Aeschylus Persians 1002

Paul Mazon (Editor)

Table of Contents

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →
qui guidait dix mille cavaliers Mardes 1 , Xanthis ; et le valeureux Ankharès ; et Diaïxis, et Arsamès, à la tête de leurs cavaliers ! Et Dadakès, et Lythimnès, et Tolmos
l'insatiable lanceur de javelines, je m'étonne, je m'étonne de ne pas les voir derrière ton char à baldaquin 2 !

Persians. Aeschylus. Paul Mazon (Editor). Paris. 1920-1925.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

LES PERSES (OCR draft) (fra) (LES PERSES. Paul Mazon, 1920-1925.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (5)
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1002 focus
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Gottfried Hermann, 1852.) — 1002 focus
βεβᾶσι γὰρ τοίπερ ἀκρότατοι στρατοῦ.
ΠΕΡΣΑΙ (OCR draft) Experimental (ΠΕΡΣΑΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1002 focus
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. N. Wecklein, 1885.) — 1002 focus
βεβᾶσι γὰρ οἵπερ ἀγρόται στρατοῦ.
1005
Aeschyli Persae (OCR draft) Experimental (Aeschyli Persae. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1002 focus
Translations (6)
The Persians. (OCR draft) Experimental (The Persians.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1002 focus
For they that were commanders of the host are gone.
The Persians (OCR draft) Experimental (The Persians. Robert Potter, 1779.) — 1002 focus
O woe, woe, woe! Unutterable woe
The Dæmons of Revenge have ſpread;
And Ate from her drear abode below
1225
Riſes to view the horrid deed.
Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1002 focus
Cadder quei che guidavano gli eserciti.
Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1002 focus
Afcenderunt prefecti exercitus,
Afcenderunt ignobiles.
900
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Persians — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1002 focus
Yea, gone are they who mustered once the host!
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 1002 focus
Sie sind dahin, ach, des Heeres erster Schmuck!
Sie sind dahin, namenlos!
950
O Graun, o Graun! O Leid, o Leid!

Notes on the current edition

Persians

1. Les Mardes étaient une tribu perse nomade (Hérod. I 125).
2. Les Perses se servaient pour leurs voyages d'un véhicule que les Grecs appelaient harmamaxa, c'est-à-dire char-chariot : l'avant rappelait en effet un char de combat ; mais le train d'arrière portait une sorte de tente, où le voyageur pouvait s'enfermer et se dérober à toute indiscrétion. Le Grand Roi en usait et pour lui-même et pour son harem.

Commentary

Critical apparatus to The Persians (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Persians.) focus

96-97. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-78

πήδημἅλις εὐπετῶς ἀνάσσων:
πηδήματος
libri omnes. Tum, post hoc ipsum vocabulum,
εὐπετέος
M. G. Vit. aliique et Ald. Rob. Turn.
εὐπατέος
Lips.
εὐπετέως
Mosc. Par. L.
Εὐπετοῦς
Porsonus. In Vit. post hanc vocem
εὐπετέος
, qua in eo libro versus finitur, a sec. manu additum est
τῆς
, superne quidem hoc modo
εὐπετέος ἄτης
sed initiali ductu
α
litterae usque ad praegressum
ς
descendente, ut non videatur dubitandum esse quin, qui adscripsit
ἄτης
, id Aeschyli verbum esse putaverit, praesertim quum in versu qui infra hunc scriptus est simile quid factum sit in vocabulo
ἀρκύστατα
, cuius primae quattuor litterae ab antiqua manu sunt, '
στατα
autem ab eadem illa manu, quae
ἄτης
scripsit, adiecta. Non deerit fortasse qui suspicetur scriptum alicubi fuisse
πήματος
, eiusque vocabuli explicationem esse
ἄτης
. Sed scholiastes in Vit. coniunxit
πηδήματος τῆς ἄτης ἀνάσσων καὶ κρατῶν
. Porro
ἀνάσσων
M. G. Vit. Lips. ceterique, ut videtur, codd. omnes et Ald. Rob.
ἀναίσσων
Turn.
ἀναΐσσων
Vict. unde Brunckius et qui eum secuti sunt
ἀνάσσων
dederunt. Scholiastae
ἀνάσσων
sequuntur, genitivo
πηδήματος
moti. Sed haud dubie verum est
ἀνάσσων
. Brunckius genitivum illum
ποδί
constructum esse putavit. Nimirum, ut dubium illud
εὐπετέος
mittamus,
ποὺς κραιπνὸς πηδήματος
esset
ποὺς κραιπνῶς πηδῶν
. Verum tamen ista loquendi ratio a gravi simplicitate Aeschyli alienior est quam ut videatur probari posse. Scripsit ille, nisi fallor,
τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδημ᾽ ἅλις εὐπετῶς ἀνάσσων;
Sic infra v. 300.
πήδημα κοῦφον ἐκ νεὼς ἀφήλατο.
Et in Agam. v. 792.
ἵππου νεοσσός, ἀσπιδηφόρος λεώς, πήδημ᾽ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν.
Apud Euripidem Iph. Taur. v. 315 (308.).
ἔμφρων δ᾽ ἀνάξας ὁ ξένος πεσήματος.

98. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-79

ποτισαίνουσα: Libri
σαίνουσα
. Scholiastes
ἡ γὰρ ἐκ θεοῦ, φησίν, ἀμαύρωσις καὶ δόλωσις ἀφυκτός ἐστιν. ἅμα γὰρ δολοῖ καὶ προσαίνει (Γ. προςσαίνει) καὶ κακοποιεῖ
. Scripsi
ποτισαίνουσα
. Lenius hoc quam ingeniosae coniecturae quibus Seidlerus in libro de versibus dochm. p. 407. metra restituere conatus est. Non est autem haec epodus in stropham et antistropham mutanda. παράγει:
παράγε
Lips.

100. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-80

βροτὸν:
βροτῶν
Ven. B. et
o
ad
ω
superscripto Lips. εἰς ἄρκυας ἄτα:
εἰς ἀρκύστατα
libri praeter Rob. in qua est Turnebo memorata scriptura
ἀρκύσακτα
. Diu iam est quum scribendum vidi
εἰς ἄρκυας ἄτα
. Nam scholiastas nomen
ἄτη
in his versibus invenisse ex eo apparet, quod Homericos de
Ἄτῃ
versus afferunt.

101. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-81

ὑπὲκ θνατὸν:
ὑπὲρ θνατὸν
M. G. Vit. et ceteri plerique.
ὕπερ θνατὸν
Ald.
ὑπερθνατὸν
Lips.
ὕπερθεν
, omisso
θνατόν
, Rob.
ὕπερθεν τὸν
adnotavit Stephanus.. Ex scholio codicis Vit. in quo est
διὸ οὐκ ἔστιν ἄνθρωπον ὑπεκδραμόντα τὴν ἄτην φυγείν
, optimam et elegantissimam lectionem nanciscimur,
ὑπὲκ θνατόν
.

102. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-82

ἀλύξαντα:
ἀλύξατα
Lips. φυγεῖν:
φυγεῖν
omittit Ven. B.

103. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-83

κάτα:
κατὰ
libri. ἐκράτησεν:
ἐκράτησεν
M.
ἐκράτησε
G. Vit. Lips. et edd, ante Brunckium.

104. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-84

τὸ:
καὶ
pro
τὸ
Vit.

106. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-85

ἱππιοχάρμας:
ἱπποχάρμας
Ald.
ἱππιοχάρμους
Cantabr. 1.
ἱππειοχάρμους
Ven. B.
ἱππιοχάρμονας
Vit. Mosc.

107. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-86

πόλεών τ᾿ ἀναστάσεις:
πόλεων δ᾽ ἀναστάσεις
M. (non
ἀνστάσεις
) Vit. Lips. Ven. A. aliique et Ald.
τ'
omittit Ven. B.
πόλεών τ' ἀναστάσεις
G. aliique et Rob.
πόλεων τε ἀνστάσεις
Turn.

108-109. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-87

θαλάσσης πολιαινομένης:
θαλάσσης πολιαινομένης
M. G. Lips. Ald. Turn. In Lips. participii
ης
a recentiore manu est.
θαλάσσης
(superscripto
ας
)
πολιαινομένας
Vit.
θαλάσσας πολιαινομένας
Par. A. B. Rob. et, ut videtur, Ven. A. B. λάβρῳ:
λάβρῳ
G. Ald. Rob.

110. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-88

ἐςορᾶν:
ἐσὁρᾶν
M.
ἐς ὁρᾶν
Vit. Ald.
ἐσορῶν
Lips. ἄλσος: γρ.
ἄλγος
Par. B. Suppl. 834.
δι' ἁλίρρυτον ἄλσος
.

111. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-89

πίσυνοι:
πίσυνοι
Ald. Rob.
πισύνος
G.

112. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-90

τε: omittit Vit. λεπτοδόμοις πείσμασι λαοπόροις τε μηχαναῖς:
λεπτοδόμοις
Scholiastae de solis navibus hic agi putant, Schützius
πείσμασι
ad naves,
λαοπόροις μηχαναῖς
ad pontes refert. In Schutzi explicatione hoc displicet, quod ista navium et pontium distinctio, tam ambigue significata, exilis videtur ideoque indigna Aeschylo. Mihi quidem omnia de pontibus videntur intelligenda esse. Nam si haec de navibus accipiantur, non satis verum est, ideoque ne satis aptum quidem, Persas dici navibus assuefactos esse. Navibus enim non tam ipsi Persae quam socii eorum utebantur, quod recte monuerunt scholiastae. Atqui de his, ut maritimis et pridem deditis navigationi, non recte diceretur nunc eos didicisse artem navigandi. Illud vero ut novum et insolens et quod sollicitudinem, ut statim dicit chorus, afferret commemorari poterat, quod per pontes parum firmos agitatum fluctibus mare transgredi essent ausi. Et sic supra, omninoque saepius in hac fabula pontes illos, ut rem periculi temeritatisque plenam, memorari videmus. Egregie verba quoque cum hac explicatione congruunt, quum non modo
λαόποροι μηχαναί
planius ad pontium fabricationem quam ad navium vehicula ducant, sed etiam
λεπτόδομα πείσματα
de navibus multo minus apte quam de pontibus dicantur, in quibus hoc ipsum maxime temerarium videri debuit, quod machinae istae rudentibus, nimium tenuibus pro tanti operis mole, retinerentur. Inde supra v. 69. poeta dixerat
λινοδέσμῳ σχεδίᾳ
, eadem verborum vi. Prorsus enim reiicienda est eorum sententia, qui
πείσματα
putant
λεπτόδομα
vocari quod ex pluribus tenuibus filis facta sint. Immo nihil aliud, quam quod simplicius
λεπτά
dici poterat, significatur. Describit hos rudentes Herodotus VII. 36.

113. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-91

μοι:
μοι
M. G. aliique nonnulli.

114. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-92

ἀμύσσεται:
ἀμύσεται
M. Idem mox
ὀά
.

117. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-93

τοῦδε: Post
τοῦδε
comma posuit Turnebus, et sic recentiores editores omnes praeter Schützium in minore editione
τοῦδε
in
τοῦτο
male mutantem. Iungebant autem
ὀὰ Περσικοῦ στρατεύματος τοῦδε
. Peius etiam Brunckius hos genitivos ad
φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ
rettulit. Usus tragicorum monere poterat nullam esse posse post
τοῦδε
interpunctionem. Sic enim iungenda sunt verba,
μὴ πόλις πύθηται ἄστυ Σούσιδος κένανδρον Περσικοῦ στρατεύματος τοῦδε
, ne civitas audiat urbem Susidis hoc Persarum exercitu orbatam. Ita
θεοὶ πολισσοῦχοι χθονός
et alia huiusmodi millena.

119. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-94

Κισσίων:
κισσίων
M. Par. G. L. N.
κασσίων
Ven. B.
κισσίνων
Vit. Lips. Mosc. Rob.
κισσινῶν
G.
κίσσινον
Ald. ceteraeque editiones.

120. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-95

ἔσσεται:
ἔσεται
M. Vit. Par. G. N. Nihil ineptius perversiusve fingi potuit quam C. Burnei
ᾄσεται
, ne scilicet
ἔσσεται
duplicato
σ
diceret scriptor Atticus. Quin ut omnis loci virtus periret Blomfieldius recepta Burnei coniectura verba
ἀντίδουπον — ἀπύων
ut parenthesin ab reliquis separavit. Neque in Wellaueri adnotatione quidquam sani est. Hoc dicit chorus, propterea mihi nigro obscuratum velo cor laceratur metu, hei, ne hoc Persico exercitu orbatam civitas audiat magnam urbem Susidis, et Cissiorum arces, hei clamitans turba feminarum, resonent, byssinaeque vestes rumpantur.

121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-96

ὀά:
ὀά
M.

122. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-97

τοῦτ᾽ ἔπος: omittunt Ald. Turn. γυναικοπληθὴς:
γυναικοπληθὺς
Lips. et ante correctionem Vit.
γυναικοπληθὴς ἔσται
ex scholio Rob. Hi nominativi non sunt absoluti, sed inserviunt explicandis verbis
τὸ Κισσίων πόλισμα
.

123. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-98

δ:
δ'
omittunt Ald. Rob.

124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-99

πέσῃ λακίς:
πέσηι λακίς
, quum prius omissa essent, inter versus adscripta sunt in M.

125. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-100

ἱππηλάτας:
ἱππηλάτης
, ultimae vocali superscripto
η
, M.
ἱππηλάτας
, superscripto
η
, Lips. Post hanc vocem
Τε
addit non M. sed Turnebus et qui hunc secuti sunt Vict. Cant. Stanl.

126. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-101

καὶ πεδοστιβὴς λεὼς:
καὶ προδοστηβάς λεως
, ad
ο
superscripto
η
, Lips.
καὶ πεδοστιβὴς λεως
. γρ.
πεδοτριβὴς, τοῦτ᾽ ἔστι πεζός
Par. B.

127. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-102

ὡς:
ὃς
pro
ὡς
ante correctionem Vit. ἐκλέλοιπεν:
ἐκλέλοιπεν
M. Par. L. Rob. Ceteri
ἐκλέλοιπε
. μελισσᾶν:
μέλισσα
M. Par. L.
μελισσάων
G. Ven. B. et adscripto, ut Faehsius ait,
μελισσών
Par. B.
μελισσῶν
Vit. Lips. Ald. Turn.
μελισσῶν
Cantabr. 1. Rob.

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-103

ὀρχάμῳ:
ἀρχάμονι
adnotatum in Par. B.

129-131. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-104

τὸν ἀμφίζευκτον ἐξαμείψας ἀμφοτέρας ἅλιον πρῶνα κοινὸν αἴας:
ἀμείψας
Vit. Fluctuant interpretes, quem dicat Aeschylus
τὸν ἀμφίζευκτον ἀμφοτέρας ἅλιον πρῶνα κοινὸν αἴας
. Dicit vero iunctum utriusque continentis socium litus. Litoris significatione
πρών
vocabulum usurpatum est v. 870.
νασοί θ' αἳ κατὰ πρῶν ἅλιον περίκλυστοι τῇδε γῇ προςήμεναι.
Pariterque in Agam. v. 291.
Σαρωνικού πορθμοῦ κάτοπτον πρῶν ὑπερβάλλειν πρόσω φλέγουσαν.
Sic enim, quae aliter in singulis horum locorum difficultas foret, sponte evanescit.
Κοινόν
, ex quo vocabulo ortae sunt dubitationes, sic dicitur, ut id ipsum effectum esse iungendis litoribus indicetur.

133. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-105

πίμπλαται:
πίμπλαται
M. Vit. Par. L. N. aliique.
πίμπλανται
G. Lips. Ven. A. edd. ante Brunckium. δακρύμασιν:
δακρύμασιν
M. Par. L. Ceteri
δακρύμασι
.

134. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-106

ἑκάστα:
ἑκάστα
M. (in quo post ultimam litteram litura est scriptumque prius fuisse videtur
ἑκάσταν
) G. Vit. Par. A. B. aliique.
ἑκάστη
Lips. et edd. ante Brunckium.

136-137. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-107

αἰχμάεντα τοῦρον εὐνατῆρα προπεμψαμένα:
αἰχμήεντα
M. Vit. Lips. Par. L. Rob. Turn.
αἰχμητάεντα
Ox. Ald.
εὐναιάεντα
Ven. B.
αἰχμάεντα
G. Par. A. N.
εὐνατῆρα προπεμψαμένα
Cantabr. 1. et Par. A. in quo
ἀπο
ad
προ
supra adscriptum est. Hoc Brunckius restituit.
εὐνατῆρ προπεμψαμένα
Rob.
εὑνατῆς ἀποπεμψαμένη
M.
εὐνατῆρ᾽ ἀποπεμψαμένη
G.
εὐνατῆρα ἀποπεμψαμένη
Lips.
εὐνατῆρ᾽ ἀποπεμψαμένη
, supra adscripto ad ultimam vocalem
α
, Vit.
εὐνητῆς ἀποπεμψαμένα
Ven. A.
εὐνατῆς ἀποπεμψαμένα
Ven. B. Par. L. Ald. ceteraeque ante Brunckium editiones.

139. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-108

ἀλλ᾽ ἄγε, Πέρσαι:
ἀλλ᾽ ἄγετε πέρσαι
Vit.
ἀλλ᾽ ἄγετ᾽ ὦ π.
Lips. Rob.

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-109

τόδ᾽ ἐνεζόμενοι στέγος:
τὸ δὲνεζόμενοι στέος
M.

142. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-110

θώμεθα· χρεία:
θώμεθ' α. χρεία
M. προςήκει:
προσήκοι
Cantabr. 2. Colb. 2.

143. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-111

ἄρα:
ἆρα
M. πράσσει:
πράξει
Lips.

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-112

πατρωνύμιον:
πρωνύμιον
G.
πατρώνυμον
Vit. Mosc. Genus, inquiunt, a Perseo ductum, unde nos nomen habemus, ideoque nobis cognatum. Formam vocabuli tuetur Pindaricum
ἐπωνύμιος
. ἁμέτερον:
ἁμέτερον
, superscripto primae litterae
f
, Lips.

146. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-113

πότερον:
πότερ'
or cum litura inter
ρ
et
o
M. νικῶν:
νικών
Vit.

147. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-114

δορυκράνου:
δορικράνου
G. Lips. Ven. A. Par. G. Ald. Rob.
δορυκράνου
M. Vit. Turn. Recte, ut videtur.

148. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-115

κεκράτηκεν:
κεκράτηκε
Vit.

149. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-116

NA: Prodit regina splendido ornatu et curru vecta, ut ex v. 610. intelligitur. ἴσον:
ἴσον
M. G. Lips. Turn.
ἶσον
Vit. Ald. Rob.

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-117

φάος:
φῶς
Lips. aliique pauci et Ald. ὁρμᾶται:
ὁρᾶται
Ven. B. et adscripto
ὁρμᾶται
Par. B.

151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-118

βασίλεια δ᾽ ἐμή· προπίτνω, * προπίτνω· *: Libri
β. δ' ἐμὴ, προσπιτνῶ
, nisi quod
προσπιτνῶ (προσπίτνω M.) προσκυνῶ
habent M. Par. L. N. explicatione in textum admissa, quae in Vit. Lips. supra scripta est. Putavi scribendum esse
προπίτνω, προπίτνω
. Sic v. 591.
ἐς γᾶν προπίτνοντες
. Sophocles El. 1380.
αἰτῶ, προπίτνω, λίσσομαι
. Euripides Suppl. 93.
ὁσίως οὔχ, ὑπ᾽ ἀνάγκας δὲ προπίπτουσα, προςαιτοῦσ᾽ ἔμολον.

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-119

προςφθόγγοις:
πρὸς φθόγγοις
G.
προσφθόγκοις
Lips. χρεὼν:
χερῶν
Lips.

154. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-120

Περσίδων: Hunc et sequentem versum affert Maximus Planudas in Bachmanni Anecd. II. p. 99, 27.
δαιμόνων
pro
Περσίδων
Ven. B.

155. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-121

ἡ: omittit Lips. γεραιά:
γηραιά
Lips. Ald. Rob.

156. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-122

εὐνήτειρα:
εὐνήτειρα
M. Vit. Lips.
εὐνέτειρα
Tzetzes.
εὐνάτειρα
, secundae syllabae
η
superscripto, Par. B.
εὐνάτηρα
Ald.
εὐνάτειρα
G. Rob. Turn. Doricae formae hic nullus usus est. καὶ: omittunt Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 2. Ald. Rob. Sensum huius loci non videntur satis perspexisse qui
εὐνήτειρα
pro nominativo habuerunt, quod haud scio an fecerit etiam Tzetzes Chil. VII. v. 358.
Ἀσσύριοι καὶ Πέρσαι γὰρ τοὺς βασιλεῖς θεοῦσιν, ὡς καὶ Αἰσχύλος δράματι Πέρσαις δεικνύει τοῦτο. Ἄτοσσαν θέλων γὰρ εἰπεῖν σύζυγον βασιλέως, μητέρα βασιλέως τε ὁμοίως, εἶπεν οὕτω, “Θεοῦ Περσῶν εὐνέτειρα, θεοῦ τε μήτηρ ἔφυς.”
Neque enim senes aliud quam salvere reginam iubent: qui, si
εὐνήτειρα
nominativus esset, quasi obiter eam salutantes hoc ut primarium afferrent, tu et coniux Persarum dei et mater es. Quamobrem
εὐνήτειρα
vocativus est, cui quum alter deberet addi vocativus,
θεοῦ δὲ καὶ μῆτερ
, mutatur forma orationis, quia hac tantum conditione mater Persarum dei vocari potest Atossa, si Xerxes eadem qua Darius fortuna utatur.

157. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-123

μεθέστηκε: γρ.
ἐφέστηκε, ἠναντιώθη, ὑπεχώρησε
Par. B. στρατῷ:
στρατῷ
M. Vit. Ven. A. Par. B. (Fachsio teste) Turn.
στρατοῦ
G. Lips. Par. A. C. aliique et Rob.
ἀπὸ τοῦ στρατοῦ
margo Par. B.

158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-124

λιποῦσ᾽:
λιποῦσι κευνῶ
G.
λιποῦσα, δ', ἱκάνω
Lips. χρυσεοστόλμους:
χρυσεοστόλμους
M. Vit. et adnotatum in Par. B.
χρυσεοστόλβους
Ven. A. Ald.
χρυσεοστίλβους
G. Ven. B. Par. C. F. L. Turn. et hoc quoque adnotatum in Par. B. et in margine Lips.
χρυσεοστόλους
Par. B. Rob.
χρυσεοστόλοις
Lips. δόμους:
δόμοις
Lips.

159. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-125

τε: omittit Cantabr. 1. Par. C. κἀμὸν:
κἀμὸν
M. G. Vit. Par. A. B. C. Ven. A. B. Cantabr. 1. Ald. Rob.
καμὸν
Lips. Turn. εὐναστήριον:
εὐνατήριον
M. Vit. Lips. Ven. A. edd. vett.
εὐναστήριον
G. Ven. B. Par. L. N. Id recte restituit Blomfieldius.

160. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-126

καί με:
καί μου
Lips. Ald.
καί μοι
Vit. φροντίς:
φροντὶς
Lips.

161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-127

οὐδαμῶς ἐμαυτῆς:
ἐμαυτῆς οὐδαμῶς
G. Rob. οὖσ᾽:
οὖσα
Lips. ἀδείμαντος:
ἀδείματος
Cantabr. 1. Turn. Quod apud Photium p. 8, 10. legitur
ἀδείματα, ἄφοβα
, melius et plenius scriptum exstat apud Zonaram p. 45.
ἀδείμαντα, ἄφοβα, ἀπὸ τοῦ δειμαίνω τὸ φοβοῦμαι
.

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-128

μὴ:
καὶ μὴ
Lips. κονίσας:
κονίσσας
M. aliique et Rob.
κονίσας
G. Vit. Par. A. B. C. Ald. Turn. οἶδας:
τ᾽ οἶδας
Lips. ἀντρέψῃ:
ἀντρέψῃ
M. Turn.
ἀτρέψῃ
Ald.
ἀνατρέψῃ
G. Ven. B. aliique et Rob. et ex corr. Vit.
ἀνατρέψει
Mosc. et ante corr. Vit.

163. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-129

ἦρεν:
εἷλεν
pro
ἦρεν
Ald. θεῶν:
θεοῦ
Vit. sed
οῦ
a sec. manu supra positum, quum prima tantum
θε
dedisset.

164-166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-130

ταῦτά μοι διπλῆ μέριμνα φραστός ἐστιν ἐν φρεσίν, μήτε χρημάτων ἀνάνδρων πλῆθος ἐν τιμῇ σέβειν, μήτ' ἀχρημάτοισι λάμπειν φῶς ὅσον σθένος πάρα: Libri omnes
ταῦτά μοι διπλῆ μέριμν᾽ ἄφραστός ἐστιν ἐν φρεσί
, nisi quod
ἄφραστός ἐστιν
habent Vit. Lips. Ald. Rob. eaedemque duae edd.
φρεσίν
. In Vit. ad
ἄφραστος
supra adscriptum
πῶς
. Corruptum esse hunc versum vidit Porsonus in supplemento praefationis ad Hecubam p. XLIII. Sed dum in metro occupatus traiectione verborum caesuram, quae in librorum scriptura intolerabili sane modo neglecta est, restituere conatur, de sensu loci quaerere omisit. Verba si spectas, nihil ea aliud significare possunt quam quod Stanleius expressit, propter hoc duplex est mihi in mente cura ineffabilis, neque pecuniarum sine viris multitudinem honore prosequi, neque pecunia carentibus splendere lumen, quantumcumque adsit robur, in qua interpretatione postrema tantum,
ὅσον σθένος πάρα
, male reddita sunt, neque pecuniae nomen debebat usurpari, nexus vero sententiarum recte indicatus est. Atqui quis non videt, hoc, neque opes sine viro neque virum sine opibus magni faciendum esse, non posse curam ac sollicitudinem, multoque minus ineffabilem curam vocari, sed nihil esse aliud quam sententiam vel consilium, quod cur ineffabile vocetur nulla inveniri ratio potest. Quod si
μέριμνα
hic sententiam significat, ut quum alibi, tum in simili Euripidis loco, Or. 631.
Μενέλαε, ποῖ σὸν πόδ᾽ ἐπὶ συννοίᾳ κυκλεῖς, διπλῆς μερίμνης διπτύχους ἰὼν ὁδούς;
planum esse arbitror non mutato ordine verborum scribendum esse
ταῦτά μοι διπλῆ μέριμνα φραστός ἐστιν ἐν φρεσίν, μήτε χρημάτων ἀνάνδρων πλῆθος ἐν τιμῇ σέβειν, μήτ' ἀχρημάτοισι λάμπειν φῶς ὅσον σθένος πάρα.
Sic nihil in his versibus obscuritatis est et omnia aptissime cohaerent. Metuo, inquit, ne nimiae opes rapido pede proruant felicitatem non sine diis a Dario parlam. Vnde gemina mihi certa est sententia, neque opum sine viris magnitudinem nulli facere, neque carenti opibus affulgere tantum lucis quantum ei roboris est (h. e. non aeque eum felicem esse ut potens est). Etenim ab opibus quidem tuti sumus, sed oculis offusus est metus, quod absente moderatore nihil prosunt divitiae.

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-131

ἀμεμφής: Non dicit opulentiam non deberi contemni, sed esse Persis opes non contemnendas. ἀμφὶ:
ἀμφ'
Lips. ὀφθαλμοῖς:
ἀμφὶ δ᾽ ὀφθαλμοῖς φόβος
proprie intelligendum est, de oculis, sine metaphora. Nam de eo quod carum est
ὀφθαλμός
singulari tantum numero dicitur. Seidlerus in censura editionis Blomfieldianae comparavit Eur. Iph. in Aul. v. 1133.
τί δ᾽ ἔστιν; ὥς μοι πάντες εἰς ἓν ἥκετε, σύγχυσιν ἔχοντες καὶ ταραγμὸν ὀμμάτων.

168. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-132

νομίζω:
νομίζου
Vit. Ven. A. δόμων:
δόμου
Par. L.

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-133

ὡς:
ὡς
omittit Vit.

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-134

γένεσθε:
γένεσθε
M. Par. N.
γίνεσθε
ceteri, sed in Vit. primae syllabae
ε
, ultimae
αι
superscriptum est.

173. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-135

δύναμις:
δυνάμεις
M. ἡγεῖσθαι:
ἡγῆσθαι
Lips.

174. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-136

εὐμενεῖς γὰρ ὄντας ἡμᾶς:
εὐμενεῖς δ᾽ ἡμᾶς καλεῖς
affert Thomas M. p. 162, 7.

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-137

ἀεὶ:
ἀεὶ
M. G. Vit. Lips. Par. A. B. Ald. Rob.
αἰεὶ
Ven. B. Turn. ὀνείρασιν:
ὀνείρασιν
M. Cantabr. 1. Ceteri
ὀνείρασι
.

