Aeschylus Persians 256

Robert Potter (Translator)

Table of Contents

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →
Slaves to no lord, they own no kingly pow'r g
.

Persians. Aeschylus. Robert Potter (Translator). London. 1779.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Current edition Experimental

The Persians (OCR draft) (English) (The Persians. Robert Potter, 1779.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)
Πέρσαι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 256-289 focus
Πέρσαι Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 256-289 focus
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 256 focus
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Gottfried Hermann, 1852.) — 256 focus
ἄνι᾽ ἄνια νεόκοτα καὶ δάϊ, αἰαῖ.
255
διαίνεσθε, Πέρσαι, τόδ᾽ ἄχος κλύοντες.
ΠΕΡΣΑΙ (OCR draft) Experimental (ΠΕΡΣΑΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 256 focus
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. N. Wecklein, 1885.) — 256 focus
ἄνι᾽ ἄνια κακά,
νεόκοτα καὶ δάι. αἰαῖ,
260
διαίνεσθε, Πέρσαι,
τόδ᾽ ἄχος κλύοντες.
Aeschyli Persae (OCR draft) Experimental (Aeschyli Persae. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 256 focus
Translations (7)
Persians Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 256-286 focus
The Persians. (OCR draft) Experimental (The Persians.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 256 focus
Dismal, dismal, strange evils, and adverse,-alas. Drench yourselves in tears, ye Persians, hearing of this sorrow.
LES PERSES (OCR draft) Experimental (LES PERSES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 256 focus
barbare tout entière a péri !
Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 256 focus
Ahimè, miseri miseri,
mali novelli e immani!
Sgorghin le vostre lagrime
all'udir tanto strazio, o Persïani!
290
Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 256 focus
Triftia mala, triſtia molesta,
Recenter nata, hoſtilia heu heu.
Madefiamini lachrymis Perſæ audientes hunc dolorem.
235
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Persians — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 256 focus
O ruin manifold, and woe, and fear!
Let the wild tears run down, for the great doom is here!
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 256 focus
Traurig, o traurig, unerhört grimmig Leid!
O weint, Perser, weint über die schwere Kunde!

Commentary

Critical apparatus to The Persians (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Persians.) focus

296. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-236

ἦμαρ:
ἦμαρ
M. Rob. μελαγχίμου:
μελαγχείμου
Ven. A. Ald. Rob.

297. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-237

ἵππου: Post
ἵππου
unius litterae litura in M.

298. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-238

στύφλους: Libri
στύφλους
. Brunckius
στυφλούς
. V. ad v. 80. παρ᾽ ἀκτὰς:
παρ' ἀκταῖς
Lips.
παρακταῖς
Mosc. Σιληνιῶν:
σιληνιῶν
M.
σιληνίων
Mosc. Ceteri
σιληνιῶν
. Scholiastes
Σιληνίαι αἰγιαλὸς Σαλαμῖνος τῆς λεγομένης Τροπαίου ἄκρας, ὡς Τιμόξενος ἐν τῷ περὶ λιμένων φησί
. Sic M. Hesychius
Σιληνίαι, τῆς Σαλαμῖνος, πλησίον τοῦ λεγομένου Τροπαίου
.

299. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-239

χιλίαρχος: 1η
χιλίαρχος
lituram post
χι
habet M.
χιλιάρχης
ex corr. G. antea
χιλίαρχος
. Δαδάκης:
δαρδάκης
Lambeth. Par. K. πληγῇ:
πληγείς
Par. N. et Vit. sed Vit. supra scripto
η
.

300. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-240

ἀφήλατο:
ἀφήλλατο
Vit. Lips. paucique alii et Ald.

301. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-241

Τενάγων:
τανάγων
Ven. A. Ox. Ald.
τενέγων
Rob. ἀριστεύς:
ἀριστεὺς
Blomfieldius. Libri
ἄριστος
. Βακτρίων:
βακτηρίων
Lips. ιθαγενής:
ἰθαιγενὴς
M. Ven. B. Rob. Ceteri
ἰθαγενής
.

302. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-242

θαλασσόπληκτον:
θαλασσόπληκτον
, supra adscripto ad penultimam syllabam
αγ
, Ven. B.
θαλασσόπλακτον
Ven. A. et aliquot alii.
θαλασσόπλακτον
Par. C. H. νῆσον:
νῆσος
Par. G.
πόλει
G. Adolphus Emperius in Actis soc. Graecae I. p. 363. scribendum coniecit
σποδεῖ
. Non probo.

303. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-243

κἀργήστης:
καργήστης
M.
καργήστρης
G.
καργίστης
Vit.
κάργιστης
Lips.

304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-244

οἵδ᾽:
οἵ
M.
οἵδ'
Lips. πελειοθρέμμονα: Ad finem versus γρ.
σαλαμῖνα
supra scriptum in Lips. Intelligit Salaminem scholiastes. Hesychius
πελειοθρέμμονα νῆσον
in lexico suo posuit, cui addita est aliena ab his verbis adnotatio
Ἀριστοτέλης φησὶ διαφέρειν περιστερὰς καὶ πελειάς
. Sed referendum huc est quod modo corrupte apud eum scriptum est
πελεστόθρην νῆσον, τὴν Σαλαμῖνα
. Salaminem anates potius quam columbas aluisse Butlerus ex Eustathio p. 284, 44. colligit. Stanleius quod columbas summa cura ibi nutritas existimavit, quum ex Homero discatur eam insulam Veneri sacram fuisse, negligenter inspexerat hymnum minorem Veneris (X), in quo Cypriam Salaminem respici apertum est,
χαῖρε θεὰ Σαλαμῖνος ἐὐκτιμένης μεδέουσα καὶ πάσης Κύπρου.
Equidem apud Aeschylum, praesertim praegressa modo mentione Salaminis, unam ex adiacentibus parvis insulis intelligendam puto.

305. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-245

κύρισσον:
κύρισσον
cum coronide Brunckius. V. praef. ad Eur. Bacchas p. XIII.

306. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-246

γειτονῶν:
γειτόνων
Ald. Rob. et ante correctionem M. Vit.
γείτονες
, sed adscripto γρ.
ων
, Cantabr. 1. Αἰγυπτίου:
αἰγυπτίαι
, ad ultimam litteram supra adscripto
ου
, Lips. Mosc.
αἰγυπτίου
Par. N. et adscriptum in Par. B.

307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-247

Ἀδεύης:
ἀδεύης
ut ceteri Lips. sed supra scriptum γρ.
ἀδάης
. Eo pertinere videtur quod in G. supra scriptum est,
πλήρης
, quamquam hic quoque codex
ἀδεύης
habet. Φερεσσεύης:
φερεσσεύης
Cantabr. 1. Lambeth. Par. A. B. C. N.
φερεσέυης
Cantabr. 2.
φερεσεύης ὁ
Ven. B.
φεσεσσεύης
G.
φαρεσσεύης
Par. K.
φερεσέβης
Ald.
Φερεσσέβης
Turn.
φρεσεύης
M. Mosc.
φρεσσεύης
Vit.
φρεσέβης
, mediae syllabae in
ε
vel contra mutato, Lips. γρ.
φερεσκεύης
supra adscriptum in Lips.
φρεδεύης
Rob.

308. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-248

Φαρνοῦχος, οἵδε ναὸς ἐκ μιᾶς πέσον:
καὶ φαρνοῦχος
Ven. A. Ox. Par. G. Ald.
καὶ φανοῦρχος
Rob.
οἵ τε
M. Vit. Lips. Par. C. N. aliique et Rob. Ex Par. B.
οἵγε
, supra scripto ad prius vocabulum γρ.
οἵτε
, notavit Bekkerus.
οἵ γ' ἡ
Cantabr. 1. Par. H.
οἵδε
G. Ald. Tum
ναὸς ἐκ μιᾶς πέσον
libri, nisi quod
νηὸς
habet Par. H. et Turn.
ναὸς
supra scripto
η
Vit. Cantabr. 1.
νεὼς
Ald. Rob.
πέσαν
G. Par. C.
πεσὼν
ante corr. M. Vauvillersius ad Soph. Phil. 374. vol. II. p. 47. scribendum coniecit
οἵδε ναὸς ἔπεσον ἐκ μιᾶς
, idque Porsono aliisque placuit. Sed hoc ingrato verborum ordine corrumpuntur numeri. Scribendum putavi
οἵδε ναὸς ἓν μιᾶς πέσος,
hi unius navis iactura fuerunt.

309. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-249

Μάταλλος:
μάταλλος
M. Vit.
μάταλος
Lips. Mosc.
μάτταλος
Ald.
μέταλλος
G.
μέταλλος
Ven. B. Par. C. L. Rob. Turn.

311. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-250

πυρσὴν:
πυρσὴν
Porsonus.
πυρσὰν
M. et plerique, ut videtur, codices et Turn.
πυρσὰν
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. Mosc. Par. C. Ald. Rob. δάσκιον:
δάσκειον
M. G. Lips. Mosc.

312. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-251

ἔτεγγ':
ἔταγ'
Lips. πορφυρᾷ:
πορφυρέᾳ
M. Ceteri
πορφυρέᾳ
. Porsonus
πορφυρᾷ
. Sed videntur tragici a forma
πορφυροῦς
, ut vulgaris sermonis propria, abstinuisse, ideoque contractionem praetulisse eam in qua leviter audiretur
ε
, ita ut non efficeret syllabam. Non obstant versus ex Stheneboea Euripidis ab Athenaeo p. 421. F. allati, ubi
βιὸς δὲ πορφυροῦς θαλάσσιος
valde torsit criticos. Scribendum est enim
βίος δὲ πορφυρεὺς θαλάσσιος
. Loquitur, ut reliqua ostendunt, piscator, quem quo minus dubites unum ex illis intelligendum esse, qui
πορφυρεῖς
, captores purpurarum, vocabantur, facit alius Euripidis locus in Iph. Taur. v. 262.
ἦν τις διαρρὼξ κυμάτων πολλῷ σάλῳ κοιλωτὸς ἀγμός, πορφυρευτικαὶ στέγαι.

313. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-252

Μάγος:
μάγος
M. G. Vit. Lips. Ven. A. Rob. Accentum correxit Turn.
μάγος
Ald. Magos gentem esse circa Mediam Stanleius docuit ex Herodoto I. 101. et Stephano Byzantio in v.
Μαρία
. Addi poterat Plinius H. N. VI. 26 (29). Ἄραβος:
ἄραβος
M. Vit. Lips. Ven. B. Turn.
ἄραβος
Ven. A. Ox. Ald. Rob.
ἄραβος
G. Par. B. Ἀρτάμης:
ἀρτάμης
Lips. Ald. Turn. sed in Lips. γρ.
ἀρσάβης
supra adscriptum.
ἀρσάκης
Rob.
ἀρτάβης
M. G. Vit. Par. K. L. sed in Vit.
β
a sec. manu in litura scriptum, in M. puncto notatum.
ἀρσάκης
Cantabr. 1.

314. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-253

NA: Hunc versum post sequentem collocant Vit. Lips. sed in Vit. error additis numeris correctus.
σκληρᾶς:
σκαληρᾶς
, sed supra γρ.
σκληρᾶς
, Vit.
μέτοικος:
ἔποικος
G. Lips. aliique nonnulli.
κατέφθιτο:
κατέφθιτο
, supra scripto
κ
, Lips.

315. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-254

Ἄμηστρις:
Ἄμηστρις
Brunckius.
ἄμηστρις
M. Par. A. B. edd. ante Brunckium.
ἀμίστρις
Vit. Lips.
ἀμίστρης
G. Ven. A. Par. L. V. ad v. 22. Ἀμφιστρεύς:
ἀμιστρεύς
Lips.
ἀμφιτρεύς
Par. C.

316. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-255

Σάρδεσιν:
σάρδεσιν
M. Lips.
σάρδεσι
G. Vulgo
Σάρδεσι
.
Hunc versum, quod quartam a fine syllabam in vocabuli exitu longam habet, depravatum esse existimavit Porsonus in supplemento praefationis ad Hecubam p. XXXV. simulque eam suspicionem alio firmare studuit argumento. Ariomardus, inquit, supra 38. Thebarum praefectus erat. Cur igitur Sardibus luctuosa esset eius mors? Hoc, ut opinor, sentiens scholiastes addit,
πατρὶς γὰρ αἱ Σάρδεις αὐτῷ
. Sed potius existimo versum unum vel plures excidisse, ubi Sardium praefectus, fortasse Mitragathes vel Arceus, nominaretur.
νωμῶν, ὅ, τ᾽ ἐσθλὸς Ἀριόμαρδος...
Σάρδεσι πένθος παρασχών.
Expleat hiatum, si potest, sagax lector; sed id simul curet, ut verbum
Ἀριόμαρδος
vocalis sequatur. Ipse postea sic explevit,
νωμῶν, ὅ,τ᾽ ἐσθλὸς Ἀριόμαρδος *Σαρδέων
βολαῖσι πιστός, Μιτραγάθης τε* Σάρδεσι
πένθος παρασχών.
Sed nomen proprium, ut aliis in rebus, ita hoc quoque in genere idoneam excusationem suppeditat. Repugnantia autem illa circa patriam Ariomardi nulla prorsus est, si scholiastam, recte et prudenter monentem, audire voles. Nam, ut satis ex Herodoto intelligi potest, non suis quisque popularibus erat praefectus, nisi qui inferioris ordinis duces erant, uti VII. 96. 97. narrat, sed ut quisque apud regem vel generis propinquitate vel gratia dignissimus censebatur, ita ei alia atque alia committebatur provincia. Quamobrem etsi Herodotus VII. 67. 68. duos in exercitu Persarum memorat Ariomardos, tamen Aeschylum, qui nullo eos nomine distinguit, sed semper ut de uno loquitur, unum eundemque ubique in mente habuisse certissimum est. Qui si Sardibus natus Aegyptiis praefuit, tantum abest ut non recte dicatur Sardibus luctuosus obisse, ut, si haec esset repugnantia, simul duo alii loci in eandem vitii suspicionem inciderent. Nam ipse ille quem Porsonus commemorat Arceus vel Arcteus, qui v. 45. dux vocatur Lydorum qui Sardibus advenerant, v. 306. dicitur
πηγαῖς Νείλου γειτονῶν Αἰγυπτίου
. Non videtur enim dubitari posse quin utroque loco de eodem viro sermo sit. Susiscanes autem, ab Nilo secundum v. 35. profectus, infra v. 934.
Βάτανα
dicitur reliquisse. Quare maneat posthac Aeschyli Ariomardo et imperium Aegyptiorum et patria Sardes.

317. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-256

Σεισάμης:
σεισάμης
M. Par. B. et ut videtur Par. A.
σησάμης
Vit. Par. N. et sic Brunckius ex v. 956.
σισάμης
G.
εἰσάμης
Ven. B.
σισάρμης
Lips. Cantabr. 2. Par. K. L.
σεισάρμης
Ven. A. Ox. et adscriptum in Par. B.
σεισάρκης
Ald. Rob. Turn. Post hoc nomen
θ'
addunt G. Par. A. B. K. Non addunt M. Vit. Lips. Ven. A. Ald. Rob. Turn.

318. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-257

Θάρυβίς τε:
θαρυβίς τε
G.
θάρβις τε
Ald.
θάβυρίς τε
adscriptum in Par. B.
θάρμις τε
Ven. B. Rob. πεντήκοντα πεντάκις:
πεντηκοντοπεντάκις
ante sec. manus correctionem Vit.

319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-258

Λυρναῖος: Stephanus Byzantius
Λυρνησσός, πόλις Τρωϊκή, μία τῶν ἕνδεκα τῶν ἐν τῇ Τρῳάδι. τὸ ἐθνικὸν Λυρνήσσιος. Αἰσχύλος δὲ Πέρσαις ὡς ἀπὸ τοῦ Λύρνα ἢ Λύρνη Λυρναῖος
.

320. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-259

εὐτυχῶς:
νεῖται εἰ εὐτυχῶν
Rob.
εὐτυχής
, sed correctum in
εὐτυχῶς
, G.

321. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-260

Συέννεσίς τε:
σύννεσίς τε
M. Par. H. K. N.
σύνεσίς τε
G. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. Mosc. Ox. Par. G. L. Ald. Rob.
συνεσιά τε
a pr. manu,
συνέσις τε
a sec. manu Vit.
Συέννεσίς τε
Turn. Apud Herodotum VII. 98.
Κίλιξ Συέννεσις Ὠρομέδοντος
commemoratur. πρῶτος εἰς εὐψυχίαν:
πρῶτος αὐτὸς εἰς εὐψυχίαν
G. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Par. C. K. L. nisi quod
ἀψυχίαν
habet G. Est haec haud dubie grammatici alicuius mutatio, propter falsum nomen
Σύνεσις
facta, ut versus constaret.

322. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-261

Κιλίκων:
ἀκιλικίων
Ald. ἔπαρχος:
ἄπαρχος
sic M.
ἄπαρχος
Vit. a pr. manu et Lips. Ven. A. Ald. Turn.
πάραρχος
Rob. et reliquae ante Brunckium editiones.
ἄρχος
Par. L.
πάραρχος
Ven. B. Par. N. et adscriptum in Par. B. Id Brunckius posuit. In Vit. quod a prima manu est
ἄπαρχος
, a secunda ita mutatum est, ut nescias utrum
ἔπαρχος
an
ὕπαρχος
legi debeat. Praestat fortasse
ἔπαρχος
, vocabulum Herodoto, Xenophonti, aliis de satrapa usitatissimum, de quo dixerunt Wesselingius ad Herod. V. 20. Dorvillius ad Charit. p. 407. seqq. sive p. 448. ed. Lips.

323. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-262

ἐκπρεπῶς: Vulgata lectio est
εὐκλεῶς
. Sed
νηλεῶς
habent G. Cantabr. 1. et in Par. B. adscriptum est γρ.
νηλεῶς
, quod non dubitavi recipere, ut multo magis accommodatum huic narrationi.

324. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-263

τοιῶνδέ γ' ἀρχῶν:
τοιῶνδ' ἀρχόντων νῦν
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Ox. Mosc. Par. A. B. C. F. K. L. N. Ald. sed in M.
νῦν
ab alia manu supra versum additum est. γρ.
καὶ ἐπαρχόντων
Faehsio teste adscriptum in Par. B.
τοιῶνδέ γ' ἀρχόντων νῦν
Rob.
τοιῶνδ᾽ ἄρ᾽ ὄντων νῦν
Turn. ex coniectura, ut videtur.
τοιῶνδέ γ' ἀρχόντων
, omisso
νῦν
, Brunckius, parum considerate. Videtur potius
ἀρχόντων
interpretatio esse. Poterat Aeschylus dicere
τοιῶνδε ταγῶν
, poterat
τοιῶνδ᾽ ἀνάκτων
. Hesychius
ταγοί, προστάται, ἄρχοντες, ἡγεμόνες
, οἱ
ἄναξ, βασιλεύς, ἄρχων, δεσπότης
.
Εἰ ναῶν ἄνακτες
legitur infra v. 378. Sed probabiliter Canterus scribendum coniecit
τοιῶνδέ γ' ἀρχῶν
, etsi Homericum hoc vocabulum apud tragicos alibi non invenitur.

325. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-264

ὀλίγ᾽:
ὀλίγ'
omittit M. ἀπαγγέλλω:
ἀπαγγελῶ
Ald. Rob.
ἀπαγγέλω
Lips. Cantabr. 2.
ἀναγγέλλω
G.

326. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-265

αἰαῖ:
αἳ αἳ
M. G. Ceteri
αἰαῖ
, nisi quod
α
decies repetit Cantabr. 1.

327. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-266

λιγέα:
λυγέα
Ald.
λιγέα
, ad
ι
supra adscripto
υ
, Lips.

328. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-267

ἀτὰρ:
αὐτὰρ
Lips. Mosc. et ex corr. primae manus Vit. in quo antea, ut in ceteris,
ἀτὰρ
erat. τοῦτ᾽:
τοῦτ'
M. G. Vit. Lips. et ceteri, ut videtur, codices.
τοῦτ'
Ald. Rob. Turn. ἀναστρέψας:
ἀνατρέψας
Ven. A.

Commentary (W. S. Teuffel; revised by N. Wecklein, 1886; German; OCR draft) (Persians, explanatory commentary pp. 43–97. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

290-298. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-43

1
2
Durch die letzten Worte des Chors indirekt aufgefor- dert löst jetzt Atossa den Chor im Gespräche mit dem Boten ab. ὑπερβάλλει enthält einen negativen Begriff (es hindert durch seine Gröfse am Sprechen und Fragen) und ist daher nach Analogie dieser Verba konstruiert (Prom. 786 f.: οὐκ ἐναντιώσομαι τὸ μὴ οὐ γεγω- νεῖν). – Soph. Phil. 1316: ἀνθρώ- ποισι τὰς μὲν ἐκ θεῶν τύχας δο- θείσας ἐστ᾽ ἀναγκαῖον φέρειν. καταστάς gefasst, ruhig; Herod. III 80 ὁ θόρυβος κατέστη. – ὅμως, an den Bedingungssatz (anderwärts an ein Partizip) angelehnt, gehört aber (begrifflich) zu λέξον. Vgl. 840. Sept. 712: πιθοῦ γυναιξίν, καίπερ οὐ στέργων ὅμως. Choeph. 115: μέμνησ᾽ Ορέστου, κεί θυραῖος ἐσθ᾽ ὅμως. Plaut, mil. 1341: bene dicatis et mihi absenti tamen. Kr. II 56, 13. A. 2. Den Worten τίς οὐ τέθνηκε hört man das ängstliche Verlangen an, zu hören, daſs Xerxes noch lebt. ἀρχέλειος für ἀρχέ- λεως (vgl. εὔγειος κ. εὔγεως), ἀρχέ- λαος, wenn nicht ἀρχελάων herzu- stellen ist. - Das epische ὅστε (vgl. Kr. II 51, 8. A. 2) selten und nur bei Äschylos im Trimeter Vgl. 762. Quem vero lugebimus ex ducto- ribus ut in sua statione mortuum? ἐπὶ σκηπτ. ταχθεὶς in imperio (dessen Zeichen hen das das σκῆπτρον ist) constitutus. - ἄνανδρον proleptisch, Folge von ἠρήμου. Soph. Ant. 881 πότμον ἀδάκρυτον οὐδεὶς φίλων στενάζει, Eur. Med. 435 τᾶς ἀνάν- δρου κοίτας ὀλέσασα λέκτρον.

299-301. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-44

3
4
Hom. A 88: ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο; dagegen Eur. Orest. 386: οὐ γὰρ ζῶ κακοῖς, φάος δ᾽ ὁρῶ. Soph. Ant. 600: ὃ τέτατο φάος ἐν Οἰδίπου δόμοις. – ἐκ, Ag. 900: κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος. - με- λαγχίμου vgl.114. Suppl. 745. Cho.11.

302-330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-45

5
6
Zur Antwort auf Atossas Frage schüttet der Bote, ehe er sich auf eine geordnete Er- zählung einläſst (337 ff.), eine Fülle von Namen aus, teils um der Dar- stellung ein konkret nationales Ko- lorit zu geben, teils um einzelne tapfere Thaten in Erinnerung zu bringen. Über die Etymologie dieser Namen s. Einl. S. 35 A. 23. στυ-

