531.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-440
δνοφερῷ:
δνοφερῷ
M. G. Vit. Lips. Rob.
δνοφερῶν
sic Ven. B.
γνοφερῶν
Par. N.
στυγερῷ
Ven. A. (sic Ven. A.) Ox. Par. B. Ald. Turn. et supra scriptum in Cantabr. 2. In Par. B. adnotatum γρ.
δνοφερῷ, ἀπολικώς
.
532-533.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-441
ἀταλαῖς χερσὶ καλύπτρας μαῖαι γονάδες κατερεικόμεναι:
ἀπαλαῖς
M. Ald.
ἁπαλαῖς
G. Vit. Lips. Turn. Sed
ἀταλαῖς
Ven. B. Rob. Quae scriptura cur praeferenda sit, mox apparebit.
καλύπτρας κατερχόμενοι
Par. K. Ceteri libri
καλύπτρας κατερεικόμεναι
, praeter Vit. qui haec habet,
καλύπτας μαγνά κατερεικόμεναι
, ex codice mutilo, ut videtur, ducta. V. ad v. 534. 608. 612. ss. 623.625. 627. Ex hac codicis Vit. scriptura eliciendum esse
μαῖαι γονάδες
dixi in diss. de versibus spuriis apud Aeschylum p. 12. sive in Opusc. II. p. 84. Eadem sententia est v. 64.
τοκέες δ᾽ ἄλοχοί θ' ἡμερολεγδὸν τείνοντα χρόνον τρομέονται.
Simul autem apparet quid sibi velit
ἀταλαῖς χερσί
, quod ut maxime cum imbecillitatis notione coniunctum multo rectius quam
ἁπαλαῖς
de tremulis Persarum matribus dictum est. Videtur enim
ἀταλός
a
ταλάσαι
factum esse. Nisi Aeschylus scripsit
ἀμαλαῖς
. Herodotus VIII. 99.
ἡ δὲ δευτέρη σφι ἀγγελίη ἐπεξελθοῦσα συνέχεε οὕτω ὥστε τοὺς κιθῶνας κατερρήξαντο πάντες, βοῇ τε καὶ οἰμωγῇ ἐχρέωντο ἀπλέτῳ, Μαρδόνιον ἐν αἰτίῃσι τιθέντες. οὐκ οὕτω δὲ περὶ τῶν νεῶν ἀχθόμενοι ταῦτα οἱ Πέρσαι ἐποίευν ὡς περὶ αὐτῷ Ξέρξῃ δειμαίνοντες.
διαμυδαλέοις:
διαμυδαλέοις
M. G. Vit. atque sic scribendum esse vidit Porsonus, ante quem
διὰ μυδαλέοις
scribebatur.
διὰ μυγδαλέοις
, adscripto ae ad or, Lips.
διὰ μυδαλέοις
, supra adscripto oυς, Par. B. C. In G. adnotatum γρ.
μυδαλέους
πρὸς τὸ κόλπους.
τέγγουσ':
τέγκουσ'
Vit. Lips. Cantabr. 2. Par. C.
κόλπ
sine terminatione. Vit.
μετέχουσαι:
μετέχουσαι
Ven. Β.
κατέχουσαι
Par. I. Scripsit fortasse Aeschylus
ἄλγος μέγ' ἔχουσαι
.
ἁβρογόοι:
ἁβροχόον
Lips.
ἁβροχόοι
G. ut reliqui praeter Ald. quae lenem spiritum habet. Praeter necessitatem hoc vocabulum coniecturis tentatum est.
Περσίδες:
περσίδαις
Lips.
ποθέουσαι ἰδεῖν:
ποθέουσαι ἰδεῖν
omittit Lips.
ποθέουσ' ἰδεῖν
habent Vit. Par. I. Ν.
ποθέουσι δείνων
Mosc.
ἀρτιζυγίαν:
ἀρτιζυγίαν
M, G. Turn.
ἀρτιζυγίην
Vit. Lips.
ἄρτι συζυγίαν
Par. Β. hic quidem adscripto γρ.
αρτιζυγίαν
, et Ox. Ald. Rob. Apud scholiastem est
ἀρτισυζυγίαν
, quod is, ut ex eius interpretatione intelligitur,
ἀρτιοζυγίαν
scripserat.
τ':
τ'
omittunt M. Ox. Ald. Turn.
ἀκορέστοις: Vulgo
ακορεστάτοις
. Faehsius ex Par. Β. affert
πενθοῦσι γόοις ἀκορεστοτάτοις
. γρ.
καὶ ἀκορεστάτοις
. Sed Bekkerus ex eo com dice adnotavit γρ.
ἀκορεστάταις
, et id legi in Par. C.
