Aeschylus Persians 697

Ioannes Sanravius (Translator)

Table of Contents

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →
Dar. Sed postą ab inferis ueni tuis luctib.perfuafus,
Non longis uerbis, sed compendiosè loquens,
645
Dic, perfice dimittens pudorë quë habes de me.

Persians. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)
Πέρσαι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 694-702 focus
Πέρσαι Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 694-702 focus
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 697 focus
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Gottfried Hermann, 1852.) — 697 focus
ἀλλ᾽ ἐπεὶ κάτωθεν ἦλθον σοῖς γόοις πεπεισμένος,
μή τι μακιστῆρα μῦθον, ἀλλὰ σύντομον λέγων
εἰπὲ καὶ πέραινε πάντα, τὴν ἐμὴν αἰδῶ μεθείς.
700
ΠΕΡΣΑΙ (OCR draft) Experimental (ΠΕΡΣΑΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 697 focus
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. N. Wecklein, 1885.) — 697 focus
ἀλλ᾽ ἐπεὶ κάτωθεν ἦλθον σοῖς γόοις πεπεισμένος,
μή τι μακιστῆρα μῦθον, ἀλλὰ σύντομον λέγων
700
εἰπὲ καὶ πέραινε πάντα, τὴν ἐμὴν αἰδῶ μεθείς.
Aeschyli Persae (OCR draft) Experimental (Aeschyli Persae. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 697 focus
Translations (7)
Persians Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 694-700 focus
The Persians. (OCR draft) Experimental (The Persians.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 697 focus
But since persuaded by thy groanings I have come from below, in no wise utter a tedious tale, but concisely tell me, and complete the whole, laying aside thine awe for me.
LES PERSES (OCR draft) Experimental (LES PERSES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 697 focus
que lâcher. Mais j'ai auprès d'eux usé de mon crédit : me voici. Dis vite, afin qu'on ne me puisse reprocher un retard : quel malheur nouveau pèse donc
The Persians (OCR draft) Experimental (The Persians. Robert Potter, 1779.) — 697 focus
Since from the realms below, by thy ſad ſtrains
Adjur'd, I come, ſpeak, let thy words be brief,
840
Say whence thy grief, tell me unaw'd by fear.
Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 697 focus
Or poiché di sotto terra sono accorso ai tuoi lamenti,
non mi far lunghe parole, ma favella brevi accenti:
795
il discorso tuo sia pieno
né l'ossequio a te sia freno.
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Persians — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 697 focus
Nay, but as I rose to earth again, obedient to your call,
Prithee, tarry not in parley! be one word enough for all—
Speak and gaze on me unshrinking, neither let my face appal!
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 697 focus
Weil ich, folgsam deinem Wehruf, aus der Tiefe stieg an's Licht,
Melde denn in kurzer Rede, nicht in langgedehntem Wort,
Ohne Scheu vor meinem Antlik, Alles, was dein Herz beschwert.

Commentary

Critical apparatus to The Persians (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Persians.) focus

644. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-515

δαίμονα:
Saíuores
Rob.
644

644. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-516

μεγαυχῆ:
uεyavy
Par. A. et, ut videtur, M.
μeyahavz
Vit. Lips. Ven. A. B. Par. B. L. et edd. ante Brunckium.
uɛyahaoz
G. Cantabr. 1. Par. C.
μɛyahάoyŋ
in Par. A. adscriptum esse dicit Brunckius.
644

645. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-517

ἰόντ᾽:
vt
Par. C. et adscriptum in Par. B.
645

645. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-518

αἰνέσατ᾽:
αἰνέσατε
δόμων
9ε
Par. C. F.
645

645. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-519

ἐκ δόμων:
Ven. B.
645

646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-520

Περσᾶν:
περσῶν
Lips. Par. C.
περσανῶν
Mosc.
646

647. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-521

πέμπετε δ᾽:
лéunɛτ
a pr. manu M.
néμлer'
, omisso
d'
, Ven. B. Rob.
647

648. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-522

οἷον οὔπω:
οἷον ὅπου
Ven. A. Ald.
οἷον ούπερ
G.
648

649. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-523

αἷα:
ala
Vit. Mosc. Ask. A.
alar
Lips.
649

649. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-524

ἐκάλυψεν:
κάλυψεν
Ask. A.
649

650. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-525

ὦ φίλος ἀνήρ, φίλος ὄχθος:
ἦ φίλος ἀνὴρ. ή φίλος ὄχθος
M. G. Lips. aliique et Rob.
ἢ φίλος ἀνὴρ ἡ φίλος ὄχθ
Vit.
ή φίλος, ή φίλος ἀνὴρ, ὦ φίλος by Jos tagov
Ald. Turn. Et
oz9os túqov
habent etiam Ox. Par. F. Colb. 1.
ὄχθος τάφος
Ven. A. ut
τάφος
interpretationis caussa in M. adscriptum est. Plerorumque librorum scripturam deleto altero
correxit
Arnaldus. Tumulus in scena conspicitur, editus locus, fortasse aliqua columna ornatus, ante quam deinde apparet umbra Darii. Non est enim veri simile eam ex sacello prodire, sed per
ávaníɛoμa
ex tumulo summo emergere. Si quid discriminis fuit inter
αναπίεσμα
et
κλίμακα Χαρώνιον
, de quibus Pollux IV.132. dicit, fuerunt
zhuaxes Xagúvioi
aperti hiatus et voragines, per quas aditus ad inferos pateret.
650

