Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Far hence, even where, in evening land, goes down our Lord the Sun.

Atossa

Say, had my son so keen desire, that region to o'errun?

Chorus

Yea—if she fell, the rest of Greece were subject to our sway!
230

Atossa

Hath she so great predominance, such legions in array?

Chorus

Ay—such a host as smote us sore upon an earlier day.

Atossa

And what hath she, besides her men? enow of wealth in store?

Chorus

A mine of treasure in the earth, a fount of silver ore!

Atossa

Is it in skill of bow and shaft that Athens' men excel?
235

Chorus

Nay, they bear bucklers in the fight, and thrust the spear-point well.

Atossa

And who is shepherd of their host and holds them in command?

Chorus

To no man do they bow as slaves, nor own a master's hand.

Atossa

How should they bide our brunt of war, the East upon the West?

Chorus

That could Darius' valiant horde in days of yore attest!
240

Atossa

A boding word, to us who bore the men now far away!

Chorus

Nay—as I deem, the very truth will dawn on us to-day.

A Persian by his garb and speed, a courier draws anear—

He bringeth news, of good or ill, for Persia's land to hear.

[ Enter a Messenger.

Messenger

Persians. Aeschylus. Edmund Doidge Anderson Morshead (Translator). . .

Current edition Experimental

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) (English) (Aeschylus, Persians — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Πέρσαι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 256-289 focus

str. 1

Χορός

ἄνι᾽ ἄνια κακὰ

νεόκοτα καὶ δάι᾽. αἰαῖ,

διαίνεσθε, Πέρσαι,

τόδ᾽ ἄχος κλύοντες.

260

Ἄγγελος

ὡς πάντα γ᾽ ἔστ᾽ ἐκεῖνα διαπεπραγμένα:
260

αὐτὸς δ᾽ ἀέλπτως νόστιμον βλέπω φάος.

262

ant. 1

Χορός

ἦ μακροβίοτος

ὅδε γέ τις αἰὼν ἐφάνθη

γεραιοῖς, ἀκούειν

τόδε πῆμ᾽ ἄελπτον.
265
266

Ἄγγελος

καὶ μὴν παρών γε¹ κοὐ λόγους ἄλλων κλύων,

Πέρσαι, φράσαιμ᾽ ἂν οἷ᾽ ἐπορσύνθη κακά.

268

str. 2

Χορός

ὀτοτοτοῖ,² μάταν

τὰ πολέα³ βέλεα παμμιγῆ

γᾶσδ᾽⁴ ἀπ᾽ Ἀσίδος ἦλθεν⁵ αἴας
270

δᾴαν⁶ Ἑλλάδα χώραν.

272

Ἄγγελος

πλήθουσι νεκρῶν δυσπότμως ἐφθαρμένων

Σαλαμῖνος ἀκταὶ πᾶς τε πρόσχωρος τόπος.

274

ant. 2

Χορός

ὀτοτοτοῖ, φίλων

ἁλίδονα μέλεα⁷ πολυβαφῆ
275

κατθανόντα λέγεις φέρεσθαι

†πλαγκτοῖς⁸ ἐν διπλάκεσσιν.⁹

278

Ἄγγελος

οὐδὲν γὰρ ἤρκει τόξα, πᾶς δ᾽ ἀπώλλυτο

στρατὸς δαμασθεὶς ναΐοισιν ἐμβολαῖς

280

str. 3

Χορός

ἴυζ᾽ ἄποτμον Πέρσαις
280

δυσαιανῆ βοὰν¹⁰

δᾴος,¹¹ ὡς πάντα παγκάκως

ἤνυσαν,¹² αἰαῖ, στρατοῦ φθαρέντος.

284

Ἄγγελος

ὦ πλεῖστον ἔχθος ὄνομα Σαλαμῖνος κλύειν:

φεῦ, τῶν Ἀθηνῶν ὡς στένω μεμνημένος.
285
286

ant. 3

Χορός

στυγναί γ᾽ Ἀθᾶναι¹³ δᾴοις:

μεμνῆσθαί τοι πάρα

ὡς πολλὰς Περσίδων μάταν

εὔνιδας ἔκτισσαν¹⁴ ἠδ᾽ ἀνάνδρους.

290

Πέρσαι Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 256-289 focus

Χορός

ἄνιʼ ἄνια κακὰ

νεόκοτα καὶ δάιʼ·. αἰαῖ,

διαίνεσθε, Πέρσαι,

τόδʼ ἄχος κλύοντες.

260

Ἄγγελος

ὡς πάντα γʼ ἔστʼ ἐκεῖνα διαπεπραγμένα·
260

αὐτὸς δʼ ἀέλπτως νόστιμον βλέπω φάος.

262

Χορός

ἦ μακροβίοτος

ὅδε γέ τις αἰὼν ἐφάνθη

γεραιοῖς, ἀκούειν

τόδε πῆμʼ ἄελπτον.
265

266

Ἄγγελος

καὶ μὴν παρών γε κοὐ λόγους ἄλλων κλύων,

Πέρσαι, φράσαιμʼ ἂν οἷʼ ἐπορσύνθη κακά.

268

Χορός

ὀτοτοτοῖ, μάταν

τὰ πολλὰ βέλεα παμμιγῆ

γᾶς ἀπʼ Ἀσίδος ἦλθε δᾴ-
270

αν ἐφʼ Ἑλλάδα χώραν.

272

Ἄγγελος

πλήθουσι νεκρῶν δυσπότμως ἐφθαρμένων

Σαλαμῖνος ἀκταὶ πᾶς τε πρόσχωρος τόπος.

274

Χορός

ὀτοτοτοῖ, φίλων

ἁλίδονα μέλεα πολυβαφῆ
275

κατθανόντα λέγεις φέρε-

σθαι πλάγκτʼ ἐν διπλάκεσσιν.

278

Ἄγγελος

οὐδὲν γὰρ ἤρκει τόξα, πᾶς δʼ ἀπώλλυτο

στρατὸς δαμασθεὶς ναΐοισιν ἐμβολαῖς

280

Χορός

ἴυζʼ ἄποτμον Πέρσαις
280

δυσαιανῆ βοὰν

δᾴοις, ὡς πάντα παγκάκως

ἔφθισαν· αἰαῖ στρατοῦ φθαρέντος.

284

Ἄγγελος

ὦ πλεῖστον ἔχθος ὄνομα Σαλαμῖνος κλύειν.

φεῦ, τῶν Ἀθηνῶν ὡς στένω μεμνημένος.
285

286

Χορός

στυγναί γʼ Ἀθᾶναι δᾴοις·

μεμνῆσθαί τοι πάρα

ὡς πολλὰς Περσίδων μάταν

ἔκτισαν εὔνιδας ἠδʼ ἀνάνδρους.

Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 232 focus

ΧΟ.

τῆλε πρὸς δυσμαῖς, ἄνακτος Ἡλίου φθινάσμασιν.

ΑΤ.

ἀλλὰ μὴν ἵμειρ᾽ ἐμὸς παῖς τήνδε θηρᾶσαι πόλιν.

ΧΟ.

πᾶσα γὰρ γένοιτ' ἂν Ἑλλὰς βασιλέως ὑπήκοος.

ΑΤ.

ὧδέ τις πάρεστιν αὐτοῖς ἀνδροπλήθεια στρατοῦ;
235

ΧΟ.

καὶ στρατὸς τοιοῦτος ἔρξας πολλὰ δὴ Μήδους κακά.

ΑΤ.

καὶ τί πρὸς τούτοισιν ἄλλο; πλοῦτος ἐξαρκὴς δόμοις;

ΧΟ.

ἀργύρου πηγή τις αὐτοῖς ἐστι, θησαυρὸς χθονός.

ΑΤ.

πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χεροῖν αὐτοῖς πρέπει;

ΧΟ.

οὐδαμῶς· ἔγχη σταδαῖα καὶ φεράσπιδες σαγαί.
240

ΑΤ.

τίς δὲ ποιμάνωρ ἔπεστι κἀπιδεσπόζει στρατῷ;

ΧΟ.

οὔτινος δοῦλοι κέκληνται φωτὸς οὐδ᾽ ὑπήκοοι.

ΑΤ.

πῶς ἂν οὖν μένοιεν ἄνδρας πολεμίους ἐπήλυδας;

ΧΟ.

ὥστε Δαρείου πολύν τε καὶ καλὸν φθεῖραι στρατόν.

ΑΤ.

δεινά τοι λέγεις ἰόντων τοῖς τεκοῦσι φροντίσαι.
245

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἐμοὶ δοκεῖν τάχ εἴσει πάντα ναμερτῆ λόγου·

τοῦδε γὰρ δράμημα φωτὸς Περσικὸν πρέπει μαθεῖν,

καὶ φέρει σαφές τι πρᾶγος ἐσθλὸν ἢ κακὸν κλύειν.

Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Gottfried Hermann, 1852.) — 232 focus

Χορὸς Γερόντων.

τῆλε πρὸς δυσμὰς ἄνακτος Ηλίου φθινασμάτων.

Ἄτοσσα.

ἀλλὰ μὴν ἵμειρ᾽ ἐμὸς παῖς τήνδε θηρᾶσαι πόλιν.

Χορὸς Γερόντων.

πᾶσα γὰρ γένοιτ' ἂν Ἑλλὰς βασιλέως ὑπήκοος.

Ἄτοσσα.

ὧδέ τις πάρεστιν αὐτοῖς ἀνδροπλήθεια στρατοῦ;

Χορὸς Γερόντων.

καὶ στρατὸς τοιοῦτος ἔρξας πολλὰ δὴ Μήδους κακά.
235

Ἄτοσσα.

καὶ τί πρὸς τούτοισιν ἄλλο; πλοῦτος ἐξαρκὴς δόμοις;

ΠΕΡΣΑΙ. 95

Χορὸς Γερόντων.

ἀργύρου πηγή τις αὐτοῖς ἐστι, θησαυρὸς χθονός.

Ἄτοσσα.

πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χερός σφιν ἐμπρέπει;

Χορὸς Γερόντων.

οὐδαμῶς· ἔγχη σταδαῖα καὶ φεράσπιδες σάγαι.

Ἄτοσσα.

τίς δὲ ποιμάνωρ ἔπεστι κἀπιδεσπόζει στρατοῦ;
240

Χορὸς Γερόντων.

οὔτινος δοῦλοι κέκληνται φωτὸς οὐδ᾽ ὑπήκοοι.

Ἄτοσσα.

πῶς ἂν οὖν μένοιεν ἄνδρας πολεμίους ἐπήλυδας;

Χορὸς Γερόντων.

ὥστε Δαρείου πολύν τε καὶ καλὸν φθεῖραι στρατόν.

Ἄτοσσα.

δεινά τοι λέγεις ἰόντων τοῖς τεκοῦσι φροντίσαι.

Χορὸς Γερόντων.

ἀλλ᾽ ἐμοὶ δοκεῖν τάχ᾽ εἴσει πάντα ναμερτῆ λόγον·
245

τοῦδε γὰρ δράμημα φωτὸς Περσικὸν πρέπει μαθεῖν,

καὶ φέρει σαφές τι πρᾶγος ἐσθλὸν ἢ κακὸν κλύειν.

Ἄγγελος.

ΠΕΡΣΑΙ (OCR draft) Experimental (ΠΕΡΣΑΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 232 focus

ΧΟΡΟΣ

Τῆλε πρὸς δυσμαῖς δυσμάς ἄνακτος Ἡλίου φθινασμάτων.

ΒΑΣΙΛΕΙΑ

Ἀλλὰ μὴν ἵμειρ' ἐμὸς παῖς τήνδε θηρᾶσαι πόλιν ;

ΧΟΡΟΣ

Πᾶσα γὰρ γένοιτ' ἂν Ἑλλὰς βασιλέως ὑπήκοος.

ΒΑΣΙΛΕΙΑ

Ὧδέ τις πάρεστιν αὐτοῖς ἀνδροπλήθεια στρατοῦ;
235

ΧΟΡΟΣ

Καὶ Ναὶ στρατὸς τοιοῦτος, ἔρξας πολλὰ δὴ Μήδους κακά.

ΒΑΣΙΛΕΙΑ

Καὶ τί πρὸς τούτοισιν ἄλλο ; πλοῦτος ἐξαρκὴς δόμοις;

ΠΕΡΣΑΙ

ΧΟΡΟΣ

Ἀργύρου πηγή τις αὐτοῖς ἐστι, θησαυρὸς χθονός.

ΒΑΣΙΛΕΙΑ

Πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χεροῖν χερὸς αὐτοῖς πρέπει;

ΧΟΡΟΣ

Οὐδαμῶς· ἔγχη σταδαῖα καὶ φεράσπιδες σαγαί.
240

ΒΑΣΙΛΕΙΑ

Τίς δὲ ποιμάνωρ ἔπεστι κἀπιδεσπόζει στρατῷ στρατοῦ;

ΧΟΡΟΣ

Οὔτινος δοῦλοι κέκληνται φωτὸς οὐδ' ὑπήκοοι.

ΒΑΣΙΛΕΙΑ

Πῶς ἂν οὖν μένοιεν ἄνδρας πολεμίους ἐπήλυδας ;

ΧΟΡΟΣ

Ὥστε Δαρείου πολύν τε καὶ καλὸν φθεῖραι στρατόν.

ΒΑΣΙΛΕΙΑ

Δεινά τοι λέγεις ἰόντων τοῖς τεκοῦσι φροντίσαι.
245

ΧΟΡΟΣ

Ἀλλ', ἐμοὶ δοκεῖν, τάχ' εἴσῃ πάντα νημερτῆ λόγον·

τοῦδε γὰρ δράμημα φωτὸς Περσικὸν πρέπει μαθεῖν,

καὶ φέρει σαφές τι πρᾶγος ἐσθλὸν ἢ κακὸν κλύειν.

Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. N. Wecklein, 1885.) — 232 focus

τῆλε πρὸς δυσμαῖς ἄνακτος Ἡλίου φθινασμάτων.
235

ΑΤ.

ἀλλὰ μὴν ἵμειρ᾽ ἐμὸς παῖς τήνδε θηρᾶσαι πόλιν.

ΧΟ.

πᾶσα γὰρ γένοιτ᾽ ἂν Ἑλλὰς βασιλέως ὑπήκοος.

ΑΤ.

ὧδέ τις πάρεστιν αὐτοῖς ἀνδροπλήθεια στρατοῦ;

ΧΟ.

καὶ στρατὸς τοιοῦτος ἔρξας πολλὰ δὴ Μήδους κακά.

ΑΤ.

καὶ τί πρὸς τούτοισιν ἄλλο; πλοῦτος ἐξαρκὴς δόμοις;
240

ΧΟ.

ἀργύρου πηγή τις αὐτοῖς ἐστι, θησαυρὸς χθονός.

ΑΤ.

πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χερὸς αὐτοῖς πρέπει;

ΧΟ.

οὐδαμῶς· ἔγχη σταδαῖα καὶ φεράσπιδες σαγαί.

ΑΤ.

τίς δὲ ποιμάνωρ ἔπεστι κἀπιδεσπόζει στρατῷ;

ΧΟ.

οὔτινος δοῦλοι κέκληνται φωτὸς οὐδ᾽ ὑπήκοοι.
245

ΑΤ.

πῶς ἂν οὖν μένοιεν ἄνδρας πολεμίους ἐπήλυδας;

ΧΟ.

ὥστε Δαρείου πολύν τε καὶ καλὸν φθεῖραι στρατόν.

ΑΤ.

δεινά τοι λέγεις ἰόντων τοῖς τεκοῦσι φροντίσαι.

230. τὸν ὄνειρον (Gl).

231. ἐκτελοῖτο δὲ τὰ χρηστά: ἡ ἐξιλέωσις εἰς ἀγαθὸν ἀποβαίη.

235. φθινασμάτων: τῶν λήξεων, τῶν δυσμῶν, ἢ τῶν δύσεων, ἢ τῶν ἐκλείψεων· ὅτε γὰρ δύει ὁ ἥλιος, ἐκλείπει. ἔνθεν καὶ λίψ ὁ ἄνεμος ὁ ἀπὸ δυσμῶν.

237. εἰ ληφθείησαν αἱ Ἀθῆναι.

239. ἔρξας πολλά: τῆς ἐν Μαραθῶνι πεζυμαχίας μέμνηται.

241. τὰ ἐν τῇ Ἀττικῇ (Gl.). ἀργύρου πηγή: ἐν θορικῷ γάρ ἐστι μέταλλα καὶ ἐν Λαυρίῳ.

242. τοξικὴ βολή (Gl.).

243. ἔγχη σταδαῖα: ἐκ τοῦ συστάδην μαχόμενα, οἷον συστάδην μάχονται. τοὺς γὰρ ἐκ διαστημάτων μαχομένους κατηυτέλιζον.

245. μὴ ἔχοντες τὸν ἐφεστηκότα (Gl.).

248. ἀντὶ τοῦ ἡμῖν.

231. δὴ recc.: δὲ Μ.

233. κεῖνο Dindorf.

234. ἱδρῦσθαι Μ.

236-249. paragraphis personarum vices notatae in M.

236. θηρᾶσαι Μ.

242. χερῶν Brunck (χεροῖν Elmsley), χερὸς δάοις Stadtmueller.

248. fort. κιόντων (cfr. Cobet. Var. lect. ed. I p. 129). τεκοῦσιν Μ.