ακορεστοτήτοις
Vit. Friget superlativus, praetereaque omnis sermo ita institutus est ut vix dubites quin singulae eius partes, commemoratio Iovis, matrum, uxorum, chori ipsius, paroemiaco terminatae fuerint. Quare
ἀκορέστοις
scripsi. Et codicis Vit. lectio nihil videtur esse quam coniunctio duarum lectionum,
ἀκορίστοις
et
ἀκορήτοις
.
νῦν γὰρ δὴ: δ' omittunt Ven. B. Par. N. Ita Brunckius:
γάρ,
servato
δή,
eiecit Porsonus. Recte scriptum est
νῦν γὰρ δή,
initio strophae facto a trochaeo semanto, ut in Agam. v. 149.
γαῖ' Ἀσὶς ἐκκεκενωμένα: Inde a Cantero scribitur
γαι Ασιάς
, quam lectionem com memoravit H. Stephanus.
γῆ ἀσιας
, alterum vocabulum sine accentu, Par. I.
γαῖα ἀσίας
M. G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn. Vict. Atque
ἀσίας
quidem etiam ex Ven. A. B. Par. B. C. F. H. N. adnotatum est. De Ven. B. in Bekkeri excerptis reperio
Ασίας κενουμένα γᾶς
, ut codex habere videatur
γᾶς ἀσίας κενουμένα
. Εt in Lips. adnotatum γρ.
γᾶς
. Deinde vulgo
ἐκκενουμένα
, et sic M. G. edd. vett.
ἐκκενουμένη
Vit. Lips. et supra scriptum in Cantabr. 2.
κενουμένα
Ven. Β.
ἐκμαινομένα
adscri ptum in Ven. B. C. γρ.
ἐκμαινομένη
Cantabr. 1. 2. Scripsi
γαῖ᾽ Ασὶς ἐκκεκενωμένα
. Εt
Ασὶς
quidem etiam Blomfieldius.
ἤγαγεν:
μὲν γὰρ
libri.
γὰρ
recte delevit Porsonus. Sic etiam in particula antistrophicus versus congruit.
ἤγαγεν
M. aliique et Rob.
ἤγαγε
G. Vit. Lips. Turn.
ἔγαγε
Ald.
ἄγαγεν
, ut
ἄγαγον
est in antistrophico versu, restituit Blomfieldius.
ποποῖ:
πόποι
sic Lips.
τοττοῖ
Par. Ν. De sensu vide ad v. 553.
ἀπώλεσεν:
ἀπώλεσεν
Μ. Rob.
ἀπώλεσε
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Turn.
τοτοῖ:
τό του
Lips.
τὸ τοῦ
Αld.
ἐπέσπε: Versus 547-558. in M. a manu secunda, quae scholia scripsit, in margine adscripti sunt. Eosdem versus omittit Par. N.
έσπεσε
sine accentu G.
ἐπέσπασε
Cantabr. 1. Par. G. N. Idem in scholiis per
ἐπεσπάσατο
explicatur.
βαρίδεσσι ποντίαις:
βαρίδεσσι ποντίαις
Ald. Rob. Τurn.
βαρίδεσι ποντίαις
G. Lips. Ven. A.
βαρύδεσι ποντίαις
Vit.
βαρίδες τε ποντίαι
Μ.
βαρί δες τε πόντια
Ven. Β.
βαρίδες θ' αἱ πόντιαι
adscriptum in Par. Β.
τίπτε:
τίπτε. γρ. τί ποτε. θαυμαστικῶς
Faehsius ex Par. B. affert. Ceteri praeter Rob.
τί ποτε
. Recepi
τίπτε
, quod habet Aeschylus Agam. v. 942.
οὐ
τότ'
ἀβλαβὴς
ἐπῆν:
οὐτίποτε δαρεῖος μὲν τότ' ἐβλάβη. ἐπῆν
Rob.
τί ποτε δαρεῖος μὲν σὺ τότ' ἐβλάβας ἐπῆν
Lips.
τί ποτε δαρεῖος οὕτω τότ᾽ ἀβλαβὴς ἐπῆν
Vit.
οὕτω
non recte in
οὔπω
mutare voluit Heathius. Sensus est cur olim Darius sic sine damno civium regnavit, neque idem fecit Xerres.
τόξαρχος:
τόξαρχος
M. G. Vit. Ven. A. Ald. Rob. Turn.
τόξαρχος
Lips.
τοξάρχης
Par. Α. Β.
πολιήταις:
πολήταις
Μ.
πολίταις
G. Vit. Lips. Ven. A. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob. Turn.
πολιήταις
inde a Victorii editione obtinuit.
Σουσίδος:
σουσίδες
, ad e supra scripto o, M.
