Aeschylus Prometheus Bound 991.app-991-1

ed. Gottfried Hermann

Table of Contents

Search the Perseus Catalog for:

View: By Commline
← Previous

Prometheus Bound. Aeschylus. ed. Gottfried Hermann. Lipsiae. 1852.

Current edition Experimental

Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (5)
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1007 focus
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Gottfried Hermann, 1852.) — 1007 focus
ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ (OCR draft) Experimental (ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1007 focus
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. N. Wecklein, 1885.) — 1007 focus
λέγων ἔοικα πολλὰ καὶ μάτην ἐρεῖν·
τέγγῃ γὰρ οὐδὲν οὐδὲ μαλθάσσῃ λιταῖς
1040
ἐμαῖς· δακὼν δὲ στόμιον ὡς νεοζυγής
πῶλος βιάζῃ καὶ πρὸς ἡνίας μάχῃ·
ἀτὰρ σφοδρύνῃ γ᾽ ἀσθενεῖ σοφίσματι·
αὐθαδία γὰρ τῷ φρονοῦντι μὴ καλῶς
αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν οὐδενὸς μεῖζον σθένει.
1045
Aeschyli Prometheus Vinctus (OCR draft) Experimental (Aeschyli Prometheus Vinctus. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1007 focus
Translations (7)
Prometheus Bound. (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1007 focus
With all that I have said I seem to be speaking to no purpose : for not one whit art thou melted or softened in thy heart by entreaties, but art champing the bit like a colt fresh yoked, and struggling against the reins. But on the strength of an impotent scheme art thou thus violent; for obstinacy in one not soundly wise, itself by itself availeth less than nothing. And mark, if thou art not persuaded by my words, what a tempest and three-fold surge of ills, from which there is no escape, will come upon thee. For in the first place the Sire will shiver this craggy cleft with thunder and the blaze of his bolt, and will overwhelm thy body, and a clasping arm of rock shall bear thee up. And after thou shalt have passed through to its close a long space of time, thou shalt come back into the light! and a winged hound of Jupiter, a blood-thirsting eagle, shall ravenously mangle thy huge lacerated frame, stealing upon thee an unbidden guest, and [tarrying] all the livelong day, and shalt banquet his fill on the black viands
of thy liver. To such labours look thou for no termination, until some god shall appear as a substitute in thy pangs, and shall be willing to go both to gloomy Hades, and to the murky depths around Tartarus. Wherefore advise thee, since this is no fictitious vaunt, but uttered in great earnestness; for the divine mouth knows not how to utter falsehood, but will bring every word to pass. But do thou look around and reflect, and never for a moment deem pertinacity better than discretion.
PROMÉTHÉE ENCHAINÉ (OCR draft) Experimental (PROMÉTHÉE ENCHAINÉ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1007 focus
S'en tenir à parler, serait, je crois, parler longuement pour rien. Pas un instant tu n'es touché ni adouci par des prières venues de moi. Mordant le frein
au contraire, comme un poulain novice au joug, tu résistes, tu te bats contre les rênes. Mais ta rage se fie à une impuissante ruse. L'opiniâtreté, chez qui raisonne mal, seule, peut moins que rien. Considère donc, si mes raisons ne
savent te convaincre, quel ouragan, quelle triple lame de maux va t'assaillir, inévitable 1 . Cette âpre cime d'abord, mon père, avec son tonnerre et la flamme de sa foudre, la fera voler en éclats ; ton corps enfoui n'aura plus d'autre lit que
l'étreinte du roc ; et une longue durée de jours s'achèvera, avant que tu reviennes à la lumière. Mais alors le chien ailé de Zeus, l'aigle fauve, taillant férocement ton corps, n'en
Prometheus Chained (OCR draft) Experimental (Prometheus Chained. Robert Potter, 1779.) — 1007 focus
I ſee thou art implacable, unſoften'd
By all the mild intreaties I can urge;
But like a young ſteed rein'd, that proudly ſtruggles,
And champs his iron curb, thy haughty ſoul
1060
Abates not of its unavailing fierceness.
But pride, diſdaining to be rul'd by reaſon,
Sinks weak and valueleſs.
But mark me well,
If not obedient to my words, a ſtorm,
1065
A firey and inevitable deluge
Shall burſt in threefold vengeance on thy head.
First, his fierce thunder wing'd with lightning flames
Shall rend this rugged rock, and cover thee
With hideous ruin:
1070
long time ſhalt thou lie
Astonied in its rifted ſides, till drag'd
Again to light;
then ſhall the bird of Jove,
The rav'ning eagle, lur'd with ſcent of blood,
1075
Mangle thy body, and each day returning,
An uninvited gueſt, plunge his fell beak,
And feaſt and riot on thy black'ning liver.
Expect no pauſe, no reſpite, till ſome god
Comes to relieve thy pains, willing to paſs
1080
The dreary realms of everduring night, o
The dark deſcent of Tartarus profound.
Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1007 focus
Se piú dicessi, invano io parlerei:
tu non ti plachi alle preghiere mie,
tu non t'intenerisci. E il freno mordi,
come puledro nuovo al giogo, e imprechi
e repugni alle briglie.
1175
E pure, inferma
è la saggezza onde t'esalti: audacia
per chi non ha saggezza, è men che nulla
di per sé stessa.
Or vedi, se convincerti
1180
rifiuti ai detti miei, quale procella,
qual maroso di mali ineluttabili
piomberà sopra te.
Prima, quest'aspra
rupe, col fuoco e col celeste folgore
1185
il padre squarcerà, vi asconderà
le membra tue, ché una petrosa branca
le stringa.
Dopo lungo ordine d'anni,
di nuovo a luce tornerai. Ma il cane
1190
di Giove alato, l'aquila cruenta,
voracemente il corpo a gran brandelli
da mane a sera ti dilanierà,
senza invito rependo, del tuo fegato
a banchettar l'epula negra.