PERSAE. 17

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἐμοὶ δοκεῖν τάχ᾽ εἴσῃ πάντα ναμερτῆ λόγον·

τοῦδε γὰρ δράμημα φωτὸς Περσικὸν πρέπει μαθεῖν,
250

καὶ φέρει σαφές τι πρᾶγος ἐσθλὸν ἢ κακὸν κλύειν.

Αγγελος.

Aeschyli Persae (OCR draft) Experimental (Aeschyli Persae. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 232 focus

ΧΟ.

τῆλε πρὸς δυσμὰς ἄνακτος Ἡλίου φθινασμάτων.

ΒΑΣ.

ἀλλὰ μὴν ἵμειρ᾽ ἐμὸς παῖς τήνδε θηρᾶσαι πόλιν;

ΧΟ.

πᾶσα γὰρ γένοιτ᾽ ἂν Ἑλλὰς βασιλέως ὑπήκοος.

ΒΑΣ.

ὧδέ τις πάρεστιν αὐτοῖς ἀνδροπλήθεια στρατοῦ;
235

ΧΟ.

ὁ στρατὸς τοιοῦτος, ἔρξας πολλὰ δὴ Μήδους κακά.

ΒΑΣ.

πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χεροῖν αὐτοῖς πρέπει;

ΧΟ.

οὐδαμῶς· ἔγχη σταδαῖα καὶ φεράσπιδες σαγαί.
240

ΒΑΣ.

καὶ τί πρὸς τούτοισιν ἄλλο; πλοῦτος ἐξαρκὴς δόμοις;

ΧΟ.

ἀργύρου πηγή τις αὐτοῖς ἐστι, θησαυρὸς χθονός.

ΒΑΣ.

τίς δὲ ποιμάνωρ ἔπεστι κἀπιδεσπόζει στρατῶι;

ΧΟ.

οὔτινος δοῦλοι κέκληνται φωτὸς οὐδ᾽ ὑπήκοοι.

ΒΑΣ.

πῶς ἂν οὖν μένοιεν ἄνδρας πολεμίους ἐπήλυδας;

ΧΟ.

ὥστε Δαρείου πολύν τε καὶ καλὸν φθεῖραι στρατόν.

Testim.:

224 Hesych. (Phot.) θυμόμαντις τὸ ἀποβησόμενον συλλογιζόμενος καὶ προγινώσκων· ψυχόμαντις etc.

241 Hesych. (Phot.) ποιμάνωρ ποιμὴν (ἀνδρῶν suppl. e Phot.) ἢ βασιλεύς.

Apparatus Criticus

πρευμενῶς πρευμενή πρευμενῶς utrumque τἄμπαλιν τούμπαλιν γαίαι γαίαν κάτοχα κάτοχ᾽ ἀμ. παιδὶ παισί ἐκύρωσας ἔκυρσας δὴ δέ δή θήσομεν θήσομαι τ᾽ ἔνερθε τε νέρθε γῆς om. δυσμὰς δυσμάς δυσμαῖς ὁ στρατὸς καὶ στρατός ὁ scripsi ἐστι ἐστιν om. χεροῖn χερός corr. Elmsley τούτοισιν τούτοις ἐξαρκὴς ἐξαρκεῖ δόμοις δόμοισιν στρατῶι στρατοῦ ἄνδρας ἄνδρες

ΒΑΣ.

δεινά τοι λέγεις ἰόντων τοῖς τεκοῦσι φροντίσαι.
245

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἐμοὶ δοκεῖν τάχ᾽ εἴσηι πάντα νημερτῆ λόγον·

τοῦδε γὰρ δράμημα φωτὸς Περσικὸν πρέπει μαθεῖν,

καὶ φέρει σαφές τι πρᾶγος ἐσθλὸν ἢ κακὸν κλύειν.

Actio: intrat Nuntius a parte opposita ei a qua Regina venerat.

Translations (7)

Persians Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 256-286 focus

Chorus

Grievous, grievous disaster, strange and cruel. Alas, Persians, weep now that you hear of this calamity.

260

Messenger

Yes, weep, for you hear that the whole army is utterly destroyed; and I myself unexpectedly behold the day of my return.
260

262

Chorus

The life which has been given to us elders is too long, for we have now heard

of this unexpected misery.
265

266

Messenger

Since I myself was present and did not merely hear what happened from the report of others, I can tell you exactly what kind of disaster was wrought.

268

Chorus

Alas, alas! In vain did our vast and variously armed host

go forth from the land of Asia against the hostile soil of Hellas .
270

272

Messenger

Full of the bodies of men who perished by a miserable fate are the shores of Salamis and all the neighboring coasts.

274

Chorus

Alas, alas! You say that the bodies of our loved ones,

battered by the brine and drenched, are tossing, washed back and forth among the reefs.
275

278

Messenger

Our bows were of no use, and the whole host has perished, overwhelmed when ship charged on ship.

280

Chorus

Raise a doleful and mournful wail for the Persians, the wretched Persians, since they have met with complete and utter ruin. Alas for the destruction of our host!
280

284

Messenger

O name of Salamis most odious to my ears!

Alas, how I groan when I recall the memory of Athens !
285

286

Chorus

Ah, hateful indeed is Athens to her foes. Now must we remember how many Persian women she has deprived of sons and husbands, lost all in vain.

The Persians. (OCR draft) Experimental (The Persians.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 232 focus

Far hence, towards the west, where are the wanings of the sovereign sun.

ATOSSA

What! had my son then a desire to make this city his prey?

CHORUS

Yes, for so all Hellas would be in subjection to the king.

ATOSSA

Does so numerous a force belong to them?

CHORUS

Aye, and such an army as in good truth wrought the Medes much mischief.

ATOSSA

And what beside these things have they? Is there sufficient wealth in their dwellings?

CHORUS

They have a fountain of silver, a treasure of their soil.

ATOSSA

Does the bow-stretching shaft display itself in their hands?

CHORUS

Not at all. They have spears for close fighting, and shield-guarded panoply.

ATOSSA

And who is over them as their leader, and has the command of their army?

CHORUS

They are not called the slaves nor even the subjects of any man.

ATOSSA

How then should they abide invading foemen?

CHORUS

So [well do they], that they destroyed a large and goodly army of Darius.

ATOSSA

Truly thou tellest of what is dreadful for the parents of those who are gone to think upon.

CHORUS

But, as it seems to me, thou shalt soon know the whole truth; for the running of this man we may plainly perceive to be that of a Persian; and he is bringing some clear tidings of good or ill for us to hear.

Enter a MESSENGER.

MESSENGER

LES PERSES (OCR draft) Experimental (LES PERSES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 232 focus

Très loin, au couchant même, où disparaît monseigneur le Soleil.

LA REINE

Et mon fils désirait conquérir cette ville ?

LE CORYPHÉE

Toute la Grèce alors eût obéi au Roi.

LA REINE

Ont-ils donc une armée si bien fournie en hommes ?

LE CORYPHÉE

Dis plus : une armée qui a fait beaucoup de mal aux Mèdes.

LA REINE

Et avec cela ? ont-ils dans leurs maisons richesse suffisante ?

LES PERSES

LE CORYPHÉE

Une source d'argent, un trésor que leur garde la terre.

LA REINE

Voit-on dans leurs mains la flèche qui tend l'arc ?

LE CORYPHÉE

Non, des épées pour le corps à corps, des boucliers arment leurs bras.

LA REINE

Et quel chef sert de tête et de maître à l'armée ?

LE CORYPHÉE

Ils ne sont esclaves ni sujets de personne.

LA REINE

Comment pourraient-ils donc tenir devant l'invasion ennemie ?

LE CORYPHÉE

Assez pour avoir détruit à Darios une nombreuse et magnifique armée.

LA REINE

Ah ! que dis-tu ? Terrible angoisse pour les mères de ceux qui sont en route !

LE CORYPHÉE

Mais tu vas bientôt, je crois, savoir la vérité complète : je vois là un homme dont la course trahit un Perse. Il nous apporte bonne ou mauvaise — une nouvelle exacte.

Entre un messager.

LE MESSAGER

The Persians (OCR draft) Experimental (The Persians. Robert Potter, 1779.) — 232 focus

gently call

Him that was once thy husband, whom thou

ſaw'ſt

In viſions of the night; entreat his ſhade

From the deep realms beneath to ſend to light

265

Triumph to thee, and to thy ſon;

whate'er

Bears other import, to enwrap, to hide it

Cloſe in the covering earth's profoundeſt gloom.

This, in the preſage of my thoughts that flow
270

Benevolent to thee, have I propos'd;

And all, we truſt, ſhall be ſucceſsful to thee.

ATOSSA.

Thy friendly judgment firſt hath placed these

dreams

In a fair light, confirming the event
275

Benevolent to my ſon, and to my houſe.

May all the good be ratified! These rites

Shall, at thy bidding, to the Pow'rs of Heav'n,

And to the manes of our friends, be paid

In order meet, when I return:
280

mean while

Indulge me, friends, who wiſh to be inform'd

Where, in what clime, the tow'rs of Athens riſe,

CHORUS.

Far in the weſt, where ſets th' imperial ſun.

ATOSSA.

Yet my ſon will'd the conqueſt of this town.
285

CHORUS.

May Greece thro' all her ſtates bend to his pow'r.

ATOSSA.

Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 232 focus

Lungi molto, verso i luoghi dove il sol cade e s'oscura.

ATOSSA

Perché tanto bramò Serse di predar questa città?

CORIFEO

Se l'espugna, tutta l'Ellade ai suoi cenni obbedirà.

ATOSSA

Dunque son le loro schiere di guerrieri cosí fitte?

CORIFEO

Un esercito han che ai Medi infliggea gravi sconfitte.
265

ATOSSA

Oltre agli uomini, han dovizia tal che basti a tanta guerra?

CORIFEO

Una fonte hanno d'argento che tesoro è di lor terra.

ATOSSA

Ne le lor mani, su l'arco tesa cuspide si vede?

CORIFEO

No; ma scudi e spade e lancie da pugnare a fermo piede.

ATOSSA

Qual pastore è a lor preposto, che comandi a tanta gregge?
270

CORIFEO

Non son servi: niun mortale segna ad essi la sua legge.

ATOSSA

Come allor sanno respingere stranïero impeto ostile?

CORIFEO

Come a Dario sterminarono le serrate e belle file.

ATOSSA

Per chi lunge ha i figli in campo, ciò che dici è grave affanno.

CORIFEO

Ma saper potrai ben presto tutto il vero, o ch'io m'inganno.
275

Un araldo persiano giunge a noi. Qualche notizia

certo udir da lui potremo, sia contraria, sia propizia.

ARALDO

Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 232 focus

Procul ad occafum deceſſuum regis ſolis.

Ato.

Sed tame cupiebat meus filius hac rapere urbem.

Cho.

Omnis fiat Grecia ſubditaregi.

Ato.

Sic, aliqua adest illis multitudo exercitus?

Ch.

Talis eft, exercitus facies ia multa mala cõfilio.
210

At.

Quid ad hæc aliud diuitiæſufficiētes domi ſum?

Cho.

Argenti fons quidam est illis terræ thefaurus.

Ato.

Vtrum decet illos in manibus iaculatorium

mißile habere?

Cho.

Nequağ, ſed erectam hasta et ſcutatas manus.
215

Ato.

Quis uerò dux est, dominatur populo?

Cho.

Nullius fcruiuocantur uiri, neq; fubditi.

Ato.

Quomodo ſuſtinerent aduenas hoſtes uiros?

Cho.

Vt peremerint Darij magnum exercitum.

Ato.

Grauia dicis parentibus euntium curatu.
220

Cho.

Sed ut mihi uidetur, citò ſcies uerű fermonë.

Huius enim uiri inceſſus Perficus apparet.

Et fert manifeſtè aliquod negotium bonŭ aut malū

auditu.

Nun.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 232 focus

Ferne, wo des Sonnenherrschers lekter Strahl in Nacht erlischt.

Atossa.

Dennoch trug mein Sohn Verlangen, diese Stadt zu bändigen?

Der Chor.

Fiele fie, ganz Hellas wäre dann dem König unterthan.
220

Atossa.

Hegt sie denn in ihren Mauern solch gewalt'ge Kriegerzahl?

Der Chor.

Und ein Heer, das vieles Leid schon angethan dem Medervolk.

Atossa.

Welches andre Gut beglückt sie? Wohnt des Reichthums Fülle dort?

Der Chor.

Silber quillt, ein Schaß des Landes, aus der Erde reichem Schooß.

Atossa.

Glänzt des straffgespannten Bogens scharf Geschoß in ihrer Hand?
225

Der Chor.

Nein, sie führen hohe Lanzen und gewölbter Schilde Wehr.

Atoſſa.

Wer gebeut als Völkerhirte, wessen Wort beherrscht das Heer?

Der Chor.

Keinem Mann zu Dienst verpflichtet heißen sie noch unterthan.

Atossa.

Wie besteh'n sie dann den Fremdling, der ihr Land als Feind bedroht?

Der Chor.

Also, daß sie einst Dareios' großes, schönes Heer vertilgt.
230

Atossa.

Traurig Wort für eine Mutter, die des fernen Sohns gedenkt!

Der Chor.

Ahn' ich recht, erfährst du sogleich Alles wahrhaft und genau.

Denn der Mann dort wird als Perser am behenden Lauf erkannt,

Und er bringt uns sichre Kunde, gut zu hören oder schlimm.

(Ein Bote kommt.)

Der Bote.

Commentary

Critical apparatus to The Persians (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Persians.) focus

71. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-57

Ἕλλας:

Ἕλλας

M. Vit. Ven. A. B. Par. A. B.

Ἕλλης

G. Lips. edd. ante Brunckium.

72. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-58

ὅδισμα:

ὅδησμα

Lips. γρ.

ἔρεισμα

margo Lips. γρ.

ἔρεισμα τὴν ναῦν

adscriptum ad

ὅδισμα

in M.

ἔρεισμα

Rob.

ὅδισμα

vocabulo explicationes

πορείαν. ἔρεισμα. ὁδόν

supra adscriptae in G.

74. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-59

Ἀσίας:

ἀσίης

ante correctionem G.

76. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-60

χθόνα:

χώραν

pro

χθόνα

G. Lips. aliique et Rob. Eustathius p. 212, 42.

τὸ δὲ ποιμὴν λαῶν, ταὐτὸν ἂν τῷ ἀνδρῶν ποιμάνωρ, συνθέτως Αἰσχύλος εἴρηκε, καὶ τὸ τοιοῦτον ποιμνιον ποιμανύριον

. θεῖον:

θεῖτ'

pro

θεῖον

Lips.

77. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-61

ἐλαύνει διχόθεν:

ἐλαύνοι δειχόθεν

78. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-62

θαλάσσης:

θαλάσσας

Blomfieldius. Idem recte sustulit comma quod vulgo post hanc vocem ponebatur, coniungens

ἐχυροῖς ἐκ θαλάσσης στυφελοῖς ἐφέταις

79. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-63

ἐχυροῖσι:

ἐχυροῖσι

Cantabr. 1. Par. B. L. N. et

ad primam syllabam superscripto M. γρ.

ὀχυροῦσι

Par. B.

ὀχυροῖσι

ceteri.

80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-64

στυφελοῖς:

στυφέλοις

libri.

στυφελοῖς

Blomfieldius. ἐφέταις:

ἀφέταις

Colb. 1. Rob. Hesychius

ἐφέτας, τοὺς ἡγεμόνας τῶν Περσῶν, καταχρηστικῶς

. χρυσογόνου:

χρυσονόμου

M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. aliique et Ald. Turn.

χρυσογόνου

. γρ.

καὶ χρυσονόμου

Par. B.

χρυσογόνου

Rob. Vtramque scripturam commemorant scholia. Qui

χρυσονόμου

praeoptat, sic explicare debebit, ut idem sit quod

χρυσοῦς

, neglecto significatu terminationis. Sed in compositis ex

νέμω

hoc fieri non videtur exemplis posse demonstrari. Praestat

χρυσογόνου

81. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-65

γενεᾶς:

γεναιᾶς

γεννεᾶς

Lips. ἰσόθεος φώς:

ἰσόθεον φώς

ἰσόθεον φῶς

, ultima prioris vocabuli littera in

mutata, G. γρ.

ἰσόθεον φῶς

Par. B.

82. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-66

κυάνεον: Scribendum videri potest

κυανόν

. Sed videtur haec forma recentiorum scriptorum propria esse. Male Blomfieldius

κυανοῦν

, quod vulgaris linguae est. Peius etiam Wellauerus

κυάνεον

vocabuli non ultimas, sed primas duas syllabas contrahendas esse putavit. λεύσσων:

λεύσων

M. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob.

βλέπων

Vit. sed antiquae sunt tantum litterae

λε

, ceterae a recentiore manu scriptae.

83. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-67

φονίου:

φονίου

M. G. Vit. Lips. Ven. B. aliique et Ald. Rob.

φονίου

Turn. δέργμα:

δέρμα

M. Lips. aliique nonnulli.

84. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-68

πολυναύτης:

πολυναύτας

Vit. Cantabr. 2.

85. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-69

Σύριόν θ':

συριόν

M. ed. Vict.

δουριόν θ'

Vit. Lips. Ven. A. aliique et Ald.

δοσσυριόν θ'

G. Ven. B. aliique et Rob. Turn. Alludi ad oraculum de pugna Salaminia Atheniensibus datum, quod est apud Herodotum VII. 140. in quo erat

Συριγγενὲς ἅρμα διώκων

viderunt et Blomfieldius et Suevernius in diss. Berolini a. 1824. hoc titulo edita, Ueber einige historische und politische anspielungen in der alten tragoedie, p. 4.

86. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-70

δουρικλύτοις:

δουρικλύτοις

M. Rob. Turn.

δουρικλυτοῖς

G. Ald.

δορικλυτοῖς

Lips.

δορυκλύτοις

Vit.

87. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-71

τοξόδαμνον:

τοξόδαμνιν

Vit. Ἄρη:

Ἄρη

M. in quo supra versum ab alia manu additum, Par. C. Rob.

ἄρην. γρ. ἄρη. κοινῶς.

Par. B.

ἄρην

G. Vit. Lips. Ald. Turn.

88. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-72

ὑποστὰς:

ὑποστάς. γρ. ἐπιστὰς ἤγουν ἐναντιαθεὶς μαχεσάμενος

(sic apud Faehsium)

ὑποστάς

Par. B. Sensus est nemo adeo probatus est, ut, si id in se recipiat, magna multitudine virorum ut valido munimento arcere possit invictum maris fluctum. Audacter

κῦμα θαλάσσης

dicit copias navales, quas Graeci quamvis magno virorum numero non possint ab se propellere.

89. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-73

φωτῶν: Post

φωτῶν

Vit. addit

τάξεσιν οὐδ᾽ ἄρα ἔρη ἴσχει

, quorum ea quae post

τάξιν

leguntur, expuncta sunt. Colb. 1. addit

νάρεσι, οὐδ᾽ ἄρα ἕρκεα ἴσχει

. Quae ex notissimo Homeri versu sumpta esse vidit Vauvillersius. Eadem vero verba, sic scripta

τάξεσιν οὐτ᾽ ἄρα ἕρκει ἴσχει

, ut scholion adscripta sunt in M.

90. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-74

ἐχυροῖς:

ἐχυροῖς

M. G. aliique et Rob.

ἐχυροῖσιν

Ven. B.

ὀχυροῖς

Vit. Lips. Ven. A. aliique et Ald. Turn. ἕρκεσιν:

ἕρκοισιν

Ven. B. εἴργειν:

εἴργεις

Lips.

93. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-75

λαός:

λαός

M. G. Vit. Lips. aliique et Ald.

λεὼς

Rob. Turn.

94. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-76

δολόμητιν δ᾽ ἀπάταν:

δολόμητιν δ᾽ ἀπάτην

G. et

ἀπάτην

etiam Vit.

ἀπάταν

, ultimo

superscripto

, Lips.

95. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-77

θνατὸς:

θνητὸς

Vit.

θνατὸς

, superscripto

, Lips.

96-97. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-78

πήδημἅλις εὐπετῶς ἀνάσσων:

πηδήματος

libri omnes. Tum, post hoc ipsum vocabulum,

εὐπετέος

M. G. Vit. aliique et Ald. Rob. Turn.

εὐπατέος

Lips.

εὐπετέως

Mosc. Par. L.

Εὐπετοῦς

Porsonus. In Vit. post hanc vocem

εὐπετέος

, qua in eo libro versus finitur, a sec. manu additum est

τῆς

, superne quidem hoc modo

εὐπετέος ἄτης

sed initiali ductu

litterae usque ad praegressum

descendente, ut non videatur dubitandum esse quin, qui adscripsit

ἄτης

, id Aeschyli verbum esse putaverit, praesertim quum in versu qui infra hunc scriptus est simile quid factum sit in vocabulo

ἀρκύστατα

, cuius primae quattuor litterae ab antiqua manu sunt, '

στατα

autem ab eadem illa manu, quae

ἄτης

scripsit, adiecta. Non deerit fortasse qui suspicetur scriptum alicubi fuisse

πήματος

, eiusque vocabuli explicationem esse

ἄτης

. Sed scholiastes in Vit. coniunxit

πηδήματος τῆς ἄτης ἀνάσσων καὶ κρατῶν

. Porro

ἀνάσσων

M. G. Vit. Lips. ceterique, ut videtur, codd. omnes et Ald. Rob.

ἀναίσσων

Turn.

ἀναΐσσων

Vict. unde Brunckius et qui eum secuti sunt

ἀνάσσων

dederunt. Scholiastae

ἀνάσσων

sequuntur, genitivo

πηδήματος

moti. Sed haud dubie verum est

ἀνάσσων

. Brunckius genitivum illum

ποδί

constructum esse putavit. Nimirum, ut dubium illud

εὐπετέος

mittamus,

ποὺς κραιπνὸς πηδήματος

esset

ποὺς κραιπνῶς πηδῶν

. Verum tamen ista loquendi ratio a gravi simplicitate Aeschyli alienior est quam ut videatur probari posse. Scripsit ille, nisi fallor,

τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδημ᾽ ἅλις εὐπετῶς ἀνάσσων;

Sic infra v. 300.

πήδημα κοῦφον ἐκ νεὼς ἀφήλατο.

Et in Agam. v. 792.

ἵππου νεοσσός, ἀσπιδηφόρος λεώς, πήδημ᾽ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν.

Apud Euripidem Iph. Taur. v. 315 (308.).

ἔμφρων δ᾽ ἀνάξας ὁ ξένος πεσήματος.

98. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-79

ποτισαίνουσα: Libri

σαίνουσα

. Scholiastes

ἡ γὰρ ἐκ θεοῦ, φησίν, ἀμαύρωσις καὶ δόλωσις ἀφυκτός ἐστιν. ἅμα γὰρ δολοῖ καὶ προσαίνει (Γ. προςσαίνει) καὶ κακοποιεῖ

. Scripsi

ποτισαίνουσα

. Lenius hoc quam ingeniosae coniecturae quibus Seidlerus in libro de versibus dochm. p. 407. metra restituere conatus est. Non est autem haec epodus in stropham et antistropham mutanda. παράγει:

παράγε

Lips.

100. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-80

βροτὸν:

βροτῶν

Ven. B. et

superscripto Lips. εἰς ἄρκυας ἄτα:

εἰς ἀρκύστατα

libri praeter Rob. in qua est Turnebo memorata scriptura

ἀρκύσακτα

. Diu iam est quum scribendum vidi

εἰς ἄρκυας ἄτα

. Nam scholiastas nomen

ἄτη

in his versibus invenisse ex eo apparet, quod Homericos de

Ἄτῃ

versus afferunt.

101. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-81

ὑπὲκ θνατὸν:

ὑπὲρ θνατὸν

M. G. Vit. et ceteri plerique.

ὕπερ θνατὸν

Ald.

ὑπερθνατὸν

Lips.

ὕπερθεν

, omisso

θνατόν

, Rob.

ὕπερθεν τὸν

adnotavit Stephanus.. Ex scholio codicis Vit. in quo est

διὸ οὐκ ἔστιν ἄνθρωπον ὑπεκδραμόντα τὴν ἄτην φυγείν

, optimam et elegantissimam lectionem nanciscimur,

ὑπὲκ θνατόν

102. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-82

ἀλύξαντα:

ἀλύξατα

Lips. φυγεῖν:

φυγεῖν

omittit Ven. B.

103. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-83

κάτα:

κατὰ

libri. ἐκράτησεν:

ἐκράτησεν

ἐκράτησε

G. Vit. Lips. et edd, ante Brunckium.

104. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-84

τὸ:

καὶ

pro

τὸ

Vit.

106. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-85

ἱππιοχάρμας:

ἱπποχάρμας

Ald.

ἱππιοχάρμους

Cantabr. 1.

ἱππειοχάρμους

Ven. B.

ἱππιοχάρμονας

Vit. Mosc.

107. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-86

πόλεών τ᾿ ἀναστάσεις:

πόλεων δ᾽ ἀναστάσεις

M. (non

ἀνστάσεις

) Vit. Lips. Ven. A. aliique et Ald.

τ'

omittit Ven. B.

πόλεών τ' ἀναστάσεις

G. aliique et Rob.

πόλεων τε ἀνστάσεις

Turn.

108-109. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-87

θαλάσσης πολιαινομένης:

θαλάσσης πολιαινομένης

M. G. Lips. Ald. Turn. In Lips. participii

ης

a recentiore manu est.

θαλάσσης

(superscripto

ας

)

πολιαινομένας

Vit.

θαλάσσας πολιαινομένας

Par. A. B. Rob. et, ut videtur, Ven. A. B. λάβρῳ:

λάβρῳ

G. Ald. Rob.

110. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-88

ἐςορᾶν:

ἐσὁρᾶν

ἐς ὁρᾶν

Vit. Ald.

ἐσορῶν

Lips. ἄλσος: γρ.

ἄλγος

Par. B. Suppl. 834.

δι' ἁλίρρυτον ἄλσος

111. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-89

πίσυνοι:

πίσυνοι

Ald. Rob.

πισύνος

112. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-90

τε: omittit Vit. λεπτοδόμοις πείσμασι λαοπόροις τε μηχαναῖς:

λεπτοδόμοις

Scholiastae de solis navibus hic agi putant, Schützius

πείσμασι

ad naves,

λαοπόροις μηχαναῖς

ad pontes refert. In Schutzi explicatione hoc displicet, quod ista navium et pontium distinctio, tam ambigue significata, exilis videtur ideoque indigna Aeschylo. Mihi quidem omnia de pontibus videntur intelligenda esse. Nam si haec de navibus accipiantur, non satis verum est, ideoque ne satis aptum quidem, Persas dici navibus assuefactos esse. Navibus enim non tam ipsi Persae quam socii eorum utebantur, quod recte monuerunt scholiastae. Atqui de his, ut maritimis et pridem deditis navigationi, non recte diceretur nunc eos didicisse artem navigandi. Illud vero ut novum et insolens et quod sollicitudinem, ut statim dicit chorus, afferret commemorari poterat, quod per pontes parum firmos agitatum fluctibus mare transgredi essent ausi. Et sic supra, omninoque saepius in hac fabula pontes illos, ut rem periculi temeritatisque plenam, memorari videmus. Egregie verba quoque cum hac explicatione congruunt, quum non modo

λαόποροι μηχαναί

planius ad pontium fabricationem quam ad navium vehicula ducant, sed etiam

λεπτόδομα πείσματα

de navibus multo minus apte quam de pontibus dicantur, in quibus hoc ipsum maxime temerarium videri debuit, quod machinae istae rudentibus, nimium tenuibus pro tanti operis mole, retinerentur. Inde supra v. 69. poeta dixerat

λινοδέσμῳ σχεδίᾳ

, eadem verborum vi. Prorsus enim reiicienda est eorum sententia, qui

πείσματα

putant

λεπτόδομα

vocari quod ex pluribus tenuibus filis facta sint. Immo nihil aliud, quam quod simplicius

λεπτά

dici poterat, significatur. Describit hos rudentes Herodotus VII. 36.

113. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-91

μοι:

μοι

M. G. aliique nonnulli.

114. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-92

ἀμύσσεται:

ἀμύσεται

M. Idem mox

ὀά

117. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-93

τοῦδε: Post

τοῦδε

comma posuit Turnebus, et sic recentiores editores omnes praeter Schützium in minore editione

τοῦδε

τοῦτο

male mutantem. Iungebant autem

ὀὰ Περσικοῦ στρατεύματος τοῦδε

. Peius etiam Brunckius hos genitivos ad

φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ

rettulit. Usus tragicorum monere poterat nullam esse posse post

τοῦδε

interpunctionem. Sic enim iungenda sunt verba,

μὴ πόλις πύθηται ἄστυ Σούσιδος κένανδρον Περσικοῦ στρατεύματος τοῦδε

, ne civitas audiat urbem Susidis hoc Persarum exercitu orbatam. Ita

θεοὶ πολισσοῦχοι χθονός

et alia huiusmodi millena.

119. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-94

Κισσίων:

κισσίων

M. Par. G. L. N.

κασσίων

Ven. B.

κισσίνων

Vit. Lips. Mosc. Rob.

κισσινῶν

κίσσινον

Ald. ceteraeque editiones.

120. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-95

ἔσσεται:

ἔσεται

M. Vit. Par. G. N. Nihil ineptius perversiusve fingi potuit quam C. Burnei

ᾄσεται

, ne scilicet

ἔσσεται

duplicato

diceret scriptor Atticus. Quin ut omnis loci virtus periret Blomfieldius recepta Burnei coniectura verba

ἀντίδουπον — ἀπύων

ut parenthesin ab reliquis separavit. Neque in Wellaueri adnotatione quidquam sani est. Hoc dicit chorus, propterea mihi nigro obscuratum velo cor laceratur metu, hei, ne hoc Persico exercitu orbatam civitas audiat magnam urbem Susidis, et Cissiorum arces, hei clamitans turba feminarum, resonent, byssinaeque vestes rumpantur.

121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-96

ὀά:

ὀά

122. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-97

τοῦτ᾽ ἔπος: omittunt Ald. Turn. γυναικοπληθὴς:

γυναικοπληθὺς

Lips. et ante correctionem Vit.

γυναικοπληθὴς ἔσται

ex scholio Rob. Hi nominativi non sunt absoluti, sed inserviunt explicandis verbis

τὸ Κισσίων πόλισμα

123. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-98

δ:

δ'

omittunt Ald. Rob.

124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-99

πέσῃ λακίς:

πέσηι λακίς

, quum prius omissa essent, inter versus adscripta sunt in M.

125. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-100

ἱππηλάτας:

ἱππηλάτης

, ultimae vocali superscripto

, M.

ἱππηλάτας

, superscripto

, Lips. Post hanc vocem

Τε

addit non M. sed Turnebus et qui hunc secuti sunt Vict. Cant. Stanl.

126. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-101

καὶ πεδοστιβὴς λεὼς:

καὶ προδοστηβάς λεως

, ad

superscripto

, Lips.

καὶ πεδοστιβὴς λεως

. γρ.

πεδοτριβὴς, τοῦτ᾽ ἔστι πεζός

Par. B.

127. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-102

ὡς:

ὃς

pro

ὡς

ante correctionem Vit. ἐκλέλοιπεν:

ἐκλέλοιπεν

M. Par. L. Rob. Ceteri

ἐκλέλοιπε

. μελισσᾶν:

μέλισσα

M. Par. L.

μελισσάων

G. Ven. B. et adscripto, ut Faehsius ait,

μελισσών

Par. B.

μελισσῶν

Vit. Lips. Ald. Turn.

μελισσῶν

Cantabr. 1. Rob.

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-103

ὀρχάμῳ:

ἀρχάμονι

adnotatum in Par. B.

129-131. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-104

τὸν ἀμφίζευκτον ἐξαμείψας ἀμφοτέρας ἅλιον πρῶνα κοινὸν αἴας:

ἀμείψας

Vit. Fluctuant interpretes, quem dicat Aeschylus

τὸν ἀμφίζευκτον ἀμφοτέρας ἅλιον πρῶνα κοινὸν αἴας

. Dicit vero iunctum utriusque continentis socium litus. Litoris significatione

πρών

vocabulum usurpatum est v. 870.

νασοί θ' αἳ κατὰ πρῶν ἅλιον περίκλυστοι τῇδε γῇ προςήμεναι.

Pariterque in Agam. v. 291.

Σαρωνικού πορθμοῦ κάτοπτον πρῶν ὑπερβάλλειν πρόσω φλέγουσαν.

Sic enim, quae aliter in singulis horum locorum difficultas foret, sponte evanescit.

Κοινόν

, ex quo vocabulo ortae sunt dubitationes, sic dicitur, ut id ipsum effectum esse iungendis litoribus indicetur.

133. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-105

πίμπλαται:

πίμπλαται

M. Vit. Par. L. N. aliique.

πίμπλανται

G. Lips. Ven. A. edd. ante Brunckium. δακρύμασιν:

δακρύμασιν

M. Par. L. Ceteri

δακρύμασι

134. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-106

ἑκάστα:

ἑκάστα

M. (in quo post ultimam litteram litura est scriptumque prius fuisse videtur

ἑκάσταν

) G. Vit. Par. A. B. aliique.

ἑκάστη

Lips. et edd. ante Brunckium.

136-137. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-107

αἰχμάεντα τοῦρον εὐνατῆρα προπεμψαμένα:

αἰχμήεντα

M. Vit. Lips. Par. L. Rob. Turn.

αἰχμητάεντα

Ox. Ald.

εὐναιάεντα

Ven. B.

αἰχμάεντα

G. Par. A. N.

εὐνατῆρα προπεμψαμένα

Cantabr. 1. et Par. A. in quo

ἀπο

προ

supra adscriptum est. Hoc Brunckius restituit.

εὐνατῆρ προπεμψαμένα

Rob.

εὑνατῆς ἀποπεμψαμένη

εὐνατῆρ᾽ ἀποπεμψαμένη

εὐνατῆρα ἀποπεμψαμένη

Lips.

εὐνατῆρ᾽ ἀποπεμψαμένη

, supra adscripto ad ultimam vocalem

, Vit.

εὐνητῆς ἀποπεμψαμένα

Ven. A.

εὐνατῆς ἀποπεμψαμένα

Ven. B. Par. L. Ald. ceteraeque ante Brunckium editiones.

139. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-108

ἀλλ᾽ ἄγε, Πέρσαι:

ἀλλ᾽ ἄγετε πέρσαι

Vit.

ἀλλ᾽ ἄγετ᾽ ὦ π.

Lips. Rob.

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-109

τόδ᾽ ἐνεζόμενοι στέγος:

τὸ δὲνεζόμενοι στέος

142. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-110

θώμεθα· χρεία:

θώμεθ' α. χρεία

M. προςήκει:

προσήκοι

Cantabr. 2. Colb. 2.

143. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-111

ἄρα:

ἆρα

M. πράσσει:

πράξει

Lips.

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-112

πατρωνύμιον:

πρωνύμιον

πατρώνυμον

Vit. Mosc. Genus, inquiunt, a Perseo ductum, unde nos nomen habemus, ideoque nobis cognatum. Formam vocabuli tuetur Pindaricum

ἐπωνύμιος

. ἁμέτερον:

ἁμέτερον

, superscripto primae litterae

, Lips.

146. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-113

πότερον:

πότερ'

or cum litura inter

M. νικῶν:

νικών

Vit.

147. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-114

δορυκράνου:

δορικράνου

G. Lips. Ven. A. Par. G. Ald. Rob.

δορυκράνου

M. Vit. Turn. Recte, ut videtur.

148. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-115

κεκράτηκεν:

κεκράτηκε

Vit.

149. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-116

NA: Prodit regina splendido ornatu et curru vecta, ut ex v. 610. intelligitur. ἴσον:

ἴσον

M. G. Lips. Turn.

ἶσον

Vit. Ald. Rob.

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-117

φάος:

φῶς

Lips. aliique pauci et Ald. ὁρμᾶται:

ὁρᾶται

Ven. B. et adscripto

ὁρμᾶται

Par. B.

151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-118

βασίλεια δ᾽ ἐμή· προπίτνω, * προπίτνω· *: Libri

β. δ' ἐμὴ, προσπιτνῶ

, nisi quod

προσπιτνῶ (προσπίτνω M.) προσκυνῶ

habent M. Par. L. N. explicatione in textum admissa, quae in Vit. Lips. supra scripta est. Putavi scribendum esse

προπίτνω, προπίτνω

. Sic v. 591.

ἐς γᾶν προπίτνοντες

. Sophocles El. 1380.

αἰτῶ, προπίτνω, λίσσομαι

. Euripides Suppl. 93.

ὁσίως οὔχ, ὑπ᾽ ἀνάγκας δὲ προπίπτουσα, προςαιτοῦσ᾽ ἔμολον.

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-119

προςφθόγγοις:

πρὸς φθόγγοις

προσφθόγκοις

Lips. χρεὼν:

χερῶν

Lips.

154. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-120

Περσίδων: Hunc et sequentem versum affert Maximus Planudas in Bachmanni Anecd. II. p. 99, 27.

δαιμόνων

pro

Περσίδων

Ven. B.

155. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-121

ἡ: omittit Lips. γεραιά:

γηραιά

Lips. Ald. Rob.

156. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-122

εὐνήτειρα:

εὐνήτειρα

M. Vit. Lips.

εὐνέτειρα

Tzetzes.

εὐνάτειρα

, secundae syllabae

superscripto, Par. B.

εὐνάτηρα

Ald.

εὐνάτειρα

G. Rob. Turn. Doricae formae hic nullus usus est. καὶ: omittunt Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 2. Ald. Rob. Sensum huius loci non videntur satis perspexisse qui

εὐνήτειρα

pro nominativo habuerunt, quod haud scio an fecerit etiam Tzetzes Chil. VII. v. 358.

Ἀσσύριοι καὶ Πέρσαι γὰρ τοὺς βασιλεῖς θεοῦσιν, ὡς καὶ Αἰσχύλος δράματι Πέρσαις δεικνύει τοῦτο. Ἄτοσσαν θέλων γὰρ εἰπεῖν σύζυγον βασιλέως, μητέρα βασιλέως τε ὁμοίως, εἶπεν οὕτω, “Θεοῦ Περσῶν εὐνέτειρα, θεοῦ τε μήτηρ ἔφυς.”

Neque enim senes aliud quam salvere reginam iubent: qui, si

εὐνήτειρα

nominativus esset, quasi obiter eam salutantes hoc ut primarium afferrent, tu et coniux Persarum dei et mater es. Quamobrem

εὐνήτειρα

vocativus est, cui quum alter deberet addi vocativus,

θεοῦ δὲ καὶ μῆτερ

, mutatur forma orationis, quia hac tantum conditione mater Persarum dei vocari potest Atossa, si Xerxes eadem qua Darius fortuna utatur.

157. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-123

μεθέστηκε: γρ.

ἐφέστηκε, ἠναντιώθη, ὑπεχώρησε

Par. B. στρατῷ:

στρατῷ

M. Vit. Ven. A. Par. B. (Fachsio teste) Turn.

στρατοῦ

G. Lips. Par. A. C. aliique et Rob.

ἀπὸ τοῦ στρατοῦ

margo Par. B.

158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-124

λιποῦσ᾽:

λιποῦσι κευνῶ

λιποῦσα, δ', ἱκάνω

Lips. χρυσεοστόλμους:

χρυσεοστόλμους

M. Vit. et adnotatum in Par. B.

χρυσεοστόλβους

Ven. A. Ald.

χρυσεοστίλβους

G. Ven. B. Par. C. F. L. Turn. et hoc quoque adnotatum in Par. B. et in margine Lips.

χρυσεοστόλους

Par. B. Rob.

χρυσεοστόλοις

Lips. δόμους:

δόμοις

Lips.

159. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-125

τε: omittit Cantabr. 1. Par. C. κἀμὸν:

κἀμὸν

M. G. Vit. Par. A. B. C. Ven. A. B. Cantabr. 1. Ald. Rob.

καμὸν

Lips. Turn. εὐναστήριον:

εὐνατήριον

M. Vit. Lips. Ven. A. edd. vett.

εὐναστήριον

G. Ven. B. Par. L. N. Id recte restituit Blomfieldius.

160. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-126

καί με:

καί μου

Lips. Ald.

καί μοι

Vit. φροντίς:

φροντὶς

Lips.

161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-127

οὐδαμῶς ἐμαυτῆς:

ἐμαυτῆς οὐδαμῶς

G. Rob. οὖσ᾽:

οὖσα

Lips. ἀδείμαντος:

ἀδείματος

Cantabr. 1. Turn. Quod apud Photium p. 8, 10. legitur

ἀδείματα, ἄφοβα

, melius et plenius scriptum exstat apud Zonaram p. 45.

ἀδείμαντα, ἄφοβα, ἀπὸ τοῦ δειμαίνω τὸ φοβοῦμαι

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-128

μὴ:

καὶ μὴ

Lips. κονίσας:

κονίσσας

M. aliique et Rob.

κονίσας

G. Vit. Par. A. B. C. Ald. Turn. οἶδας:

τ᾽ οἶδας

Lips. ἀντρέψῃ:

ἀντρέψῃ

M. Turn.

ἀτρέψῃ

Ald.

ἀνατρέψῃ

G. Ven. B. aliique et Rob. et ex corr. Vit.

ἀνατρέψει

Mosc. et ante corr. Vit.

163. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-129

ἦρεν:

εἷλεν

pro

ἦρεν

Ald. θεῶν:

θεοῦ

Vit. sed

οῦ

a sec. manu supra positum, quum prima tantum

θε

dedisset.

164-166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-130

ταῦτά μοι διπλῆ μέριμνα φραστός ἐστιν ἐν φρεσίν, μήτε χρημάτων ἀνάνδρων πλῆθος ἐν τιμῇ σέβειν, μήτ' ἀχρημάτοισι λάμπειν φῶς ὅσον σθένος πάρα: Libri omnes

ταῦτά μοι διπλῆ μέριμν᾽ ἄφραστός ἐστιν ἐν φρεσί

, nisi quod

ἄφραστός ἐστιν

habent Vit. Lips. Ald. Rob. eaedemque duae edd.

φρεσίν

. In Vit. ad

ἄφραστος

supra adscriptum

πῶς

. Corruptum esse hunc versum vidit Porsonus in supplemento praefationis ad Hecubam p. XLIII. Sed dum in metro occupatus traiectione verborum caesuram, quae in librorum scriptura intolerabili sane modo neglecta est, restituere conatur, de sensu loci quaerere omisit. Verba si spectas, nihil ea aliud significare possunt quam quod Stanleius expressit, propter hoc duplex est mihi in mente cura ineffabilis, neque pecuniarum sine viris multitudinem honore prosequi, neque pecunia carentibus splendere lumen, quantumcumque adsit robur, in qua interpretatione postrema tantum,

ὅσον σθένος πάρα

, male reddita sunt, neque pecuniae nomen debebat usurpari, nexus vero sententiarum recte indicatus est. Atqui quis non videt, hoc, neque opes sine viro neque virum sine opibus magni faciendum esse, non posse curam ac sollicitudinem, multoque minus ineffabilem curam vocari, sed nihil esse aliud quam sententiam vel consilium, quod cur ineffabile vocetur nulla inveniri ratio potest. Quod si

μέριμνα

hic sententiam significat, ut quum alibi, tum in simili Euripidis loco, Or. 631.

Μενέλαε, ποῖ σὸν πόδ᾽ ἐπὶ συννοίᾳ κυκλεῖς, διπλῆς μερίμνης διπτύχους ἰὼν ὁδούς;

planum esse arbitror non mutato ordine verborum scribendum esse

ταῦτά μοι διπλῆ μέριμνα φραστός ἐστιν ἐν φρεσίν, μήτε χρημάτων ἀνάνδρων πλῆθος ἐν τιμῇ σέβειν, μήτ' ἀχρημάτοισι λάμπειν φῶς ὅσον σθένος πάρα.

Sic nihil in his versibus obscuritatis est et omnia aptissime cohaerent. Metuo, inquit, ne nimiae opes rapido pede proruant felicitatem non sine diis a Dario parlam. Vnde gemina mihi certa est sententia, neque opum sine viris magnitudinem nulli facere, neque carenti opibus affulgere tantum lucis quantum ei roboris est (h. e. non aeque eum felicem esse ut potens est). Etenim ab opibus quidem tuti sumus, sed oculis offusus est metus, quod absente moderatore nihil prosunt divitiae.

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-131

ἀμεμφής: Non dicit opulentiam non deberi contemni, sed esse Persis opes non contemnendas. ἀμφὶ:

ἀμφ'

Lips. ὀφθαλμοῖς:

ἀμφὶ δ᾽ ὀφθαλμοῖς φόβος

proprie intelligendum est, de oculis, sine metaphora. Nam de eo quod carum est

ὀφθαλμός

singulari tantum numero dicitur. Seidlerus in censura editionis Blomfieldianae comparavit Eur. Iph. in Aul. v. 1133.

τί δ᾽ ἔστιν; ὥς μοι πάντες εἰς ἓν ἥκετε, σύγχυσιν ἔχοντες καὶ ταραγμὸν ὀμμάτων.

168. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-132

νομίζω:

νομίζου

Vit. Ven. A. δόμων:

δόμου

Par. L.

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-133

ὡς:

ὡς

omittit Vit.

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-134

γένεσθε:

γένεσθε

M. Par. N.

γίνεσθε

ceteri, sed in Vit. primae syllabae

, ultimae

αι

superscriptum est.

173. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-135

δύναμις:

δυνάμεις

M. ἡγεῖσθαι:

ἡγῆσθαι

Lips.

174. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-136

εὐμενεῖς γὰρ ὄντας ἡμᾶς:

εὐμενεῖς δ᾽ ἡμᾶς καλεῖς

affert Thomas M. p. 162, 7.

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-137

ἀεὶ:

ἀεὶ

M. G. Vit. Lips. Par. A. B. Ald. Rob.

αἰεὶ

Ven. B. Turn. ὀνείρασιν:

ὀνείρασιν

M. Cantabr. 1. Ceteri

ὀνείρασι

176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-138

οὗπερ:

περ

omittit G. στείλας:

στείχας

Lips.

178. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-139

ἐναργὲς:

ἐν ἀργές

ex corr. Vit. Antea

ἐν ἀργ ῆς

, cum litura post

, fuisse videtur.

180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-140

μοι: omittit M. γυναῖκ᾽ εὐείμονε:

γυναῖκες εὐείμονες

Vit.

γυναῖκ᾽ εὐείμονες

Ald. Turn.

γυναῖκ᾽ εὐήμονε

Lips.

182. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-141

ἣ δ᾽ αὖτε:

ἥδ' αὖτε

G. Vit. Lips. Ald. Rob. Δωρικοῖσιν:

περσικοῖσιν

, quamvis etiam in praecedente versu

περσικοῖς

habeat, G.

183. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-142

μεγέθει τε:

μέγεθος

, omisso

τε

, Lips. ἐκπρεπεστάτα:

ἐκπεπρεστάτα

M. aliique et Rob.

εὐπρεπεστάτα

G. aliique et Ald. Turn.

εὐπρεπεσάτα

sic Lips.

εὐπρεπεστάτω

Ven. B. et

a correctore facto Vit.

184. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-143

κάλλει τ':

κάλει τ'

Lips. ἀμώμῳ:

ἀμώμῳ

M. Ald. Rob. Sed

ἀμώμω

G. Vit. Lips. Par. A. B. Turn. κασιγνήτα:

κασιγνήτω

Vit. Par. N.

185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-144

ταὐτοῦ:

τ' αὐτοῦ

M. Ald. Rob.

ταὐτοῦ

G. Lips. Turn.

αὐτοῦ

Mosc. ut Schutzius refert, nisi Vit. nominare voluit, in quo sic est, sed

τ'

in fine praecedentis versus a secunda, ut videtur, manu posito. πάτραν:

πέτραν

Lips.

187. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-145

ὡς ἐγὼ δόκουν ὁρᾶν:

ἐγὼ δόκουν

M. Lips. Turn.

ἐγὼ 'δόκουν

Vit. Ald. Rob.

ἐγὼ ἐδόκουν

G. et supra adscriptum est a sec. manu augmentum in Vit.

188. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-146

τεύχειν ἐν ἀλλήλαισι:

ἐν ἀλλήλαισι

Blomfieldius.

ἐν ἀλλήλῃσι

M. G. aliique et Turn.

ἐν ἀλλήλοισι

Vit. Lips. aliique et

omisso Rob.

ἀλλήλαιν

, omisso

ἐν

, Ald. In infinitivo consentiunt libri, nisi quod ex Par. B. Faehsius affert

τεύχειν ἐν ἀλλήλῃσι. γρ. τεῦχον. ἀπὸ τοῦ κοινοῦ τὸ ἐδοξάτην μοι

. V. ad Soph. Ant. 702. 736. μαθὼν:

λαθών

, supra scripto γρ.

μαθών

, Vit.

189-190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-147

ἅρμασιν δ' υπο ζεύγνυσιν:

ἅρμασιν δ᾽ ὑπο ζεύγνυσιν

ἅρμασι δ᾽ ὑποζεύγυσιν

G. Turn. et commate post

ὑπο

addito Ald. Rob.

ἅρμασι δ᾽ ὑπο ζεύγνυσιν

Vit.

ἅρματι δ᾽ ὑποζεύγνυσιν

Lips. αὐτὰ:

αὐτῷ

G. et ante corr. M.

αὐτῷ

Ald. Rob. ἐπ᾽ αὐχένων:

ὑπαυχένων

ὑπ' αὐχένων

affertur ex Par. L.

192. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-148

ἐν ἡνίαισι δ᾽ εἶχεν:

ἐν ἡνίαισιν εἶχεν

M. Vit. Par. G. L. atque ita scribendum esse coniecit Schaeferus Melet. crit. p. 94. At hoc non est Aeschyleum.

ἐν δ᾽ ἡνίαισιν εἶχεν

Lips. Ceteri

ἐν ἡνίαισι δ᾽ εἶχεν

193. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-149

ἔντη δίφρου:

ἐντῆ δίφρου

M. et

δίφρου

habet etiam Lambethanus Blomfieldii, adscriptumque est in Par. B. In margine M. adnotatum

ἐν τῆ βίαι δίφρου χαλινὰ ῥήσσει

. G. Vit. Lips. Ven. A.

ἐν τῆ, δίφρον

. Editiones ante Brunckium

ἐν τῇ δίφρον

. Praeclaram emendationem,

ἔντη δίφρου

, Scaligero surripuit Stanleius.

194. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-150

διασπαράσσει:

διασπαράσσει

Cantabr. 2. et, ut videtur, Ven. A.

διασπαράττει

M. Ceteri

διασπαράττει

197. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-151

ὅπως:

οὕπως

200. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-152

καλιρρόου:

καλλιρόου

M. Vit.

201. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-153

πηγῆς, σὺν θυηπόλῳ χερὶ:

παγῆς

Lips.

γῆς

, addito a sec. manu

πη

, Vit.

θυηπόλην

ante sec. manus corr. Vit.

χειρὶ

Vit. Lips. Non pignore contenderim genuinam nunc exstare scripturam. Vereor enim ne

δὲ

in apodosi post

ἐπεί

positum librarios ad mutationem faciendam compulerit. Certe melius, nisi fallor, omnia hoc modo procederent,

ἐπεὶ δ᾽ ἀνέστην καὶ χεροῖν καλλιρρόου ψαύσασα πηγῆς σὺν θυηπόλῳ χερὶ βωμὸν προςέστην, ἀποτρόποισι δαίμοσιν θέλουσα θῦσαι πέλανον, ὧν τέλη τάδε· ὁρῶ δὲ φεύγοντ᾽ αἰετὸν πρὸς ἐσχάραν Φοίβου.