176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-138

οὗπερ:
περ
omittit G. στείλας:
στείχας
Lips.

178. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-139

ἐναργὲς:
ἐν ἀργές
ex corr. Vit. Antea
ἐν ἀργ ῆς
, cum litura post
γ
, fuisse videtur.

180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-140

μοι: omittit M. γυναῖκ᾽ εὐείμονε:
γυναῖκες εὐείμονες
Vit.
γυναῖκ᾽ εὐείμονες
Ald. Turn.
γυναῖκ᾽ εὐήμονε
Lips.

182. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-141

ἣ δ᾽ αὖτε:
ἥδ' αὖτε
G. Vit. Lips. Ald. Rob. Δωρικοῖσιν:
περσικοῖσιν
, quamvis etiam in praecedente versu
περσικοῖς
habeat, G.

183. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-142

μεγέθει τε:
μέγεθος
, omisso
τε
, Lips. ἐκπρεπεστάτα:
ἐκπεπρεστάτα
M. aliique et Rob.
εὐπρεπεστάτα
G. aliique et Ald. Turn.
εὐπρεπεσάτα
sic Lips.
εὐπρεπεστάτω
Ven. B. et
ω
ex
α
a correctore facto Vit.

184. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-143

κάλλει τ':
κάλει τ'
Lips. ἀμώμῳ:
ἀμώμῳ
M. Ald. Rob. Sed
ἀμώμω
G. Vit. Lips. Par. A. B. Turn. κασιγνήτα:
κασιγνήτω
Vit. Par. N.

185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-144

ταὐτοῦ:
τ' αὐτοῦ
M. Ald. Rob.
ταὐτοῦ
G. Lips. Turn.
αὐτοῦ
Mosc. ut Schutzius refert, nisi Vit. nominare voluit, in quo sic est, sed
τ'
in fine praecedentis versus a secunda, ut videtur, manu posito. πάτραν:
πέτραν
Lips.

187. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-145

ὡς ἐγὼ δόκουν ὁρᾶν:
ἐγὼ δόκουν
M. Lips. Turn.
ἐγὼ 'δόκουν
Vit. Ald. Rob.
ἐγὼ ἐδόκουν
G. et supra adscriptum est a sec. manu augmentum in Vit.

188. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-146

τεύχειν ἐν ἀλλήλαισι:
ἐν ἀλλήλαισι
Blomfieldius.
ἐν ἀλλήλῃσι
M. G. aliique et Turn.
ἐν ἀλλήλοισι
Vit. Lips. aliique et
ν
omisso Rob.
ἀλλήλαιν
, omisso
ἐν
, Ald. In infinitivo consentiunt libri, nisi quod ex Par. B. Faehsius affert
τεύχειν ἐν ἀλλήλῃσι. γρ. τεῦχον. ἀπὸ τοῦ κοινοῦ τὸ ἐδοξάτην μοι
. V. ad Soph. Ant. 702. 736. μαθὼν:
λαθών
, supra scripto γρ.
μαθών
, Vit.

189-190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-147

ἅρμασιν δ' υπο ζεύγνυσιν:
ἅρμασιν δ᾽ ὑπο ζεύγνυσιν
M.
ἅρμασι δ᾽ ὑποζεύγυσιν
G. Turn. et commate post
ὑπο
addito Ald. Rob.
ἅρμασι δ᾽ ὑπο ζεύγνυσιν
Vit.
ἅρματι δ᾽ ὑποζεύγνυσιν
Lips. αὐτὰ:
αὐτῷ
G. et ante corr. M.
αὐτῷ
Ald. Rob. ἐπ᾽ αὐχένων:
ὑπαυχένων
M.
ὑπ' αὐχένων
affertur ex Par. L.

192. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-148

ἐν ἡνίαισι δ᾽ εἶχεν:
ἐν ἡνίαισιν εἶχεν
M. Vit. Par. G. L. atque ita scribendum esse coniecit Schaeferus Melet. crit. p. 94. At hoc non est Aeschyleum.
ἐν δ᾽ ἡνίαισιν εἶχεν
Lips. Ceteri
ἐν ἡνίαισι δ᾽ εἶχεν
.

193. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-149

ἔντη δίφρου:
ἐντῆ δίφρου
M. et
δίφρου
habet etiam Lambethanus Blomfieldii, adscriptumque est in Par. B. In margine M. adnotatum
ἐν τῆ βίαι δίφρου χαλινὰ ῥήσσει
. G. Vit. Lips. Ven. A.
ἐν τῆ, δίφρον
. Editiones ante Brunckium
ἐν τῇ δίφρον
. Praeclaram emendationem,
ἔντη δίφρου
, Scaligero surripuit Stanleius.

194. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-150

διασπαράσσει:
διασπαράσσει
Cantabr. 2. et, ut videtur, Ven. A.
διασπαράττει
M. Ceteri
διασπαράττει
.

197. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-151

ὅπως:
οὕπως
G.

200. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-152

καλιρρόου:
καλλιρόου
M. Vit.

201. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-153

πηγῆς, σὺν θυηπόλῳ χερὶ:
παγῆς
Lips.
γῆς
, addito a sec. manu
πη
, Vit.
θυηπόλην
ante sec. manus corr. Vit.
χειρὶ
Vit. Lips. Non pignore contenderim genuinam nunc exstare scripturam. Vereor enim ne
δὲ
in apodosi post
ἐπεί
positum librarios ad mutationem faciendam compulerit. Certe melius, nisi fallor, omnia hoc modo procederent,
ἐπεὶ δ᾽ ἀνέστην καὶ χεροῖν καλλιρρόου ψαύσασα πηγῆς σὺν θυηπόλῳ χερὶ βωμὸν προςέστην, ἀποτρόποισι δαίμοσιν θέλουσα θῦσαι πέλανον, ὧν τέλη τάδε· ὁρῶ δὲ φεύγοντ᾽ αἰετὸν πρὸς ἐσχάραν Φοίβου.

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-154

βωμὸν:
βωμὸν
M. G. Lips. Ven. B. Colb. 2. Par. G. L.
βωμῷ
ceteri libri, sed Vit. addita a sec. manu correctione
βωμόν
et supra scripto
ἐς τὸν
. ἀποτρόποισι:
ἀποτρόποις
G. δαίμοσιν:
δαίμοσιν
M. Par. L. Ceteri
δαίμοσι
.

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-155

φεύγοντ᾽:
φίλου
Ven. B.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-156

φόβῳ δ᾽: omittit Lips.

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-157

μεθύστερον δὲ:
μεθ᾽ ὕστερον
M. edd. vett. κίρκον:
κέρκον
Vit.

207. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-158

κάρα:
τὸ κάρα
Vit.

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-159

ὃ δ᾽:
ὅδ'
Vit. Lips. Ald. Rob. δέμας παρείχε: Inter
δέμας
et
παρείχε
Ven. A. Ox. Ald. inserunt
τῷ κίρκῳ τύπτεσθαι
.

209. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-160

δείματ᾽ ἔστ' ἰδεῖν:
δειματἐσἰδεῖν
M.

210-213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-161

ὑμῖν δ᾽ ἀκούειν. εὖ γὰρ ἴστε, παῖς ἐμὸς πράξας μὲν εὖ θαυμαστὸς ἂν γένοιτ' ἀνήρ, κακῶς δὲ πράξας οὐχ ὑπεύθυνος πόλει, σωθεὶς δ᾽ ὁμοίως τῆςδε κοιρανεῖ χθονός.:
ὑμῖν τ'
G. Par. L.
γ'
omittunt Ven. A. Ald. Rob. In vitii suspicionem adducta sunt quae sequuntur. Verum si modo haec verba,
ταῦτ᾽ ἔμοιγε δείματ᾽ ἔστ' ἰδεῖν, ὑμῖν δ᾽ ἀκούειν
, recte intelliguntur, in reliquis non est quod laboremus. Dicit autem Atossa illud hoc sensu, haec mihi, quae vidi, et vobis, qui audistis, metuenda sunt, quorsum spectent. De eo enim sollicita est, quid dicat isto somnio ostentoque portendi. Itaque subiicit nam de regno filii scitis non esse quod metuam, quem, si prospera fortuna admirandum reddere potest, at adversa certe regno non exuet, si quidem ille salvus redibit. His igitur verbis indicat non habere se quomodo visa illa interpretetur, nisi de morte filii, quam apertius nominare reformidat.

211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-162

πράξας:
τάξας
Lips.

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-163

βουλόμεσθα:
βουλόμεθα
G. Vit. Lips. Ald. φοβεῖν:
φυγεῖν
pro
φοβεῖν
Ven. B.

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-164

θαρσύνειν:
θρασύνειν
M. Vit. aliique et Turn. προςτροπαῖς:
προτροπαῖς
Lips. aliique et Ald. ἱκνουμένη:
ἱκανουμένη
Vit.
ἱκνομένη
Lips.

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-165

εἶδες:
εἶδος
Rob.
εἶδος
Lips. Sic etiam Vit. ex correctione. Antea
εἶδες
, ut ceteri. ἀποτροπὴν:
ἀποτροπεῖν
ante corr. M. Ad
ἀποτροπὴν
in Lips. supra adscriptum γρ.
ἀπροτροπήν
, si recte lego compendium. λαβεῖν:
λαβεῖν
G. Ven. A. Par. B. Ald. Turn. In Par. B. supra scriptum γρ.
τελεῖν. καὶ δοῦναί σοι
. Ac
τελεῖν
habent M. Vit. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. A. K. Rob.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-166

τἀγαθ᾽ ἐκτελῆ γενέσθαι:
ταδ' ἀγαθὰ δ᾽ ἐκτελῆ
M.
τὰ δ᾽ ἀγαθὰ, ἐκτελῆ
ex corr. G. Antea
ἐκτελεῖ
fuerat.
τὰ ἀγαθά δ᾽ ἐκτελεῖ
Vit,
τἀγαθὰ δ᾽ ἐκτελῆ
Lips. Ven. A. Cantabr. 2. Ex Par. B.
τὰ δ᾽ ἀγαθά γ᾽ ἐκτελεῖν. γρ. τἀγαθὰ δ᾽ ἐκτελῆ
Faehsius affert.
τὰ γαθά τ' ἐκτελῆ
Ald.
τάδ' ἀγαθ' ἐκτελῆ
Rob.
τὰ δ᾽ ἀγαθ᾽ ἐκτελῆ
Turn. et edd. reliquae omnes. Immo scribendum erat
τἀγαθ᾽ ἐκτεлῆ γενέσθαι
, i. e. quo tibi bona eventum habeant. σοί τε καὶ τέκνοις σέθεν:
καὶ τέκνοισί τε
, omisso
σέθεν
, Vit.

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-167

δεύτερον δὲ:
δεύτερος δὲ χρὴ χοαὶ
Lips.

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-168

χέασθαι:
χέεσθαι
Vit. Lips. Par. N. sed Vit. supra scripto
ασ
. πρευμενῶς:
πρευμενῶς
M. G. Lips. Ven. B. Par. A. B. Rob. et plerique, ut videtur, reliqui codices.
πρευμενῆ
Ven. A. Ox. Lambeth. Turn. et adscriptum in Par. A. B. Idem ex corr. Vit. in quo antea fuerat
πρευμενῶς
: supra
ης
adscriptum.
πρευμενὴν
Ald. Haud scio an
πρευμενής
et
πρευμενῆ
interpretibus debeatur, dubitantibus utrum
πρευμενῶς
ad Atossam, an ad Darium spectaret. Quare
πρευμενῶς
servandum duxi, quod iungendum est cum verbo
πέμπειν
.

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-169

εὐφρόνην:
κατ' εὐφροσύνην
Lips. et bis quidem scriptis his verbis.

221. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-170

σοι:
σος
pro
σοι
Lips. τέκνῳ τε, γῆς:
τέκνω τ᾽ ἐγῆς
G.

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-171

τἄμπαλιν:
τούμπαλιν
Vit. aliique nonnulli et Ald. Rob. γαίᾳ:
γαία
M. Par. H. L.
γαίᾳ. γρ. γαῖαν
ex Par. B. Faehsius affert.
γαῖα
Vit.
γαία
G. Lips. Ven. A. B. aliique et Ald. Rob.
γῆ
Par. G.
γαίας
Turn. κάτοχα:
κάτοχος ἀμαυροῦσθαι
Ven. B.
κάτοχ᾽ ἀμαυροῦ
Ald.
κάτοχ᾽ ἀμαυροῦσθαι
ceteri. Correxit Blomfieldius gloss. ad Sept. ad Th. v. 47.

223. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-172

ὢν σοὶ:
ὦν σοι
a pr. manu,
ὤν σοι
a sec. M.
ὧν σοι
, sed mutatum in
ὢν σοι
, Vit.
ὢν σοι
Lips. et cum commate post
σοι
G. Ald. Rob.
ὢν, σοὶ
male Turn. πρευμενῶς:
προσευμένως
Lips. sed in marg. γρ.
πρευμενῶς
.

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-173

ἀλλὰ μὴν:
ἀλλαμὴν
M. γ᾽: omittunt Vit. Lips.

226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-174

παιδὶ:
παισὶ
Lips. Cantabr. 2. Par. H. K. L. τῶνδ':
τῶν δ'
M. τήνδ':
τὴν δ᾽
M. ἐκύρωσας:
ἐχύρωσε
vel Faehsio teste
ἐκύρωσεν
Par. L.
ἔκυρσας
Rob. φάτιν:
φάτην
Lips. Ald.

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-175

ἐκτελοῖτο:
ἐξιλεοῖτο
Mosc. et erasa priore scriptura Vit. idemque adscriptum in Par. B.
εἶπε δὲ ἡ ἐξιλέωσις εἰς ἀγαθὸν ἀποβαίη
scholiastes. Ceteri
ἐκτελοῖτο
. δὴ τὰ:
δὲ τὰ
M. G. Vit. Lips. Ven. A. Par. G. Ald. Rob.
δὴ
, omisso
τὰ
, Turn.

228. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-176

θήσομεν:
θήσομαι
Ven. B. Rob. θεοῖσι:
θεοῖσιν
M. τοῖς τ᾽:
τοῖς δ᾽
Vit. ἔνερθε γῆς:
ἔνερθεν
G. Vit. Lips. Ald.
γῆς
omittunt Ven. A. Ox. Ald.

229. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-177

ἐς:
ἐς
G. Lips. κεῖνα:
'κεῖνα
Lips.

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-178

φασὶν:
φησὶν
Lips. ἱδρῦσθαι:
ἱδρῦσθαι
Vit. Ceteri pravo accentu
ἱδρύσθαι
.

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-179

δυσμὰς: Brunckius ex Par. A. dedit
δυσμάς
, idque habet etiam Lambeth. adscriptumque est in Par. B. Idem
δυσμάς
ex corr. Vit. in quo antea fuerat
δυσμαῖς
, quae est ceterorum librorum lectio. Praeferendum iudicavi
δυσμάς
. φθινασμάτων: Vulgatum
φθινασμάτων
contra Pauwii Schutziique coniecturam,
φθινάσμασιν
, satis superque tuentur quae Erfurdtius attulit ad Soph. Ant. v. 422.
Ἡλίου φθίνασμα
vel
φθινάσματα
ex hoc loco memorat Eustathius p. 698, 24. 832, 45.

232. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-180

ἀλλὰ μὴν:
ἀλλαμὴν
M. ἵμειρ᾽:
ἱμείρ'
G.
ἔμειρ'
Lips. θηρᾶσαι:
θηρᾶσαι
Lips. Ceteri male
θηράσαι
.

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-181

πᾶσα γὰρ:
πᾶσα γὰρ ἂν γένοιτ' ἂν
Lips.
πᾶσα γένοιτ᾽ ἂν
Ald.

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-182

ἔρξας:
ἔρξας
Lips.
ἔρξας δὴ μήδους πλεῖστα κακά
Rob. Μήδους:
μήδεους
Vit.

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-183

τούτοισιν:
τούτοις
Ven. A. Ald. Rob.
τούτοισιν
G. ἐξαρκὴς: γρ.
καὶ ἐξαρκεῖ
ex Par. B. Faehsius affert. δόμοις:
δόμοις
, superscripto
ων
, Lips.
δόμων
G. Par. L. Id exquisitius esse videri potest.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-184

αὐτοῖς ἐστι:
αὐτοῖς ἐστιν αὐτοῖς
Ald.
αὐτοῖς ἐστιν
Rob.
αὐτοῖς ἔστι
G. Vit.
αὐτοῖς ἐστὶ
M. Lips. Turn.
ἐστιν αὐτοῖς
Ven. A. Ox. Ex Par. B. Faehsius affert
ἀργύρου πηγή τις ἐστιν αὐτοῖς θησαυρὸς χθονός. γρ. καὶ αὐτοῖς ἐστι
.

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-185

πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χερός σφιν ἐμπρέπει;:
διὰ χερὸς ἀν'
M.
διὰ χερὸς αὐτοῖς
G. Vit. Ven. A. Cantabr. 1. 2. Mosc. Ox. Par. A. B. C. K. N. Ald.
διὰ χειρὸς αὐτοῖς
Lips.
διὰ χερός
, omisso
αὐτοῖς
, Rob. Tum
πρέπει
M. G. ceterique, ut videtur, plerique et Ald.
πίπτει
Lips. Par. F. K. Rob.
πέμπει
, sed expuncto postea
μ
, Vit.
διὰ χερός γ' αὐτοῖς πρέπει
Turn.
πότερα γὰρ τοξουλκὸς αὐτοῖς αἰχμὴ διὰ χερὸς πρέπει
Ven. B. Particulae
γε
, quam Turnebus ex coniectura addidit, hic non est locus. Neque probari potest quod Brunckius scripsit,
διὰ χερῶν αὐτοῖς πρέπει
, vel quod Elmsleius ad Med. p. 286. coniecit,
διὰ χεροῖν αὐτοῖς πρέπει
. Scholiastes qui sic interpretatur,
ἆρα, φησί, διὰ τῶν χειρῶν αὐτοῖς πρέπει ἡ βολὴ ἡ τοξική;
non videtur
διὰ χερῶν
vel
διὰ χεροῖν
legisse, sed explicare
διὰ χερός
, quod librorum consensus tuetur, per pluralem. Sed in his scholiastae verbis Vit. non
πρέπει
habet, sed
ἐμπρέπει
, quod in codice Monacensi corruptum est in
ἐπρέπει
. Hoc probabilem huius versus emendationem aperit,
πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χερός σφιν ἐμπρέπει;

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-186

σάγαι:
σαγαί
libri. Pro eo vocabulo
χέρες
Rob. in qua antea
ἔχει
est pro
ἔγχη
.

240. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-187

ποιμάνωρ:
ποιμάντωρ
G. Lips. Ald. Turn. Hesychius
ποιμάνωρ, ποιμήν, ἢ βασιλεύς
. Eustathii huc respicientis verba allata sunt ad v. 76. στρατοῦ:
στρατῷ
M. Vit. Ven. B. Mosc. Par. N. Rob.
στρατῶ
, superscripto ultimae litterae
ου
, Lips. Ceteri
στρατοῦ
, quod suspiceris etiam habuisse Eustathium, qui
ἀνδρῶν ποιμάνωρ
afferat. Praeferendus esse videtur genitivus, quae exquisitior constructio est, ut interdum in verbo
ἐπιστατεῖν
.

241. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-188

οὔτινος:
οὔτινος
G. δοῦλοι:
δοῦλος
Lips.

242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-189

μένοιεν:
μενοῖ
G.

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-190

ὥστε Δαρείου:
ὥστε δαρείου τε πολύν τε
Lips.

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-191

δεινά τοι:
δεινά τι
G. Cantabr. 2. τεκοῦσι:
τεκοῦσιν
M.

245. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-192

δοκεῖν:
δοκεῖ
Vit. Ven. A. Cantabr. 1. Ox. Mosc. Par. N.
δοκεῖν
Lips. cum ceteris, sed lineola tramissa deleri iubetur. τάχ᾽ εἴσει:
εἴση πάντα
, omisso
τάχ'
, Rob.
πάντ᾽ εἴσῃ τάχα
G. Lips. et aliquot alii.
εἴσῃ
omnes libri. ναμερτῆ λόγον:
νημερτεῖ λόγῳ
adscriptum in Par. B. Sic volebat scribere librarius in Vit. in quo est
νημερτὴ λόγῳ
, cum interpretatione
ἀληθεῖ
. Ceteri
νημερτῆ λόγον
, nisi quod in M. prius scriptum fuisse videtur
νημαρτῆ
. Doricam formam
ναμερτῆ
restituit Porsonus. V. ad Soph. Trach. v. 173.

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-193

δράμημα:
δράμημα
M. G. Lips. et reliqui, ut videtur, plerique atque edd. vett.
δρόμημα
Vit. Lambeth. Mosc. Par. N. et
α
superscripto Cantabr. 2. V. Lob. ad Phryn. p. 618.

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-194

κλύειν:
κλύειν
omittit Rob. Pro eo habet
ἀκούειν
Par. N.
κλύεις
Ven. B.

248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-195

γῆς ἁπάσης: γρ.
καὶ γῆς ἁπάσης
vulgato superscriptum in Lips. Ἀσιάδος:
ἀσιάτιδος
Ven. A. Ald.
Ἀσίδος
Blomfieldius. πολίσματα:
πτολίσματα
Ven. B.

249. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-196

αἷα:
ἄνα
pro
αἷα
Lips.
γαῖα
Rob. Imitatur hunc versum Euripides Or. v. 1083.
καὶ δῶμα πατρὸς καὶ μέγας πλούτου λιμήν.
Ceterum animadvertat lector artem poetae, qui partim ut magnitudinem cladis apte demonstraret, partim ut a Persa haec dici spectatoribus indicaret, nuntium fecit non, ut solent fere nuntii, referre tantum quae gesta essent, sed cum magno motu et vociferatione accurrentem, priusquam rem enarret, deplorare sortem Persarum.

251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-197

τὸ Περσῶν δ᾽:
τὸ δὲ περσῶν
Ven. A. Ald. Rob.
τὸ περσικὸν δ'
Vit. Lips. Colb. 2. sed in Vit. a sec. manu
περσικὸν
mutatum in
περσῶν
, et in Lips. supra scriptum γρ.
Τὸ περσῶν
. Ex Par. B. Faehsius affert
τὸ Περσῶν. γρ. καὶ Πέρσαις
.

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-198

ὤμοι:
ὤμοι
libri, etiam G. Solus Cantabr. 2.
ἰώ μοί μοί
. ἀγγέλλειν:
ἀγγέλειν
Vit. Lips. Post hunc versum G. Lips. Par. N. hunc inserunt,
στέργει γὰρ οὐδεὶς ἄγγελον κακῶν ἐπῶν
(
κακακῶν ἐπῶν
Lips.), qui versus est 277. Antigonae Sophocleae. Adscriptus est hic versus, sic quidem ut prius
εἰπών
fuerit, in margine M. Post sequentem versum eadem Sophoclis verba habet Rob.

253. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-199

ἀνάγκη:
ἀνάγκα
Ald. Rob. Eaedem et Ven. A.
ἀναπτύσαι
. πάθος: Post
πάθος
Ald. addit
πέρσας
.

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-200

Πέρσαι:
πέρσαι
M. G. Vit. Ven. A. B. edd. ante Brunckium. Merito hoc revocavit Porsonus. Neque enim iam nuntius haec secum ipse loquitur, sed Persas compellat. Atque egregie, ut in tanto malo, non reginam ab eo salutari, sed, quo est animi motu, simul omnes qui adsunt comprehendi facit poeta. Brunckius ex Par. B. receperat
Πέρσαις
, quod habet etiam Lips. Atque in Vit. quoque a sec. manu
σ
supra scriptum est. Neque quod Aldina, quae hic
πέρσαι
exhibet, in fine praecedentis versus habet,
πέρσας
, aliud est quam vitiose scripta varia lectio
πέρσαις
.

255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-201

ἄνι᾽ ἄνια νεόκοτα καὶ δάϊ, αἰαῖ:
ἄνι᾽ ἄνια κακὰ
M. Lips.
ἄνι᾽ ἄνια καὶ
Vit.
ἄνια, ἄνια κακὰ
G. Turn.
ἄνια, ἄνια, κακὰ λυπηρὰ, λυπηρὰ
Ven. A. Ox. Ald. Rob. Ante
νεόκοτα
litura aliquot litterarum in M.
νεότοκα
Rob. γρ.
νεοτόκα
superscriptum vulgato
νεόκοτα
in Lips.
καὶ δάϊ αἱ αἱ
M.
καὶ δάϊ' αἳ αἳ
Vit. Lips.
δάϊ αἳ αἴ
, omisso
καὶ
, G.
καὶ δάϊα. αἳ αἳ
edd. vett. Patet
λυπηρά, λυπηρά
explicationis caussa adscriptum esse. Sed
κακὰ
non minus interpretis est. Scribendum
ἄνι᾽ ἄνια νεόκοτα καὶ δάϊ, αἰαῖ.
Constat versus ex dochmio et dochmio hypercatalecto.

256. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-202

διαίνεσθε:
διαίνεσθαι
G. Ald.
σαίνεσθαι
, superscripto ultimis litteris
θε
, Mosc.
διαίνεσθαι δάκουσι
, inserta vitiose scripta interpretatione
δάκρυσι
, Rob.

257. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-203

ὡς πάντα γ' ἔστ' ἐκεῖνα:
ὡς πάντα γ' ἔσται κεῖνα
Vit. Mosc. In Vit. recentior manus
ἀκεῖνα
fecit.
ὡς πάντα γ᾽ ἔσ᾽ ἐκεῖνα
Lips.
ὡς πάντ᾽ ἔστ' ἐκεῖνα
Ald. Rob. In
ὡς
particula errat scholiastes: significat ea hic nam.

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-204

καὐτὸς δ᾽: Hunc versum omittit Lips.
αὐτὸς δ'
Porsonus,
καὐτός δ'
cum Cantabr. 2. Blomfieldius, ne scilicet
καί
et
δέ
in uno enuntiato coniungerentur.
δ'
secunda manus addidit in Vit.

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-205

μακροβίοτος ὅδε τις:
μακροβίωτος
Lips.
ὁ δέ γέ τις αἰὼν
M.
ὧδε γέ τις αἰὼν
Ald.
αἰὼν ὅδε γε τις
Cantabr. 2.
ὅδε γέ τις αἰὼν
ceteri. ἐφάνθη:
ἐφάνη
G. Vit. Cantabr. 2. Par. A. N. aliique nonnulli.
ἐφαάνθη
Ven. A. Cantabr. 1. Par. B. C. Ox. Ald. Turn. idque supra scriptum in G.
ἐφάνθη
recte M. Lips. Rob. Metrum unam syllabam deleri postulat, quod quum fieri possit scribendo
μακρόβιος
, tamen
γε
potius delendum est, quod hic rectius omittitur.

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-206

γεραιοῖς:
γηραιοῖς
Ven. A. Ald. Rob.
γεραιοῖς δ᾽
Lips.

261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-207

παρών τε:
παρών τε
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. Par. N.
παρών γε
edd.

262. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-208

Πέρσαι:
πέρσαις
, Rob. Ceteri
πέρσαι
, in iisque Lips. in quo supra scriptum γρ.
πέρσαις
. φράσαιμ᾽ ἂν οἷ᾽:
φράζαιμ᾽ ἂν οἷα
G.

263. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-209

ὀτοτοτοῖ:
ὦ το τοῖ τοῖ
M.
ὀττοτοτοῖ
G.
ὀττοτοὶ
Vit.
ὀττοτοῖ
Lips.
ὀττοτοτοίτοι
Ven. A.
ὀτοτοτοὶ τοὶ
Ald.
ὁτοτοιτοῖ τοὶ
Rob.
Ὀττοττοὶ
Turn.
ὀττοττοτοι
Ven. B. Vict. ceteraeque edd. ante Porsonum, qui
ὀτοτοτοῖ
restituit. μάταν:
μάτην
Vit.

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-210

τὰ πολέα:
τὰ πολλὰ
libri. Scripsi
τὰ πολέα
. Eodem modo Lachmannus. V. ad v. 270.

265. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-211

γᾶς:
γᾶς
, superscripto
η
, Lips.
γῆς
Ald. ἀπ' Ἀσίδος:
ἀπ' ἀσιάδος
G. Lips. aliique nonnulli et Rob.
ἐπ' ἀσιάδος
Vit. ἦλθ᾽:
ἦλθεν
Vit. Lips.

266. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-212

δίαν:
δίαν
Vit. edd.
δίαν
M. G.
δία
Lips.
δαΐαν
codex Lambethanus, unde
δάϊαν
Blomfieldius. Ἑλλάδα:
Ἕλλάδα
Lips.

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-213

πλήθουσι:
πλήθοισι
Vit.