1195
E termine
di tale strazio alcuno non attendere,
se alcun dei Numi non si mostri e assuma
le pene tue, che al cieco Ade, e del Tartaro
nei tenebrosi abissi elegga scendere.
1200
Dunque risolvi. Ché non è già questa
vana millanteria, ma vero espresso.
Ché mentire non sa di Giove il labbro,
ma ciò ch'ei dice, ei compie. Or tu considera,
Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1007 focus
Dicens visus sum multa frustra dicere,
Neq; molliris, neq; mitigaris precibus
Meis, mordens frenum tanquam recenter coniugatus
Pullus vim infers, contraq; habenas pugnas,
Vehemensq; es consilio infirmo,
1015
Contumacia ei, qui non sapit bene,
Ipsa per se nihil potest.
Vide si non meis verbis persuadearis,
Quanta in te tempestas, & malorum procella
Veniet inevitabilis. primò quidem asperam
1020
Convallem tonitru & fulmineâ flammâ
Pater dissipabit, in hacq; occultabit corpus
Tuum, cauata petra feriet te:
Ibi longum tempus perficiens,
Rursus in lucem venies:
1025
Iouis verò
Alatus canis cruenta aquila, voraciter
Lacerabit corporis magnam fissuram,
Non vocatâ veniens, vorans quotidie
Nigrum hepar conuiuabitur.
1030
Talis laboris finem ne expecta,
Donec aliquis deorum successor tuorum laborum
Apparuerit, volueritq; tenebrosum ire in
Orcum, obscurumq; antrum tartari.
Ad hæc consulta: nam non ficta est
1035
Hæc iactantia, sed valdè vera,
Mentiri nescit os
Iouis: sed quæ dicit, perficit.
tu verò
Vide, & curam adhibe, neq; contumaciam
1040
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus Bound — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1007 focus
So, I shall speak, whate'er I speak, in vain!
No prayer can melt or soften thy resolve;
1135
But, as a colt new-harnessed champs the bit,
Thou strivest and art restive to the rein.
But all too feeble is the stratagem
In which thou art so confident: for know
That strong self-will is weak and less than nought
1140
In one more proud than wise. Bethink thee now—
If these my words thou shouldest disregard—
What storm, what might as of a great third wave
Shall dash thy doom upon thee, past escape!
First shall the Sire, with thunder and the flame
1145
Of lightning, rend the crags of this ravine,
And in the shattered mass o'erwhelm thy form,
Immured and morticed in a clasping rock.
Thence, after age on age of durance done,
Back to the daylight shalt thou come, and there
1150
The eagle-hound of Zeus, red-ravening, fell
With greed, shall tatter piecemeal all thy flesh
To shreds and ragged vestiges of form—
Yea, an unbidden guest, a day-long bane,
That feeds, and feeds—yea, he shall gorge his fill
1155
On blackened fragments, from thy vitals gnawed.
Look for no respite from that agony
Until some other deity be found,
Ready to bear for thee the brunt of doom,
Choosing to pass into the lampless world
1160
Of Hades and the murky depths of hell.
Hereat, advise thee! 'tis no feignèd threat
Whereof I warn thee, but an o'er-true tale.
The lips of Zeus know nought of lying speech,
But wreak in action all their words foretell.
1165
Therefore do thou look warily, and deem
Prudence a better saviour than self-will.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 1007 focus
Ich rede viel und rede, scheint es, ganz umsonst.
Denn meine Bitten rühren nicht, erweichen nicht
Dein Herz; den Zaum zerknirschend, gleich dem jungen Roß,
Und wild dich bäumend, bietest du dem Zügel Trok.
Indef in machtlos eitlem Wahn erhebst du dich.
1005
Denn Troy, mit klugem Sinne nicht gepaart, vermag
Niemals zu siegen, auf sich selbst allein gestellt.
Bedenke, wenn du meinen Rath achtlos verschmähst,
Welch Ungewitter, welches Weh's graunvolle Flut
Dich unentfliehbar fassen wird. Zeus wird zuerst
1010
Mit Donnerschlägen und des Wetterstrahles Keil
Den schroffen Abhang splittern hier, und deinen Leib
In Nacht begraben, dichtumrankt vom Felsenarm.
Und hast du langer Zeiten Lauf vollendet dort,
So steigst du wieder an das Licht. Dann wird des Zeus
1015
Beschwingter Hund, sein blutigrother Adler, dir
Giervoll zerfleischen deines Leibs ein großes Stück,
Ein Gast, der ungeladen kommt an jedem Tag,
Mit deiner Leber schwarzem Raub sich sättigend.
Und hoffe nicht, das Ende solcher Pein zu schau'n,
1020
Bevor ein Gott als Stellvertreter deiner Qual
Erscheint, bereit, in Hades' düstres Haus hinab
Zu geh'n, in sonnenlose Nacht des Tartaros.
Nun magst du dich entschließen; nicht ersonnen ja
War diese Drohung, sondern sehr im Ernst gemeint;
1025
Denn Nichts von Lügenreden weiß der Mund des Zeus;
Nein, jedes seiner Worte wird zur That. So sieh
Umher und überlege dir's, und achte nie
Den kecken Troß für besser als Besonnenheit.

Commentary

Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.) focus

991. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1096

κἄτι:
καὶ ἔτι
M. (non
καί 'τι
) G. Vit. Lips. edd. vett.
κἄτι
Valckenarius ad Hipp. 914.
τοῦδ᾽:
τοῦδε
Vit.
πευσεῖσθαι:
πευσείσθαι
M. G. Lips. Par. B. edd. vett.
πεύσεσθαι
Vit. Colb. 1. et in quo
ε
superscriptum Par. D.
πεσεῖσθαι
Ven. 3. et quantum Brunckius dispicere poterat Par. A.
μηχάνημ᾽:
μηχάνημι
Lips.
προτρέψεται:
προστρέψεται
Vit. Par. C. Eodem modo quum
προτρέψεται
in M. recentior manus mutasset, adscripsit in margine
προτρέ
.