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-154

βωμὸν:

βωμὸν

M. G. Lips. Ven. B. Colb. 2. Par. G. L.

βωμῷ

ceteri libri, sed Vit. addita a sec. manu correctione

βωμόν

et supra scripto

ἐς τὸν

. ἀποτρόποισι:

ἀποτρόποις

G. δαίμοσιν:

δαίμοσιν

M. Par. L. Ceteri

δαίμοσι

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-155

φεύγοντ᾽:

φίλου

Ven. B.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-156

φόβῳ δ᾽: omittit Lips.

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-157

μεθύστερον δὲ:

μεθ᾽ ὕστερον

M. edd. vett. κίρκον:

κέρκον

Vit.

207. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-158

κάρα:

τὸ κάρα

Vit.

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-159

ὃ δ᾽:

ὅδ'

Vit. Lips. Ald. Rob. δέμας παρείχε: Inter

δέμας

παρείχε

Ven. A. Ox. Ald. inserunt

τῷ κίρκῳ τύπτεσθαι

209. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-160

δείματ᾽ ἔστ' ἰδεῖν:

δειματἐσἰδεῖν

210-213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-161

ὑμῖν δ᾽ ἀκούειν. εὖ γὰρ ἴστε, παῖς ἐμὸς πράξας μὲν εὖ θαυμαστὸς ἂν γένοιτ' ἀνήρ, κακῶς δὲ πράξας οὐχ ὑπεύθυνος πόλει, σωθεὶς δ᾽ ὁμοίως τῆςδε κοιρανεῖ χθονός.:

ὑμῖν τ'

G. Par. L.

γ'

omittunt Ven. A. Ald. Rob. In vitii suspicionem adducta sunt quae sequuntur. Verum si modo haec verba,

ταῦτ᾽ ἔμοιγε δείματ᾽ ἔστ' ἰδεῖν, ὑμῖν δ᾽ ἀκούειν

, recte intelliguntur, in reliquis non est quod laboremus. Dicit autem Atossa illud hoc sensu, haec mihi, quae vidi, et vobis, qui audistis, metuenda sunt, quorsum spectent. De eo enim sollicita est, quid dicat isto somnio ostentoque portendi. Itaque subiicit nam de regno filii scitis non esse quod metuam, quem, si prospera fortuna admirandum reddere potest, at adversa certe regno non exuet, si quidem ille salvus redibit. His igitur verbis indicat non habere se quomodo visa illa interpretetur, nisi de morte filii, quam apertius nominare reformidat.

211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-162

πράξας:

τάξας

Lips.

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-163

βουλόμεσθα:

βουλόμεθα

G. Vit. Lips. Ald. φοβεῖν:

φυγεῖν

pro

φοβεῖν

Ven. B.

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-164

θαρσύνειν:

θρασύνειν

M. Vit. aliique et Turn. προςτροπαῖς:

προτροπαῖς

Lips. aliique et Ald. ἱκνουμένη:

ἱκανουμένη

Vit.

ἱκνομένη

Lips.

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-165

εἶδες:

εἶδος

Rob.

εἶδος

Lips. Sic etiam Vit. ex correctione. Antea

εἶδες

, ut ceteri. ἀποτροπὴν:

ἀποτροπεῖν

ante corr. M. Ad

ἀποτροπὴν

in Lips. supra adscriptum γρ.

ἀπροτροπήν

, si recte lego compendium. λαβεῖν:

λαβεῖν

G. Ven. A. Par. B. Ald. Turn. In Par. B. supra scriptum γρ.

τελεῖν. καὶ δοῦναί σοι

. Ac

τελεῖν

habent M. Vit. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. A. K. Rob.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-166

τἀγαθ᾽ ἐκτελῆ γενέσθαι:

ταδ' ἀγαθὰ δ᾽ ἐκτελῆ

τὰ δ᾽ ἀγαθὰ, ἐκτελῆ

ex corr. G. Antea

ἐκτελεῖ

fuerat.

τὰ ἀγαθά δ᾽ ἐκτελεῖ

Vit,

τἀγαθὰ δ᾽ ἐκτελῆ

Lips. Ven. A. Cantabr. 2. Ex Par. B.

τὰ δ᾽ ἀγαθά γ᾽ ἐκτελεῖν. γρ. τἀγαθὰ δ᾽ ἐκτελῆ

Faehsius affert.

τὰ γαθά τ' ἐκτελῆ

Ald.

τάδ' ἀγαθ' ἐκτελῆ

Rob.

τὰ δ᾽ ἀγαθ᾽ ἐκτελῆ

Turn. et edd. reliquae omnes. Immo scribendum erat

τἀγαθ᾽ ἐκτεлῆ γενέσθαι

, i. e. quo tibi bona eventum habeant. σοί τε καὶ τέκνοις σέθεν:

καὶ τέκνοισί τε

, omisso

σέθεν

, Vit.

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-167

δεύτερον δὲ:

δεύτερος δὲ χρὴ χοαὶ

Lips.

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-168

χέασθαι:

χέεσθαι

Vit. Lips. Par. N. sed Vit. supra scripto

ασ

. πρευμενῶς:

πρευμενῶς

M. G. Lips. Ven. B. Par. A. B. Rob. et plerique, ut videtur, reliqui codices.

πρευμενῆ

Ven. A. Ox. Lambeth. Turn. et adscriptum in Par. A. B. Idem ex corr. Vit. in quo antea fuerat

πρευμενῶς

: supra

ης

adscriptum.

πρευμενὴν

Ald. Haud scio an

πρευμενής

πρευμενῆ

interpretibus debeatur, dubitantibus utrum

πρευμενῶς

ad Atossam, an ad Darium spectaret. Quare

πρευμενῶς

servandum duxi, quod iungendum est cum verbo

πέμπειν

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-169

εὐφρόνην:

κατ' εὐφροσύνην

Lips. et bis quidem scriptis his verbis.

221. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-170

σοι:

σος

pro

σοι

Lips. τέκνῳ τε, γῆς:

τέκνω τ᾽ ἐγῆς

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-171

τἄμπαλιν:

τούμπαλιν

Vit. aliique nonnulli et Ald. Rob. γαίᾳ:

γαία

M. Par. H. L.

γαίᾳ. γρ. γαῖαν

ex Par. B. Faehsius affert.

γαῖα

Vit.

γαία

G. Lips. Ven. A. B. aliique et Ald. Rob.

γῆ

Par. G.

γαίας

Turn. κάτοχα:

κάτοχος ἀμαυροῦσθαι

Ven. B.

κάτοχ᾽ ἀμαυροῦ

Ald.

κάτοχ᾽ ἀμαυροῦσθαι

ceteri. Correxit Blomfieldius gloss. ad Sept. ad Th. v. 47.

223. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-172

ὢν σοὶ:

ὦν σοι

a pr. manu,

ὤν σοι

a sec. M.

ὧν σοι

, sed mutatum in

ὢν σοι

, Vit.

ὢν σοι

Lips. et cum commate post

σοι

G. Ald. Rob.

ὢν, σοὶ

male Turn. πρευμενῶς:

προσευμένως

Lips. sed in marg. γρ.

πρευμενῶς

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-173

ἀλλὰ μὴν:

ἀλλαμὴν

M. γ᾽: omittunt Vit. Lips.

226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-174

παιδὶ:

παισὶ

Lips. Cantabr. 2. Par. H. K. L. τῶνδ':

τῶν δ'

M. τήνδ':

τὴν δ᾽

M. ἐκύρωσας:

ἐχύρωσε

vel Faehsio teste

ἐκύρωσεν

Par. L.

ἔκυρσας

Rob. φάτιν:

φάτην

Lips. Ald.

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-175

ἐκτελοῖτο:

ἐξιλεοῖτο

Mosc. et erasa priore scriptura Vit. idemque adscriptum in Par. B.

εἶπε δὲ ἡ ἐξιλέωσις εἰς ἀγαθὸν ἀποβαίη

scholiastes. Ceteri

ἐκτελοῖτο

. δὴ τὰ:

δὲ τὰ

M. G. Vit. Lips. Ven. A. Par. G. Ald. Rob.

δὴ

, omisso

τὰ

, Turn.

228. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-176

θήσομεν:

θήσομαι

Ven. B. Rob. θεοῖσι:

θεοῖσιν

M. τοῖς τ᾽:

τοῖς δ᾽

Vit. ἔνερθε γῆς:

ἔνερθεν

G. Vit. Lips. Ald.

γῆς

omittunt Ven. A. Ox. Ald.

229. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-177

ἐς:

ἐς

G. Lips. κεῖνα:

'κεῖνα

Lips.

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-178

φασὶν:

φησὶν

Lips. ἱδρῦσθαι:

ἱδρῦσθαι

Vit. Ceteri pravo accentu

ἱδρύσθαι

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-179

δυσμὰς: Brunckius ex Par. A. dedit

δυσμάς

, idque habet etiam Lambeth. adscriptumque est in Par. B. Idem

δυσμάς

ex corr. Vit. in quo antea fuerat

δυσμαῖς

, quae est ceterorum librorum lectio. Praeferendum iudicavi

δυσμάς

. φθινασμάτων: Vulgatum

φθινασμάτων

contra Pauwii Schutziique coniecturam,

φθινάσμασιν

, satis superque tuentur quae Erfurdtius attulit ad Soph. Ant. v. 422.

Ἡλίου φθίνασμα

vel

φθινάσματα

ex hoc loco memorat Eustathius p. 698, 24. 832, 45.

232. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-180

ἀλλὰ μὴν:

ἀλλαμὴν

M. ἵμειρ᾽:

ἱμείρ'

ἔμειρ'

Lips. θηρᾶσαι:

θηρᾶσαι

Lips. Ceteri male

θηράσαι

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-181

πᾶσα γὰρ:

πᾶσα γὰρ ἂν γένοιτ' ἂν

Lips.

πᾶσα γένοιτ᾽ ἂν

Ald.

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-182

ἔρξας:

ἔρξας

Lips.

ἔρξας δὴ μήδους πλεῖστα κακά

Rob. Μήδους:

μήδεους

Vit.

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-183

τούτοισιν:

τούτοις

Ven. A. Ald. Rob.

τούτοισιν

G. ἐξαρκὴς: γρ.

καὶ ἐξαρκεῖ

ex Par. B. Faehsius affert. δόμοις:

δόμοις

, superscripto

ων

, Lips.

δόμων

G. Par. L. Id exquisitius esse videri potest.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-184

αὐτοῖς ἐστι:

αὐτοῖς ἐστιν αὐτοῖς

Ald.

αὐτοῖς ἐστιν

Rob.

αὐτοῖς ἔστι

G. Vit.

αὐτοῖς ἐστὶ

M. Lips. Turn.

ἐστιν αὐτοῖς

Ven. A. Ox. Ex Par. B. Faehsius affert

ἀργύρου πηγή τις ἐστιν αὐτοῖς θησαυρὸς χθονός. γρ. καὶ αὐτοῖς ἐστι

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-185

πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χερός σφιν ἐμπρέπει;:

διὰ χερὸς ἀν'

διὰ χερὸς αὐτοῖς

G. Vit. Ven. A. Cantabr. 1. 2. Mosc. Ox. Par. A. B. C. K. N. Ald.

διὰ χειρὸς αὐτοῖς

Lips.

διὰ χερός

, omisso

αὐτοῖς

, Rob. Tum

πρέπει

M. G. ceterique, ut videtur, plerique et Ald.

πίπτει

Lips. Par. F. K. Rob.

πέμπει

, sed expuncto postea

, Vit.

διὰ χερός γ' αὐτοῖς πρέπει

Turn.

πότερα γὰρ τοξουλκὸς αὐτοῖς αἰχμὴ διὰ χερὸς πρέπει

Ven. B. Particulae

γε

, quam Turnebus ex coniectura addidit, hic non est locus. Neque probari potest quod Brunckius scripsit,

διὰ χερῶν αὐτοῖς πρέπει

, vel quod Elmsleius ad Med. p. 286. coniecit,

διὰ χεροῖν αὐτοῖς πρέπει

. Scholiastes qui sic interpretatur,

ἆρα, φησί, διὰ τῶν χειρῶν αὐτοῖς πρέπει ἡ βολὴ ἡ τοξική;

non videtur

διὰ χερῶν

vel

διὰ χεροῖν

legisse, sed explicare

διὰ χερός

, quod librorum consensus tuetur, per pluralem. Sed in his scholiastae verbis Vit. non

πρέπει

habet, sed

ἐμπρέπει

, quod in codice Monacensi corruptum est in

ἐπρέπει

. Hoc probabilem huius versus emendationem aperit,

πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χερός σφιν ἐμπρέπει;

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-186

σάγαι:

σαγαί

libri. Pro eo vocabulo

χέρες

Rob. in qua antea

ἔχει

est pro

ἔγχη

240. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-187

ποιμάνωρ:

ποιμάντωρ

G. Lips. Ald. Turn. Hesychius

ποιμάνωρ, ποιμήν, ἢ βασιλεύς

. Eustathii huc respicientis verba allata sunt ad v. 76. στρατοῦ:

στρατῷ

M. Vit. Ven. B. Mosc. Par. N. Rob.

στρατῶ

, superscripto ultimae litterae

ου

, Lips. Ceteri

στρατοῦ

, quod suspiceris etiam habuisse Eustathium, qui

ἀνδρῶν ποιμάνωρ

afferat. Praeferendus esse videtur genitivus, quae exquisitior constructio est, ut interdum in verbo

ἐπιστατεῖν

241. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-188

οὔτινος:

οὔτινος

G. δοῦλοι:

δοῦλος

Lips.

242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-189

μένοιεν:

μενοῖ

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-190

ὥστε Δαρείου:

ὥστε δαρείου τε πολύν τε

Lips.

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-191

δεινά τοι:

δεινά τι

G. Cantabr. 2. τεκοῦσι:

τεκοῦσιν

Commentary (W. S. Teuffel; revised by N. Wecklein, 1886; German; OCR draft) (Persians, explanatory commentary pp. 43–97. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

65-72. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-12

„Das Heer ist über den Hellespont gegangen" (auf einer Schiffbrücke). περσέπτολις ihre Absicht, 178, das homerische πτο- λίπορθος. ἀντίπορον (Suppl. 544 f.) auf der anderen Seite des Sundes gelegen. λινοδέσμῳ σχε- δίᾳ per rates lineis vinculis inter se iunctas. Die einzelnen Schiffe waren zusammengenagelt ( πολύ- γομφον, vgl. Suppl. 846) und dann unter einander durch Stricke ver- bunden. Vgl. Herod. VII 36. Helle war Tochter des Thessaliers Athamas und der Nephele. vielgenietete (feste) Bahn (die Schiffbrücke, deren Zweck war als Bahn zu dienen) als Joch umwer- fend dem Nacken des Meeres. Vgl. 745 u. das Orakel des Bakis bei Herod. VIII 20 ὅταν ζυγὸν εἰς ἄλα βάλλῃ βύβλινον. Die ποι

73-80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-13

⁴

„Und überschwemmt und bedroht ganz Europa.“ θού- ριος 754. Um so ruhmvoller war es ihn zu besiegen. ἐπὶ πᾶσαν χθόνα, nicht bloſs Hellas. μανόριον von dem Heere wie ποι- μάνωρ 241 von dem Heerführer. θεῖον: die Grösse der Herde über- schreitet das menschliche Maſs, πεζονόμον τ᾽ ἔκ τε θαλάσσας für πεζονόμον τε καὶ θαλάσσιον ( ναυ- τικόν), Wechsel wie 19 f. - Unter zu- verlässigen tüchtigen Befehlshabern; χρυσο- ὀχυρός ( ἐχυρός) Ag. 44. γονου auro satae, sofern der mythische Stammvater der Perser, Perseus (Herod. VII 150), von seiner Mutter Danaë in Gestalt eines gol- denen Regens empfangen wurde. ἰσόθεος φώς homerisch.

81-86. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-14

⁵

⁶

Die Furchtbarkeit des Xerxes. κυάνεον, Hesiod. Scut. 7: βλεφάρων ἄπο κυανεάων. Ibyk. fr. 2: Ἔρως κυανέοισιν ὑπὸ βλεφάροις τάκερ᾽ ὄμμασι δερκόμε- νος. Den Blick der Schlangen hielt der Aberglaube für gefähr- lich; vgl. Basiliskenblick. Reich an Mannschaft, Schiffen u. (Streit-) Wagen (Herod. VII 63: οὗτοι ὑπὸ μὲν Ἑλλήνων ἐκαλέοντο Σύριοι, ὑπὸ δὲ τῶν βαρβάρων ᾿Ασσύριοι ἐκλήθη- σαν. - Auffallende und kaum unbe- wufste (vgl. 348. 727; oben S. 31, A. 12) Ähnlichkeit mit dem Orakel vor der Schlacht bei Salamis, Herod. VII 140: κατὰ γάρ μιν ἐρείπει πῦρ τε καὶ ὀξὺς Αρης, συριηγενὲς ἄρμα διώκων. Die nationale Angriffs- waffe der Hellenen ist das δόρυ ( αἰχμή), der Orientalen (neben αἰχ- μὴ βραχεῖα oder ἀκόντιον, 52. vgl. Jerem. 19, 35-38. Herod. V 49. VII 61) der Bogen. Vgl. 147 f. 239f. Quantität von " Αρη wie Sept. 115.

87-92. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-15

⁷

⁸

Unaufhaltsam ist das Heer der Perser und nach mensch- licher Berechnung kann ihm nie- mand widerstehen, wie man nie- manden zutrauen kann, daſs er durch starke Dämme die unbe- zwingliche Hochflut des Meeres zurückhalte. Der Dichter hat Gleich- nis und eigentlichen Ausdruck ohne Vermittlung verbunden.

