Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

the light lance

The Myſians ſhake. A mingled multitude

Swept from her wide dominions, ſkill'd to draw

Th' unerring bow, in ſhips Euphrates ſends

From golden Babylon.

With falchions arm'd

From all th' extent of Aſia move the hoſts
65

Obedient to their monarch's ſtern command.

Thus march'd the flow'r of Perſia, whoſe lov'd

youth

The world of Aſia nouriſh'd, and with ſighs

Laments their abſence;
70

Persians. Aeschylus. Robert Potter (Translator). London. 1779.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Current edition Experimental

The Persians (OCR draft) (English) (The Persians. Robert Potter, 1779.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Πέρσαι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 65-158 focus

str. 1

Χορός

πεπέρακεν¹ μὲν ὁ περσέπτολις ἤδη
65

βασίλειος στρατὸς εἰς ἀν-

τίπορον γείτονα χώραν,

λινοδέσμῳ σχεδίᾳ πορ-

θμὸν ἀμείψας

Ἀθαμαντίδος Ἕλλας,
70

πολύγομφον ὅδισμα

ζυγὸν ἀμφιβαλὼν αὐχένι πόντου.

73

ant. 1

Χορός

πολυάνδρου δ᾽ Ἀσίας θούριος ἄρχων

ἐπὶ πᾶσαν χθόνα ποιμα-

νόριον θεῖον ἐλαύνει
75

διχόθεν, πεζονόμον² τ᾽ ἔκ

τε θαλάσσας,

ἐχυροῖσι πεποιθὼς

στυφελοῖς ἐφέταις, χρυ-

σογόνου³ γενεᾶς ἰσόθεος⁴ φώς.
80
81

str. 2

Χορός

κυανοῦν⁵ δ᾽ ὄμμασι λεύσσων

φονίου⁶ δέργμα⁷ δράκοντος,

πολύχειρ καὶ πολυναύτας,

Σύριόν θ᾽ ἅρμα διώκων,

ἐπάγει δουρικλύτοις ἀν-
85

δράσι τοξόδαμνον Ἄρη.

87

ant. 2

Χορός

δόκιμος δ᾽ οὔτις ὑποστὰς

μεγάλῳ ῥεύματι φωτῶν

ἐχυροῖς ἕρκεσιν εἴργειν

ἄμαχον κῦμα θαλάσσας:
90

ἀπρόσοιστος γὰρ ὁ Περσᾶν⁸

στρατὸς ἀλκίφρων τε λαός.

93

str. 3

Χορός

δολόμητιν δ᾽ ἀπάταν θεοῦ

τίς ἀνὴρ θνατὸς ἀλύξει;

τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδη-
95

μα⁹ τόδ᾽ εὐπετῶς¹⁰ ἀνᾴσσων;¹¹

97

ant. 4

Χορός

φιλόφρων γὰρ παρασαίνει¹²

βροτὸν εἰς ἄρκυας Ἄτα,¹³

τόθεν οὐκ ἔστιν ὕπερθέν

νιν ἄνατον ἐξαλύξαι.¹⁴
100

θεόθεν γὰρ κατὰ Μοῖρ᾽

ἐκράτησεν τὸ παλαι-

όν, ἐπέσκηψε δὲ Πέρσαις

πολέμους πυργοδαΐκτους

διέπειν ἱππιοχάρμας
105

τε κλόνους

πόλεών τ᾽ ἀναστάσεις.

108

ant. 3

Χορός

ἔμαθον δ᾽¹⁵ εὐρυπόροι-

ο θαλάσσας πολιαι-

νομένας πνεύματι λάβρῳ
110

ἐσορᾶν πόντιον ἄλσος,

πίσυνοι λεπτοδόμοις πεί-

σμασι λα-

οπόροις τε μαχαναῖς.

115

str. 5

Χορός

ταῦτά μοι¹⁶ μελαγχίτων
115

φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ,

ὀᾶ, Περσικοῦ στρατεύματος

τοῦδε, μὴ πόλις¹⁷ πύθη-

ται κένανδρον μέγ᾽ ἄστυ Σουσίδος,

120

ant. 5

Χορός

καὶ τὸ Κισσίων πόλισμ᾽
120

ἀντίδουπον ᾄσεται,¹⁸

ὀᾶ, τοῦτ᾽ ἔπος γυναικοπλη-

θὴς ὅμιλος ἀπύων,

βυσσίνοις δ᾽ ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς.¹⁹
125
126

str. 6

Χορός

πᾶς γὰρ ἱππηλάτας

καὶ πεδοστιβὴς λεὼς

σμῆνος ὣς ἐκλέλοιπεν μελισ-

σᾶν²⁰ σὺν ὀρχάμῳ στρατοῦ,

τὸν ἀμφίζευκτον ἐξαμείψας
130

ἀμφοτέρας ἅλιον

πρῶνα κοινὸν αἴας.

133

ant. 6

Χορός

λέκτρα δ᾽ ἀνδρῶν πόθῳ²¹

πίμπλαται δακρύμασιν:

Περσίδες δ᾽ ἁβροπενθεῖς²² ἑκά-
135

στα²³ πόθῳ φιλάνορι

τὸν αἰχμάεντα θοῦρον εὐνα-

τῆρ᾽ ἀποπεμψαμένα²⁴

λείπεται μονόζυξ.

140

Χορός

ἀλλ᾽ ἄγε, Πέρσαι, τόδ᾽ ἐνεζόμενοι
140

στέγος²⁵ ἀρχαῖον,

φροντίδα κεδνὴν καὶ βαθύβουλον

θώμεθα, χρεία δὲ προσήκει,

πῶς ἄρα²⁶ πράσσει Ξέρξης βασιλεὺς

Δαρειογενής,
145

τὸ πατρωνύμιον γένος ἡμέτερον:

πότερον τόξου ῥῦμα τὸ νικῶν,

ἢ δορικράνου²⁷

λόγχης ἰσχὺς κεκράτηκεν.

ἀλλ᾽ ἥδε θεῶν ἴσον ὀφθαλμοῖς
150

φάος ὁρμᾶται μήτηρ βασιλέως,

βασίλεια δ᾽ ἐμή, προσπίτνω:²⁸

καὶ προσφθόγγοις δὲ χρεὼν αὐτὴν

πάντας μύθοισι προσαυδᾶν.

155

Χορός

ὦ βαθυζώνων ἄνασσα Περσίδων ὑπερτάτη,
155

μῆτερ ἡ Ξέρξου γεραιά, χαῖρε, Δαρείου γύναι:

θεοῦ μὲν εὐνάτειρα²⁹ Περσῶν, θεοῦ δὲ καὶ μήτηρ ἔφυς,

εἴ τι μὴ δαίμων παλαιὸς νῦν μεθέστηκε στρατῷ.

159

Πέρσαι Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 65-158 focus

Χορός

πεπέρακεν μὲν ὁ περσέπτολις ἤδη
65

βασίλειος στρατὸς εἰς ἀν-

τίπορον γείτονα χώραν,

λινοδέσμῳ σχεδίᾳ πορθ-

μὸν ἀμείψας

Ἀθαμαντίδος Ἕλλας,
70

πολύγομφον ὅδισμα

ζυγὸν ἀμφιβαλὼν αὐχένι πόντου.

Χορός

πολυάνδρου δʼ Ἀσίας θούριος ἄρχων

ἐπὶ πᾶσαν χθόνα ποιμα-

νόριον θεῖον ἐλαύνει
75

διχόθεν, πεζονόμον τʼ ἔκ

τε θαλάσσας,

ἐχυροῖσι πεποιθὼς

στυφελοῖς ἐφέταις, χρυ-

σογόνου γενεᾶς ἰσόθεος φώς.
80

Χορός

κυάνεον δʼ ὄμμασι λεύσσων

φονίου δέργμα δράκοντος,

πολύχειρ καὶ πολυναύτας,

Σύριόν θʼ ἅρμα διώκων,

ἐπάγει δουρικλύτοις ἀν-
85

δράσι τοξόδαμνον Ἄρη.

Χορός

δόκιμος δʼ οὔτις ὑποστὰς

μεγάλῳ ῥεύματι φωτῶν

ἐχυροῖς ἕρκεσιν εἴργειν

ἄμαχον κῦμα θαλάσσας·
90

ἀπρόσοιστος γὰρ ὁ Περσᾶν

στρατὸς ἀλκίφρων τε λαός.

Χορός

θεόθεν γὰρ κατὰ Μοῖρʼ

ἐκράτησεν τὸ παλαι-

όν, ἐπέσκηψε δὲ Πέρσαις
95

πολέμους πυργοδαΐκτους

διέπειν ἱππιοχάρμας

τε κλόνους

πόλεών τʼ ἀναστάσεις.

100

Χορός

ἔμαθον δʼ εὐρυπόροι-
100

ο θαλάσσας πολιαι-

νομένας πνεύματι λάβρῳ

ἐσορᾶν πόντιον ἄλσος,

πίσυνοι λεπτοδόμοις πεί-

σμασι λα-
105

οπόροις τε μαχαναῖς.

107

Χορός

δολόμητιν δʼ ἀπάταν θεοῦ

τίς ἀνὴρ θνατὸς ἀλύξει;

τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδη-

μα τόδʼ εὐπετῶς ἀνᾴσσων;
110

111

Χορός

φιλόφρων γὰρ παρασαίνει

βροτὸν εἰς ἄρκυας Ἄτα,

τόθεν οὐκ ἔστιν ὕπερθέν

νιν ἄνατον ἐξαλύξαι.

115

Χορός

ταῦτά μοι μελαγχίτων
115

φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ,

ὀᾶ, Περσικοῦ στρατεύματος

τοῦδε, μὴ πόλις πύθη-

ται κένανδρον μέγʼ ἄστυ Σουσίδος,

120

Χορός

καὶ τὸ Κισσίων πόλισμʼ
120

ἀντίδουπον ᾄσεται,

ὀᾶ, τοῦτʼ ἔπος γυναικοπλη-

θὴς ὅμιλος ἀπύων,

βυσσίνοις δʼ ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς.
125

126

Χορός

πᾶς γὰρ ἱππηλάτας

καὶ πεδοστιβὴς λεὼς

σμῆνος ὣς ἐκλέλοιπεν μελισ-

σᾶν σὺν ὀρχάμῳ στρατοῦ,

τὸν ἀμφίζευκτον ἐξαμείψας
130

ἀμφοτέρας ἅλιον

πρῶνα κοινὸν αἴας.

133

Χορός

λέκτρα δʼ ἀνδρῶν πόθῳ

πίμπλαται δακρύμασιν·

Περσίδες δʼ ἁβροπενθεῖς ἑκά-
135

στα πόθῳ φιλάνορι

τὸν αἰχμάεντα θοῦρον εὐνα-

τῆρʼ ἀποπεμψαμένα

λείπεται μονόζυξ.

140

Χορός

ἀλλʼ ἄγε, Πέρσαι, τόδʼ ἐνεζόμενοι
140

στέγος ἀρχαῖον,

φροντίδα κεδνὴν καὶ βαθύβουλον

θώμεθα, χρεία δὲ προσήκει,

πῶς ἄρα πράσσει Ξέρξης βασιλεὺς

Δαρειογενής,
145

τὸ πατρωνύμιον γένος ἡμέτερον·

πότερον τόξου ῥῦμα τὸ νικῶν,

ἢ δορικράνου

λόγχης ἰσχὺς κεκράτηκεν.

ἀλλʼ ἥδε θεῶν ἴσον ὀφθαλμοῖς
150

φάος ὁρμᾶται μήτηρ βασιλέως,

βασίλεια δʼ ἐμή· προσπίτνω·

καὶ προσφθόγγοις δὲ χρεὼν αὐτὴν

πάντας μύθοισι προσαυδᾶν.

155

Χορός

ὦ βαθυζώνων ἄνασσα Περσίδων ὑπερτάτη,
155

μῆτερ ἡ Ξέρξου γεραιά, χαῖρε, Δαρείου γύναι·

θεοῦ μὲν εὐνάτειρα Περσῶν, θεοῦ δὲ καὶ μήτηρ ἔφυς,

εἴ τι μὴ δαίμων παλαιὸς νῦν μεθέστηκε στρατῷ.

Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 65 focus

πεπέρακεν μὲν ὁ περσέπτολις ἤδη

βασίλειος στρατὸς εἰς ἀντίπορον γείτονα χώραν,

λινοδέσμῳ σχεδίᾳ πορθμὸν ἀμείψας

Ἀθαμαντίδος Ἕλλας,

πολύγομφον ὅδισμα ζυγὸν ἀμφιβαλεῖν αὐχένι

πόντου.

Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Gottfried Hermann, 1852.) — 65 focus

πεπέρακεν μὲν ὁ περσέ-

πτολις ἤδη βασίλειος

στρατὸς εἰς ἀντίπορον γεί-

τονα χώραν, λινοδέσμῳ

σχεδίᾳ πορθμὸν ἀμείψας

Αθαμαντίδος Ἕλλας,

πολύγομφον ὅδισμα,

ζυγὸν ἀμφιβαλὼν αὐχένι πόντου.

ΠΕΡΣΑΙ (OCR draft) Experimental (ΠΕΡΣΑΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 65 focus

Πεπέρακεν πεπέρακε μὲν ὁ περσέπτολις ἤδη
65
Str. 1.

βασίλειος στρατὸς εἰς ἀντίπορον γεί-

τονα χώραν, λινοδέσμῳ σχεδίᾳ πορθ-

μὸν ἀμείψας Ἀθαμαντίδος Ἕλλας,

πολύγομφον ὅδισμα ζυγὸν ἀμ-

φιβαλὼν αὐχένι πόντου·
70

Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. N. Wecklein, 1885.) — 65 focus

πεπέρακεν μὲν ὁ περσέπτολις ἤδη

βασίλειος στρατὸς εἰς ἀν-

τίπορον γείτονα χώραν,

λινοδέσμῳ σχεδίᾳ πορ-

θμὸν ἀμείψας

Ἀθαμαντίδος Ἕλλας,

πολύγομφον ὅδισμα

ζυγὸν ἀμφιβαλὼν αὐχένι πόντου.

Aeschyli Persae (OCR draft) Experimental (Aeschyli Persae. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 65 focus

πεπέρακεν μὲν ὁ περσέπτολις ἤδη
65

βασίλειος στρατὸς εἰς ἀν-

Numeri: carmen constat e duabus partibus, ionica, cuius tres sunt strophae cum epodo, et trochaica duarum stropharum. ionica a minore (17); metra 11. 13. 15. decurtata. $65-72=73-80$ periodus

Testim.:

Schol. 65 κωμωιδεῖ Εὔπολις Μαρικᾶι· πεπ. μ. δ. π. ἤ. Μαρικᾶς.

Apparatus Criticus

Μητρογαθής μιτρογ. μιτραγ. μητραγ. μιστρογ. βασιλῆς βασιλῆς -λῆες -λεῖς δίοποι δίοποι δίοπτοι¹ καὶ² τρίρρυμα τίρρυμα στεῦται στεῦται στεῦνται δούλιον δούλειον Μάρδων μάργων θάρυβις θάρβις θάρυμις λόγχης λόγχαις πάμμεικτον πάμμικτον σύρδην σύδην μαχαιροφόρον μαχαιροφόνον αἴας αΐης γαίης γαίας οὓς πέρι οὔσπερ μαλερῶι μαλερῶς ἡμερολεγδὸn ἡμερόλεγδον³ μὲn ... ἤδη om

ΧΟ.

τίπορον γείτονα χώραν,

λινοδέσμωι σχεδίαι πορθμὸν ἀμείψας

᾿Αθαμαντίδος Ἕλλας,

πολύγομφον ὅδισμα
70

Ζυγὸν ἀμφιβαλὼν αὐχένι πόντου.

πολυάνδρου δ᾽

Translations (8)

Persians Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 65-155 focus

Chorus

The royal army, dealing destruction to cities, has already passed to the neighboring land upon the facing shore, and this they did by crossing the Hellespont ,
65

named for the daughter of Athamas, on a bridge of boats made fast with cables, thereby casting a tightly constructed roadway as a yoke upon the neck of the sea.
70

Chorus

The fiery lord of populous Asia

is leading his wondrous warrior-flock against the whole earth in two divisions, on foot and by the sea, putting his trust in his stalwart and stern commanders; he himself,
75

a god-like hero whose race is sprung from gold.¹
80

Chorus

With eyes flashing with the dark glare of a deadly dragon, attended by soldiers and mariners in great numbers, and speeding his Syrian chariot,

he leads against a people renowned for the spear a warlike host of archers.
85

Chorus

And there is no man skilled to withstand the mighty stream of men, and with strong barriers keep out the sea’s invincible surge;

for Persia ’s host cannot be withstood, and her men are courageous.
90

Chorus

For by the will of the gods Fate has held sway

since ancient time, and has ordained for the Persians the pursuit of rampart-destroying war, the turmoil of fighting horsemen, and the storming of cities.
95

100

Chorus

And they have learned to look upon the precinct of the deep when the broad-wayed sea whitens to foam beneath the tempest’s blast, trusting in their finely wrought
100

cables and their devices which give passage to their army.
105

107

Chorus

Yet the insidious guile of god—what mortal man can escape it? Who with agile foot can lightly overleap

and escape its toils?
110

111

Chorus

For Delusion, with her fair appearance, lures men astray into her snares, from which it is not possible to escape without meeting with disaster.

115

Chorus

Therefore my heart is wrapped in gloom and is racked with fear for the Persian army lest the state learn that the mighty capital of Susa is empty of men.
115

120

Chorus

Fearful I am too that as bands of women cry aloud woe, the Cissian stronghold will raise a resounding shout responsive to the beating of breasts,
120

and that there will be a tearing of fine linen robes.
125

126

Chorus

For all the men-at-arms, those who urge on steeds and those who march along the plain, have left the city and gone forth, like bees in a swarm, together with the captain of the host.

They have crossed the headland, projecting into the sea and common to either continent, through which both shores are bridged.
130

133

Chorus

And marriage-beds are filled with tears through longing for husbands;

each Persian woman has sent to the field her warlike and fiery consort, and now in grief and longing for her beloved lord, is left forsaken by her mate.
135

140

Chorus

But come, Persians, let us take our place on the steps of this ancient palace and devise some wise and deeply-pondered counsel—for need of this has come upon us—as to how Xerxes our King,
140

Darius’ son, scion of our own race as his forefather’s name declares, is faring. Is it the drawing of the bow that has triumphed, or is it the might of the sharp spear-head which has prevailed? Enter Atossa, richly dressed, on a chariot and attended by a numerous retinue
145

But look, here is a light like the eyes of the god, the mother of our king, my Queen. I bow low before her. It is fitting also that we all address her with words of salutation. The elders prostrate themselves and then rise to their feet. Their leader continues
150

155

Chorus

O Queen, most exalted of Persia ’s deep-girdled women, venerable mother of Xerxes, wife of Darius, all hail! You were the consort of the Persian’s god, and of another god the mother, that is, unless its former good fortune has now forsaken our host.
155

The Persians. (OCR draft) Experimental (The Persians.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 65 focus

The royal armament that makes havoc of cities, hath some time since passed over to the adjoining opposite region, having crossed the frith of Helle daughter of Athamas , on a cable-fastened raft, after flinging a many-rivetted causeway by way of yoke over the neck of Ocean.

LES PERSES (OCR draft) Experimental (LES PERSES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 65 focus

doute, elle a atteint déjà, la royale armée dévastatrice, le rivage adverse du continent voisin et, sur sa passerelle aux câbles de lin, franchi le détroit d'Hellé
l'Athamantide ¹, en jetant sa route

Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 65 focus

A sterminio di città mosse l'esercito

del Gran Re, la terra invase che finitima

surge contro il suolo d'Asia:

su compagini di tronchi, su compagini di canapi,

superò d'Elle Atamàntide il tragitto,

poi che un giogo, un ponte tutto irto di cunei

del mar sopra la cervice ebbe confitto.

CORO

Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 65 focus

Pertranſiuit iam urbium euerfor

Regius exercitus in contraria

Vicinam regionem, funibus uinta,

Rate fretum traijciens
65

Athamatidis Helles, multis clauis adaptatum ſuſtenaculum

Iugum inijciens ceruice ponti.

The Persians (OCR draft) Experimental (The Persians. Anna Swanwick, 1886.) — 65 focus

DARIUS

What son of mine an armament hath thither led? Inform me.

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Persians — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 65 focus

Ere now they have passed o'er the sea, the manifold host of the king—

They have gone forth to sack and to burn; ashore on the Westland they spring!

With cordage and rope they have bridged the sea-way of Helle, to pass

O'er the strait that is named by thy name, O daughter of Athamas!
80

They have anchored their ships in the current, they have bridled the neck of the sea—

The Shepherd and Lord of the East hath bidden a roadway to be!

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 65 focus

In die jenseitigen nachbarlichen Gau'n brachen die burg-

ftürmenden Heerschaaren des Großkönigs hindurch schon

In dem wohlfugenden Boot über den Sund der

Athamantischen Helle:
70

Um den Nacken der See

Schlang sich das Joch, schlang sich der dichtbalkige Heerpfad.

Erste Gegenstrophe.

Commentary

Critical apparatus to The Persians (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Persians.) focus

59. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-49

ὑπὸ πομπαῖς: Libri

ὑποπομπαῖς

, nisi forte Veneti habent

ὑπὸ πομπαῖς

. Illa scribendum esse Abreschius vidit.

60. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-50

αἴας:

γαίας

Vit.

αἴης

Par. A. B. et ut videtur Veneti.

αἴας

(non

αἴης

) M. G. Lips. edd. vett.

61. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-51

οἴχεται:

οἴχετ'

Vit.

62. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-52

οὓς πέρι:

οὓς περὶ

64. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-53

δ':

δ'

ex scholiastae adnotatione Blomfieldius. Libri

θ'

. ἡμερολεγδὸν:

ἡμερόλεκτον

G. e correctione. Antea fuerat

ἡμερόλεγδον

, ut in ceteris libris. Proparoxytonon est hoc adverbium apud Lucianum Lexiph. c. 9. apud Etymologum p. 429, 40. apud Photium, apud Suidam. Recte vero oxytonon apud Aristotelem Hist. An. VI. 21. Et sic volebat apud Lucianum Guyetus.

65. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-54

τρομέονται:

τρομαίονται

G. et ante sec. manus correctionem Vit.

τρομέοντα

Lips.

66. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-55

πεπέρακεν μὲν ὁ:

πεπέρασε μὲν ὁ

codd. Ald. Rob.

πεπέρακεν ὁ

Turn. Correxit Porsonus.

68-69. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-56

γείτονα χώραν:

γείτονα χώραν

omittit Ven. B.

χώρας

, superscripto

, M.

χθόνα

pro

χώραν

G. Lips. aliique et Rob.

71. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-57

Ἕλλας:

Ἕλλας

M. Vit. Ven. A. B. Par. A. B.

Ἕλλης

G. Lips. edd. ante Brunckium.

72. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-58

ὅδισμα:

ὅδησμα

Lips. γρ.

ἔρεισμα

margo Lips. γρ.

ἔρεισμα τὴν ναῦν

adscriptum ad

ὅδισμα

in M.

ἔρεισμα

Rob.

ὅδισμα

vocabulo explicationes

πορείαν. ἔρεισμα. ὁδόν

supra adscriptae in G.

74. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-59

Ἀσίας:

ἀσίης

ante correctionem G.

76. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-60

χθόνα:

χώραν

pro

χθόνα

G. Lips. aliique et Rob. Eustathius p. 212, 42.

τὸ δὲ ποιμὴν λαῶν, ταὐτὸν ἂν τῷ ἀνδρῶν ποιμάνωρ, συνθέτως Αἰσχύλος εἴρηκε, καὶ τὸ τοιοῦτον ποιμνιον ποιμανύριον

. θεῖον:

θεῖτ'

pro

θεῖον

Lips.

77. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-61

ἐλαύνει διχόθεν:

ἐλαύνοι δειχόθεν

78. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-62

θαλάσσης:

θαλάσσας

Blomfieldius. Idem recte sustulit comma quod vulgo post hanc vocem ponebatur, coniungens

ἐχυροῖς ἐκ θαλάσσης στυφελοῖς ἐφέταις

79. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-63

ἐχυροῖσι:

ἐχυροῖσι

Cantabr. 1. Par. B. L. N. et

ad primam syllabam superscripto M. γρ.

ὀχυροῦσι

Par. B.

ὀχυροῖσι

ceteri.

80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-64

στυφελοῖς:

στυφέλοις

libri.

στυφελοῖς

Blomfieldius. ἐφέταις:

ἀφέταις

Colb. 1. Rob. Hesychius

ἐφέτας, τοὺς ἡγεμόνας τῶν Περσῶν, καταχρηστικῶς

. χρυσογόνου:

χρυσονόμου

M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. aliique et Ald. Turn.

χρυσογόνου

. γρ.

καὶ χρυσονόμου

Par. B.

χρυσογόνου

Rob. Vtramque scripturam commemorant scholia. Qui

χρυσονόμου

praeoptat, sic explicare debebit, ut idem sit quod

χρυσοῦς

, neglecto significatu terminationis. Sed in compositis ex

νέμω

hoc fieri non videtur exemplis posse demonstrari. Praestat

χρυσογόνου

81. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-65

γενεᾶς:

γεναιᾶς

γεννεᾶς

Lips. ἰσόθεος φώς:

ἰσόθεον φώς

ἰσόθεον φῶς

, ultima prioris vocabuli littera in

mutata, G. γρ.

ἰσόθεον φῶς

Par. B.

82. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-66

κυάνεον: Scribendum videri potest

κυανόν

. Sed videtur haec forma recentiorum scriptorum propria esse. Male Blomfieldius

κυανοῦν

, quod vulgaris linguae est. Peius etiam Wellauerus

κυάνεον

vocabuli non ultimas, sed primas duas syllabas contrahendas esse putavit. λεύσσων:

λεύσων

M. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob.

βλέπων

Vit. sed antiquae sunt tantum litterae

λε

, ceterae a recentiore manu scriptae.

83. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-67

φονίου:

φονίου

M. G. Vit. Lips. Ven. B. aliique et Ald. Rob.

φονίου

Turn. δέργμα:

δέρμα

M. Lips. aliique nonnulli.

84. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-68

πολυναύτης:

πολυναύτας

Vit. Cantabr. 2.

85. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-69

Σύριόν θ':

συριόν

M. ed. Vict.

δουριόν θ'

Vit. Lips. Ven. A. aliique et Ald.

δοσσυριόν θ'

G. Ven. B. aliique et Rob. Turn. Alludi ad oraculum de pugna Salaminia Atheniensibus datum, quod est apud Herodotum VII. 140. in quo erat

Συριγγενὲς ἅρμα διώκων

viderunt et Blomfieldius et Suevernius in diss. Berolini a. 1824. hoc titulo edita, Ueber einige historische und politische anspielungen in der alten tragoedie, p. 4.

86. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-70

δουρικλύτοις:

δουρικλύτοις

M. Rob. Turn.

δουρικλυτοῖς

G. Ald.

δορικλυτοῖς

Lips.

δορυκλύτοις

Vit.

87. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-71

τοξόδαμνον:

τοξόδαμνιν

Vit. Ἄρη:

Ἄρη

M. in quo supra versum ab alia manu additum, Par. C. Rob.

ἄρην. γρ. ἄρη. κοινῶς.

Par. B.

ἄρην

G. Vit. Lips. Ald. Turn.

88. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-72

ὑποστὰς:

ὑποστάς. γρ. ἐπιστὰς ἤγουν ἐναντιαθεὶς μαχεσάμενος

(sic apud Faehsium)

ὑποστάς

Par. B. Sensus est nemo adeo probatus est, ut, si id in se recipiat, magna multitudine virorum ut valido munimento arcere possit invictum maris fluctum. Audacter

κῦμα θαλάσσης

dicit copias navales, quas Graeci quamvis magno virorum numero non possint ab se propellere.

89. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-73

φωτῶν: Post

φωτῶν

Vit. addit

τάξεσιν οὐδ᾽ ἄρα ἔρη ἴσχει

, quorum ea quae post

τάξιν

leguntur, expuncta sunt. Colb. 1. addit

νάρεσι, οὐδ᾽ ἄρα ἕρκεα ἴσχει

. Quae ex notissimo Homeri versu sumpta esse vidit Vauvillersius. Eadem vero verba, sic scripta

τάξεσιν οὐτ᾽ ἄρα ἕρκει ἴσχει

, ut scholion adscripta sunt in M.

90. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-74

ἐχυροῖς:

ἐχυροῖς

M. G. aliique et Rob.

ἐχυροῖσιν

Ven. B.

ὀχυροῖς

Vit. Lips. Ven. A. aliique et Ald. Turn. ἕρκεσιν:

ἕρκοισιν

Ven. B. εἴργειν:

εἴργεις

Lips.

93. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-75

λαός:

λαός

M. G. Vit. Lips. aliique et Ald.

λεὼς

Rob. Turn.

94. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-76

δολόμητιν δ᾽ ἀπάταν:

δολόμητιν δ᾽ ἀπάτην

G. et

ἀπάτην

etiam Vit.

ἀπάταν

, ultimo

superscripto

, Lips.

95. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-77

θνατὸς:

θνητὸς

Vit.

θνατὸς

, superscripto

, Lips.

96-97. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-78

πήδημἅλις εὐπετῶς ἀνάσσων:

πηδήματος

libri omnes. Tum, post hoc ipsum vocabulum,

εὐπετέος

M. G. Vit. aliique et Ald. Rob. Turn.

εὐπατέος

Lips.

εὐπετέως

Mosc. Par. L.

Εὐπετοῦς

Porsonus. In Vit. post hanc vocem

εὐπετέος

, qua in eo libro versus finitur, a sec. manu additum est

τῆς

, superne quidem hoc modo

εὐπετέος ἄτης

sed initiali ductu

litterae usque ad praegressum

descendente, ut non videatur dubitandum esse quin, qui adscripsit

ἄτης

, id Aeschyli verbum esse putaverit, praesertim quum in versu qui infra hunc scriptus est simile quid factum sit in vocabulo

ἀρκύστατα

, cuius primae quattuor litterae ab antiqua manu sunt, '

στατα

autem ab eadem illa manu, quae

ἄτης

scripsit, adiecta. Non deerit fortasse qui suspicetur scriptum alicubi fuisse

πήματος

, eiusque vocabuli explicationem esse

ἄτης

. Sed scholiastes in Vit. coniunxit

πηδήματος τῆς ἄτης ἀνάσσων καὶ κρατῶν

. Porro

ἀνάσσων

M. G. Vit. Lips. ceterique, ut videtur, codd. omnes et Ald. Rob.

ἀναίσσων

Turn.

ἀναΐσσων

Vict. unde Brunckius et qui eum secuti sunt

ἀνάσσων

dederunt. Scholiastae

ἀνάσσων

sequuntur, genitivo

πηδήματος

moti. Sed haud dubie verum est

ἀνάσσων

. Brunckius genitivum illum

ποδί

constructum esse putavit. Nimirum, ut dubium illud

εὐπετέος

mittamus,

ποὺς κραιπνὸς πηδήματος

esset

ποὺς κραιπνῶς πηδῶν

. Verum tamen ista loquendi ratio a gravi simplicitate Aeschyli alienior est quam ut videatur probari posse. Scripsit ille, nisi fallor,

τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδημ᾽ ἅλις εὐπετῶς ἀνάσσων;

Sic infra v. 300.

πήδημα κοῦφον ἐκ νεὼς ἀφήλατο.

Et in Agam. v. 792.

ἵππου νεοσσός, ἀσπιδηφόρος λεώς, πήδημ᾽ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν.

Apud Euripidem Iph. Taur. v. 315 (308.).

ἔμφρων δ᾽ ἀνάξας ὁ ξένος πεσήματος.

98. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-79

ποτισαίνουσα: Libri

σαίνουσα

. Scholiastes

ἡ γὰρ ἐκ θεοῦ, φησίν, ἀμαύρωσις καὶ δόλωσις ἀφυκτός ἐστιν. ἅμα γὰρ δολοῖ καὶ προσαίνει (Γ. προςσαίνει) καὶ κακοποιεῖ

. Scripsi

ποτισαίνουσα

. Lenius hoc quam ingeniosae coniecturae quibus Seidlerus in libro de versibus dochm. p. 407. metra restituere conatus est. Non est autem haec epodus in stropham et antistropham mutanda. παράγει:

παράγε

Lips.

100. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-80

βροτὸν:

βροτῶν

Ven. B. et

superscripto Lips. εἰς ἄρκυας ἄτα:

εἰς ἀρκύστατα

libri praeter Rob. in qua est Turnebo memorata scriptura

ἀρκύσακτα

. Diu iam est quum scribendum vidi

εἰς ἄρκυας ἄτα

. Nam scholiastas nomen

ἄτη

in his versibus invenisse ex eo apparet, quod Homericos de

Ἄτῃ

versus afferunt.

101. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-81

ὑπὲκ θνατὸν:

ὑπὲρ θνατὸν

M. G. Vit. et ceteri plerique.

ὕπερ θνατὸν

Ald.

ὑπερθνατὸν

Lips.

ὕπερθεν

, omisso

θνατόν

, Rob.

ὕπερθεν τὸν

adnotavit Stephanus.. Ex scholio codicis Vit. in quo est

διὸ οὐκ ἔστιν ἄνθρωπον ὑπεκδραμόντα τὴν ἄτην φυγείν

, optimam et elegantissimam lectionem nanciscimur,

ὑπὲκ θνατόν

102. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-82

ἀλύξαντα:

ἀλύξατα

Lips. φυγεῖν:

φυγεῖν

omittit Ven. B.

103. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-83

κάτα:

κατὰ

libri. ἐκράτησεν:

ἐκράτησεν

ἐκράτησε

G. Vit. Lips. et edd, ante Brunckium.

104. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-84

τὸ:

καὶ

pro

τὸ

Vit.

106. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-85

ἱππιοχάρμας:

ἱπποχάρμας

Ald.

ἱππιοχάρμους

Cantabr. 1.

ἱππειοχάρμους

Ven. B.

ἱππιοχάρμονας

Vit. Mosc.

107. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-86

πόλεών τ᾿ ἀναστάσεις:

πόλεων δ᾽ ἀναστάσεις

M. (non

ἀνστάσεις

) Vit. Lips. Ven. A. aliique et Ald.

τ'

omittit Ven. B.

πόλεών τ' ἀναστάσεις

G. aliique et Rob.

πόλεων τε ἀνστάσεις

Turn.

108-109. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-87

θαλάσσης πολιαινομένης:

θαλάσσης πολιαινομένης

M. G. Lips. Ald. Turn. In Lips. participii

ης

a recentiore manu est.

θαλάσσης

(superscripto

ας

)

πολιαινομένας

Vit.

θαλάσσας πολιαινομένας

Par. A. B. Rob. et, ut videtur, Ven. A. B. λάβρῳ:

λάβρῳ

G. Ald. Rob.

110. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-88

ἐςορᾶν:

ἐσὁρᾶν

ἐς ὁρᾶν

Vit. Ald.

ἐσορῶν

Lips. ἄλσος: γρ.

ἄλγος

Par. B. Suppl. 834.

δι' ἁλίρρυτον ἄλσος

111. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-89

πίσυνοι:

πίσυνοι

Ald. Rob.

πισύνος

112. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-90

τε: omittit Vit. λεπτοδόμοις πείσμασι λαοπόροις τε μηχαναῖς:

λεπτοδόμοις

Scholiastae de solis navibus hic agi putant, Schützius

πείσμασι

ad naves,

λαοπόροις μηχαναῖς

ad pontes refert. In Schutzi explicatione hoc displicet, quod ista navium et pontium distinctio, tam ambigue significata, exilis videtur ideoque indigna Aeschylo. Mihi quidem omnia de pontibus videntur intelligenda esse. Nam si haec de navibus accipiantur, non satis verum est, ideoque ne satis aptum quidem, Persas dici navibus assuefactos esse. Navibus enim non tam ipsi Persae quam socii eorum utebantur, quod recte monuerunt scholiastae. Atqui de his, ut maritimis et pridem deditis navigationi, non recte diceretur nunc eos didicisse artem navigandi. Illud vero ut novum et insolens et quod sollicitudinem, ut statim dicit chorus, afferret commemorari poterat, quod per pontes parum firmos agitatum fluctibus mare transgredi essent ausi. Et sic supra, omninoque saepius in hac fabula pontes illos, ut rem periculi temeritatisque plenam, memorari videmus. Egregie verba quoque cum hac explicatione congruunt, quum non modo

λαόποροι μηχαναί

planius ad pontium fabricationem quam ad navium vehicula ducant, sed etiam

λεπτόδομα πείσματα

de navibus multo minus apte quam de pontibus dicantur, in quibus hoc ipsum maxime temerarium videri debuit, quod machinae istae rudentibus, nimium tenuibus pro tanti operis mole, retinerentur. Inde supra v. 69. poeta dixerat

λινοδέσμῳ σχεδίᾳ

, eadem verborum vi. Prorsus enim reiicienda est eorum sententia, qui

πείσματα

putant

λεπτόδομα

vocari quod ex pluribus tenuibus filis facta sint. Immo nihil aliud, quam quod simplicius

λεπτά

dici poterat, significatur. Describit hos rudentes Herodotus VII. 36.

113. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-91

μοι:

μοι

M. G. aliique nonnulli.

114. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-92

ἀμύσσεται:

ἀμύσεται

M. Idem mox

ὀά

117. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-93

τοῦδε: Post

τοῦδε

comma posuit Turnebus, et sic recentiores editores omnes praeter Schützium in minore editione

τοῦδε

τοῦτο

male mutantem. Iungebant autem

ὀὰ Περσικοῦ στρατεύματος τοῦδε

. Peius etiam Brunckius hos genitivos ad

φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ

rettulit. Usus tragicorum monere poterat nullam esse posse post

τοῦδε

interpunctionem. Sic enim iungenda sunt verba,

μὴ πόλις πύθηται ἄστυ Σούσιδος κένανδρον Περσικοῦ στρατεύματος τοῦδε

, ne civitas audiat urbem Susidis hoc Persarum exercitu orbatam. Ita

θεοὶ πολισσοῦχοι χθονός

et alia huiusmodi millena.

119. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-94

Κισσίων:

κισσίων

M. Par. G. L. N.

κασσίων

Ven. B.

κισσίνων

Vit. Lips. Mosc. Rob.

κισσινῶν

κίσσινον

Ald. ceteraeque editiones.

120. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-95

ἔσσεται:

ἔσεται

M. Vit. Par. G. N. Nihil ineptius perversiusve fingi potuit quam C. Burnei

ᾄσεται

, ne scilicet

ἔσσεται

duplicato

diceret scriptor Atticus. Quin ut omnis loci virtus periret Blomfieldius recepta Burnei coniectura verba

ἀντίδουπον — ἀπύων

ut parenthesin ab reliquis separavit. Neque in Wellaueri adnotatione quidquam sani est. Hoc dicit chorus, propterea mihi nigro obscuratum velo cor laceratur metu, hei, ne hoc Persico exercitu orbatam civitas audiat magnam urbem Susidis, et Cissiorum arces, hei clamitans turba feminarum, resonent, byssinaeque vestes rumpantur.

121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-96

ὀά:

ὀά

122. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-97

τοῦτ᾽ ἔπος: omittunt Ald. Turn. γυναικοπληθὴς:

γυναικοπληθὺς

Lips. et ante correctionem Vit.

γυναικοπληθὴς ἔσται

ex scholio Rob. Hi nominativi non sunt absoluti, sed inserviunt explicandis verbis

τὸ Κισσίων πόλισμα

123. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-98

δ:

δ'

omittunt Ald. Rob.

124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-99

πέσῃ λακίς:

πέσηι λακίς

, quum prius omissa essent, inter versus adscripta sunt in M.

125. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-100

ἱππηλάτας:

ἱππηλάτης

, ultimae vocali superscripto

, M.

ἱππηλάτας

, superscripto

, Lips. Post hanc vocem

Τε

addit non M. sed Turnebus et qui hunc secuti sunt Vict. Cant. Stanl.

126. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-101

καὶ πεδοστιβὴς λεὼς:

καὶ προδοστηβάς λεως

, ad

superscripto

, Lips.

καὶ πεδοστιβὴς λεως

. γρ.

πεδοτριβὴς, τοῦτ᾽ ἔστι πεζός

Par. B.

127. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-102

ὡς:

ὃς

pro

ὡς

ante correctionem Vit. ἐκλέλοιπεν:

ἐκλέλοιπεν

M. Par. L. Rob. Ceteri

ἐκλέλοιπε

. μελισσᾶν:

μέλισσα

M. Par. L.

μελισσάων

G. Ven. B. et adscripto, ut Faehsius ait,

μελισσών

Par. B.

μελισσῶν

Vit. Lips. Ald. Turn.

μελισσῶν

Cantabr. 1. Rob.

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-103

ὀρχάμῳ:

ἀρχάμονι

adnotatum in Par. B.

129-131. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-104

τὸν ἀμφίζευκτον ἐξαμείψας ἀμφοτέρας ἅλιον πρῶνα κοινὸν αἴας:

ἀμείψας

Vit. Fluctuant interpretes, quem dicat Aeschylus

τὸν ἀμφίζευκτον ἀμφοτέρας ἅλιον πρῶνα κοινὸν αἴας

. Dicit vero iunctum utriusque continentis socium litus. Litoris significatione

πρών

vocabulum usurpatum est v. 870.

νασοί θ' αἳ κατὰ πρῶν ἅλιον περίκλυστοι τῇδε γῇ προςήμεναι.

Pariterque in Agam. v. 291.

Σαρωνικού πορθμοῦ κάτοπτον πρῶν ὑπερβάλλειν πρόσω φλέγουσαν.

Sic enim, quae aliter in singulis horum locorum difficultas foret, sponte evanescit.

Κοινόν

, ex quo vocabulo ortae sunt dubitationes, sic dicitur, ut id ipsum effectum esse iungendis litoribus indicetur.

133. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-105

πίμπλαται:

πίμπλαται

M. Vit. Par. L. N. aliique.

πίμπλανται

G. Lips. Ven. A. edd. ante Brunckium. δακρύμασιν:

δακρύμασιν

M. Par. L. Ceteri

δακρύμασι

134. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-106

ἑκάστα:

ἑκάστα

M. (in quo post ultimam litteram litura est scriptumque prius fuisse videtur

ἑκάσταν

) G. Vit. Par. A. B. aliique.

ἑκάστη

Lips. et edd. ante Brunckium.

136-137. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-107

αἰχμάεντα τοῦρον εὐνατῆρα προπεμψαμένα:

αἰχμήεντα

M. Vit. Lips. Par. L. Rob. Turn.

αἰχμητάεντα

Ox. Ald.

εὐναιάεντα

Ven. B.

αἰχμάεντα

G. Par. A. N.

εὐνατῆρα προπεμψαμένα

Cantabr. 1. et Par. A. in quo

ἀπο

προ

supra adscriptum est. Hoc Brunckius restituit.

εὐνατῆρ προπεμψαμένα

Rob.

εὑνατῆς ἀποπεμψαμένη

εὐνατῆρ᾽ ἀποπεμψαμένη

εὐνατῆρα ἀποπεμψαμένη

Lips.

εὐνατῆρ᾽ ἀποπεμψαμένη

, supra adscripto ad ultimam vocalem

, Vit.

εὐνητῆς ἀποπεμψαμένα

Ven. A.

εὐνατῆς ἀποπεμψαμένα

Ven. B. Par. L. Ald. ceteraeque ante Brunckium editiones.

139. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-108

ἀλλ᾽ ἄγε, Πέρσαι:

ἀλλ᾽ ἄγετε πέρσαι

Vit.

ἀλλ᾽ ἄγετ᾽ ὦ π.

Lips. Rob.

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-109

τόδ᾽ ἐνεζόμενοι στέγος:

τὸ δὲνεζόμενοι στέος

142. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-110

θώμεθα· χρεία:

θώμεθ' α. χρεία

M. προςήκει:

προσήκοι

Cantabr. 2. Colb. 2.

143. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-111

ἄρα:

ἆρα

M. πράσσει:

πράξει

Lips.

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-112

πατρωνύμιον:

πρωνύμιον

πατρώνυμον

Vit. Mosc. Genus, inquiunt, a Perseo ductum, unde nos nomen habemus, ideoque nobis cognatum. Formam vocabuli tuetur Pindaricum

ἐπωνύμιος

. ἁμέτερον:

ἁμέτερον

, superscripto primae litterae

, Lips.

146. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-113

πότερον:

πότερ'

or cum litura inter

M. νικῶν:

νικών

Vit.

147. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-114

δορυκράνου:

δορικράνου

G. Lips. Ven. A. Par. G. Ald. Rob.

δορυκράνου

M. Vit. Turn. Recte, ut videtur.

148. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-115

κεκράτηκεν:

κεκράτηκε

Vit.

149. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-116

NA: Prodit regina splendido ornatu et curru vecta, ut ex v. 610. intelligitur. ἴσον:

ἴσον

M. G. Lips. Turn.

ἶσον

Vit. Ald. Rob.

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-117

φάος:

φῶς

Lips. aliique pauci et Ald. ὁρμᾶται:

ὁρᾶται

Ven. B. et adscripto

ὁρμᾶται

Par. B.

151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-118

βασίλεια δ᾽ ἐμή· προπίτνω, * προπίτνω· *: Libri

β. δ' ἐμὴ, προσπιτνῶ

, nisi quod

προσπιτνῶ (προσπίτνω M.) προσκυνῶ

habent M. Par. L. N. explicatione in textum admissa, quae in Vit. Lips. supra scripta est. Putavi scribendum esse

προπίτνω, προπίτνω

. Sic v. 591.

ἐς γᾶν προπίτνοντες

. Sophocles El. 1380.

αἰτῶ, προπίτνω, λίσσομαι

. Euripides Suppl. 93.

ὁσίως οὔχ, ὑπ᾽ ἀνάγκας δὲ προπίπτουσα, προςαιτοῦσ᾽ ἔμολον.

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-119

προςφθόγγοις:

πρὸς φθόγγοις

προσφθόγκοις

Lips. χρεὼν:

χερῶν

Lips.

154. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-120

Περσίδων: Hunc et sequentem versum affert Maximus Planudas in Bachmanni Anecd. II. p. 99, 27.

δαιμόνων

pro

Περσίδων

Ven. B.

155. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-121

ἡ: omittit Lips. γεραιά:

γηραιά

Lips. Ald. Rob.

156. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-122

εὐνήτειρα:

εὐνήτειρα

M. Vit. Lips.

εὐνέτειρα

Tzetzes.

εὐνάτειρα

, secundae syllabae

superscripto, Par. B.

εὐνάτηρα

Ald.

εὐνάτειρα

G. Rob. Turn. Doricae formae hic nullus usus est. καὶ: omittunt Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 2. Ald. Rob. Sensum huius loci non videntur satis perspexisse qui

εὐνήτειρα

pro nominativo habuerunt, quod haud scio an fecerit etiam Tzetzes Chil. VII. v. 358.

Ἀσσύριοι καὶ Πέρσαι γὰρ τοὺς βασιλεῖς θεοῦσιν, ὡς καὶ Αἰσχύλος δράματι Πέρσαις δεικνύει τοῦτο. Ἄτοσσαν θέλων γὰρ εἰπεῖν σύζυγον βασιλέως, μητέρα βασιλέως τε ὁμοίως, εἶπεν οὕτω, “Θεοῦ Περσῶν εὐνέτειρα, θεοῦ τε μήτηρ ἔφυς.”

Neque enim senes aliud quam salvere reginam iubent: qui, si

εὐνήτειρα

nominativus esset, quasi obiter eam salutantes hoc ut primarium afferrent, tu et coniux Persarum dei et mater es. Quamobrem

εὐνήτειρα

vocativus est, cui quum alter deberet addi vocativus,

θεοῦ δὲ καὶ μῆτερ

, mutatur forma orationis, quia hac tantum conditione mater Persarum dei vocari potest Atossa, si Xerxes eadem qua Darius fortuna utatur.

157. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-123

μεθέστηκε: γρ.

ἐφέστηκε, ἠναντιώθη, ὑπεχώρησε

Par. B. στρατῷ:

στρατῷ

M. Vit. Ven. A. Par. B. (Fachsio teste) Turn.

στρατοῦ

G. Lips. Par. A. C. aliique et Rob.

ἀπὸ τοῦ στρατοῦ

margo Par. B.

158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-124

λιποῦσ᾽:

λιποῦσι κευνῶ

λιποῦσα, δ', ἱκάνω

Lips. χρυσεοστόλμους:

χρυσεοστόλμους

M. Vit. et adnotatum in Par. B.

χρυσεοστόλβους

Ven. A. Ald.

χρυσεοστίλβους

G. Ven. B. Par. C. F. L. Turn. et hoc quoque adnotatum in Par. B. et in margine Lips.

χρυσεοστόλους

Par. B. Rob.

χρυσεοστόλοις

Lips. δόμους:

δόμοις

Lips.

159. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-125

τε: omittit Cantabr. 1. Par. C. κἀμὸν:

κἀμὸν

M. G. Vit. Par. A. B. C. Ven. A. B. Cantabr. 1. Ald. Rob.

καμὸν

Lips. Turn. εὐναστήριον:

εὐνατήριον

M. Vit. Lips. Ven. A. edd. vett.

εὐναστήριον

G. Ven. B. Par. L. N. Id recte restituit Blomfieldius.

160. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-126

καί με:

καί μου

Lips. Ald.

καί μοι

Vit. φροντίς:

φροντὶς

Lips.

161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-127

οὐδαμῶς ἐμαυτῆς:

ἐμαυτῆς οὐδαμῶς

G. Rob. οὖσ᾽:

οὖσα

Lips. ἀδείμαντος:

ἀδείματος

Cantabr. 1. Turn. Quod apud Photium p. 8, 10. legitur

ἀδείματα, ἄφοβα

, melius et plenius scriptum exstat apud Zonaram p. 45.

ἀδείμαντα, ἄφοβα, ἀπὸ τοῦ δειμαίνω τὸ φοβοῦμαι

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-128

μὴ:

καὶ μὴ

Lips. κονίσας:

κονίσσας

M. aliique et Rob.

κονίσας

G. Vit. Par. A. B. C. Ald. Turn. οἶδας:

τ᾽ οἶδας

Lips. ἀντρέψῃ:

ἀντρέψῃ

M. Turn.

ἀτρέψῃ

Ald.

ἀνατρέψῃ

G. Ven. B. aliique et Rob. et ex corr. Vit.

ἀνατρέψει

Mosc. et ante corr. Vit.

163. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-129

ἦρεν:

εἷλεν

pro

ἦρεν

Ald. θεῶν:

θεοῦ

Vit. sed

οῦ

a sec. manu supra positum, quum prima tantum

θε

dedisset.

164-166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-130

ταῦτά μοι διπλῆ μέριμνα φραστός ἐστιν ἐν φρεσίν, μήτε χρημάτων ἀνάνδρων πλῆθος ἐν τιμῇ σέβειν, μήτ' ἀχρημάτοισι λάμπειν φῶς ὅσον σθένος πάρα: Libri omnes

ταῦτά μοι διπλῆ μέριμν᾽ ἄφραστός ἐστιν ἐν φρεσί

, nisi quod

ἄφραστός ἐστιν

habent Vit. Lips. Ald. Rob. eaedemque duae edd.

φρεσίν

. In Vit. ad

ἄφραστος

supra adscriptum

πῶς

. Corruptum esse hunc versum vidit Porsonus in supplemento praefationis ad Hecubam p. XLIII. Sed dum in metro occupatus traiectione verborum caesuram, quae in librorum scriptura intolerabili sane modo neglecta est, restituere conatur, de sensu loci quaerere omisit. Verba si spectas, nihil ea aliud significare possunt quam quod Stanleius expressit, propter hoc duplex est mihi in mente cura ineffabilis, neque pecuniarum sine viris multitudinem honore prosequi, neque pecunia carentibus splendere lumen, quantumcumque adsit robur, in qua interpretatione postrema tantum,

ὅσον σθένος πάρα

, male reddita sunt, neque pecuniae nomen debebat usurpari, nexus vero sententiarum recte indicatus est. Atqui quis non videt, hoc, neque opes sine viro neque virum sine opibus magni faciendum esse, non posse curam ac sollicitudinem, multoque minus ineffabilem curam vocari, sed nihil esse aliud quam sententiam vel consilium, quod cur ineffabile vocetur nulla inveniri ratio potest. Quod si

μέριμνα

hic sententiam significat, ut quum alibi, tum in simili Euripidis loco, Or. 631.

Μενέλαε, ποῖ σὸν πόδ᾽ ἐπὶ συννοίᾳ κυκλεῖς, διπλῆς μερίμνης διπτύχους ἰὼν ὁδούς;

planum esse arbitror non mutato ordine verborum scribendum esse

ταῦτά μοι διπλῆ μέριμνα φραστός ἐστιν ἐν φρεσίν, μήτε χρημάτων ἀνάνδρων πλῆθος ἐν τιμῇ σέβειν, μήτ' ἀχρημάτοισι λάμπειν φῶς ὅσον σθένος πάρα.

Sic nihil in his versibus obscuritatis est et omnia aptissime cohaerent. Metuo, inquit, ne nimiae opes rapido pede proruant felicitatem non sine diis a Dario parlam. Vnde gemina mihi certa est sententia, neque opum sine viris magnitudinem nulli facere, neque carenti opibus affulgere tantum lucis quantum ei roboris est (h. e. non aeque eum felicem esse ut potens est). Etenim ab opibus quidem tuti sumus, sed oculis offusus est metus, quod absente moderatore nihil prosunt divitiae.

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-131

ἀμεμφής: Non dicit opulentiam non deberi contemni, sed esse Persis opes non contemnendas. ἀμφὶ:

ἀμφ'

Lips. ὀφθαλμοῖς:

ἀμφὶ δ᾽ ὀφθαλμοῖς φόβος

proprie intelligendum est, de oculis, sine metaphora. Nam de eo quod carum est

ὀφθαλμός

singulari tantum numero dicitur. Seidlerus in censura editionis Blomfieldianae comparavit Eur. Iph. in Aul. v. 1133.

τί δ᾽ ἔστιν; ὥς μοι πάντες εἰς ἓν ἥκετε, σύγχυσιν ἔχοντες καὶ ταραγμὸν ὀμμάτων.

168. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-132

νομίζω:

νομίζου

Vit. Ven. A. δόμων:

δόμου

Par. L.

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-133

ὡς:

ὡς

omittit Vit.

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-134

γένεσθε:

γένεσθε

M. Par. N.

γίνεσθε

ceteri, sed in Vit. primae syllabae

, ultimae

αι

superscriptum est.

173. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-135

δύναμις:

δυνάμεις

M. ἡγεῖσθαι:

ἡγῆσθαι

Lips.

174. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-136

εὐμενεῖς γὰρ ὄντας ἡμᾶς:

εὐμενεῖς δ᾽ ἡμᾶς καλεῖς

affert Thomas M. p. 162, 7.

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-137

ἀεὶ:

ἀεὶ

M. G. Vit. Lips. Par. A. B. Ald. Rob.

αἰεὶ

Ven. B. Turn. ὀνείρασιν:

ὀνείρασιν

M. Cantabr. 1. Ceteri

ὀνείρασι

176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-138

οὗπερ:

περ

omittit G. στείλας:

στείχας

Lips.

178. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-139

ἐναργὲς:

ἐν ἀργές

ex corr. Vit. Antea

ἐν ἀργ ῆς

, cum litura post

, fuisse videtur.

180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-140

μοι: omittit M. γυναῖκ᾽ εὐείμονε:

γυναῖκες εὐείμονες

Vit.

γυναῖκ᾽ εὐείμονες

Ald. Turn.

γυναῖκ᾽ εὐήμονε

Lips.

182. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-141

ἣ δ᾽ αὖτε:

ἥδ' αὖτε

G. Vit. Lips. Ald. Rob. Δωρικοῖσιν:

περσικοῖσιν

, quamvis etiam in praecedente versu

περσικοῖς

habeat, G.

183. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-142

μεγέθει τε:

μέγεθος

, omisso

τε

, Lips. ἐκπρεπεστάτα:

ἐκπεπρεστάτα

M. aliique et Rob.

εὐπρεπεστάτα

G. aliique et Ald. Turn.

εὐπρεπεσάτα

sic Lips.

εὐπρεπεστάτω

Ven. B. et

a correctore facto Vit.

184. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-143

κάλλει τ':

κάλει τ'

Lips. ἀμώμῳ:

ἀμώμῳ

M. Ald. Rob. Sed

ἀμώμω

G. Vit. Lips. Par. A. B. Turn. κασιγνήτα:

κασιγνήτω

Vit. Par. N.

185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-144

ταὐτοῦ:

τ' αὐτοῦ

M. Ald. Rob.

ταὐτοῦ

G. Lips. Turn.

αὐτοῦ

Mosc. ut Schutzius refert, nisi Vit. nominare voluit, in quo sic est, sed

τ'

in fine praecedentis versus a secunda, ut videtur, manu posito. πάτραν:

πέτραν

Lips.

187. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-145

ὡς ἐγὼ δόκουν ὁρᾶν:

ἐγὼ δόκουν

M. Lips. Turn.

ἐγὼ 'δόκουν

Vit. Ald. Rob.

ἐγὼ ἐδόκουν

G. et supra adscriptum est a sec. manu augmentum in Vit.

188. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-146

τεύχειν ἐν ἀλλήλαισι:

ἐν ἀλλήλαισι

Blomfieldius.

ἐν ἀλλήλῃσι

M. G. aliique et Turn.

ἐν ἀλλήλοισι

Vit. Lips. aliique et

omisso Rob.

ἀλλήλαιν

, omisso

ἐν

, Ald. In infinitivo consentiunt libri, nisi quod ex Par. B. Faehsius affert

τεύχειν ἐν ἀλλήλῃσι. γρ. τεῦχον. ἀπὸ τοῦ κοινοῦ τὸ ἐδοξάτην μοι

. V. ad Soph. Ant. 702. 736. μαθὼν:

λαθών

, supra scripto γρ.

μαθών

, Vit.

189-190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-147

ἅρμασιν δ' υπο ζεύγνυσιν:

ἅρμασιν δ᾽ ὑπο ζεύγνυσιν

ἅρμασι δ᾽ ὑποζεύγυσιν

G. Turn. et commate post

ὑπο

addito Ald. Rob.

ἅρμασι δ᾽ ὑπο ζεύγνυσιν

Vit.

ἅρματι δ᾽ ὑποζεύγνυσιν

Lips. αὐτὰ:

αὐτῷ

G. et ante corr. M.

αὐτῷ

Ald. Rob. ἐπ᾽ αὐχένων:

ὑπαυχένων

ὑπ' αὐχένων

affertur ex Par. L.

192. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-148

ἐν ἡνίαισι δ᾽ εἶχεν:

ἐν ἡνίαισιν εἶχεν

M. Vit. Par. G. L. atque ita scribendum esse coniecit Schaeferus Melet. crit. p. 94. At hoc non est Aeschyleum.

ἐν δ᾽ ἡνίαισιν εἶχεν

Lips. Ceteri

ἐν ἡνίαισι δ᾽ εἶχεν

193. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-149

ἔντη δίφρου:

ἐντῆ δίφρου

M. et

δίφρου

habet etiam Lambethanus Blomfieldii, adscriptumque est in Par. B. In margine M. adnotatum

ἐν τῆ βίαι δίφρου χαλινὰ ῥήσσει

. G. Vit. Lips. Ven. A.

ἐν τῆ, δίφρον

. Editiones ante Brunckium

ἐν τῇ δίφρον

. Praeclaram emendationem,

ἔντη δίφρου

, Scaligero surripuit Stanleius.

194. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-150

διασπαράσσει:

διασπαράσσει

Cantabr. 2. et, ut videtur, Ven. A.

διασπαράττει

M. Ceteri

διασπαράττει

197. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-151

ὅπως:

οὕπως

200. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-152

καλιρρόου:

καλλιρόου

M. Vit.

201. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-153

πηγῆς, σὺν θυηπόλῳ χερὶ:

παγῆς

Lips.

γῆς

, addito a sec. manu

πη

, Vit.

θυηπόλην

ante sec. manus corr. Vit.

χειρὶ

Vit. Lips. Non pignore contenderim genuinam nunc exstare scripturam. Vereor enim ne

δὲ

in apodosi post

ἐπεί

positum librarios ad mutationem faciendam compulerit. Certe melius, nisi fallor, omnia hoc modo procederent,

ἐπεὶ δ᾽ ἀνέστην καὶ χεροῖν καλλιρρόου ψαύσασα πηγῆς σὺν θυηπόλῳ χερὶ βωμὸν προςέστην, ἀποτρόποισι δαίμοσιν θέλουσα θῦσαι πέλανον, ὧν τέλη τάδε· ὁρῶ δὲ φεύγοντ᾽ αἰετὸν πρὸς ἐσχάραν Φοίβου.

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-154

βωμὸν:

βωμὸν

M. G. Lips. Ven. B. Colb. 2. Par. G. L.

βωμῷ

ceteri libri, sed Vit. addita a sec. manu correctione

βωμόν

et supra scripto

ἐς τὸν

. ἀποτρόποισι:

ἀποτρόποις

G. δαίμοσιν:

δαίμοσιν

M. Par. L. Ceteri

δαίμοσι

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-155

φεύγοντ᾽:

φίλου

Ven. B.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-156

φόβῳ δ᾽: omittit Lips.

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-157

μεθύστερον δὲ:

μεθ᾽ ὕστερον

M. edd. vett. κίρκον:

κέρκον

Vit.

207. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-158

κάρα:

τὸ κάρα

Vit.

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-159

ὃ δ᾽:

ὅδ'

Vit. Lips. Ald. Rob. δέμας παρείχε: Inter

δέμας

παρείχε

Ven. A. Ox. Ald. inserunt

τῷ κίρκῳ τύπτεσθαι

209. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-160

δείματ᾽ ἔστ' ἰδεῖν:

δειματἐσἰδεῖν

210-213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-161

ὑμῖν δ᾽ ἀκούειν. εὖ γὰρ ἴστε, παῖς ἐμὸς πράξας μὲν εὖ θαυμαστὸς ἂν γένοιτ' ἀνήρ, κακῶς δὲ πράξας οὐχ ὑπεύθυνος πόλει, σωθεὶς δ᾽ ὁμοίως τῆςδε κοιρανεῖ χθονός.:

ὑμῖν τ'

G. Par. L.

γ'

omittunt Ven. A. Ald. Rob. In vitii suspicionem adducta sunt quae sequuntur. Verum si modo haec verba,

ταῦτ᾽ ἔμοιγε δείματ᾽ ἔστ' ἰδεῖν, ὑμῖν δ᾽ ἀκούειν

, recte intelliguntur, in reliquis non est quod laboremus. Dicit autem Atossa illud hoc sensu, haec mihi, quae vidi, et vobis, qui audistis, metuenda sunt, quorsum spectent. De eo enim sollicita est, quid dicat isto somnio ostentoque portendi. Itaque subiicit nam de regno filii scitis non esse quod metuam, quem, si prospera fortuna admirandum reddere potest, at adversa certe regno non exuet, si quidem ille salvus redibit. His igitur verbis indicat non habere se quomodo visa illa interpretetur, nisi de morte filii, quam apertius nominare reformidat.

211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-162

πράξας:

τάξας

Lips.

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-163

βουλόμεσθα:

βουλόμεθα

G. Vit. Lips. Ald. φοβεῖν:

φυγεῖν

pro

φοβεῖν

Ven. B.

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-164

θαρσύνειν:

θρασύνειν

M. Vit. aliique et Turn. προςτροπαῖς:

προτροπαῖς

Lips. aliique et Ald. ἱκνουμένη:

ἱκανουμένη

Vit.

ἱκνομένη

Lips.

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-165

εἶδες:

εἶδος

Rob.

εἶδος

Lips. Sic etiam Vit. ex correctione. Antea

εἶδες

, ut ceteri. ἀποτροπὴν:

ἀποτροπεῖν

ante corr. M. Ad

ἀποτροπὴν

in Lips. supra adscriptum γρ.

ἀπροτροπήν

, si recte lego compendium. λαβεῖν:

λαβεῖν

G. Ven. A. Par. B. Ald. Turn. In Par. B. supra scriptum γρ.

τελεῖν. καὶ δοῦναί σοι

. Ac

τελεῖν

habent M. Vit. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. A. K. Rob.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-166

τἀγαθ᾽ ἐκτελῆ γενέσθαι:

ταδ' ἀγαθὰ δ᾽ ἐκτελῆ

τὰ δ᾽ ἀγαθὰ, ἐκτελῆ

ex corr. G. Antea

ἐκτελεῖ

fuerat.

τὰ ἀγαθά δ᾽ ἐκτελεῖ

Vit,

τἀγαθὰ δ᾽ ἐκτελῆ

Lips. Ven. A. Cantabr. 2. Ex Par. B.

τὰ δ᾽ ἀγαθά γ᾽ ἐκτελεῖν. γρ. τἀγαθὰ δ᾽ ἐκτελῆ

Faehsius affert.

τὰ γαθά τ' ἐκτελῆ

Ald.

τάδ' ἀγαθ' ἐκτελῆ

Rob.

