ, αἰτίαν καθʼ ἥντινα
αἰκίζεταί με, τοῦτο δὴ σαφηνιῶ.
ὅπως τάχιστα τὸν πατρῷον ἐς θρόνον
230
καθέζετʼ, εὐθὺς δαίμοσιν νέμει γέρα
ἄλλοισιν ἄλλα καὶ διεστοιχίζετο
ἀρχήν· βροτῶν δὲ τῶν ταλαιπώρων λόγον
οὐκ ἔσχεν οὐδένʼ, ἀλλʼ ἀιστώσας γένος
τὸ πᾶν ἔχρῃζεν ἄλλο φιτῦσαι νέον.
235
καὶ τοῖσιν οὐδεὶς ἀντέβαινε πλὴν ἐμοῦ.
ἐγὼ δʼ ἐτόλμησʼ· ἐξελυσάμην βροτοὺς
τὸ μὴ διαρραισθέντας εἰς Ἅιδου μολεῖν.
τῷ τοι τοιαῖσδε πημοναῖσι κάμπτομαι,
πάσχειν μὲν ἀλγειναῖσιν, οἰκτραῖσιν δʼ ἰδεῖν·
240
θνητοὺς δʼ ἐν οἴκτῳ προθέμενος, τούτου τυχεῖν
οὐκ ἠξιώθην αὐτός, ἀλλὰ νηλεῶς
ὧδʼ ἐρρύθμισμαι, Ζηνὶ δυσκλεὴς θέα.
244
ὃ δʼ οὖν ἐρωτᾶτʼ, αἰτίαν καθʼ ἥντινα
ὅπως τάχιστα τὸν πατρῷον ἐς θρόνον
Χορός
σιδηρόφρων τε κἀκ πέτρας εἰργασμένος
ὅστις, Προμηθεῦ, σοῖσιν οὐ συνασχαλᾷ
245
μόχθοις· ἐγὼ γὰρ οὔτʼ ἂν εἰσιδεῖν τάδε
ἔχρῃζον εἰσιδοῦσά τʼ ἠλγύνθην κέαρ.
Προμηθεύς
καὶ μὴν φίλοις
γʼ ἐλεινὸς εἰσορᾶν ἐγώ.
Χορός
μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;
Προμηθεύς
θνητούς γʼ ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.
250
Χορός
τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;
Προμηθεύς
τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.
Χορός
μέγʼ ὠφέλημα τοῦτʼ ἐδωρήσω βροτοῖς.
Προμηθεύς
πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.
Χορός
καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ ἔχουσʼ ἐφήμεροι;
255
Προμηθεύς
ἀφʼ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.
Χορός
τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπʼ αἰτιάμασιν—
Προμηθεύς
αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.
Χορός
οὐδʼ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;
Προμηθεύς
οὐκ ἄλλο γʼ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ.
260
Χορός
δόξει δὲ πῶς; τίς ἐλπίς; οὐχ ὁρᾷς ὅτι
ἥμαρτες; ὡς δʼ ἥμαρτες οὔτʼ ἐμοὶ λέγειν
καθʼ ἡδονὴν σοί τʼ ἄλγος. ἀλλὰ ταῦτα μὲν
μεθῶμεν, ἄθλου δʼ ἔκλυσιν ζήτει τινά.
265
Προμηθεύς
ἐλαφρὸν ὅστις πημάτων ἔξω πόδα
265
ἔχει παραινεῖν νουθετεῖν τε τὸν κακῶς
πράσσοντʼ· ἐγὼ δὲ ταῦθʼ ἅπαντʼ ἠπιστάμην.
ἑκὼν ἑκὼν ἥμαρτον, οὐκ ἀρνήσομαι·
θνητοῖς ἀρήγων αὐτὸς ηὑρόμην πόνους.
οὐ μήν τι ποιναῖς γʼ ᾠόμην τοίαισί με
270
κατισχνανεῖσθαι πρὸς πέτραις πεδαρσίοις,
τυχόντʼ ἐρήμου τοῦδʼ ἀγείτονος πάγου.
καί μοι τὰ μὲν παρόντα μὴ δύρεσθʼ ἄχη,
πέδοι δὲ βᾶσαι τὰς προσερπούσας τύχας
ἀκούσαθʼ, ὡς μάθητε διὰ τέλους τὸ πᾶν.
275
πίθεσθέ μοι πίθεσθε, συμπονήσατε
τῷ νῦν μογοῦντι. ταὐτά τοι πλανωμένη
πρὸς ἄλλοτʼ ἄλλον πημονὴ προσιζάνει.
279
Χορός
οὐκ ἀκούσαις ἐπεθώυξας
τοῦτο, Προμηθεῦ.
280
καὶ νῦν ἐλαφρῷ ποδὶ κραιπνόσυτον
θᾶκον προλιποῦσʼ, αἰθέρα θʼ ἁγνὸν
πόρον οἰωνῶν, ὀκριοέσσῃ
χθονὶ τῇδε πελῶ, τοὺς σοὺς δὲ πόνους
χρῄζω διὰ παντὸς ἀκοῦσαι.
285
Ὠκεανός
ἥκω δολιχῆς τέρμα κελεύθου
διαμειψάμενος πρὸς σέ, Προμηθεῦ,
τὸν πτερυγωκῆ τόνδʼ οἰωνὸν
γνώμῃ στομίων ἄτερ εὐθύνων·
ταῖς σαῖς δὲ τύχαις, ἴσθι, συναλγῶ.
290
τὸ τε γάρ με, δοκῶ, συγγενὲς οὕτως
ἐσαναγκάζει,
χωρίς τε γένους οὐκ ἔστιν ὅτῳ
μείζονα μοῖραν νείμαιμʼ ἢ σοί.
γνώσῃ δὲ τάδʼ ὡς ἔτυμʼ, οὐδὲ μάτην
295
χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι· φέρε γὰρ
σήμαινʼ ὅ τι χρή σοι συμπράσσειν·
οὐ γάρ ποτʼ ἐρεῖς ὡς Ὠκεανοῦ
φίλος ἐστὶ βεβαιότερός σοι.