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-526

φίλα:
φίλια
Vit. Mosc.
651

652. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-527

ἀναπομπὸς ἀνείης, Ἀϊδωνεύς:
ἀναπομπός πὸς
(sic, non
αποπομπός
) Μ.
ἀναπομπτὸς
Mosc. ex correctione.
ἂν εἴη
M. idque adscriptum in Par. A. C. Colb. 1.
ἀνίη
Vit. Ven. A. Mose. Ox. Par. B. (Brunckio et Bekkero testibus) I. Colb. 1. Ald. Rob. et
et
supra adscripto Par. Β.
ἀνίει
G. Cantabr. 1. 2. Par. A. F. Turn.
ἂν ἴη
, ad
η
supra adscripto
et
, Lips.
ἂν εἴην
Ven. Β.
ἀνείης
restituit Brunckius ex interpretatione
εἶνε ἀναπέμποις
, quae in Par. A. adscripta est. Alterum
ἀϊδωνεύς
habent M. G. (sic, non
di δωνεῦ
, eliam G.) Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. A. F. L. Omittunt Par. B. (in quo adscriptum
λείπει ἐνταῦθα
) aliique et edd. ante Brunckium.
652

653. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-528

δαΐον οἷον ἄνακτα Δαρεῖον:
δαρεῖον οἷον ἄνακτα δαρειαν. ή
Μ. (in quo tamen
δαρεῖαν
scriptum est) G. Vit. (qui tamen
if
omittit) Lips. Par. Α. Β. ceterique, ut videtur, plerique codd, et edd. ante Brunckium. In Ven. B.
δαρειᾶν
scriptum est. Quod in seholiis codicis Par. B. aliisque pro varia lectione adnotatum est,
olor
, habet Par. C. In M. hoc scholion adscriptum est
τὸν μόνον γενόμενον βασιλέα διὰ τὸ κηδεμονικόν. ἔοικε δὲ ὁ Δαρεῖος καὶ Δαρειὰν λέγεσθαι, ἢ τὴν Δαρείαν ψυχὴν ἀνάπέμψον
. De emendatione desperans Brunckius haec dedit,
Δαρεῖον [οἶον ἄνακτα Δαρειάν.] 7έ
. Schutzius in maioribus editionibus ex coniectura sua
ἄκακον θεῖον ἀνακτα Δαρεῖον, ήξ
, in minore cum Porsono, qui ante
ἄνακτα
obelum apposuit,
Δαρεῖον, οἷον ἄνακτα Δαρεῖον. ἠέ
. Ali alia protulerunt. Probo
olor
et quod
βαρειάν
a Porsono reiectum est. Nam haec forma, in qua non immerito haerent grammatici, etsi minime spernenda est, tamen non potest accusativi simul et vocativi esse. In re admodum dubia non incredibile mihi visum est scripsisse Aeschylum
δάϊον οἶον ἄνακτα Δαρεῖον. λέ
, hunc solum terribilem hostibus fuisse indicantem. Falluntur enim qui
daïov
etiam simpliciter bellicosum significare putant. Sed v. ad v. 658.
653

655. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-529

ἀπώλλυ:
ἀπόλλυ
M. Vit.
655

656. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-530

πολεμοφθόροισιν ἄταις:
πολεμοφόροισιν
, omisso
ἄταις
, Vit. Lips. Mosc.
656

657. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-531

ἐκικλήσκετο:
δὲ κικλύσκετο
G. et
η
supra scripto Lips.
δε
, omisso
κικλήσκετο
, Vit.
δ᾽ ἐκικλήσκετο
M. Ven. Α. Β. et cum ceteris ut videtur com dicibus edd. vett.
657

658. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-532

ἐπεὶ στρατὸν εὖ τόν᾽ ὡδώκει: In Par. B. praeterea
ὡδήγει
adscriptum. Ferens Ionicam formam Porsonus ad Aristophanis Av. v. 1290.
ἐπωδώκει
(i. e.
ἐφωδώκει
) scribi voluit. Suspectum
ἐποδώκει
Lobeckio ad Αi. p. 357. ed. sec. qui dicit eo spe clare videri Suidae glossam quae post
Εφ᾽ ᾧ
legatur,
ἐφωδόκει ἐποδήγει δέ
, ubi Kusterus tacite
εφωδήγει
ediderit. Sed ut Kusterus, ita Portus ex ed. Mediolanensi et Favorinus: solae Ald. et Bas.
ἐφωδόγει
: optimus cod. Par.
ἐφωδήγει. ἐποδήγει δέ
, quibus Bruxellensis
μικρόν
addit: omittit hanc glossam cod. Leidensis. In Aeschyli versu scripsi quod aptum esse videbatur,
ἐπεὶ στρατὸν εὐ τόθ᾽ ὡδώκει
, ut supra v. 549. dixit
τίπτε Δαρεῖος μὲν οὕτω τότ᾽ ἀβλαβὴς ἐπῆν τόξαρχος πολιήταις, Σουσίδαις φίλος ἄκτωρ
? Tan. Faber Epist. I. 67. p. 223. scribendum coniecit
εὖ ἐποδόχει
, conferens quae Pollux dicit 1. 98.
ὁ κυβερνήτης ὁ ἐπὶ τῶν οἰάκων καθήμενος, ὁ τῆς νεὼς ἡγεμών, ὁ τῶν ναυτῶν ἄρχων, ὁ ἐπὶ τοῖς οἴαξιν ἑστώς, καὶ κατ᾽ Ἀντιφῶντα ὁ ποδοχῶν, ἢ μᾶλλον κατ' ἐμὲ ὁ ποδηγῶν
. Accedit testimonium grammatici in Bekkeri Anecd. I. p. 297, 5.
ποδοκεῖν, τὸ τῷ ποδὶ κυβερνᾶν. ποὺς γάρ ἐστι τοῦ ἱστοῦ τὸ ἀντίον (ser. τοῦ ἱστίου τὸ σχοινίον) τὸ κάτω πρὸς τῇ νηΐ
. Itaque Fabri illud
εὖ ἐποδόχει
sane magnam verisimilitudinem habet. Quod si verum est, strophicus versus aliter atque ego feci emendandus est.
658

660. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-533

βαλήν, ἀρχαῖος βαλήν:
βαλλὴν
utrobique M. G. Lips. Ven. B. Cantabr. 2. Par. L. Rob.
βαλὴν ἀρχαῖος βαλλὴν
Vit.
βαλὴν
utrobique Ald. Turn. Eustathius ad Il. p. 381, 16.
Αἰσχύλος ὀβρίκαλα φησι τοὺς λεοντιδεῖς, καὶ βαλῆνα τὸν βασιλέα ἐν τῷ “βαλήν, ἀρχαῖος βαλήν” γλώσσης δὲ τοῦτο· ἐξ οὗ καὶ ὄρος βαληναῖον, ὅ ἐστι βασιλικόν, παρὰ Πλουτάρχῳ ἐν τῷ περὶ ποταμῶν (12, 3. p. 1157. C.)
Idem ad Od. p. 1954.
λέγει δὲ καὶ Αἰσχύλος εθνικώτερον καὶ οὐ κατὰ Ἀττικοὺς βαλῆνα τὸν βασιλέα ἐν τῷ “βαλήν, ἀρχαῖος βαλήν.” ὅθεν καὶ βαληναῖον ὄρος παρὰ Πλουτάρχῳ ἐν τῷ περὶ ποταμῶν, ἀντὶ τοῦ βασιλικόν.
660

660. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-534

ἴθ᾽, ἴθ᾽, ἕκου:
ίθι ΐκου
Μ.
ἴθι ἴκου
Ald. Rob.
ἴθι ίκου
Turn.
ἴσθι ίκου
Vit.
19' xov
G. Ven. A. Par. B. C. F.
19' eixov
Par. I. Excusari potest hiatus: sed credibilius tamen scripsisse Aeschylum
19, 19', izov
. Ita Seidlerus de vers. dochm. p. 198.
izov
pro
"zov
scripsit Dindorfius.
660

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-535

ἄκρον:
ἄκρων
ante correctionem Lips.
661

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-536

κόρυμβον:
κόρυβον
Vit. Mosc.
661

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-537

ὄχθου:
ὄχθον
G.
661

662. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-538

κροκόβαπτον:
κροκόβατον
Lips.
κοκόβαπτον
Vit.
662

663. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-539

τιήρας: Vulgato
τιάρας
, quod habet etiam Lips. sed supra adscripto ad mediam syllabam
7
, non dubitavi praeferre, ut magis poeticum, quia minus usitatum Atticis,
τήρας
, quod habent M. G. Vit. Cantabr. 2. Οx. Ask. A.
663

664. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-540

πιφαύσκων:
πιφαύσκων
M. Rob.
πιφύσκων
, supra scripto
a
, Par. C.
πιφάσκων
G. Lips. Ven. A. Mosc. aliique et Ald. Turn.
πισφάκων
Vit.
664

665-666. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-541

βάσκε, πάτερ ἄκακε Δαρειάν, οἶ:
βaske πέρ
G. omisso
ἄκακε
. Ex illa scriptura nominis
árεo
ortum
eo
, quod pro eo habent Vit. Lips. Mosc. Rob.
β. πατὴρ
Turn.
Sageiar of
edd. vett. et M. a sec. manu: a pr. manu
δαρια or
scriptum fuisse videtur.
δαρειὰν οἴ
G. Ven. A.
δαρειὰν οἳ
Lips.
Sagrar of
Vit. Post
of
Cantabr. 1.
al að að að
addit. Unus scholiastarum hanc explicationem addidit,
ßdoze zaì nogɛvIŋti, ☎ 1α-qɛɛ déoлora
. Hinc Siebelis in diatriba de Persis p. 123. coniecturam fecit quae aliorum commentis praestat: scripsisse enim putavit Aeschylum
Auger ura
. Sed scholiastes
d'éσлотα
dixisse videtur, quo honorificam patris appellationem aliquo modo exprimeret. Neque librorum lectionem mutare ausim, praesertim quum in scholio ad v. 653. dictum sit
ἔοικε δὲ ὁ Δαρεῖος καὶ Δαρειὰν λέγεσθαι
. Et agnovit
Δαρειάν
Lobeckius Paralip. p. 190. Puto autem hanc formam ex iis esse nominibus, quae
vлozogioτizà
vocantur, et quidem ex genere amplificativo. V. quae de
nv
et
av
formis leguntur in Etym. M. p. 586, 39. 599, 14. 825, 11. et Apollonii excerpta post Maittarium de dial. ed. Sturz. p. 571. de quo loco egit Bastius ad Greg. Cor. p. 904. Blomfieldius Aeschylum scripsisse putat
aqɛî', lavoî
, permotus ludicris versibus Aristophanis Ran. 1027. (1039) seq. qui versus ita fere scribendi videntur, ἐχάρην γοῦν, ἡνία ἐπήισαν Δαρείου τοῦ τεθνεῶτος, ὁ χορὸς δ᾽ εὐθὺς τὰ χεῖρ᾽ ὧδὶ ξυγκρούσας εἶπεν αυοῖ, quum intelligebant prodire mortuum Darium. V. de his versibus Naekium Opusc. I. p. 193. seqq. Ceterum Aeschyli versus
Báoze náteg azazɛ, Jaguar
ex Cretico in paeonem primum soluto et dochmio constat.

667. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-542

τε:
Tε
omittunt Lips. Ven. B.
667

667. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-543

τ᾽:
9
G. Cantabr. 1. 2.
667

668. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-544

δεσπότου: Scholiastam eum, qui ad
δεσπότου
adscripsit
του Ξέρξου
, secutus Blomfieldius
ἄχη δεσπότου
coniunxit. At sic ineptissime poeta id nomen post
déoлora
posuisset. Nihil aliud haec ad orientis populorum ingenium conformata formula,
déorota deonótov
, quam auget rem, o qui maxime et verissime dominus es. Sic mox v. 682.
ở nơτà miOTV
. Similiter
zazd zazor
, a Suida e Diocle allatum, dixit Sophocles Oed. Col. v. 1238. G. Dindorfius in Stephani Thes. in v.
durdoτng
scribendum suspicatur
δέσποτα δεσποτῶν
.
668

669. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-545

Στυγία γάρ τις ἐπ᾽ ἀχλὺς πεπόταται: Verba
τις ἐπ᾽ ἀχλὺς πεπόταται· νεολαία γὰρ ἤδη
omittit Lips.
στύγια γὰρ
Μ.
στυρία γὰρ
Rob.
σὺ γὰρ
Ask. A.
τίς ἐπ' ἀχλὺς
Μ.
τίς ἐπαχλὺς
G. Vit. Cantabr. 1. 2. Ask. A.
τὶς ἔστ᾽ ἀχλὺς
Mosc.
ἐπαχλὺς τὶς
Ven. A. Ald.
ἐταχλὺς τὶς
Rob.
ἐπ' ἀχλύς τις
Turn.
ahús Tis
Par. C. et ut videtur Ven. B.
669

670. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-546

νεολαία:
νεολαία
ad
au
supra a sec. manu
e
adscripto M.
νεολέα
G. Vit. Cantabr. 1.
vɛohaïs
Mosc.
670

671. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-547

κατὰ γᾶς ὄλωλεν:
xaτà não'
M. Lips. et ceteri plerique libri atque edd. vett.
καταπᾶσ'
Vit. Deinde
όλωλεν
M. Par. L. Colb. 1.
λωλε
Lips.
λολε
Mosc.
ἀπόλωλε
Ven. A. Ald. Rob. Turn. et supra adscripto
όλωλε
Par. Β.
όλωλε
Vit. et ceteri plerique. Inusitato verbo
zaróλwλɛ
, quo recentissimi scriptores usi sunt (Aeschylus enim, credo,
dià não' b¿whɛ
dixisset), pulcre medetur cod. G. in quo scriptum est
κατὰ γῆς ὄλωλε
, supra autem
κατὰ лãσ
adscriptum. Idem
zarà ris
Blomfieldio teste Cantabr. 2. ex quo Butlerus
κατὰ γῆν
affert. Unde scripsi
κατὰ γῆς ὄλωλεν
. Ita etiam Blomfieldius. Sic Euripides Or. v. 674.
τὸν κατὰ χθονός θανόντα
. Ad hoc etiam aptius
ἤδη
.
671

672-673. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-548

βάσκε πάτερ ἄκακε, Δαρειάν. οἶ:
βάσκεπες
Vit.
βάσκε περῶν
Lips. Mosc. Rob.
βάσκε πατὴρ
Ald. Turn.
δαρειὰν οἶ
M. Ald. Turn.
δαρειὰν δὲ
G.
δα- ρείων οἳ
Vit.
δαρεῖς οἱ
Mosc.
δαρεῖε οι
Rob.
δαρειὰν
omisso
of
Lips.
pro of
Ven. B.

674. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-549

αἰαῖ, αἰαῖ,:
ai
quater M. G.
a
quater Vit. Turn.
a
ter Ox. Ald. Rob.
a
quinquies Lips.
674

676. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-550

τί τῇδε, δυνάστα, δυνάστα:
τί τάδε
libri omnes. Deinde
δυνατα δυνατα
M. cui
ἀντὶ τοῦ δυνάστα
adscriptum est.
δυνατα δυνάστα
Vit.
δυνάστα
semel tantum Par. A.
Svrάota dvrúota
G. Lips. Cantabr. 1. 2. Ven. A. B. Par. B. C. F. Colb. 1. Ask. A. Ald. Rob. Turn. Dindorfius in Stephani Thes. in ν.
δυνάστης
scribendum putat
δυνάστα δυναστῶν
.
676

677. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-551

περὶ τὰ σὰ διδύμα:
περὶ τὰ σὰ
Lips.
περὶ τὰ σὰ
Ald.
περὶ ταῖ σαῖ
, a sec. manu ad utrumque
a
supra adscripto, M.
пεоì τ σ
G. Vit. (sic Vit.) et cum ceteris ut videtur codicibus Turn.
Ta ou
omittit Rob. Deinde
di-Svua
libri: sed in Par. B. adscriptum
yo. didóμa
.
677

678. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-552

δι᾽ ἄνοιαν ἁμαρτία:
diaróer
sic M.
Stúyos
Vit. Ven. B. Mosc. Colb.1.
diáryov
Rob.
διάγοι ἐν
Par. I.
διάνοιεν
Ald. Turn.
διάγοιεν
G. Lips. et ceteri. Post hanc vocem
άuάoria
habent M. Rob. Turn. sed accentus in M. a sec. manu additus est, quae eadem
d'
ante
auάoria
inseruit.
d'aµáo-Tia
Par. B. F. Colb. 1.
d'úquáqtia
Vit.
d'auaoría
Par. I. Ald.
d'ἁμάρτα
Par. C.
δαμάρτα
Bekkero teste Par. L.
δαμαρτία
G. Ven. B. quod scholiastes per synaeresin ex
diauaoría
fieri dicit. Aliud scholion etiam
άuaotμata
scribi tradit.
678

679. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-553

πᾶσα γᾷ τᾷδ᾽: Non deest
лúog
in M. ut ait Butlerus, sed habet
nάomi yãi Tuide
, ita tamen ut in
nάou
accentus acutus a sec. manu ex circumflexo factus sit eademque manus
rãide
hoc accentu notaverit, quum a pr. manu
tuídɛ
scriptum fuisset: est autem in tribus
a
inter
a
et aliquid liturae.
πάσα γῇ σῇ τῇδε
Turn.
πᾶσα γᾶ
G. Lips. Ald. Rob. lidem libri cum Vit et reliquis ut videtur codicibus cunctis additum a Turnebo
ou
omittunt. Porro
Túde
Vit. Par. C. I. L. Colb. 1.
тwdɛ
Lips.
Tad
Par. B. et fortasse Ven. A. B.
tadɛ
reliqui et edd. ante Brunckium.
679

680. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-554

ἐξέφθινται:
¿¿éqvví' ui
, ad
v
a sec. manu
o
(nisi potius
9
est) supra adscripto M.
qur' ai
Vit. Lips.
¿éai
ceteri.
680

681. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-555

νᾶες, ἄναες νᾶες:
rães araç araes
M. G.Vit. Ven. A. Ald. Turn. Sic etiam Bekkero teste Par. B. I. nisi quod I.
vñes
pro
vãɛç
, uterque autem post haec verba additum habet
ποι τριήρεις
. Sed
vᾶες ἄναες νᾶες
Lips. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. A. Colb. 1. Rob. quae scriptura pro varia lectione adscripta est in G. et Par. B. In Lips. ad primum
vues
supra adscriptum est.
rães, vaes rães
recte recepit Brunckius. Finitur carmen dochmio. Male Porsonus in fine huius carminis lacunae signa addidit. Schützii aliorumque coniecturas praeterire licebit. Equidem, si quicquam, illud puto certissimum esse, totam hanc epodum una verborum complexione contineri. Nam si ultima,
πάσα γα ταδ᾽ ἐξέφθιθ' αἱ τρίσκαλμοι νάες, ἄναες νες
, π reliquis separantur, sententia illa nimis frigida est, quam quae apte carmen finiat. Itaque lenissima mutatione haec restitui,
ὦ πολύκλαυτε φίλοισι θανών, τί τάδε, δυνάστα, δυνάστα, περὶ τὰ σὰ διδύμα δι᾽ ἄνοιαν ἁμαρτία πάσα γῇ τῇδ ἐξέφθινται τρίσκαλμοι νᾶες, ἄναες νέες;
o qui multum deflendus amicis obisti, cur hoc, rex, rex, circa tuas opes duplici per insaniam irrito successu universae huic terrae perierunt triremes naves, nenaves naves? Et
διδύμα δι᾽ ἄνοιαν ἁμαρτίᾳ
atque
égivra
etiam Blomfieldius invenit, in reliquis falsus.
681

682. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-556

πιστῶν:
ὦ πολλὰ
Rob.
682

682. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-557

ἥβης:
ixeo
Lips.
682

683. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-558

γεραιοί:
reparoi
, ad primam syllabam supra scripto, Lips.
nowol
Ven. A. Cantabr. 2. Ald.
yngɑhéor
adscriptum in Par. B.
683

684. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-559

στένει:
στένειν
Vit.
684

684. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-560

χαράσσεται:
ταράσσεται
Par. L.
χαράσσει
Ven. Β. Interpretationes in scholiis duae prostant, una, qua rupta tellus, ut Darius ab inferis exire posset, intelligitur, quae et ab usu verbi abhorret et ad sensum absurda est, altera, qua lamentis lacerari regio significatur. Schützii interpretationem, gemit, pulsatur, ac tantum non scinditur solum, ex eo ductam quod, qui manes evocarent, solum manibus pulsare solebant, nemo elegantem esse sibi persuadebit. Nihil hic aliud quam civium gemitus, pectora manibus pulsantium, intelligi videtur. Sed non satis tamen aple
πέδον
cum
χαράσσεται
coniungitur, verbo quod de solo dictum non metaphoricum, sed proprium est, nisi tota oratio ostendit, metaphorice accipiendum esse illud verbum. Itaque quod comparavi Opusc. VII. p. 360. seq.
στένουσι πύργοι, στένει πέδον φίλανδρον
(Sept. ad Th. 876.), tamen aliter dictum est. Quare vereor, ne aut alius versus hic exciderit, aut hic versus alio loco ab Aeschylo scriptus fuerit. V. ad v. 694.
684

685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-561

λεύσσων:
Levour
G. Ven. A. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob.
685

685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-562

τάφου πέλας:
τάφου πέ-λas
M. G. Vit. Cantabr. 2. Par. A. B. Colb. 1.
πέλας τάφου
Lips. Ven. A. edd. ante Brunckium.
685

686. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-563

πρευμενὴς:
лgevμεris
M. G. Lips. Cantabr. 2. Rob. Idem pro varia lectione in Par. A. B.
пgevµereis
Vit. aliique et Ald. Turn.
686

688. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-564

ὀρθιάζοντες:
ὀρθιάζοντες
Rob.
ὀρθρίζοντες
Ven. Β.
ροθιάζοντες
Μ. (sed M. omisso spiritu) G. Vit. Lips. (sed in Lips. primae tres litterae in litura) Ven. A. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. C. Ald. Turn.
688

689. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-565

καλεῖσθέ:
καλεῖσθαι
Μ.
καλεῖτε
Turn. Sed
καλεῖσθε
G. Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 1. 2. Colb. 1. 2. Mosc. Ox. Ald. Rob. et scholiastes Hesiodi, qui ad Theog. v. 772. hunc versum et duos sequentes affert.
689

690. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-566

χοὶ:
9' of
Par. L.
690

690. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-567

κατὰ χθονὸς:
καταχθόνιοι
Ven. A. Ald.
690

692. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-568

ἐνδυναστεύσας:
ἐνδυναστεύσας
, politus loco primario.
ὡς δυναστεύσας
. γρ.
ἐνδυναστεύσας
Faehsius ex Par. B.
692

693. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-569

τάχυνε δ':
9ov
ad
zo
pro varia lectione adscriptum in Par. B.
Túzuve d'
Kuhnius ad Poll. VII. 24. et hinc Blomfieldius. Habet hoc a pr. manu M. sed
&
litterae a sec. manu
a
supra adscriptum.
távv
, omisso
d'
, Cantabr. 1.
rázuva &
ceteri. Ex Par. B. Faehsius haec affert,
“τάχυνε ἤγουν ταχέως λέγε, ὡς μὴ μεμφθῶ ἕνεκα τοῦ χρόνου. ac si imperativum legisset, sed in contextu est 'Tazýva."
Elisi augmenti signum Brunckius posuerat.
693

694. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-570

τί δ᾽ ἐστὶ:
τί čoti
M. Ven. A. Mosc. Ox. Ald. Rob. et
d'
a sec. manu supra addito Vit.
Tí d'orì
G. Lips. Turn.
694

694. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-571

Πέρσαις:
πέρσαι
Ven. Β. Bene hic collocabitur v. 684. si sic scribimus, τί δή, τί Πέρσαις νεοχμὸν ἐμβριθὲς κακὸν στένει, κέκοπται, καὶ χαράσσεται πέδον;
694

695. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-572

σέβομαι:
σεßoμε
, sed a pr. manu
au
supra scripto, M.
695

696. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-573

ἀντία:
avtíov
Mosc. et pauci alii.
696

697. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-574

περὶ:
neqiaoßeł
Ald.
Tɛgì
omittunt Par. C. Turn.
697

698. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-575

ἦλθον:
ἥκω
pro
ἦλθον
G. et pauci alii. γρ.
ἥκω
supra adscriptum in Lips.
698

698. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-576

πεπεισμένος:
πεπεισμένος
a sec. manu additum in M.
πεπεισμάνος
Rob.
πεπεισμένοι
Mosc.
698

699. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-577

μακιστῆρα:
μаxioτoа
M. Vit. (sic Vit.) Ask. A. Par. L. Sed in M.
µ
a sec. manu ex
x
factum. '
úzeτñoa
(sic) G. Ceteri
pazɛστñoα
. In ambiguo relinquit scripturam Lobeckius Paral. p. 451. Analogiae convenientius videri potest
e
, quum habeamus
μακεδνός
,
μακεσίκρανος
. Sed
i
tuetur litterarum ordo apud Hesychium, qui haec habet
μακιστής, βέλος. τάσ-oetai dè zaì ènì tov μɛyákov
. Quod in Suppl. v. 449. legebatur
ua-Zoτñoa
, mutandum erat.
699

699. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-578

λέγων:
Léyor
omittit G. et pauci alii.
699

701-702. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-579

δίεμαι μὲν χαρίσασθαι, δίεμαι δ᾽ ἀντία φάσθαι:
deíoua
in utroque versu M. Vit. Ven. A. Par. A. B. Ald. Rob. Turn. Pauwii commentum
déoμa
Brunckius, Schützius, Porsonus receperunt.
Sioua
G. Lips. Ven. B. Ne hoc quidem probari potest: nam hoc verbum ubique activam significationem habet. Non satis accurate disputatum est in Parisiensi editione Stephani in v.
Siw
. Duo verba sunt, unum
dío
, fugio, metuo, ex quo
díouai
, fugo, persequor. Ex hoc
δίον, δίε, δίηται, δίωνται, ἀποδίωμαι
apud Homerum et
διόμενοι, Sióμεvai
apud Aeschylum Suppl. 787. Eum. 352. 377. Alterum verbum est
diru, díɛua
, significatu cum forma consentiente. V. Etym. M. p. 273, 14. 280, 38. schol. ad II. XII. 276. XVIII. 584. XXIII. 475. Ex eo est
évdícoɑv
II. XVIII. 584. et
dintai
coniunctivus apud Apollonium Rhodium H. 330. Perperam coniunctivus in Etym. M. p. 280.
διῶμαι, διῶνται
, ut a
διόω
vel
διέω
, scriptus est. Hic coniunctivus verborum et
díɛuai
et
dioµai
eandem formam habet, aeque ut infinitivus
Siroda
, qui semel tantum apud Homerum ad
diɛua
referendus est, Ι. ΧΙΙ. 304.
οὐ ῥά τ' ἀπείρητος μέμονε σταθμοῖο δίεσθαι
, quod male Eustathius p. 906, 10.
Soy9va
, scholiastes
druzwoev
interpretantur. Apud Nicandrum Ther. 755.
dievrai
est fugiunt, apud Oppianum Cyn. 1. 425.
Síorra
(hoc enim verum) persequuntur. Stephanus quum Suidam
diɛucu
a
díru
memorare ait, confudit hunc cum Etymologico. Nihil Suidas nisi
δίεται, διέρχεται
. Apud Aeschylum aperte scribendum erat
δίεμαι
, et potest
δείομαι
ortum ex eo esse quod ad
δίομαι
supra scriptum erat
ɛ
, ut id pro
o
ponendum esse indicaretur.
qão da
M. G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn. Correxit accentum Porsonus.