τὰ δ᾽ ἀγαθ᾽ ἐκτελῆ

Turn. et edd. reliquae omnes. Immo scribendum erat

τἀγαθ᾽ ἐκτεлῆ γενέσθαι

, i. e. quo tibi bona eventum habeant. σοί τε καὶ τέκνοις σέθεν:

καὶ τέκνοισί τε

, omisso

σέθεν

, Vit.

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-167

δεύτερον δὲ:

δεύτερος δὲ χρὴ χοαὶ

Lips.

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-168

χέασθαι:

χέεσθαι

Vit. Lips. Par. N. sed Vit. supra scripto

ασ

. πρευμενῶς:

πρευμενῶς

M. G. Lips. Ven. B. Par. A. B. Rob. et plerique, ut videtur, reliqui codices.

πρευμενῆ

Ven. A. Ox. Lambeth. Turn. et adscriptum in Par. A. B. Idem ex corr. Vit. in quo antea fuerat

πρευμενῶς

: supra

ης

adscriptum.

πρευμενὴν

Ald. Haud scio an

πρευμενής

πρευμενῆ

interpretibus debeatur, dubitantibus utrum

πρευμενῶς

ad Atossam, an ad Darium spectaret. Quare

πρευμενῶς

servandum duxi, quod iungendum est cum verbo

πέμπειν

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-169

εὐφρόνην:

κατ' εὐφροσύνην

Lips. et bis quidem scriptis his verbis.

221. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-170

σοι:

σος

pro

σοι

Lips. τέκνῳ τε, γῆς:

τέκνω τ᾽ ἐγῆς

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-171

τἄμπαλιν:

τούμπαλιν

Vit. aliique nonnulli et Ald. Rob. γαίᾳ:

γαία

M. Par. H. L.

γαίᾳ. γρ. γαῖαν

ex Par. B. Faehsius affert.

γαῖα

Vit.

γαία

G. Lips. Ven. A. B. aliique et Ald. Rob.

γῆ

Par. G.

γαίας

Turn. κάτοχα:

κάτοχος ἀμαυροῦσθαι

Ven. B.

κάτοχ᾽ ἀμαυροῦ

Ald.

κάτοχ᾽ ἀμαυροῦσθαι

ceteri. Correxit Blomfieldius gloss. ad Sept. ad Th. v. 47.

223. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-172

ὢν σοὶ:

ὦν σοι

a pr. manu,

ὤν σοι

a sec. M.

ὧν σοι

, sed mutatum in

ὢν σοι

, Vit.

ὢν σοι

Lips. et cum commate post

σοι

G. Ald. Rob.

ὢν, σοὶ

male Turn. πρευμενῶς:

προσευμένως

Lips. sed in marg. γρ.

πρευμενῶς

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-173

ἀλλὰ μὴν:

ἀλλαμὴν

M. γ᾽: omittunt Vit. Lips.

226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-174

παιδὶ:

παισὶ

Lips. Cantabr. 2. Par. H. K. L. τῶνδ':

τῶν δ'

M. τήνδ':

τὴν δ᾽

M. ἐκύρωσας:

ἐχύρωσε

vel Faehsio teste

ἐκύρωσεν

Par. L.

ἔκυρσας

Rob. φάτιν:

φάτην

Lips. Ald.

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-175

ἐκτελοῖτο:

ἐξιλεοῖτο

Mosc. et erasa priore scriptura Vit. idemque adscriptum in Par. B.

εἶπε δὲ ἡ ἐξιλέωσις εἰς ἀγαθὸν ἀποβαίη

scholiastes. Ceteri

ἐκτελοῖτο

. δὴ τὰ:

δὲ τὰ

M. G. Vit. Lips. Ven. A. Par. G. Ald. Rob.

δὴ

, omisso

τὰ

, Turn.

228. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-176

θήσομεν:

θήσομαι

Ven. B. Rob. θεοῖσι:

θεοῖσιν

M. τοῖς τ᾽:

τοῖς δ᾽

Vit. ἔνερθε γῆς:

ἔνερθεν

G. Vit. Lips. Ald.

γῆς

omittunt Ven. A. Ox. Ald.

229. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-177

ἐς:

ἐς

G. Lips. κεῖνα:

'κεῖνα

Lips.

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-178

φασὶν:

φησὶν

Lips. ἱδρῦσθαι:

ἱδρῦσθαι

Vit. Ceteri pravo accentu

ἱδρύσθαι

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-179

δυσμὰς: Brunckius ex Par. A. dedit

δυσμάς

, idque habet etiam Lambeth. adscriptumque est in Par. B. Idem

δυσμάς

ex corr. Vit. in quo antea fuerat

δυσμαῖς

, quae est ceterorum librorum lectio. Praeferendum iudicavi

δυσμάς

. φθινασμάτων: Vulgatum

φθινασμάτων

contra Pauwii Schutziique coniecturam,

φθινάσμασιν

, satis superque tuentur quae Erfurdtius attulit ad Soph. Ant. v. 422.

Ἡλίου φθίνασμα

vel

φθινάσματα

ex hoc loco memorat Eustathius p. 698, 24. 832, 45.

232. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-180

ἀλλὰ μὴν:

ἀλλαμὴν

M. ἵμειρ᾽:

ἱμείρ'

ἔμειρ'

Lips. θηρᾶσαι:

θηρᾶσαι

Lips. Ceteri male

θηράσαι

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-181

πᾶσα γὰρ:

πᾶσα γὰρ ἂν γένοιτ' ἂν

Lips.

πᾶσα γένοιτ᾽ ἂν

Ald.

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-182

ἔρξας:

ἔρξας

Lips.

ἔρξας δὴ μήδους πλεῖστα κακά

Rob. Μήδους:

μήδεους

Vit.

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-183

τούτοισιν:

τούτοις

Ven. A. Ald. Rob.

τούτοισιν

G. ἐξαρκὴς: γρ.

καὶ ἐξαρκεῖ

ex Par. B. Faehsius affert. δόμοις:

δόμοις

, superscripto

ων

, Lips.

δόμων

G. Par. L. Id exquisitius esse videri potest.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-184

αὐτοῖς ἐστι:

αὐτοῖς ἐστιν αὐτοῖς

Ald.

αὐτοῖς ἐστιν

Rob.

αὐτοῖς ἔστι

G. Vit.

αὐτοῖς ἐστὶ

M. Lips. Turn.

ἐστιν αὐτοῖς

Ven. A. Ox. Ex Par. B. Faehsius affert

ἀργύρου πηγή τις ἐστιν αὐτοῖς θησαυρὸς χθονός. γρ. καὶ αὐτοῖς ἐστι

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-185

πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χερός σφιν ἐμπρέπει;:

διὰ χερὸς ἀν'

διὰ χερὸς αὐτοῖς

G. Vit. Ven. A. Cantabr. 1. 2. Mosc. Ox. Par. A. B. C. K. N. Ald.

διὰ χειρὸς αὐτοῖς

Lips.

διὰ χερός

, omisso

αὐτοῖς

, Rob. Tum

πρέπει

M. G. ceterique, ut videtur, plerique et Ald.

πίπτει

Lips. Par. F. K. Rob.

πέμπει

, sed expuncto postea

, Vit.

διὰ χερός γ' αὐτοῖς πρέπει

Turn.

πότερα γὰρ τοξουλκὸς αὐτοῖς αἰχμὴ διὰ χερὸς πρέπει

Ven. B. Particulae

γε

, quam Turnebus ex coniectura addidit, hic non est locus. Neque probari potest quod Brunckius scripsit,

διὰ χερῶν αὐτοῖς πρέπει

, vel quod Elmsleius ad Med. p. 286. coniecit,

διὰ χεροῖν αὐτοῖς πρέπει

. Scholiastes qui sic interpretatur,

ἆρα, φησί, διὰ τῶν χειρῶν αὐτοῖς πρέπει ἡ βολὴ ἡ τοξική;

non videtur

διὰ χερῶν

vel

διὰ χεροῖν

legisse, sed explicare

διὰ χερός

, quod librorum consensus tuetur, per pluralem. Sed in his scholiastae verbis Vit. non

πρέπει

habet, sed

ἐμπρέπει

, quod in codice Monacensi corruptum est in

ἐπρέπει

. Hoc probabilem huius versus emendationem aperit,

πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χερός σφιν ἐμπρέπει;

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-186

σάγαι:

σαγαί

libri. Pro eo vocabulo

χέρες

Rob. in qua antea

ἔχει

est pro

ἔγχη

240. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-187

ποιμάνωρ:

ποιμάντωρ

G. Lips. Ald. Turn. Hesychius

ποιμάνωρ, ποιμήν, ἢ βασιλεύς

. Eustathii huc respicientis verba allata sunt ad v. 76. στρατοῦ:

στρατῷ

M. Vit. Ven. B. Mosc. Par. N. Rob.

στρατῶ

, superscripto ultimae litterae

ου

, Lips. Ceteri

στρατοῦ

, quod suspiceris etiam habuisse Eustathium, qui

ἀνδρῶν ποιμάνωρ

afferat. Praeferendus esse videtur genitivus, quae exquisitior constructio est, ut interdum in verbo

ἐπιστατεῖν

241. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-188

οὔτινος:

οὔτινος

G. δοῦλοι:

δοῦλος

Lips.

242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-189

μένοιεν:

μενοῖ

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-190

ὥστε Δαρείου:

ὥστε δαρείου τε πολύν τε

Lips.

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-191

δεινά τοι:

δεινά τι

G. Cantabr. 2. τεκοῦσι:

τεκοῦσιν

245. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-192

δοκεῖν:

δοκεῖ

Vit. Ven. A. Cantabr. 1. Ox. Mosc. Par. N.

δοκεῖν

Lips. cum ceteris, sed lineola tramissa deleri iubetur. τάχ᾽ εἴσει:

εἴση πάντα

, omisso

τάχ'

, Rob.

πάντ᾽ εἴσῃ τάχα

G. Lips. et aliquot alii.

εἴσῃ

omnes libri. ναμερτῆ λόγον:

νημερτεῖ λόγῳ

adscriptum in Par. B. Sic volebat scribere librarius in Vit. in quo est

νημερτὴ λόγῳ

, cum interpretatione

ἀληθεῖ

. Ceteri

νημερτῆ λόγον

, nisi quod in M. prius scriptum fuisse videtur

νημαρτῆ

. Doricam formam

ναμερτῆ

restituit Porsonus. V. ad Soph. Trach. v. 173.

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-193

δράμημα:

δράμημα

M. G. Lips. et reliqui, ut videtur, plerique atque edd. vett.

δρόμημα

Vit. Lambeth. Mosc. Par. N. et

superscripto Cantabr. 2. V. Lob. ad Phryn. p. 618.

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-194

κλύειν:

κλύειν

omittit Rob. Pro eo habet

ἀκούειν

Par. N.

κλύεις

Ven. B.

248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-195

γῆς ἁπάσης: γρ.

καὶ γῆς ἁπάσης

vulgato superscriptum in Lips. Ἀσιάδος:

ἀσιάτιδος

Ven. A. Ald.

Ἀσίδος

Blomfieldius. πολίσματα:

πτολίσματα

Ven. B.

249. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-196

αἷα:

ἄνα

pro

αἷα

Lips.

γαῖα

Rob. Imitatur hunc versum Euripides Or. v. 1083.

καὶ δῶμα πατρὸς καὶ μέγας πλούτου λιμήν.

Ceterum animadvertat lector artem poetae, qui partim ut magnitudinem cladis apte demonstraret, partim ut a Persa haec dici spectatoribus indicaret, nuntium fecit non, ut solent fere nuntii, referre tantum quae gesta essent, sed cum magno motu et vociferatione accurrentem, priusquam rem enarret, deplorare sortem Persarum.

251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-197

τὸ Περσῶν δ᾽:

τὸ δὲ περσῶν

Ven. A. Ald. Rob.

τὸ περσικὸν δ'

Vit. Lips. Colb. 2. sed in Vit. a sec. manu

περσικὸν

mutatum in

περσῶν

, et in Lips. supra scriptum γρ.

Τὸ περσῶν

. Ex Par. B. Faehsius affert

τὸ Περσῶν. γρ. καὶ Πέρσαις

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-198

ὤμοι:

ὤμοι

libri, etiam G. Solus Cantabr. 2.

ἰώ μοί μοί

. ἀγγέλλειν:

ἀγγέλειν

Vit. Lips. Post hunc versum G. Lips. Par. N. hunc inserunt,

στέργει γὰρ οὐδεὶς ἄγγελον κακῶν ἐπῶν

(

κακακῶν ἐπῶν

Lips.), qui versus est 277. Antigonae Sophocleae. Adscriptus est hic versus, sic quidem ut prius

εἰπών

fuerit, in margine M. Post sequentem versum eadem Sophoclis verba habet Rob.

253. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-199

ἀνάγκη:

ἀνάγκα

Ald. Rob. Eaedem et Ven. A.

ἀναπτύσαι

. πάθος: Post

πάθος

Ald. addit

πέρσας

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-200

Πέρσαι:

πέρσαι

M. G. Vit. Ven. A. B. edd. ante Brunckium. Merito hoc revocavit Porsonus. Neque enim iam nuntius haec secum ipse loquitur, sed Persas compellat. Atque egregie, ut in tanto malo, non reginam ab eo salutari, sed, quo est animi motu, simul omnes qui adsunt comprehendi facit poeta. Brunckius ex Par. B. receperat

Πέρσαις

, quod habet etiam Lips. Atque in Vit. quoque a sec. manu

supra scriptum est. Neque quod Aldina, quae hic

πέρσαι

exhibet, in fine praecedentis versus habet,

πέρσας

, aliud est quam vitiose scripta varia lectio

πέρσαις

255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-201

ἄνι᾽ ἄνια νεόκοτα καὶ δάϊ, αἰαῖ:

ἄνι᾽ ἄνια κακὰ

M. Lips.

ἄνι᾽ ἄνια καὶ

Vit.

ἄνια, ἄνια κακὰ

G. Turn.

ἄνια, ἄνια, κακὰ λυπηρὰ, λυπηρὰ

Ven. A. Ox. Ald. Rob. Ante

νεόκοτα

litura aliquot litterarum in M.

νεότοκα

Rob. γρ.

νεοτόκα

superscriptum vulgato

νεόκοτα

in Lips.

καὶ δάϊ αἱ αἱ

καὶ δάϊ' αἳ αἳ

Vit. Lips.

δάϊ αἳ αἴ

, omisso

καὶ

, G.

καὶ δάϊα. αἳ αἳ

edd. vett. Patet

λυπηρά, λυπηρά

explicationis caussa adscriptum esse. Sed

κακὰ

non minus interpretis est. Scribendum

ἄνι᾽ ἄνια νεόκοτα καὶ δάϊ, αἰαῖ.

Constat versus ex dochmio et dochmio hypercatalecto.

256. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-202

διαίνεσθε:

διαίνεσθαι

G. Ald.

σαίνεσθαι

, superscripto ultimis litteris

θε

, Mosc.

διαίνεσθαι δάκουσι

, inserta vitiose scripta interpretatione

δάκρυσι

, Rob.

257. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-203

ὡς πάντα γ' ἔστ' ἐκεῖνα:

ὡς πάντα γ' ἔσται κεῖνα

Vit. Mosc. In Vit. recentior manus

ἀκεῖνα

fecit.

ὡς πάντα γ᾽ ἔσ᾽ ἐκεῖνα

Lips.

ὡς πάντ᾽ ἔστ' ἐκεῖνα

Ald. Rob. In

ὡς

particula errat scholiastes: significat ea hic nam.

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-204

καὐτὸς δ᾽: Hunc versum omittit Lips.

αὐτὸς δ'

Porsonus,

καὐτός δ'

cum Cantabr. 2. Blomfieldius, ne scilicet

καί

δέ

in uno enuntiato coniungerentur.

δ'

secunda manus addidit in Vit.

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-205

μακροβίοτος ὅδε τις:

μακροβίωτος

Lips.

ὁ δέ γέ τις αἰὼν

ὧδε γέ τις αἰὼν

Ald.

αἰὼν ὅδε γε τις

Cantabr. 2.

ὅδε γέ τις αἰὼν

ceteri. ἐφάνθη:

ἐφάνη

G. Vit. Cantabr. 2. Par. A. N. aliique nonnulli.

ἐφαάνθη

Ven. A. Cantabr. 1. Par. B. C. Ox. Ald. Turn. idque supra scriptum in G.

ἐφάνθη

recte M. Lips. Rob. Metrum unam syllabam deleri postulat, quod quum fieri possit scribendo

μακρόβιος

, tamen

γε

potius delendum est, quod hic rectius omittitur.

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-206

γεραιοῖς:

γηραιοῖς

Ven. A. Ald. Rob.

γεραιοῖς δ᾽

Lips.

261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-207

παρών τε:

παρών τε

M. G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. Par. N.

παρών γε

edd.

262. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-208

Πέρσαι:

πέρσαις

, Rob. Ceteri

πέρσαι

, in iisque Lips. in quo supra scriptum γρ.

πέρσαις

. φράσαιμ᾽ ἂν οἷ᾽:

φράζαιμ᾽ ἂν οἷα

263. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-209

ὀτοτοτοῖ:

ὦ το τοῖ τοῖ

ὀττοτοτοῖ

ὀττοτοὶ

Vit.

ὀττοτοῖ

Lips.

ὀττοτοτοίτοι

Ven. A.

ὀτοτοτοὶ τοὶ

Ald.

ὁτοτοιτοῖ τοὶ

Rob.

Ὀττοττοὶ

Turn.

ὀττοττοτοι

Ven. B. Vict. ceteraeque edd. ante Porsonum, qui

ὀτοτοτοῖ

restituit. μάταν:

μάτην

Vit.

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-210

τὰ πολέα:

τὰ πολλὰ

libri. Scripsi

τὰ πολέα

. Eodem modo Lachmannus. V. ad v. 270.

265. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-211

γᾶς:

γᾶς

, superscripto

, Lips.

γῆς

Ald. ἀπ' Ἀσίδος:

ἀπ' ἀσιάδος

G. Lips. aliique nonnulli et Rob.

ἐπ' ἀσιάδος

Vit. ἦλθ᾽:

ἦλθεν

Vit. Lips.

266. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-212

δίαν:

δίαν

Vit. edd.

δίαν

M. G.

δία

Lips.

δαΐαν

codex Lambethanus, unde

δάϊαν

Blomfieldius. Ἑλλάδα:

Ἕλλάδα

Lips.

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-213

πλήθουσι:

πλήθοισι

Vit.

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-214

πρόςχωρος:

πρόχωρος

Lips. Ven. A. Mosc. Ox. Ald. quo spectat interpretatio

εὐρύχωρος

in Vit.

269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-215

ὀτοτοτοῖ: hic recte M.

ὀττοτοῖ

G. Lips.

ὀττοτοὶ

Vit.

ὀττοτοτοὶ

Ven. A. Ald.

ὀττοτοιτοι

Rob.

ὀττοττοὶ

Turn.

ὀττοττοτοῖ

Ven. B. Vict. ceteraeque ante Porsonum editiones.

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-216

ἁλίδονα: Libri omnes

ἁλίδονα σώματα

, nisi quod Par. G. habet

ἁλίδονα σώματον

, in Par. B. autem, etiam Bekkero teste,

ἁλιδνὰ

adscriptum est. Hoc si verum putatur, servandum in strophico versu

τὰ πολλά

. V. Epit. doctr. metr. §. 253. et 271. ed. alt.

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-217

κατθανόντα:

καταθανόντα

Vit.

272. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-218

πλαγκτοῖς:

πλακτοῖς

Vit. Lips. Lambeth. et Lips. quidem cum hac adnotatione, γρ.

πολυπλάκτοις, ἢ ἐν αἷς ταῦτα πλανῶνται

. διπλάκεσσιν:

διπλάκεσιν

G. Vit. Lips. Ven. B. Ald. Rob.

διπλάκεσσιν

edd. inde a Turn. et sic M. In explicando hoc vocabulo laborant scholiastae. Quorum qui hanc explicationem adscripsit,

ὡς ἂν εἴποι τις διαύλοις· τὰ γὰρ κύματα ἐκχεῖται καὶ ὑπονοστεῖ

, in mente habuit hoc Euripidis Hec. v. 29.

πολλοῖς διαύλοις κυμάτων φορουμένας.

Stanleius auctor fuit, ut de tabulis navium haec vox acciperetur. Sed haec quoque interpretatio fundamento caret. Solus Sanravius de vestibus mersorum in mari fluctuantibus cogitavit, vertit enim in errabundis diploidibus.

Δίπλαξ

quum proprie adiectivum esset, tamen etiam pro substantivo usurpari solitum est, sic quidem ut pallium significaret. Pallium autem quum grammatici duobus modis

δίπλακα

dici tradant, vel quod ex duplicato filo contextum sit, quod etiam

δίμιτον

vocetur, vel quod ob latitudinem in gestando duplicetur, haec posterior explicatio et ipsa per se probabilior videtur et valde confirmatur similium nominum comparatione. Hesychius

δίπλακα, διπλῆν, μεγάλην διπλοΐδα, ὥςτε διπλῇ χρῆσθαι

. Idem

διπλοΐδα, διπλουμένην χλανίδα ἐν τῷ φορεῖσθαι

. Idem

διπλῆν, διπλασίονα, καὶ μεγάλην

, quod pertinet ad Il. X. 134. ubi poeta

χλαῖναν

commemorat

διπλῆν, ἐκταδίην

. Idem Hesychius

δίβολον φάρος, διπλοῦν

, et

διβόλους χλαίνας, οἳ μὲν διμίτους, οἳ δὲ διπλᾶς

. In primis ea quam praetulimus explicatio eo confirmatur quod notam illam Cynicorum duplicem vestem Antipater Sidonius epigr. 61.

ἔσθος διπλάδιον

, epigr. autem 82.