93-101. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-16

⁹

¹⁰

Aber dem Truge der Götter kann niemand entrinnen; durch Vorspiegelung von Glück und Macht lockt er den Menschen ins Netz des Verderbens, aus dem dieser ohne Schaden zu nehmen nicht entkommt. Die Schuld, die ὕβρις, welche den Neid der Götter weckt, giebt der Dichter 742ff., 782, 808 an.

102-113. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-17

¹¹

¹²

Der Chor deutet die trügerische Lockung an, der die Perser Gehör geschenkt haben: sie haben die altbewährte Krieg- führung, zu der das Schicksal sie berufen, verlassen (vgl. den Chorges. 852 ff.) und sich ohne Beruf auf das Meergewagt. παρασαίνει d.i. σαίνου- σα παράγει. – Mit ἄρκυας ἄτας vgl. δίκτυον ἄτης Prom. 1078. Hom. T 91 ἄτην ἢ πάντας ἀᾶται. – θεόθεν ( ἡ ἐκ θεῶν) μοῖρα, Nägelsbach, nachhom. Theol. S. 149f. κατὰ Μοῖρ᾽ ἐκράτησεν (Kr. 11 § 68, 48. A. 4.), sie hat es durchgesetzt und den Persern auferlegt u. s. w. Der Gedanke ist in zwei selbständige Sätze auseinandergelegt wie Ag. 750 λόγος τέτυκται, μέγαν τελεσθέντα φωτὸς ὄλβον τεκνοῦσθαι ἐκ δ᾽ ἀγαθᾶς τύχας γένει βλαστάνειν ἀκόρεστον οἰζύν. πυργοδάϊκτος aktive Bedeutung der passiven Wort- bildung wie ἀνδροδάϊκτος Choeph. 860 u. Ar. ran. 1264; vgl. Ag. 116. ἱππιοχάρμας κλόνους (Ag. 405), rossetummelndes Toben. ἀνα- στάσεις Ag. 589. πολιαινομένας vom gewaltigen Windhauch auf- schäumend, vgl. Hom. πολιῆς ἁλός etc. Catull 64, 13: tortaque remigio spumis incanuit unda. ἐσορᾶν Hor. od. I 3, 19: qui (siccis oculis) vidit mare turgidum. - ἄλσος, vgl. Suppl. 868 ἁλίρρυτον ἄλσος. Das heilige Meer. Vgl. Plaut. Mil. Gl. II 5,3 in locis Neptuniis templisque turbulentis (das Original παρετρα- γώδει). – - λεπτοδόμοις dünngebaut; Meineke λεπτοτόνοις, dünngespannt, aus schwachen Strängen bestehende Taue (der Schiffe). Leichtsinn und Vermessenheit auf dergleichen sich zu verlassen, λαοπόροις μαχαναῖς Schiffe. Dritter Teil, V. 114-139. Zwei Strophenpaare, das erste in kata- lekt. trochäischen Dipodieen (teil- weise auch synkopiert); das zweite in den zwei ersten Versen aus syn- kopierten (katalekt.) troch. Dipo- dieen (= Kretikern), V. 3 aus einem trochäisch - daktylischen Logaöden mit Anakrusis, V. 4 aus einer troch. Tripodie (Ithyphallikus) bestehend. Vgl. Westphal2 11 S. 463 ff. 472 f. Wahrscheinlich wird das erste Strophenpaar von dem einen, das zweite von dem anderen Halbchore vorgetragen. Angst der Zurück- gebliebenen um die Ausgezogenen, lyrische Ausführung von V. 59-64.

114-119. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-18

¹³

¹⁴

ταῦτα, 159. 165. Kr. 46, 3. A. 4 vgl. zu Ar. nub. 319. Wegen der Gefahr, daſs Xerxes durch Übermut Verschuldung und Strafe sich und seinem Heere zu- ziehe. μελαγχίτων pulla veste indutus, i, e. lugens; vgl. Suppl. 785, Ag. 546 und das homerische φρένες ἀμφιμέλαιναι. – ἀμύσσεται lacera- tur metu; 161. da vae, absicht- lich fremdartiger Klageruf. Über den Gen. bei Interjektionen Kr. 47, 3. A. 2. τοῦτο bezieht sich wie 122 τοῦτ᾽ ἔπος auf den ange- führten Ruf. Vgl. Ag. 1334 ῾μηκέτ' ἐσέλθῃς᾽ τάδε φωνῶν, Eum. 510 τοῦτ᾽ ἔπος θροούμενος εἰὼ δίκα'. πολύ, vgl. Sept. 6 πολὺς κατὰ πτόλιν ὑμνοῦτο. Kr. 57, 5. στέ- νηται wie 62.

120-125. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-19

¹⁵

¹⁶

Κισσίων 17. – φόβῳ μὴ ... στένηται καὶ ἄσεται καὶ .. πέσῃ, Kr. 54, 8. Α. 5. κ. 12. γυναι- κοπληθής όμιλος ist Apposition zu πόλισμα: die Volksmenge der Stadt besteht nur aus Frauen, da alle Männer in den Krieg gezogen sind ( κένανδρον ἄστυ 119). Im Schmerze werden die Frauen ihre Gewänder zerreiſsen, orientalisches Zeichen der Trauer, 199. 537. 835 f. 1060. Suppl. 131. Choeph. 27 ff.

126-132. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-20

¹⁷

¹⁸

Begründung der Grösse der Besorgnis durch die Grösse der Gefahr. πεδοστιβής wie Suppl. 1000 κνώδαλα πτεροῦντα καὶ πεδοστιβῆ. καταλελοίπασι τὴν πόλιν ἀκολουθοῦντες Ξέρξη ὡς μέλισσαι τὸ σμῆνος Schol. Wie alle Bienen, wenn sie schwärmen, der Königin folgend, den Bienen- stock verlassen, so ist die ganze waffenfähige Mannschaft mit Xerxes ausgezogen. Für τὴν πόλιν (die Heimat) tritt gleich aus dem Gleich- nisse σμῆ σμῆνος ein; σὺν ὀρχάμῳ στρα- τοῦ gehört auch zum Gleichnisse. Die Anakrusis besteht in Str. und Gegenstr. aus τόν. – ἐξαμείψας (69) τὸν ἀμφίζευκτον ἀμφοτέρας αἴας ÄSCHYLOS, Perser. κοινὸν ἄλιον πρῶνα (879. Ag. 307), aggregative Häufung von Bestim- mungen. Πρών von der hohen vor- springenden Küste ( προβλῆτες ἀκταί) 1. ἅλιος πρών wie πόντου προβλής Soph. Phil. 1455. Die von beiden Seiten ( ἀμφι-) zusammen ( κοινόν) gejochte hohe Meeresküste beider Länder d. i. die die Küsten beider Kontinente verbindende Brücke; κοινόν ist eigentlich Attribut zu dem in ἀμφίζευκτον liegenden Be- griff ζυγό ζυγόν (das Brückenjoch ist beiden Kontinenten gemeinsam), hat sich aber in freier Weise an πρῶνα angeschlossen.

133-139. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-21

¹⁹

²⁰

Die Sehnsucht ins- besondere der einsam zurückgeblie- benen Frauen. ὁδῷ, ἀπουσίᾳ Schol. ἁβροπενθεῖς wie ἁβρόγοοι 541, zärtlich klagend. Vgl. 41. 543. 1072. Περσίδες ... ἑκάστα Kr. 47, 28. A. 3 und II 57, 8. Anm. 2. αἰχμάεις von dem nationalen Unter- schied der Bewaffnung (52.85) ab- sehend. - εὐνατήρ 157. Suppl. 665. ἀποπεμψ. Catull 66, 29: virum me mittens. Tibull I 3, 9: Delia cum mitteret urbe. – πόθῳ λείβε- σθαι, in Sehnsucht hinschmachten. · μονόζυξ, eine Art Oxymoron wie „einsam gepaart", d. i. von dem Paar ist sie allein zurückgeblieben.

140-154. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-22

²¹

²²

Fortsetzung des ersten Teils und Ankündigung der auftretenden Königin-Mutter, ge- sprochen vom Koryphaios. Vier Systeme anapästischer Dimeter; vgl. Westphal2 II S. 414. Der Chor setzt sich (bis 150) auf die Stufen, die zur Bühne (somit hier zum Königs- palast) hinaufführen, und stellt, in Ermanglung positiver Nachrichten, Betrachtungen an, wie es wohl dem Xerxes und seinem Heere gehen möge. – χρεία δὲ προσήκει paratak- tisch. – πατρωνύμιον γένος, sofern die Πέρσαι den Namen von dem Urahnen des Xerxes, Perseus, tra- gen; vgl. 80. Ob das Bogen- anziehen (Bogenschiefsen, also die Perser, s. 85) das Siegende ist oder die Hellenen ( δορυκράνου, vgl. 84). δορύκρανος (von δόρυ κ. κάρανον) λόγχη, die Spitze am Kopfe des Speerschaftes. Mit V. 150 erscheint aus der Mittel- thüre des Hintergrundes der Bühne (auf einem Thronsessel getragen, vgl. 607) Atossa und wird von dem Chor ehrfurchtsvoll begrüfst. Atossa war nach Herod. VII 2 eine Tochter des Kyros und die zweite Gemahlin des Dareios Hystaspis, auf den sie grofsen Einfluss übte ( ἡ γὰρ Ἄτοσσα εἶχε τὸ πᾶν κράτος, ib. 3), und von ihm Mutter des Xerxes. Vgl. S. 34, A. 22. θεῶν ὀφθαλμοῖς, ein Glanz wie er aus Götteraugen strahlt. προσπίτνω (zu V. 32) s. v. a. προσκυνῶ; was der Koryphaios thut, macht der übrige Chor nach. Älian v. h. Ι 21: νόμος ἐστὶν ἐπιχώριος Πέρ- σαις τὸν εἰς ὀφθαλμοὺς ἐλθόντα τοῦ βασιλέως μὴ πρότερον λόγου μεταλαγχάνειν πρὶν ἢ προσκυνῆσαι αὐτόν. Εur. Οr. 1507: προσκυνώ σ᾽, ἄναξ, νόμοισι βαρβάροισι προσπίτ- νων. χρεών ( ἐστι), 95. 147. Επεισόδιον πρῶτον (155-531), die Mittel- und Hauptpartie des Stücks, dialogisch gehalten teils in dem altertümlichen Maſse des Dialogs, dem tetram. troch. cat. (Westphal2 II S. 452), teils, bei der einfachen Erzählung, im iambischen Trimeter.

155-158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-23

²³

²⁴

Begrüfsung der Atossa durch den gesamten Chor ( πάντας 154). βαθύζωνος erst über der Hüfte gegürtet, daher groſser κόλπος, bei Homer vorzugsweise Tracht asiatischer Frauen, später ionischer und besonders von Göt- tinnen, z. Β. βαθύζωνος Λήδα, Pind. Ol. III 35. K. F. Hermann, griech. Privatalt. 22, 21. – μῆτερ ἡ γεραιά Kr. 45, 2. A. 7. – θεοῦ, von Dareios und Xerxes, nach orientalischer Sitte, Curt. VIII 5.11. - εὐνάτειραwie in dem Chorliede 138; vgl. 160 und zu Prom. 61. ἔφυς zeug- matisch, da die Parallelisierung der beiden Glieder durch urch μὲν ... δὲ die Auffassung des ersten ( εὐνάτ.) als Vokativ zu verbieten scheint. Nisi forte pristina fortuna (qualis erat sub Dario) nunc Persis mutata est, in welchem Falle Xerxes nicht als θεὸς (Herrscher von götter- gleicher Macht) zu bezeichnen wäre.

159-164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-24

²⁵

²⁶

Auch Atossa ahnt Unglück. – ταῦτα, 114. με καρ- δίαν, Kr. ΙΙ 46, 16. Α. 3. – ἀμύσ- σει, 115. – ἐμαυτῆς d. i. der Ge- danke rührt nicht von mir her, sondern ist mir durch den ängsti- genden Traum eingegeben. - μέγας δαίμων wie 725. κονίσας οὐδας durch die Trümmer den Boden be- stäubend. Anders Hom. 145 εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον (durch die hastige Flucht). φρα-

165-169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-25

²⁷

²⁸

ταῦτα, 114. στός ἐστιν, πέφρασται (vgl. πλαγ- κτὸς οὐσ᾿ Αg. 593), eine zwie- fache Obsorge ist in mir zum Grund- satz gereift. Der doppelte Grund- satz wird teils als Überzeugung ( μὴ – λάμπειν κτέ.), teils als Ent- schluſs ( μή – σέβειν) gegeben. Den Männern ohne Mittel erstrahlt nicht der Ruhm, der ihrer Kraft ent- spricht, weil sie in deren Bethä- tigung gehemmt sind. Die Schätze ohne den Mann sind auch nicht wertzuschätzen; denn das erkenne ich jetzt, da mir die Angst um Xerxes zeigt, dafs der Mann die Krone des Ganzen ist. Vgl. Cho. 934 ὀφθαλ- μὸν οἴκων von Orestes, Eum. 1025 ὄμμα γὰρ πάσης χθονὸς Θησῇδος ἐξίκοιτ᾽ ἂν εὐκλεὴς λόχος.

170-175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-26

²⁹

³⁰

πρὸς τάδ᾽, 730. 829. Noch häufiger πρὸς ταῦτα, 8. zu Ar. nub. 990. Zudem erklärt durch die etwas prosaische Wendung (auch Ag. 1393. Soph. oph. Ai. 282. 999. Ant. 1193) ὡς οὗτ. ἐχ. τ. – Πέρσαι, 140. 255. 259. In vobis sita sunt mihi, a vobis pendent. Eur. Hel. 1441: ἐν σοὶ τόδε. Soph. O. R. 314: ἐν σοὶ γὰρ ἐσμέν. – Reim am Schlusse der Rede, wie 247 f. Soph. O. R. 12 f. 76 f. Eur. Phoen. 1478 f. u. oft. ἔπος ... ἔργον, das ganze Gebiet des Möglichen, Soph. O. R. 72. 219f. 814f.-Quibus nostra faciendi potestas (facultas) praeire velit i. e. quae in nostra potestate sita sunt.

176-180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-27

³¹

³²

Erzählung im Tri- meter. μὲν ... ἀλλά (179), Her- vorhebung des zweiten Gliedes, wie z. B. Hom. Г 214: ἀγόρευε παῦρα μὲν, ἀλλὰ μάλα λιγέως u. oft. στείλ. στρ. parans, movens exerci- tum, Ag. 799. Ἰάονες sanskr. Iavanas, יון. Schol. Ar. Ach. 104: πάντας τοὺς Ἕλληνας Ἰάονας οἱ βάρβαροι ἐκάλουν. Insbesondere aber galt ja der Zug des Xerxes den zum ionischen Stamme gehö- rigen Athenern. τοιόνδ᾽ ἐναργὲς (vgl. 518. Prom. 663) einen solchen deutlichen. εἰδόμην vgl. 48. 62. εὐφρόνης ganz wie νυκτός (200).

181-199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-28

³³

³⁴

Atossas Traum. Bei δοκεῖν ist Subjekt bald der Träumende (188), bald das Ge- träumte (181 u. Soph. fr. 796 N.: ἐδοξάτην μοι τὼ δύ᾽ ἠπείρω μολεῖν). – ἠσκημένη, κεκοσμημένη. Eur. Ion 326: εὐ ἤσκησαι πέπλοις. – Die spe- zifisch dorische (althellenische, ho- merische, vgl. Herod. V 88: ἤ γε ἑλληνικὴ ἐσθὴς πᾶσα ἡ ἀρχαίη τῶν ام γυναικῶν ἡ αὐτὴ ἦν τὴν νῦν δω- ρίδα καλέομεν) Frauentracht war das ἱμάτιον mit περόναι, im Un- terschiede von dem ionischen χιτών ποδήρης (Herod. 1. 1. Hermann, gr. Privatalt. 22, 2-8). – μεγέθει als göttliches Wesen; s. Liv. I 7 (vgl. VIII 6): habitum formamque viri aliquanto ampliorem augustiorem- que humana. τῶν νῦν ἐκπρεπεστ. brachylogisch s. v. a. ἐκπρεπεστάτα, τῶν νῦν πολὺ ἐκπρεπεστέρα, Kr. II § 49, 10. A. 5. Vgl. Hom. A 505: ὠκυμορώτατος ἄλλων. Β 673: κάλ- λιστος ἀνὴρ τῶν ἄλλων Δαναῶν, Tac. hist. I 50 solus omnium ante se principum. κασιγνήτα, ur- sprüngliche Zusammengehörigkeit der beiden Erdteile und Völker. - Patriam autem incolebant altera graecam terram sorte nacta, altera barbaram i. e. patriam acceperant incolendam illa Graeciam, haec bar- bariem. κλήρῳ der Geschwister unter einander, wie die Götter (Hom. Ο 191). – βάρβαρον helle- nische Naivetät; 255. 337. – τούτω (188) und αὐτὼ (191), Kr. 58, 1. A. 3. τεύχειν, Kr. 55, 4. A. 7. Vgl. V. 564 f. Soph. Trach. 1238: ἀνὴρ ὅδ᾽, ὡς ἔοικεν, οὐ νεμεῖν ἐμοὶ φθίνοντι μοῖραν. ἢ μὲν, Asia that stolz mit ihrem Aufzug (dem Joch um den Nacken); da- gegen Europa (Hellas) schlug um sich. Eur. fr. 818 Ν.: εἰκὸς σφα- δάζειν ἦν ἦν ἄν, ὡς νεόζυγα πῶλον, χα- λινὸν ἀρτίως δεδεγμένον. – ξυναρ- πάζει βία wie βία φέρειν von Pfer- den, welche durchgehen Soph. El. 725, Eur. Hipp. 1224. ἄνευ χαλι- νῶν der Zügel ledig, sie abwerfend; Gegenteil 193. - πίπτει vom Wagen. σφέ nachhomerisch als Sing., Prom. 9. Sept. 469. 615. Eum. 610. vgl. σφιν 759. όπως temporal in der älteren Sprache, z. B. Hom. M 208: Τρῶες δ᾽ ἐρρίγησαν ὅπως ἴδον αἰόλον ὄφιν. πέπλους in weite- ster Ausdehnung des Begriffs, wie 1060. vgl. 182, ῥήγνυσιν, 125. Von Männern ebenso Herod. III 66. Curt. V 12, 12. Der Schmerz über sein Mifsgeschick steigert sich beim Anblick des Vaters, vgl. 163 f.