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-214

πρόςχωρος:
πρόχωρος
Lips. Ven. A. Mosc. Ox. Ald. quo spectat interpretatio
εὐρύχωρος
in Vit.

269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-215

ὀτοτοτοῖ: hic recte M.
ὀττοτοῖ
G. Lips.
ὀττοτοὶ
Vit.
ὀττοτοτοὶ
Ven. A. Ald.
ὀττοτοιτοι
Rob.
ὀττοττοὶ
Turn.
ὀττοττοτοῖ
Ven. B. Vict. ceteraeque ante Porsonum editiones.

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-216

ἁλίδονα: Libri omnes
ἁλίδονα σώματα
, nisi quod Par. G. habet
ἁλίδονα σώματον
, in Par. B. autem, etiam Bekkero teste,
ἁλιδνὰ
adscriptum est. Hoc si verum putatur, servandum in strophico versu
τὰ πολλά
. V. Epit. doctr. metr. §. 253. et 271. ed. alt.

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-217

κατθανόντα:
καταθανόντα
Vit.

272. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-218

πλαγκτοῖς:
πλακτοῖς
Vit. Lips. Lambeth. et Lips. quidem cum hac adnotatione, γρ.
πολυπλάκτοις, ἢ ἐν αἷς ταῦτα πλανῶνται
. διπλάκεσσιν:
διπλάκεσιν
G. Vit. Lips. Ven. B. Ald. Rob.
διπλάκεσσιν
edd. inde a Turn. et sic M. In explicando hoc vocabulo laborant scholiastae. Quorum qui hanc explicationem adscripsit,
ὡς ἂν εἴποι τις διαύλοις· τὰ γὰρ κύματα ἐκχεῖται καὶ ὑπονοστεῖ
, in mente habuit hoc Euripidis Hec. v. 29.
πολλοῖς διαύλοις κυμάτων φορουμένας.
Stanleius auctor fuit, ut de tabulis navium haec vox acciperetur. Sed haec quoque interpretatio fundamento caret. Solus Sanravius de vestibus mersorum in mari fluctuantibus cogitavit, vertit enim in errabundis diploidibus.
Δίπλαξ
quum proprie adiectivum esset, tamen etiam pro substantivo usurpari solitum est, sic quidem ut pallium significaret. Pallium autem quum grammatici duobus modis
δίπλακα
dici tradant, vel quod ex duplicato filo contextum sit, quod etiam
δίμιτον
vocetur, vel quod ob latitudinem in gestando duplicetur, haec posterior explicatio et ipsa per se probabilior videtur et valde confirmatur similium nominum comparatione. Hesychius
δίπλακα, διπλῆν, μεγάλην διπλοΐδα, ὥςτε διπλῇ χρῆσθαι
. Idem
διπλοΐδα, διπλουμένην χλανίδα ἐν τῷ φορεῖσθαι
. Idem
διπλῆν, διπλασίονα, καὶ μεγάλην
, quod pertinet ad Il. X. 134. ubi poeta
χλαῖναν
commemorat
διπλῆν, ἐκταδίην
. Idem Hesychius
δίβολον φάρος, διπλοῦν
, et
διβόλους χλαίνας, οἳ μὲν διμίτους, οἳ δὲ διπλᾶς
. In primis ea quam praetulimus explicatio eo confirmatur quod notam illam Cynicorum duplicem vestem Antipater Sidonius epigr. 61.
ἔσθος διπλάδιον
, epigr. autem 82.
δίπλακα
vocat. Plura in hanc rem collegerunt Salmasius ad Tertull. de pallio p. 396. seqq. Iungermannus ad Poll. VII. 47. Iacobsius Anthol. vol. II. p. I. p. 57. seqq. Videtur igitur Aeschylus
πλαγκτοὺς δίπλακας
amplas Persarum vestes dicere, quae in mari nantibus mortuis late expansae huc illuc ferebantur. Ita Rufinus epigr. 38. comas fuitantes dicit
τρίχας τὰς ἐπὶ τοῖς σοβαροῖς αὐχέσι πλαζομένας
.

273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-219

ἀπώλλυτο:
δ᾽ ἀπόλλυτο
, ad
υ
supra adscripto
οι
, Vit.
δὲ ἀπώλλετο
Lips.
ἀπώλετο
adscriptum in Par. B.

274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-220

στρατός:
λεὼς
G. Par. K. In G.
στρατός
tamquam explicatio supra scriptum. Lips. vulgatum
στρατὸς
habet, sed supra adscriptum γρ.
λεώς
. ναΐοισιν:
ναΐοισι
M. Vit. Lips. Ven. B. Par. B. edd. vett. Sed in Lips. penultimae syllabae
ι
superscriptum.
ναΐοισι
Ven. A.
ναΐοισιν
G. Par. A. N. et adscriptum in Par. B. ut ex Brunckii adnotatione colligas..
ναΐοισι
Cantabr. 1. ἐμβολαῖς:
ἐν βολαῖς
M.

275-278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-221

ΐϋζ' ἀποτμον δαΐοις δυςαιανῆ βοάν, ὡς πάντα παγκάκως θεοὶ ἔθεσαν, αἰαῖ, στρατοῦ φθαρέντος.: Libri
ἴϋζ᾽ ἄποτμον βοὰν δυσαιανῆ πέρσαις δαίοις, ὡς πάντα παγκάκως ἔθεσαν, αἱ αἱ στρατοῦ φθαρέντος
, nisi quod in paucis variant.
ἴϋζε
M. Lips. Par. C. N. Ald. Turn.
ἴϋζε
Vit. Tum
βοάν
, superscripto
η
ad
α
, Lips. Deinde Faehsius ex Par. B. affert γρ.
καὶ δυσεανῆ ἤγουν πολυποίκιλον
. Tum
πέρσαισῶν
, duabus scripturis,
πέρσαις
et
περσῶν
coniunctis, Par. N. Deinde
ὡς πάντα παγκάκως
M. Vit. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. F. H. I. N. Ald. Rob. Sic etiam, ut Bekkerus adnotavit, Par. B. ex quo Faehsius p. 182.
ὡς παγκάκως πάντα
affert, quod est in edd. Turn. et Vict.
ὡς πάντα κάκως
G.
ὡς πάνπαγκάκως
Lips. Deinde
ἔθεαν
Ald. Denique
αἳ αἳ
M.
αἳ αἳ
G. Vit. Lips. edd. vett. Hae lectiones omnes quum nihil contineant quo metra, quae in antistropha valde diversa sunt, exaequentur, apertum est maiorem corruptelam aut hic aut in antistropha latere. Accedit quod dubitari non potest, quin, ut particula
ὡς
utrobique eundem in numeris locum obtinet, ita idem observatum fuerit in nomine
δαίοις
. Id igitur aut in stropha aut in antistropha ex sede sua dimovendum est. In antistropha id non videtur probabili ratione fieri posse. In stropha igitur vitium quaerendum est. Ac diu est quum
Πέρσαις
eiiciendum esse suspicatus sum, in qua coniectura confirmavit me illud quod in Par. N. scriptum est
πέρσαισῶν
, quod indicio esse videtur dubitasse interpretes utrum
δαίοις
de hostibus Persarum, an de ipsis Persis, clade bellica afflictis, intelligendum esset. Vicit tamen posterior explicatio, quae sane probanda est, ita ut, quum in margine adscriptum ab interprete esset
Πέρσαις δαίοις
, id pro emendata lectione habitum alieno loco in ipsa poetae verba illatum sit. Itaque
Πέρσαις
delevi. Praeterea verba
βοὰν δυσαιανῆ
inverso ordine collocanda esse antistropha docuit. Deinde sequenti versui aliquid ad integritatem deest. Atque hic quoque duae proditae sunt ab interpretibus explicationes verbi
ἔθεσαν
, quum in G.
οἱ Πέρσαι
, in Vit.
οἱ θεοὶ
adscriptum sit. Si de diis haec intelligenda sunt, nominari deos oportuit. Ac restituitur metrum, si ante
ἔθεσαν
hoc ipsum nomen
θεοὶ
inseritur praetereaque
πάντα
in
πάντα
mutatur. Scripsi igitur
ἴϋζ᾽ ἀποτμον δαίοις δυςαιανῆ βοάν, ὡς πάντα παγκάκως θεοὶ ἔθεσαν, αἰαῖ, στρατοῦ φθαρέντος.

279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-222

ἔχθος:
ἔχθος
ad
ἔχθος
adscriptum in Par. B.

280. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-223

Ἀθηνῶν: Post
Ἀθηνῶν
comma habent Ald. Rob. Turn. Omittunt interpunctionem Vict. et reliquae editiones, male, si quid video. Inficetum enim videtur nuntium de eo loqui, quam ipse ingemiscat. Gravis autem est sententia, si dicit nam ingemisco, quum recordor, quo indicat vel recordationem mali tantam vim habere ut a gemitibus temperare sibi nequeat, ex quo colligi posse quantum praesentibus videri istud malum debuerit.

281. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-224

στυγναί γ': Brunckius dedit
στυγναί γ' Ἀθῆναι
. Et habet M.
στυγναί γ' ἀθῆναι
. Ex Par. B.
δ'
, superscripto
γ'
, ex Par. C.
γ'
, superscripto
γ'
, ex Ven. A. et Ox.
θ'
adnotatum est.
στυγναὶ δ' ἀθῆναι
G. Ald. Rob.
στυγναὶ δ᾽ ἀθῆναι
Vit. Lips.
στυγναὶ δ᾽ Ἀθῆναι
Turn.
στυγναὶ ἀθῆναι
Ven. B. Et
ἀθῆναι
quidem habent etiam Par. B. F. I. N. Acquiescendum erat in plerorumque librorum lectione. Nam
δέ
particula continuat orationem iis quae chorus postrema dixerat ut v. 297. 475. Ceterum Lips. Ald. Rob. interpungunt post
Ἀθῆναι
, nomine
δαίοις
ad sequentia relato. Recte inde a Turn. post
δαίοις
interpunctum est.

282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-225

μεμνῆσθαί τοι:
μεμνῆσθαί τε
Vit. Lips. Ven. A. Mosc. Par. N. πάρα:
παρεὶς
pro
πάρα
Ven. A. quod natum ex interpretatione
πάρεισι
.

283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-226

Περσίδων:
τῶν περσίδων
Vit. Lips. Mosc.

284. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-227

ἠδ᾽ ἀνάνδρους: omittit Lips. Boeckhius in praefatione lectionum aestivarum a. 1827. p. 12. scribendum esse coniecit
εὔνιδας ἔκτισσαν ἠδ᾽ ἀνάνδρους
.

285. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-228

NA: Praeclare Atossa regiam maiestatem et huc usque silentio conservavit et nunc gravitate orationis tuetur.

286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-229

κακοῖς:
κακοῖσιν
Lips. ὑπερβάλλει:
ὑπερβάλλοι
Vit.

288. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-230

βροτοῖς:
βροτοὺς
Lips. Rob. sed in Lips.
οις
supra scriptum.
βροτοῖς
M. G. aliique et Ald. Turn. Idem ex corr. Vit. quum antea
βροτοὺς
scriptum fuisset. Propter exquisitiorem structuram praeferendum videtur
βροτοῖς
. Nam ne quis putet traiectionem verborum indicio esse potius
βροτοὺς
scriptum fuisse a poeta, hoc argumentum nihil probare moneo. Etenim
βροτοῖς
ideo ante
φέρειν
collocatum est, quia non
φέρειν
, sed
βροτοῖς
primariam notionem esse poeta voluit, quod idem est ac
νοῖς οὖσι βροτοῖς
, quoniam mortales sumus.

290. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-231

κεἰ:
καὶ εἰ
, superscripto ad
καὶ
a sec. manu
κ
, M.
εἰ
Rob. στένεις:
στένοις
Par. N. Ald. Rob.

292. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-232

ἀρχελείων:
ἀρχελείων
, sic, supra scripta glossa
λαῶν ἀρχόντων
, M.
ἀρχελείων
G. Vit. Lips. et ceteri, ut videtur, omnes praeter ed. Rob. in qua
ἀρχελάων
est.
Ἀρχέλειος
pariter ac Minervae nomen
ἀγελεία
a voce
λεία
deductum est, quod etsi praedam ex armentorum gregibus constantem plerumque significat, tamen etiam simpliciter de gregibus dicitur, ut apud Sophoclem Ai. v. 26. Hesychius
λείη, ἡ τῶν θρεμμάτων ἀγέλη
. Eodem pertinent apud eundem
λήϊτα, κτήνη
, οι
ληΐη, προνομία, οἰκονομία, βοσκήματα
. Intelligendi sunt igitur ductores gregum, quemadmodum Apollonius in lexico Homerico scribit,
ἀγελείην, λείας ἄγουσαν, οἷον λάφυρα. ἔνιοι δέ, ἄγουσαν τοὺς ἐπὶ πόλεμον ὄχλους
, recte ille de hoc quidem nomine addens
βέλτιον δὲ τὸ πρότερον
. ἐπὶ σκηπτουχίᾳ:
ἐπὶ σκηπτουχίᾳ ταχθεὶς
aut praefectum eunuchorum aut aliquem ex illis corporis custodibus significat. Hoc posterius probabilius videtur, quod omnes isti eunuchi
σκηπτοῦχοι
appellabantur: v. Xenoph. Cyrop. VII. 3, 16. VIII. 1, 38. 3, 15.

293. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-233

ἄνανδρον:
ἄναρχον
sola ed. Rob. Ceteri libri, quod sciam, omnes recte
ἄνανδρον
. Dictum hoc est de eo quod deserta a morientibus acie consequitur. Similiter Sophocles Oed. R. v. 58.
ἔρημος ἀνδρῶν μὴ ξυνοικούντων ἔσω.
ἠρήμου:
ἠρήμα
Lips. Idem et Mosc.
θανεῖν
, uterque supra scripto
ών
.

294. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-234

βλέπει φάος: Scholiastes Aristophanis ad Ran. v. 1060. hunc versum afferens habet
βλέπει φάος
, quam scripturam lectioni librorum Aeschyli omnium
φάος βλέπει
praeferendam iudicavi, quod hic aperte melior est ordo verborum, vocabulo
βλέπει
, in quo primaria vis est, primarium locum obtinente. Et quum saepissime
φάος
ultimum in versu locum occupet, tum in formula
βλέπειν φάος
id fieri videmus. Supra v. 258.
καὐτὸς δ᾽ ἀέλπτως νόστιμον βλέπω φάος.
Scriptor Rhesi v. 971.
ἀνθρωποδαίμων κείσεται βλέπων φάος.
Ceterum magna est ars poetae in iis quae nuntius dicit: qui consternatus adhuc clade primo id quod summum erat, regem salvum esse, paucis verbis profligat; deinde, ut solent qui in re nova magnaque initium narrandi invenire nequeunt, plurima raptim et confuse comprehendit; tum denique, tranquillior factus, rem omnem ordine exponit.

295. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-235

δώμασιν:
δόμοισι
G. aliique nonnulli.
δώμοισι
, mutato
ω
in
ο
, Vit.
δώμασι
Lips. Ald. Rob. Turn. In Lips. γρ.
δόμοισι
supra scriptum.
δώμασιν
M.

296. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-236

ἦμαρ:
ἦμαρ
M. Rob. μελαγχίμου:
μελαγχείμου
Ven. A. Ald. Rob.

297. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-237

ἵππου: Post
ἵππου
unius litterae litura in M.

298. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-238

στύφλους: Libri
στύφλους
. Brunckius
στυφλούς
. V. ad v. 80. παρ᾽ ἀκτὰς:
παρ' ἀκταῖς
Lips.
παρακταῖς
Mosc. Σιληνιῶν:
σιληνιῶν
M.
σιληνίων
Mosc. Ceteri
σιληνιῶν
. Scholiastes
Σιληνίαι αἰγιαλὸς Σαλαμῖνος τῆς λεγομένης Τροπαίου ἄκρας, ὡς Τιμόξενος ἐν τῷ περὶ λιμένων φησί
. Sic M. Hesychius
Σιληνίαι, τῆς Σαλαμῖνος, πλησίον τοῦ λεγομένου Τροπαίου
.

299. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-239

χιλίαρχος: 1η
χιλίαρχος
lituram post
χι
habet M.
χιλιάρχης
ex corr. G. antea
χιλίαρχος
. Δαδάκης:
δαρδάκης
Lambeth. Par. K. πληγῇ:
πληγείς
Par. N. et Vit. sed Vit. supra scripto
η
.

300. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-240

ἀφήλατο:
ἀφήλλατο
Vit. Lips. paucique alii et Ald.

301. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-241

Τενάγων:
τανάγων
Ven. A. Ox. Ald.
τενέγων
Rob. ἀριστεύς:
ἀριστεὺς
Blomfieldius. Libri
ἄριστος
. Βακτρίων:
βακτηρίων
Lips. ιθαγενής:
ἰθαιγενὴς
M. Ven. B. Rob. Ceteri
ἰθαγενής
.

302. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-242

θαλασσόπληκτον:
θαλασσόπληκτον
, supra adscripto ad penultimam syllabam
αγ
, Ven. B.
θαλασσόπλακτον
Ven. A. et aliquot alii.
θαλασσόπλακτον
Par. C. H. νῆσον:
νῆσος
Par. G.
πόλει
G. Adolphus Emperius in Actis soc. Graecae I. p. 363. scribendum coniecit
σποδεῖ
. Non probo.

303. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-243

κἀργήστης:
καργήστης
M.
καργήστρης
G.
καργίστης
Vit.
κάργιστης
Lips.

304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-244

οἵδ᾽:
οἵ
M.
οἵδ'
Lips. πελειοθρέμμονα: Ad finem versus γρ.
σαλαμῖνα
supra scriptum in Lips. Intelligit Salaminem scholiastes. Hesychius
πελειοθρέμμονα νῆσον
in lexico suo posuit, cui addita est aliena ab his verbis adnotatio
Ἀριστοτέλης φησὶ διαφέρειν περιστερὰς καὶ πελειάς
. Sed referendum huc est quod modo corrupte apud eum scriptum est
πελεστόθρην νῆσον, τὴν Σαλαμῖνα
. Salaminem anates potius quam columbas aluisse Butlerus ex Eustathio p. 284, 44. colligit. Stanleius quod columbas summa cura ibi nutritas existimavit, quum ex Homero discatur eam insulam Veneri sacram fuisse, negligenter inspexerat hymnum minorem Veneris (X), in quo Cypriam Salaminem respici apertum est,
χαῖρε θεὰ Σαλαμῖνος ἐὐκτιμένης μεδέουσα καὶ πάσης Κύπρου.
Equidem apud Aeschylum, praesertim praegressa modo mentione Salaminis, unam ex adiacentibus parvis insulis intelligendam puto.

305. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-245

κύρισσον:
κύρισσον
cum coronide Brunckius. V. praef. ad Eur. Bacchas p. XIII.

306. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-246

γειτονῶν:
γειτόνων
Ald. Rob. et ante correctionem M. Vit.
γείτονες
, sed adscripto γρ.
ων
, Cantabr. 1. Αἰγυπτίου:
αἰγυπτίαι
, ad ultimam litteram supra adscripto
ου
, Lips. Mosc.
αἰγυπτίου
Par. N. et adscriptum in Par. B.

307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-247

Ἀδεύης:
ἀδεύης
ut ceteri Lips. sed supra scriptum γρ.
ἀδάης
. Eo pertinere videtur quod in G. supra scriptum est,
πλήρης
, quamquam hic quoque codex
ἀδεύης
habet. Φερεσσεύης:
φερεσσεύης
Cantabr. 1. Lambeth. Par. A. B. C. N.
φερεσέυης
Cantabr. 2.
φερεσεύης ὁ
Ven. B.
φεσεσσεύης
G.
φαρεσσεύης
Par. K.
φερεσέβης
Ald.
Φερεσσέβης
Turn.
φρεσεύης
M. Mosc.
φρεσσεύης
Vit.
φρεσέβης
, mediae syllabae in
ε
vel contra mutato, Lips. γρ.
φερεσκεύης
supra adscriptum in Lips.
φρεδεύης
Rob.

308. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-248

Φαρνοῦχος, οἵδε ναὸς ἐκ μιᾶς πέσον:
καὶ φαρνοῦχος
Ven. A. Ox. Par. G. Ald.
καὶ φανοῦρχος
Rob.
οἵ τε
M. Vit. Lips. Par. C. N. aliique et Rob. Ex Par. B.
οἵγε
, supra scripto ad prius vocabulum γρ.
οἵτε
, notavit Bekkerus.
οἵ γ' ἡ
Cantabr. 1. Par. H.
οἵδε
G. Ald. Tum
ναὸς ἐκ μιᾶς πέσον
libri, nisi quod
νηὸς
habet Par. H. et Turn.
ναὸς
supra scripto
η
Vit. Cantabr. 1.
νεὼς
Ald. Rob.
πέσαν
G. Par. C.
πεσὼν
ante corr. M. Vauvillersius ad Soph. Phil. 374. vol. II. p. 47. scribendum coniecit
οἵδε ναὸς ἔπεσον ἐκ μιᾶς
, idque Porsono aliisque placuit. Sed hoc ingrato verborum ordine corrumpuntur numeri. Scribendum putavi
οἵδε ναὸς ἓν μιᾶς πέσος,
hi unius navis iactura fuerunt.

309. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-249

Μάταλλος:
μάταλλος
M. Vit.
μάταλος
Lips. Mosc.
μάτταλος
Ald.
μέταλλος
G.
μέταλλος
Ven. B. Par. C. L. Rob. Turn.

311. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-250

πυρσὴν:
πυρσὴν
Porsonus.
πυρσὰν
M. et plerique, ut videtur, codices et Turn.
πυρσὰν
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. Mosc. Par. C. Ald. Rob. δάσκιον:
δάσκειον
M. G. Lips. Mosc.

312. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-251

ἔτεγγ':
ἔταγ'
Lips. πορφυρᾷ:
πορφυρέᾳ
M. Ceteri
πορφυρέᾳ
. Porsonus
πορφυρᾷ
. Sed videntur tragici a forma
πορφυροῦς
, ut vulgaris sermonis propria, abstinuisse, ideoque contractionem praetulisse eam in qua leviter audiretur
ε
, ita ut non efficeret syllabam. Non obstant versus ex Stheneboea Euripidis ab Athenaeo p. 421. F. allati, ubi
βιὸς δὲ πορφυροῦς θαλάσσιος
valde torsit criticos. Scribendum est enim
βίος δὲ πορφυρεὺς θαλάσσιος
. Loquitur, ut reliqua ostendunt, piscator, quem quo minus dubites unum ex illis intelligendum esse, qui
πορφυρεῖς
, captores purpurarum, vocabantur, facit alius Euripidis locus in Iph. Taur. v. 262.
ἦν τις διαρρὼξ κυμάτων πολλῷ σάλῳ κοιλωτὸς ἀγμός, πορφυρευτικαὶ στέγαι.

313. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-252

Μάγος:
μάγος
M. G. Vit. Lips. Ven. A. Rob. Accentum correxit Turn.
μάγος
Ald. Magos gentem esse circa Mediam Stanleius docuit ex Herodoto I. 101. et Stephano Byzantio in v.
Μαρία
. Addi poterat Plinius H. N. VI. 26 (29). Ἄραβος:
ἄραβος
M. Vit. Lips. Ven. B. Turn.
ἄραβος
Ven. A. Ox. Ald. Rob.
ἄραβος
G. Par. B. Ἀρτάμης:
ἀρτάμης
Lips. Ald. Turn. sed in Lips. γρ.
ἀρσάβης
supra adscriptum.
ἀρσάκης
Rob.
ἀρτάβης
M. G. Vit. Par. K. L. sed in Vit.
β
a sec. manu in litura scriptum, in M. puncto notatum.
ἀρσάκης
Cantabr. 1.

314. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-253

NA: Hunc versum post sequentem collocant Vit. Lips. sed in Vit. error additis numeris correctus.
σκληρᾶς:
σκαληρᾶς
, sed supra γρ.
σκληρᾶς
, Vit.
μέτοικος:
ἔποικος
G. Lips. aliique nonnulli.
κατέφθιτο:
κατέφθιτο
, supra scripto
κ
, Lips.

315. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-254

Ἄμηστρις:
Ἄμηστρις
Brunckius.
ἄμηστρις
M. Par. A. B. edd. ante Brunckium.
ἀμίστρις
Vit. Lips.
ἀμίστρης
G. Ven. A. Par. L. V. ad v. 22. Ἀμφιστρεύς:
ἀμιστρεύς
Lips.
ἀμφιτρεύς
Par. C.

316. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-255

Σάρδεσιν:
σάρδεσιν
M. Lips.
σάρδεσι
G. Vulgo
Σάρδεσι
.
Hunc versum, quod quartam a fine syllabam in vocabuli exitu longam habet, depravatum esse existimavit Porsonus in supplemento praefationis ad Hecubam p. XXXV. simulque eam suspicionem alio firmare studuit argumento. Ariomardus, inquit, supra 38. Thebarum praefectus erat. Cur igitur Sardibus luctuosa esset eius mors? Hoc, ut opinor, sentiens scholiastes addit,
πατρὶς γὰρ αἱ Σάρδεις αὐτῷ
. Sed potius existimo versum unum vel plures excidisse, ubi Sardium praefectus, fortasse Mitragathes vel Arceus, nominaretur.
νωμῶν, ὅ, τ᾽ ἐσθλὸς Ἀριόμαρδος...
Σάρδεσι πένθος παρασχών.
Expleat hiatum, si potest, sagax lector; sed id simul curet, ut verbum
Ἀριόμαρδος
vocalis sequatur. Ipse postea sic explevit,
νωμῶν, ὅ,τ᾽ ἐσθλὸς Ἀριόμαρδος *Σαρδέων
βολαῖσι πιστός, Μιτραγάθης τε* Σάρδεσι
πένθος παρασχών.
Sed nomen proprium, ut aliis in rebus, ita hoc quoque in genere idoneam excusationem suppeditat. Repugnantia autem illa circa patriam Ariomardi nulla prorsus est, si scholiastam, recte et prudenter monentem, audire voles. Nam, ut satis ex Herodoto intelligi potest, non suis quisque popularibus erat praefectus, nisi qui inferioris ordinis duces erant, uti VII. 96. 97. narrat, sed ut quisque apud regem vel generis propinquitate vel gratia dignissimus censebatur, ita ei alia atque alia committebatur provincia. Quamobrem etsi Herodotus VII. 67. 68. duos in exercitu Persarum memorat Ariomardos, tamen Aeschylum, qui nullo eos nomine distinguit, sed semper ut de uno loquitur, unum eundemque ubique in mente habuisse certissimum est. Qui si Sardibus natus Aegyptiis praefuit, tantum abest ut non recte dicatur Sardibus luctuosus obisse, ut, si haec esset repugnantia, simul duo alii loci in eandem vitii suspicionem inciderent. Nam ipse ille quem Porsonus commemorat Arceus vel Arcteus, qui v. 45. dux vocatur Lydorum qui Sardibus advenerant, v. 306. dicitur
πηγαῖς Νείλου γειτονῶν Αἰγυπτίου
. Non videtur enim dubitari posse quin utroque loco de eodem viro sermo sit. Susiscanes autem, ab Nilo secundum v. 35. profectus, infra v. 934.
Βάτανα
dicitur reliquisse. Quare maneat posthac Aeschyli Ariomardo et imperium Aegyptiorum et patria Sardes.

317. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-256

Σεισάμης:
σεισάμης
M. Par. B. et ut videtur Par. A.
σησάμης
Vit. Par. N. et sic Brunckius ex v. 956.
σισάμης
G.
εἰσάμης
Ven. B.
σισάρμης
Lips. Cantabr. 2. Par. K. L.
σεισάρμης
Ven. A. Ox. et adscriptum in Par. B.
σεισάρκης
Ald. Rob. Turn. Post hoc nomen
θ'
addunt G. Par. A. B. K. Non addunt M. Vit. Lips. Ven. A. Ald. Rob. Turn.

318. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-257

Θάρυβίς τε:
θαρυβίς τε
G.
θάρβις τε
Ald.
θάβυρίς τε
adscriptum in Par. B.
θάρμις τε
Ven. B. Rob. πεντήκοντα πεντάκις:
πεντηκοντοπεντάκις
ante sec. manus correctionem Vit.

319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-258

Λυρναῖος: Stephanus Byzantius
Λυρνησσός, πόλις Τρωϊκή, μία τῶν ἕνδεκα τῶν ἐν τῇ Τρῳάδι. τὸ ἐθνικὸν Λυρνήσσιος. Αἰσχύλος δὲ Πέρσαις ὡς ἀπὸ τοῦ Λύρνα ἢ Λύρνη Λυρναῖος
.

320. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-259

εὐτυχῶς:
νεῖται εἰ εὐτυχῶν
Rob.
εὐτυχής
, sed correctum in
εὐτυχῶς
, G.

321. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-260

Συέννεσίς τε:
σύννεσίς τε
M. Par. H. K. N.
σύνεσίς τε
G. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. Mosc. Ox. Par. G. L. Ald. Rob.
συνεσιά τε
a pr. manu,
συνέσις τε
a sec. manu Vit.
Συέννεσίς τε
Turn. Apud Herodotum VII. 98.
Κίλιξ Συέννεσις Ὠρομέδοντος
commemoratur. πρῶτος εἰς εὐψυχίαν:
πρῶτος αὐτὸς εἰς εὐψυχίαν
G. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Par. C. K. L. nisi quod
ἀψυχίαν
habet G. Est haec haud dubie grammatici alicuius mutatio, propter falsum nomen
Σύνεσις
facta, ut versus constaret.

322. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-261

Κιλίκων:
ἀκιλικίων
Ald. ἔπαρχος:
ἄπαρχος
sic M.
ἄπαρχος
Vit. a pr. manu et Lips. Ven. A. Ald. Turn.
πάραρχος
Rob. et reliquae ante Brunckium editiones.
ἄρχος
Par. L.
πάραρχος
Ven. B. Par. N. et adscriptum in Par. B. Id Brunckius posuit. In Vit. quod a prima manu est
ἄπαρχος
, a secunda ita mutatum est, ut nescias utrum
ἔπαρχος
an
ὕπαρχος
legi debeat. Praestat fortasse
ἔπαρχος
, vocabulum Herodoto, Xenophonti, aliis de satrapa usitatissimum, de quo dixerunt Wesselingius ad Herod. V. 20. Dorvillius ad Charit. p. 407. seqq. sive p. 448. ed. Lips.

323. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-262

ἐκπρεπῶς: Vulgata lectio est
εὐκλεῶς
. Sed
νηλεῶς
habent G. Cantabr. 1. et in Par. B. adscriptum est γρ.
νηλεῶς
, quod non dubitavi recipere, ut multo magis accommodatum huic narrationi.

324. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-263

τοιῶνδέ γ' ἀρχῶν:
τοιῶνδ' ἀρχόντων νῦν
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Ox. Mosc. Par. A. B. C. F. K. L. N. Ald. sed in M.
νῦν
ab alia manu supra versum additum est. γρ.
καὶ ἐπαρχόντων
Faehsio teste adscriptum in Par. B.
τοιῶνδέ γ' ἀρχόντων νῦν
Rob.
τοιῶνδ᾽ ἄρ᾽ ὄντων νῦν
Turn. ex coniectura, ut videtur.
τοιῶνδέ γ' ἀρχόντων
, omisso
νῦν
, Brunckius, parum considerate. Videtur potius
ἀρχόντων
interpretatio esse. Poterat Aeschylus dicere
τοιῶνδε ταγῶν
, poterat
τοιῶνδ᾽ ἀνάκτων
. Hesychius
ταγοί, προστάται, ἄρχοντες, ἡγεμόνες
, οἱ
ἄναξ, βασιλεύς, ἄρχων, δεσπότης
.
Εἰ ναῶν ἄνακτες
legitur infra v. 378. Sed probabiliter Canterus scribendum coniecit
τοιῶνδέ γ' ἀρχῶν
, etsi Homericum hoc vocabulum apud tragicos alibi non invenitur.

325. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-264

ὀλίγ᾽:
ὀλίγ'
omittit M. ἀπαγγέλλω:
ἀπαγγελῶ
Ald. Rob.
ἀπαγγέλω
Lips. Cantabr. 2.
ἀναγγέλλω
G.

326. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-265

αἰαῖ:
αἳ αἳ
M. G. Ceteri
αἰαῖ
, nisi quod
α
decies repetit Cantabr. 1.

327. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-266

λιγέα:
λυγέα
Ald.
λιγέα
, ad
ι
supra adscripto
υ
, Lips.

328. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-267

ἀτὰρ:
αὐτὰρ
Lips. Mosc. et ex corr. primae manus Vit. in quo antea, ut in ceteris,
ἀτὰρ
erat. τοῦτ᾽:
τοῦτ'
M. G. Vit. Lips. et ceteri, ut videtur, codices.
τοῦτ'
Ald. Rob. Turn. ἀναστρέψας:
ἀνατρέψας
Ven. A.

329. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-268

πόσον δὲ πλῆθος:
πόσον δὲ θοῦς
M. Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 2. Ox. Ald. Rob.
πόσον δὲ πλῆθος
G. Cantabr. 1. Par. A. B. C.
πῶς δὲ πλῆθος
ex Par. L. adnotavit Faehsius.
πόσον τι πλῆθος
Turn. ex coniectura, ut videtur. Non dubitandum est quin Aeschylus scripserit
πόσον δὲ πλῆθος
. Recepit hoc Brunckius, qui probasse videtur quod in Par. B. adscriptum est
ἀντὶ τοῦ δή
. Sed falluntur grammatici qui, ut Gregorius Cor. p. 33. (78. ed. Schaef.)
δὲ
ab Atticis pro
δή
dici tradunt: quod illi si de Homero dixissent, aliquid in ea re veri esse videretur. Thucydidis quidem locus quem Gregorius affert, in quo ille interpretando multum fallitur, valde diversus est ab Aeschyli loco, quamquam Aeschylus non magis quam Thucydides
δὲ
pro
δή
posuit. Pertinet enim hoc
δὲ
ad illam sermonis Graeci proprietatem, qua post eas formulas, quibus dictum quid iri vel dici debere indicatur, particula, quae nectendae orationi inserviat, ita adiicitur, tamquam si non praecessisset talis formula. Veluti quum
γάρ
post verba
σημεῖον δέ
, et quae similes formulae sunt, usurpatur. Quae proprietas, latius extensa, complectitur etiam talia, ut
λέγω ὅτι ἐγώ εἰμι ἐκεῖνος
, οἱ
ἐλθούσης ἐπιστολῆς, ὡς ἄνδρες αἰχμάλωτοι ἥκουσι
, multaque alia. Eodem igitur modo post interrogationis quasdam formulas, quasi eae formulae omnino non adessent,
δὲ
nectendae orationis caussa infertur. νεῶν:
ἦ νεῶν
Ald.

330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-269

ὥςτ᾽:
ὥστ'
ante sec. manus corr. Vit. Περσικῷ:
περσικῶν
Ven. B.

331. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-270

ναΐοισιν ἐμβολαῖς:
ναΐοισιν ἐμβολαῖς
M. Lips. Ven. A. Cantabr. 1. et, ut videtur, 2. Lambeth. Ox. Turn.
ναΐοισιν ἐμβολαῖς
G. Par. H. N. Ald. Rob. et supra scriptum in Cantabr. 2.
ναΐοισι συμβολαῖς
Ven. B. et a sec. manu Vit.
ναΐοισι συμβολαῖς
Mosc. et a pr. manu Vit. In Lips. alteri
ι
in
ναΐοισι
syllabae
ο
superscriptum. Conf. v. 274.

332. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-271

μὲν:
μὲν
omittunt Lips. et pauci alii. Suprascriptum est a sec. manu in Vit. βάρβαρον:
δ'
pro
ἂν
Par. F. L. 19 Rob.
οὖνθ'
ante corr. Lips. In fine versus
βαρβάρων
M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. Mosc. Ox. Par. C. F. H. K. N. Ald. Rob.
βαρβάρους
Turn. ex coniectura, ut videtur, qua expeditissima fit constructio. Sed antiquitus non fuisse scriptum
βαρβάρους
quum codicum fortasse omnium in voce
βαρβάρων
consensus docet, tum quod tollendae difficultatis caussa
ἂν
a nonnullis in
ἦν
mutatum est, ut in Vit. ad
βαρβάρων
adscriptum est et in margine M.
λείπει τὸ ἦν
. Neque tamen intelligi debet
ἦν
: non enim opponi recte potest
ἀλλ' οὐκ ἦν
, sed
ἀλλ' οὐκ ἐκράτησαν
. Wakefieldius, qui in Del. trag. I. p. 16.
μὲν οὖν
pro
μὲν ἂν
scribendum esse coniecit, protulisset quod probabile videri posset, si simul proximo versu
ναυσὶν
mutasset in
ναῦς ἦν
. Lenissima mutatione scripsi
βάρβαρον
. In idem inciderunt Blomfieldius et Halmius.

333. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-272

ναυσὶν:
ναυσὶν
Porsonus.
ναυσὶ
libri. Ἕλλησιν:
Ἕλλησιν
Brunckius. Libri
ἕλλησι
. De numero navium aliter ab aliis, ut fit in huiusmodi rebus, indicato, dixerunt Valckenarius ad Herod. VII. 89. Wesselingius ad Diod. XI. 3. Spanhemius ad Iulianum p. 280. Siebelis in diatriba de Aeschyli Persis p. 61.

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-273

τῶνδε:
τῶνδε
Brunckius, contra libros, ut videtur, omnes.

336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-274

δὲ, καὶ γὰρ:
δὲ γὰρ
, omissis particulis
δὲ
et
καί
, Lips. Hunc versum cum duobus sequentibus affert Plutarchus in vita Themistoclis c. 14.

337. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-275

ὧν ἦγε πλῆθος:
νεῶν τὸ πλῆθος
pro
ὧν ἦγε πλῆθος
Plutarchus scripsit. αἱ δ᾽:
αἱ δ'
Vit. Lips. Ald. Rob. ὑπέρκομποι:
ὑπέρκοποι
Wakefieldius in Del. trag. I. p. 107. et Blomfieldius, qui in adn. ad Sept. ad Th. v. 387.
ὑπέρκομπος
tragicis omnino abiudicavit. Dixit contra hanc opinionem Lobeckius ad Soph. Ai. v. 127.

339-342. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-276

μή σοι δοκοῦμεν τῇδε λειφθῆναι μάχῃ; ἀλλ᾽ ὧδε δαίμων τις κατέφθειρε στρατόν, τάλαντα βρίσας οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ. θεοὶ πόλιν σώζουσι Παλλάδος θεᾶς.: Quod Brunckius et Schützius ex Heathii coniectura dederunt,
δοκῶμεν
, id habet G. In ceteris omnibus, nominatim in M. Vit. Lips. Ven. A. B. et edd. ante Brunckium, est
δοκοῦμεν
. Deinde
λειφθῆναι
M. Vit. Mosc.
λειφθῆναι
, ad
ει
supra adscripto
η
, Lips. Scholiastes utrum
δοκοῦμεν
an
δοκῶμεν
legerit, ex eius interpretatione
μὴ δόκει
non potest perspici. Illud vero planum est, si duo sequentes versus nuntio continuantur, ut fit in libris omnibus, non posse
δοκοῦμεν
legi, quod sic mirum in modum abrupta et inconcinna fieret oratio, sed legendum esse
δοκῶμεν
, quo haec commode et cum praecedentibus et cum sequentibus cohaereant: ita se habet ratio, ne nos hac ex parte putes in pugna inferiores fuisse: sed deus aliquis exercitum perdidit, non aequa lance sortem ponderans. At vero uti tantus librorum in indicativo consensus suspicionem facit, coniunctivum in codice Guelferbytano emendationem esse vel critici vel librarii, sentientis quam male conveniret indicativus in illo quem indicavi orationis decursu, ita multo magis haec suspicio eo augetur et confirmatur, quod oratione nuntii usque ad verba
οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ
producta, quae deinceps sequuntur prorsus perturbata et perversa sunt. Quae quum vulgo sic personis divisa sint,
ΑΤ. θεοὶ πόλιν σώζουσι Παλλάδος θεᾶς. ΑΓΓ. ἔστ' ἆρ᾽ Ἀθηνῶν, ἔστ᾽ ἀπόρθητος πόλις, · ἀνδρῶν γὰρ ὄντων ἕρκος ἐστὶν ἀσφαλές
, primus sensit Schützius versum, qui in his medius est, Atossae tribuendum esse: etsi illud non recte fecit, quod in commentario ad maiores editiones illam personarum distinctionem, quae est in editione Robortelli, adsciscendam iudicavit, qua duo priores versus Atossae, extremus nuntio tribuitur. Neque enim hoc modo multum tollitur de inconcinnitate orationis. Rectius in minore editione primum versum nuntio, secundum Atossae, tertium rursus nuntio adscripsit, quam rationem iure probavit Iacobsius in iis quae de Aeschyli Persis scripsit in Wielandii Museo Attico vol. IV. p. 1. sive in Opusculis suis vol. V. sed rursus ille rectius Schützio de hoc loco sentiens. Nam quum Schützius primum versum cum praecedente nuntii oratione coniunxisset, audaciore facta mutatione, nulloque prorsus stabilita fundamento,
θεὸς πόλιν δ᾽ ἔσωσε Παλλάδος θεᾶς
, vidit Iacobsius servandam esse vulgatam lectionem, sed praecedere huic versui debuisse dictum aliquod Atossae. Quod ille quum nullum reperiret, ut qui orationem nuntii putaret verbis
οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ
finiri, excidisse versum Atossae post illam orationem nuntii credidit. At nihil excidit, sed illa ipsa lectio,
μὴ σοί δοκοῦμεν
, ita est comparata ut sequentes versus ab nuntii oratione seiungi postulet. Quos duo versus si Atossae tribueris, non solum haec, sed reliqua quoque ex illa Iacobsii personarum divisione rectissime procedent. Nuntius igitur sic finit orationem suam, numquid hac ex parte tibi videmur inferiores fuisse? Iam dicenti Atossae at ergo deus quispiam classem, iniqua lance fortunam dispensans, afflixit, ita ille respondet, dii Palladis urbem servant. Atque eodem modo deinceps amplius interroganti respondet.

340. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-277

ὧδε:
ὧδε
hic non significat tantopere, sed potius ergo, i. e. in hoc rerum statu, quum haec ita sint. Ut in Prometheo v. 514.
μυρίαις δὲ πημοναῖς δύαις τε καμφθεὶς ὧδε δεσμὰ φυγγάνω.
In prosa oratione plerumque
οὕτως
invenitur, cuius exempla vide apud Taylorem ad Demosthenis or. in Midiam p. 627. Adde quos nominat Schaeferus ad Dion. Hal. de struct. verb. p. 414. et quae ego dixi ad Vigerum p. 933. Herodotus saepe sic
δὲ
quoque usurpat. Sensit vim particulae scholiastes qui adscripsit, licet obscurius,
ἐνταῦθα, ἤγουν εἰς τὸ πλῆθος
. Debebat sic explicare, quum haec ita sint, ut Persae tanto navium numero Graecis superiores essent, deus aliquis exercitum prodiderit necesse est.

341. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-278

τάλαντα:
τάλαντ᾽ ὑβρίσας
Lips. ἰσορρόπῳ:
ἰσορρόπῳ
, expuncto postea
ν
, Vit.
ἰσορρόπων
Ven. B.
εἰσορρόπῳ
a pr. manu M.

342. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-279

θεᾶς:
παλλάδας
Lips.

343. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-280

ἔτ᾽ ἄρ᾽:
ἔστ' ἆρ'
M.
ἔστ᾽ ἂρ
Ald.
ἔστ᾽ ἄρ᾽
Turn.
ἔτ᾽ ἂρ
Rob.
ἔτ᾽ ἄρ'
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. Ox. Par. L. N. quod Schützius
γ'
in
ἄρ'
mutato in editionem minorem merito recepit. Recte monuit Iacobsius fidem historicam Aeschyli, quam Siebelis p. 63. propter hunc versum graviter vituperavit, non meruisse hanc reprehensionem: nam neque negare voluisse poetam captas eo bello a Persis Athenas esse, nec sequente versu aliud contineri quam Athenienses ipsos in pugna non succubuisse. Poterat, opinor, longius progredi. Tantum abest enim ut reprehendi ob hos versus Aeschylus debeat, ut etiam laudandus esse videatur. Nam quum constaret inter omnes, captas esse vastatasque Athenas brevi ante pugnam Salaminiam, maluit poeta subindicare hanc rem, sed cum laude Atheniensium, quam non attingenda dissimulasse cladem videri. In qua re magnam artem et sagacissimum prodidit iudicium. Nam quum Atossam faceret interrogantem, ut consentaneum erat, de illa ipsa re, quam minime iucundam auditu esse Atheniensibus sciebat, fieri non potuit quin exspectatione quadam et metu commoverentur spectatores, ne referentem audirent nuntium quod factum esse graviter ferebant. Sed hunc metum tam callide et cogitate dispellit poeta, ut illa nuntii responsio etiam laudem et gloriam afferat Atheniensibus. Apte comparat cum hoc versu Iacobsius responsum a Themistocle, testibus Herodoto VIII. 61. et Plutarcho in Themistocle c. 11. Adimanto datum, urbem non esse in moenibus ac domibus, sed in CC triremibus positam. Quod dictum quis dubitabit pervulgatum apud Athenienses fuisse, ita ut iure credi possit allusisse eo hic Aeschylum.

344. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-281

ἀνδρῶν γὰρ ὄντων: corum qui viri sunt. ἕρκος:
ἕρκος
a pr. manu M.

345. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-282

δὲ: omittunt Vit. Par. N. Pro eo
τε
habet Ven. A. ναυσὶ:
ναυσὶν
M. συμβολῆς τίς ἦν:
συμβολαῖς ἦν τις
Lips.
συμβολὴ
affertur ex Par. C.
ἦν
omittit Colb. 2.

347. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-283

πλήθει:
πλήθη
G. καταυχήσας:
κατακαυχήσας
Ox. Par. C. Ald. Turn. et adscriptum in Par. B.

348. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-284

ἦρξεν μέν:
ἦρξέν
, omisso
μέν
.
ἦρξε μὲν
G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Ald. Turn.
ἦρξεν
Rob.

350. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-285

NA: Sicinnum dicit, vernam Themistoclis et eius liberorum paedagogum, de quo Herodotus VIII. 75. Diodorus Siculus XI. 17.

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-286

ἕξεται:
ἵξεται
Lips.

353. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-287

μενοῖεν: Libri
μένοιεν
et mox v. 355.
ἐκσωσαίατο
. Correxit a Monkio monitus Blomfieldius. V. Elmsl. ad Oed. Col. v. 945. σέλμασιν:
σέλμασιν
M. Ald. Rob. Ceteri litteram paragogicam negligunt.
σέλματι
Cantabr. 2.

354. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-288

ναῶν:
ναῶν
M. G. Vit. Lips. Ven. B. Cantabr. 2. Par. L.
νεῶν
Ald. Rob. Turn.
νηῶν
Mosc. ἐπενθορόντες:
ἐπενθορόντες
G. Ven. A. B. Turn.
ἐπενθορύντες
Ald.
ἐπανθορόντες
M. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. C. L. N. Rob.
ἐπανθορόντες
Vit. Lambeth. et supra scripto ad secundam syllabam
εν
, ad quartam
ό
, Lips.

355. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-289

βίοτον:
βίου
Vit. et aliquot alii. ἐκσωσοίατο:
ἐκσωσαίατο
libri. V. ad v. 353.

356. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-290

ὃ δ᾽:
ὃ
M.
ὃ δ'
Vit. Lips. Ald. Rob. Vulgo
ὃ δ'
.

357. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-291

τὸν:
τῶν
pro
τὸν
Lips. Par. L. et ante correctionem M.
τὸν θεοῦ
Par. N.

358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-292

πᾶσιν:
πᾶσιν
Porsonus, et sic M. Ceteri
πᾶσι
. προφωνεῖ:
προσφωνεῖ
Vit. Lips. Ven. A. aliique nonnulli et Ald. Rob. τόνδε:
τοιόνδε
Ven. A. ναυάρχοις:
ναυάρχαις
Ald. et
οις
minio supra scripto G.

359. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-293

χθόνα:
φλόγα
pro
χθόνα
Par. C. K. L. Rob. γρ.
φλόγα
adscriptum in Lips. Par. B.
θονὸς
adscriptum in Par. C.

360. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-294

λήξῃ:
λέξη
Ven. A.

361. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-295

στίφος μὲν:
στίφος μὲν
M. G. Turn.
στῖφος μὲν
Vit. Ald. Rob.
μὲν στῖφος
Brunckius, nullo, ut videtur, auctore. στοίχοις:
στοίχοις
M. Cantabr. 2. Colb. 1. 2. Hoc fuerat etiam in Vit. sed in
στίχοις
mutatum est.
στίχοις
, ad
ι
supra scripto
οι
, Lips. Mosc. Ceteri
στίχοις
. Sed huic vocabulo, quod in re militari dubiae fidei est et omnino apud tragicos non invenitur, praeferendum est
στοίχοις
.

362. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-296

ἁλιρρόθους:
ἁλιρόθους
Ald. Rob.

363. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-297

κύκλῳ:
κύκλων
Ven. B. νῆσον:
νῆσον
Ald. et ante sec. manus correctionem Vit:
νοῦσον
Rob. πέριξ:
Πέριξ
, eraso
ξ
, Vit.

364. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-298

ὡς εἰ:
ὡςεἰ
e correctione Lips. Antea recte
ὡς εἰ
.

365. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-299

ναυσὶν:
ναυσὶν
Porsonus.
νηυσὶν
M.
ναυσὶ
vulgo. εὑρόντες:
εὑρόντα
Ven. B.

366. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-300

πᾶσι:
πᾶσιν
M. στέρεσθαι:
στερίσκεσθαι
Vit. Lips. Mosc. Par. N. Sed γρ.
στέρεσθαι
adscriptum in Vit. Lips. κρατὸς:
κράτος
G. et ex sec. manus correctione M. quam lectionem imperite praefert scholiastes. Melius constaret temporum ratio, si scriptum esset
ἦν προκείμενον
. Nam si scripsit Aeschylus, accuratius ante dixisset
εἰ ἔφυγον
.

367. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-301

τοσαῦτ᾽:
τοιαῦτ'
edidit Brunckius, nullo, ut videtur, auctore. ὑπ᾽ ἐκθύμου:
ὑπερθύμου
G. Lips. Ven. A. B. Mosc. Ox. Par. C. L. N. Rob.
ὑπὲρ θύμου
Colb. 2.
ὑπενθύμου
M. et hinc
ὑπ᾽ εὐθύμου
Victorius.
ὑπ᾽ ἐκθύμου
Ald. Turn. et videtur hoc prius fuisse in Vit. qui nunc
ὑπερθύμου
ex correctione habet.
Ἔκθυμος
est animi impotens. φρενός:
φρενὶ
Mosc. et supra scripto
ὸς
Lips.

369. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-302

οἳ δ᾽:
οΐδ'
Vit. Lips. Ald. Rob. Ceteri
οἱ δ'
. πειθάρχῳ:
πιθάρχῳ
Vit. Mosc.

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-303

δεῖπνόν τ᾽:
δεῖπνον
M. Vit. Lips. edd. ante Brunckium.
τ'
addidit Brunckius et ante eum Scaliger. ναυβάτης τ':
ναυβάτης τ'
M. Par. B. L. Rob.
ναυβάτης
sine particula Par. N.
ναυάτης δ'
Ven. A.
ναύτης τ'
Ald.
ναυάτης τ'
ceteri.

371. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-304

τροποῦτο:
τροποῦτο
omnes libri. Non recte Brunckius
τροποῦτο
. V. praef. ad Eur. Bacchas p. XLVI. Hesychius
τροπώσασθαι, τὸ τὴν κώπην πρὸς τὸν σκαλμὸν δῆσαι τῷ τροπωτῆρι
. σκαλμὸν:
σκαρμὸν
Cantabr. 1. γρ.
σκαρθμὸν
Par. B.

372. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-305

φέγγος:
φθέγγος
, expuncta
θ
littera, M.
φθόγγος
Lips.

374. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-306

ἐς ναῦν:
εἰς ναῦν
Lips.
ἐς ναῦς
G. Mosc.
ναῦ
affertur ex Par. C. πᾶς θ':
πᾶς δ'
M. Vit. Lips. et supra scripto
θ
Par. B.

375. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-307

τάξις:
τάξεις
, ad
ει
supra scripto
ι
, M.

376. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-308

ὡς:
ὥ
pro
ὡς
Lips.

377. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-309

καὶ πάννυχοι:
πάννυχοι δὴ διάπλουν
, omisso
καὶ
, Rob.

378. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-310

ναῶν:
ναῶν
M. Vit. Lips. Ald. Rob. et ceteri, ut videtur, libri praeter Ven. A. Turn. qui
νηῶν
habent.

380. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-311

οὐδαμῇ:
οὐδαμῇ
, ad ultimam litteram supra scripto
οῦ
, Lips.
οὐδαμοῦ
Par. L.

381. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-312

λευκόπωλος:
κενκόπωλος
Lips.

382. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-313

κατέσχε:
κατάγε
pro
κατέσχε
Mosc.
κατὰ γαῖαν
pro
κατέσχε γαῖαν
Lips.
κατέσχε γῆν
Ald.

383. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-314

πρῶτον:
πρῶτα
Par. C. ἠχῇ:
ἠχῇ
M. G. Ven. A. B. Ald. Turn. et supra scripto
ἠχοῖ
Cantabr. 2. Par. B.
ἠχοῖ
, ad
οι
supra scripto
η
, Lips. In
ἠχοῖ
coniectura incidisse Piersonum ad Moer. p. 176. merito mireris, quum ibi interesse aliquid inter
ἠχήν
et
ἠχώ
ostendere studeat,
ἠχεῖ
Vit. Mosc. Par. L. Rob. Totum hunc locum imitatione expressum esse ab Iuliano in prima oratione observarunt Spanhemius p. 235. et Wyttenbachius p. 188. ed. Schaef.

384. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-315

εὐφήμησεν:
ἐφήμισεν
Cantabr. 1.
ηὐφήμησεν
Brunckius. ὄρθιον:
ὄρθιόν θ'
Cantabr. 2.

385. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-316

ἀντηλάλαξε:
ἀντιλάλαξε
G. πέτρας:
πέτρης
Par. C.
πέρας
Ven. B, quod vocabulum nisi unus tantum liber haberet, placere posse dixeris. V. ad Suppl. v. 249.

386. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-317

παρῆν:
παροῦς
, supra scripto a sec. manu
ν
, Vit.

387. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-318

φυγῇ:
οὐδὲ γὰρ ὡς ἐν φυγῇ
Ven. A. Ox. Ald.
οὐ γὰρ ὡς φυγεῖν
Rob.

388. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-319

ἐφύμνουν:
ἐφήμουν
G. Vit. et aliquot alii.
ἐφ᾽ ὕπνουν
Lips.

389. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-320

ὁρμῶντες:
ὁρῶντες
G.
ὁρῶντας
Rob.
ὁρμῶντες
, ut reliqui, sed supra scripto γρ.
ὁρῶντες
, Lips.

390. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-321

δ᾽:
δ'
inter versus M. ἀϋτῇ:
αὐτὴ
G. et ante sec. manus correctionem Vit.
αὑτῷ
Lips. ἐπέφλεγεν:
ὑπέφλεγεν
Ven. A. et adscripto γρ.
ἐπέφλεγεν
Par. B. Schutzius coniiciebat
πάντα θῖν ἐπέφλεγεν
. Nihil est quare quis in verbis
πάντ᾽ ἐκεῖνα
haereat. Est enim haec usitatissima formula, quum multa quae ante commemorata sunt, praesertim si magna sunt et gravia, ut uno vocabulo comprehendi nequeant, indicantur. Sic supra v. 257.
ὡς πάντα γ᾽ ἔστ' ἐκεῖνα διαπεπραγμένα.
Herodotus VII. 34. de operibus quibus Xerxes pontes in Hellesponto fecerat,
καὶ δὴ ἐξευγμένου τοῦ πόρου ἐπιγενόμενος χειμὼν μέγας συνέκοψέ τε ἐκεῖνα πάντα καὶ διέλυσε
. Sic etiam
πάντα ταῦτα
, ut in Eum. v. 113.
καὶ πάντα ταῦτα λὰξ ὁρῶ πατούμενα.

391. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-322

εὐθὺς δὲ:
ἐπεὶ δὲ
Ald. Turn.
εὐθὺς δὲ
M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. Mosc. Par. A. B. H. K. L. Rob. Hoc ad sensum et vim loci multo aptius esse nemo non videt. Inutilis coniectura Porsoni
ἔπειτα
. ξυνεμβολῇ:
ξὺν ἐμβολῇ
Par. L.

392. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-323

NA:
ἔπαισαν ἅλμην
. Idem versus initium in oratione nuntii apud Euripidem Iph. Taur. v. 1391. in qua oratione plura ex Aeschyli Persis sumpta esse indicavit Seidlerus. κελεύματος:
κελεύματος
M. Vit. Lips. Mosc. Ceteri
κελεύσματος
.

393. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-324

ἐκφανεῖς:
ἦσαν ἐμφανεῖς
Rob.
ἐμφανεῖς ἦσαν
Par. C. γρ.
ἐμφανεῖς
adscriptum in Par. B.

394. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-325

πρῶτον:
πρῶτον
a sec. manu supra lituram unius syllabae inter versus adscriptum in Vit. εὐτάκτως:
εὐτάκτως
M. G. Cantabr. 1. Mosc. Par. K. L. et supra scriptum in Cantabr. 2.
εὐτάκτως
, supra scripto primae syllabae accentu, tertiae
ον
, Lips.
εὔτακτον
Vit. Cantabr. 2. Rob. Turn. et adscriptum in Par. B.
εὐτάκτων
Ald.
εὐστόχως
Par. B. I. Comparanda sunt cum his Diodori verba XI. 18.
τὸ μὲν εὐώνυμον μέρος ἐπεῖχον Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι, πρὸς τὸ τῶν Φοινίκων ναυτικὸν ἀντιταχθησόμενοι· — Αἰγινῆται δὲ καὶ Μεγαρεῖς τὸ δεξιὸν κέρας ἀνεπλήρουν
. Herodotus VIII. 85. in sinistro cornu Athenienses, Lacedaemonios in dextro fuisse scribit, quod verius videtur Valckenario. Cum utro faciat Aeschylus, dubitari potest. Veri tamen similius esse videtur Aeginetas eum laudare voluisse quam Lacedaemonios, praesertim quum per hos ipsos effectum sit ut Aeginetis primae decernerentur, Atheniensium autem soli Amyniae, fratri Aeschyli, ut quidem placet Diodoro XI. 27. Non multum dissimilia habet Herodotus VIII. 93. ubi videndus Valckenarius.

396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-326

ἐπεξεχώρει:
ἐξεχώρει
M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. A. B. N. Ald. Rob. Turn.
ὑπεξεχώρει
editiones Vict. Cant. Stanl.

398. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-327

δὲ:
ἐλευθεροῦτε δὴ
Vit.
ἐλοῦτε δὴ
Mosc.

401. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-328

γλώσσης:
γλώττης
G.

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-329

κοὐκέτ᾽:
κουκέτ'
M. Lips.

403. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-330

νηῒ:
ἐν νυκτὶ
Rob.

404. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-331

ἦρξε δ':
ἦρξεν δ'
M. Quod hic narratur, Lycomedis cuiusdam, Atheniensis, factum fuisse scholiastes cum Plutarcho in Themistocle c. 15. narrat. Sed Lycomedem hoc ad Artemisium fecisse Herodotus scribit VIII. 11. In Salaminia pugna Aminiam primum impetum in classem Persicam fecisse tradunt Herodotus VIII. 84. et Diodorus XI. 27. Aminias apud Aeschylum intelligendus est: sed quod hunc Aminiam, quem Pallenensem dicit Herodotus, fratrem Aeschyli fuisse perhibent Diodorus, Aelianus V. H. V. 19. scriptorque vitae Aeschyli, fabula videtur esse. Ceterum ne nominaret poeta Aminiam, tragoediae gravitas prohibebat, quoniam, qui in conspectu nostro et in hac communis vitae humilitate versantur, haud facile illo magnitudinis splendore, quem requirit poesis, ita exornari possunt ut omnis quotidianae tenuitatis recordatio evanescat. Idque bene perspectum habens poeta sapienter ne Themistoclis quidem nomen admittere ausus est.

405. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-332

Φοινίσσης: Herodotus VIII. 85.
κατὰ μὲν δὴ Ἀθηναίους ἐτετάχατο Φοίνικες· οὗτοι γὰρ εἶχον τὸ πρὸς Ἐλευσῖνός τε καὶ ἑσπέρης κέρας
.

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-333

ἴθυνεν:
ἴθυνεν
M. Ex Par. B. Faehsius
ἴθυνε. γρ. ἴθυνε
affert: Brunckius hunc codicem
εὐθύνων
et pro varia lectione
ἴθυνεν
habere significat.
ἴθυνε
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. Ald. Turn.
ἴθυνεν
Rob. et reliquae inde a Vict. editiones.

407. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-334

καὶ πρῶτα: recepi ex G. Lips. Cantabr. 2. Par. L. Rob.
τὰ πρῶτα
M. Ald. Turn. μέν νυν:
μὲν νῦν
Cantabr. 2. et supra scripto
ἀντὶ τοῦ δή
M.
μὲν νῦν
etiam Vit. habuerat, sed eraso a sec. manu
νῦν
factum est.
μὲν νυν
Ven. B.
μὲν οὖν
Lips. Ven. A. Par. N. Mosc. Ox. Ald. Rob.
μὲν δὴ
G. Turn. Ex his
μέν νυν
praeferendum erat, pro quo saepe
μὲν δή
εἰ
μὲν οὖν
ab librariis posita sunt. V. Valcken. ad Hipp. 20. ῥεῦμα:
εὖ ῥεῦμα
Ven. B. Cantabr. 2.

408. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-335

στενῷ:
στενῶν
Par. G.
στενῷ
Ven. B. νεῶν:
νεῶν τῶν περσικῶν
G.

410. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-336

ὑφ᾽ αὑτῶν:
ὑφ᾽ αὑτῶν
Lips. Rob.
ὑφ᾽ αὐτῶν
G.
ὑπ' αὐτῶν
, leni in altero vocabulo spiritu a correctore in asperum mutato, Vit.
ὑπ' αὐτῶν
Ven. A. Mosc. Ox. Ald. Turn.

411. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-337

παίοντ᾽:
παίοντ'
indiget nulla mutatione. Est enim praesentis participium
ἀΐσσω
, significatque eum qui illiditur, ut in Prom. v. 887.
θολεροὶ δὲ λόγοι παίουσ᾽ εἰκῇ στυγνῆς πρὸς κύμασιν ἄτης.

412. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-338

ἀφρασμόνως:
ἀφρασμόνως
dedi ex M. Ven. B. Par. N. Idem antequam corrector
σ
in
δ
mutavit erat in Vit. Ceteri
ἀφραδμόνως
.

413. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-339

ὑπτιοῦτο δὲ:
ἑστιοῦτο δὲ
Ven. B.
ὑπτιοῦτο δὴ
Heathius. Fugerat eum
δέ
in apodosi post
ὡς
positum, ut v. 410.

414. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-340

θάλασσα δ᾽:
θαλάσσῃ δ'
Lips. sed
ῃ
in
α
mutato.
θάλασσαν δ'
Ald.
θάλασσαν
, omissa particula, Turn. ex coniectura, ut videtur.

415. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-341

πλήθουσα:
πλήθουσαν
Ald. Turn. φόνου:
φόνο
Lips.

416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-342

ἐπλήθυον:
ἐπλήθυον
M. Ven. B. Cantabr. 1. Rob. et a pr. manu Cantabr. 2. Par. A.
ἐπλήθυνον
G. Vit. (sic Vit. Lips. Ven. A. Mosc. Par. B. C. N. Ald. et a sec. manu Cantabr. 2. Par. A.
ἐκπλήθυνον
Turn.

417. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-343

ἀκόσμως:
ἀκόσμῳ
e correctione, deleto
ς
, Vit. Ita scribendum putavit Casaubonus.
Ἀκόσμῳ ξὺν φυγῇ
legitur v. 465.

418. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-344

βαρβάρου:
βαρβάρων
Rob.

419. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-345

τοὶ δ᾽:
οἱ δ'
Blomfieldius. V. ad Soph. Ai. v. 1404. θύννους:
θήνους
Lips.
θύνους
Rob.

420. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-346

θραύμασίν τ':
θραύμασίν τ'
M.
θραύμασί τ'
G. (sic G.) Vit. Lips. Mosc. Par. L. Rob. et
ρ
a sec. manu scripto Cantabr. 2.
θραύσμασί τ'
Cantabr. 1. Ald. Turn. Dixit de his formis Lobeckius ad Soph. Ai. p. 322. ἐρειπίων:
ἐριπίων
M.

421. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-347

ἐρράχιζον:
ἐράχιζον
Vit. Lips. Mosc. οἰμωγὴ:
οἰμωγή
ex correctione, quum antea
οἰμωγὴ
fuisset, Vit.
οἰμωγῆς
M.
οἰμογή
Ald.
ἡμογὴ
Lips.

422. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-348

κωκύμασιν:
κωκύμασιν
M.
κωκύμασι
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob. Turn. Solent coniungi
οἰμωγή
et
κώκυμα
,
οἰμώζειν
et
κωκύειν
. Sed hic laetum potius clamorem Graecorum commemorari exspectamus, ut in Homerico illo
ἔνθα δ᾽ ἅμ' οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων
. Quare putavi Aeschylum scripsisse
καυχἠμασιν
. πελαγίαν:
πελασγίαν
G. Vit. Lips. aliique nonnulli et Rob. γρ.
πελαγίαν
margo Lips.

423. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-349

κελαινῆς: In
κελαινῆς
littera
ν
puncto notata in M. νυκτὸς ὄμμ᾽: explicat Seidlerus ad Eur. Iph. Taur. v. 110.

424. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-350

ἤματα: In
ἤματα
primam litteram in litura habet M.

425. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-351

στοιχηγοροίην:
στοιχοιγαροίην
, ad
α
supra scripto '
o
', M.
στοιχηγορείην
Cantabr. 2.
χοικηγοροίην
Par. G.
στιχηγοροίην
Lips. Mosc. Par. F. K. L.
ἐφεξῆς λέγοιμι. στοιχομυθοίην
adscriptum in M. Hesychius
στοιχομυθεῖν, τὸ ἐφεξῆς λέγειν καὶ ἀδολεσχεῖν
.

426. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-352

μηδάμ᾽:
μὴδ' ἂν
M. et sic vel
μηδ' ἂν
G. Vit. Lips. Ven. A. B. Par. B. edd. ante Brunckium, qui
μηδάμ'
restituit ex Par. A. in quo glossa
μηδαμῶς
addita est. γρ.
μηδάμ᾽ ἡμέρᾳ
margo Par. B.

427. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-353

τοσουτάριθμον:
τοσουτάριθμον
Lips. Rob. γρ.
τοσουτάριθμον
supra scriptum in Vit.
τοσοῦτ' ἀριθμὸν
M. Ven. A. Cantabr. 2. Ox. Ald. Turn. et a sec. manu Vit.
τοσοῦτ᾽ ἀριθμῶν
a pr. manu Vit.
τοσοῦτ᾽ ἄριθμον
G. scilicet, ut interpreti videtur, pro
ἀριθμόν
. Et
τοσουτάριθμον
et
τοσοῦτ᾽ ἀριθμὸν
commemorant scholiastae. Alludere ad hunc locum videtur Tzetzes in exegesi ad Il. p. 92, 8.
ἐκ δὲ τῆς συνεχείας τῆς ἵππου καὶ τοῦ περιττώματος τοῦ τοσουταρίθμου στρατοῦ
.

428. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-354

αἰαῖ:
αἳ αἳ
M. G.
α
octies Cantabr. 1. Ceteri
αἰαῖ
ἔρρωγεν:
ἔρρωγεν
Rob. et a pr. manu Cantabr. 2. Idem supra scriptum in Vit.
ἔρρωγεν
a sec. manu Cantabr. 2.
ἔρρωγε
G. Lips. Ald. Turn.
ἔρρωγε
Vit.
ἔρρωγε
Mosc. et cum litura inter
o
et
γ
M.

429. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-355

βαρβάρων:
βαρβάρω
Par. K. L. γένει:
γένῃ
, sed
η
supra scripto
ει
, Lips.

430. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-356

κακόν:
κακόν
M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. Mosc. Par. B. N.
κακῶν
Ald. Rob. Turn. Euripides Med. v. 59.
ἐν ἀρχῇ πῆμα κοὐδέπω μεσοῖ
, ubi v. Elmsleium.

431. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-357

ἐπ᾽ αὐτοῖς:
ἐπ' αὐτοῖς
M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 2. Ox. Par. B. K. L. N. Ald. Rob.
ἐπ' αὐτοὺς
Turn.
ἐπ' αὐτῆς
Mosc.

433. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-358

τῆσδ᾽ ἔτ᾽:
τῆσδέ τ'
M. G. Vit. Par. A. B.
τίς δὲ τ'
Ald. Rob. Emendate
τῆσδ᾽ ἔτ᾽
Lips. Turn. γρ.
καὶ τύχης
ex Par. B. Faehsius affert. τῆσδ᾽:
τῆδε
, ut fere solet, M.
τῆσδε
Ald. Rob.

434. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-359

τίν᾽ αὖ:
τί δ' αὖ
G. στρατῷ:
στρατῷ
, mutato a sec. manu
ῶ
in
οῦ
, Vit.
στρατοῦ
Ald.

435. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-360

μάσσονα:
μάσσονα
, supra scripto
ν
, Vit.

436. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-361

φύσιν:
φύσιν
M. Vit. Ald. Rob. Turn. et
ι
supra scripto
ει
Lips.
φύσει
G. Ven. B. Par. A. B. K. L. et supra scripto
φύσιν
Cantabr. 2.

437. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-362

ψυχήν:
ψυχὴν
, supra scripto
o
, Lips. κεὐγένειαν:
καὶ εὐγένειαν
M. Vit. Mosc. Ald. Rob. ἐκπρεπεῖς:
ἐκπρεπεῖς
M. Ald. Turn. et adscriptum in Par. B.
εὐπρεπεῖς
G. Vit. Lips. Ven. B. Mosc. Par. A. B. L. N. Rob.

438. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-363

ἄνακτι:
ἄνακτοι
Vit.

439. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-364

αἰσχρῶς:
αἰσχρῶς
M. G. Vit. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Lambeth. Mosc. Ox. Par. A. B. H. K. L. N. Rob.
οἰκτρῶς
Ald. Turn. et supra scriptum in Par. B. δυςκλεεστάτῳ:
δυσκλεεστάτῳ
M. Lips. Par. B. Ald. Rob. Turn. Id fuit etiam in Vit. ubi terendo
λε
periit.
δυσκλεστάτῳ
Par. C.
δυστυχεστάτῳ
G. Ven. B. Cantabr. 1. Par. A. L. et adscriptum γρ.
δυστυχεστάτῳ
in Lips. μόρῳ:
πότμῳ
Vit. Lips. Mosc. Par. N. sed in Lips. adscriptum γρ.
μόρῳ. θανάτῳ
.

440. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-365

οἴ 'γὼ:
οἱ ἐγὼ
M.
ὃ ἐγὼ
Par. C.
οἳ ἐγὼ
G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Ald. Rob. Turn. Correxit Porsonus. τάλαινα:
τάλαινα
Vit. κακῆς:
κακοὶ
pro
κακῆς
Lips.

441. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-366

δὲ: omittunt Ven. A. Ox. Ald. Post
ποίῳ
habet Rob.

442. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-367

ἐστὶ:
ἐστιν
Vit. πρόσθε:
πρόσθε
G. Vit. Lips. Ven. A. Cantabr. 1. Mosc. Ald.
πρόθεν
Par. N.

443. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-368

δύςορμος:
δύσορμος
, ad
ος
supra scripto
ον
, Lips. ναυσίν:
νηυσὶν
M. G. Vit. Lips.

444. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-369

ἀκτῆς:
ἀκτῆς
G. In Vit. ad
ἀκτῆς
a sec. manu supra scriptum γρ.
ἁλός
, sic.

445. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-370

NA: Narrat rem etiam Herodotus VIII. 76. ὅταν:
ὅτ' ἂν
M. Vit. Lips. Rob.
ὅτι
scribendum putavit Elmsleius (Edinburgh Review XVII. p. 236.). Sed v. diss. de particula
ἂν
III. 4. Opusc. IV. p. 148.

446. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-371

ἐкσωζοίατο:
ἐξσωζοίατο
, ad
ξ
supra scripto
κ
. M.
ἐκσωζοίατο
, ad
οι
supra scripto
αι
, Lips. Non satis recte Abreschius
νεῶν ἐκσωζοίατο
ita coniungit ut
φθαρέντες
seorsim positum sit. Vt ista sint coniungenda, certe
φθαρέντες
non minus cum illo genitivo construi debet: dissipati ex navibus.
φθείρεσθαι
errare, vagari significans et ab Abreschio hic et in Misc. Obs. IV. 3. p. 451. illustratum est. Conferendus Blomfieldius.

447. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-372

κτείνοιεν:
κτείνειαν
Ald.
κτείνειεν
G. Ven. A. B. Ox. Par. C. N. Rob. Inde
κτείνειαν
Porsonus. Recte
κτείνοιεν
M. Vit. Lips. ceterique, ut videtur, codices et Turn. εὐχείρωτον:
ἀχείρωτον
G.
εὐχείρως τὸν
Mosc. Par. B. Id videtur etiam in Vit. fuisse, in quo erasa ea scriptura
εὐχείρωτον
restitutum.
εὐχείρω τὸν
, propter similem, ut videtur, codicis alicuius lituram, Ald.

448. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-373

ἐναλίων:
ἐναλίων
M. G. Vit. Par. A. B. N.
εἰναλίων
Ven. A. Rob. Turn.
εἰν ἀλίων
Ald.
ἀναλίων
Lips.

449. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-374

ὡς γὰρ θεὸς:
ὡς γὰρ ὁ Θεὸς
Lips. Mosc.

450. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-375

ναῶν:
νῆες
Ven. A. Par. C.
νεῶν
Cantabr. 2. κῦδος:
κῦδος
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Turn. Ἕλλησιν:
Ἕλλησιν
M. Rob.

451. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-376

αὐθημερὸν:
αὐθημερῶν
Vit. V. Herodotum VIII. 95.

452-453. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-377

ἀμφὶ δὲ κυκλοῦντο:
ἀμφὶ δὲ κυκλοῦντο
Ven. A. Par. B. C. et ante correctionem Vit.
ἀμφὶ δ᾽ ἐκύκλουν τὴν
ex correctione Vit.
ἀμφὶ δ' ἐκυκλοῦντο
G. Lips. et ut videtur Mosc.
ἀμφὶ δὲ
, ut Brunckius refert, supra scriptum in Par. B. γρ.
δὲ
ex eo codice Faehsius affert. De omisso augmento v. praef. ad Eur. Bacchas p. XLVI.

454. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-378

τράποιντο: γρ.
τράπωνται
Par. B.
τράπονται
Par. C.

455. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-379

πέτροισιν:
πέτροισι
M. Vit. Lips. Ven. B. Mosc. Par. B. N. Vulgo
πέτρησιν
. ἠράσσοντο:
ἠράσσοντο
M. (sic M.) G. Lips. Par. A. B.
ἠράσσαντο
Vit, aliique et Turn.
ἠράσσαντο
Ald. Rob. τοξικῆς τ᾽ ἀπὸ:
τοξικῆς
Lips. Ven. A. Par. B. Ald. Turn.
ἀπὸ
M. G. Vit. Par. A. N. Rob.
ἀπ'
ad
δ'
supra scriptum in Lips. Par. B. Non dubitavi praeferre
τε
. Sed anastrophen, quam consensu tuentur libri, repudiandam esse diligens docebat artis poetarum in condendis trimetris observatio, qui quum plerumque ita coniungant verba, ut singulis versibus aliqua pars orationis terminetur, tamen saepe etiam pausa paullo ante finem versus facta tam arte finem versus cum sequentis initio coniungunt, ut ne elisionem quidem in fine versus spreverint, nedum in praepositionibus admiserint anastrophen.

456. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-380

προςπίτνοντες:
προσπίτνοντες
M. Cantabr. 2. Rob.
πίπτοντες
Par. N. Ceteri
προσπίπτοντες
. ὤλλυσαν:
ὤλλυσαν
M.
ὤλυσαν
G. Vit. aliique nonnulli.

457. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-381

ἐφορμηθέντες:
ἀφορμηθέντες
, ad
ἀ
supra scripto
ε
, Lips.

458. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-382

κρεοκοποῦσι:
κρεοκοποῦσι
ex correctione M. et hoc ex scholiis restituit Porsonus.
κρεωκοποῦσι
Ald. Rob.
κερωκοποῦσι
Vit. supra tamen scripto γρ.
κρεωκοποῦσι
, quod in M. ante correctionem erat ut in ceteris omnibus. V. Pors. praef. ad Hec. p. VIII. Lob. ad Phryn. p. 693.

460. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-383

ἀνώμωξεν:
ἀνώμωξε
G. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob. κακῶν:
κακῶν
omittunt Mosc. et a pr. manu Vit. βάθος:
πάθος
Vit. Par. N.

461. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-384

εὐαγῆ: De loco illo, ex quo Xerxes pugnam spectaverit, vide Wassium ad Thuc. II. 19. Valckenarium et Wesselingium ad Herod. VIII. 90. Toupium Emend. in Suidam vol I. p. 393. seqq. (261. ed. Lips.).
Libri omnes
εὐαγῆ
. Scholiastes
καθαράν, κεχωρισμένην, εὖ ἔχουσαν οἷον τὴν ἄποψιν καὶ ἐπιτηροῦσαν τὸν λεὼν ἅπαντα. ἢ αὐγάζοντα καὶ ὁρῶντα
. Hemsterhusius
εὐαυγῆ
, quod receperunt Brunckius, Schützius, Porsonus, Blomfieldius. Praeclara illa Hemsterhusii disputatio tanto magis tota huc transferenda videtur, quod et in primis ad Aeschyli locum pertinet et plura sunt quae de ea monere lectorem volo. Sic igitur ille apud Musgravium in Exerc. Eurip. II. 6. sive in eiusdem notis ad Euripidis Suppl. 654.
ἀμφὶ δ᾽ Ἠλέκτρας πύλας
ἔστην θεατής, πύργον εὐαγῇ λαβών.
Euripidis loco apte convenit interpretatio (Hesychii verba dicit,
εὐαγές, εὔοπτον
): ipsi voci convenire fuerat ostendendum.
Εὐαγής
si ducatur ab
ἄγος
, quid sit notum est, quemadmodum
ἀναγής, δυσαγής
. Si ab
ἄγω
duco, erit agilis, flexibilis, qua potestate capitur in Hippocr. περὶ διαίτ. ΙΙ. p. 363, 34. neque aliter Henr. Stephan. intellexit Anth. 1. c. 60. Ep. 8.
Χαίροιτ᾽ εὐαγέες (μέλισσαι)
in Th. L. Gr. Tom. I. p. 126. C. agiles apes, quod per aerem ferantur cito et facile: vel mobilis, volubilis, ut in Aretaeo p. 19. v. 33. (p. 41. ed. Lips.)
ὀφθαλμοὶ εὐαγέες, λαμπροί
, exponi possunt, licet puros dederit Crassus, Wiganus lucentes, quod vix perspicias unde pendeat, nisi legisse vel legi voluisse statuas
εὐαυγέες
: iunguntur tamen itidem ab Adamantio 1. c. 9. (p. 349.)
ὀφθαλμοὶ μεγάλοι τε καὶ λαμπροὶ καὶ εὐαγεῖς
, cuius vice admodum vitiose
εὐλαβεῖς
Polemo (p. 222.) praefert. Porro si ab
ἄγω, ἄγνυμι
frango, significabit fragilem, quique facile comminui possit; quo pertinet Suidae locus ita scribendus:
εὐαγές, εὐκόλως κεκλασμένον, εἰ στάχυς εὐαγής
, idem qui
εὔκλαστος, εὔθραυστος
, apud Etym. in v.
Δημήτηρ
. In his, sicuti linguae norma postulat, penultima corripitur: aliis in locis eadem vox syllabam istam habet productam: Leonid. Anth. VI. 27. Ep. 6.
καὶ πέλεκυν ῥυκάναν τ᾽ εὐαγέα καὶ περιαγὲς Τρύπανον
Parmen. ap. Clem. Str. V. p. 732.
καθαρᾶς εὐαγέος ἠελίοιο Λαμπάδος ἔργ᾽ ἀΐδηλα
— nimirum forma Dorica nascuntur ex
εὐηγής
οι
περιηγής
: quorum illud rarissimum, alterum frequentatur pro circumacto, circumiecto, rotundo: saepe tamen quam proprie vim habeat obscurum est, qua de re nunc nihil amplius dicam. Singulare est quod ex Lex. Vet. MS. Bibl. Sangerman. (Anecd. Bekkeri p. 337, 13.) mecum communicavit praestantissimus noster Ruhnkenius:
ἀγής· τοῦτο ἀπὸ συνθέσεως (συνθέτου apud Bekkerum) καταλείπεται τοῦ εὐαγής ἢ παναγής. Ἐμπεδοκλῆς· ἄθρει μὲν γὰρ ἄνακτος ἐναντίον ἀγέα κύκλον
pro
παναγής
, quod longe diversum est, melius scripsisset
περιαγής
, ut in illo versu proverbiali, quem suggerit Philopon. περὶ Κοσμοπ. p. 179.
μηδ' ὅσον ὀφθαλμοῦ περιηγέα κύκλον ἑλίξαι
. vid. Suid. in
εὐαγής
. Nunc investiga quantum libet, harum, quas notari in
εὐαγής
, significationum quaenam vel Aeschyli verbis vel Euripidis accommodari possit, nullam invenies: at si scripseris inserta littera
υ
εὐαυγῆ
, omnis difficultas fuerit sublata: nam
εὐαυγής
, locus illustris, vel qui undique conspici potest, vel unde prospectus in vicina late patet. Ratio structurae in
ἕδρα παντὸς εὐαυγὴς στρατοῦ
itidem expedita, quae frustra quaeratur in
εὐαγής
. Enimvero iam dudum vereor, ne
εὐαυγής
per culpam librariorum pluribus locis abierit in
εὐαγής
: in Iamblichi certe Protr. p. 152. vs. 23. (p. 360. Kiessl.) vice vulgati,
λαμπροτάτη τὶς εὐαγία
, cod. Reines. quem ipse cum edito contuli, praefert
εὐαυγία
, quod utique longe melius congruit cum
λαμπροτάτη
εἰ
τὸ τῆς ψυχῆς ὄμμα
, quam
εὐαγία
. Perinde se res habet in Platone de LL. XII. p 989. C. (p. 952. A. Steph.)
ἃ μαθοῦσι μὲν εὐαγέστερα γίγνεσθαι, μὴ μαθοῦσι δὲ σκοτωδέστερα — καὶ ἀσαφῆ
. Tim. p. 1065. E. (p. 58. D. Steph.)
ἀέρος τὸ μὲν εὐαγέστατον ἐπίκλην αἰθὴρ καλούμενος, ὁ δὲ θολερώτατος ὁμίχλη τε καὶ σκότος
: unde sumptum Iamblichi de Myst. p. 80. vs. 21.
τὸ εὐαγέστατον καὶ ἄκρον τοῦ ἀέρος
. Si tum iuncta propinquae, tum opposita contrariae potestatis attente spectes, quid prius in mentem veniat, quam opportunissimum
εὐαυγής
? Accedat Aristoteles, vel quicumque nomen eius mentitus auctor, de Mund. p. 14. vs. 12. (p.397. a. 16. ed. Bekk.)
κόσμος-λαμπρότητι δὲ εὐαγέστατος
: vertit Appuleius: splendore perlucidus: quin clarius etiam caussam nostram suffulcit diversa, quam Stobaeus suppeditat Ecl. Phys. p. 78. vs. 9. (p. 694. Heer.) lectio,
λαμπρότητα δὲ τηλαυγέστατος
. In Parmenide quoque
εὐαυγέος ήελίοιο
non sprevero. Pythagoreis autem in primis
αὐγή
et voces inde natae placuerunt; unico Theagis exemplo defungar apud Stob. p. 11. vs. 46.
ὁ νέος ἔχων περιαυγέα καὶ διαυγέα τὰν ἔποψιν
. Iam neminem opinor fore, qui contendat, pro
εὐαυγής
Graecos vitandae κακοφωνίας ergo solenni more pronunciasse
εὐαγής
.
Haec Hemsterhusius, docte quidem et acute, sed non ita ut omnem sustulerit dubitandi materiam. Equidem etsi vereor ne haec res ad liquidum perduci nequeat, tamen afferam, quae, ne quis iusto citius assentatur, impediant.
Apertum est nomen
εὐαγής
, prout ab
ἄγω
vel
ἄγνυμι
vel
ἅζω
derivetur, non posse non diversas significationes habere. De his dicendum est singillatim, ne quae cognata quidem, sed diversa tamen sunt, confundantur. Ac verba
ἄγω
et
ἄγνυμι
fontem habent communem, ut
ἄγνυμι
proprie sit ducendo i. e. flectendo frango, deinde simpliciter frango, contero. Ab eo verbo est
εὐαγής
, media syllaba longa. Suidas
εὐαγές, καλῶς κεκλασμένον
. Et hoc usus est Etymologus M. p. 266, 2.
Δημήτερος ἀκτή· διὰ τὸ κατάγνυσθαι ἐν τῇ ὅλῳ τὸν στάχυν τὸν εὐαγῆ, ἢ αὐτὸν τὸν σῖτον ἐν τῷ μύλῳ θραύεσθαι
. Sed idem vocabulum etiam aliam habet significationem, quae propius accedit ad propriam verbi
ἄγνυμι
notionem. Corrupta sunt haec grammaticorum, Photii p. 27, 6.
εὐαγής, μεταφορικῶς κύκλος
, Zonarae p. 897.
εὐαγής, καλῶς περιηγμένος, ἢ μεταφορικὸς κύκλος
. Eadem quae Zonaras, omisso tamen
ἤ
, habet Suidas, apud quem
μεταφορικῶς
a Kustero repositum est. Scribendum est
εὐαγής, καλῶς περιηγμένος, ἢ μεταφορικῶς κυκλικός
. Terminationes enim
ος
et
ικός
saepe permutantur. De testimonio, quod Suidas ex epigrammate Antipatri Sidonii adiecit, infra videbimus: est enim illud ab hoc vocabulo prorsus alienum. De ipso vocabulo noli dubitare quin vera tradiderint grammatici. Id quod apparet ex simili
περιαγής
. Photius p. 414, 15.
περιαγές, ἐπικαμπές
. Usurpatur
περιαγής
ab Adamantio Physiogn. I. 24. p. 413.
κεφαλὴν μέσην τὸ μέγεθος, περιαγῆ
. Etym. M. p. 545, 27.
παρὰ τὸ κύφον, τουτέστιν τὸ περιφερὲς καὶ περιαγές
. Eadem schol. ad Il. V. 596. Ac ne dubites quin ab
ἄγνυμι
ductum sit, argumento est
περιαγή
substantivum apud Aratum v. 687. de Argo navi,
ἀλλ᾽ ἤτοι Περσεὺς μὲν ἄτερ γουνός τε ποδός τε
δεξιτεροῦ δύεται, πρύμνης δ᾽ ὅσον ἐς περιαγήν,
quod scholiastes interpretatur
ὅσον εἰς τὴν περίκλασιν καὶ καμπὴν τῆς πρύμνης
. Illa vero significatione etsi videri possit
εὐαγής
dictum esse ab Leonida Tarentino epigr. 28. in Anal. Brunckii t. I. p. 227. sive Anth. Pal. VI. 204.
Θῆρις ὁ δαιδαλόχειρ τῇ Παλλάδι πήχυν ἀκαμπῆ,
καὶ τετανὸν νώτῳ καμπτόμενον πρίονα,
καὶ πέλεκυν, ῥυκάναν τ᾽ εὐαγέα, καὶ περιαγὲς
τρύπανον, ἐκ τέχνας ἄνθετο παυσάμενος,
ut runcina intelligatur ab anteriore parte curvata, tamen non potest dubitari quin Meinekius in Del. poet. Anth. Gr. p. 31. recte viderit scribendum esse
εὐάκεα
. Sed usus videtur hoc nomine Parmenides v. 133.
εἴσῃ δ' αἰθερίην τε φύσιν, τά τ᾽ ἐν αἰθέρι πάντα
σήματα, καὶ καθαρῆς εὐαγέος ἠελίοιο
λαμπάδος ἔργ᾽ ἀΐδηλα,
ut, si hoc ita sit, etiam Empedocles
ἀγέα κύκλον
rotundum solis orbem intellexisse videatur. Quamquam hoc incertum est. Illud vero valde probabile est, nomen
εὐάγητος
ab
ἄγνυμι
dictum esse et flexuosum, sinuosum notare. Aristophanes Nub. 274.
ἀέναοι Νεφέλαι,
ἀρθῶμεν φανεραὶ δροσερὰν φύσιν
εὐάγητον.
Abutitur ingenio suo Bentleius in Museo crit. Cantabr. II. p. 435. Male interpretantur Suidas, Zonaras p. 905. Favorinus,
εὐάγητον, καθαράν, λαμπράν. Ἀριστοφάνης, δροσερὰν εὐάγητον φύσιν
, et scholiastae
πανταχοῦ φερομένην, ἢ λαμπράν. πάντῃ φερόμενον· εὐκίνητον· τοιοῦτο γὰρ τὸ ὕδωρ
. Eustathius in Opusc. p. 142. a. 9.
εὐάγητον
intellexit
εὐαγές, sanctum
, et eodem significatu p. 144. a. 1.
εὐαγέστατον ὄνομα
.
Nunc transeamus ad
εὐαγής
ab
ἄγω
duco derivatum. Quale vocabulum, si ab ipso verbo
ἄγω
factum fuit, brevem necesse est habuerit mediam syllabam; sin ab
ἄγω
Dorico, de quo Schaeferus in Melet. crit. p. 113. seq. dixit, longam, ut pro communi forma
εὐηγής
dictum, quemadmodum
περιαγὲς τρύπανον
in illo quod attulimus Leonidae epigrammate pro
περιηγές
positum videtur. Quamquam si quis
ὀφθαλμοῦ περιηγέα κύκλον
dixit, non poterit hoc ad Parmenidis
εὐαγέος ἠελίοιο
aut ab Empedoclis
ἀγέα κύκλον
adhiberi, quod neuter Dorica dialecto est usus. Sed huius vocabuli
εὐαγής
quae communis vel Ionica forma exstare visa est apud Aretaeum de curatione morb. diuturn. I. 13. p. 128. B. ed. Boerh. p. 327. ed. Lips. emendatione corrupti loci removenda est. Scribendum est enim
προςτίθει δὲ χάριτας πόματος καὶ σίτου, τὴν μικρῷ χείρω τῶν ὠφελεόντων ἔωσι διδόναι (ἔσται γὰρ διέξοδος ναυτιώδει καὶ ἀτερπέι ὑγρῷ· μετεξετέρους γὰρ ἡ τοῦ πύου δίοδος βλάψαι δύναται), μήπω τι καὶ ἀπόσιτοι ἔσονται, κἤν τι λάβωσι εὐημές.
Abest vulgo
διδόναι
, quod codex Harleianus suppeditat. Deinde ed. Boerh.
κἄν τι λάβωσι
, pro quo P. Petitus habet
κἄν τε λάβωσι
. Denique legebatur
εὐαγέες
. Non perceperunt loci sensum interpretes, qui quum de reponendo
εὐαγές
cogitarunt, sententiam reddiderunt etiam obscuriorem. Scripsi
εὐημές
, de qua forma Lobeckius dixit ad Phryn. p. 706. Sensus est adhibe illecebras potus et cibi, etiam si paullo minus conducibilium quam dari oporteat (parabitur enim exitus nauseam facienti et insuavi humori; nonnullis enim perruptio puris nocere potest), ne fastidiant cibum, etsi quid quod facile evomere possint sumpserint.
Εὐαγής
autem, correpta media syllaba, ab
ἄγω
duco derivatum esse haud ita facile credam, primum quod alia huius formae vocabula desunt, tum quod prorsus silent grammatici, tum denique quod exempla, quae pro hac derivatione afferuntur, valde suspecta sunt, quippe quae cuncta vel admittant aliam explicationem vel etiam efflagitent. De qua re mox videbimus.
Iam enim dicendum est de nomine
εὐαγής
, quod ab
ἅζω
ductum sacrum, castum, purum significat. Grammaticorum interpretationes has habemus. Hesychii,
εὐαγές, ἁγνόν, καθαρόν, εὐσεβές, εὔοπτον, ἅγιον
. Photii,
εὐαγές, ἁγνόν, εὐσεβές, ὅσιον, θειότατον
. Suidae,
εὐαγές, ἁγνόν, καθαρόν, εὐσεβές, ὅσιον, θειότατον· γένους δὲ ἦν εὐαγοῦς, οὐκ ἐπὶ δυνάμει τρυφώσῃ λαμπρυνόμενον, οὐδὲ ἐπὶ χρημάτων περιουσίᾳ κολαζόμενον
, quae eadem, sed minus plene, apud Zonaram p. 914. exstant. Porro Hesychii,
εὐαγοῦς, δυστάτης
. Zonarae p. 897. et Favorini,
εὐαγῆ, μεγάλην
, quod alio spectat quam, ut Tittmanno videbatur, ad epigramma Antipatri Sidonii a Suida in v.
εὐαγής
allati. Sed originem significationis si requiris, omnem illam latissime patentem verborum cognationem, cuiusmodi sunt
ἀγάζω, ἄγαμαι, ἀγαίομαι, ἅζω, ἄγη, ἄγος, ἅγιος, ἁγνός, ἁγηλατῶ
pluraque alia, in quibus est etiam
ἀγάζομαι
, aliter explicandam puto quam visum est Ruhnkenio ad Timaei lex. Plat. p. 12. seq. qui quam iniit viam, quum primam posuit nitoris significationem, ea non satis plana aut expedita videtur ad omnem illam verborum et notionum varietatem comprehendendam. Non potest quidem dubitari quin cognatae cum his verbis voces
ἀγλαΐς
et
αὐγή
, quae proprie de refractis radiis dicuntur, ab
ἄγω, ἄγνυμι
derivatae sint quarum altera, ut a
κράζω κραυγή
, insertum habet crassiorem spiritum: sed tamen ista quam indicavi verborum familia, etsi ab eadem radice orta est, ita manifestam prodit admirationis vel horroris vel omnino motus cuiusdam et gestus significationem, ut alia ratione, quam quae est radiantis lucis, cum radice illa cohaerere videatur. Utar pro primitivo (perinde est enim quo quis utatur, quum nullum istorum sit primitivum) verbo
ἅζω
sive
ἅζομαι
. In eo primaria esse videtur notio stupescendi, ducta ab eo, quod qui conspecta re insolita stupescunt, superiora corporis recedunt. Haec significatio statim pro rei ob quam stupemus natura in duas alias dispescitur, unam admirationis, venerationis, reverentiae, alteram horroris, abominationis, indignationis: unde rerum quoque ipsarum fit diversitas, aliis colendis ob sanctitatem suam, aliis formidandis ob nefas et piaculum. Accedit ad has tertia significatio, composita ex illis ambabus, invidiae, quae est indignatio ex admiratione orta. Quod si haec ad nomen
εὐαγής
adhibemus, primo quaerendum est an illud duplex sit, unum correpta media, quod plurimo usu frequentatum est, alterum producta. Certe si recte in lexico illo Sangermanensi
ἀγής
apud Empedoclem significatione cum
εὐαγής
οι
παναγής
cognatum esse indicatur, cum aspero potius spiritu credas Empedoclem scripsisse
ἄθρει μὲν γὰρ ἄνακτος ἐναντίον ἁγέα κύκλον,
et sacrum voluisse orbem solis intelligi. Quae suspicio eo videtur confirmari, quod idem nomen, ut plura ex illa radice, etiam in malam partem usurpatum invenitur: de qua re Tzetzes scribit ad Lycophr. v. 436.
ὅτι δὲ ὁ ἀγής, ὁ μυσαρός, ἐξ οὗ λέγεται καὶ ὁ ἅγιος ὁ μυσαρός, Ἱππῶνάξ φησιν
ὡς οἱ μὲν ἁγεῖ Βουπάλῳ κατηρῶντο.
Quamobrem nihil mirum foret, si ex hoc nomine compositum fuisset
εὐαγής
media producta. Itaque incertum est, Parmenides, quum scripsit
εὐαγέος ἠελίοιο
, sacrumne voluerit an rotundum: Karstenus p. 122. seq. ea significatione putat
εὐαγέος
dictum esse, qua Hemsterhusio
εὐαυγέος
scribendum esse videbatur. Proxime cohaerere cum adiectivo
ἁγής
videtur substantivum
ἅγος
, a quo esse puto, quod apud Hesychium legitur,
ἄγεα, τεμένη
, ex quo si est
ἁγηλατεῖν
, et spiritus asper in eo verbo erit praeferendus, de qua scriptura v. Schaeferum ad Greg. Cor. p. 546. et prima syllaba longe putanda. Certe non memini loci ex quo huius syllabae mensura certo disci possit. Eadem dubitatio est de adiectivo
εὐαγής
, quod in iis locis, in quibus maxime vel de significatione vel de scripturae sinceritate disceptari potest, aut apud prosae orationis scriptores invenitur aut a poetis ita positum est ut mensura ambigua sit. Quare non satis cognitum est utrum
εὐαγής
ubique mediam syllabam brevem habeat, an certis in significationibus ea syllaba producatur. Veri tamen similius videtur unum dumtaxat esse nomen
εὐαγής
brevi media syllaba, quam mensuram habere videtur etiam
ἀκραγής
, quo usus est Aeschylus in Prom. v. 804.
ὀξυστόμους γὰρ Ζηνὸς ἀκραγεῖς κύνας γρῦπας φυλάξαι.
Falluntur enim qui id a
κράζειν
ductum putant, quia, si ita esset, primam syllabam poeta non produxisset: itaque recte alii
ὀξυχόλους, ἀκροχόλους
interpretantur. Est autem
εὐαγής
proprie sanctus, deinde sacer, i. e. qui ob sanctitatem colitur. Ex his duabus significationibus prima tantum ita multiplex est, ut plures alios significatus pepererit: altera autem tam simplex, ut praeteriri nunc posset, nisi de duobus locis, qui in dubitationem vocati sunt, dicendum videretur. Suidas post illa, quae supra allata sunt,
εὐαγής καλῶς περιηγμένος, μεταφορικὸς κύκλος
, haec habet, καὶ ἐν ἐπιγράμματι
Πιερικὰν σάλπιγγα, τὸν εὐαγέων βαρὺν ὕμνων χαλκευτάν, κατέχει Πίνδαρον ἅδε κόνις.
Idem distichon ab eodem in v.
χαλκευτής
affertur. Est autem Antipatri Sidonii in Brunckii Anal. t. II. p. 27. ep. 79. sive Anth. Pal. VII. 34. Eleganter Toupius
εὐαχέων
scribi voluit, his ipsius Pindari verbis motus Pyth. I. 14. (24.)
ἄλλοις δέ τις ἐτέλεσσεν ἄλλος ἀνὴρ εὐαχέα βασιλεῦσιν ὕμνον, ἄποιν' ἀρετᾶς
. Brunckius vero vulgatam tuetur, sed ut
εὐαγέων
secundam syllabam productam habeat et hymnos bene tornatos significet: quod ille quum nullo alio argumento fecerit quam propter Suidae explicationem et propter
ῥυκάναν εὐαγέα
apud Leonidam Tarentinum, nihil caussae est quare ei accedamus. Nam Leonidae epigramma quomodo Meinekius emendaverit supra dictum est, apud Suidam autem recte intellexit Portus Antipatri exemplum ad aliam quam quae a Suida posita est significationem spectare. Neque aut Zonaras aut Favorinus Antipatri versus addunt. Itaque non erit dubitandum quin Antipater sacra carmina intelligi voluerit. Alter locus Antiphili est in Anal. Br. t. II. p. 177. ep. 29. sive Anth. Pal. IX. 404. de apibus,
χαίροιτ', εὐαγέες, καὶ ἐν ἄνθεσι ποιμαίνεσθε, αἰθερίου πτηναὶ νέκταρος ἐργάτιδες.
Ibi vero H. Stephanus
εὐαγέες
agiles interpretatur, Iacobsius, ut apud Virgilium, leves dici apes existimat. Quam significationem quum supra omnino in dubitationem adduxerimus, hic tanto minus putamus admittendam esse, quod quum apes hoc epigrammate in primis ob gratuitum mellis donum laudentur, multo aptius est sacras eas colendasque mortalibus a poeta dici. Sed redeo ad primam significationem, quae sanctitatis est. Sanctum autem dicimus primo eum qui sceleris immunis est. Ita
εὐαγής
dictum est in Homerico hymno Cereris v. 274. 369. quae antiquissima esset pro hac voce auctoritas, si satis constaret quid in his hymnis primo auctori deberetur. Theocritus XXVI. 30.
αὐτὸς δ᾽ εὐαγέοιμι καὶ εὐαγέεσσιν ἅδοιμι.
Callimachus h. Deliaci v. 98.
εὐαγέων δὲ καὶ εὐαγέεσσι μελοίμην.
Alia ibi exempla adnotavit Spanhemius in iisque observationem scholiastae Sophoclis ad Oed. R. 921. licet non satis apto loco factam, opposita esse
εὐαγής
οἱ
ἐναγής
. Ita Appianus de b. civ. IV. 96.
καὶ τάδε, ὦ πολῖται, πράσσοντες οἱ τρεῖς ἡμᾶς ἐναγεῖς λέγουσι
, et c. 97.
ὁρᾶτε δὲ πρὸς ἡμᾶς ὡς εὐαγεῖς καὶ δημοκρατικοὺς καταπεφευγότας
. Aliud oppositum est
δυσαγής
apud Manethonem V. 180. restitutum a Dorvillio commemoratumque a Schaefero ad Dion. Hal. de struct. or. p. 89. Deinde sanctus est criminis expers. Ita in lege apud Andocidem de myst. p. 48, 7. ed. Reisk.
ὁ δὲ ἀποκτείνας τὸν ταῦτα πονήσαντα καὶ ὁ συμβουλεύσας ὅσιος ἔστω καὶ εὐαγής
. Et apud Demosthenem in tertia Philippica p. 122, 16.
εὐαγὲς ᾖ τὸ ἀποκτεῖναι
, quod orator ipse his verbis interpretatur,
καθαρὸν τὸν τούτων τινὰ ἀποκτείναντα εἶναι
. Sic etiam Sophocles Ant. 521.
τίς οἶδεν, εἰ κάτω 'στὶν εὐαγῆ τάδε;
Pertinet huc locus Aristidis Quintiliani de musica I. p. 5. male intellectus a Meibomio,
εἰ δημιουργὸν ὀνομάζειν θέμις ἐξ ὧν εἴργασται, καλῶς θεμένους τὴν προςηγορίαν, εἴτε εἶδος καλεῖν εὐαγές
, ubi non
εἶδος εὐαγές
, sed
εὐαγές ἐστιν, εἶδος καλεῖν
dicit, ut antea
ὀνομάζειν θέμις
. Tertio sanctus universe dicitur qui malo vacat. Ita Sophocles in Oed. R. 919.
πρὸς σ᾽, ὦ Λύκει Ἄπολλον, ἄγχιστος γὰρ εἶ,
ἱκέτις ἀφίγμαι τοῖςδε σὺν κατεύγμασιν,
ὅπως λύσιν τίν' ἡμὶν εὐαγῆ πόρῃς.
Haec vero significatio, nisi fallor, fecit ut nomen
εὐαγής
ad eam quoque puritatem transferretur quam serenitatem appellamus: quae ita est cum lucis notione coniuncta, ut non sit mirum, si saepe dubitari possit,
εὐαγής
an
εὐαυγής
praeferendum sit. Ut nihil magnopere obstabat quin Sophocles diceret
εὐαυγῆ λύσιν
, ita, quum
εὐαγῆ
mallet, qui est serenus exitus, satis prope accessit ad illam notionem. Non ausim itaque cum Brunckio, quem moverat Hemsterhusii disputatio,
εὐαυγεῖς
reponere in his versibus Euripidis Bacch. 660.
ἥκω Κιθαιρῶν᾽ ἐκλιπών, ἵν᾽ οὔποτε
λευκῆς χιόνος ἀνεῖσαν εὐαγεῖς βολαί.
Non mutasset, opinor, si
ἁγναί
scriptum invenisset, quod ipsum quoque aptum, sed, si recte sentio, tamen magis de candoris puritate, quam de serenitate intelligendum esset. Hanc autem nominis
εὐαγής
explicationem non mediocriter illud confirmat, quod oculi sereni
εὐαγεῖς
appellantur. Nam qui agiles significari putant, eos non solum aliunde confirmare usum huius vocabuli oportet, sed etiam docere quomodo haec significatio ubique satis apta sit. Est autem, si libris fides, ita locutus Aretaeus de caussis et signis morborum acutorum II. 4. p. 16. E. sive p. 41. ed. Lips.
ὀφθαλμοὶ εὐαγέες, λαμπροί, ὑπέρυθροι
. Sermo est de febri ardente, ut hic quidem potius
εὐαυγέες
requiri videatur. Sed Adamantius Physiogn. I. 9. p. 349.
εἰ δὲ ὑψηλοὶ ὄντες ὀφθαλμοὶ μεγάλοι τε καὶ εὐαγεῖς εἶεν, καὶ ὑγρὸν βλέποντες, δίκαιοι, συνετοί, φιλομαθεῖς, ἔρωτος πλήρεις
. Quod si, qui haec in suum librum transtulit, Polemo I. 6. p. 222.
εὐλαβεῖς
habet pro
εὐαγεῖς
, dubitari potest an ea non sit aberratio librarii, sed recepta in textum parum hic apta explicatio. Certe Synesius epistola 143. (142.)
εὐαγῶς καὶ εὐλαβῶς
, ut non multum diversa, iunxit. Ne quis autem Adamantium et Polemonem
εὐαυγεῖς
scripsisse suspicetur, licet hoc accommodatissimum oculis vocabulum sit, Hippocratis auctoritas obstat, qui de sanorum victus ratione II. 11. p. 54. L. II. ed. Mack. sic scribit,
οἱ δὲ ὄρθριοι περίπατοι ἰσχναίνουσι, καὶ τὰ περὶ τὴν κεφαλὴν κουφά τε καὶ εὐαγέα καὶ εὐήκοα παρασκευάζουσι, καὶ τὴν κοιλίην λύουσιν. ἰσχναίνουσι μὲν ὅτι κινούμενον τὸ σῶμα θερμαίνεται, καὶ τὸ ὑγρὸν λεπτύνεται καὶ καθαίρεται, τὸ μὲν ὑπὸ τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ μύττεταί τε καὶ χρέμπτεται, τὸ δὲ ἐς τὴν τροφὴν τῷ τῆς ψυχῆς θερμῷ καταναλίσκεται· τὴν δὲ κοιλίαν λύουσι διότι θερμὴ ἐοῦσα, τοῦ ψυχροῦ πνεύματος ἐςπίπτοντος ἄνωθεν, ὑποχωρέει τὸ θερμὸν τῷ ψυχρῷ· κοῦφα δὲ τὰ περὶ τὴν κεφαλὴν ποιέουσι διὰ τάδε· ὅταν κενωθῇ ἡ κοιλίη, ἕλκει ἐς ἑωυτὴν ἐκ τοῦ ἄλλου σώματος καὶ τῆς κεφαλῆς τὸ ὑγρόν, θερμὴ ἐοῦσα· κενουμένης δὲ τῆς κεφαλῆς ἀποκαθαίρεται ἥ τε ὄψις καὶ ἡ ἀκοή, καὶ γίγνονται εὐαγέες οἱ ἄνθρωποι
. Quo in loco quum primo de oculis tantum ea vox dicta sit, in fine autem, ubi concluditur demonstratio, de toto homine usurpetur, apertum est significationem ei inesse, quae non, ut in vocabulo
εὐαυγής
, ad solum videndi sensum, sed ad omnem in sentiendo alacritatem, praecipue vero ad eam quae in oculis cernitur, spectet. Atqui haec ipsa est serenitatis significatio, quae quum Hippocratis loco, tum Adamantii et Polemonis verbis ita omnibus numeris satisfacit, ut aptiorem invenire nequeas. Confirmatur haec vocis
εὐαγής
explicatio, ut serenum significet,. iis quae ex Democriti sententia Theophrastus in libro de sensu et sensilibus affert §. 73. p. 677. ed. Schneid.
τὰ μὲν οὖν σκληρὰ τῶν λευκῶν ἐκ τοιούτων σχημάτων συγκεῖσθαι, οἷον ἡ ἐντὸς πλὰς τῶν κογχυλίων· οὕτω γὰρ ἄσκια καὶ εὐαγῆ καὶ εὐθύπορα εἶναι
, et §. 78. p. 679. dicit,
σχεδὸν δὲ καὶ τὸ ἔρυθρον τῷ λευκῷ μιχθὲν χλωρὸν ποιεῖν εὐαγὲς καὶ οὐ μέλαν
. Quae quum ita esse videantur, non puto esse quare haec Platonis in Timaeo p. 58. C. ed. Steph. vitii suspecta habeamus,
μετὰ δὴ ταῦτα δεῖ νοεῖν ὅτι πυρός τε γένη πολλὰ γέγονεν, οἷον φλὸς τό τε ἀπὸ τῆς φλογὸς ἀπιόν, ὃ κάει μὲν οὔ, φῶς δὲ τοῖς ὄμμασι παρέχει, τό τε φλογὸς ἀποσβεσθείσης ἐν τοῖς διαπύροις καταλειπόμενον αὐτοῦ. κατὰ ταὐτὰ δὲ ἀέρος τὸ μὲν εὐαγέστατον ἐπίκλην αἰθὴρ καλούμενος, ὁ δὲ θολερώτατος ὁμίχλη τε καὶ σκότος
. Tantum abest enim, quod Hemsterhusio videtur, ut quae hic inter se opponuntur
εὐαυγέστατος
scribi suadeant, ut exactior etiam sit in vulgata lectione oppositio: quin illa, quae de igne praemisit Plato, quodammodo postulare videntur ut hic, ubi de alio elemento sermo est, nomina adhibeantur magis huius elementi propria quam communia cum natura ignis. Et, si quid in tali re ab similibus exemplis praesidii accedit, Hippocrates in libro de aere, locis et aquis p. 255, 27. paene eodem modo de aere loquens magis
τὸ εὐαγέστατον
quam
τὸ εὐαυγέστατον
expressit:
τὸ μὲν θολερὸν αὐτέου καὶ νυκτοειδὲς ἐκκρίνεται καὶ ἐξίσταται καὶ γίγνεται ἠώς τε καὶ ὀμίχλη, τὸ δὲ λεπτότατον καὶ κουφότατον αὐτέου λείπεται καὶ γλυκαίνεται, ὑπὸ τοῦ ἡλίου καιόμενόν τε καὶ ἑψόμενον
. Sic etiam Chrysippus apud Stobaeum Ecl. phys. p. 446. ed. Heer. vocat
αἰθέρα ἀραιότατόν τε καὶ εἰλικρινέστατον
. Non multum discedit quod idem Stobaeus p. 489. ex Philolao refert,
τὸ μὲν οὖν ἀνωτάτω μέρος τοῦ περιέχοντος, ἐν ᾧ τὴν εἰλικρίνειαν εἶναι τῶν στοιχείων, Ὄλυμπον καλεῖ
. Itaque etiam apud Iamblichum de myst. p. 80, 21. sinceram puto vulgatam lectionem,
τὸ γὰρ εὐαγέστατον καὶ ἄκρον τοῦ ἀέρος, ἐπιτηδείως ἔχον ἐξάπτεσθαι εἰς πῦρ, ἅμα τε ἐπινεύουσιν οἱ θεοί, καὶ εὐθὺς ἀνακαίεται
. Hinc ne in Aristotelici quidem libri de mundo c. 5. Hemsterhusio sine dubitatione assentiendum esse videtur:
καὶ μὴν μεγέθει μὲν οὗτος (ὁ αὐτὸς ex codd. Bekkerus) πανυπέρτατος, κινήσει δὲ ὀξύτατος, λαμπρότητι δὲ εὐαγέστατος, δυνάμει δὲ ἀγήρως τε καὶ ἄφθαρτος
. Quod Hemsterhusio scribendum videbatur,
εὐαυγέστατος
, edidit Bekkerus ex uno suorum quattuor codicum: unus
διαυγέστατος
praebet: quas autem duas memorabiles lectionis diversitates habet Stobaeus p. 694. ed. Heer.
ἀνυπέθετος
pro
πανυπέρτατος
, et
τηλαυγέστατος
pro
εὐαγέστατος
, eae vereor ne non maius ad hanc rem diiudicandam momentum conferant quam liberius ista interpretantis Appuleii verba, splendore perlucidus. Sed progrediamur longius. Si comparaveris consimilis significationis vocabula quae Germanica lingua habet, rein, hell, klar, heiter, non miraberis
εὐαγές
etiam perspicuum dici. Itaque ne apud Platonem quidem de leg. XII. p. 951. E. vocabulum
εὐαγέστερον
mutare ausim:
τὴν δὲ συνουσίαν εἶναι τούτοις καὶ τοὺς λόγους περὶ νόμων ἀεί, τῆς τε οἰκείας πόλεως πέρι, καὶ ἐὰν ἄλλοθι πυνθάνωνταί τι περὶ τῶν τοιούτων διαφέρον, καὶ δὴ καὶ περὶ μαθημάτων, ὁπόσ᾽ ἂν ἐν ταύτῃ τῇ σκέψει δοκῇ συμφέρειν, ἃ μαθοῦσι μὲν εὐαγέστερον γίγνεσθαι, μὴ μαθοῦσι δὲ σκοτωδέστερα τὰ περὶ νόμους αὐτοῖς φαίνεσθαι καὶ ἀσαφῆ
. In his
εὐαγέστερον
Hemsterhusius ex coniectura videtur in pluralem mutasse. Illud potius quaeri potest, sitne pro codicum lectione
ὁπόσ᾽ ἂν ἐν ταύτῃ
, cuius loco editio Basileensis secunda p. 628.
ὁπόσ᾽ ἐν καὶ ταύτῃ
habet, scribendum
ὁπόσ᾽ ἂν καὶ ταύτῃ
. Interpretor autem haec ita, colloquia autem his et sermones semper de legibus esse, et quod ad ipsorum civitatem attinet, et si quid alibi audiant vel in hoc genere diversum esse, vel etiam in doctrinis quaecumque aliquid ad hanc disputationem conferre videantur, quibus id cognitis clarius fieri, non cognitis autem obscuriorem videri illis et implicatiorem legum scientiam. Dubitandum igitur puto an in Iamblichi Protr. p. 360. ed. Kiessl. non praestet
εὐαυγία
, lectio codicis Cizensis:
φιλοσόφει μὴ προςέχων, μὴ ταῖς κατ' αἴσθησιν φαντασίαις, αἵτινες φῶς μέν τι περὶ τὰς καταλήψεις ποιοῦσι, λυχνοειδὲς μέντοι καὶ οὐχὶ φυσικόν, οὐδὲ ἀληθές, ἀλλὰ μᾶλλον ταῖς κατὰ τὸ νοητικὸν ἐπιστημονικαῖς, ἀφ᾽ ὧν λαμπροτάτη τις εὐαγία καὶ ἀδιάπταιστος περὶ τὸ τῆς ψυχῆς ὄμμα συνίσταται ἐξ ἁπάντων τῶν νοημάτων καὶ νοητῶν καὶ τῆς περὶ ταῦτα θεωρίας, ἀλλ' οὐκ ἐκ τῶν σωματικῶν καὶ αἰσθητῶν.
Est enim
λαμπροτάτη τις εὐαγία
prorsus quod Germanice dicas eine helle Klarheit. Deduximus eo hanc disputationem, ut soli supersint duo tragicorum loci, unus Euripidis in Suppl. v. 651.
ἀμφὶ δ' Ἠλέκτρας πύλας
ἔστην θεατής, πύργον εὐαγῆ λαβών,
alter hic Aeschyli,
ἕδραν γὰρ εἶχε παντὸς εὐαγῆ στρατοῦ.
Nec diffiteor utrumque locum planissimum fore, si
εὐαυγῆ
scribatur: pro qua coniectura illud maxime afferri potest, quod saepe
ι
et
αυ
confunduntur. Sed sunt etiam quae revocare ab reponendo
εὐαυγῆ
videantur: silentium grammaticorum, consensus librorum in scriptura
εὐαγῆ
, antiquitas huius scripturae ea ut iam scholiastae in explicatione laborarint. Quae quum ita sint, equidem etiam in his Euripidis et Aeschyli versibus tueri vulgatam scripturam quam mutare malim. Nam si verum est quod supra ostendere studui, serenitatis notionem in illa voce esse, non sane mirum est, ut nos de locis nullo montium, silvarum, aedium obiectu obscuratis eine heitere Gegend dicimus, ita Graecos, poetas maxime, locos propter altitudinem late patente prospectu serenos,
εὐαγεῖς
, appellasse. Ita in Euripidis certe loco nihil amplius videbitur difficultatis relinqui. Neque vero Aeschyli versus multo erit ad explicandum difficilior, si quidem non est necessarium ut genitivis
παντὸς στρατοῦ
videre exercitus sedem illam, aut videri ex ea indicetur, quum iis etiam hoc possit significari, ex toto exercitu loco propter altitudinem sereno sedem habuisse Xerxem. Est enim hic locus ex iis in quibus absolutum nomen etiam melius est et aptius comparativo vel superlativo. In quam rem bona est Eustathii observatio p. 258, 39.
τὸ δὲ μέγ᾽ ἔξοχος πάντων γενικὴν ἔσχε σύνταξιν διὰ τὴν ἐν λέξει ὑπεροχήν. ὑπέρθεσιν γὰρ δηλοῖ τὸ μέγα ἔξοχος. ποιεῖ δὲ Ὅμηρος τοῦτο καὶ ἐν τῷ δῖος Ἀχαιῶν, καὶ ἀριδείκετος ἀνδρῶν, καὶ δῖα γυναικῶν. τοιοῦτον δὲ καὶ τὸ κορυφαῖος χοροῦ. ὑπέρθεσις γὰρ καὶ τούτοις ἐμφαίνεται, διά τε τὸν Δία ὑπερφέροντα τῶν λοιπῶν θεῶν, διά τε τὴν κορυφὴν ὑπερκειμένην τοῦ σώματος, διά τε τὴν τοῦ ἀρί ἐπιρρηματικοῦ μορίου ἐπίτασιν. αἱ δὲ ὑπερθέσεις φιλοῦσι τὴν γενικὴν σύνταξιν
. Similiter in v.
συγκριτικὰ καὶ ὑπερθετικά
Favorinus,
ἔστι δὲ καί τινα ὀνόματα ἀπολύτως λεγόμενα, ἃ τοσαύτην οἴκοθεν ἔχει τὴν ὑπεροχὴν ὥστε οὐδὲ δεῖται γενικῆς πρὸς ὑπέρθεσιν ἐλθεῖν, ἀλλὰ αὐτόθεν γενικῇ πληθυντικῶν συντάσσεται, ὡς τὸ δῖα θεάων, καὶ ἔξοχος καὶ κορυφαῖος ἁπάντων, καὶ μόνος ἁπάντων· ὧν τό τε κορυφαῖος καὶ τὸ μόνος ὑπερθετικά ἐστιν, ὅτε ποιεῖ κορυφαιότατος καὶ μονώτατος, οὐκ ἀναγκαίως. οὔτε γὰρ τῆς κορυφῆς ἀνώτερόν τι εὑρίσκεται, οὔτε τοῦ μόνου μονώτερον. διὰ τοῦτο οὐ συγκριτικὰ ποιοῦσιν, ἀλλὰ ὑπερθετικὰ μόνα
. Sed tenendum est quaedam in hoc genere eiusmodi esse ut et absoluto et superlativo recte utamur, ut in illo
δῖος Ἀχαιῶν
, ad quod exemplum
δῖε Πελασγῶν
dicit Aeschylus in Suppl. v. 934. quaedam autem talia ut soli absoluto locus concedatur. Nam illud
δῖος Ἀχαιῶν
etiam per superlativum, si id usitatum esset, dici poterat, si quidem non is qui solus, sed qui maxime divinus est, quum alii quoque divini vocari possint, intelligitur: ubi autem quid solum de pluribus tale est ut ei adiectivum, in quo est comparatio ad reliqua, conveniat, ibi ne potest quidem aliud quam absolutum nomen poni, quia nihil adest de quo idem praedicari possit. Ex quo intelligitur ne satis recte quidem dicturum fuisse Aeschylum
ἕδραν εἶχε παντὸς εὐαγεστάτην στρατοῦ
, quod eo non eminentem in toto exercitu hunc unum locum, sed eum de pluribus eminentibus locis eminentissimum significasset: id quod res ipsa falsum esse arguit.

462. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-385

πελαγίας:
πελαγίας
M. Par. A. B. C. Rob.
πελασγίας
G. Vit. Lips. Ald. Turn. et supra scriptum in Par. B. ἁλός:
χθονός
Rob. Ceteri
ἁλός
, sed γρ.
χθονός
margo Lips.

465. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-386

ᾖξ':
ἴησ'
M. Ven. B. Par. B.
ἵησ'
Rob. Ceteri
ᾖξ'
, nisi quod
ἤϊε
habet Lips. De
ἀΐσσειν
trisyllabo apud tragicos v. Porsonum ad Hec. v. 31. Elmsleium ad Bacch. v. 147. ἀκόσμῳ ξὺν:
ἀκόσμῳ ξὺν
M. Ald. Rob. Turn.
ἀκόσμῳ σὺν
G. et ex corr. Vit.
κόσμῳ σὺν
Lips.
ἀκόσμως σὺν
Mosc. Par. N. et ante corr. Vit.
ἀπότμῳ ξὺν
, supra scripto γρ.
ἀκόσμῳ
Cantabr. 1. τοιάνδε σοι:
τοιὰν δέ σοι
M.
τοιάνδέ σοι
G. Vit. Ald. Rob. Turn.
τοιάνδε σοι
Lips.

466. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-387

τῇ:
τῆς
Ven. B.
τῇ
a sec. manu in
τοῖς
mutatum videtur in Vit. πάροιθε:
πάροιθεν
G. Vit. Lips. Mosc. Ald. Rob. συμφορὰν:
συμφορᾷ
Cantabr. 1. Mosc. Par. N. et a pr. manu Vit.
συμφορὰν
Vit. a sec. manu et reliqui. στένειν:
παραστένειν
G.

467. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-388

δαῖμον:
δαίμων
Mosc. et a pr. manu Cantabr. 2. et supra scripto ad primam syllabam circumflexo, ad secundam littera
ο
, Lips.

469. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-389

ἀπήρκεσαν:
ἀπήρκεσε
M.
ἀπήρκεσεν
Ven. A. B. Par. C. Rob.
ἐπήρκεσαν
, prima littera in litura scripta, Vit.
ἀπήρκεων
Ald.
ἀπήρκεσαν
G. Vit. cum reliquis.

470. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-390

πρόσθε:
πρόσθεν
G. Lips. Cantabr. 1. 2.

472. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-391

τοσόνδε:
τοσῶν δὲ
sic M.
τοσῶνδε
Ven. B. paucique alii et ex corr. Vit.
τὸ σὸν δὲ
, ad
σὸν
supra scripto
ω
, Lips.
τοσόνδε
G. ceterique plerique et ante corr. Vit. ἐπέσπασεν:
ἐπέσπασεν
M. Cantabr. 1.
ἀπέσπασεν
Ven. B.
ἀπέσπασε
ante corr. Vit.
ἐπέσπασε
Vit. ex corr. et reliqui.

473. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-392

ναῶν:
νεῶν
Ven. A. Ald. Rob.
νηῶν
Ox. Par. G. L. Turn.
ναῶν
Vit. Lips. ut reliqui, sed uterque
η
supra scripto. αἱ:
οἳ
, supra scripto
αἳ
, Lips. πεφεύγασιν:
πεφεύγασι
M. G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
πεφεύγασιν
Victorius.

474. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-393

τάσδ᾽:
τάσδ'
M. ἔλειπες:
ἔλειπες
M. Rob.
ἔλιπες
G. Vit. Lips. Ven. A. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. A. B. C. N. Ald. Turn.

475. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-394

ναῶν δὲ:
ναῶν γὲ
Rob. Ceteri
ναῶν δὲ
, nisi quod ad
α
supra scriptum
η
in Lips. Non erat
δὲ
sollicitandum, de quo recte praecipit scholiastes. λελειμμένων:
λελειμένων
Lips. γρ.
ἐλελεγμένων
adscriptum in Vit. γρ.
λελεγμένων
Par. B. Eo spectat in scholiis
τῶν νηῶν τῶν λεγομένων
.

476. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-395

αἴρονται:
αἱροῦνται
M. Ceteri
αἴρονται
. In Vit. ultimae syllabae
το
superscriptum. Correxit Elmsleius ad Eur. Heracl. v. 505.

477. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-396

Βοιωτῶν:
βιωτῶν
Lips.

478. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-397

οἳ μὲν: in Vit. a corr. pro
ἡμῖν
restitutum. γάνος:
γένος
Ven. B.
γᾶνος
G.
κρηναῖον γάνος
scholiasta auctore, cuius haec sunt verba,
τόπος Βοιωτίας ἡ Κρήνη
, de loco quodam Boeotiae interpretes acceperunt. Vnde maior littera initialis inde a Victoriana editione obtinuit. Scholiastae fidem, qui solus veterum commemorare videbatur istum Boeotiae locum, iam Heathius suspectam habuit, graviter hanc explicationem improbavit Valckenarius ad Herod. VIII. 115. Cum scholiastae adnotatione Ungerus in Thebanis Paradoxis I. p. 461. contulit scholion ad Arati v. 208. p. 70, 5. ed. Bekk.
ὑπὸ τὰς ὑπωρείας γὰρ τοῦ Ἑλικῶνος ἡ Θέσπεια κεῖται, ἐν δὲ ταῖς ὑπωρείαις ἡ Κρήνη ἐστί. καλεῖται δὲ οὕτως ἰδίως αὕτη ἡ πηγή, Κρήνη
. Verum, ut Schutzius quoque et primus Palmerius Exerc. p. 275. seqq. intellexit,
κρηναῖον γάνος
, quibus verbis etiam Lycophro v. 247. utitur, de quocumque fonte intelligendum esse ipsa poetae verba ostendunt. Dicit enim partim peribant, dum ad fontes prae siti laborabant. Comparari cum his potest locus Theophili Simocattae hist. II. 5. allatus a Suida in v.
λαφύξας
et tentatus a Toupio Emend. I. p. 337.
οἱ δὲ Πέρσαι φρέασι περιτυχόντες λαφύττουσιν ἀπληστότερον καὶ ἐς μέγα κακοῦ ἀποκλίνουσι, τῆς κοιλίας αὐτοῖς τῇ ἀθρόᾳ τοῦ ὕδατος ἐμβολῇ διενεγκεῖν οὐκ ἐχούσης τοῦ ἐπιφορτισθέντος ὕδατος τὴν ἀντίληψιν.

479. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-398

δίψῃ:
δίψῃ
M. Ceteri
δίψει
. οἳ δ᾽:
οἶδ'
G. Vit. Ald. Rob. ὑπ᾽ ἄσθματος:
ἀπ' ἄσθματος
Par. N.
ἐπ᾽ ἄσθματος
Par. L.
ὑπ᾽ ἄσματος
Mosc. et ante pr. manus corr. Vit.
ὑπάσθματος
Lips. Futilis est Abreschii interpretatio,
ὑπόκενοι ἄσθματος
, quam ille ex scholiis hausit. Recte Schutzius vidit intelligi anhelatione ex cursu contracto exhaustos.

480. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-399

διεκπερῶμεν: Schutzius scribendum esse coniecit, commate post
κενοί
posito,
οἵ τ᾽ ἐκπερῶμεν
, Bothius et Blomfieldius
διεκπερῶμέν τ'
. Nihil mutandum est. Volebat nuntius dicere
στρατὸς ὁ λοιπὸς ἔν τε Βοιωτῶν χθονὶ διώλλυτο, ἀμφὶ κρηναῖον γάνος δίψῃ πονοῦντες, καὶ ἐς Φωκέων χθόνα καὶ Δωρίδ' αἶαν Μηλιᾶ τε κόλπον ὑπ᾽ ἄσθματος κενοὶ διεκπερῶμεν
. In quibus quum duplex divisio sit, una locorum in quibus afflictus est exercitus, altera mortuorum et servatorum, ambas complicat, ita dicens, reliquus exercitus et in Boeotia periit, alii prae siti ad fontes haerentes, alii autem anhelitu exhausti et in Phocidem ac Doridem et ad sinum Maliacum pervenimus. Omninoque ubi
τε
et
δέ
sibi respondent, existimandum est scriptorem oblitum priorum aliter pergere.

481. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-400

Δωρίδ᾽:
δοριδ᾽
Vit.
δουρίδ'
Lips. Μηλιᾶ:
μηλία
Vit.
μηλέα
Par. N.

482. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-401

Σπερχειὸς:
Σπερχειὸς
G. ἄρδει:
ἄρδεσι
Ald.

483. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-402

γῆς:
τῆς
Par. H. K. L. Ἀχαΐδος:
Ἀχαιίδος
Brunckius, et ita Ven. B. Strabo p. 433. (661.)
ὑπὸ δὲ τῷ Κροκίῳ Θῆβαι εἰσὶν αἱ Φθιώτιδες, καὶ ἡ χώρα δὲ Φθιῶτις καλεῖται, καὶ Ἀχαϊκή, συνάπτουσα τοῖς Μαλιεῦσιν, ὥσper καὶ οἱ τῆς Ὄθρυος πρόποδες.

484. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-403

πόλισμ᾽:
πόλις
M.

485. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-404

ἐδέξαντ᾽:
ἐδέξαντο
M.
ἐδέξατ'
, supra scripto γρ.
ἐδέξαντο
, Vit. ἔνθα δὴ πλεῖστοι θάνον:
ἐνθαδὴ
Lips.
πλεῖστοι θάνον
M. G. Vit. Lips. Ven. B. edd. ante Brunckium.
πλεῖστ᾽ ἔθανον
Ald.
πλεῖστοι 'θάνον
Par. B. A Brunckio introductum
πλεῖστοι 'θανον
. De qua crasi dixi in praef. ad Eur. Bacchas p. XIV. Vereor autem omnino ne hic aliud quid lateat. Aptius enim esset imperfectum quam aoristus. Aeschyleum foret
ἔνθα δὴ πλεῖστον σίνος
, vel eiusmodi aliquid.

486. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-405

δίψῃ:
δίψῃ
M. Vit. Cantabr. 1. Ald. Rob. et supra scriptum in Par. B.
δίψει
G. Lips. Cantabr. 2. Par. A. B. L. N. τε λιμῷ τ': Et G. quidem
δίψει. λιμῶγε. τἀμφότερα
, Lips.
δίψει τὲ λιμῶ, ἀμφότερα
. Prius
τε
omittunt Cantabr. 1. 2.

487. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-406

ἔς τε:
ἔστε
M. Vit. Lips. Ven. B. Ald. Turn.
ὥστε
G.
ἠδὲ
Rob.

488. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-407

ἀφικόμεσθ᾽:
ἀφικόμεθ'
Vit. aliique nonnulli et Rob.
ἀφικέμεθ'
Lips. Ἀξιοῦ:
ἀξείου
Cantabr. 1. Par. L. γρ.
καὶ ἀξείου (an voluit scribere ἀξείνου?) ἤγουν τοῦ βαρβάρου
ex Par. B. Faehsius affert.
ἀξειοῦ
Ven. B.
ἀξίου
, ad mediam syllabam
ι
et
ει
supra scripto, Lips.
ἀξίου
M. G. Vit. Ald. Turn.
ἀξιοῦ
Rob.

489. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-408

Παγγαῖόν τ':
πάγγαιον τ'
M. Rob.
πάγκαιόν τ'
G. Vit. Lips. aliique.
“Πάγαιον. γρ. Παγγαῖον et Πάγκαιον, non Παγκαῖον”
ex Par. B. Faehsius.
παγγεῖον τ'
Ald.
Παγγαῖόν τ'
Turn.

490. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-409

Ἠδωνίδ᾽:
ἡδωνίδ᾽
M.
Ἀδωνίδ'
Ald. Rob.

491. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-410

πήγνυσιν:
πήγνυσιν
M. Ven. B.
πήγνυσι
G. Vit. Lips. alique et Ald. Rob. Turn.

492. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-411

ἁγνοῦ Στρυμόνος:
ἁγνοῦ στρυμμόνος
G. Ven. B. Cantabr. 2.
στρυμόνος ἁγνοῦ
Ven. A. Ox. Ald. Rob.

493. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-412

εὔχετο:
εὔχετο
M. Vit. Ven. A. B. Ald. Rob.
ηὔχετο
G. Lips. Turn.

496. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-413

κρυσταλλοπῆγα:
κρυσταλοπῆγα
Lips. Ald. Dixi de hoc versu in El. doctr. metr. p. 113.

497. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-414

σκεδασθῆναι:
σχεδασθῆναι
Vit. et
σ
supra scripto
κ
Lips.

500. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-415

θερμαίνων:
φλεγμαίνων
Cantabr. 1. Par. L. et adscripto
θερμαίνων
Colb. 2.. γρ.
φλεγμαίνων
Lips.

501. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-416

πῖπτον δ᾽: Libri
πίπτον δ'
, nisi quod Ald.
πίπτον τ'
, habet, et ex Par. I.
πίπτων
affertur. De omisso augmento dictum est in praef. ad Eur. Bacch. p. XXXV. ἐπ᾽ ἀλλήλοισιν:
ἐπ' ἀλλήλοισι
Vit. Lips. Mosc. sed Lips.
ν
supra scripto.
ἐναλλήλοισιν
Par. N. εὐτυχεῖ:
εὐτυχεῖ
M. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Par. B.
τυχεῖν
ceteri et supra scriptum in Cantabr. 2.

502. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-417

ἀπέρρηξεν:
ἀπέρρηξε
G. Vit. Lips. aliique nonnulli et Ald. Turn.

503. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-418

λοιποὶ:
λοιπὸν
G.

504. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-419

μόγις:
μόγις
M. Vit. Lips. et plerique, ut videtur, codices ac Turn.
μόλις
G. Ald. Rob.

506. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-420

ὡς στένειν:
ὥς τέ νιν
, sed supra scripto γρ.
καὶ στένειν
, ad
ὥς
autem
εἰς
, Vit. Idem ante correctionem
πόλις
.

508. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-421

ταῦτ᾽ ἔστ᾽ ἀληθῆ:
ταῦτέστ᾽ ἀληθῆ
M. Ceteri
ταῦτ᾽ ἔστ᾽ ἀληθῆ
, quod etiam scholiastes agnoscit. Defendique potest, si idem esse statuas ac si dixisset
ταῦτ' οὐχὶ πλαστά
. Quamquam non est diffitendum, hic, ubi non de veritate rei, sed de eo quid esset actum sermo est, multo aptius futurum esse
ταῦτ᾽ ἐστὶ τἀληθῆ
. Quae res me olim moverat ut ad Eur. Hec. v. 576. scribendum coniicerem
ταῦτ' ἐστὶ ταῦτα
, similiter ut in Agam. v. 658.
τοσαῦτ᾽ ἀκούσας ἴσθι τἀληθῆ κλύων.
Hoc enim fere modo perorare solent nuntii. Exempla attuleram ex Persis v. 324. 465. ex Agam. v. 560. ex Sophoclis Electra v. 761. Trachiniis v. 943. Philocteta v. 389. 620. In altera Hecubae editione suspicatus sum scripsisse Aeschylum
ταῦτ᾽ ἐστὶ τἄργα
, ut apud Sophoclem est Oed. Col. v. 383.
ταῦτ᾽ οὐκ ἀριθμός ἐστιν, ὦ πάτερ, λόγων, ἀλλ' ἔργα δεινά.

509. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-422

ἐγκατέσκηψεν:
ἐγκατέσκηψε
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 1.2. Mosc. Rob. Turn. Litteram paragogicam habet ed. Vict.
ἐγκεῖ τέσκηψε
Ald.

511. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-423

ἐνήλλου:
ἐνήλλου
M. G. aliique et Rob. Sed
ἐνήλλου
Vit. Lips. Ven. A. Cantabr. 2. Mosc. Par. C. N. Ald. Turn. V. ad Soph. Oed. R. v. 1311.

512. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-424

οἴ 'γώ:
οἳ ἐγὼ
M.
οἴ 'γὼ
Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. A. B. C. N.
οἴ. ἐγὼ
Rob.
αἴ 'γὼ
Ald. Turn. Correxit Porsonus. διαπεπραγμένου στρατοῦ: Verba
διαπεπραγμένου στρατοῦ
errore memoriae ex Septem ad Thebas affert Thomas M. p. 82, 14.

513. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-425

ἐμφανὴs:
ἐκφανὴς
Vit. Mosc.
ἐμφανής τ'
Cantabr. 1.
εὐφανὴς
Par. N.

515. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-426

αὔτ᾽:
αὐτ'
, sic, cum adnotatione
αὐτά. ἀντὶ τὰ ὀνείρατα
, M.
αὔτ᾽
Lips. Turn.
αὐτ'
G.
αὖ τ'
Ald. Rob.
ταῦτ᾽
Vit. Mosc. Par. N. ἄγαν:
ἄγαν γ'
Ven. B.

516. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-427

ἐκύρωσεν:
ἐκύρωσεν
M. Rob.
ἔκυρσεν
Ven. B.
ἐκύρωσε
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Turn.

519. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-428

ἥξω:
ἄξω
G. Non
πέλανον
in appositione est, sed
δωρήματα
.

520. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-429

ἐπ᾽ ἐξειργασμένοis:
ἐπεξειργασμένοις
M. G.
ἐπεξειργασμένως
Ald.
ἐπεξειργασμένας
Rob.

521. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-430

ἐς:
εἰς
Vit. λῷον: Omnes
λῷον
, pro quo scholiastes, ut iam H. Stephanus animadvertit,
βέλτιον
videtur legisse, quod aperte deterius est. πέλοι:
πέλοι
M. G. Vit. Turn.
πέλει
Ald. Rob. et
οι
supra scripto Lips.

522. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-431

ὑμᾶς:
ἡμᾶς
M.
ἡμῖν
Ven. B. Rob. χρὴ 'πὶ:
χρὴ ἐπὶ
, eraso
ε
ante
π
, M.
χρὴ ἐπὶ
Vit. Lips. τοῖςδε τοῖς:
δε τοῖς
pro
τοῖς δὲ τοῖς
Ald.
τοῖς δὲ τοῖς
Rob. πεπραγμένοις:
πεπραμένοις
Vit.

523. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-432

πιστοῖσι πιστὰ:
πιστοῖσι πιστὰ
Par. A. B.
πιστοῖς πιστά
M. Vit. Ven. A. Mosc. Par. N.
πιστοῖς σε, πιστὰ
Lips.
πιστοῖς γε πιστὰ
G. Rob. Turn.
πιστοῖσι γῆ πιστὰ
Cantabr. 1.
πιστοῖς τὰ πιστὰ
Par. N. Ald. In Par. B. adnotatum
γράφεται ὧδε στίχος· πιστοῖσι, τὰ πιστὰ ξυμφέρειν βουλεύματα.
Ex scholiis discimus fuisse qui
πιστούς
scriberent, sic, opinor,
πιστούς γε πιστά
. Hoc dicit Atossa, oportet vos fida cum fidis (mecum) communicare consilia. ξυμφέρειν: libri praeter Ald. quae
φέρειν
habet.

524. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-433

καὶ παῖδ', ἐάν περ:
καὶ παῖς δ᾽ ἐάν περ
Vit. et
περ
omisso Mosc.

525. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-434

παρηγορεῖτε, καὶ προπέμπετ᾽:
παρηγορῆτε καὶ προπέμπητ᾽
Ald. Rob. In Lips. ad
προπέμπετ'
supra adscriptum est γρ.
προτρέπετε
.

526. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-435

μὴ καί τι:
μὴ κέτι
M.
μηκέτι
Vit. Lips.
μηκέτι
Mosc. Par. L. N.
μή κ᾿ ἔτι
Ald.
μὴδ' ἔτι
Rob.
καί μήτι
Cantabr. 1. Par. B. πρόςθηται:
πρόσθητε
M. G. Vit. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. B. L. N. Ald. Rob.
προσθῆτε
et supra γρ.
πρόσθητε
Lips.
γένηται
Ven. A.
πρόσθηται
Turn.

527. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-436

ὦ Ζεῦ βασιλεῦ, νῦν *γὰρ*:
ἀλλ᾽ ὦ ζεῦ βασιλεῦ, νῦν περσῶν
M. (si ex M. recte adnotatum est) Turn. Vict. Sed omittunt
ἀλλ'
G, Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. A. B. F. H. I. K. L. N. Ald. Rob. Schützius post
νῦν
inseruit
μέν
. Inserendum potius videbatur
γάρ
, quo rationem reddit chorus, cur exclamet
ὦ Ζεῦ βασιλεῦ
.

528. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-437

μεγαλαύχων:
μεγαλαύχουν
Vit.

529. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-438

ὀλέσας:
ὤλεσας
, cum hac adnotatione,
ἰωνικῶς μικρόν
, Vit. In G. Lips. adnotatum γρ.
ὤλεσας, ὅπερ εἰ εἴποις, κομματικὸν ἐκφέροις τὸ λοιπόν
. Et γρ.
ὤλεσας
adscriptum etiam in Cantabr. 1. Par. B.

530. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-439

Σούσων:
τὸ σούσσων
G.
τοσούτων
Vit. Ἐκβατάνων:
ἐγβατάνων
M. Ceteri
ἐκβατάνων
, nisi quod in Lips. ad ultimam syllabam
ην
supra scriptum est. Brunckius
Ἀγβατάνων
. V. ad v. 16.

531. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-440

δνοφερῷ:
δνοφερῷ
M. G. Vit. Lips. Rob.
δνοφερῶν
sic Ven. B.
γνοφερῶν
Par. N.
στυγερῷ
Ven. A. (sic Ven. A.) Ox. Par. B. Ald. Turn. et supra scriptum in Cantabr. 2. In Par. B. adnotatum γρ.
δνοφερῷ, ἀπολικώς
.