δίπλακα

vocat. Plura in hanc rem collegerunt Salmasius ad Tertull. de pallio p. 396. seqq. Iungermannus ad Poll. VII. 47. Iacobsius Anthol. vol. II. p. I. p. 57. seqq. Videtur igitur Aeschylus

πλαγκτοὺς δίπλακας

amplas Persarum vestes dicere, quae in mari nantibus mortuis late expansae huc illuc ferebantur. Ita Rufinus epigr. 38. comas fuitantes dicit

τρίχας τὰς ἐπὶ τοῖς σοβαροῖς αὐχέσι πλαζομένας

273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-219

ἀπώλλυτο:

δ᾽ ἀπόλλυτο

, ad

supra adscripto

οι

, Vit.

δὲ ἀπώλλετο

Lips.

ἀπώλετο

adscriptum in Par. B.

274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-220

στρατός:

λεὼς

G. Par. K. In G.

στρατός

tamquam explicatio supra scriptum. Lips. vulgatum

στρατὸς

habet, sed supra adscriptum γρ.

λεώς

. ναΐοισιν:

ναΐοισι

M. Vit. Lips. Ven. B. Par. B. edd. vett. Sed in Lips. penultimae syllabae

superscriptum.

ναΐοισι

Ven. A.

ναΐοισιν

G. Par. A. N. et adscriptum in Par. B. ut ex Brunckii adnotatione colligas..

ναΐοισι

Cantabr. 1. ἐμβολαῖς:

ἐν βολαῖς

275-278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-221

ΐϋζ' ἀποτμον δαΐοις δυςαιανῆ βοάν, ὡς πάντα παγκάκως θεοὶ ἔθεσαν, αἰαῖ, στρατοῦ φθαρέντος.: Libri

ἴϋζ᾽ ἄποτμον βοὰν δυσαιανῆ πέρσαις δαίοις, ὡς πάντα παγκάκως ἔθεσαν, αἱ αἱ στρατοῦ φθαρέντος

, nisi quod in paucis variant.

ἴϋζε

M. Lips. Par. C. N. Ald. Turn.

ἴϋζε

Vit. Tum

βοάν

, superscripto

, Lips. Deinde Faehsius ex Par. B. affert γρ.

καὶ δυσεανῆ ἤγουν πολυποίκιλον

. Tum

πέρσαισῶν

, duabus scripturis,

πέρσαις

περσῶν

coniunctis, Par. N. Deinde

ὡς πάντα παγκάκως

M. Vit. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. F. H. I. N. Ald. Rob. Sic etiam, ut Bekkerus adnotavit, Par. B. ex quo Faehsius p. 182.

ὡς παγκάκως πάντα

affert, quod est in edd. Turn. et Vict.

ὡς πάντα κάκως

ὡς πάνπαγκάκως

Lips. Deinde

ἔθεαν

Ald. Denique

αἳ αἳ

G. Vit. Lips. edd. vett. Hae lectiones omnes quum nihil contineant quo metra, quae in antistropha valde diversa sunt, exaequentur, apertum est maiorem corruptelam aut hic aut in antistropha latere. Accedit quod dubitari non potest, quin, ut particula

ὡς

utrobique eundem in numeris locum obtinet, ita idem observatum fuerit in nomine

δαίοις

. Id igitur aut in stropha aut in antistropha ex sede sua dimovendum est. In antistropha id non videtur probabili ratione fieri posse. In stropha igitur vitium quaerendum est. Ac diu est quum

Πέρσαις

eiiciendum esse suspicatus sum, in qua coniectura confirmavit me illud quod in Par. N. scriptum est

πέρσαισῶν

, quod indicio esse videtur dubitasse interpretes utrum

δαίοις

de hostibus Persarum, an de ipsis Persis, clade bellica afflictis, intelligendum esset. Vicit tamen posterior explicatio, quae sane probanda est, ita ut, quum in margine adscriptum ab interprete esset

Πέρσαις δαίοις

, id pro emendata lectione habitum alieno loco in ipsa poetae verba illatum sit. Itaque

Πέρσαις

delevi. Praeterea verba

βοὰν δυσαιανῆ

inverso ordine collocanda esse antistropha docuit. Deinde sequenti versui aliquid ad integritatem deest. Atque hic quoque duae proditae sunt ab interpretibus explicationes verbi

ἔθεσαν

, quum in G.

οἱ Πέρσαι

, in Vit.

οἱ θεοὶ

adscriptum sit. Si de diis haec intelligenda sunt, nominari deos oportuit. Ac restituitur metrum, si ante

ἔθεσαν

hoc ipsum nomen

θεοὶ

inseritur praetereaque

πάντα

mutatur. Scripsi igitur

ἴϋζ᾽ ἀποτμον δαίοις δυςαιανῆ βοάν, ὡς πάντα παγκάκως θεοὶ ἔθεσαν, αἰαῖ, στρατοῦ φθαρέντος.

279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-222

ἔχθος:

ἔχθος

adscriptum in Par. B.

280. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-223

Ἀθηνῶν: Post

Ἀθηνῶν

comma habent Ald. Rob. Turn. Omittunt interpunctionem Vict. et reliquae editiones, male, si quid video. Inficetum enim videtur nuntium de eo loqui, quam ipse ingemiscat. Gravis autem est sententia, si dicit nam ingemisco, quum recordor, quo indicat vel recordationem mali tantam vim habere ut a gemitibus temperare sibi nequeat, ex quo colligi posse quantum praesentibus videri istud malum debuerit.

281. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-224

στυγναί γ': Brunckius dedit

στυγναί γ' Ἀθῆναι

. Et habet M.

στυγναί γ' ἀθῆναι

. Ex Par. B.

δ'

, superscripto

γ'

, ex Par. C.

γ'

, superscripto

γ'

, ex Ven. A. et Ox.

θ'

adnotatum est.

στυγναὶ δ' ἀθῆναι

G. Ald. Rob.

στυγναὶ δ᾽ ἀθῆναι

Vit. Lips.

στυγναὶ δ᾽ Ἀθῆναι

Turn.

στυγναὶ ἀθῆναι

Ven. B. Et

ἀθῆναι

quidem habent etiam Par. B. F. I. N. Acquiescendum erat in plerorumque librorum lectione. Nam

δέ

particula continuat orationem iis quae chorus postrema dixerat ut v. 297. 475. Ceterum Lips. Ald. Rob. interpungunt post

Ἀθῆναι

, nomine

δαίοις

ad sequentia relato. Recte inde a Turn. post

δαίοις

interpunctum est.

282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-225

μεμνῆσθαί τοι:

μεμνῆσθαί τε

Vit. Lips. Ven. A. Mosc. Par. N. πάρα:

παρεὶς

pro

πάρα

Ven. A. quod natum ex interpretatione

πάρεισι

283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-226

Περσίδων:

τῶν περσίδων

Vit. Lips. Mosc.

284. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-227

ἠδ᾽ ἀνάνδρους: omittit Lips. Boeckhius in praefatione lectionum aestivarum a. 1827. p. 12. scribendum esse coniecit

εὔνιδας ἔκτισσαν ἠδ᾽ ἀνάνδρους

285. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-228

NA: Praeclare Atossa regiam maiestatem et huc usque silentio conservavit et nunc gravitate orationis tuetur.

286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-229

κακοῖς:

κακοῖσιν

Lips. ὑπερβάλλει:

ὑπερβάλλοι

Vit.

288. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-230

βροτοῖς:

βροτοὺς

Lips. Rob. sed in Lips.

οις

supra scriptum.

βροτοῖς

M. G. aliique et Ald. Turn. Idem ex corr. Vit. quum antea

βροτοὺς

scriptum fuisset. Propter exquisitiorem structuram praeferendum videtur

βροτοῖς

. Nam ne quis putet traiectionem verborum indicio esse potius

βροτοὺς

scriptum fuisse a poeta, hoc argumentum nihil probare moneo. Etenim

βροτοῖς

ideo ante

φέρειν

collocatum est, quia non

φέρειν

, sed

βροτοῖς

primariam notionem esse poeta voluit, quod idem est ac

νοῖς οὖσι βροτοῖς

, quoniam mortales sumus.

290. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-231

κεἰ:

καὶ εἰ

, superscripto ad

καὶ

a sec. manu

, M.

εἰ

Rob. στένεις:

στένοις

Par. N. Ald. Rob.

292. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-232

ἀρχελείων:

ἀρχελείων

, sic, supra scripta glossa

λαῶν ἀρχόντων

, M.

ἀρχελείων

G. Vit. Lips. et ceteri, ut videtur, omnes praeter ed. Rob. in qua

ἀρχελάων

est.

Ἀρχέλειος

pariter ac Minervae nomen

ἀγελεία

a voce

λεία

deductum est, quod etsi praedam ex armentorum gregibus constantem plerumque significat, tamen etiam simpliciter de gregibus dicitur, ut apud Sophoclem Ai. v. 26. Hesychius

λείη, ἡ τῶν θρεμμάτων ἀγέλη

. Eodem pertinent apud eundem

λήϊτα, κτήνη

, οι

ληΐη, προνομία, οἰκονομία, βοσκήματα

. Intelligendi sunt igitur ductores gregum, quemadmodum Apollonius in lexico Homerico scribit,

ἀγελείην, λείας ἄγουσαν, οἷον λάφυρα. ἔνιοι δέ, ἄγουσαν τοὺς ἐπὶ πόλεμον ὄχλους

, recte ille de hoc quidem nomine addens

βέλτιον δὲ τὸ πρότερον

. ἐπὶ σκηπτουχίᾳ:

ἐπὶ σκηπτουχίᾳ ταχθεὶς

aut praefectum eunuchorum aut aliquem ex illis corporis custodibus significat. Hoc posterius probabilius videtur, quod omnes isti eunuchi

σκηπτοῦχοι

appellabantur: v. Xenoph. Cyrop. VII. 3, 16. VIII. 1, 38. 3, 15.

293. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-233

ἄνανδρον:

ἄναρχον

sola ed. Rob. Ceteri libri, quod sciam, omnes recte

ἄνανδρον

. Dictum hoc est de eo quod deserta a morientibus acie consequitur. Similiter Sophocles Oed. R. v. 58.

ἔρημος ἀνδρῶν μὴ ξυνοικούντων ἔσω.

ἠρήμου:

ἠρήμα

Lips. Idem et Mosc.

θανεῖν

, uterque supra scripto

ών

294. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-234

βλέπει φάος: Scholiastes Aristophanis ad Ran. v. 1060. hunc versum afferens habet

βλέπει φάος

, quam scripturam lectioni librorum Aeschyli omnium

φάος βλέπει

praeferendam iudicavi, quod hic aperte melior est ordo verborum, vocabulo

βλέπει

, in quo primaria vis est, primarium locum obtinente. Et quum saepissime

φάος

ultimum in versu locum occupet, tum in formula

βλέπειν φάος

id fieri videmus. Supra v. 258.

καὐτὸς δ᾽ ἀέλπτως νόστιμον βλέπω φάος.

Scriptor Rhesi v. 971.

ἀνθρωποδαίμων κείσεται βλέπων φάος.

Ceterum magna est ars poetae in iis quae nuntius dicit: qui consternatus adhuc clade primo id quod summum erat, regem salvum esse, paucis verbis profligat; deinde, ut solent qui in re nova magnaque initium narrandi invenire nequeunt, plurima raptim et confuse comprehendit; tum denique, tranquillior factus, rem omnem ordine exponit.

295. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-235

δώμασιν:

δόμοισι

G. aliique nonnulli.

δώμοισι

, mutato

, Vit.

δώμασι

Lips. Ald. Rob. Turn. In Lips. γρ.

δόμοισι

supra scriptum.

δώμασιν

296. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-236

ἦμαρ:

ἦμαρ

M. Rob. μελαγχίμου:

μελαγχείμου

Ven. A. Ald. Rob.

297. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-237

ἵππου: Post

ἵππου

unius litterae litura in M.

298. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-238

στύφλους: Libri

στύφλους

. Brunckius

στυφλούς

. V. ad v. 80. παρ᾽ ἀκτὰς:

παρ' ἀκταῖς

Lips.

παρακταῖς

Mosc. Σιληνιῶν:

σιληνιῶν

σιληνίων

Mosc. Ceteri

σιληνιῶν

. Scholiastes

Σιληνίαι αἰγιαλὸς Σαλαμῖνος τῆς λεγομένης Τροπαίου ἄκρας, ὡς Τιμόξενος ἐν τῷ περὶ λιμένων φησί

. Sic M. Hesychius

Σιληνίαι, τῆς Σαλαμῖνος, πλησίον τοῦ λεγομένου Τροπαίου

299. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-239

χιλίαρχος: 1η

χιλίαρχος

lituram post

χι

habet M.

χιλιάρχης

ex corr. G. antea

χιλίαρχος

. Δαδάκης:

δαρδάκης

Lambeth. Par. K. πληγῇ:

πληγείς

Par. N. et Vit. sed Vit. supra scripto

300. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-240

ἀφήλατο:

ἀφήλλατο

Vit. Lips. paucique alii et Ald.

301. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-241

Τενάγων:

τανάγων

Ven. A. Ox. Ald.

τενέγων

Rob. ἀριστεύς:

ἀριστεὺς

Blomfieldius. Libri

ἄριστος

. Βακτρίων:

βακτηρίων

Lips. ιθαγενής:

ἰθαιγενὴς

M. Ven. B. Rob. Ceteri

ἰθαγενής

302. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-242

θαλασσόπληκτον:

θαλασσόπληκτον

, supra adscripto ad penultimam syllabam

αγ

, Ven. B.

θαλασσόπλακτον

Ven. A. et aliquot alii.

θαλασσόπλακτον

Par. C. H. νῆσον:

νῆσος

Par. G.

πόλει

G. Adolphus Emperius in Actis soc. Graecae I. p. 363. scribendum coniecit

σποδεῖ

. Non probo.

303. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-243

κἀργήστης:

καργήστης

καργήστρης

καργίστης

Vit.

κάργιστης

Lips.

304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-244

οἵδ᾽:

οἵ

οἵδ'

Lips. πελειοθρέμμονα: Ad finem versus γρ.

σαλαμῖνα

supra scriptum in Lips. Intelligit Salaminem scholiastes. Hesychius

πελειοθρέμμονα νῆσον

in lexico suo posuit, cui addita est aliena ab his verbis adnotatio

Ἀριστοτέλης φησὶ διαφέρειν περιστερὰς καὶ πελειάς

. Sed referendum huc est quod modo corrupte apud eum scriptum est

πελεστόθρην νῆσον, τὴν Σαλαμῖνα

. Salaminem anates potius quam columbas aluisse Butlerus ex Eustathio p. 284, 44. colligit. Stanleius quod columbas summa cura ibi nutritas existimavit, quum ex Homero discatur eam insulam Veneri sacram fuisse, negligenter inspexerat hymnum minorem Veneris (X), in quo Cypriam Salaminem respici apertum est,

χαῖρε θεὰ Σαλαμῖνος ἐὐκτιμένης μεδέουσα καὶ πάσης Κύπρου.

Equidem apud Aeschylum, praesertim praegressa modo mentione Salaminis, unam ex adiacentibus parvis insulis intelligendam puto.

305. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-245

κύρισσον:

κύρισσον

cum coronide Brunckius. V. praef. ad Eur. Bacchas p. XIII.

306. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-246

γειτονῶν:

γειτόνων

Ald. Rob. et ante correctionem M. Vit.

γείτονες

, sed adscripto γρ.

ων

, Cantabr. 1. Αἰγυπτίου:

αἰγυπτίαι

, ad ultimam litteram supra adscripto

ου

, Lips. Mosc.

αἰγυπτίου

Par. N. et adscriptum in Par. B.

307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-247

Ἀδεύης:

ἀδεύης

ut ceteri Lips. sed supra scriptum γρ.

ἀδάης

. Eo pertinere videtur quod in G. supra scriptum est,

πλήρης

, quamquam hic quoque codex

ἀδεύης

habet. Φερεσσεύης:

φερεσσεύης

Cantabr. 1. Lambeth. Par. A. B. C. N.

φερεσέυης

Cantabr. 2.

φερεσεύης ὁ

Ven. B.

φεσεσσεύης

φαρεσσεύης

Par. K.

φερεσέβης

Ald.

Φερεσσέβης

Turn.

φρεσεύης

M. Mosc.

φρεσσεύης

Vit.

φρεσέβης

, mediae syllabae in

vel contra mutato, Lips. γρ.

φερεσκεύης

supra adscriptum in Lips.

φρεδεύης

Rob.

308. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-248

Φαρνοῦχος, οἵδε ναὸς ἐκ μιᾶς πέσον:

καὶ φαρνοῦχος

Ven. A. Ox. Par. G. Ald.

καὶ φανοῦρχος

Rob.

οἵ τε

M. Vit. Lips. Par. C. N. aliique et Rob. Ex Par. B.

οἵγε

, supra scripto ad prius vocabulum γρ.

οἵτε

, notavit Bekkerus.

οἵ γ' ἡ

Cantabr. 1. Par. H.

οἵδε

G. Ald. Tum

ναὸς ἐκ μιᾶς πέσον

libri, nisi quod

νηὸς

habet Par. H. et Turn.

ναὸς

supra scripto

Vit. Cantabr. 1.

νεὼς

Ald. Rob.

πέσαν

G. Par. C.

πεσὼν

ante corr. M. Vauvillersius ad Soph. Phil. 374. vol. II. p. 47. scribendum coniecit

οἵδε ναὸς ἔπεσον ἐκ μιᾶς

, idque Porsono aliisque placuit. Sed hoc ingrato verborum ordine corrumpuntur numeri. Scribendum putavi

οἵδε ναὸς ἓν μιᾶς πέσος,

hi unius navis iactura fuerunt.

309. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-249

Μάταλλος:

μάταλλος

M. Vit.

μάταλος

Lips. Mosc.

μάτταλος

Ald.

μέταλλος

Ven. B. Par. C. L. Rob. Turn.

311. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-250

πυρσὴν:

πυρσὴν

Porsonus.

πυρσὰν

M. et plerique, ut videtur, codices et Turn.

πυρσὰν

G. Vit. Lips. Cantabr. 1. Mosc. Par. C. Ald. Rob. δάσκιον:

δάσκειον

M. G. Lips. Mosc.

312. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-251

ἔτεγγ':

ἔταγ'

Lips. πορφυρᾷ:

πορφυρέᾳ

M. Ceteri

πορφυρέᾳ

. Porsonus

πορφυρᾷ

. Sed videntur tragici a forma

πορφυροῦς

, ut vulgaris sermonis propria, abstinuisse, ideoque contractionem praetulisse eam in qua leviter audiretur

, ita ut non efficeret syllabam. Non obstant versus ex Stheneboea Euripidis ab Athenaeo p. 421. F. allati, ubi

βιὸς δὲ πορφυροῦς θαλάσσιος

valde torsit criticos. Scribendum est enim

βίος δὲ πορφυρεὺς θαλάσσιος

. Loquitur, ut reliqua ostendunt, piscator, quem quo minus dubites unum ex illis intelligendum esse, qui

πορφυρεῖς

, captores purpurarum, vocabantur, facit alius Euripidis locus in Iph. Taur. v. 262.

ἦν τις διαρρὼξ κυμάτων πολλῷ σάλῳ κοιλωτὸς ἀγμός, πορφυρευτικαὶ στέγαι.

313. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-252

Μάγος:

μάγος

M. G. Vit. Lips. Ven. A. Rob. Accentum correxit Turn.

μάγος

Ald. Magos gentem esse circa Mediam Stanleius docuit ex Herodoto I. 101. et Stephano Byzantio in v.

Μαρία

. Addi poterat Plinius H. N. VI. 26 (29). Ἄραβος:

ἄραβος

M. Vit. Lips. Ven. B. Turn.

ἄραβος

Ven. A. Ox. Ald. Rob.

ἄραβος

G. Par. B. Ἀρτάμης:

ἀρτάμης

Lips. Ald. Turn. sed in Lips. γρ.

ἀρσάβης

supra adscriptum.

ἀρσάκης

Rob.

ἀρτάβης

M. G. Vit. Par. K. L. sed in Vit.

a sec. manu in litura scriptum, in M. puncto notatum.

ἀρσάκης

Cantabr. 1.

314. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-253

NA: Hunc versum post sequentem collocant Vit. Lips. sed in Vit. error additis numeris correctus.

σκληρᾶς:

σκαληρᾶς

, sed supra γρ.

σκληρᾶς

, Vit.

μέτοικος:

ἔποικος

G. Lips. aliique nonnulli.

κατέφθιτο:

κατέφθιτο

, supra scripto

, Lips.

315. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-254

Ἄμηστρις:

Ἄμηστρις

Brunckius.

ἄμηστρις

M. Par. A. B. edd. ante Brunckium.

ἀμίστρις

Vit. Lips.

ἀμίστρης

G. Ven. A. Par. L. V. ad v. 22. Ἀμφιστρεύς:

ἀμιστρεύς

Lips.

ἀμφιτρεύς

Par. C.

316. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-255

Σάρδεσιν:

σάρδεσιν

M. Lips.

σάρδεσι

G. Vulgo

Σάρδεσι

Hunc versum, quod quartam a fine syllabam in vocabuli exitu longam habet, depravatum esse existimavit Porsonus in supplemento praefationis ad Hecubam p. XXXV. simulque eam suspicionem alio firmare studuit argumento. Ariomardus, inquit, supra 38. Thebarum praefectus erat. Cur igitur Sardibus luctuosa esset eius mors? Hoc, ut opinor, sentiens scholiastes addit,

πατρὶς γὰρ αἱ Σάρδεις αὐτῷ

. Sed potius existimo versum unum vel plures excidisse, ubi Sardium praefectus, fortasse Mitragathes vel Arceus, nominaretur.

νωμῶν, ὅ, τ᾽ ἐσθλὸς Ἀριόμαρδος...

Σάρδεσι πένθος παρασχών.