αἰθαλοῦσσα:
αἰθαλόεσσα
M. Vindobonenses.
αἰθόεσσα
G. Vit. Lips. Bess. edd. vett.
αἰθάλουσα
Par. A. Colb. 2. 7o.
αἰδαλοῦσσα
margo M. a sec. manu.
αἰδαλοῦσσα
Valckenarius ad Phoen. 524. et sic iam Canterus.
λευκοπτέρῳ δὲ νιφάδι:
Λευκοπτέροις δὲ νιφάσι
Colb. 1. Par. E. et adnotatum in Par. B. βροντήμασιν:
βροντήμασιν
Vit. Ceteri
βροντήμασι
, praeter Bess. qui
βροντήματι
habet. γρ.
ἐκβροντήμασι
Par. B. In G. hoc ordine versus positi sunt, 998. 997. 999. sed adscriptis numeris
αγ
restitui iustus ordo iubetur.
χθονίοις: unus scholiastarum non ad
βροντήμασιν
rettulit, sed voluit de hominibus dictum esse. Hominum cur hic mentio fieret, caussa nulla erat, praesertim in loco deserto.
γνάμψει:
γνάψει
Cantabr. Colb. 1. et
μ
supra adscripto M.
κάμψει
Lips. Par. D.
γάμψει
Par. C. ὥςτε:
ἅτε
pro
ὥςτε
G. φράσαι:
φράσειν
M. Vit. Vind. 2.
φράσσειν
Colb. 1. Par. E.
φράσαι
, superscripto
σο
, Par. D.
νῦν:
νῦν
M.
νῦν
G. Vit. Lips. Ald. Rob.
νῶν
Turn.
ὦπται πάλαι δὴ καὶ βεβούλευται τάδε:
ὦπται πάλαι
M. idemque ex Par. C. affertur.
ὦπται δὲ ταῦτα, καὶ βεβούλευται πάλαι
Rob.
τόλμησόν ποτε:
τόλμησον ποτὲ
Lips. C. NA: καὶ omittit Par. C.
ὀρθῶς:
κακῶς
pro
ὀρθῶς
Arund. Par. C. et adnotatum in Par. B.
με: omittit Vit. in quo
ἐμέ
ut explicatio superscriptum est.
εἰςελθέτω σε μήποθ' ὡς:
εἰσελθέτω σε μηπάθ᾽ ὡς
a pr. manu M. in cuius margine
μή πόθ᾽ ὡς
a recentiore manu adscriptum est.
εἰσελθέτω σε μήποθ' ὡς
G. sed ut signo sub
σὲ μήποθ'
apposito superscriptum
ἔννοια
inseri iubeatur.
εἰσελθέτω σ᾽ ἔννοια μήποθ' ὡς
Lips. aliique nonnulli.
στυγούμενον:
στυγούμενον
diphthongo a rec. manu scripta M.
ὑπτιάσμασιν:
ὑπτιάσμασιν
M.
ὑπτιάσμασι
G. Vit. Lips. et edd. ante Vict. Sopater parodus in Dax apud Athenaeum VI. p. 230. E.
δρακοντομίμοις ὀργάνων το ρεύμασιν
. De resupinatis manibus v. Spanh. ad Iulianum p. 262.
λῦσαί με δεσμῶν τῶνδε:
λῦσαί με τῶν δεσμῶν τῶνδε
Vit. et aliquot alii. τοῦ παντὸς δέω:
τοῦ παντὸς δέων
Vit.
τοῦδε παντὼς δέω
, sic, omisso
τῶνδε
, G.
τοῦδε τοῦ παντὸς δέω
, omisso
τώνδε
, Lips.
καὶ μάτην ἐρεῖν:
ἀλλ᾽ ἐρεῖν μάτην
secunda manus in marg. G.
τέγγει:
τέγγῃ
libri. μαλθάσσει κέαρ:
μαλθάσσῃ
M. G. Rob. Turn.
μαλθάσῃ
Vit. Lips. aliique et Ald. Post
μαλθάσσῃ
omnes libri habent
λιταῖς
et in principio sequentis versus
λιταῖς
, praeter Robortelli editionem, quae divisionem versuum eandem retinens ante
λιταῖς
inserit
γὰρ
. Recte videtur Porsonus, quem Blomfieldius secutus est, recepisse
κέαρ
, eiecisse autem
λιταῖς
, etsi ne apud scholiastas quidem ullum est Robortellianae scripturae vestigium. Non enim cuius precibus non flecteretur Prometheus dicendum erat, sed omnino precibus vinci durum eius cor recusare.
νεοζυγὴς:
νεοζυγὸς
Vit.
βιάζει:
βιάζει
Par. E. Ceteri
βιάζῃ
. μάχει:
μάχη
libri.
νίαν
G. Mosc. 2.
ἀτὰρ:
αὐτὰρ
Vit. Lips. et adnotatum in Par. B. σφοδρύνει:
σοφίζῃ
Lips. Rob. Ceteri
σφοδρύνῃ
. ἀσθενεῖ:
ἀσθενῆ
Vit.
αὐθαδία:
αὐθάδεια
Vit.
αὐτὴ:
αὐτῆ
Lips. μεῖον: Omnes libri
μεῖζον
. Stanleii emendatio est
μεῖον
, recepta a Brunckio et Porsono alüsque. Servarunt
μεῖζον
Scholefieldius, cum scholiasta aeque ac nihil valet interpretans, et Wellauerus, significari volens neminem superal. At neque quod aeque ac nihil valet recte plus nihilo valere dicitur, neque de superando quoquam hic sermo est, sed de eo qui polleat pertinacia. Lentingius ad Eur. Andr. v. 690. Graecos aliter quam nos in talibus locutos esse suspicatur. At hoc genus comparationis cam rationem videtur habere, quae inverti nequeat. Neque inverterunt Graeci. Supra v. 510. Et v. 942.