Commentary (W. S. Teuffel; revised by N. Wecklein, 1886; German; OCR draft) (Persians, explanatory commentary pp. 43–97. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

640-646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-94

1
2
Bitte an die Götter der Unterwelt ihn heraufzulassen. ἰόντ᾽ αἰνέσατε nach Analogie von Kr. 56, 6. A. 1. u. 2. - Virum qualem (cuius similem) numquam Persis terra texit. τὸν οἷον.. ἐκάλυψεν wie οἱ οἷοίπερ ὑμεῖς ἄν- δρες, Kr. I 50, 8. A. 16.

647-651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-95

3
4
Begründung der Bitte und Erneuerung derselben. Der erste Vers choriambisch-logaö- disch, der zweite ionisch, der dritte logaödisch. – ὄχθος 658. vgl. Cho. 4: τύμβου δ᾽ ἐπ᾿ ὄχθῳ τῷδε. – ἀνάκτορα wie Cho. 357 σεμνότιμος ἀνάκτωρ. Δαριαῖον 554.

652-656. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-96

5
6
Nähere Begründung des vorhergehenden Lobes des Da- reios; vgl. 555. - οὔτε – δέ, Kr. 69, 16. A. 6. Vielleicht aber hat es ursprünglich οὐδὲ geheiſsen. ἄταις, aber der Skythenfeldzug und θεο- Marathon? vgl. oben S. 33. μήστωρ vgl. Hom. Η 366: θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος. Die episch- ionische Form ἔσκε bei Asch, nur hier, bei Soph. u. Eur. nie. δούχει, ἐκυβέρνα. πο-

657-664. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-97

7
8
Speziellere Auffor- derung zu erscheinen, jetzt an Da- reios selbst gerichtet. Rascher Wech- sel der Rhythmen, entsprechend der Erregung des Chors. βαλήν, hebräisch בַּעֲלֵנוּ unser Herr; vgl. אֲדוֹנִי ," Άδωνις, mein Herr. Im Munde der Semiten trat das Wort den Hellenen meist in der Suffixform entgegen, und diese wurde daher von ihnen für die eigentliche Na- mensform gehalten. Sext. Emp. p. 672, 26 Bk.: οἱ παρὰ τῷ Σοφοκλεί ποιμένες ῾ἰὼ βαλλήν᾽ λέγοντες ἰὼ βασιλεῦ λέγουσι φρυγιστί. Hesych. Ιρ. 685: βαλλήν· βασιλεύς, φρυγιστί. So das phrygische βαληναῖον ὄρος bei Pseud.-Plut. fluv. 12, 3 s. v. a. βασιλικόν und das phryg. Königs- fest βαληναῖος ἑορτή. – Ζυ ἀρχαῖος vergleicht Westphal Aelian. v. h. XIII 3 in.: Ξέρξης .. τοῦ Βήλου τοῦ ἀρχαίου διασκάψας τὸ μνῆμα (vgl. Strab. XVI p. 738), und be- zieht es auf den stehenden Beinamen ἴθι steht wie eine Interjektion (sla), daher ist - בֵּל אֵיתָן des Baal Ἐπῳδός. der Hiatus statthaft. Ebenso bei ἄνα Soph. Αi. 193. Vorausankün- digung des (königlichen) Kostüms, in welchem Dareios erscheint. Fuſs- bekleidung: εὔμαρις (Eur. Or. 1370), kothurnartig und safranfarbig (vgl. luteus soccus, Catull 59,8; puniceus cothurnus, Vergil. ecl. 7, 31); Kopf- bedeckung die tiara recta (Sen. benef. VI 31, 12: ut curru vectus intraret rectam capite tiaram ge- rens, id solis datum regibus etc.), kronenartig (steif und oben gezackt, nach Abbildungen, s. Caylus Re- cueil d'ant. II p. 124). – φάλαρον, apex. In der Ilias immer βάσκ ἴθι. – πιφαύσκων, Schol. φαίνων, leuchten lassend. Herod. III 89: διὰ ταύτην τὴν ἐπίταξιν τοῦ φόρου καὶ παραπλήσια ταύτῃ ἄλλα λέγουσι Πέρσαι ὡς Δαρείος μὲν ἦν κάπηλος, Καμβύσης δὲ δεσπότης, Κύρος δὲ πατήρ, letzterer ὅτι ἤπιόςτε ( ἦν) καὶ ἀγαθά σφι πάντα ἐμηχανήσατο.

665-672. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-98

9
10
Zweck, für welchen Dareios erscheinen solle. - Schwere u. unerhörte ἄχη vernehmen, vgl. 693. Dindorf δέσποτα δεσποτᾶν; s. Anhang. ἐπ᾿ ἀχλὺς πεπόταται (Eum. 378 f.) und κατὰ πᾶσ᾽ ὄλωλε 102. 917. – νεολαία, Suppl. 686. κατόλωλε, absichtlich starker Aus- druck (vgl. 251. 345. 716. 729). Das Kompositum wurde von spå- teren Schriftstellern aufgefrischt.