σουσίδαις
Ven. A. Οx. Ald. Turn. et scholiastes.
σουσίδαι
Lambethanus. Ceteri
σουσίδος
. Restituit
Σουσίδαις
Blomfieldius.
πεζούς τ' ἠδὲ καὶ θαλασσίους:
πεζούς τε γὰρ καὶ θαλασσίους αἵδ᾽ (αἱ δ' Μ.) ὁμό- πτεροι κυανώπιδες
M. G. Vit. Lips. Rob. Turn.
γὰρ
omittunt Ven. A. Ald.
τε
omittit Ven. Β. qui deinde
αἱ δ'
habet.
καὶ
omittit Par. N.
aid'
vel
ai d'
omittendum esse Brunckius et Porsonus viderunt. Reliqua, ut cum stropha congruerent, ita scripsi,
πεζούς τ' ἠδὲ καὶ θαλασσίους ὁμόπτεροι κυανώπιδες
.
ἤγαγον: Par. C.
νães
, ad ã supra scripto, Lips.
ἤγαγον
Par. N.
ποποῖ:
πόποι
Lips.
δ':
de
Vit. Lips.
τοτοῖ:
τὸ τοῦ
Lips.
πανωλέθροισιν:
πανωλέθροισιν
Vit. Ven. B. Rob.
πανωλεθρίοισιν
G. Lips. Turn.
πανωλεθρίοισι
Par. L. et o a sec. manu in to mutato M.
παν- ολεθρίησιν
Ald.
διά γ' Ἰαόνων χέρας: Libri
διὰ δ᾽ λαόνων χέρας
, nisi quod
διὰ δὲ ἀόνων
Rob.
lavórov
Par. C. Brunckius, Schützius, Porsonus servata vulgari interpunctione, qua inde a Turnebo post
ἐμβολαῖς
punctum ponebatur, ex Pauwii coniectura scripserunt
διὰ δ᾽ Ἰαόνων χέρας τυτθά γ' ἐκφυγεῖν ἄνακτ'
etc. libris omnibus invitis. Recte post
ἐμβόλαις
commate interpunxit Heathius, interpretans sed per Atheniensium manus. Debebat per Ionum manus. Scribendum autem est
διά γ' Ιαόνων χέρας
. Naves dicuntur Persarum, quarum
ἐμβολαί
fuerint propter Iones
πανώλεθροι
.
τυτθὰ δ': Libri
τυτθὰ δ'
, nisi quod
τυτθᾶ δ'
habet Vit.
αὐτὸν:
αὐτὸν
M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 1. 2. Par. A. B. L. N.
αὐτὸν
edd. ante Brunckium. Ad
ὡς
adscriptum παρέλκον in Par. B. Eadem est dicendi ratio quae v. 187. seq.
ἂμ πεδιήρεις: Vulgo
ἀμπεδιήρεις
iunctim.
ἀνὰ πεδιήρεις
Par. N.
ἀνάπε- διήρεις
Rob.
δυσχίμους τε: Libri
δυσχειμέρους τε
, nisi quod Ven. B.
τε
omittit.
δυςχεί- μους τε
cum Heathio Brunckius, Schützius, Porsonus. Scribendum erat cum Arnaldo
δυσχείμους τε
. Sic Blomfieldius. V. Elmsl, ad Eur. Bacch. v. 15.
τοὶ δ᾽ ἄρα πρωτόμοιροι,: Libri
πρωτόμοιροι φεῦ
, nisi quod
πρωτόμορφοι φεῦ
habent Lips. Ven. A. atque ex Par. B. Faehsius affert
τοὶ δ᾽ ἄρα πρω- τόμοιροι. γρ. πρωτόμοροι. οἱ πρῶτοι θανόντες οἱ ἐν Σαλαμῖνι ἀπο- θανόντες
. Heathius
δὴ
ante
φεῦ
inseruit. Brunckius in antistropha
φεῦ
delevit, quod nemo probabit qui exclamationum repetitionem negligi non posse intellexerit. Veram lectionem, ut opinor, ex Par. B. restitui.
λειφθέντες:
λειφθέντες
M. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Rob.
λειφθέντες
, supra scripto η, Lips.
ληφθέντες
, supra scripto ει, Vit. Ceteri
ληφθέν τες
. Utramque scripturam commemorant scholia.
ἀνάγκαν:
ἀνάγκαν
, ad ultimam vocalem supra scripto η, Lips.
ἀνάγκην
Ald. Rob. Turn.
Κυχρείας:
κυχρείας
Turn. et ad χ a sec. manu supra scripto π Μ.
κυπρίας
Ven. B. Rob.
κεχρείας
Vit.