ὡς ἐγὼ εὔελπίς εἰμι τῶνδέ σ' ἐκ δεσμῶν ἔτι λυθέντα μηδὲν μεῖον ἰσχύσειν Διός.
ἐμοὶ δ᾽ ἔλασσον Ζηνὸς ἢ μηδὲν μέλει.
Aristophanis quidem locum Acharn. v. 256. Lentingius non debebat afferre, qui adversetur potius eius suspicioni quam ut eam comprobet. In Andromachae Euripideae versu, qui est meae editionis 694. libri et plures et meliores
ὅσῳ
habent.
ἐὰν μὴ:
δὲ ἐὰν μὴ
G.
δὲ ἂν μὴ
Vit. Aliter in aliis libris peccatum. πεισθῇς:
πείθη
Par. B. K. L. Ven. 2. adnotatumque in Vind. 3. qui
πεισθῇ
habet.
πεισθῇς
ceteri et adnotatum in Par. B.
χειμὼν καὶ κακῶν τρικυμία: Scholiastes Pindari ad Isthm. I. 52.
καὶ Αἰσχύλος τὴν δυστυχίαν χειμῶνα καὶ τρικυμίαν λέγει
. Scribendum enim ibi esse
Αἰσχύλος
pro vulgato
Ἀλκαῖος
Blomfieldius vidit.
ἄφυκτος:
ἀφύκτως
, mutatum a rec. manu in
ἄφυκτος
, M. ἀκρίδα:
ἀκρίδα
Ald. Rob.
κεραυνίᾳ:
κεραυνίῳ
Vit. et ante correctionem Lips.
πετραία δ᾽ ἀγκάλη:
πετραίᾳ δ' ἀγκάλη
Ald. Rob.
ἐκτελευτήσας:
ἐκτελευτήσας
, superscripto a rec. manu γρ.
ἐκπλήσας
, Vit.
ἄψορρον:
ἄψορον
Lips. Inutilis coniectura Blomfieldii
ἄψορρος
. ἐς:
εἰς
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. D. H. Ald. Rob.
ἐς
Turn. δέ σοι:
δ᾽ ἔτι
Par. H. Ceteri
δέ τοι
. At
τοι
particula quid hic opus sit non apparet. Requiritur potius
δέ σοι
, idque posui.
κύων: Grammaticus περὶ τρόπου μεταφορᾶς καὶ ὑπερβάτου apud Ruhnkenium Ep. crit. I. p. 93. (148.)
τῶν μεταφορῶν αἱ μὲν ἀπὸ εἴδους ἐπὶ εἶδος μεταφέρονται, ὡς τὸν ἀετὸν ἐπὶ τοῦ σκήπτρου τοῦ Διὸς κύνα Αἰσχύλος καλεῖ. εἴδη γὰρ ὅ τε κύων καὶ ὁ ἀετὸς τοῦ ζώου.
αἰετὸς:
αἰετὸς
libri praeter Lips. qui
ἀετὸς
habet. λάβρως:
λάβρως
M. G. Vit. Bess. Ald. Turn.
λάβρος
Arund. Par. A. B. D. Rob. et superscripto
ως
Par. N.
λαῦρος
Mosc. 1. et superscripto
β
Lips. adnotatumque in Par. B.
ἄκλητος:
ἅλητος
G. Ad
ἄκλητος
in margine M. sec. manus
ἄκλειστος
adscripsit. πανήμερος:
ἀνήμερος
Vit. ex correctione, quum antea, ut in ceteris, scriptum esset
πανήμερος
. Adiecta interpretatio
ἄγριος
. Aut aliter aut accuratius descripsit in Prometheo soluto apud Ciceronem Qu. Tusc. II. 10.
iam tertio me quoque funesto die tristi advolalu aduncis lacerans unguibus Iovis satelles pastu dilaniat fero.
κελαινόβρωτον δ᾽ ἧπαρ:
κελαινόβροτον δ᾽ ἧπαρ
Vit.
κελαινόβροτον ἧπαρ
Lips. ἐκθοινήσεται:
ἐκθοινήσηται
Vit.
τοιοῦδε:
τοῦ σοῦ δὲ
Cantabr. 2. Ven. 3. et adnotatum in Par. B. μόχθου:
τέρμα μόχθου
Lips. μή τι:
μή του
M. Par. E. Vind. 1. 3.
τοι μὴ
, sed corr.
μή τι
, Mosc. 1.
μὴ δὲ
Cantabr. 2. et adnotatum in Par. B.
θεῶν τις:
θεῶν γε τὶς
Lips. Apollodorus II. 5, 11. §. 12. de Hercule
καὶ τὸν Προμηθέα διέλυσε δεσμὸν ἑλόμενον τὸν τῆς ἐλαίας, καὶ παρέσχε τῷ Διὶ Χείρωνα, ἀθάνατον ὄντα, θνήσκειν ἀντ᾽ αὐτοῦ θέλοντα
. Idem de Chirone II. 5, 4. §. 6.
ἀνίατον ἔχων τὸ ἕλκος εἰς τὸ σπήλαιον ἀπαλλάσσεται, κἀκεῖ τελευτῆσαι βουλόμενος καὶ μὴ δυνάμενος, ἐπείπερ ἀθάνατος ἦν, ἀντιδόντος Προμηθέως τὸν ἀντ᾽ αὐτοῦ τεθνηξόμενον ἀθάνατον, οὕτως ἀπέθανε
. V. ad fr. 214. Recte monuit Welckerus in Trilogia p. 48. dicere haec Mercurium, ut quae vix umquam sperandum sit eventura esse; nam aliter eum, quod tamen nolit, spem aliquam liberationis facere Prometheo. Ceterum facile, qui animum advertat, ne hanc quidem fabulam temere inventam esse sentiet. Significat enim periclitantibus nec semper bene cedentibus sollertis ingenii repertis perire quae manu effecta sint, mentis autem vim manere immortalem. Non dissimile est illud Homericum de Hercule, cuius mortalis natura simulacrum suum habet apud inferos,
αὐτὸς δὲ μετ᾿ ἀθανάτοισι θεοῖσιν τέρπεται ἐν θαλίῃς, καὶ ἔχει καλλίσφυρον Ἥβην.