Expleat hiatum, si potest, sagax lector; sed id simul curet, ut verbum

Ἀριόμαρδος

vocalis sequatur. Ipse postea sic explevit,

νωμῶν, ὅ,τ᾽ ἐσθλὸς Ἀριόμαρδος *Σαρδέων

βολαῖσι πιστός, Μιτραγάθης τε* Σάρδεσι

πένθος παρασχών.

Sed nomen proprium, ut aliis in rebus, ita hoc quoque in genere idoneam excusationem suppeditat. Repugnantia autem illa circa patriam Ariomardi nulla prorsus est, si scholiastam, recte et prudenter monentem, audire voles. Nam, ut satis ex Herodoto intelligi potest, non suis quisque popularibus erat praefectus, nisi qui inferioris ordinis duces erant, uti VII. 96. 97. narrat, sed ut quisque apud regem vel generis propinquitate vel gratia dignissimus censebatur, ita ei alia atque alia committebatur provincia. Quamobrem etsi Herodotus VII. 67. 68. duos in exercitu Persarum memorat Ariomardos, tamen Aeschylum, qui nullo eos nomine distinguit, sed semper ut de uno loquitur, unum eundemque ubique in mente habuisse certissimum est. Qui si Sardibus natus Aegyptiis praefuit, tantum abest ut non recte dicatur Sardibus luctuosus obisse, ut, si haec esset repugnantia, simul duo alii loci in eandem vitii suspicionem inciderent. Nam ipse ille quem Porsonus commemorat Arceus vel Arcteus, qui v. 45. dux vocatur Lydorum qui Sardibus advenerant, v. 306. dicitur

πηγαῖς Νείλου γειτονῶν Αἰγυπτίου

. Non videtur enim dubitari posse quin utroque loco de eodem viro sermo sit. Susiscanes autem, ab Nilo secundum v. 35. profectus, infra v. 934.

Βάτανα

dicitur reliquisse. Quare maneat posthac Aeschyli Ariomardo et imperium Aegyptiorum et patria Sardes.

Commentary (W. S. Teuffel; revised by N. Wecklein, 1886; German; OCR draft) (Persians, explanatory commentary pp. 43–97. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

1-64. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-1

Parodos ohne Prologos. Der Chor durchschreitet die Orchestra unter dem Takte der Anapäste des Koryphaios: erster Teil der Paro- dos, 1-64. Anapästische Dime- ter; vgl. Westphal¹ II. S. 413f. Das Auftreten des Chors wird V. 140- 149 motiviert.

59-64. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-11

⁴

Zusammenfassung. Stimmung der Zurückgebliebenen hinsichtlich d. Ausgezogenen. Über- leitung vom epischen Teile zum lyrischen. στένεται, Sept. 872. Vgl. τρομέονται 64; εἰδόμην 179; φάσθαι 701; zu Aristoph. nub. 281. τείνοντα, μηκυνόμενον Schol. Zweiter Teil, V. 65-113. Vier Strophenpaare, vorgetragen von dem Gesamtchore, bestehend aus ionici a minori, teilweise anakla- stischen (v. 86-92. 96-101. 107= 113) oder durch Synkope in Ana- päste verwandelten. Das Maſs malt das unruhige Auf- und Abwogen der Empfindungen, das Schwanken zwischen Furcht und Hoffnung. Vgl. Westphal¹ III S. 291 ff. 314f. Nebst II 2. S. 526.

65-72. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-12

⁵

⁶

„Das Heer ist über den Hellespont gegangen" (auf einer Schiffbrücke). περσέπτολις ihre Absicht, 178, das homerische πτο- λίπορθος. ἀντίπορον (Suppl. 544 f.) auf der anderen Seite des Sundes gelegen. λινοδέσμῳ σχε- δίᾳ per rates lineis vinculis inter se iunctas. Die einzelnen Schiffe waren zusammengenagelt ( πολύ- γομφον, vgl. Suppl. 846) und dann unter einander durch Stricke ver- bunden. Vgl. Herod. VII 36. Helle war Tochter des Thessaliers Athamas und der Nephele. vielgenietete (feste) Bahn (die Schiffbrücke, deren Zweck war als Bahn zu dienen) als Joch umwer- fend dem Nacken des Meeres. Vgl. 745 u. das Orakel des Bakis bei Herod. VIII 20 ὅταν ζυγὸν εἰς ἄλα βάλλῃ βύβλινον. Die ποι

73-80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-13

⁷

⁸

„Und überschwemmt und bedroht ganz Europa.“ θού- ριος 754. Um so ruhmvoller war es ihn zu besiegen. ἐπὶ πᾶσαν χθόνα, nicht bloſs Hellas. μανόριον von dem Heere wie ποι- μάνωρ 241 von dem Heerführer. θεῖον: die Grösse der Herde über- schreitet das menschliche Maſs, πεζονόμον τ᾽ ἔκ τε θαλάσσας für πεζονόμον τε καὶ θαλάσσιον ( ναυ- τικόν), Wechsel wie 19 f. - Unter zu- verlässigen tüchtigen Befehlshabern; χρυσο- ὀχυρός ( ἐχυρός) Ag. 44. γονου auro satae, sofern der mythische Stammvater der Perser, Perseus (Herod. VII 150), von seiner Mutter Danaë in Gestalt eines gol- denen Regens empfangen wurde. ἰσόθεος φώς homerisch.

81-86. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-14

⁹

¹⁰

Die Furchtbarkeit des Xerxes. κυάνεον, Hesiod. Scut. 7: βλεφάρων ἄπο κυανεάων. Ibyk. fr. 2: Ἔρως κυανέοισιν ὑπὸ βλεφάροις τάκερ᾽ ὄμμασι δερκόμε- νος. Den Blick der Schlangen hielt der Aberglaube für gefähr- lich; vgl. Basiliskenblick. Reich an Mannschaft, Schiffen u. (Streit-) Wagen (Herod. VII 63: οὗτοι ὑπὸ μὲν Ἑλλήνων ἐκαλέοντο Σύριοι, ὑπὸ δὲ τῶν βαρβάρων ᾿Ασσύριοι ἐκλήθη- σαν. - Auffallende und kaum unbe- wufste (vgl. 348. 727; oben S. 31, A. 12) Ähnlichkeit mit dem Orakel vor der Schlacht bei Salamis, Herod. VII 140: κατὰ γάρ μιν ἐρείπει πῦρ τε καὶ ὀξὺς Αρης, συριηγενὲς ἄρμα διώκων. Die nationale Angriffs- waffe der Hellenen ist das δόρυ ( αἰχμή), der Orientalen (neben αἰχ- μὴ βραχεῖα oder ἀκόντιον, 52. vgl. Jerem. 19, 35-38. Herod. V 49. VII 61) der Bogen. Vgl. 147 f. 239f. Quantität von " Αρη wie Sept. 115.

87-92. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-15

¹¹

¹²

Unaufhaltsam ist das Heer der Perser und nach mensch- licher Berechnung kann ihm nie- mand widerstehen, wie man nie- manden zutrauen kann, daſs er durch starke Dämme die unbe- zwingliche Hochflut des Meeres zurückhalte. Der Dichter hat Gleich- nis und eigentlichen Ausdruck ohne Vermittlung verbunden.

93-101. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-16

¹³

¹⁴

Aber dem Truge der Götter kann niemand entrinnen; durch Vorspiegelung von Glück und Macht lockt er den Menschen ins Netz des Verderbens, aus dem dieser ohne Schaden zu nehmen nicht entkommt. Die Schuld, die ὕβρις, welche den Neid der Götter weckt, giebt der Dichter 742ff., 782, 808 an.

102-113. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-17

¹⁵

¹⁶

Der Chor deutet die trügerische Lockung an, der die Perser Gehör geschenkt haben: sie haben die altbewährte Krieg- führung, zu der das Schicksal sie berufen, verlassen (vgl. den Chorges. 852 ff.) und sich ohne Beruf auf das Meergewagt. παρασαίνει d.i. σαίνου- σα παράγει. – Mit ἄρκυας ἄτας vgl. δίκτυον ἄτης Prom. 1078. Hom. T 91 ἄτην ἢ πάντας ἀᾶται. – θεόθεν ( ἡ ἐκ θεῶν) μοῖρα, Nägelsbach, nachhom. Theol. S. 149f. κατὰ Μοῖρ᾽ ἐκράτησεν (Kr. 11 § 68, 48. A. 4.), sie hat es durchgesetzt und den Persern auferlegt u. s. w. Der Gedanke ist in zwei selbständige Sätze auseinandergelegt wie Ag. 750 λόγος τέτυκται, μέγαν τελεσθέντα φωτὸς ὄλβον τεκνοῦσθαι ἐκ δ᾽ ἀγαθᾶς τύχας γένει βλαστάνειν ἀκόρεστον οἰζύν. πυργοδάϊκτος aktive Bedeutung der passiven Wort- bildung wie ἀνδροδάϊκτος Choeph. 860 u. Ar. ran. 1264; vgl. Ag. 116. ἱππιοχάρμας κλόνους (Ag. 405), rossetummelndes Toben. ἀνα- στάσεις Ag. 589. πολιαινομένας vom gewaltigen Windhauch auf- schäumend, vgl. Hom. πολιῆς ἁλός etc. Catull 64, 13: tortaque remigio spumis incanuit unda. ἐσορᾶν Hor. od. I 3, 19: qui (siccis oculis) vidit mare turgidum. - ἄλσος, vgl. Suppl. 868 ἁλίρρυτον ἄλσος. Das heilige Meer. Vgl. Plaut. Mil. Gl. II 5,3 in locis Neptuniis templisque turbulentis (das Original παρετρα- γώδει). – - λεπτοδόμοις dünngebaut; Meineke λεπτοτόνοις, dünngespannt, aus schwachen Strängen bestehende Taue (der Schiffe). Leichtsinn und Vermessenheit auf dergleichen sich zu verlassen, λαοπόροις μαχαναῖς Schiffe. Dritter Teil, V. 114-139. Zwei Strophenpaare, das erste in kata- lekt. trochäischen Dipodieen (teil- weise auch synkopiert); das zweite in den zwei ersten Versen aus syn- kopierten (katalekt.) troch. Dipo- dieen (= Kretikern), V. 3 aus einem trochäisch - daktylischen Logaöden mit Anakrusis, V. 4 aus einer troch. Tripodie (Ithyphallikus) bestehend. Vgl. Westphal2 11 S. 463 ff. 472 f. Wahrscheinlich wird das erste Strophenpaar von dem einen, das zweite von dem anderen Halbchore vorgetragen. Angst der Zurück- gebliebenen um die Ausgezogenen, lyrische Ausführung von V. 59-64.

114-119. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-18

¹⁷

¹⁸

ταῦτα, 159. 165. Kr. 46, 3. A. 4 vgl. zu Ar. nub. 319. Wegen der Gefahr, daſs Xerxes durch Übermut Verschuldung und Strafe sich und seinem Heere zu- ziehe. μελαγχίτων pulla veste indutus, i, e. lugens; vgl. Suppl. 785, Ag. 546 und das homerische φρένες ἀμφιμέλαιναι. – ἀμύσσεται lacera- tur metu; 161. da vae, absicht- lich fremdartiger Klageruf. Über den Gen. bei Interjektionen Kr. 47, 3. A. 2. τοῦτο bezieht sich wie 122 τοῦτ᾽ ἔπος auf den ange- führten Ruf. Vgl. Ag. 1334 ῾μηκέτ' ἐσέλθῃς᾽ τάδε φωνῶν, Eum. 510 τοῦτ᾽ ἔπος θροούμενος εἰὼ δίκα'. πολύ, vgl. Sept. 6 πολὺς κατὰ πτόλιν ὑμνοῦτο. Kr. 57, 5. στέ- νηται wie 62.

120-125. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-19

¹⁹

²⁰

Κισσίων 17. – φόβῳ μὴ ... στένηται καὶ ἄσεται καὶ .. πέσῃ, Kr. 54, 8. Α. 5. κ. 12. γυναι- κοπληθής όμιλος ist Apposition zu πόλισμα: die Volksmenge der Stadt besteht nur aus Frauen, da alle Männer in den Krieg gezogen sind ( κένανδρον ἄστυ 119). Im Schmerze werden die Frauen ihre Gewänder zerreiſsen, orientalisches Zeichen der Trauer, 199. 537. 835 f. 1060. Suppl. 131. Choeph. 27 ff.

126-132. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-20

²¹

²²

Begründung der Grösse der Besorgnis durch die Grösse der Gefahr. πεδοστιβής wie Suppl. 1000 κνώδαλα πτεροῦντα καὶ πεδοστιβῆ. καταλελοίπασι τὴν πόλιν ἀκολουθοῦντες Ξέρξη ὡς μέλισσαι τὸ σμῆνος Schol. Wie alle Bienen, wenn sie schwärmen, der Königin folgend, den Bienen- stock verlassen, so ist die ganze waffenfähige Mannschaft mit Xerxes ausgezogen. Für τὴν πόλιν (die Heimat) tritt gleich aus dem Gleich- nisse σμῆ σμῆνος ein; σὺν ὀρχάμῳ στρα- τοῦ gehört auch zum Gleichnisse. Die Anakrusis besteht in Str. und Gegenstr. aus τόν. – ἐξαμείψας (69) τὸν ἀμφίζευκτον ἀμφοτέρας αἴας ÄSCHYLOS, Perser. κοινὸν ἄλιον πρῶνα (879. Ag. 307), aggregative Häufung von Bestim- mungen. Πρών von der hohen vor- springenden Küste ( προβλῆτες ἀκταί) 1. ἅλιος πρών wie πόντου προβλής Soph. Phil. 1455. Die von beiden Seiten ( ἀμφι-) zusammen ( κοινόν) gejochte hohe Meeresküste beider Länder d. i. die die Küsten beider Kontinente verbindende Brücke; κοινόν ist eigentlich Attribut zu dem in ἀμφίζευκτον liegenden Be- griff ζυγό ζυγόν (das Brückenjoch ist beiden Kontinenten gemeinsam), hat sich aber in freier Weise an πρῶνα angeschlossen.

133-139. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-21

²³

²⁴

Die Sehnsucht ins- besondere der einsam zurückgeblie- benen Frauen. ὁδῷ, ἀπουσίᾳ Schol. ἁβροπενθεῖς wie ἁβρόγοοι 541, zärtlich klagend. Vgl. 41. 543. 1072. Περσίδες ... ἑκάστα Kr. 47, 28. A. 3 und II 57, 8. Anm. 2. αἰχμάεις von dem nationalen Unter- schied der Bewaffnung (52.85) ab- sehend. - εὐνατήρ 157. Suppl. 665. ἀποπεμψ. Catull 66, 29: virum me mittens. Tibull I 3, 9: Delia cum mitteret urbe. – πόθῳ λείβε- σθαι, in Sehnsucht hinschmachten. · μονόζυξ, eine Art Oxymoron wie „einsam gepaart", d. i. von dem Paar ist sie allein zurückgeblieben.

140-154. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-22

²⁵

²⁶

Fortsetzung des ersten Teils und Ankündigung der auftretenden Königin-Mutter, ge- sprochen vom Koryphaios. Vier Systeme anapästischer Dimeter; vgl. Westphal2 II S. 414. Der Chor setzt sich (bis 150) auf die Stufen, die zur Bühne (somit hier zum Königs- palast) hinaufführen, und stellt, in Ermanglung positiver Nachrichten, Betrachtungen an, wie es wohl dem Xerxes und seinem Heere gehen möge. – χρεία δὲ προσήκει paratak- tisch. – πατρωνύμιον γένος, sofern die Πέρσαι den Namen von dem Urahnen des Xerxes, Perseus, tra- gen; vgl. 80. Ob das Bogen- anziehen (Bogenschiefsen, also die Perser, s. 85) das Siegende ist oder die Hellenen ( δορυκράνου, vgl. 84). δορύκρανος (von δόρυ κ. κάρανον) λόγχη, die Spitze am Kopfe des Speerschaftes. Mit V. 150 erscheint aus der Mittel- thüre des Hintergrundes der Bühne (auf einem Thronsessel getragen, vgl. 607) Atossa und wird von dem Chor ehrfurchtsvoll begrüfst. Atossa war nach Herod. VII 2 eine Tochter des Kyros und die zweite Gemahlin des Dareios Hystaspis, auf den sie grofsen Einfluss übte ( ἡ γὰρ Ἄτοσσα εἶχε τὸ πᾶν κράτος, ib. 3), und von ihm Mutter des Xerxes. Vgl. S. 34, A. 22. θεῶν ὀφθαλμοῖς, ein Glanz wie er aus Götteraugen strahlt. προσπίτνω (zu V. 32) s. v. a. προσκυνῶ; was der Koryphaios thut, macht der übrige Chor nach. Älian v. h. Ι 21: νόμος ἐστὶν ἐπιχώριος Πέρ- σαις τὸν εἰς ὀφθαλμοὺς ἐλθόντα τοῦ βασιλέως μὴ πρότερον λόγου μεταλαγχάνειν πρὶν ἢ προσκυνῆσαι αὐτόν. Εur. Οr. 1507: προσκυνώ σ᾽, ἄναξ, νόμοισι βαρβάροισι προσπίτ- νων. χρεών ( ἐστι), 95. 147. Επεισόδιον πρῶτον (155-531), die Mittel- und Hauptpartie des Stücks, dialogisch gehalten teils in dem altertümlichen Maſse des Dialogs, dem tetram. troch. cat. (Westphal2 II S. 452), teils, bei der einfachen Erzählung, im iambischen Trimeter.

155-158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-23

²⁷

²⁸

Begrüfsung der Atossa durch den gesamten Chor ( πάντας 154). βαθύζωνος erst über der Hüfte gegürtet, daher groſser κόλπος, bei Homer vorzugsweise Tracht asiatischer Frauen, später ionischer und besonders von Göt- tinnen, z. Β. βαθύζωνος Λήδα, Pind. Ol. III 35. K. F. Hermann, griech. Privatalt. 22, 21. – μῆτερ ἡ γεραιά Kr. 45, 2. A. 7. – θεοῦ, von Dareios und Xerxes, nach orientalischer Sitte, Curt. VIII 5.11. - εὐνάτειραwie in dem Chorliede 138; vgl. 160 und zu Prom. 61. ἔφυς zeug- matisch, da die Parallelisierung der beiden Glieder durch urch μὲν ... δὲ die Auffassung des ersten ( εὐνάτ.) als Vokativ zu verbieten scheint. Nisi forte pristina fortuna (qualis erat sub Dario) nunc Persis mutata est, in welchem Falle Xerxes nicht als θεὸς (Herrscher von götter- gleicher Macht) zu bezeichnen wäre.

159-164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-24

²⁹

³⁰

Auch Atossa ahnt Unglück. – ταῦτα, 114. με καρ- δίαν, Kr. ΙΙ 46, 16. Α. 3. – ἀμύσ- σει, 115. – ἐμαυτῆς d. i. der Ge- danke rührt nicht von mir her, sondern ist mir durch den ängsti- genden Traum eingegeben. - μέγας δαίμων wie 725. κονίσας οὐδας durch die Trümmer den Boden be- stäubend. Anders Hom. 145 εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον (durch die hastige Flucht). φρα-

165-169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-25

³¹

³²

ταῦτα, 114. στός ἐστιν, πέφρασται (vgl. πλαγ- κτὸς οὐσ᾿ Αg. 593), eine zwie- fache Obsorge ist in mir zum Grund- satz gereift. Der doppelte Grund- satz wird teils als Überzeugung ( μὴ – λάμπειν κτέ.), teils als Ent- schluſs ( μή – σέβειν) gegeben. Den Männern ohne Mittel erstrahlt nicht der Ruhm, der ihrer Kraft ent- spricht, weil sie in deren Bethä- tigung gehemmt sind. Die Schätze ohne den Mann sind auch nicht wertzuschätzen; denn das erkenne ich jetzt, da mir die Angst um Xerxes zeigt, dafs der Mann die Krone des Ganzen ist. Vgl. Cho. 934 ὀφθαλ- μὸν οἴκων von Orestes, Eum. 1025 ὄμμα γὰρ πάσης χθονὸς Θησῇδος ἐξίκοιτ᾽ ἂν εὐκλεὴς λόχος.

170-175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-26

³³

³⁴

πρὸς τάδ᾽, 730. 829. Noch häufiger πρὸς ταῦτα, 8. zu Ar. nub. 990. Zudem erklärt durch die etwas prosaische Wendung (auch Ag. 1393. Soph. oph. Ai. 282. 999. Ant. 1193) ὡς οὗτ. ἐχ. τ. – Πέρσαι, 140. 255. 259. In vobis sita sunt mihi, a vobis pendent. Eur. Hel. 1441: ἐν σοὶ τόδε. Soph. O. R. 314: ἐν σοὶ γὰρ ἐσμέν. – Reim am Schlusse der Rede, wie 247 f. Soph. O. R. 12 f. 76 f. Eur. Phoen. 1478 f. u. oft. ἔπος ... ἔργον, das ganze Gebiet des Möglichen, Soph. O. R. 72. 219f. 814f.-Quibus nostra faciendi potestas (facultas) praeire velit i. e. quae in nostra potestate sita sunt.

176-180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-27

³⁵

³⁶

Erzählung im Tri- meter. μὲν ... ἀλλά (179), Her- vorhebung des zweiten Gliedes, wie z. B. Hom. Г 214: ἀγόρευε παῦρα μὲν, ἀλλὰ μάλα λιγέως u. oft. στείλ. στρ. parans, movens exerci- tum, Ag. 799. Ἰάονες sanskr. Iavanas, יון. Schol. Ar. Ach. 104: πάντας τοὺς Ἕλληνας Ἰάονας οἱ βάρβαροι ἐκάλουν. Insbesondere aber galt ja der Zug des Xerxes den zum ionischen Stamme gehö- rigen Athenern. τοιόνδ᾽ ἐναργὲς (vgl. 518. Prom. 663) einen solchen deutlichen. εἰδόμην vgl. 48. 62. εὐφρόνης ganz wie νυκτός (200).