300
Προμηθεύς
ἔα· τί χρῆμα λεύσσω; καὶ σὺ δὴ πόνων ἐμῶν
300
ἥκεις ἐπόπτης; πῶς ἐτόλμησας, λιπὼν
ἐπώνυμόν τε ῥεῦμα καὶ πετρηρεφῆ
αὐτόκτιτʼ ἄντρα, τὴν σιδηρομήτορα
ἐλθεῖν ἐς αἶαν; ἦ θεωρήσων τύχας
ἐμὰς ἀφῖξαι καὶ συνασχαλῶν κακοῖς;
305
δέρκου θέαμα, τόνδε τὸν Διὸς φίλον,
τὸν συγκαταστήσαντα τὴν τυραννίδα,
οἵαις ὑπʼ αὐτοῦ πημοναῖσι κάμπτομαι.
Ὠκεανός
ὁρῶ, Προμηθεῦ, καὶ παραινέσαι γέ σοι
θέλω τὰ λῷστα, καίπερ ὄντι ποικίλῳ.
310
γίγνωσκε σαυτὸν καὶ μεθάρμοσαι τρόπους
νέους· νέος γὰρ καὶ τύραννος ἐν θεοῖς.
εἰ δʼ ὧδε τραχεῖς καὶ τεθηγμένους λόγους
ῥίψεις, τάχʼ ἄν σου καὶ μακρὰν ἀνωτέρω
θακῶν κλύοι Ζεύς, ὥστε σοι τὸν νῦν ὄχλον
315
παρόντα μόχθων παιδιὰν εἶναι δοκεῖν.
ἀλλʼ, ὦ ταλαίπωρʼ, ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες,
ζήτει δὲ τῶνδε πημάτων ἀπαλλαγάς.
ἀρχαῖʼ ἴσως σοι φαίνομαι λέγειν τάδε·
τοιαῦτα μέντοι τῆς ἄγαν ὑψηγόρου
320
γλώσσης, Προμηθεῦ, τἀπίχειρα γίγνεται.
σὺ δʼ οὐδέπω ταπεινὸς οὐδʼ εἴκεις κακοῖς,
πρὸς τοῖς παροῦσι δʼ ἄλλα προσλαβεῖν θέλεις.
οὔκουν ἔμοιγε χρώμενος διδασκάλῳ
πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς, ὁρῶν ὅτι
325
τραχὺς μόναρχος οὐδʼ ὑπεύθυνος κρατεῖ.
καὶ νῦν ἐγὼ μὲν εἶμι καὶ πειράσομαι
ἐὰν δύνωμαι τῶνδέ σʼ ἐκλῦσαι πόνων.
σὺ δʼ ἡσύχαζε μηδʼ ἄγαν λαβροστόμει.
ἢ οὐκ οἶσθʼ ἀκριβῶς ὢν περισσόφρων ὅτι
330
γλώσσῃ ματαίᾳ ζημία προστρίβεται;
332
Προμηθεύς
ζηλῶ σʼ ὁθούνεκʼ ἐκτὸς αἰτίας κυρεῖς
τούτων μετασχεῖν καὶ τετολμηκὼς ἐμοί.
καὶ νῦν ἔασον μηδέ σοι μελησάτω.
πάντως γὰρ οὐ πείσεις νιν· οὐ γὰρ εὐπιθής.
335
πάπταινε δʼ αὐτὸς μή τι πημανθῇς ὁδῷ.
Ὠκεανός
πολλῷ γʼ ἀμείνων τοὺς πέλας φρενοῦν ἔφυς
ἢ σαυτόν· ἔργῳ κοὐ λόγῳ τεκμαίρομαι.
ὁρμώμενον δὲ μηδαμῶς ἀντισπάσῃς.
340
αὐχῶ γὰρ αὐχῶ τήνδε δωρεὰν ἐμοὶ
δώσειν Δίʼ, ὥστε τῶνδέ σʼ ἐκλῦσαι πόνων.
343
Προμηθεύς
τὰ μὲν σʼ ἐπαινῶ κοὐδαμῇ λήξω ποτέ·
προθυμίας γὰρ οὐδὲν ἐλλείπεις. ἀτὰρ
μηδὲν πόνει. μάτην γὰρ οὐδὲν ὠφελῶν
ἐμοὶ πονήσεις, εἴ τι καὶ πονεῖν θέλεις.
345
ἀλλʼ ἡσύχαζε σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων·
ἐγὼ γὰρ οὐκ, εἰ δυστυχῶ, τοῦδʼ εἵνεκα
θέλοιμʼ ἂν ὡς πλείστοισι πημονὰς τυχεῖν.
οὐ δῆτʼ ἐπεί με καὶ κασιγνήτου τύχαι
τείρουσʼ Ἄτλαντος, ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπους
350
ἕστηκε κίονʼ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς
ὤμοις ἐρείδων, ἄχθος οὐκ εὐάγκαλον.
τὸν γηγενῆ τε Κιλικίων οἰκήτορα
ἄντρων ἰδὼν ᾤκτιρα, δάιον τέρας
ἑκατογκάρανον πρὸς βίαν χειρούμενον
355
Τυφῶνα θοῦρον· πᾶσιν
ὅς ἀντέστη θεοῖς,
σμερδναῖσι γαμφηλαῖσι συρίζων φόβον·
ἐξ ὀμμάτων δʼ ἤστραπτε γοργωπὸν σέλας,
ὡς τὴν Διὸς τυραννίδʼ ἐκπέρσων βίᾳ·
ἀλλʼ ἦλθεν αὐτῷ Ζηνὸς ἄγρυπνον βέλος,
360
καταιβάτης κεραυνὸς ἐκπνέων φλόγα,
ὃς αὐτὸν ἐξέπληξε τῶν ὑψηγόρων
κομπασμάτων. φρένας γὰρ εἰς αὐτὰς τυπεὶς
ἐφεψαλώθη κἀξεβροντήθη σθένος.
καὶ νῦν ἀχρεῖον καὶ παράορον δέμας
365
κεῖται στενωποῦ πλησίον θαλασσίου
ἰπούμενος ῥίζαισιν Αἰτναίαις ὕπο·
κορυφαῖς δʼ ἐν ἄκραις ἥμενος μυδροκτυπεῖ
Ἥφαιστος· ἔνθεν ἐκραγήσονταί ποτε
ποταμοὶ πυρὸς δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις
370
τῆς καλλικάρπου Σικελίας λευροὺς γύας·
τοιόνδε Τυφὼς ἐξαναζέσει χόλον
θερμοῖς ἀπλάτου βέλεσι πυρπνόου ζάλης,
καίπερ κεραυνῷ Ζηνὸς ἠνθρακωμένος.