θελήσῃ τ':
φωνῆ καὶ θελήσει τ'
Lips.
θελήσῃ δ'
Cantabr. 1. 2.
θελήσει το
Vit. Par. A. B. Ald. Rob.
πλήσῃ
, cum glossa
ὑπομείνῃ
, Mosc. 1. εἰς: Non omittit
εἰς
M. sed ad
ἀναύγητον
super
ν
litteram
δ
recentior manus adscripsit.
κνεφαῖά τ' ἀμφὶ:
κνεμφαῖα τ' ἀμφὶ
Lips.
κνεφαῖα ἀμφὶ
Vit.
καὶ λίαν:
καὶ λίαν
omittunt Par. E. Vind. 2. 4. Ald. Rob.
καὶ λείαν
a pr. manu habuisse videtur M.
καὶ λίαν τ'
Lips.
ψευδηγορεῖν γὰρ οὐκ ἐπίσταται στόμα τὸ Δῖον: Scholiastes Pindari ad Ol. VI. 105. sine auctoris nomine haec affert,
ψευδηγορεῖν γὰρ οὐκ ἐπίσταται στόμα τὸ θεῖον
.
τελεῖ:
τελεῖν
Ox. Ald. quod adnotavit etiam Turnebus.
πάπταινε:
πάμπαινε
Lips.
εὐβουλίας:
εὐβουλίας
et v. 1042.
εὐβουλίαν
Lips. ἀμείνον':
ἄμεινον
M. a pr. manu et Vit.
ἀμείνων
G.
ἄνωγε γάρ σε τὴν αὐθαδίαν μεθέντ' ἐρευνᾶν τὴν σοφὴν εὐβουλίαν. πείθου: Schutzius haec verba,
ἄνωγε γάρ σε τὴν αὐθαδίαν μεθέντ᾽ ἐρευνᾶν τὴν σοφὴν εὐβουλίαν. πείθου
, interpretis esse suspicabatur. Recte fortasse. σε:
σοι
pro
σε
Lips.
πείθου:
πιθοῦ
Cantabr. 2. Par. L. Vind. 2. 4. quod ex Elmsleii decreto Blomfieldius recepit. V. ad Soph. El. v. 1003.
εἰδότι τοί μοι: Hos anapaestos usque ad finem fabulae antithetica forma factos indicavi in El. doctr. metr. p. 784.
εἰδότι μοι
, omisso
τοι
, Lips. aliique et Rob.
εἶν᾿ ὅτι μοι
G.
εἰ δότι τι μοι
Bess.
εἰδὲ τί μοι
Ald.
ἐθώϋξεν:
ἐθώνξεν
M.
ἐθώνξε
G. Vit. Lips. edd. vett.
πρὸς ταῦτ᾽ ἐπ' ἐμοὶ ῥιπτέσθω:
προσταῦτ᾽
, litteris
στ
a rec. manu, M.
ἐπί μοι ῥιπτέσθω
(non
ῥιπτείσθω
) M.
ἐπ'
omittunt G. Mosc. 2. Ald.
βόστρυχος:
βόστρυφος
Lips. αἰθὴρ δ':
αἰθέρα δ'
Vit.
σφακέλῳ τ' ἀγρίων ἀνέμων:
σφακέλῳ. τ' ἀγρίων τ' ἀνέμων
G. Ald. πυθμένων:
πυθμίων
Lips.
συγχώσειεν:
συγχώσειεν
M.
συγχώσῃ
Vit. (in quo ab interprete superscriptum
ἐμὲ
) Turn. Vict.
συγχώσειεν ἐμὲ
G. Lips. Ox. Par. D. N. Bess. Ald. adnotatumque in Par. B.
συγχώσειε ἐμὲ
Par. B.
συγχώσειέ με
Ven. 2.
συγχώσει' ἐμὲ
Par. E. Vind. 2. 4.
συγχώσει με
Rob.
συγχώσειεν ἐμοῦ
Ven. 1. In edd. vett. plene interpungebatur ante
τῶν τ᾽ οὐρανίων
, quod corrigendum esse vidit Stanleius. Lucretius III. 854.
non, si terra mari miscebitur et mare caelo.
V. ibi interpretes et ad Iuvenalem II. 25.
ἔς τε:
ὥστε
Lips.
ἄρδην:
ἄρδην
Lips.
ᾅδην
Par. D.
γρ. καὶ ᾅδην
margo Mosc. 1.
ἀνάγκης στερεαῖς δίναις:
ἀνάγκη στερραῖς δίκαις
Par. E.
στερραῖς
etiam Mosc. 2.
στερεαῖς
Mosc. 1. Ceteri
στερραῖς
. Praeferenda videtur apud Aeschylum antiquior forma
στερεαῖς
, qua versu quoque 174. usus est.
εἴ γ' οὐδ᾽ εὐχῇ τι χαλᾷ μανιῶν:
τοῦδ' εὐτυχῇ
, sic, spiritu et accentu in
η
a sec. manu additis (non
εἰ τοῦδ'
) M. in cuius margine recentior manus
εἰ τάδ'
adscripsit.
εἰ τάδ' εὐτυχῇ
Vit. Lips. Arund. Par. D. E. F. H. N. Ven. 1. 2. 3. Bess. Ald. Rob.
εἰ τάδ᾽ εὐτυχῇ
G.
εἰ τάδ᾽ εὐτυχεῖ
, superscripto
σοι
, Mosc. 1.
εἶτα δ' εὐτυχῇ
Cantabr. 1. 2. Par. K. L.
εἰ δ' εὐτυχῇ
Turn. Omnes libri
τί χαλᾷ μανιῶν
, nisi quod in Ald.
