676.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-550
τί τῇδε, δυνάστα, δυνάστα:
τί τάδε
libri omnes. Deinde
δυνατα δυνατα
M. cui
ἀντὶ τοῦ δυνάστα
adscriptum est.
δυνατα δυνάστα
Vit.
δυνάστα
semel tantum Par. A.
Svrάota dvrúota
G. Lips. Cantabr. 1. 2. Ven. A. B. Par. B. C. F. Colb. 1. Ask. A. Ald. Rob. Turn. Dindorfius in Stephani Thes. in ν.
δυνάστης
scribendum putat
δυνάστα δυναστῶν
.
676
677.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-551
περὶ τὰ σὰ διδύμα:
περὶ τὰ σὰ
Lips.
περὶ τὰ σὰ
Ald.
περὶ ταῖ σαῖ
, a sec. manu ad utrumque
a
supra adscripto, M.
пεоì τ σ
G. Vit. (sic Vit.) et cum ceteris ut videtur codicibus Turn.
Ta ou
omittit Rob. Deinde
di-Svua
libri: sed in Par. B. adscriptum
yo. didóμa
.
677
678.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-552
δι᾽ ἄνοιαν ἁμαρτία:
diaróer
sic M.
Stúyos
Vit. Ven. B. Mosc. Colb.1.
diáryov
Rob.
διάγοι ἐν
Par. I.
διάνοιεν
Ald. Turn.
διάγοιεν
G. Lips. et ceteri. Post hanc vocem
άuάoria
habent M. Rob. Turn. sed accentus in M. a sec. manu additus est, quae eadem
d'
ante
auάoria
inseruit.
d'aµáo-Tia
Par. B. F. Colb. 1.
d'úquáqtia
Vit.
d'auaoría
Par. I. Ald.
d'ἁμάρτα
Par. C.
δαμάρτα
Bekkero teste Par. L.
δαμαρτία
G. Ven. B. quod scholiastes per synaeresin ex
diauaoría
fieri dicit. Aliud scholion etiam
άuaotμata
scribi tradit.
678
679.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-553
πᾶσα γᾷ τᾷδ᾽: Non deest
лúog
in M. ut ait Butlerus, sed habet
nάomi yãi Tuide
, ita tamen ut in
nάou
accentus acutus a sec. manu ex circumflexo factus sit eademque manus
rãide
hoc accentu notaverit, quum a pr. manu
tuídɛ
scriptum fuisset: est autem in tribus
a
inter
a
et aliquid liturae.
πάσα γῇ σῇ τῇδε
Turn.
πᾶσα γᾶ
G. Lips. Ald. Rob. lidem libri cum Vit et reliquis ut videtur codicibus cunctis additum a Turnebo
ou
omittunt. Porro
Túde
Vit. Par. C. I. L. Colb. 1.
тwdɛ
Lips.
Tad
Par. B. et fortasse Ven. A. B.
tadɛ
reliqui et edd. ante Brunckium.
679
680.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-554
ἐξέφθινται:
¿¿éqvví' ui
, ad
v
a sec. manu
o
(nisi potius
9
est) supra adscripto M.
qur' ai
Vit. Lips.
¿éai
ceteri.
680
681.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-555
νᾶες, ἄναες νᾶες:
rães araç araes
M. G.Vit. Ven. A. Ald. Turn. Sic etiam Bekkero teste Par. B. I. nisi quod I.
vñes
pro
vãɛç
, uterque autem post haec verba additum habet
ποι τριήρεις
. Sed
vᾶες ἄναες νᾶες
Lips. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. A. Colb. 1. Rob. quae scriptura pro varia lectione adscripta est in G. et Par. B. In Lips. ad primum
vues
supra adscriptum est.
rães, vaes rães
recte recepit Brunckius. Finitur carmen dochmio. Male Porsonus in fine huius carminis lacunae signa addidit. Schützii aliorumque coniecturas praeterire licebit. Equidem, si quicquam, illud puto certissimum esse, totam hanc epodum una verborum complexione contineri. Nam si ultima,
πάσα γα ταδ᾽ ἐξέφθιθ' αἱ τρίσκαλμοι νάες, ἄναες νες
, π reliquis separantur, sententia illa nimis frigida est, quam quae apte carmen finiat. Itaque lenissima mutatione haec restitui,
ὦ πολύκλαυτε φίλοισι θανών, τί τάδε, δυνάστα, δυνάστα, περὶ τὰ σὰ διδύμα δι᾽ ἄνοιαν ἁμαρτία πάσα γῇ τῇδ ἐξέφθινται τρίσκαλμοι νᾶες, ἄναες νέες;
o qui multum deflendus amicis obisti, cur hoc, rex, rex, circa tuas opes duplici per insaniam irrito successu universae huic terrae perierunt triremes naves, nenaves naves? Et
διδύμα δι᾽ ἄνοιαν ἁμαρτίᾳ
atque
égivra
etiam Blomfieldius invenit, in reliquis falsus.
681
682.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-556
682.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-557
683.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-558
γεραιοί:
reparoi
, ad primam syllabam supra scripto, Lips.
nowol
Ven. A. Cantabr. 2. Ald.
yngɑhéor
adscriptum in Par. B.
683
684.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-559
684.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-560
χαράσσεται:
ταράσσεται
Par. L.
χαράσσει
Ven. Β. Interpretationes in scholiis duae prostant, una, qua rupta tellus, ut Darius ab inferis exire posset, intelligitur, quae et ab usu verbi abhorret et ad sensum absurda est, altera, qua lamentis lacerari regio significatur. Schützii interpretationem, gemit, pulsatur, ac tantum non scinditur solum, ex eo ductam quod, qui manes evocarent, solum manibus pulsare solebant, nemo elegantem esse sibi persuadebit. Nihil hic aliud quam civium gemitus, pectora manibus pulsantium, intelligi videtur. Sed non satis tamen aple
πέδον
cum
χαράσσεται
coniungitur, verbo quod de solo dictum non metaphoricum, sed proprium est, nisi tota oratio ostendit, metaphorice accipiendum esse illud verbum. Itaque quod comparavi Opusc. VII. p. 360. seq.
στένουσι πύργοι, στένει πέδον φίλανδρον
(Sept. ad Th. 876.), tamen aliter dictum est. Quare vereor, ne aut alius versus hic exciderit, aut hic versus alio loco ab Aeschylo scriptus fuerit. V. ad v. 694.
684
685.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-561
λεύσσων:
Levour
G. Ven. A. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob.
685
685.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-562
τάφου πέλας:
τάφου πέ-λas
M. G. Vit. Cantabr. 2. Par. A. B. Colb. 1.
πέλας τάφου
Lips. Ven. A. edd. ante Brunckium.
685
686.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-563
πρευμενὴς:
лgevμεris
M. G. Lips. Cantabr. 2. Rob. Idem pro varia lectione in Par. A. B.
пgevµereis
Vit. aliique et Ald. Turn.
686