181-199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-28

³⁷

³⁸

Atossas Traum. Bei δοκεῖν ist Subjekt bald der Träumende (188), bald das Ge- träumte (181 u. Soph. fr. 796 N.: ἐδοξάτην μοι τὼ δύ᾽ ἠπείρω μολεῖν). – ἠσκημένη, κεκοσμημένη. Eur. Ion 326: εὐ ἤσκησαι πέπλοις. – Die spe- zifisch dorische (althellenische, ho- merische, vgl. Herod. V 88: ἤ γε ἑλληνικὴ ἐσθὴς πᾶσα ἡ ἀρχαίη τῶν ام γυναικῶν ἡ αὐτὴ ἦν τὴν νῦν δω- ρίδα καλέομεν) Frauentracht war das ἱμάτιον mit περόναι, im Un- terschiede von dem ionischen χιτών ποδήρης (Herod. 1. 1. Hermann, gr. Privatalt. 22, 2-8). – μεγέθει als göttliches Wesen; s. Liv. I 7 (vgl. VIII 6): habitum formamque viri aliquanto ampliorem augustiorem- que humana. τῶν νῦν ἐκπρεπεστ. brachylogisch s. v. a. ἐκπρεπεστάτα, τῶν νῦν πολὺ ἐκπρεπεστέρα, Kr. II § 49, 10. A. 5. Vgl. Hom. A 505: ὠκυμορώτατος ἄλλων. Β 673: κάλ- λιστος ἀνὴρ τῶν ἄλλων Δαναῶν, Tac. hist. I 50 solus omnium ante se principum. κασιγνήτα, ur- sprüngliche Zusammengehörigkeit der beiden Erdteile und Völker. - Patriam autem incolebant altera graecam terram sorte nacta, altera barbaram i. e. patriam acceperant incolendam illa Graeciam, haec bar- bariem. κλήρῳ der Geschwister unter einander, wie die Götter (Hom. Ο 191). – βάρβαρον helle- nische Naivetät; 255. 337. – τούτω (188) und αὐτὼ (191), Kr. 58, 1. A. 3. τεύχειν, Kr. 55, 4. A. 7. Vgl. V. 564 f. Soph. Trach. 1238: ἀνὴρ ὅδ᾽, ὡς ἔοικεν, οὐ νεμεῖν ἐμοὶ φθίνοντι μοῖραν. ἢ μὲν, Asia that stolz mit ihrem Aufzug (dem Joch um den Nacken); da- gegen Europa (Hellas) schlug um sich. Eur. fr. 818 Ν.: εἰκὸς σφα- δάζειν ἦν ἦν ἄν, ὡς νεόζυγα πῶλον, χα- λινὸν ἀρτίως δεδεγμένον. – ξυναρ- πάζει βία wie βία φέρειν von Pfer- den, welche durchgehen Soph. El. 725, Eur. Hipp. 1224. ἄνευ χαλι- νῶν der Zügel ledig, sie abwerfend; Gegenteil 193. - πίπτει vom Wagen. σφέ nachhomerisch als Sing., Prom. 9. Sept. 469. 615. Eum. 610. vgl. σφιν 759. όπως temporal in der älteren Sprache, z. B. Hom. M 208: Τρῶες δ᾽ ἐρρίγησαν ὅπως ἴδον αἰόλον ὄφιν. πέπλους in weite- ster Ausdehnung des Begriffs, wie 1060. vgl. 182, ῥήγνυσιν, 125. Von Männern ebenso Herod. III 66. Curt. V 12, 12. Der Schmerz über sein Mifsgeschick steigert sich beim Anblick des Vaters, vgl. 163 f.

200-210. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-29

³⁹

⁴⁰

Bedeutungsvolles Erlebnis der Atossa nach dem Traume. ἔψαυσα πηγῆς nach dem schlimmen Traume, Ubertra- gung hellenischer Sitte, vgl. Ar. ran. 1338 ff. Eur. Hek. 72. u. a. ξύν, Ag. 111. sacrifica manu arae adstiti. βωμόν, poetische Konstruk- tion (vgl. 140 f.), wie Soph. fr. 594 N.: προστῆναι μέσην τράπεζαν. Übrigens ( οἱ Πέρσαι) οὔτε βωμοὺς ποιεῦνται οὔτε πῦρ ἀνακαίουσι μέλ- λοντες θύειν, οὐ σπονδῇ, χρέονται, οὐκὶ αὐλῷ, οὐ πέμμασι, οὐκὶ οὐλῇσι (Herod. 1 132). – ἀποτρόποισι δαί- μοσιν, οἷς ἀποτροπιαζόμεσθα τοὺς ὀνείρους Schol., vor allem Helios (Soph. Εl. 424 ἡλίῳ δείκνυσι τοὔναρ) oder Phöbus (206) nach hellenischer Vorstel Vorstellung. - ὧν τέλη τάδε, denen diese Opfergaben angehören (zu- kommen). – Φοίβου... φόβῳ, An- klang wie Ag. 1080 ff. Cho. 911. Hom. Χ 139: κίρκος, ἐλαφρότατος πετεηνῶν. – κάρα, τοῦ αἰετοῦ, vgl. 210. Hom. η 525 ff.: ἐπέπτατο .. κίρκος, ᾿Απόλλωνος ταχὺς ἄγγελος· ἐν δὲ πόδεσσιν τίλλε πέλειαν ἔχων. Herod. III 76: ἐφάνη (im Traum) ἱρήκων ἑπτὰ ζεύγεα, δύο δύο αἰγυπιῶν ζεύγεα διώκοντά τε καὶ τίλλοντα οντα καὶ ἀμύσσοντα. οὐδὲν ἄλλο η παρείχε, Kr. 62, 3. A. 7. Schol. A.: ἀετὸν τὸν Ξέρξην φησί, διὰ τὸ βασιλικὸν καὶ γενναῖον, ἱέρακα δὲ τὸ τῶν ᾿Αθηναίων ( Ελλήνων) στράτευμα, διὰ τὸ πρὸς τοὺς Πέρ- σας ἐλάττονα ἔχειν κατὰ πολὺ τὴν δύναμιν.

210-214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-30

⁴¹

⁴²

ἔμοιγε ... ὑμῖν δὲ, 168. Nach κακῶς δὲ πράξας bricht Atossa, um der königlichen Würde nichts zu vergeben, den Gedanken an die schlimmen Folgen der Niederlage plötzlich ab und erwähnt das Tröstliche, das auch in diesem Falle noch bleibt. Vgl. Ag. 498 ἀλλ᾿ ἢ τὸ χαίρειν μᾶλλον ἐκβάξει λέγων· τὸν ἀντίον δὲ τοῖσδ᾽ ἀποστέργω λόγον. – ὁμοίως, ὥσπερ καὶ πρόσθεν. Lukian. merc, cond. 40: τοῖς γεγηρακόσιν ἵπποις ἐοικώς, ων οὐδὲ τὸ δέρμα ὁμοίως χρήσιμον. Archiloch. fr. 91: οὐκέθ᾽ ὁμῶς θάλ- λεις ἁπαλὸν χρόα. Das Rat-

215-225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-31

⁴³

⁴⁴

Antwort des Chor- führers (in feierlichen troch. Tetra- metern). Vgl. Soph. O. R. 89 f.: οὔτε θρασὺς οὔτ᾽ οὖν προδείσας εἰμὶ τῷ γε νῦν λόγῳ. samste ist unter allen Umständen die Götter anzurufen. μῆτερ, als Königin-Mutter (156), doch vgl. 664. προστροπαῖς, supplicatione. φλαῦρον, infaustum. Vgl. Soph. El. 646 εἰ μὲν πέφηνεν ἐσθλά (nämlich φάσματα ὀνείρων), δὸς τελεσφόρα, εἰ δ᾽ ἐχθρά, τοῖς ἐχθροῦσιν ἐμπαλιν μέθες. - Eustath. Hom. Od. κ 518: οἰκεῖον νεκροῖς ἡ χοή. – γῇ vgl. 628 f. 640. πρευμενῶς mit αὐτοῦ (nicht πέμπειν) zu verbinden (bitte freundlich) gestattet V. 224. Vgl. 609. – τάδε, um folgendes, nämlich das πέμπειν u. s. w. – θυμόμαντις (vgl. θυμόσοφος, Ar. nub. 877), ἐκ τοῦ θυμοῦ μαντευόμενος, Gegenteil νοη θεόμαντις. παρήνεσα, zu Ar. nub. 174 u. Kr. 53, 6. А. 3. - τελεῖν intrs. Kr. II § 52, 2. A. 1. Unsere Traumdeutung geht dahin, es werde für dich alles gut sich er- füllen. Der Chorführer schliefst mit einem glückverheiſsenden Worte.

226-231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-32

⁴⁵

⁴⁶

Es ist für mich ermutigend alsbald einer so wohl- wollenden Auslegung zu begegnen. κριτής, 520. Cho. 37. ἐκύρωσας, du hast diese glaubwürdige Aus- legung gegeben. Vgl. 521. - θεοῖσι, 216-219; τοῖς τε φίλοις 220 f. εὖτε, Κr. 69, 28. vgl. Sept. 338. Genauere Erkundigung nach Athen, das (wie dem Dichter so auch) Atossa (als das unmittelbare Ziel des Feldzugs) besonders wichtig ist. Die Frage der Atossa erinnert an die Frage, welche Dareios auf die Kunde von der Verbrennung der Stadt Sardes durch die Athener u. Ionier an seine Umgebung richtete, οἵτινες εἶεν οἱ Ἀθηναῖοι (Herod. V 105). Mit hoher Befriedigung mufste der athenische Zuschauer bei sich denken: „du wirst die un- beachtete Stadt näher kennen ler- nen".

232-238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-33

⁴⁷

⁴⁸

πρὸς ταῖς δυσμαῖς τῶν φθινασμάτων τοῦ ἡλίου, fern im Westen, wo die Sonne ver- schwindet, vgl. 436. 543. Prom. 6: ἀδαμαντίνων δεσμῶν ἐν ἀρρήκτοις πέδαις. Die bauschichte Ausdrucks- weise malt zugleich die groſse Ent- fernung und erinnert dadurch den Hörer, dafs er sich den Schauplatz der Handlung weit im Osten zu denken habe. ἀλλὰ μήν (226) halb Einwendung gegen die An- gabe des Chors, halb Verwunde- rung darüber, daſs dennoch Xerxes u. s. w. Aber er hat es trotzdem gethan, weil Athen der Schlüssel zu ganz Hellas ist. γένοιτ᾽ ἄν, εἰ ᾿Αθήνας εἶλε. – ἔρξας... κακά steht als nähere Bestimmung zu τοιοῦτος (s. v. a. „um die Beschaffenheit des Heeres zu beurteilen, braucht man nur zu wissen, dafs es" u.s. w.). Vgl. Kr. 57, 10. A. 1 (letztes Bei- spiel). – Μήδους ungenau st. Πέρ- σας, 791 und sonst. Erinnerung an Marathon. ἄλλο, sc. πάρεστιν αὐτοῖς. Vgl. Herodot VII 9: Ἕλ- ληνας οὐ τιμωρησόμεθα; τί δείσαν- τες; κοίην πλήθεος συστροφήν· κοίὴν δὲ χρημάτων δύναμιν;

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-34

⁴⁹

⁵⁰

Hinweisung auf die Silber- bergwerke von Laurion, Böckh Staatsh. d. Ath. S. 420 ff.

239-248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-35

⁵¹

⁵²

γάρ, Erklärung zu 236. τοξουλκὸς αἰχμή, bogen- spannende (55) Spitze = Pfeil. δάοις, hostibus. Speere für den Nah- kampf und Schilde, vgl. 84 f. 147. ποιμάνωρ 75. — ουν, wenn sie kein Oberhaupt haben. Herod. VII 103 κῶς ἂν δυναίατο ἐόντες γε ἐλεύθεροι πάντες ὁμοίως καὶ μὴ ὑπ᾽ ἑνὸς ἀρχόμενοι στρατῷ τοσῷδε ἀντιστῆναι; Auf diese Frage des Xerxes antwortet Demaratos: ἐλεύ- θεροι ἐόντες οὐ πάντα ἐλεύθεροί εἰσι· ἔπεστι γάρ σφι δεσπότης νό- μος, τὸν ὑποδειμαίνουσι πολλῷ ἔτι μᾶλλον ἢ οἱ σοὶ σέ. ἐπήλυδας wie Sept. 34; anders Suppl. 195. 401. 611. κιόντων 8. v. α. ἐλθόντων, von κιών (Part. Aor.). Ζυ τοῖς τεκοῦσι ( τῶν) κιόντων vgl. Kr. 47. 10. Α. 1. – δοκεῖν, Kr. 55, 1. A. 3, τάχ᾿ εἴσῃ Ag. 489. Soph. O. R. 84. - Der Bote kommt von der linken Seite (vom Standpunkt des Publi- kums). Dieses Mannes Lauf giebt sich als ein persischer kund für das Erkennen, man sieht es dem, Manne an, daſs er ein persischer Läufer ist. πρέπει Suppl. 721: πρέπουσιν ἄνδρες νήϊοι ἰδεῖν. Soph. ΕΙ. 664: πρέπει ὡς τύραννος εἶσο- ρᾶν. Eur. Suppl. 1066: πρέπεις ὁρᾶν.

249-255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-36

⁵³

⁵⁴

Summarischer Be- richt, zuerst lyrisch (wie Ag. 503 ff.). Hesych. · ταῦς· μέγας. – πλούτου λιμὴν (nachgeahmt von Eur. Or. 1077 καὶ δῶμα πατρὸς καὶ μέγας πλούτου λιμήν), von allen Seiten ist der Reichtum in die Stadt (Susa) eingelaufen und hat in ihr Anker geworfen. - Zu 251 (vgl. 352 und zu 465) s. Westphal II S. 482. Zu 253 vgl. Soph. Ant. 277: στέργει γὰρ οὐδεὶς ἄγγελον κακῶν ἐπῶν. Πέρσαι, 171. Der Bote erblickt zuerst nur den Chor; Atossa bleibt nach der altertümlichen Ökonomie aus dem Spiele, solange der Bote und der Chor mit einander reden. βαρβάρων 187.

256-289. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-37

⁵⁵

⁵⁶

Kommos, drei Stro- phenpaare des Chors, unterbrochen je durch zwei Trimeter des Boten.

256-261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-38

⁵⁷

⁵⁸

Der Anfang besteht aus lauter (elf) Kürzen, entsprechend dem wimmernden Charakter des Lieds; die zwei ersten Kürzen (in der Gegenstrophe vertreten durch eine Länge) bilden den Auftakt (Anakrusis), die neun andern eine trochäische Tripodie; vgl. Westphal II S. 863. ἄνιος (1055. 1061) 8. ν. α. ἀνιηρός. - νεόκοτος (Sept. 803) s. v. α. νέος. Der zweite Vers ist kretisch-logaödisch, mit einsilbiger Anakrusis. διαίνεσθε (1047. 1064) benetzet euch (mit Thränen). ὡς, ja thut es nur, dennu, s. w. διαπεπρ. 517. καὐτὸς δὲ und auch ich, 153. νόστιμον φάος wie Homer νόστιμον ἦμαρ.

262-267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-39

⁵⁹

⁶⁰

Wahrlich unser Leben hat allzulange gewährt in unsern Augen, daſs wir solches Leid vernehmen müssen. ἀκούειν, Kr. II 55, 3. A. 20. - Die Sache ist nur zu gewiſs; ich war selbst Augen- zeuge.

268-273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-40

⁶¹

⁶²

Zwei trochäische Verse (1. trip. catal.; 2. tetrap. cat. mit Anakrusis) und zwei logaödi- sche. Die ionische Form πολέα auch Ag. 723. ᾿ασίς (763. Suppl. 457), dagegen ᾿ασία κ. ᾿ασίας (12.57 61. 249. Prom. 735). – πλήθουσι (420) νεκρῶν Ag. 1220. – Σαλαμίνος 327, Westphal II S. 485.

274-279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-41

⁶³

⁶⁴

ἁλίδονα, mari agi- tata. παμβαφή, ganz mit Meer- wasser angefüllt (und aufgeschwol- len). – πλαγκτούς, nach dem Sinne ( φίλους). Vgl. 303. 307. 310. ναΐοισιν, wie Suppl. 2, vgl. ναμερτῆ 246 u. zu 157. Endung wie 336. ἐμβολαῖς 409; in der Seeschlacht.

280-289. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-42

⁶⁵

⁶⁶

Drei iambische Verse (1. katal. Pentapodie mit Synkope des dritten u. vierten Iambus, 2. u. 3. Tetrapodie, bez. Pentapodie ᾿Αντιστρ. γ΄. mit Synkope im zweiten u. dritten Iambus) u. ein logaödischer, be- stehend aus Choriambus (d. h. Dak- tylus u. synk. Trochäus) und drei Trochäen. δᾶοι wie 239. – όνομα Σαλαμίνος πλεῖστον ἔχθος κλύειν wie ἔχθιστον κλύειν. αἰαῖ στρα- τοῦ φθαρέντος ist wie 116 der an- zustimmende Klageruf. δάοις, Athen seinen Feinden, also hier den Persern. ὡς . . . ἔκτισαν ist nicht ein von μεμνῆσθαι abhängiger Satz, sondern ein kausaler Nebensatz, da sich zu μεμνῆσθαι aus dem Vor- hergehenden ᾿Αθηνῶν ergänzt. - μάταν εὔπαιδας, weil sie die Söhne, καταπαίδας, ἀνάνδρους, weil sie die Gatten ver- loren haben.

290-298. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-43

⁶⁷

⁶⁸

Durch die letzten Worte des Chors indirekt aufgefor- dert löst jetzt Atossa den Chor im Gespräche mit dem Boten ab. ὑπερβάλλει enthält einen negativen Begriff (es hindert durch seine Gröfse am Sprechen und Fragen) und ist daher nach Analogie dieser Verba konstruiert (Prom. 786 f.: οὐκ ἐναντιώσομαι τὸ μὴ οὐ γεγω- νεῖν). – Soph. Phil. 1316: ἀνθρώ- ποισι τὰς μὲν ἐκ θεῶν τύχας δο- θείσας ἐστ᾽ ἀναγκαῖον φέρειν. καταστάς gefasst, ruhig; Herod. III 80 ὁ θόρυβος κατέστη. – ὅμως, an den Bedingungssatz (anderwärts an ein Partizip) angelehnt, gehört aber (begrifflich) zu λέξον. Vgl. 840. Sept. 712: πιθοῦ γυναιξίν, καίπερ οὐ στέργων ὅμως. Choeph. 115: μέμνησ᾽ Ορέστου, κεί θυραῖος ἐσθ᾽ ὅμως. Plaut, mil. 1341: bene dicatis et mihi absenti tamen. Kr. II 56, 13. A. 2. Den Worten τίς οὐ τέθνηκε hört man das ängstliche Verlangen an, zu hören, daſs Xerxes noch lebt. ἀρχέλειος für ἀρχέ- λεως (vgl. εὔγειος κ. εὔγεως), ἀρχέ- λαος, wenn nicht ἀρχελάων herzu- stellen ist. - Das epische ὅστε (vgl. Kr. II 51, 8. A. 2) selten und nur bei Äschylos im Trimeter Vgl. 762. Quem vero lugebimus ex ducto- ribus ut in sua statione mortuum? ἐπὶ σκηπτ. ταχθεὶς in imperio (dessen Zeichen hen das das σκῆπτρον ist) constitutus. - ἄνανδρον proleptisch, Folge von ἠρήμου. Soph. Ant. 881 πότμον ἀδάκρυτον οὐδεὶς φίλων στενάζει, Eur. Med. 435 τᾶς ἀνάν- δρου κοίτας ὀλέσασα λέκτρον.

299-301. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-44

⁶⁹

⁷⁰

Hom. A 88: ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο; dagegen Eur. Orest. 386: οὐ γὰρ ζῶ κακοῖς, φάος δ᾽ ὁρῶ. Soph. Ant. 600: ὃ τέτατο φάος ἐν Οἰδίπου δόμοις. – ἐκ, Ag. 900: κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος. - με- λαγχίμου vgl.114. Suppl. 745. Cho.11.

302-330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-45

⁷¹

⁷²

Zur Antwort auf Atossas Frage schüttet der Bote, ehe er sich auf eine geordnete Er- zählung einläſst (337 ff.), eine Fülle von Namen aus, teils um der Dar- stellung ein konkret nationales Ko- lorit zu geben, teils um einzelne tapfere Thaten in Erinnerung zu bringen. Über die Etymologie dieser Namen s. Einl. S. 35 A. 23. στυ-

302-307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-46

⁷³

⁷⁴

Αρτεμβάρης 29. – ἵππου 315. Thuk. I 62: ἡ διακοσία ἵππος. – βραβεὺς Lenker (Befehls- haber), vgl. 78. Ag. 230. φλοὺς 78. θείνεται wird ge- stofsen an, vgl. 310. – Σιληνίαι ein Teil des Gestades von Salamis, in der Nähe der Τροπαία ἄκρα. - Mannigfaltigkeit der Wendungen für den einen Begriff des Gefallen- seins. Mit bitterem Volkshumor 305; abschwächende Nachbildung des von einem Feinde gesprochenen Verses Hom. II 745: ἡ μάλ᾽ ἐλαφρὸς ἀνήρ, ὡς ῥεῖα κυβιστᾷ. Ähnliche Tonfärbung 310. 319. Tenago princeps indigena. ἰθαγενὴς δ. ν. α. ἐγχώριος; es war dies also nicht das Regelmässige; vgl. 44 f. mit 311; 34 f. mit 960; 38 mit 321. Herod. VII 96f. VI 53: φαινοίατο ἂν ἐόντες οἱ τῶν Δωριέων ἡγεμόνες Αἰγύπτιοι ἰθαγενέες. σποδεῖ, ferit, vgl. θείνεται 303.