τὶ
scriptum, praeter Ven. 2. in quo est
τί μὴ χαλᾷ μανίαν
? Hic codex et Lips. Rob. hunc versum tribuunt choro. Canterus coniiciebat
εἰ δὲ τάδ᾽ ἀτυχῆ
Brunckius edidit
εἰ δὲ τάδ' ἀτυχεῖ
. Quod Porsonum, sed diffidenter coniecisse a Gaisfordio accepit,
εἰ μηδ᾽ ἀτυχῶν τι χαλᾷ μανιῶν
, recipiendum duxit Blomfieldius, interpretans parum accommodate si ne quum ausis quidem exciderit. Nam quae sunt illa ausa? Porsonum de consilio cogitasse puto, quo exciderit Prometheus, qui se speraverit liberatum iri a Iove, cognoscere cupiente quomodo effugere posset regni amittendi periculum. At et obscurius hoc dictum esset, et, ut Mercurius non perspexerit mentem Promethei, certe quod ad spectatores attinet parum apte, qui supra audiverunt tertia demum post decimam ab Ione generationem exstiturum esse qui liberet Prometheum. Omitto scripturam violentius quam par erat mutatam. Quam reprehensionem dum vitare vult Bothius, fato suo tractus deteriora dedit,
εἰ τᾷδ᾽ ἀτυχεῖ, τί χαλᾷ μανιῶν
? Sensu non malam, sed iusto audaciorem coniecturam, quam ego in Observationibus criticis adolescens et nondum cognita Medicei libri scriptura protuli,
τί τάδ᾽ ἠτύχθη
? recepit Boissonadius. Wellauerus, sententia bona, sed forma dicendi in hoc genere insueta, coniecit
εἰ τῇδε τύχῃ τί χαλᾷ μανιῶν
? ut
τί
interrogativum idem sit quod nihil. Reisigius coniecit
εἴ τι δὲ ψυχῇ τί χαλᾷ μανιῶν
? quod languidum est et certo non scriptum ab Aeschylo. Scholefieldius ex Butleri coniectura edidit
εἰ δ᾽ εὖ τάδ᾽ ἔχει, τί χαλᾷ μανιῶν
? quo sensu librorum nonnullorum
εἰ τάδ᾽ εὐτυχῆ
dictum esse scholiastae putarunt. Ineptam vero hanc sententiam esse sensit is qui in Ven. 2. scripsit
τί μὴ χαλᾷ μανίαν
. Dindorfius posuit
τί γὰρ ἐλλείπει μὴ παραπαίειν ἡ τοῦδε τύχη
? ut diceretur nihil Promethei fortunae ad mentis alienationem deesse. At hac sententia nihil alienius est. Esset haec enim et miserescentis oratio, et non exprobrantis insaniam, sed re vera mentis non compotem futurum credentis. Accedit quod sic perinutile additamentum est
τί χαλᾷ μανιῶν
? Blomfieldius in prima editione propius a vero abfuit, quum scriberet
εἰ γ' οὐδὲ τύχῃ τι χαλᾷ μανιῶν
, reprehensus ab Elmsleio ob soloecum si ou. Perantiquum esse vitium ex scholiastarum adnotationibus intelligitur, qui vel
εἰ τάδ᾽ ἀτυχῆ
vel
εἰ τὰ τοῦδ' ἀτυχῆ
legerunt. Ortum id est ex eo, quod quum per errorem
τυχῆ
scriptum fuisset, supra adscriptum
εὐ
non, uti debebat, pro emendatione primae illius vocabuli syllabae, sed pro omissa syllaba acceptum est. Emendato igitur illo
τυχῆ
remanet antiqua scriptura
τοῦδ' εὐχῇ
vel
εἰ τοῦδ' εὐχῇ
, quae lenissima mutatione facta praebet
τί γὰρ ἐλλείπει μὴ παραπαίειν, εἴ γ' οὐδ᾽ εὐχῇ τι χαλᾷ μανιῶν;
quid enim deest ad insaniam, si ne voto quidem quidquam de furore suo remittit? i. e. si eo furoris progreditur, ut etiam optet illa fieri quae minatus est Iuppiter? Id
εἴ γ' οὐδέ
dici debuit, non potuit
εἴ γε μηδέ
. Nam
εἰ μή
est nisi: ubi autem aliquid sumitur, quod re vera aut non fit aut non factum est aut non est futurum,
οὐ
sequitur particulam conditionalem, quia idem significatur quod his,
ἐπεὶ οὐ
. Exempla, sed ratione rei non perspecta, attulit Creuzerus in Melet. parte III. p. 21. Magis perspexit Matthiae in gramm. Gr. §. 608, 5, b. p. 1440. Adde Xenoph. Anab. 1. 7, 18. VI. 6, 16.
ὑμεῖς γ' αἱ πημοσύναις: Huic versui Mercurii nomen apponunt Lips. Rob.
ὑμεῖς γε π.
M. G. Lips. ceterique plerique et Ald. Rob.
ὑμεῖς δὲ π.
Vit.
ὑμεῖς γ' αἱ π.
restituit Turnebus.
που: In Ven. 3.
ο
ad
ποῦ
superscriptum est.
ποι
Iacobo Tatio obsequens scripsit Blomfieldius.
ὑμῶν:
ὑμῖν
Vit.
μύκημ':
μήκυμ'
Vit.
ἄλλο τι:
ἄλλο τι
a pr. manu habuisse videtur M. παραμυθοῦ μ':
παραμυθοῦ μοι
G. Mosc. 2.
ἄλλο τι παραμυθοῦ καὶ φώνει μοι
Bess.
ἄλλοτι καὶ παραμυθοῦ
Ald.
τοῦδ':
τοῦδ'
Vit. Par. E.