σὺ δʼ οὐκ ἄπειρος, οὐδʼ ἐμοῦ διδασκάλου
375
χρῄζεις· σεαυτὸν σῷζʼ ὅπως ἐπίστασαι·
ἐγὼ δὲ τὴν παροῦσαν ἀντλήσω τύχην,
ἔστʼ ἂν Διὸς φρόνημα λωφήσῃ χόλου.
379
σὺ δʼ οὐκ ἄπειρος, οὐδʼ ἐμοῦ διδασκάλου
Ὠκεανός
οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι
ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι;
380
Προμηθεύς
ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ
καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ βίᾳ.
Ὠκεανός
ἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίνα
ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.
Προμηθεύς
μόχθον περισσὸν κουφόνουν τʼ εὐηθίαν.
385
Ὠκεανός
ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ
κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.
Προμηθεύς
ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημʼ εἶναι τόδε.
Ὠκεανός
σαφῶς μʼ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.
Προμηθεύς
μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ.
390
Ὠκεανός
ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας;
Προμηθεύς
τούτου φυλάσσου μή ποτʼ ἀχθεσθῇ κέαρ.
Ὠκεανός
ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.
Προμηθεύς
στέλλου, κομίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν.
Ὠκεανός
ὁρμωμένῳ μοι τόνδʼ ἐθώυξας λόγον.
395
λευρὸν γὰρ οἷμον αἰθέρος ψαίρει πτεροῖς
τετρασκελὴς οἰωνός· ἄσμενος δέ τἂν
σταθμοῖς ἐν οἰκείοισι κάμψειεν γόνυ.
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 300 focus
ΠΡ.
ἔα, τί χρῆμα λεύσσω; καὶ σὺ δὴ πόνων ἐμῶν
ΩΚ.
ὁρῶ, Προμηθεῦ, καὶ παραινέσαι γέ σοι
θέλω τὰ λῷστα, καίπερ ὄντι ποικίλῳ.
γίγνωσκε σαυτὸν καὶ μεθάρμοσαι τρόπους
νέους· νέος γὰρ καὶ τύραννος ἐν θεοῖς.
310
εἰ δ᾽ ὧδε τραχεῖς καὶ τεθηγμένους λόγους
ῥίψεις, τάχ᾽ ἄν σου καὶ μακρὰν ἀνωτέρω
θακῶν κλύοι Ζεὺς, ὥστε σοι τον νῦν ὄχλον
παρόντα μόχθων παιδιὰν εἶναι δοκεῖν.
ἀλλ᾽, ὦ ταλαίπωρ᾽, ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες,
315
ζήτει δὲ τῶνδε πημάτων ἀπαλλαγάς.
ἀρχαῖ᾽ ἴσως σοι φαίνομαι λέγειν τάδε·
τοιαῦτα μέντοι τῆς ἄγαν ὑψηγόρου
γλώσσης, Προμηθεῦ, τἀπίχειρα γίγνεται.
σὺ δ᾽ οὐδέπω ταπεινὸς οὐδ᾽ εἴκεις κακοῖς,
320
πρὸς τοῖς παροῦσι δ᾽ ἄλλα προσλαβεῖν θέλεις.
οὔκουν ἔμοιγε χρώμενος διδασκάλῳ
πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς, ὁρῶν ὅτι
τραχὺς μόναρχος οὐδ᾽ ὑπεύθυνος κρατεῖ.
καὶ νῦν ἐγὼ μὲν εἶμι καὶ πειράσομαι
325
ἐὰν δύνωμαι τῶνδέ σ᾽ ἐκλῦσαι πόνων·
σὺ δ᾽ ἡσύχαζε μηδ᾽ ἄγαν λαβροστόμει.
ἡ οὐκ οἶσθ᾽ ἀκριβῶς ὢν περισσόφρων ὅτι
γλώσσῃ ματαίᾳ ζημία προστρίβεται;
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Gottfried Hermann, 1852.) — 300 focus
Προμηθεύς
ἔα, τί χρῆμα; καὶ σὺ δὴ πόνων ἐμῶν
300
ἥκεις ἐπόπτης; πῶς ἐτόλμησας, λιπὼν
Προμηθεύς
ἐπώνυμόν τε ῥεῦμα καὶ πετρηρεφῆ
αὐτόκτιτ᾽ ἄντρα, τὴν σιδηρομήτορα
ἐλθεῖν ἐς αἶαν; ἢ θεωρήσων τύχας
ἐμὰς ἀφῖξαι καὶ ξυνασχαλῶν κακοῖς;
305
δέρκου θέαμα, τόνδε τὸν Διὸς φίλον,
τὸν συγκαταστήσαντα τὴν τυραννίδα,
οἵαις ὑπ' αὐτοῦ πημοναῖσι κάμπτομαι.
Ὠκεανός
ὁρῶ, Προμηθεῦ, καὶ παραινέσαι γέ σοι
θέλω τὰ λῷστα, καίπερ ὄντι ποικίλῳ.
310
γίγνωσκε σαυτόν, καὶ μεθάρμοσαι τρόπους
νέους· νέος γὰρ καὶ τύραννος ἐν θεοῖς.
εἰ δ᾽ ὧδε τραχεῖς καὶ τεθηγμένους λόγους
ῥίψεις, τάχ᾽ ἄν σου καὶ μακρὰν ἀνωτέρω
θακῶν κλύοι Ζεύς, ὥςτε σοι τὸν νῦν χόλον
315
παρόντα μόχθων παιδιὰν εἶναι δοκεῖν.
ἀλλ᾽, ὦ ταλαίπωρ', ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες,
ζήτει δὲ τῶνδε πημάτων ἀπαλλαγάς.
ἀρχαῖ᾽ ἴσως σοι φαίνομαι λέγειν τάδε·
τοιαῦτα μέντοι τῆς ἄγαν ὑψηγόρου
320
γλώσσης, Προμηθεῦ, τἀπίχειρα γίγνεται.