302-307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-46

7
8
Αρτεμβάρης 29. – ἵππου 315. Thuk. I 62: ἡ διακοσία ἵππος. – βραβεὺς Lenker (Befehls- haber), vgl. 78. Ag. 230. φλοὺς 78. θείνεται wird ge- stofsen an, vgl. 310. – Σιληνίαι ein Teil des Gestades von Salamis, in der Nähe der Τροπαία ἄκρα. - Mannigfaltigkeit der Wendungen für den einen Begriff des Gefallen- seins. Mit bitterem Volkshumor 305; abschwächende Nachbildung des von einem Feinde gesprochenen Verses Hom. II 745: ἡ μάλ᾽ ἐλαφρὸς ἀνήρ, ὡς ῥεῖα κυβιστᾷ. Ähnliche Tonfärbung 310. 319. Tenago princeps indigena. ἰθαγενὴς δ. ν. α. ἐγχώριος; es war dies also nicht das Regelmässige; vgl. 44 f. mit 311; 34 f. mit 960; 38 mit 321. Herod. VII 96f. VI 53: φαινοίατο ἂν ἐόντες οἱ τῶν Δωριέων ἡγεμόνες Αἰγύπτιοι ἰθαγενέες. σποδεῖ, ferit, vgl. θείνεται 303.

308-313. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-47

9
10
᾿Αρσάμης 37. πε- λειοθρέμμ. (vgl. 33), Salamis. Der Schol. vergleicht das bomerische πολυτρήρωνά τε Θίσβην ( Β 502). — κύρισσον (vgl. 313. 376. 416. 458. 490. 506. Kr. II § 28, 3. A. 4) von den Leichen, welche durch die Strömung mit dem Kopfe gegen das Land getrieben werden, s. v. a. κερατίζειν. - γειτονῶν Suppl. 780 vgl. 286. – Αρκτεύς 44 f. Φαρ- νοῦχος, bei Herod. VII 88 ein Φαρ- νούχης, der aber schon in Sardes verunglückte. – ναὸς ἐκ μιᾶς, drei aus einem Schiffe.

314-319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-48

11
12
Chryse, Name meh- rerer Inseln und einer Stadt in Troas. μελαίνης geht wohl nicht auf die Farbe der Pferde, sondern der Reiter. – πυρσήν steht als pro- leptisches Prädikat. Der schwarze Bart färbte sich im Blute rot. Vgl. 539. πορφυρᾶ βαφῇ d. i. βαφῇ αἵματος. Vgl. Hom. 141. – Μᾶγος entweder weil in der Zeit des Äschylos die Quantität noch nicht festgestellt war, oder weil Äschylos den medischen Volksstamm (Herod. I 101. Strab. XVII p. 727. Plin. n. h. VI 26, 29) von der gleichnamigen Priesterkaste (irrigerweise) unter- scheiden zu müssen glaubte. – μέτ- οικος dort sich (unfreiwillig, als Toter) niederlassend, dort bleibend.

320-330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-49

13
14
πολύπονον, laborio- sum, von der Person, welche mit dem Speere gewaltig arbeitet, über- tragen. ᾿Αριόμ. 38. Σάρδεσιν, der Vaterstadt durch seinen Tod, wenn die Lesart richtig ist, da der Spondeus des 5. Fuſses, dessene rste Länge die letzte Silbe eines mehr- silbigen Wortes ist, eine Härte ver- ursacht, die hier nicht durch die Hephthemimeris gemildert wird. Σεισάμης: ähnliche Namen bei Herod. V 25. VII 6. Lyrna, von Steph. Byz. mit Lyrnessos in Troas identifiziert. οὐ μάλ᾽ εὐτύκως, nicht gar schön hergerichtet, der schöne Mann. Elegisch. Συέν- νεσις kilikischer Königsname. Drei sind aus dieser Zeit bekannt (R. E. VI 2. S. 1528); gemeint ist wohl der bei Herod. VII 98 ( Κίλιξ Συένν. Ωρομέδοντος); Plat. Charmid. p. 158 Α: εἰς πάντα πρῶτον εἶναι. Κιλίκων, 273. - Eur. Herakl. 8: πόνων πλείστων μετέσχον εἷς ἀνὴρ Ἡρακλέει. Kr. 49, 19. A. 5. σαι,