200-210. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-29

³⁵

³⁶

Bedeutungsvolles Erlebnis der Atossa nach dem Traume. ἔψαυσα πηγῆς nach dem schlimmen Traume, Ubertra- gung hellenischer Sitte, vgl. Ar. ran. 1338 ff. Eur. Hek. 72. u. a. ξύν, Ag. 111. sacrifica manu arae adstiti. βωμόν, poetische Konstruk- tion (vgl. 140 f.), wie Soph. fr. 594 N.: προστῆναι μέσην τράπεζαν. Übrigens ( οἱ Πέρσαι) οὔτε βωμοὺς ποιεῦνται οὔτε πῦρ ἀνακαίουσι μέλ- λοντες θύειν, οὐ σπονδῇ, χρέονται, οὐκὶ αὐλῷ, οὐ πέμμασι, οὐκὶ οὐλῇσι (Herod. 1 132). – ἀποτρόποισι δαί- μοσιν, οἷς ἀποτροπιαζόμεσθα τοὺς ὀνείρους Schol., vor allem Helios (Soph. Εl. 424 ἡλίῳ δείκνυσι τοὔναρ) oder Phöbus (206) nach hellenischer Vorstel Vorstellung. - ὧν τέλη τάδε, denen diese Opfergaben angehören (zu- kommen). – Φοίβου... φόβῳ, An- klang wie Ag. 1080 ff. Cho. 911. Hom. Χ 139: κίρκος, ἐλαφρότατος πετεηνῶν. – κάρα, τοῦ αἰετοῦ, vgl. 210. Hom. η 525 ff.: ἐπέπτατο .. κίρκος, ᾿Απόλλωνος ταχὺς ἄγγελος· ἐν δὲ πόδεσσιν τίλλε πέλειαν ἔχων. Herod. III 76: ἐφάνη (im Traum) ἱρήκων ἑπτὰ ζεύγεα, δύο δύο αἰγυπιῶν ζεύγεα διώκοντά τε καὶ τίλλοντα οντα καὶ ἀμύσσοντα. οὐδὲν ἄλλο η παρείχε, Kr. 62, 3. A. 7. Schol. A.: ἀετὸν τὸν Ξέρξην φησί, διὰ τὸ βασιλικὸν καὶ γενναῖον, ἱέρακα δὲ τὸ τῶν ᾿Αθηναίων ( Ελλήνων) στράτευμα, διὰ τὸ πρὸς τοὺς Πέρ- σας ἐλάττονα ἔχειν κατὰ πολὺ τὴν δύναμιν.

210-214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-30

³⁷

³⁸

ἔμοιγε ... ὑμῖν δὲ, 168. Nach κακῶς δὲ πράξας bricht Atossa, um der königlichen Würde nichts zu vergeben, den Gedanken an die schlimmen Folgen der Niederlage plötzlich ab und erwähnt das Tröstliche, das auch in diesem Falle noch bleibt. Vgl. Ag. 498 ἀλλ᾿ ἢ τὸ χαίρειν μᾶλλον ἐκβάξει λέγων· τὸν ἀντίον δὲ τοῖσδ᾽ ἀποστέργω λόγον. – ὁμοίως, ὥσπερ καὶ πρόσθεν. Lukian. merc, cond. 40: τοῖς γεγηρακόσιν ἵπποις ἐοικώς, ων οὐδὲ τὸ δέρμα ὁμοίως χρήσιμον. Archiloch. fr. 91: οὐκέθ᾽ ὁμῶς θάλ- λεις ἁπαλὸν χρόα. Das Rat-

215-225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-31

³⁹

⁴⁰

Antwort des Chor- führers (in feierlichen troch. Tetra- metern). Vgl. Soph. O. R. 89 f.: οὔτε θρασὺς οὔτ᾽ οὖν προδείσας εἰμὶ τῷ γε νῦν λόγῳ. samste ist unter allen Umständen die Götter anzurufen. μῆτερ, als Königin-Mutter (156), doch vgl. 664. προστροπαῖς, supplicatione. φλαῦρον, infaustum. Vgl. Soph. El. 646 εἰ μὲν πέφηνεν ἐσθλά (nämlich φάσματα ὀνείρων), δὸς τελεσφόρα, εἰ δ᾽ ἐχθρά, τοῖς ἐχθροῦσιν ἐμπαλιν μέθες. - Eustath. Hom. Od. κ 518: οἰκεῖον νεκροῖς ἡ χοή. – γῇ vgl. 628 f. 640. πρευμενῶς mit αὐτοῦ (nicht πέμπειν) zu verbinden (bitte freundlich) gestattet V. 224. Vgl. 609. – τάδε, um folgendes, nämlich das πέμπειν u. s. w. – θυμόμαντις (vgl. θυμόσοφος, Ar. nub. 877), ἐκ τοῦ θυμοῦ μαντευόμενος, Gegenteil νοη θεόμαντις. παρήνεσα, zu Ar. nub. 174 u. Kr. 53, 6. А. 3. - τελεῖν intrs. Kr. II § 52, 2. A. 1. Unsere Traumdeutung geht dahin, es werde für dich alles gut sich er- füllen. Der Chorführer schliefst mit einem glückverheiſsenden Worte.

226-231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-32

⁴¹

⁴²

Es ist für mich ermutigend alsbald einer so wohl- wollenden Auslegung zu begegnen. κριτής, 520. Cho. 37. ἐκύρωσας, du hast diese glaubwürdige Aus- legung gegeben. Vgl. 521. - θεοῖσι, 216-219; τοῖς τε φίλοις 220 f. εὖτε, Κr. 69, 28. vgl. Sept. 338. Genauere Erkundigung nach Athen, das (wie dem Dichter so auch) Atossa (als das unmittelbare Ziel des Feldzugs) besonders wichtig ist. Die Frage der Atossa erinnert an die Frage, welche Dareios auf die Kunde von der Verbrennung der Stadt Sardes durch die Athener u. Ionier an seine Umgebung richtete, οἵτινες εἶεν οἱ Ἀθηναῖοι (Herod. V 105). Mit hoher Befriedigung mufste der athenische Zuschauer bei sich denken: „du wirst die un- beachtete Stadt näher kennen ler- nen".

232-238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-33

⁴³

⁴⁴

πρὸς ταῖς δυσμαῖς τῶν φθινασμάτων τοῦ ἡλίου, fern im Westen, wo die Sonne ver- schwindet, vgl. 436. 543. Prom. 6: ἀδαμαντίνων δεσμῶν ἐν ἀρρήκτοις πέδαις. Die bauschichte Ausdrucks- weise malt zugleich die groſse Ent- fernung und erinnert dadurch den Hörer, dafs er sich den Schauplatz der Handlung weit im Osten zu denken habe. ἀλλὰ μήν (226) halb Einwendung gegen die An- gabe des Chors, halb Verwunde- rung darüber, daſs dennoch Xerxes u. s. w. Aber er hat es trotzdem gethan, weil Athen der Schlüssel zu ganz Hellas ist. γένοιτ᾽ ἄν, εἰ ᾿Αθήνας εἶλε. – ἔρξας... κακά steht als nähere Bestimmung zu τοιοῦτος (s. v. a. „um die Beschaffenheit des Heeres zu beurteilen, braucht man nur zu wissen, dafs es" u.s. w.). Vgl. Kr. 57, 10. A. 1 (letztes Bei- spiel). – Μήδους ungenau st. Πέρ- σας, 791 und sonst. Erinnerung an Marathon. ἄλλο, sc. πάρεστιν αὐτοῖς. Vgl. Herodot VII 9: Ἕλ- ληνας οὐ τιμωρησόμεθα; τί δείσαν- τες; κοίην πλήθεος συστροφήν· κοίὴν δὲ χρημάτων δύναμιν;

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-34

⁴⁵

⁴⁶

Hinweisung auf die Silber- bergwerke von Laurion, Böckh Staatsh. d. Ath. S. 420 ff.

239-248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-35

⁴⁷

⁴⁸

γάρ, Erklärung zu 236. τοξουλκὸς αἰχμή, bogen- spannende (55) Spitze = Pfeil. δάοις, hostibus. Speere für den Nah- kampf und Schilde, vgl. 84 f. 147. ποιμάνωρ 75. — ουν, wenn sie kein Oberhaupt haben. Herod. VII 103 κῶς ἂν δυναίατο ἐόντες γε ἐλεύθεροι πάντες ὁμοίως καὶ μὴ ὑπ᾽ ἑνὸς ἀρχόμενοι στρατῷ τοσῷδε ἀντιστῆναι; Auf diese Frage des Xerxes antwortet Demaratos: ἐλεύ- θεροι ἐόντες οὐ πάντα ἐλεύθεροί εἰσι· ἔπεστι γάρ σφι δεσπότης νό- μος, τὸν ὑποδειμαίνουσι πολλῷ ἔτι μᾶλλον ἢ οἱ σοὶ σέ. ἐπήλυδας wie Sept. 34; anders Suppl. 195. 401. 611. κιόντων 8. v. α. ἐλθόντων, von κιών (Part. Aor.). Ζυ τοῖς τεκοῦσι ( τῶν) κιόντων vgl. Kr. 47. 10. Α. 1. – δοκεῖν, Kr. 55, 1. A. 3, τάχ᾿ εἴσῃ Ag. 489. Soph. O. R. 84. - Der Bote kommt von der linken Seite (vom Standpunkt des Publi- kums). Dieses Mannes Lauf giebt sich als ein persischer kund für das Erkennen, man sieht es dem, Manne an, daſs er ein persischer Läufer ist. πρέπει Suppl. 721: πρέπουσιν ἄνδρες νήϊοι ἰδεῖν. Soph. ΕΙ. 664: πρέπει ὡς τύραννος εἶσο- ρᾶν. Eur. Suppl. 1066: πρέπεις ὁρᾶν.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Far hence, even where, in evening land, goes down our Lord the Sun.

Atossa Say, had my son so keen desire, that region to o'errun?

Chorus Yea—if she fell, the rest of Greece were subject to our sway! 230

Atossa Hath she so great predominance, such legions in array?

Chorus Ay—such a host as smote us sore upon an earlier day.

Atossa And what hath she, besides her men? enow of wealth in store?

Chorus A mine of treasure in the earth, a fount of silver ore!

Atossa Is it in skill of bow and shaft that Athens' men excel? 235

Chorus Nay, they bear bucklers in the fight, and thrust the spear-point well.

Atossa And who is shepherd of their host and holds them in command?

Chorus To no man do they bow as slaves, nor own a master's hand.

Atossa How should they bide our brunt of war, the East upon the West?

Chorus That could Darius' valiant horde in days of yore attest! 240

Atossa A boding word, to us who bore the men now far away!

Chorus Nay—as I deem, the very truth will dawn on us to-day. A Persian by his garb and speed, a courier draws anear— He bringeth news, of good or ill, for Persia's land to hear. [ Enter a Messenger.

Messenger

Current edition Experimental

Χορός ἄνι᾽ ἄνια κακὰ νεόκοτα καὶ δάι᾽. αἰαῖ, διαίνεσθε, Πέρσαι, τόδ᾽ ἄχος κλύοντες. 260

Ἄγγελος ὡς πάντα γ᾽ ἔστ᾽ ἐκεῖνα διαπεπραγμένα: 260 αὐτὸς δ᾽ ἀέλπτως νόστιμον βλέπω φάος. 262

Χορός ἦ μακροβίοτος ὅδε γέ τις αἰὼν ἐφάνθη γεραιοῖς, ἀκούειν τόδε πῆμ᾽ ἄελπτον. 265 266

Ἄγγελος καὶ μὴν παρών γε 1 κοὐ λόγους ἄλλων κλύων, Πέρσαι, φράσαιμ᾽ ἂν οἷ᾽ ἐπορσύνθη κακά. 268

Χορός ὀτοτοτοῖ, 2 μάταν τὰ πολέα 3 βέλεα παμμιγῆ γᾶσδ᾽ 4 ἀπ᾽ Ἀσίδος ἦλθεν 5 αἴας 270 δᾴαν 6 Ἑλλάδα χώραν. 272

Ἄγγελος πλήθουσι νεκρῶν δυσπότμως ἐφθαρμένων Σαλαμῖνος ἀκταὶ πᾶς τε πρόσχωρος τόπος. 274

Χορός ὀτοτοτοῖ, φίλων ἁλίδονα μέλεα 7 πολυβαφῆ 275 κατθανόντα λέγεις φέρεσθαι †πλαγκτοῖς 8 ἐν διπλάκεσσιν. 9 278

Ἄγγελος οὐδὲν γὰρ ἤρκει τόξα, πᾶς δ᾽ ἀπώλλυτο στρατὸς δαμασθεὶς ναΐοισιν ἐμβολαῖς 280

Χορός ἴυζ᾽ ἄποτμον Πέρσαις 280 δυσαιανῆ βοὰν 10 δᾴος, 11 ὡς πάντα παγκάκως ἤνυσαν, 12 αἰαῖ, στρατοῦ φθαρέντος. 284

Ἄγγελος ὦ πλεῖστον ἔχθος ὄνομα Σαλαμῖνος κλύειν: φεῦ, τῶν Ἀθηνῶν ὡς στένω μεμνημένος. 285 286

Χορός στυγναί γ᾽ Ἀθᾶναι 13 δᾴοις: μεμνῆσθαί τοι πάρα ὡς πολλὰς Περσίδων μάταν εὔνιδας ἔκτισσαν 14 ἠδ᾽ ἀνάνδρους. 290

Χορός ἄνιʼ ἄνια κακὰ νεόκοτα καὶ δάιʼ·. αἰαῖ, διαίνεσθε, Πέρσαι, τόδʼ ἄχος κλύοντες.

Ἄγγελος ὡς πάντα γʼ ἔστʼ ἐκεῖνα διαπεπραγμένα· 260 αὐτὸς δʼ ἀέλπτως νόστιμον βλέπω φάος.

Χορός ἦ μακροβίοτος ὅδε γέ τις αἰὼν ἐφάνθη γεραιοῖς, ἀκούειν τόδε πῆμʼ ἄελπτον. 265

Ἄγγελος καὶ μὴν παρών γε κοὐ λόγους ἄλλων κλύων, Πέρσαι, φράσαιμʼ ἂν οἷʼ ἐπορσύνθη κακά.

Χορός ὀτοτοτοῖ, μάταν τὰ πολλὰ βέλεα παμμιγῆ γᾶς ἀπʼ Ἀσίδος ἦλθε δᾴ- 270 αν ἐφʼ Ἑλλάδα χώραν.

Ἄγγελος πλήθουσι νεκρῶν δυσπότμως ἐφθαρμένων Σαλαμῖνος ἀκταὶ πᾶς τε πρόσχωρος τόπος.

Χορός ὀτοτοτοῖ, φίλων ἁλίδονα μέλεα πολυβαφῆ 275 κατθανόντα λέγεις φέρε- σθαι πλάγκτʼ ἐν διπλάκεσσιν.

Ἄγγελος οὐδὲν γὰρ ἤρκει τόξα, πᾶς δʼ ἀπώλλυτο στρατὸς δαμασθεὶς ναΐοισιν ἐμβολαῖς

Χορός ἴυζʼ ἄποτμον Πέρσαις 280 δυσαιανῆ βοὰν δᾴοις, ὡς πάντα παγκάκως ἔφθισαν· αἰαῖ στρατοῦ φθαρέντος.

Ἄγγελος ὦ πλεῖστον ἔχθος ὄνομα Σαλαμῖνος κλύειν. φεῦ, τῶν Ἀθηνῶν ὡς στένω μεμνημένος. 285

Χορός στυγναί γʼ Ἀθᾶναι δᾴοις· μεμνῆσθαί τοι πάρα ὡς πολλὰς Περσίδων μάταν ἔκτισαν εὔνιδας ἠδʼ ἀνάνδρους.

ΧΟ. τῆλε πρὸς δυσμαῖς, ἄνακτος Ἡλίου φθινάσμασιν.

ΑΤ. ἀλλὰ μὴν ἵμειρ᾽ ἐμὸς παῖς τήνδε θηρᾶσαι πόλιν.

ΧΟ. πᾶσα γὰρ γένοιτ' ἂν Ἑλλὰς βασιλέως ὑπήκοος.