σὺ δ᾽ οὐδέπω ταπεινός, οὐδ᾽ εἴκεις κακοῖς,
πρὸς τοῖς παροῦσι δ᾽ ἄλλα προςλαβεῖν θέλεις.
οὔκουν ἔμοιγε χρώμενος διδασκάλῳ
πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς, ὁρῶν ὅτι
325
τραχὺς μόναρχος, οὐδ᾽ ὑπεύθυνος κρατεῖ.
καὶ νῦν ἐγὼ μὲν εἶμι καὶ πειράσομαι,
ἐὰν δύνωμαι, τῶνδέ σ᾽ ἐκλύσαι πόνων.
σὺ δ᾽ ἡσύχαζε, μηδ' ἄγαν λαβροστόμει.
ἢ οὐκ οἶσθ᾽ ἀκριβῶς, ὢν περισσόφρων, ὅτι
330
γλώσσῃ ματαίᾳ ζημία προςτρίβεται;
ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ (OCR draft) Experimental (ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 300 focus
ΠΡΟΜΗθΕΥΣ
Ἔα, τί χρῆμα ; καὶ σὺ δὴ πόνων ἐμῶν
ἥκεις ἐπόπτης ; πῶς ἐτόλμησας, λιπὼν
ἐπώνυμόν τε ῥεῦμα καὶ πετρηρεφῆ
300
ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ
ΠΡΟΜΗθΕΥΣ
αὐτόκτιτ' ἄντρα, τὴν σιδηρομήτορα
ἐλθεῖν ἐς αἶαν ; Ἦ θεωρήσων τύχας
ἐμὰς ἀφῖξαι καὶ συνασχαλῶν κακοῖς ;
Δέρκου θέαμα, τόνδε τὸν Διὸς φίλον,
τὸν συγκαταστήσαντα τὴν τυραννίδα,
305
οἵαις ὑπ' αὐτοῦ πημοναῖσι κάμπτομαι.
ΩΚΕΑΝΟΣ
Ὁρῶ, Προμηθεῦ, καὶ παραινέσαι γέ σοι
θέλω τὰ λῷστα, καίπερ ὄντι ποικίλῳ·
γίγνωσκε σαυτὸν καὶ
μεθάρμοσαι
μεθάρμοσον τρόπους
νέους· νέος γὰρ καὶ τύραννος ἐν θεοῖς·
310
εἰ δ' ὧδε τραχεῖς καὶ τεθηγμένους λόγους
ῥίψεις, τάχ' ἄν σου καὶ μακρὰν ἀνωτέρω
θακῶν κλύοι Ζεύς, ὥστε σοι τὸν νῦν χόλον
παρόντα μόχθων παιδιὰν εἶναι δοκεῖν·
ἀλλ', ὦ ταλαίπωρ', ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες,
315
ζήτει δὲ τῶνδε πημάτων ἀπαλλαγάς.
Ἀρχαῖ' ἴσως σοι φαίνομαι λέγειν τάδε·
τοιαῦτα μέντοι τῆς ἄγαν ὑψηγόρου
γλώσσης, Προμηθεῦ, τἀπίχειρα γίγνεται·
σὺ δ' οὐδέπω ταπεινὸς οὐδ' εἴκεις κακοῖς,
320
πρὸς τοῖς παροῦσι δ' ἄλλα προσλαβεῖν θέλεις.
Οὔκουν ἔμοιγε χρώμενος διδασκάλῳ
πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς, ὁρῶν ὅτι
τραχὺς μόναρχος οὐδ' ὑπεύθυνος κρατεῖ.
Καὶ νῦν ἐγὼ μὲν εἶμι καὶ πειράσομαι
325
ἐὰν δύνωμαι τῶνδέ σ' ἐκλῦσαι πόνων·
σὺ δ' ἡσύχαζε μηδ' ἄγαν λαβροστόμει.
Ἢ οὐκ οἶσθ', ἀκριβῶς ὢν περισσόφρων, ὅτι
γλώσσῃ ματαίᾳ ζημία
προστρίβεται
προσγίνεται ;
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. N. Wecklein, 1885.) — 300 focus
ἔα, τί χρῆμα; καὶ σὺ δὴ πόνων ἐμῶν
ἥκεις ἐπόπτης; πῶς ἐτόλμησας, λιπὼν
315
ἐπώνυμόν τε ῥεῦμα καὶ πετρηρεφῆ
αὐτόκτιτ᾽ ἄντρα, τὴν σιδηρομήτορα
ἐλθεῖν ἐς αἶαν; ἢ θεωρήσων τύχας
ἐμὰς ἀφῖξαι καὶ συνασχαλῶν κακοῖς;
δέρκου θέαμα, τόνδε τὸν Διὸς φίλον,
320
τὸν συγκαταστήσαντα τὴν τυραννίδα,
οἵαις ὑπ᾽ αὐτοῦ πημοναῖσι κάμπτομαι.
ΩΚ.
ὁρῶ, Προμηθεῦ, καὶ παραινέσαι γέ σοι
θέλω τὰ λῷστα, καίπερ ὄντι ποικίλῳ.
γίγνωσκε σαυτὸν καὶ μεθάρμοσαι τρόπους
325
νέους· νέος γὰρ καὶ τύραννος ἐν θεοῖς.
εἰ δ᾽ ὧδε τραχεῖς καὶ τεθηγμένους λόγους
ῥίψεις, τάχ᾽ ἄν σου καὶ μακρὰν ἀνωτέρω
θακῶν κλύοι Ζεύς, ὥστε σοι τὸν νῦν χόλον
παρόντα μόχθων παιδιὰν εἶναι δοκεῖν.
330
ΠΡ.
Aeschyli Prometheus Vinctus (OCR draft) Experimental (Aeschyli Prometheus Vinctus. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 300 focus
ΠΡ.
ἔα τί χρῆμα; καὶ σὺ δὴ πόνων ἐμῶν
ἥκεις ἐπόπτης; πῶς ἐτόλμησας λιπὼν
ἐπώνυμόν τε ῥεῦμα καὶ πετρηρεφῆ
300
αὐτόκτιτ᾽ ἄντρα τὴν σιδηρομήτορα
ἐλθεῖν ἐς αἷαν; ἢ θεωρήσων τύχας
ἐμὰς ἀφῖξαι καὶ ξυνασχαλῶν κακοῖς;
δέρκου θέαμα, τόνδε τὸν Διὸς φίλον,
τὸν συγκαταστήσαντα τὴν τυραννίδα,
305
οἴαις ὑπ᾿ αὐτοῦ πημοναῖσι κάμπτομαι.