673-680. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-99

11
12
πολύκλαυτε, vgl. Soph. Αi. 695 ὦ Πὰν Πὰν ἁλί- πλαγκτε φάνηθι, Theokr. 17, 660 ὄλβιε κῶρε γένοιο, Aen. II 283: quibus, Hector, ab oris exspectate venis? Kr. II 45, 2. A. 4. Über das Nachfolgende s. Anhang. Un- zweifelhaft ist nur, daſs an die Vernichtung des Landheers ( Αν- τιστρ. γ΄) hier nun auch die der Flotte angereiht wird; daſs der volltönende A-Laut am Schlusse mit Absichtlichkeit gehäuft ist (vgl. 539 f.); dafs τρίσκαλμοι (376) νᾶες = τριήρεις, und νᾶες ἄναες ein Ausdruck ist wie ἄχαρις χάρις (Prom. 545 u. a.), νόμος ἄνομος (Ag. 1142), ἄπολις πόλις (Eum. 547), παῖδες ἄπαιδες (Eum. 1033). Infolge des Opfers der Atossa und der Anrufung des Chores er- scheint das εἴδωλον Δαρείου aus der Unterwelt herauf an seinem Grabe. Vgl. S. 36. Erst jetzt wird Dareios sichtbar, wie das Schweigen des Chors im Vorhergehenden und dessen nunmehriges Verhalten be- weist. Er wendet sich zuerst an den vor ihm stehenden Chor (Atossa steht auf der Seite).

681-685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-100

13
14
πιστά, 1. 623. πιστῶν, wohl nicht Gen. der An- gehörigkeit, sondern partitivus; Soph. Ο. R. 465: ἄρρητ᾽ ἀρρήτων. Ο. Κ. 1237: κακὰ κακῶν. Phil. 65: ἔσχατ᾽ ἐσχάτων κακά. Er setzt voraus, daſs ein Reichsunglück der Anlaſs zu seiner Berufung sei; vgl. 693. Allitteration wie 751. Sept. 1004. Ag. 233 f. 1167 u. sonst. στένει, κέκοπται scil. πόλις. Sitte bei einem Gebet an die θεοὶ χθόνιοι mit Schlag oder Fufsstofs (hier beim tripudium des Chors) gleichsam an den Eingang zu ihrer Wohnung, die Erde, zu pochen s. Hom. I 568 u. Nägelsbach, nach- homer. Theol. S. 214, vgl. S. 102. Zur ταρβῶ, Schlimmes ahnend.

686-693. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-101

15
16
ὀρθιάζ. (389), Ag. 29. 1120. Cho. 271. Zu den all- gemeinen Schwierigkeiten kommt noch die besondere, in der Natur der Beherrscher liegende, hinzu. ἄλλως τε πάντως Prom. 636. Eum. 726. Plat. Apol. p. 35 D: ἄλλως τε μέντοι νὴ Δία πάντως καὶ ἀσεβείας φεύγοντα. Die selbständige Wen- dung nach ἄλλως τε καί ist selten. Auctoritate mea perfeci ut veni- rem, vgl. Xen. Hell. VIII 1,42: ἐνδυναστεύει ὁ Ἐπαμεινώνδας ώστε μὴ φυγαδεῦσαι τοὺς κρατίστους. — τάχυνε, vgl. 697 ff. Propert. V 7, 91 luce iubent leges Lethaea ad stagna reverti.

694-699. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-102

17
18
Ionici (bezeichnend für die verlegene Unsicherheit des Chors), geschlossen durch einen Parömiakus. Anders Westphal2 II S. 428 f. Das Schweigen des in stummer Ehrfurcht zu Boden ge- worfenen Chors bringt den Dialog wieder in seine normale Bahn. ἀντία λέξαι, dir gegenüber reden, 701 ἀντία φάσθαι, dir gegenüber es sagen. Vgl. Hom. ο 377 ἀντία δε- σποίνης φάσθαι und zum Gedanken ψ 106 οὐδέ τι προσφάσθαι δύναμαι ἔπος οὐδ᾽ ἐρέεσθαι οὐδ᾽ εἰς ὦπα ἰδέσθαι ἐναντίον. Cho. 35: περὶ φόβῳ. Pind. Pyth. V 77: λέοντες περὶ δείματι φύγον. - πέραινε vgl. Sept. 1051. - τὴν ἐμὴν αἰδῶ, vgl. Prom. 388 θρῆνος οὑμός, Kr. 47, 7. A. 8. V. 700-702-694-696. δίημι δ. ν. α. διώκω, δίεμαι fugio. Hom. M 304: οὗ ῥά τ᾿ ἀπείρητος· μέμονε σταθμοῖο δίεσθαι; id. Σ 584 ἐν- δίεσαν. χαρίσασθαι, τὰ κατὰ χάριν εἰπεῖν Schol. A. Vielmehr : willfahren. – φάσθαι, Medialform, 8. 62. 64. 179. ἀντία φάσθαι ver- hält sich zu χαρίσασθαι wie 694 f. ἀντία λέξαι zu προσιδέσθαι ( σέ- βομαι προσιδέσθαι καὶ ἀντία λέξαι, δίεμαι χαρίσασθαι καὶ ἀντία φά- σθαι). Über den Aor. des Partic. λέξας Kr. 53, 6. Α. 8.