τοὺς προδότας γὰρ:
τοὺς προδότας γὰρ
libri. Blomfieldius Bothium secutus
τοὺς γὰρ προδότας
scripsit, quod non male factum iudicavit Elmsleius. Vt id ad numeros suavius sit, ad sententiam potior est librorum scriptura, praesertim si haec ita dicta sunt, ut non tantum ad Prometheum, sed etiam ad quendam eo tempore proditionis suspectum referuntur. Scholiastae ad v. 1070. Iphicratem quempiam respici volunt, qui pecunia corruptus exercitum hosti prodiderit. De eo Iphicrate nihil constat: clarum enim illum Iphicratem, qui res ab Olympiade XCVI. gessit, quo tempore pridem mortuus erat Aeschylus, intelligi non posse apertum est. Reisigio, ut quidem C. G. Hauptius in Aeschylearum quaestionum specimine primo p. 124. narrat, Pausaniae proditio, quae innotuerit Ol. LXXVII. 4. tangi visa est. Rectius, opinor, populi de Themistocle vel opinionem vel iudicium significari censebimus. Nam Themistocles, ut Diodorus XI. 54. scribit, quum proditionis accusatus, sed insons iudicatus, multum polleret Athenis, mox Ol. LXXVII. 2. ostracismo in exsilium est missus, mox autem iterum eiusdem criminis per Lacedaemonios reus factus Argis ad Admetum regem Molossorum confugit. Sed iam ante exsilium Timocreon Rhodius eum, quod se, hospitem suum, prodidisset, ut proditorem perstrinxerat versibus, quos in vita eius cap. 21. servavit Plutarchus, appellans
ψεύστην, ἄδικον, προδόταν, ὃς Τιμοκρέοντα ξεῖνον ἐόντ', ἀργυρίοις σκυβαλικτοῖσι πεισθείς, οὐ κατᾶγεν εἰς πάτραν Ἰάλυσον.
Cuiusmodi privati hominis proditio, quae deserendo amico fit, aptius hic notaretur quam proditio rei publicae: nec profecto mirandum esset, si sermonibus Atheniensium iactata ne scenicam quidem commemorationem effugisset.
νόσος: Post
νόσος
Lips. addit
χείρων
.
ἅ γ' ἐγὼ: Personae notam omittunt M. Lips.
ἅττ' ἂν γ' ἃ
Arund. quod erit fortasse qui defendendum putabit: sed ei exemplis opus erit, in quibus
μεμνῆσθαι ὅτε
cum praesente tempore constructum sit, qualia mihi quidem non sunt in promptu.
ἅττα ἐγὼ
Rob.
ἅττ' ἂν
Bess. Ald. Vict. Cant.
ἅ γ'
M. (sic M. non
ἃ γ' ὢ
) G. Vit. Lips. Par. A. B. E. F. N. Ven. 3.
ἃ γ', ἃ γ'
Turn.
ἃ γ'
Porsonus, quem secutus est Blomfieldius, male ille reprehendens Parrium
ἅγγελλε
coniicientem et qui huic assensus est Elmsleium, quia ne satis Graece quidem sic dici arbitrabatur: nam
γε
non posse nisi post
μέμνησθε
collocari. In quo non minus falli videtur, quam quum negavit in Sophoclis Antigona v. 207. scribi potuisse
κοὔποτ' ἐκ γ' ἐμοῦ
. Exemplorum quae Elmsleius ad probandum
ἃ γ'
attulit, unum hoc aptum est Aiacis v. 535.
ἀλλ᾽ οὖν ἐγὼ φύλαξα τοῦτό γ' ἀρκέσαι.
Ex quo intelligitur dicere potuisse Aeschylum
ἀλλ᾽ οὖν μέμνησθε ταῦτά γε, ἃ προλέγω
. Atqui quum
ἃ
pro
ταῦτα ἃ
dicitur, non alius particulae locus assignari potest quam post
ἃ
. Quare
ἃ γ' ἐγὼ προλέγω
recepi. Nam
ἅττα
dici non potuisse certum est. V. praef. ad Soph. Oed. R. p. VI. Temere enim oblocutus est Wellauerus.
θηραθεῖσαι:
παραθεῖσαι
, sed superscripto primae syllabae
θη
, G.
μέμψησθε:
πέμψησθε
et
εἴπηθ'
:
εἴπηθ'
G. et alii nonnulli.
ὡς:
ὃς
pro
ὡς
Lips. et alii nonnulli. ὑμᾶς:
ὑμᾶς
, superscripto
ι
, Lips.
ὑμῖς
G. et alii nonnulli.
εἰςέβαλεν:
εἰσέβαλεν
M. Cantabr. 1.
εἰσέβαλε
G. Vit. Lips. edd. vett.
εἰσέβαλλεν
Colb. 2.
εἰσέβαλλε
Bess.
ὑπέβαλε
Mosc. 1. μὴ δῆτ':
μὴ δέ τ'
G.
αὐτὰς:
αὐτοὺς
G.
κοὐκ:
καὶ οὐκ
M. Vit. Lips. Rob. adnotatumque in Par. B.
οὐκ
, omisso
καὶ
, G. Cantabr. 2. Par. B. C. Bess. Ald.
κοὐκ
Turn. λαθραίως:
κρυφίως
pro
λαθραίως
Par. F. K. L.
ἀπέραντον:
ἀπέρατον
, superscripto a rec. manu
ν
, M.
NA: Versus 1084-1094. choro tribuit Vit.
κοὐκ ἔτι:
τ' οὐκέτι
Rob.
κοὐ
, omisso
ἔτι
, Lips. Par. K. L. adnotatumque in Par. B.