ΩΚ.
ὁρῶ Προμηθεῦ, καὶ παραινέσαι γέ σοι
θέλω τὰ λῶιστα καίπερ ὄντι ποικίλωι.
γίγνωσκε σαυτὸν καὶ μεθάρμοσαι τρόπους
νέους· νέος γὰρ καὶ τύραννος ἐν θεοῖς.
310
εἰ δ᾽ ὧδε τραχεῖς καὶ τεθηγμένους λόγους
ῥίψεις, τάχ᾽ ἄν σου καὶ μακρὰν ἀνωτέρω
θακῶν κλύοι Ζεύς, ὥστε σοι τὸν νῦν ὄχλον
παρόντα μόχθων παιδιὰν εἶναι δοκεῖν.
ἀλλ᾽ ὦ ταλαίπωρ᾽ ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες,
315
Testim.:
Apparatus Criticus
νείμαιμ᾽ νείμαιμ' νείμοιμ' νέμοιμ' δὲ om. ἔτυμ᾽ ἔτυμ᾽ ἐτήτυμ᾽ οὐδὲ μάτην οὐ μάτην οὐδὲ γὰρ ματ. χαριτογλωσσεῖν χαριτογλωσσεῖν σε τὸ χαρ. σε (σοι QKR) χαρ. -γλωττεῖν σοι σε συμπράσσειν συμπράττειν ἐρεῖς φής πετρηρεφῆ πετρορρεφῆ αὐτόκτιτ᾽ αὐτόκτιστ᾽ ξυνασχαλῶν ξυνασχ. συν. τὸν om. μεθάρμοσαι μεθάρμοσον utrumque καὶ om. τραχεῖς θρασεῖς σου σοί σε ἀνωτέρω ἀπωτέρω κλύοι κλύηι κλύει παρόντα παρόντων μόχθων μόχθον
ΩΚ.
1
Ζήτει δὲ τῶνδε πημάτων ἀπαλλαγάς.
ἀρχαῖ᾽ ἴσως σοι φαίνομαι λέγειν τάδε·
τοιαῦτα μέντοι τῆς ἄγαν ὑψηγόρου
γλώσσης, Προμηθεῦ, τἀπίχειρα γίγνεται.
σὺ δ᾽ οὐδέπω ταπεινὸς οὐδ᾽ εἴκεις κακοῖς,
320
πρὸς τοῖς παροῦσι δ᾽ ἄλλα προσλαβεῖν θέλεις.
οὔκουν ἔμοιγε χρώμενος διδασκάλωι
πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς, ὁρῶν ὅτι
τραχὺς μόναρχος οὐδ᾽ ὑπεύθυνος κρατεῖ.
καὶ νῦν ἐγὼ μέν εἶμι καὶ πειράσομαι,
325
ἐὰν δύνωμαι τῶνδέ σ᾽ ἐκλῦσαι πόνων·
σὺ δ᾽ ἡσύχαζε μηδ᾽ ἄγαν λαβροστόμει.
ἢ οὐκ οἶσθ᾽ ἀκριβῶς ὢν περισσόφρων ὅτι
γλώσσηι ματαίαι ζημία προστρίβεται;
Translations (8)
Prometheus Bound Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 196-395 focus
Chorus
Unfold the whole story and tell us upon what charge Zeus has caught you and painfully punishes you with such dishonor. Instruct us, unless, indeed, there is some harm in telling.
Prometheus
It is painful to me to tell the tale,
painful to keep it silent. My case is unfortunate every way.
When first the heavenly powers were moved to wrath, and mutual dissension was stirred up among them—some bent on casting Cronus from his seat so Zeus, in truth, might reign; others, eager for
200
the contrary end, that Zeus might never win mastery over the gods—it was then that I, although advising them for the best, was unable to persuade the Titans, children of Heaven and Earth; but they, disdaining counsels of craft, in the pride of their strength
205
thought to gain the mastery without a struggle and by force. Often my mother Themis, or Earth (though one form, she had many names), had foretold to me the way in which the future was fated to come to pass. That it was not by brute strength nor through violence,
210
but by guile that those who should gain the upper hand were destined to prevail. And though I argued all this to them, they did not pay any attention to my words. With all that before me, it seemed best that, joining with my mother, I should place myself,
215
a welcome volunteer, on the side of Zeus; and it is by reason of my counsel that the cavernous gloom of Tartarus now hides ancient Cronus and his allies within it. Thus I helped the tyrant of the gods
220
and with this foul payment he has responded; for it is a disease that is somehow inherent in tyranny to have no faith in friends.
However, you ask why he torments me, and this I will now make clear.
225
As soon as he had seated himself upon his father’s throne, he immediately assigned to the deities their several privileges and apportioned to them their proper powers. But of wretched mortals he took no notice, desiring to bring
230
the whole race to an end and create a new one in its place. Against this purpose none dared make stand except me— I only had the courage; I saved mortals so that they did not descend, blasted utterly, to the house of Hades. This is why I am bent by such grievous tortures,
235
painful to suffer, piteous to behold. I who gave mortals first place in my pity, I am deemed unworthy to win this pity for myself, but am in this way mercilessly disciplined, a spectacle that shames the glory of Zeus.
240
244
When first the heavenly powers were moved to wrath, and mutual dissension was stirred up among them—some bent on casting Cronus from his seat so Zeus, in truth, might reign; others, eager for
However, you ask why he torments me, and this I will now make clear.
Chorus
Iron-hearted and made of stone, Prometheus,
is he who feels no compassion at your miseries. For myself, I would not have desired to see them; and now that I see them, I am pained in my heart.
245
Prometheus
Yes, to my friends indeed I am a spectacle of pity.
Chorus
Did you perhaps transgress even somewhat beyond this offence?
Prometheus
Yes, I caused mortals to cease foreseeing their doom.
1
250
Chorus
Of what sort was the cure that you found for this affliction?
Prometheus
I caused blind hopes to dwell within their breasts.
Chorus
A great benefit was this you gave to mortals.
Prometheus
In addition, I gave them fire.
Chorus
What! Do creatures of a day now have flame-eyed fire?