308-313. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-47

⁷⁵

⁷⁶

᾿Αρσάμης 37. πε- λειοθρέμμ. (vgl. 33), Salamis. Der Schol. vergleicht das bomerische πολυτρήρωνά τε Θίσβην ( Β 502). — κύρισσον (vgl. 313. 376. 416. 458. 490. 506. Kr. II § 28, 3. A. 4) von den Leichen, welche durch die Strömung mit dem Kopfe gegen das Land getrieben werden, s. v. a. κερατίζειν. - γειτονῶν Suppl. 780 vgl. 286. – Αρκτεύς 44 f. Φαρ- νοῦχος, bei Herod. VII 88 ein Φαρ- νούχης, der aber schon in Sardes verunglückte. – ναὸς ἐκ μιᾶς, drei aus einem Schiffe.

314-319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-48

⁷⁷

⁷⁸

Chryse, Name meh- rerer Inseln und einer Stadt in Troas. μελαίνης geht wohl nicht auf die Farbe der Pferde, sondern der Reiter. – πυρσήν steht als pro- leptisches Prädikat. Der schwarze Bart färbte sich im Blute rot. Vgl. 539. πορφυρᾶ βαφῇ d. i. βαφῇ αἵματος. Vgl. Hom. 141. – Μᾶγος entweder weil in der Zeit des Äschylos die Quantität noch nicht festgestellt war, oder weil Äschylos den medischen Volksstamm (Herod. I 101. Strab. XVII p. 727. Plin. n. h. VI 26, 29) von der gleichnamigen Priesterkaste (irrigerweise) unter- scheiden zu müssen glaubte. – μέτ- οικος dort sich (unfreiwillig, als Toter) niederlassend, dort bleibend.

Aeschylus Persians 65

Robert Potter (Translator)

Search the Perseus Catalog for:

With falchions arm'd

From all th' extent of Aſia move the hoſts
65

Obedient to their monarch's ſtern command.

Thus march'd the flow'r of Perſia, whoſe lov'd

youth

The world of Aſia nouriſh'd, and with ſighs

Laments their abſence;
70

Current edition Experimental

Χορός

δολόμητιν δ᾽ ἀπάταν θεοῦ

τίς ἀνὴρ θνατὸς ἀλύξει;

τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδη-
95

μα⁹ τόδ᾽ εὐπετῶς¹⁰ ἀνᾴσσων;¹¹

97

Χορός

ἔμαθον δ᾽¹⁵ εὐρυπόροι-

ο θαλάσσας πολιαι-

νομένας πνεύματι λάβρῳ
110

ἐσορᾶν πόντιον ἄλσος,

πίσυνοι λεπτοδόμοις πεί-

σμασι λα-

οπόροις τε μαχαναῖς.

115

Χορός

ταῦτά μοι¹⁶ μελαγχίτων
115

φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ,

ὀᾶ, Περσικοῦ στρατεύματος

τοῦδε, μὴ πόλις¹⁷ πύθη-

ται κένανδρον μέγ᾽ ἄστυ Σουσίδος,

120

Χορός

καὶ τὸ Κισσίων πόλισμ᾽
120

ἀντίδουπον ᾄσεται,¹⁸

ὀᾶ, τοῦτ᾽ ἔπος γυναικοπλη-

θὴς ὅμιλος ἀπύων,

βυσσίνοις δ᾽ ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς.¹⁹
125
126

Χορός

κυάνεον δʼ ὄμμασι λεύσσων

φονίου δέργμα δράκοντος,

πολύχειρ καὶ πολυναύτας,

Σύριόν θʼ ἅρμα διώκων,

ἐπάγει δουρικλύτοις ἀν-
85

δράσι τοξόδαμνον Ἄρη.

Χορός

θεόθεν γὰρ κατὰ Μοῖρʼ

ἐκράτησεν τὸ παλαι-

όν, ἐπέσκηψε δὲ Πέρσαις
95

πολέμους πυργοδαΐκτους

διέπειν ἱππιοχάρμας

τε κλόνους

πόλεών τʼ ἀναστάσεις.

Χορός

ἔμαθον δʼ εὐρυπόροι-
100

ο θαλάσσας πολιαι-

νομένας πνεύματι λάβρῳ

ἐσορᾶν πόντιον ἄλσος,

πίσυνοι λεπτοδόμοις πεί-

σμασι λα-
105

οπόροις τε μαχαναῖς.

Χορός

δολόμητιν δʼ ἀπάταν θεοῦ

τίς ἀνὴρ θνατὸς ἀλύξει;

τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδη-

μα τόδʼ εὐπετῶς ἀνᾴσσων;
110

Χορός

φιλόφρων γὰρ παρασαίνει

βροτὸν εἰς ἄρκυας Ἄτα,

τόθεν οὐκ ἔστιν ὕπερθέν

νιν ἄνατον ἐξαλύξαι.

Χορός

ταῦτά μοι μελαγχίτων
115

φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ,

ὀᾶ, Περσικοῦ στρατεύματος

τοῦδε, μὴ πόλις πύθη-

ται κένανδρον μέγʼ ἄστυ Σουσίδος,

Χορός

καὶ τὸ Κισσίων πόλισμʼ
120

ἀντίδουπον ᾄσεται,

ὀᾶ, τοῦτʼ ἔπος γυναικοπλη-

θὴς ὅμιλος ἀπύων,

βυσσίνοις δʼ ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς.
125

πεπέρακεν μὲν ὁ περσέπτολις ἤδη
65

βασίλειος στρατὸς εἰς ἀν-

Testim.:

Apparatus Criticus

ΧΟ.

τίπορον γείτονα χώραν,

λινοδέσμωι σχεδίαι πορθμὸν ἀμείψας

᾿Αθαμαντίδος Ἕλλας,

πολύγομφον ὅδισμα
70

Ζυγὸν ἀμφιβαλὼν αὐχένι πόντου.

πολυάνδρου δ᾽

Chorus

The fiery lord of populous Asia

is leading his wondrous warrior-flock against the whole earth in two divisions, on foot and by the sea, putting his trust in his stalwart and stern commanders; he himself,
75

a god-like hero whose race is sprung from gold.¹
80

Chorus

With eyes flashing with the dark glare of a deadly dragon, attended by soldiers and mariners in great numbers, and speeding his Syrian chariot,

he leads against a people renowned for the spear a warlike host of archers.
85

Chorus

And there is no man skilled to withstand the mighty stream of men, and with strong barriers keep out the sea’s invincible surge;

for Persia ’s host cannot be withstood, and her men are courageous.
90

Chorus

For by the will of the gods Fate has held sway

since ancient time, and has ordained for the Persians the pursuit of rampart-destroying war, the turmoil of fighting horsemen, and the storming of cities.
95

Chorus

And they have learned to look upon the precinct of the deep when the broad-wayed sea whitens to foam beneath the tempest’s blast, trusting in their finely wrought
100

cables and their devices which give passage to their army.
105

Chorus

Yet the insidious guile of god—what mortal man can escape it? Who with agile foot can lightly overleap

and escape its toils?
110

Chorus

For Delusion, with her fair appearance, lures men astray into her snares, from which it is not possible to escape without meeting with disaster.

Chorus

Therefore my heart is wrapped in gloom and is racked with fear for the Persian army lest the state learn that the mighty capital of Susa is empty of men.
115

Chorus

Fearful I am too that as bands of women cry aloud woe, the Cissian stronghold will raise a resounding shout responsive to the beating of breasts,
120

and that there will be a tearing of fine linen robes.
125

Chorus

And marriage-beds are filled with tears through longing for husbands;

each Persian woman has sent to the field her warlike and fiery consort, and now in grief and longing for her beloved lord, is left forsaken by her mate.
135

Chorus

O Queen, most exalted of Persia ’s deep-girdled women, venerable mother of Xerxes, wife of Darius, all hail! You were the consort of the Persian’s god, and of another god the mother, that is, unless its former good fortune has now forsaken our host.
155

CORO

Rate fretum traijciens
65

Athamatidis Helles, multis clauis adaptatum ſuſtenaculum

Iugum inijciens ceruice ponti.

DARIUS

What son of mine an armament hath thither led? Inform me.

In die jenseitigen nachbarlichen Gau'n brachen die burg-

ftürmenden Heerschaaren des Großkönigs hindurch schon

In dem wohlfugenden Boot über den Sund der

Athamantischen Helle:
70

Um den Nacken der See

Schlang sich das Joch, schlang sich der dichtbalkige Heerpfad.

Erste Gegenstrophe.

Commentary

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

With falchions arm'd From all th' extent of Aſia move the hoſts 65 Obedient to their monarch's ſtern command. Thus march'd the flow'r of Perſia, whoſe lov'd youth The world of Aſia nouriſh'd, and with ſighs Laments their abſence; 70

Current edition Experimental

Χορός κυανοῦν 5 δ᾽ ὄμμασι λεύσσων φονίου 6 δέργμα 7 δράκοντος, πολύχειρ καὶ πολυναύτας, Σύριόν θ᾽ ἅρμα διώκων, ἐπάγει δουρικλύτοις ἀν- 85 δράσι τοξόδαμνον Ἄρη. 87

Χορός δολόμητιν δ᾽ ἀπάταν θεοῦ τίς ἀνὴρ θνατὸς ἀλύξει; τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδη- 95 μα 9 τόδ᾽ εὐπετῶς 10 ἀνᾴσσων; 11 97

Χορός ἔμαθον δ᾽ 15 εὐρυπόροι- ο θαλάσσας πολιαι- νομένας πνεύματι λάβρῳ 110 ἐσορᾶν πόντιον ἄλσος, πίσυνοι λεπτοδόμοις πεί- σμασι λα- οπόροις τε μαχαναῖς. 115

Χορός ταῦτά μοι 16 μελαγχίτων 115 φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ, ὀᾶ, Περσικοῦ στρατεύματος τοῦδε, μὴ πόλις 17 πύθη- ται κένανδρον μέγ᾽ ἄστυ Σουσίδος, 120

Χορός καὶ τὸ Κισσίων πόλισμ᾽ 120 ἀντίδουπον ᾄσεται, 18 ὀᾶ, τοῦτ᾽ ἔπος γυναικοπλη- θὴς ὅμιλος ἀπύων, βυσσίνοις δ᾽ ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς. 19 125 126

Χορός κυάνεον δʼ ὄμμασι λεύσσων φονίου δέργμα δράκοντος, πολύχειρ καὶ πολυναύτας, Σύριόν θʼ ἅρμα διώκων, ἐπάγει δουρικλύτοις ἀν- 85 δράσι τοξόδαμνον Ἄρη.

Χορός δόκιμος δʼ οὔτις ὑποστὰς μεγάλῳ ῥεύματι φωτῶν ἐχυροῖς ἕρκεσιν εἴργειν ἄμαχον κῦμα θαλάσσας· 90 ἀπρόσοιστος γὰρ ὁ Περσᾶν στρατὸς ἀλκίφρων τε λαός.

Χορός θεόθεν γὰρ κατὰ Μοῖρʼ ἐκράτησεν τὸ παλαι- όν, ἐπέσκηψε δὲ Πέρσαις 95 πολέμους πυργοδαΐκτους διέπειν ἱππιοχάρμας τε κλόνους πόλεών τʼ ἀναστάσεις.

Χορός ἔμαθον δʼ εὐρυπόροι- 100 ο θαλάσσας πολιαι- νομένας πνεύματι λάβρῳ ἐσορᾶν πόντιον ἄλσος, πίσυνοι λεπτοδόμοις πεί- σμασι λα- 105 οπόροις τε μαχαναῖς.

Χορός δολόμητιν δʼ ἀπάταν θεοῦ τίς ἀνὴρ θνατὸς ἀλύξει; τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδη- μα τόδʼ εὐπετῶς ἀνᾴσσων; 110

Χορός φιλόφρων γὰρ παρασαίνει βροτὸν εἰς ἄρκυας Ἄτα, τόθεν οὐκ ἔστιν ὕπερθέν νιν ἄνατον ἐξαλύξαι.

Χορός ταῦτά μοι μελαγχίτων 115 φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ, ὀᾶ, Περσικοῦ στρατεύματος τοῦδε, μὴ πόλις πύθη- ται κένανδρον μέγʼ ἄστυ Σουσίδος,

Χορός καὶ τὸ Κισσίων πόλισμʼ 120 ἀντίδουπον ᾄσεται, ὀᾶ, τοῦτʼ ἔπος γυναικοπλη- θὴς ὅμιλος ἀπύων, βυσσίνοις δʼ ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς. 125

πεπέρακεν μὲν ὁ περσέπτολις ἤδη 65 βασίλειος στρατὸς εἰς ἀν-

Testim.:

Apparatus Criticus

ΧΟ. τίπορον γείτονα χώραν, λινοδέσμωι σχεδίαι πορθμὸν ἀμείψας ᾿Αθαμαντίδος Ἕλλας, πολύγομφον ὅδισμα 70 Ζυγὸν ἀμφιβαλὼν αὐχένι πόντου. πολυάνδρου δ᾽

Chorus The fiery lord of populous Asia is leading his wondrous warrior-flock against the whole earth in two divisions, on foot and by the sea, putting his trust in his stalwart and stern commanders; he himself, 75 a god-like hero whose race is sprung from gold. 1 80

Chorus With eyes flashing with the dark glare of a deadly dragon, attended by soldiers and mariners in great numbers, and speeding his Syrian chariot, he leads against a people renowned for the spear a warlike host of archers. 85

Chorus And there is no man skilled to withstand the mighty stream of men, and with strong barriers keep out the sea’s invincible surge; for Persia ’s host cannot be withstood, and her men are courageous. 90

Chorus For by the will of the gods Fate has held sway since ancient time, and has ordained for the Persians the pursuit of rampart-destroying war, the turmoil of fighting horsemen, and the storming of cities. 95

Chorus And they have learned to look upon the precinct of the deep when the broad-wayed sea whitens to foam beneath the tempest’s blast, trusting in their finely wrought 100 cables and their devices which give passage to their army. 105

Chorus Yet the insidious guile of god—what mortal man can escape it? Who with agile foot can lightly overleap and escape its toils? 110

Chorus For Delusion, with her fair appearance, lures men astray into her snares, from which it is not possible to escape without meeting with disaster.

Chorus Therefore my heart is wrapped in gloom and is racked with fear for the Persian army lest the state learn that the mighty capital of Susa is empty of men. 115

Chorus Fearful I am too that as bands of women cry aloud woe, the Cissian stronghold will raise a resounding shout responsive to the beating of breasts, 120 and that there will be a tearing of fine linen robes. 125

Chorus And marriage-beds are filled with tears through longing for husbands; each Persian woman has sent to the field her warlike and fiery consort, and now in grief and longing for her beloved lord, is left forsaken by her mate. 135

Chorus O Queen, most exalted of Persia ’s deep-girdled women, venerable mother of Xerxes, wife of Darius, all hail! You were the consort of the Persian’s god, and of another god the mother, that is, unless its former good fortune has now forsaken our host. 155

CORO

Rate fretum traijciens 65 Athamatidis Helles, multis clauis adaptatum ſuſtenaculum Iugum inijciens ceruice ponti.

DARIUS What son of mine an armament hath thither led? Inform me.

In die jenseitigen nachbarlichen Gau'n brachen die burg- ftürmenden Heerschaaren des Großkönigs hindurch schon In dem wohlfugenden Boot über den Sund der Athamantischen Helle: 70 Um den Nacken der See Schlang sich das Joch, schlang sich der dichtbalkige Heerpfad. Erste Gegenstrophe.

Commentary

Stable identifiers

With falchions arm'd

From all th' extent of Aſia move the hoſts
65

Obedient to their monarch's ſtern command.

Thus march'd the flow'r of Perſia, whoſe lov'd

youth

The world of Aſia nouriſh'd, and with ſighs

Laments their abſence;
70

Χορός

δολόμητιν δ᾽ ἀπάταν θεοῦ

τίς ἀνὴρ θνατὸς ἀλύξει;

τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδη-
95

μα⁹ τόδ᾽ εὐπετῶς¹⁰ ἀνᾴσσων;¹¹

97

Χορός

ἔμαθον δ᾽¹⁵ εὐρυπόροι-

ο θαλάσσας πολιαι-

νομένας πνεύματι λάβρῳ
110

ἐσορᾶν πόντιον ἄλσος,

πίσυνοι λεπτοδόμοις πεί-

σμασι λα-

οπόροις τε μαχαναῖς.

115

Χορός

ταῦτά μοι¹⁶ μελαγχίτων
115

φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ,

ὀᾶ, Περσικοῦ στρατεύματος

τοῦδε, μὴ πόλις¹⁷ πύθη-

ται κένανδρον μέγ᾽ ἄστυ Σουσίδος,

120

Χορός

καὶ τὸ Κισσίων πόλισμ᾽
120

ἀντίδουπον ᾄσεται,¹⁸

ὀᾶ, τοῦτ᾽ ἔπος γυναικοπλη-

θὴς ὅμιλος ἀπύων,

βυσσίνοις δ᾽ ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς.¹⁹
125
126

Χορός

κυάνεον δʼ ὄμμασι λεύσσων

φονίου δέργμα δράκοντος,

πολύχειρ καὶ πολυναύτας,

Σύριόν θʼ ἅρμα διώκων,

ἐπάγει δουρικλύτοις ἀν-
85

δράσι τοξόδαμνον Ἄρη.

Χορός

θεόθεν γὰρ κατὰ Μοῖρʼ

ἐκράτησεν τὸ παλαι-

όν, ἐπέσκηψε δὲ Πέρσαις
95

πολέμους πυργοδαΐκτους

διέπειν ἱππιοχάρμας

τε κλόνους

πόλεών τʼ ἀναστάσεις.

Χορός

ἔμαθον δʼ εὐρυπόροι-
100

ο θαλάσσας πολιαι-

νομένας πνεύματι λάβρῳ

ἐσορᾶν πόντιον ἄλσος,

πίσυνοι λεπτοδόμοις πεί-

σμασι λα-
105

οπόροις τε μαχαναῖς.

Χορός

δολόμητιν δʼ ἀπάταν θεοῦ

τίς ἀνὴρ θνατὸς ἀλύξει;

τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδη-

μα τόδʼ εὐπετῶς ἀνᾴσσων;
110

Χορός

φιλόφρων γὰρ παρασαίνει

βροτὸν εἰς ἄρκυας Ἄτα,

τόθεν οὐκ ἔστιν ὕπερθέν

νιν ἄνατον ἐξαλύξαι.

Χορός

ταῦτά μοι μελαγχίτων
115

φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ,

ὀᾶ, Περσικοῦ στρατεύματος

τοῦδε, μὴ πόλις πύθη-

ται κένανδρον μέγʼ ἄστυ Σουσίδος,

Χορός

καὶ τὸ Κισσίων πόλισμʼ
120

ἀντίδουπον ᾄσεται,

ὀᾶ, τοῦτʼ ἔπος γυναικοπλη-

θὴς ὅμιλος ἀπύων,

βυσσίνοις δʼ ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς.
125

πεπέρακεν μὲν ὁ περσέπτολις ἤδη
65

βασίλειος στρατὸς εἰς ἀν-

ΧΟ.

τίπορον γείτονα χώραν,

λινοδέσμωι σχεδίαι πορθμὸν ἀμείψας

᾿Αθαμαντίδος Ἕλλας,

πολύγομφον ὅδισμα
70

Ζυγὸν ἀμφιβαλὼν αὐχένι πόντου.

πολυάνδρου δ᾽

Chorus

The fiery lord of populous Asia

is leading his wondrous warrior-flock against the whole earth in two divisions, on foot and by the sea, putting his trust in his stalwart and stern commanders; he himself,
75

a god-like hero whose race is sprung from gold.¹
80

Chorus

With eyes flashing with the dark glare of a deadly dragon, attended by soldiers and mariners in great numbers, and speeding his Syrian chariot,

he leads against a people renowned for the spear a warlike host of archers.
85

Chorus

And there is no man skilled to withstand the mighty stream of men, and with strong barriers keep out the sea’s invincible surge;

for Persia ’s host cannot be withstood, and her men are courageous.
90

Chorus

For by the will of the gods Fate has held sway

since ancient time, and has ordained for the Persians the pursuit of rampart-destroying war, the turmoil of fighting horsemen, and the storming of cities.
95

Chorus

And they have learned to look upon the precinct of the deep when the broad-wayed sea whitens to foam beneath the tempest’s blast, trusting in their finely wrought
100

cables and their devices which give passage to their army.
105

Chorus

Yet the insidious guile of god—what mortal man can escape it? Who with agile foot can lightly overleap

and escape its toils?
110

Chorus

For Delusion, with her fair appearance, lures men astray into her snares, from which it is not possible to escape without meeting with disaster.

Chorus

Therefore my heart is wrapped in gloom and is racked with fear for the Persian army lest the state learn that the mighty capital of Susa is empty of men.
115

Chorus

Fearful I am too that as bands of women cry aloud woe, the Cissian stronghold will raise a resounding shout responsive to the beating of breasts,
120

and that there will be a tearing of fine linen robes.
125

Chorus

And marriage-beds are filled with tears through longing for husbands;

each Persian woman has sent to the field her warlike and fiery consort, and now in grief and longing for her beloved lord, is left forsaken by her mate.
135

Chorus

O Queen, most exalted of Persia ’s deep-girdled women, venerable mother of Xerxes, wife of Darius, all hail! You were the consort of the Persian’s god, and of another god the mother, that is, unless its former good fortune has now forsaken our host.
155

Rate fretum traijciens
65

Athamatidis Helles, multis clauis adaptatum ſuſtenaculum

Iugum inijciens ceruice ponti.

DARIUS

What son of mine an armament hath thither led? Inform me.

In die jenseitigen nachbarlichen Gau'n brachen die burg-

ftürmenden Heerschaaren des Großkönigs hindurch schon

In dem wohlfugenden Boot über den Sund der

Athamantischen Helle:
70

Um den Nacken der See

Schlang sich das Joch, schlang sich der dichtbalkige Heerpfad.

Erste Gegenstrophe.