σεσάλευται:
σαλεύεται
Vit. aliique nonnulli. ἠχὼ:
ἠχὴ
ante correctionem Lips. βρυχία:
βρυχία ἠχώ
neque ea est quae a mari venit, neque vero, ut scholiastis et Blomfieldio placuit,
μεγάλη
,
ἠχητική
, fremens esse potest. Vbique enim hoc vocabulum et quae cum eo cognata sunt
β
breve habentia a
βρέχειν
potius quam a
βρύχεσθαι
habent originem. Quo in genere et scholiastes Apollonii Rhodii ad I. 1310. et multi multis in veterum scriptorum locis errarunt. Iniiciat fortasse aliquam dubitationem illud Sophoclis in Antigona v. 336. ubi omnia tentans humani generis ausus dicitur per mare
περιβρυχίοισι περῶν ὑπ᾽ οἴδμασιν
. Sed ibi quoque non circum frementes, sed circum hiscentes undae intelligendae sunt. Quare si de sono tonitruum hic loqueretur Aeschylus,
βρυχία
dicere debebat. At non hoc ille, sed sonitum subterraneum isto nomine appellavit, quem
βροντήματα χθόνια
dixerat v. 996. Idque ostendunt etiam illa quae proxime praecedunt,
χθὼν σεσάλευται
. Ex quo intelligitur vocabulum illud eo hic significatu dictum esse, quo etiam
ὑποβρύχιος
interdum non id quod in aqua demersum est, sed omnino quod est aliqua re obrutum denotat. Sic Plato in Phaedro p. 248. A. animas curru vectas fingens,
αἱ δὲ δὴ ἄλλαι γλιχόμεναι μὲν ἅπασαι τοῦ ἄνω ἕπονται, ἀδυνατοῦσαι δὲ ὑποβρύχια συμπεριφέρονται, πατοῦσαι ἀλλήλας καὶ ἐπιβάλλουσαι, ἑτέρα πρὸ τῆς ἑτέρας πειρωμένη γενέσθαι
. Et Lucianus de Dipsadibus c. 3.
ἑρπετὰ γὰρ ποικίλα μεγέθει τε μέγιστα καὶ πλήθει πάμπολλα καὶ τὰς μορφὰς ἀλλόκοτα καὶ τὸν ἰὸν ἄμαχα ἐπινέμεται τὴν γῆν, τὰ μὲν ὑποβρύχια φωλεύοντα ἐν μυχῇ τῆς ψάμμου, τὰ δὲ ἄνω ἐπιπολάζοντα
.
εἱλίσσουσι:
ἑλίσσουσιν
M. Colb. 1.
ἑλίσσουσι
G. Vit. Lips. ceterique plerique et Ald. Rob.
ἑλλίσσουσι
Cantabr. 2.
ἐλείσσουσι
Par. E.
εἱλίσσουσι
Turn.
εἰς ἄλληλα:
εἰσάλληλα
G.
ἀποδεικνύμενα:
ἀποδεικνύμενα
M. G. Vit, et plerique codd. et Ald. Turn.
ἐπιδεικνύμενα
Ven. 3.
ἀντιδεικνύμενα
Par. F. K. L. N. Rob,
ἀντιδεικνύμην
Par. E.
ἀντιδικούμενα
non male Lips. ξυντετάρακται:
ξυντέρακται
Vit.
ξυντετάρεκται
Lips.
τοιάδ':
ὡς τοιάδ'
Vit.
φόβον:
φόνον
commemorat Stephanus, ex scholiis, nisi fallor, At is scribarum error est.
στείχει:
στείχειν
Lips. ὦ μητρὸς ἐμῆς σέβας: In cod. Bigoti
Θέμις
pro
ἐμῆς
legi ait Blomfieldius. Cantabr. 1. 2.
θέμις
addunt post
πάντων
, item
θέμα
Par. E. γρ.
ὦ πάντων θέμις
in margine Lips. Sic legit etiam unus scholiastarum. Quum hoc systema uno hemistichio brevius in libris nostris sit quam illud cui respondet, apertum est aut in illo aliquid male additum, aut omissum aliquid in hoc esse. Atqui in illo nihil est quod non videatur a poeta esse profectum, hic vero est aliqua neglectorum a librariis aliquot verborum suspicio. Eam ego quidem non promam ex illa quorundam librorum scriptura
ὦ πάντων θέμις
, neque ex scholiastarum adnotationibus, quorum unus illam ipsam scripturam interpretatur, alii autem
ὦ μῆτερ ἐμὴ Γῆ εἰ ὦ Θέμις
vel
ὦ Γὴ ἢ ὦ Θέμι
adscripserunt. Patet enim haec omnia ab interpretibus profecta esse, qui quod supra Prometheus matrem suam et Themin et Tellurem appellasset, alterum horum numinum hic invocari intelligebant. Quorum ille rectius iudicavit, qui
Γῆ
adscripsit. Nam in huiusmodi obtestatione eos appellari deos convenit, quorum vis et potestas universam rerum naturam complectitur, i. e. caelum et terram, quo quidquid usquam testari insigne facinus possit uno complexu comprehendatur. Verum etsi dubitari non potest qum Prometheus, quum
ὦ μητρὸς ἐμῆς σέβας
dicit, Terram velit intelligi, tamen, si eam non ipso illo nomine invocat, et obscurior est illa appellatio, praesertim quum etiam Themin matrem eius perhiberi sciamus, et eam ob caussam etiam minus gravis omninoque minus apta. Neque vero hoc alterum nomen, Themis, non est huic loco accommodatissimum, quum, cuius rei caussa Prometheus caelum et terram antestatur, iniuria sit, qua eum summa affecit Iuppiter. Hinc coniici licet poetam, qui haec bene sentiret, utraque hic appellatione vocandam esse deam illam iudicasse. Itaque v. 1094.
ὦ Θέμις, ὦ Γῆ
inserui.
φάος:
φῶς
G. Mosc. 2.
ἐςορᾷς:
ἐσορῶ
M. G. Vit. Lips. et ceteri, ut videtur, codd. et Ald. Rob.
εἰλίσσων
Turn. ἔκδικα:
ἄδικα
G. Vit. Lips. aliique nonnulli. In fine Cantabr. 1. 2. signum interrogandi habent, quod Turnebus quoque commemoravit. Posuit hoc signum Scholefieldius, recte, mea sententia, quod sic fortior est et vehementior de iniuria conquerentis oratio.

English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.) focus

944-1039. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-603

1
2
944-1039. Second Scene of the Exodos. Prometheus and Hermes. Development of the catas- trophe.