255
Prometheus
Yes, and from it they shall learn many arts.
Chorus
Then it was on a charge like this that Zeus—
Prometheus
Torments me and in no way gives me respite from pain.
Chorus
And is there no end assigned to your ordeal?
Prometheus
No, none except when it seems good to him.
260
Chorus
But how will it seem good to him? What hope is there? Do you not see that you have wronged? And yet it is not pleasant for me to talk about how you have wronged, and for you it is pain. So, let us quit this theme; and may you seek some release from your ordeal.
265
Prometheus
It is easy for him who keeps his foot free from harm to counsel and admonish him who is in misery. I have known this all the while. Of my own will, yes, of my own will I erred—I will not deny it. By helping mortals I found suffering for myself;
265
nevertheless I did not think I would be punished in this way—wasting away upon cliffs in mid-air, my portion this desolate and dreary crag. And now, bewail no more my present woes; alight on the ground and listen to my
270
oncoming fortunes so that you may be told them from end to end. Consent, I beg you, oh consent. Take part in the trouble of him who is now in sore distress. In truth, affliction wanders impartially abroad and alights upon all in turn.
275
279
Chorus
Not to unwilling ears have you made this appeal,
Prometheus. And so now with light foot I will quit my swift-speeding seat and the pure air, the pathway of birds and draw near to this rugged ground; for I want to hear
280
the whole story of your sorrows.
285
Enter Oceanus on a winged steed
Oceanus
I have come to the end of a long journey in my passage to you, Prometheus, guiding by my own will, without a bridle, this swift-winged bird.
For your fate, you may be sure, I feel compassion. Kinship, I think, constrains me to this; and, apart from blood ties, there is none to whom I should pay greater respect than to you.
290
You shall know this for simple truth and that it is not in me to utter vain and empty words; come, tell me; what aid can I render you? For you shall never say that you have a friend more loyal than Oceanus.
295
300
Prometheus
Ha! What have we here? So then you too have come to stare upon my sufferings? How did you summon courage to quit the stream that bears your name and the rock-roofed caves you yourself have made and come to this land, the mother of iron? Is it that you have come
300
to gaze upon my state and join your grief to my distress? Look upon me here—a spectacle, the friend of Zeus, who helped him to establish his sovereign power, by what anguish I am bent by him!
305
Oceanus
I see, Prometheus; and I want to give you
the best advice, although you yourself are wily. Learn to know yourself and adapt yourself to new ways; for new also is the ruler among the gods. If you hurl forth words so harsh and of such whetted edge, perhaps Zeus may hear you,
310
though throned far off, high in the heavens, and then your present multitude of sorrows shall seem but childish sport. Oh wretched sufferer! Put away your wrathful mood and try to find release from these miseries. Perhaps this advice may seem to you old and dull;
315
but your plight, Prometheus, is only the wages of too boastful speech. You still have not learned humility, nor do you bend before misfortune, but would rather add even more miseries to those you have. Therefore take me as your teacher
320
and do not add insult to injury, seeing that a harsh monarch now rules who is accountable to no one. So now I will depart and see whether I can release you from these sufferings. And may you hold your peace and be not too blustering of speech.
325
Or, can it be that for all your exceeding wisdom, you do not know that chastisement is inflicted on a wagging tongue?
330
332
Prometheus
I envy you because you have escaped blame for having dared to share with me in my troubles.
2
So now leave me alone and let it not concern you.
Do what you want, you cannot persuade him; for he is not easy to persuade. Beware that you do not do yourself harm by the mission you take.
335
Oceanus
In truth, you are far better able to admonish others than yourself. It is by fact, not by hearsay, that I judge.
So do not hold back one who is eager to go. For I am confident, yes, confident, that Zeus will grant me this favor, to free you from your sufferings.
340
343
Prometheus
I thank you for all this and shall never cease to thank you; in zeal you lack nothing, but do not trouble yourself; for your trouble will be vain and
not helpful to me—if indeed you want to take the pain. No, keep quiet and keep yourself clear of harm. For even if I am in sore plight, I would not wish affliction on everyone else. No, certainly, no! since, besides, I am distressed by the fate
345
of my brother Atlas, who, towards the west, stands bearing on his shoulders the pillar of heaven and earth, a burden not easy for his arms to grasp. Pity moved me, too, at the sight of the earth-born dweller of the Cilician caves curbed by violence, that destructive monster
350
of a hundred heads, impetuous Typhon. He withstood all the gods, hissing out terror with horrid jaws, while from his eyes lightened a hideous glare, as though he would storm by force the sovereignty of Zeus.
355
But the unsleeping bolt of Zeus came upon him, the swooping lightning brand with breath of flame, which struck him, frightened, from his loud-mouthed boasts; then, stricken to the very heart, he was burnt to ashes and his strength blasted from him by the lightning bolt.
360
And now, a helpless and a sprawling bulk, he lies hard by the narrows of the sea, pressed down beneath the roots of
Aetna
; while on the topmost summit Hephaestus sits and hammers the molten ore. There, one day, shall burst forth
365
rivers of fire,
3
with savage jaws devouring the level fields of
Sicily
, land of fair fruit—such boiling rage shall Typho, although charred by the blazing lightning of Zeus, send spouting forth with hot jets of appalling, fire-breathing surge.
370
But you are not inexperienced, and do not need me to teach you. Save yourself, as you know best; while I exhaust my present lot until the time comes when the mind of Zeus shall abandon its wrath.
375
379
Oceanus
Do you not know then, Prometheus, that
words are the physicians of a disordered temper?
380
Prometheus
If one softens the soul in season, and does not hasten to reduce its swelling rage by violence.
Oceanus
What lurking mischief do you see when daring joins to zeal? Teach me this.
Prometheus
Lost labor and thoughtless simplicity.
385
Oceanus
Leave me to be affected by this, since it is most advantageous, when truly wise, to be deemed a fool.
Prometheus
This fault will be seen to be my own.
Oceanus
Clearly the manner of your speech orders me back home.
Prometheus
So that you won’t win enmity for yourself by lamenting for me.
390
Oceanus
In the eyes of the one who is newly seated on his omnipotent throne?
Prometheus
Beware lest the time come when his heart is angered with you.
Oceanus
Your plight, Prometheus, is my instructor.
Prometheus
Go away, depart, keep your present purpose.