ἀμφικεχρειὰς
iunctim Mosc.
κεγ- χρείας
Par. N. Ald.
κεγχρείας
G. Lips. Ven. A. Ox.
κιγχρείας
Cantabr. 2. V. Steph. Βyz. in Κυχρείος πάγος, Strabonem p. 393. (603.) Meinekium Anal. Alex. p. 52. seq.
ἔρρανται. στένε καὶ δακνά-: Post
ὀδὰ
libri statim subiungunt
στένε καὶ δακνάζου
. Pro ultimo vocabulo
δακρύζου
adscriptum in Par. B. Excidisse aliquid pri mus vidit Canterus. Equidem non dubitavi
ἔρρανται
hic ponere, quod verbum in libris v. 582. post
ἄπαιδες
temere insertum est. Dixi de hac emendatione in diss. de versibus spuriis apud Aesch. p. S. Opusc. II. p. 81. seq. Est autem
ἔρρανται
forma numeri pluralis, cuius generis exem pla sunt rarissima.
ἀμβόασον:
ἀμβόασον
, ad penultimam vocalem supra scripto η, Lips.
ἀμβόασον
G. Cantabr. 1. Ald. Turn.
βοᾶτιν:
βοᾶτιν
M. Lips. Turn.
βοάτιν
G. Ald. Rob.
βοᾷ τὴν
Vit.
βοᾶτιν τὴν
Cantabr. 1.
βοὰν τὴν
Cantabr. 2.
γναπτόμενοι δὲ δίνᾳ:
γναπτόμενοι
M. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. A. N.
γραπτό- μενοι
Par. L.
γραμπτόμενοι
G. Ven. B. edd. ante Brunckium.
δὲ δεινά
M. G. Vit. Turn.
δὲ δεινᾷ
Lips. Cantabr. 2. Par. L. quam lectionem etiam scholiastes agnoscit.
δ' ἁλὶ δεινᾷ
Cantabr. 1.
ἁλὶ δεινὰ
Ald. Rob. omisso
δ'
, quod etiam in Ven. A. deest.
δεινᾷ δ' ἁλὶ
Par. N. Non dubitavi scribere
γναπτόμενοι δὲ δίνα,
viam monstrante strophico versu.
σκύλλονται:
σκύλονται
M. et aliquot alii.
ἀναύδων:
αὐδὲν
pro
ἀναύδων
Lips.
ἠέ:
ἠὲ γὲ
G. Mosc. In Lips. ad secundam syllabam η supra scriptum. Par. N. Rob.
παίδων τᾶς:
τᾶς
M. a pr. manu et Vit.
τᾶς
supra adscripto η Lips. Puto poetam epitheto sine substantivo propterea esse usum, ut peregrinum oratio et orientis populo consentaneum colorem haberet, quemadmodum v. 615. apem
τὴν ἀνθεμουργόν
vocavit.
δόμος:
δόμοιστερηθεὶς
, post
δόμο
supra versum σ (non ις) a sec. manu addito, Μ.
δόμος
omittit Ven. Β.
δόμω
habet Lips.
δόμον
, sed ut v in o mutatum videatur, G.
τοκέες δ᾽ ἄπαιδες: Libri
τοκέες
. Emendavît Porsonus. Post
ἄπαιδες
addunt
ἔρρανται
M.
ἔρρανται
G. Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. B. F. H. K. L. Ald. Rob.
ἔρανται
Par. A. Ν.
ἔρρανται ἐν δάκρυσι
Turn. H. Stephanus in quibusdam exemplaribus
ἐν δάκρυσι
sine
ἔρρανται
, in aliis
ἔρρανται
sine
ἐν δάκρυσι
legi, in aliis denique utrumque omitti adnotavit. Recte Porsonus utrumque omisit. Sed
ἔρρανται
in v. 569. transtuli.
δυρόμενοι:
δυρόμενοι
Μ. et sic Porsonus. Ceteri libri
ὀδυρόμενοι
.
κλύουσιν:
κλύσιν ἄλγος
Lips.
κλύουσ' ἄλγος
Rob.
κλύουσιν ἐς ἄλ- γος
Par. N. 29.
κλύοντες ἤγουν ἀκούοντες
ex Par. B. Faehsius affert. Est haec sine dubio coniectura, cui ansam praebuerat
ἔρρανται
. Interpungebatur enim colo vel puncto post
γέροντες
, quo fit ut postremus versus frigeat. Id sentiens nescio quis
κλύοντες
scripsit. Verum eiecto
ἔρρανται
omnia bene procedunt: parentes filiis orbati, ingentia mala lugentes senes, iam omne accipiunt infortunium, vel nihil non esse infortunium audiunt.