ΑΤ. ὧδέ τις πάρεστιν αὐτοῖς ἀνδροπλήθεια στρατοῦ; 235

ΧΟ. καὶ στρατὸς τοιοῦτος ἔρξας πολλὰ δὴ Μήδους κακά.

ΑΤ. καὶ τί πρὸς τούτοισιν ἄλλο; πλοῦτος ἐξαρκὴς δόμοις;

ΧΟ. ἀργύρου πηγή τις αὐτοῖς ἐστι, θησαυρὸς χθονός.

ΑΤ. πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χεροῖν αὐτοῖς πρέπει;

ΧΟ. οὐδαμῶς· ἔγχη σταδαῖα καὶ φεράσπιδες σαγαί. 240

ΑΤ. τίς δὲ ποιμάνωρ ἔπεστι κἀπιδεσπόζει στρατῷ;

ΧΟ. οὔτινος δοῦλοι κέκληνται φωτὸς οὐδ᾽ ὑπήκοοι.

ΑΤ. πῶς ἂν οὖν μένοιεν ἄνδρας πολεμίους ἐπήλυδας;

ΧΟ. ὥστε Δαρείου πολύν τε καὶ καλὸν φθεῖραι στρατόν.

ΑΤ. δεινά τοι λέγεις ἰόντων τοῖς τεκοῦσι φροντίσαι. 245

ΧΟ. ἀλλ᾽ ἐμοὶ δοκεῖν τάχ εἴσει πάντα ναμερτῆ λόγου· τοῦδε γὰρ δράμημα φωτὸς Περσικὸν πρέπει μαθεῖν, καὶ φέρει σαφές τι πρᾶγος ἐσθλὸν ἢ κακὸν κλύειν.

Χορὸς Γερόντων. τῆλε πρὸς δυσμὰς ἄνακτος Ηλίου φθινασμάτων.

Ἄτοσσα. ἀλλὰ μὴν ἵμειρ᾽ ἐμὸς παῖς τήνδε θηρᾶσαι πόλιν.

Χορὸς Γερόντων. πᾶσα γὰρ γένοιτ' ἂν Ἑλλὰς βασιλέως ὑπήκοος.

Ἄτοσσα. ὧδέ τις πάρεστιν αὐτοῖς ἀνδροπλήθεια στρατοῦ;

Χορὸς Γερόντων. καὶ στρατὸς τοιοῦτος ἔρξας πολλὰ δὴ Μήδους κακά. 235

Ἄτοσσα. καὶ τί πρὸς τούτοισιν ἄλλο; πλοῦτος ἐξαρκὴς δόμοις;

Χορὸς Γερόντων. ἀργύρου πηγή τις αὐτοῖς ἐστι, θησαυρὸς χθονός.

Ἄτοσσα. πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χερός σφιν ἐμπρέπει;

Χορὸς Γερόντων. οὐδαμῶς· ἔγχη σταδαῖα καὶ φεράσπιδες σάγαι.

Ἄτοσσα. τίς δὲ ποιμάνωρ ἔπεστι κἀπιδεσπόζει στρατοῦ; 240

Χορὸς Γερόντων. οὔτινος δοῦλοι κέκληνται φωτὸς οὐδ᾽ ὑπήκοοι.

Ἄτοσσα. πῶς ἂν οὖν μένοιεν ἄνδρας πολεμίους ἐπήλυδας;

Χορὸς Γερόντων. ὥστε Δαρείου πολύν τε καὶ καλὸν φθεῖραι στρατόν.

Ἄτοσσα. δεινά τοι λέγεις ἰόντων τοῖς τεκοῦσι φροντίσαι.

Ἄγγελος.

ΧΟΡΟΣ Τῆλε πρὸς δυσμαῖς δυσμάς ἄνακτος Ἡλίου φθινασμάτων.

ΒΑΣΙΛΕΙΑ Ἀλλὰ μὴν ἵμειρ' ἐμὸς παῖς τήνδε θηρᾶσαι πόλιν ;

ΧΟΡΟΣ Πᾶσα γὰρ γένοιτ' ἂν Ἑλλὰς βασιλέως ὑπήκοος.

ΒΑΣΙΛΕΙΑ Ὧδέ τις πάρεστιν αὐτοῖς ἀνδροπλήθεια στρατοῦ; 235

ΧΟΡΟΣ Καὶ Ναὶ στρατὸς τοιοῦτος, ἔρξας πολλὰ δὴ Μήδους κακά.

ΒΑΣΙΛΕΙΑ Καὶ τί πρὸς τούτοισιν ἄλλο ; πλοῦτος ἐξαρκὴς δόμοις;

ΧΟΡΟΣ Ἀργύρου πηγή τις αὐτοῖς ἐστι, θησαυρὸς χθονός.

ΒΑΣΙΛΕΙΑ Πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χεροῖν χερὸς αὐτοῖς πρέπει;

ΧΟΡΟΣ Οὐδαμῶς· ἔγχη σταδαῖα καὶ φεράσπιδες σαγαί. 240

Atossa

Say, had my son so keen desire, that region to o'errun?

Chorus

Yea—if she fell, the rest of Greece were subject to our sway!
230

Atossa

Hath she so great predominance, such legions in array?

Chorus

Ay—such a host as smote us sore upon an earlier day.

Atossa

And what hath she, besides her men? enow of wealth in store?

Chorus

A mine of treasure in the earth, a fount of silver ore!

Atossa

Is it in skill of bow and shaft that Athens' men excel?
235

Chorus

Nay, they bear bucklers in the fight, and thrust the spear-point well.

Atossa

And who is shepherd of their host and holds them in command?

Chorus

To no man do they bow as slaves, nor own a master's hand.

Atossa

How should they bide our brunt of war, the East upon the West?

Chorus

That could Darius' valiant horde in days of yore attest!
240

Atossa

A boding word, to us who bore the men now far away!

Chorus

Nay—as I deem, the very truth will dawn on us to-day.

A Persian by his garb and speed, a courier draws anear—

He bringeth news, of good or ill, for Persia's land to hear.

[ Enter a Messenger.

Χορός

ἄνι᾽ ἄνια κακὰ

νεόκοτα καὶ δάι᾽. αἰαῖ,

διαίνεσθε, Πέρσαι,

τόδ᾽ ἄχος κλύοντες.

260

Ἄγγελος

ὡς πάντα γ᾽ ἔστ᾽ ἐκεῖνα διαπεπραγμένα:
260

αὐτὸς δ᾽ ἀέλπτως νόστιμον βλέπω φάος.

262

Χορός

ἦ μακροβίοτος

ὅδε γέ τις αἰὼν ἐφάνθη

γεραιοῖς, ἀκούειν

τόδε πῆμ᾽ ἄελπτον.
265
266

Ἄγγελος

καὶ μὴν παρών γε¹ κοὐ λόγους ἄλλων κλύων,

Πέρσαι, φράσαιμ᾽ ἂν οἷ᾽ ἐπορσύνθη κακά.

268

Χορός

ὀτοτοτοῖ,² μάταν

τὰ πολέα³ βέλεα παμμιγῆ

γᾶσδ᾽⁴ ἀπ᾽ Ἀσίδος ἦλθεν⁵ αἴας
270

δᾴαν⁶ Ἑλλάδα χώραν.

272

Ἄγγελος

πλήθουσι νεκρῶν δυσπότμως ἐφθαρμένων

Σαλαμῖνος ἀκταὶ πᾶς τε πρόσχωρος τόπος.

274

Χορός

ὀτοτοτοῖ, φίλων

ἁλίδονα μέλεα⁷ πολυβαφῆ
275

κατθανόντα λέγεις φέρεσθαι

†πλαγκτοῖς⁸ ἐν διπλάκεσσιν.⁹

278

Ἄγγελος

οὐδὲν γὰρ ἤρκει τόξα, πᾶς δ᾽ ἀπώλλυτο

στρατὸς δαμασθεὶς ναΐοισιν ἐμβολαῖς

280

Χορός

ἴυζ᾽ ἄποτμον Πέρσαις
280

δυσαιανῆ βοὰν¹⁰

δᾴος,¹¹ ὡς πάντα παγκάκως

ἤνυσαν,¹² αἰαῖ, στρατοῦ φθαρέντος.

284

Ἄγγελος

ὦ πλεῖστον ἔχθος ὄνομα Σαλαμῖνος κλύειν:

φεῦ, τῶν Ἀθηνῶν ὡς στένω μεμνημένος.
285
286

Χορός

στυγναί γ᾽ Ἀθᾶναι¹³ δᾴοις:

μεμνῆσθαί τοι πάρα

ὡς πολλὰς Περσίδων μάταν

εὔνιδας ἔκτισσαν¹⁴ ἠδ᾽ ἀνάνδρους.

290

Χορός

ἄνιʼ ἄνια κακὰ

νεόκοτα καὶ δάιʼ·. αἰαῖ,

διαίνεσθε, Πέρσαι,

τόδʼ ἄχος κλύοντες.

Ἄγγελος

ὡς πάντα γʼ ἔστʼ ἐκεῖνα διαπεπραγμένα·
260

αὐτὸς δʼ ἀέλπτως νόστιμον βλέπω φάος.

Χορός

ἦ μακροβίοτος

ὅδε γέ τις αἰὼν ἐφάνθη

γεραιοῖς, ἀκούειν

τόδε πῆμʼ ἄελπτον.
265

Ἄγγελος

καὶ μὴν παρών γε κοὐ λόγους ἄλλων κλύων,

Πέρσαι, φράσαιμʼ ἂν οἷʼ ἐπορσύνθη κακά.

Χορός

ὀτοτοτοῖ, μάταν

τὰ πολλὰ βέλεα παμμιγῆ

γᾶς ἀπʼ Ἀσίδος ἦλθε δᾴ-
270

αν ἐφʼ Ἑλλάδα χώραν.

Ἄγγελος

πλήθουσι νεκρῶν δυσπότμως ἐφθαρμένων

Σαλαμῖνος ἀκταὶ πᾶς τε πρόσχωρος τόπος.

Χορός

ὀτοτοτοῖ, φίλων

ἁλίδονα μέλεα πολυβαφῆ
275

κατθανόντα λέγεις φέρε-

σθαι πλάγκτʼ ἐν διπλάκεσσιν.

Ἄγγελος

οὐδὲν γὰρ ἤρκει τόξα, πᾶς δʼ ἀπώλλυτο

στρατὸς δαμασθεὶς ναΐοισιν ἐμβολαῖς

Χορός

ἴυζʼ ἄποτμον Πέρσαις
280

δυσαιανῆ βοὰν

δᾴοις, ὡς πάντα παγκάκως

ἔφθισαν· αἰαῖ στρατοῦ φθαρέντος.

Ἄγγελος

ὦ πλεῖστον ἔχθος ὄνομα Σαλαμῖνος κλύειν.

φεῦ, τῶν Ἀθηνῶν ὡς στένω μεμνημένος.
285

Χορός

στυγναί γʼ Ἀθᾶναι δᾴοις·

μεμνῆσθαί τοι πάρα

ὡς πολλὰς Περσίδων μάταν

ἔκτισαν εὔνιδας ἠδʼ ἀνάνδρους.

ΧΟ.

τῆλε πρὸς δυσμαῖς, ἄνακτος Ἡλίου φθινάσμασιν.

ΑΤ.

ἀλλὰ μὴν ἵμειρ᾽ ἐμὸς παῖς τήνδε θηρᾶσαι πόλιν.

ΧΟ.

πᾶσα γὰρ γένοιτ' ἂν Ἑλλὰς βασιλέως ὑπήκοος.

ΑΤ.

ὧδέ τις πάρεστιν αὐτοῖς ἀνδροπλήθεια στρατοῦ;
235

ΧΟ.

καὶ στρατὸς τοιοῦτος ἔρξας πολλὰ δὴ Μήδους κακά.

ΑΤ.

καὶ τί πρὸς τούτοισιν ἄλλο; πλοῦτος ἐξαρκὴς δόμοις;

ΧΟ.

ἀργύρου πηγή τις αὐτοῖς ἐστι, θησαυρὸς χθονός.

ΑΤ.

πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χεροῖν αὐτοῖς πρέπει;

ΧΟ.

οὐδαμῶς· ἔγχη σταδαῖα καὶ φεράσπιδες σαγαί.
240

ΑΤ.

τίς δὲ ποιμάνωρ ἔπεστι κἀπιδεσπόζει στρατῷ;

ΧΟ.

οὔτινος δοῦλοι κέκληνται φωτὸς οὐδ᾽ ὑπήκοοι.

ΑΤ.

πῶς ἂν οὖν μένοιεν ἄνδρας πολεμίους ἐπήλυδας;

ΧΟ.

ὥστε Δαρείου πολύν τε καὶ καλὸν φθεῖραι στρατόν.

ΑΤ.

δεινά τοι λέγεις ἰόντων τοῖς τεκοῦσι φροντίσαι.
245

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἐμοὶ δοκεῖν τάχ εἴσει πάντα ναμερτῆ λόγου·

τοῦδε γὰρ δράμημα φωτὸς Περσικὸν πρέπει μαθεῖν,

καὶ φέρει σαφές τι πρᾶγος ἐσθλὸν ἢ κακὸν κλύειν.

Χορὸς Γερόντων.

τῆλε πρὸς δυσμὰς ἄνακτος Ηλίου φθινασμάτων.

Ἄτοσσα.

ἀλλὰ μὴν ἵμειρ᾽ ἐμὸς παῖς τήνδε θηρᾶσαι πόλιν.

Χορὸς Γερόντων.

πᾶσα γὰρ γένοιτ' ἂν Ἑλλὰς βασιλέως ὑπήκοος.

Ἄτοσσα.

ὧδέ τις πάρεστιν αὐτοῖς ἀνδροπλήθεια στρατοῦ;

Χορὸς Γερόντων.

καὶ στρατὸς τοιοῦτος ἔρξας πολλὰ δὴ Μήδους κακά.
235

Ἄτοσσα.

καὶ τί πρὸς τούτοισιν ἄλλο; πλοῦτος ἐξαρκὴς δόμοις;

Χορὸς Γερόντων.

ἀργύρου πηγή τις αὐτοῖς ἐστι, θησαυρὸς χθονός.

Ἄτοσσα.

πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χερός σφιν ἐμπρέπει;

Χορὸς Γερόντων.

οὐδαμῶς· ἔγχη σταδαῖα καὶ φεράσπιδες σάγαι.

Ἄτοσσα.

τίς δὲ ποιμάνωρ ἔπεστι κἀπιδεσπόζει στρατοῦ;
240

Χορὸς Γερόντων.

οὔτινος δοῦλοι κέκληνται φωτὸς οὐδ᾽ ὑπήκοοι.

Ἄτοσσα.

πῶς ἂν οὖν μένοιεν ἄνδρας πολεμίους ἐπήλυδας;

Χορὸς Γερόντων.

ὥστε Δαρείου πολύν τε καὶ καλὸν φθεῖραι στρατόν.

Ἄτοσσα.

δεινά τοι λέγεις ἰόντων τοῖς τεκοῦσι φροντίσαι.

ΧΟΡΟΣ

Τῆλε πρὸς δυσμαῖς δυσμάς ἄνακτος Ἡλίου φθινασμάτων.

ΒΑΣΙΛΕΙΑ

Ἀλλὰ μὴν ἵμειρ' ἐμὸς παῖς τήνδε θηρᾶσαι πόλιν ;

ΧΟΡΟΣ

Πᾶσα γὰρ γένοιτ' ἂν Ἑλλὰς βασιλέως ὑπήκοος.

ΒΑΣΙΛΕΙΑ

Ὧδέ τις πάρεστιν αὐτοῖς ἀνδροπλήθεια στρατοῦ;
235

ΧΟΡΟΣ

Καὶ Ναὶ στρατὸς τοιοῦτος, ἔρξας πολλὰ δὴ Μήδους κακά.

ΒΑΣΙΛΕΙΑ

Καὶ τί πρὸς τούτοισιν ἄλλο ; πλοῦτος ἐξαρκὴς δόμοις;

ΧΟΡΟΣ

Ἀργύρου πηγή τις αὐτοῖς ἐστι, θησαυρὸς χθονός.

ΒΑΣΙΛΕΙΑ

Πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χεροῖν χερὸς αὐτοῖς πρέπει;

ΧΟΡΟΣ

Οὐδαμῶς· ἔγχη σταδαῖα καὶ φεράσπιδες σαγαί.
240

ΒΑΣΙΛΕΙΑ

Τίς δὲ ποιμάνωρ ἔπεστι κἀπιδεσπόζει στρατῷ στρατοῦ;

ΧΟΡΟΣ

Οὔτινος δοῦλοι κέκληνται φωτὸς οὐδ' ὑπήκοοι.

ΒΑΣΙΛΕΙΑ

Πῶς ἂν οὖν μένοιεν ἄνδρας πολεμίους ἐπήλυδας ;

ΧΟΡΟΣ

Ὥστε Δαρείου πολύν τε καὶ καλὸν φθεῖραι στρατόν.

ΒΑΣΙΛΕΙΑ

Δεινά τοι λέγεις ἰόντων τοῖς τεκοῦσι φροντίσαι.
245

ΧΟΡΟΣ

Ἀλλ', ἐμοὶ δοκεῖν, τάχ' εἴσῃ πάντα νημερτῆ λόγον·

τοῦδε γὰρ δράμημα φωτὸς Περσικὸν πρέπει μαθεῖν,

καὶ φέρει σαφές τι πρᾶγος ἐσθλὸν ἢ κακὸν κλύειν.