Oceanus
Your urging meets my eagerness; for my four-footed winged beast fans with his wings the smooth pathway of the air; and truly he will be glad to rest his knees in his stall at home.
Exit
395
399
Prometheus Bound. (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 300 focus
OCEAN
I see, Prometheus, and to thee, subtle as thou art, I wish to give the best counsel. Know thyself, and assume to thyself new manners; for among the gods too there is a new monarch. But if thou wilt utter words thus harsh and whetted, Jupiter mayhap, though seated far aloft, will hear thee, so that the present bitterness of sufferings will seem to thee to be child's play. But, O hapless one, dismiss the passion which thou feelest, and search for a deliverance from these sufferings of thine. Old-fashioned maxims these, it may be I appear to thee to utter; yet such become the wages of the tongue that talks too proudly. But not even yet art thou humble, nor submittest to ills; and in addition to those that already beset thee, thou art willing to bring others upon thee. Yet not, if at least thou takest me for thy instructor, wilt thou stretch out thy leg against the pricks; as thou seest that a harsh monarch, and one that is not subject to control, is lording it. And now I for my part will go, and will essay, if I be able, to disenthral thee from these thy pangs. But be thou still, nor be over impetuous in thy language. What! knowest thou not exactly, extremely intelligent as thou art, that punishment is inflicted on a froward tongue?
PROMETHEUS
PROMÉTHÉE ENCHAINÉ (OCR draft) Experimental (PROMÉTHÉE ENCHAINÉ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 300 focus
supplice ? Comment as-tu osé quitter le fleuve qui te doit
PROMÉTHÉE
son nom et tes grottes au toit de roc taillées par la nature pour le pays qui enfante le fer ? Viendrais-tu par hasard contempler le sort qui m'est fait, pour t'indigner avec moi de mes maux ? Regarde ce spectacle : moi, l'ami de Zeus,
moi qui l'aidai à asseoir sa puissance, vois sous quelles douleurs il me ploie aujourd'hui.
moi qui l'aidai à asseoir sa puissance, vois sous quelles douleurs il me ploie aujourd'hui.
OCÉAN
Je vois, Prométhée, et je veux même te donner le seul conseil qui convienne ici, si avisé que tu sois déjà : connais-toi toi-même, et, t'adaptant aux faits, prends
des façons nouvelles, puisqu'un maître nouveau commande chez les dieux. Si tu te mets à lancer de la sorte des mots rudes et acérés, Zeus pourrait bien t'entendre, si loin et si haut qu'il trône et le courroux dont tu souffres à cette heure ne plus te paraître
un jour qu'un simple jeu d'enfant. Allons, infortuné, laisse là ta colère, et cherche à t'affranchir de ces tourments. Je te semble peut-être ne dire là que des vieilleries. Il n'en reste pas moins qu'ici tu reçois, Prométhée, le salaire d'un langage trop hautain. Et pourtant tu n'es pas humble
encore, tu ne cèdes pas à la souffrance, et à tes maux présents tu entends en ajouter d'autres. Si tu acceptes mes leçons, tu cesseras de regimber contre l'aiguillon. Considère qu'il s'agit d'un dur monarque, dont le pouvoir n'a pas de comptes
à rendre. Aussi, tandis que j'irai tenter, si je puis, de te dégager de ces peines, reste en repos, ne t'emporte pas en propos violents. Ne sais-tu donc pas, toi dont l'esprit est si subtilement sage, qu'un châtiment s'inflige aux langues étourdies.
des façons nouvelles, puisqu'un maître nouveau commande chez les dieux. Si tu te mets à lancer de la sorte des mots rudes et acérés, Zeus pourrait bien t'entendre, si loin et si haut qu'il trône et le courroux dont tu souffres à cette heure ne plus te paraître
un jour qu'un simple jeu d'enfant. Allons, infortuné, laisse là ta colère, et cherche à t'affranchir de ces tourments. Je te semble peut-être ne dire là que des vieilleries. Il n'en reste pas moins qu'ici tu reçois, Prométhée, le salaire d'un langage trop hautain. Et pourtant tu n'es pas humble
encore, tu ne cèdes pas à la souffrance, et à tes maux présents tu entends en ajouter d'autres. Si tu acceptes mes leçons, tu cesseras de regimber contre l'aiguillon. Considère qu'il s'agit d'un dur monarque, dont le pouvoir n'a pas de comptes
à rendre. Aussi, tandis que j'irai tenter, si je puis, de te dégager de ces peines, reste en repos, ne t'emporte pas en propos violents. Ne sais-tu donc pas, toi dont l'esprit est si subtilement sage, qu'un châtiment s'inflige aux langues étourdies.
PROMÉTHÉE
Je t'envie de te trouver hors
Prometheus Chained (OCR draft) Experimental (Prometheus Chained. Robert Potter, 1779.) — 300 focus
OCEANUS.
I ſee it all, and wiſh to counſel thee,
315
Wiſe as thou art, to milder meaſures: learn
To know thyſelf; new model thy behaviour,
As the new monarch of the gods requires.
What if thy harſh and pointed ſpeech ſhould reach
The ear of Jove, tho' on his diſtant throne
320
Highſeated, might they not inflame his rage
T' inflict ſuch tortures, that thy preſent pains
Might ſeem a recreation and a ſport?
Ceaſe then, unhappy ſufferer, ceaſe thy braves,
And meditate the means of thy deliverance.
325
To thee perchance this ſeems the cold advice
Of doting age; yet, truſt me, woes like theſe
Are earnings of the loftyſounding tongue.
But thy unbending ſpirit diſdains to yield
E'en to afflictions, to the preſent rather
330
Ambitious to add more. Yet ſhalt thou not,
If my voice may be heard, lift up thy heel
To kick againſt the pricks; ſo rough, thou ſeeſt,
So uncontroul'd the monarch of the ſkies.
But now I go, and will exert my pow'r,
335
If haply I may free thee from thy pains.
Mean while be calm; forbear this haughty tone:
Has not thy copious wiſdom taught thee this,
That miſchief ſtill attends the petulant tongue ?
PROMETHEUS.
Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 300 focus
PROMETEO
Sí, per gli amici è gran pietà vedermi.
CORO
Non sei forse trascorso ad altro eccesso
290
PROMETEO
Dal fissare il destin distolsi gli uomini.
CORO
Quale farmaco a tal morbo trovasti ?
PROMETEO
Nei lor petti albergai cieche speranze.
CORO
Gran beneficio fu questo per gli uomini.
PROMETEO
Ed oltre a questo, il fuoco a lor donai.
295
CORO
Il fuoco, occhio di fiamma, ora posseggono?
PROMETEO
E molte arti dal fuoco apprenderanno.
CORO
E Giove, dunque, per queste ragioni...
PROMETEO
Cosí m' offende, e il furor suo non placa.
CORO
Né della pena è a te prefisso il termine?
300
PROMETEO
Quando a lui piaccia: il sol termine è questo.
CORO
Potrà piacergli mai? Come lo speri ?
In fallo sei, non vedi? Oh!, non m'allegra
ricordare il tuo fallo, onde ti crucci.
Ma tralasciam questi discorsi. Indaga
305
che spediente i mali tuoi disciolga.
PROMETEO
A chi tien fuori dai cordogli il piede,
dare consigli a chi patisce è facile.
Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 300 focus
Meas appulisti, & condolens malis?
Inspice spectaculum, hunc Iovis amicum,
310
Constituentem tyrannidem,
Quibus doloribus ab ipso afficior.
Oce.
Video Prometheu, consulereq; tibi
Optima quæq; volo, quamvis versutus sis:
Nosce teipsum, & accipe mores
315
Novos. nam novus tyrannus est dijs.
Si hoc modo acerba & acuta verba
Debacchatus fueris, statim te, quamvis procul
Sedens Iupiter, audiet: ita ut tibi bilem
Præsentem, laborum iocum esse arbitretur.
320
Sed ô miser, quas habes iras, remitte,
Et quære horum malorum solutionem
Fortassis tibi stultè haec profundere videor,
Talia sané, ô altiloqua
Lingua Prometheu. premia erunt.
325
Tu nunquam humilis es, neq; cedis malis:
Et vis ad præsentia, alia addere.
Me igitur præceptore utens,
Stimulo crus extendes, videns quòd
Acerbus princeps, non subditus imperet.
330
Oce.
At ipse nunc tentatum eo,
Si potero te his laboribus liberare.
Tu verò quiesce, neq; multum garri.
An'ne nosti, accurate cum prudens sis,
Linguæ vanæ multam adesse?
335
Pro.
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus Bound — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 300 focus
Ho, what a sight of marvel! what, thou too
Comest to contemplate my pains, and darest—
(Yet how, I wot not!) leaving far behind
The circling tide, thy namefellow, and those
Rock-arched, self-hollowed caverns—thus to come
340
Unto this land, whose womb bears iron ore?
Art come to see my lot, resent with me
The ills I bear? Well, gaze thy fill! behold
Me, friend of Zeus, part-author of his power—
Mark, in what ruthlessness he bows me down!
345
Oceanus
Yea, I behold, Prometheus! and would warn
Thee, spite of all thy wisdom, for thy weal!
Learn now thyself to know, and to renew
A rightful spirit within thee, for, made new
With pride of place, sits Zeus among the gods!
350
Now, if thou choosest to fling forth on him
Words rough with anger thus and edged with scorn,
Zeus, though he sit aloof, afar, on high,
May hear thine utterance, and make thee deem
His present wrath a mere pretence of pain.
355
Banish, poor wretch! the passion of thy soul,
And seek, instead, acquittance from thy pangs!
Belike my words seem ancientry to thee—
Such, natheless, O Prometheus, is the meed
That doth await the overweening tongue!
360
Meek wert thou never, wilt not crouch to pain,
But, set amid misfortunes, cravest more!
Now—if thou let thyself be schooled by me—
Thou must not kick against the goad. Thou knowest,
A despot rules, harsh, resolute, supreme,
365
Whose law is will. Yet shall I go to him,
With all endeavour to relieve thy plight—
So thou wilt curb the tempest of thy tongue!
Surely thou knowest, in thy wisdom deep,
The saw—
Who vaunts amiss, quick pain is his.
370
Prometheus
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 300 focus
Ha, was erblick' ich? Kommst auch du, mein Leid zu schau'n?
Wie mochtest du des gleichgenannten Stromes Quell,
300
Wie deine Felsengrotten, die du selbst gewölbt,
Verlassen, und im Mutterland des Eisens hier
Erscheinen? Oder kamest du, mein Mißgeschick
Selbst anzusehen, mitzufühlen meine Pein?
O sieh' ein Schauspiel, siehe mich, den Freund des Zeus,
305
Der ihm verbündet bauen half den Königsthron,
Sieh', unter welchen Qualen er mich niederbeugt!
Okeanos.
Ich seh's, Prometheus, und du sollst den besten Rath
Von mir vernehmen, bist du selbst auch vielgewandt.
Erkenne dich, in neue Sitten stimme dich;
310
Ein neuer Herrscher waltet auch im Götterkreis.
Denn stößest du so trokig scharfe Reden aus,
Leicht möchte Zeus dich, thront' er auch viel höher noch,
Vernehmen, fürcht' ich, und der Marter Fluch, der ikt
Dein Haupt getroffen, schiene dir ein bloßes Spiel.
315
Deßhalb, o Jammervoller, laß von deinem Troy,
Und nach Erlösung spähe nur aus dieser Noth.
Altklug vielleicht erscheint dir meine Rede hier;
Gleichwohl, Prometheus, siehst du, daß der Uebermuth
Der allzustolzen Zunge solchen Lohn gewinnt.
320
Du bist noch nicht geschmeidig, beugst dich nicht dem Schmerz,
Und willst zu diesem Leide noch ein neues Leid.
O füge meiner Lehre dich, und löcke nicht
Dem Stachel kühn entgegen, da du siehst, wie streng
Ein schrankenloser König hält den Herrscherstab.
325
Nun aber will ich gehen, will versuchen, dich
Aus dieser Qual zu lösen, wenn mir's möglich ist.
Du schweige still und hemme deiner Zunge Troy.
Hast du, der Ueberweise, noch nicht eingeseh'n,
Daß eitel schnöder Rede folgt ein schnöder Lohn?
330
Prometheus.
Commentary
Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.) focus
295.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-326
295.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-327
295.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-328
English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.) focus
193-396.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-145
284-396.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-203