532-533. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-441

ἀταλαῖς χερσὶ καλύπτρας μαῖαι γονάδες κατερεικόμεναι:
ἀπαλαῖς
M. Ald.
ἁπαλαῖς
G. Vit. Lips. Turn. Sed
ἀταλαῖς
Ven. B. Rob. Quae scriptura cur praeferenda sit, mox apparebit.
καλύπτρας κατερχόμενοι
Par. K. Ceteri libri
καλύπτρας κατερεικόμεναι
, praeter Vit. qui haec habet,
καλύπτας μαγνά κατερεικόμεναι
, ex codice mutilo, ut videtur, ducta. V. ad v. 534. 608. 612. ss. 623.625. 627. Ex hac codicis Vit. scriptura eliciendum esse
μαῖαι γονάδες
dixi in diss. de versibus spuriis apud Aeschylum p. 12. sive in Opusc. II. p. 84. Eadem sententia est v. 64.
τοκέες δ᾽ ἄλοχοί θ' ἡμερολεγδὸν τείνοντα χρόνον τρομέονται.
Simul autem apparet quid sibi velit
ἀταλαῖς χερσί
, quod ut maxime cum imbecillitatis notione coniunctum multo rectius quam
ἁπαλαῖς
de tremulis Persarum matribus dictum est. Videtur enim
ἀταλός
a
ταλάσαι
factum esse. Nisi Aeschylus scripsit
ἀμαλαῖς
. Herodotus VIII. 99.
ἡ δὲ δευτέρη σφι ἀγγελίη ἐπεξελθοῦσα συνέχεε οὕτω ὥστε τοὺς κιθῶνας κατερρήξαντο πάντες, βοῇ τε καὶ οἰμωγῇ ἐχρέωντο ἀπλέτῳ, Μαρδόνιον ἐν αἰτίῃσι τιθέντες. οὐκ οὕτω δὲ περὶ τῶν νεῶν ἀχθόμενοι ταῦτα οἱ Πέρσαι ἐποίευν ὡς περὶ αὐτῷ Ξέρξῃ δειμαίνοντες.
διαμυδαλέοις:
διαμυδαλέοις
M. G. Vit. atque sic scribendum esse vidit Porsonus, ante quem
διὰ μυδαλέοις
scribebatur.
διὰ μυγδαλέοις
, adscripto ae ad or, Lips.
διὰ μυδαλέοις
, supra adscripto oυς, Par. B. C. In G. adnotatum γρ.
μυδαλέους
πρὸς τὸ κόλπους.
τέγγουσ':
τέγκουσ'
Vit. Lips. Cantabr. 2. Par. C.
κόλπ
sine terminatione. Vit. μετέχουσαι:
μετέχουσαι
Ven. Β.
κατέχουσαι
Par. I. Scripsit fortasse Aeschylus
ἄλγος μέγ' ἔχουσαι
.
ἁβρογόοι:
ἁβροχόον
Lips.
ἁβροχόοι
G. ut reliqui praeter Ald. quae lenem spiritum habet. Praeter necessitatem hoc vocabulum coniecturis tentatum est. Περσίδες:
περσίδαις
Lips.
ποθέουσαι ἰδεῖν:
ποθέουσαι ἰδεῖν
omittit Lips.
ποθέουσ' ἰδεῖν
habent Vit. Par. I. Ν.
ποθέουσι δείνων
Mosc. ἀρτιζυγίαν:
ἀρτιζυγίαν
M, G. Turn.
ἀρτιζυγίην
Vit. Lips.
ἄρτι συζυγίαν
Par. Β. hic quidem adscripto γρ.
αρτιζυγίαν
, et Ox. Ald. Rob. Apud scholiastem est
ἀρτισυζυγίαν
, quod is, ut ex eius interpretatione intelligitur,
ἀρτιοζυγίαν
scripserat.
τ':
τ'
omittunt M. Ox. Ald. Turn.
ἀκορέστοις: Vulgo
ακορεστάτοις
. Faehsius ex Par. Β. affert
πενθοῦσι γόοις ἀκορεστοτάτοις
. γρ.
καὶ ἀκορεστάτοις
. Sed Bekkerus ex eo com dice adnotavit γρ.
ἀκορεστάταις
, et id legi in Par. C.
ακορεστοτήτοις
Vit. Friget superlativus, praetereaque omnis sermo ita institutus est ut vix dubites quin singulae eius partes, commemoratio Iovis, matrum, uxorum, chori ipsius, paroemiaco terminatae fuerint. Quare
ἀκορέστοις
scripsi. Et codicis Vit. lectio nihil videtur esse quam coniunctio duarum lectionum,
ἀκορίστοις
et
ἀκορήτοις
.
μόρον:
μόρων
Lips.
νῦν γὰρ δὴ: δ' omittunt Ven. B. Par. N. Ita Brunckius:
γάρ,
servato
δή,
eiecit Porsonus. Recte scriptum est
νῦν γὰρ δή,
initio strophae facto a trochaeo semanto, ut in Agam. v. 149.
γαῖ' Ἀσὶς ἐκκεκενωμένα: Inde a Cantero scribitur
γαι Ασιάς
, quam lectionem com memoravit H. Stephanus.
γῆ ἀσιας
, alterum vocabulum sine accentu, Par. I.
γαῖα ἀσίας
M. G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn. Vict. Atque
ἀσίας
quidem etiam ex Ven. A. B. Par. B. C. F. H. N. adnotatum est. De Ven. B. in Bekkeri excerptis reperio
Ασίας κενουμένα γᾶς
, ut codex habere videatur
γᾶς ἀσίας κενουμένα
. Εt in Lips. adnotatum γρ.
γᾶς
. Deinde vulgo
ἐκκενουμένα
, et sic M. G. edd. vett.
ἐκκενουμένη
Vit. Lips. et supra scriptum in Cantabr. 2.
κενουμένα
Ven. Β.
ἐκμαινομένα
adscri ptum in Ven. B. C. γρ.
ἐκμαινομένη
Cantabr. 1. 2. Scripsi
γαῖ᾽ Ασὶς ἐκκεκενωμένα
. Εt
Ασὶς
quidem etiam Blomfieldius.
ἤγαγεν:
μὲν γὰρ
libri.
γὰρ
recte delevit Porsonus. Sic etiam in particula antistrophicus versus congruit.
ἤγαγεν
M. aliique et Rob.
ἤγαγε
G. Vit. Lips. Turn.
ἔγαγε
Ald.
ἄγαγεν
, ut
ἄγαγον
est in antistrophico versu, restituit Blomfieldius. ποποῖ:
πόποι
sic Lips.
τοττοῖ
Par. Ν. De sensu vide ad v. 553.
ἀπώλεσεν:
ἀπώλεσεν
Μ. Rob.
ἀπώλεσε
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Turn. τοτοῖ:
τό του
Lips.
τὸ τοῦ
Αld.
ἐπέσπε: Versus 547-558. in M. a manu secunda, quae scholia scripsit, in margine adscripti sunt. Eosdem versus omittit Par. N.
έσπεσε
sine accentu G.
ἐπέσπασε
Cantabr. 1. Par. G. N. Idem in scholiis per
ἐπεσπάσατο
explicatur.
βαρίδεσσι ποντίαις:
βαρίδεσσι ποντίαις
Ald. Rob. Τurn.
βαρίδεσι ποντίαις
G. Lips. Ven. A.
βαρύδεσι ποντίαις
Vit.
βαρίδες τε ποντίαι
Μ.
βαρί δες τε πόντια
Ven. Β.
βαρίδες θ' αἱ πόντιαι
adscriptum in Par. Β.
τίπτε:
τίπτε. γρ. τί ποτε. θαυμαστικῶς
Faehsius ex Par. B. affert. Ceteri praeter Rob.
τί ποτε
. Recepi
τίπτε
, quod habet Aeschylus Agam. v. 942. οὐ τότ' ἀβλαβὴς ἐπῆν:
οὐτίποτε δαρεῖος μὲν τότ' ἐβλάβη. ἐπῆν
Rob.
τί ποτε δαρεῖος μὲν σὺ τότ' ἐβλάβας ἐπῆν
Lips.
τί ποτε δαρεῖος οὕτω τότ᾽ ἀβλαβὴς ἐπῆν
Vit.
οὕτω
non recte in
οὔπω
mutare voluit Heathius. Sensus est cur olim Darius sic sine damno civium regnavit, neque idem fecit Xerres.
τόξαρχος:
τόξαρχος
M. G. Vit. Ven. A. Ald. Rob. Turn.
τόξαρχος
Lips.
τοξάρχης
Par. Α. Β. πολιήταις:
πολήταις
Μ.
πολίταις
G. Vit. Lips. Ven. A. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob. Turn.
πολιήταις
inde a Victorii editione obtinuit.
Σουσίδος:
σουσίδες
, ad e supra scripto o, M.
σουσίδαις
Ven. A. Οx. Ald. Turn. et scholiastes.
σουσίδαι
Lambethanus. Ceteri
σουσίδος
. Restituit
Σουσίδαις
Blomfieldius.
πεζούς τ' ἠδὲ καὶ θαλασσίους:
πεζούς τε γὰρ καὶ θαλασσίους αἵδ᾽ (αἱ δ' Μ.) ὁμό- πτεροι κυανώπιδες
M. G. Vit. Lips. Rob. Turn.
γὰρ
omittunt Ven. A. Ald.
τε
omittit Ven. Β. qui deinde
αἱ δ'
habet.
καὶ
omittit Par. N.
aid'
vel
ai d'
omittendum esse Brunckius et Porsonus viderunt. Reliqua, ut cum stropha congruerent, ita scripsi,
πεζούς τ' ἠδὲ καὶ θαλασσίους ὁμόπτεροι κυανώπιδες
.
ἤγαγον: Par. C.
νães
, ad ã supra scripto, Lips.
ἤγαγον
Par. N. ποποῖ:
πόποι
Lips.
δ':
de
Vit. Lips. τοτοῖ:
τὸ τοῦ
Lips.
πανωλέθροισιν:
πανωλέθροισιν
Vit. Ven. B. Rob.
πανωλεθρίοισιν
G. Lips. Turn.
πανωλεθρίοισι
Par. L. et o a sec. manu in to mutato M.
παν- ολεθρίησιν
Ald.
διά γ' Ἰαόνων χέρας: Libri
διὰ δ᾽ λαόνων χέρας
, nisi quod
διὰ δὲ ἀόνων
Rob.
lavórov
Par. C. Brunckius, Schützius, Porsonus servata vulgari interpunctione, qua inde a Turnebo post
ἐμβολαῖς
punctum ponebatur, ex Pauwii coniectura scripserunt
διὰ δ᾽ Ἰαόνων χέρας τυτθά γ' ἐκφυγεῖν ἄνακτ'
etc. libris omnibus invitis. Recte post
ἐμβόλαις
commate interpunxit Heathius, interpretans sed per Atheniensium manus. Debebat per Ionum manus. Scribendum autem est
διά γ' Ιαόνων χέρας
. Naves dicuntur Persarum, quarum
ἐμβολαί
fuerint propter Iones
πανώλεθροι
.
τυτθὰ δ': Libri
τυτθὰ δ'
, nisi quod
τυτθᾶ δ'
habet Vit.
αὐτὸν:
αὐτὸν
M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 1. 2. Par. A. B. L. N.
αὐτὸν
edd. ante Brunckium. Ad
ὡς
adscriptum παρέλκον in Par. B. Eadem est dicendi ratio quae v. 187. seq.
ἂμ πεδιήρεις: Vulgo
ἀμπεδιήρεις
iunctim.
ἀνὰ πεδιήρεις
Par. N.
ἀνάπε- διήρεις
Rob.
δυσχίμους τε: Libri
δυσχειμέρους τε
, nisi quod Ven. B.
τε
omittit.
δυςχεί- μους τε
cum Heathio Brunckius, Schützius, Porsonus. Scribendum erat cum Arnaldo
δυσχείμους τε
. Sic Blomfieldius. V. Elmsl, ad Eur. Bacch. v. 15.
τοὶ δ᾽ ἄρα πρωτόμοιροι,: Libri
πρωτόμοιροι φεῦ
, nisi quod
πρωτόμορφοι φεῦ
habent Lips. Ven. A. atque ex Par. B. Faehsius affert
τοὶ δ᾽ ἄρα πρω- τόμοιροι. γρ. πρωτόμοροι. οἱ πρῶτοι θανόντες οἱ ἐν Σαλαμῖνι ἀπο- θανόντες
. Heathius
δὴ
ante
φεῦ
inseruit. Brunckius in antistropha
φεῦ
delevit, quod nemo probabit qui exclamationum repetitionem negligi non posse intellexerit. Veram lectionem, ut opinor, ex Par. B. restitui.
λειφθέντες:
λειφθέντες
M. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Rob.
λειφθέντες
, supra scripto η, Lips.
ληφθέντες
, supra scripto ει, Vit. Ceteri
ληφθέν τες
. Utramque scripturam commemorant scholia. ἀνάγκαν:
ἀνάγκαν
, ad ultimam vocalem supra scripto η, Lips.
ἀνάγκην
Ald. Rob. Turn.
Κυχρείας:
κυχρείας
Turn. et ad χ a sec. manu supra scripto π Μ.
κυπρίας
Ven. B. Rob.
κεχρείας
Vit.
ἀμφικεχρειὰς
iunctim Mosc.
κεγ- χρείας
Par. N. Ald.
κεγχρείας
G. Lips. Ven. A. Ox.
κιγχρείας
Cantabr. 2. V. Steph. Βyz. in Κυχρείος πάγος, Strabonem p. 393. (603.) Meinekium Anal. Alex. p. 52. seq.
δά:
da
hic et postea M.
ἔρρανται. στένε καὶ δακνά-: Post
ὀδὰ
libri statim subiungunt
στένε καὶ δακνάζου
. Pro ultimo vocabulo
δακρύζου
adscriptum in Par. B. Excidisse aliquid pri mus vidit Canterus. Equidem non dubitavi
ἔρρανται
hic ponere, quod verbum in libris v. 582. post
ἄπαιδες
temere insertum est. Dixi de hac emendatione in diss. de versibus spuriis apud Aesch. p. S. Opusc. II. p. 81. seq. Est autem
ἔρρανται
forma numeri pluralis, cuius generis exem pla sunt rarissima.
ἀμβόασον:
ἀμβόασον
, ad penultimam vocalem supra scripto η, Lips.
ἀμβόασον
G. Cantabr. 1. Ald. Turn.
βοᾶτιν:
βοᾶτιν
M. Lips. Turn.
βοάτιν
G. Ald. Rob.
βοᾷ τὴν
Vit.
βοᾶτιν τὴν
Cantabr. 1.
βοὰν τὴν
Cantabr. 2.
γναπτόμενοι δὲ δίνᾳ:
γναπτόμενοι
M. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. A. N.
γραπτό- μενοι
Par. L.
γραμπτόμενοι
G. Ven. B. edd. ante Brunckium.
δὲ δεινά
M. G. Vit. Turn.
δὲ δεινᾷ
Lips. Cantabr. 2. Par. L. quam lectionem etiam scholiastes agnoscit.
δ' ἁλὶ δεινᾷ
Cantabr. 1.
ἁλὶ δεινὰ
Ald. Rob. omisso
δ'
, quod etiam in Ven. A. deest.
δεινᾷ δ' ἁλὶ
Par. N. Non dubitavi scribere
γναπτόμενοι δὲ δίνα,
viam monstrante strophico versu.
σκύλλονται:
σκύλονται
M. et aliquot alii. ἀναύδων:
αὐδὲν
pro
ἀναύδων
Lips.
ἠέ:
ἠὲ γὲ
G. Mosc. In Lips. ad secundam syllabam η supra scriptum. Par. N. Rob.
παίδων τᾶς:
τᾶς
M. a pr. manu et Vit.
τᾶς
supra adscripto η Lips. Puto poetam epitheto sine substantivo propterea esse usum, ut peregrinum oratio et orientis populo consentaneum colorem haberet, quemadmodum v. 615. apem
τὴν ἀνθεμουργόν
vocavit.
δόμος:
δόμοιστερηθεὶς
, post
δόμο
supra versum σ (non ις) a sec. manu addito, Μ.
δόμος
omittit Ven. Β.
δόμω
habet Lips.
δόμον
, sed ut v in o mutatum videatur, G.
τοκέες δ᾽ ἄπαιδες: Libri
τοκέες
. Emendavît Porsonus. Post
ἄπαιδες
addunt
ἔρρανται
M.
ἔρρανται
G. Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. B. F. H. K. L. Ald. Rob.
ἔρανται
Par. A. Ν.
ἔρρανται ἐν δάκρυσι
Turn. H. Stephanus in quibusdam exemplaribus
ἐν δάκρυσι
sine
ἔρρανται
, in aliis
ἔρρανται
sine
ἐν δάκρυσι
legi, in aliis denique utrumque omitti adnotavit. Recte Porsonus utrumque omisit. Sed
ἔρρανται
in v. 569. transtuli.
δυρόμενοι:
δυρόμενοι
Μ. et sic Porsonus. Ceteri libri
ὀδυρόμενοι
.
κλύουσιν:
κλύσιν ἄλγος
Lips.
κλύουσ' ἄλγος
Rob.
κλύουσιν ἐς ἄλ- γος
Par. N. 29.
κλύοντες ἤγουν ἀκούοντες
ex Par. B. Faehsius affert. Est haec sine dubio coniectura, cui ansam praebuerat
ἔρρανται
. Interpungebatur enim colo vel puncto post
γέροντες
, quo fit ut postremus versus frigeat. Id sentiens nescio quis
κλύοντες
scripsit. Verum eiecto
ἔρρανται
omnia bene procedunt: parentes filiis orbati, ingentia mala lugentes senes, iam omne accipiunt infortunium, vel nihil non esse infortunium audiunt.

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-442

οὐκ ἔτι:
οὐκέτι
Μ.
588

589. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-443

οὐκ ἔτι:
oudere
M. G. Vit. Lips. Par. N. adscriptumque in Par. A. B.
Ovxéri
Rob. Ceteri
ovx it
. Praestat oratio copulae defectu commotior.
589

589. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-444

δασμοφοροῦσιν:
δασμοφοροῦσιν
Μ. Par. L.
δασμοφοροῦσι
ceteri, nisi quod ex Par. B. yo. xai
daμosqopovrτai
(sic editum) Faehsius affert.
589

590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-445

δεσποσύνοισιν:
δεσποσύνοισιν
Μ. G. Lips. et plerique reliqui.
δεσποσύνῃ
o Vit. Cantabr. 1. Par. C. Ald. Rob. Turn. et adscriptum in Par. B.
δεσποσύναισιν
Ven. B. Par. N.
590

591. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-446

οὔτ᾽ ἐς:
οὔτε ἐς
Ven. A.
οὐδ᾽ ἐς
Brunckius. V. Opusc. III. p. 155.
591

591. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-447

γᾶν:
γαῖαν
Vit.
591

591. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-448

προπίτνοντες:
προπίτνοντες
Μ. Par. H. L.
προσπιτνῶντες
Vit.
προσπίπτοντες
G. Lips. aliique.
προσπίτνοντα
Rob.
προσπίτνοντες
Ald. Turn.
591

592. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-449

βασιλεία: Libri
Baotha
. Correxit Blomfieldius. Scholiastes
τὰ τοιαῦτα πάντα κτητικὰ μακρὸν ἔχει τὸ π
. Post
βασίλεια
addunt
βασιλική
M. Par. L. N.
592

593. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-450

διόλωλεν:
διόλωλας
Ven. B.
593

594. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-451

οὐδ᾽ ἔτι:
ovdéti
G. Rob.
ovde to
Lips. Ven. A. aliique nonnulli.
ovz ἔτι
Vit.
594

596. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-452

ἐλεύθερα:
ἐλεύθερον
Vit.
596

596. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-453

βάζειν:
βάξειν
Lips.
596

597. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-454

ἀλκᾶς:
úλxãç
, ad
ã
supra scripto
7
, Lips. In M.
&
in
≈
aut
≈
in
ũ
a sec. manu mutatum.
597

598. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-455

ἄρουραν:
ἄρουραν
Porsonus in Adversariis.
άρουραι
, sic sine accentu Lips.
povoa
ceteri, etiam G.
598

599. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-456

περικλύστα:
περικλύστα
, ad
a
supra scripto
η
, Lips.
περικλύστρα
Vit.
599

600. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-457

Περσῶν:
vuoos
, ad
a
supra scripto
77
, Lips.
τὰ περσῶν σώματα
Rob. Scilicet
ouata
explicationis caussa habent scholia. Recte Schützius monet
noάuara
potius intelligi debere.
600

601. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-458

ἔμπειρος: In Ven. A. posterior pars versus evanida est.
ἔμπορος
Μ. et plerique codices atque Ald. Turn.
1005
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. L. Lambeth. Rob. Abutitur ingenio suo Valckenarius in Callimacheis p. 207.
uropos
defendens similiterque interpretans Callimachi
συνέμπορον
. Schutzius in minore editione scripsit
βίου μὲν ὅςτις ἔμπορος xvoεi
, quod significare voluit quicumque in hac vita tamquam in salo navigat. Aeschyli simplicitatem qui satis cognitam habet, non dubitabit quin et
έμπειρος
verum sit et
κακῶν
. Est autem
κακῶν
multo fortius quam
Biov
. Etenim si quaeras quid hoc sit,
ßíov
, nihil reperias aliud quam utramque fortunam. Atqui quum prius de adversa loquatur poeta,
zazov
ponit, quod et accommodatum ad hanc sententiam et per se ipsum etiam melius est. Secundam enim fortunam omnes plus minus notam habent, adversa vero non omnes affligit. Itaque qui hanc sunt experti, hi demum recte de vita iudicare possunt, quippe sine dubio etiam meliore aliquando fortuna usi: quod non praedicaveris de felicibus, fuisse eos aliquando etiam miseros. Quare non opus fuit ut utriusque fortunae gnaros commemoraret.
601

602. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-459

ἐπίσταται: Scholiastes etiam
επίστασο
scribi dicit, alteramque scripturam,
ἐπίσταται
, frigidam appellat. Habent
ἐπίστασο
Cantabr. 1. 2. Par. K. Non verum est
ἐπίστασαι
habere marginem G. qui codex tantum in scholio
επίστασο
et
ἐπίσταται
commemorat.
602

604. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-460

ὅταν δ᾽ ὁ δαίμων εὐροῇ:
ὅταν δ᾽ ὁμαίμων εὑροῦ
Vit.
604

605. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-461

ἀεὶ:
ἀεὶ
Cantabr. 2. Ceteri
αλεί
.
605

606. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-462

φόβου:
φόβων
Vit.
606

606. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-463

NA:
ὅτ' ἂν
Vit.
606

606. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-464

NA:
τύχη
Vit.
606

607. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-465

τἀνταῖα:
ἐν ὄμμασι τ' ἀνταῖα
M. Ald.
ἐν ὄμμασι τ᾽ ἀνταία
Rob.
ἐν ὄμμασί τ᾽ ἀνταῖα
G. Lips.
ἐν ὄμματ᾽ ἀνταῖα
Vit.
ἐν ὄμμασι τἀνταῖα
Turn.
ἐν ὄμμασιν τἀνταῖα
Victorius. Scholiastes utramque lectionem, et
τἀνταῖα
et
τ' ἀνταῖα
, commemorat. Verum est
τἀνταῖα
: adversa deorum mihi videntur plena metus. Pessime Blomfieldius
τὰ θεῶν
.
607

608. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-466

οὐ παιώνιος:
οὐπαι
pro
οὐ παιώνιος
Vit.
608

610. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-467

τοιγὰρ κέλευθον τήνδ᾽ ἄνευ τ᾽ ὀχημάτων:
τοὶ γὰρ
libri praeter Rob. et ut videtur Par. B.
τήν τ'
Rob.
ἄνευ τ' οχημάτων
Μ. G. Vit. Lips. Ven. Α. Β. Mosc. Ox. Par. Α. Β. G. F. Colb. 1.
ἄνευ οχημάτων
Ald. Rob. Turn. γρ.
καὶ τήνδ᾽ ἄνις εὐτυχημάτων
ex Par. B. Faehsius affert.
610

612. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-468

ἔστειλα, παιδὸς πατρὶ:
ἔστειλα παιδός
omittunt Vit. Mosc.
ἐστείλατο
pro
έστειλα
habet M.
ἔστειλα τῷ
Lips. Ven. A. Cantabr. 2. Colb. 1. Οx. Ald. Turn.
ἐστειλάμην
Ven. B. Rob.
παιδὸς πατρὶ εὐμενεῖς
Cantabr. 2. a pr. manu.
πατρὶ παιδὸς εὐμενεῖς
G. Cantabr. 1. Par. A. Ex Ven. Β.
πατρὸς
alfertur.
πρευμενεῖς
Vit. ex correctione: antea fuit
πρευμενής
.
612

613. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-469

μειλικτήρια:
νεκροῖσιν
Vit.
μηλικτήρια
Μ. omittunt hanc vocem Vit. Mosc.
613

614. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-470

ἁγνῆς:
λευκῆς
, quod in scholiis codicum M. G. invenitur, errore scriptum est pro
ἁγνῆς
. Imitatus est hanc inferiarum descriptionem Euripides Iph. Taur. v. 162. in quam fabulam plura ex Aeschyli Persis transtulit, πηγάς τ' οὐρείων ἐκ μόσχων, Βάκχου τ' οἰνήρεις λοιβάς, ξουθᾶν τε πόνημα μελισσαν, ἃ νεκροῖς θελκτήρια κεῖται.
614

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-471

ἀνθεμουργοῦ:
αν
pro
ανθεμουργοῦ
Vit.
ἀνθεμοργού
Lips.
ἀνθερμους- γοῦ
Ven. A.
ἀνθεομουργοῦ
Ald. De epitheto quod sine substantivo positum est v. ad v. 579. Alludit ad hunc locum Tzetzes in exegesi ad II. p. 27, 21. et 127, 5.
615

616. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-472

λιβάσιν:
λιβᾶσιν
G. et a pr. manu M.
λιβάσι
Vit.
616

616. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-473

πηγῆς:
πηγής
Vit.
616

617. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-474

ἄπο:
&
pro
απο
Vit.
617

619. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-475

τῆς τ' αἰὲν ἐν φύλλοισι θαλλούσης:
τ' αἰὲν
omittit Vit.
θαλούσης
G.
ὑδρηλεῖν παρ φύλοισι
Rob.
φίλοισι
Ald.
619

620. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-476

ξανθῆς ἐλαίας καρπὸς:
ξανθῆς ἐλ
, omissis syllabis
αίας καρπός
, Vit.
ἑλαίας
G.
εὐώδης καρπὸς πάρος
Par. C.
620

621. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-477

πλεκτά, παμφόρου γαίας τέκνα:
πληκτά
, ad
ή
a sec. manu
e
adscripto, M.
γαίας τέκνα
omittit Vit. In Mosc. totus versus deest, si recte Schützius refert neque id de proximo versu intelligendum est.
621

622. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-478

ἀλλ᾽, ὦ φίλοι, χοαῖσι ταῖςδε νερτέρων: Hunc versum omittit Vit.
622

623. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-479

ὕμνους:
uros
Lips. Par. L.
623

623. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-480

ἐπευφημεῖτε:
ταῖδε
Lips.
ἐπευφημεῖσθε
Ald.
623

623. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-481

τόν τε δαίμονα:
τόνδε δαί- pova
Lips. Mosc. Ox. Par. L. Ald. Rob.
torde duí
, omissis syllabis
pova
, Vit.
τὸν δὲ δαίμονα
Ven. A. Colb. 1.
τόν τ᾽ εὐδαίμονα
in litura a sec. manu Cantabr. 2.
tór te datuora
M. G. Turn. Recte. Idem hoc est ac
τόν τε δαίμονα ὄντα Δαρεῖον
.
623

624. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-482

ἀνακαλεῖσθε:
ἀνακαλεῖσθαι
M. Vit.
624

624. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-483

γαπότους:
γαπόνους
Mosc.
γατόπους
Par. C.
γ' ἀτόπους
Vit.
624

625. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-484

τιμὰς:
Tuas
omittit Vit. Idem habet
Tεoors
, relicto spatio.
625

625. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-485

νερτέροις:
νερτέρων
Par. L. Ven. Β.
νερτέροις
(supra scripto
ων
)
θεοῖς τόνδε δαίμονα
Lips.
625

626. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-486

βασίλεια:
Basíkɛia yra
affertur a Thoma M. p. 58, 8. tamquam si
βασίλεια
femininum esset a
βασίλειος
.
626

626. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-487

πρέσβος:
noloẞos
M. unde receptum a Victorio.
noέoßvs
Lips. Ven. A. aliique et Ald. Turn.
πρέσβις
Vit. Mosc.
πρέσβυσα
G.
πρέσβα
Cantabr. 1. 2. Par. L. aliique et Rob.
626

627. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-488

πέμπε χοὰς:
nu
in fine versus, et
oùs
in initio versus sequentis, pro
πέμπε χοὰς
Vit.
627

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-489

ἡμεῖς δ᾽:
queis d'
Vit. Lips. edd. vett.
quɛïç 9'
M. G. Ask. A. et ut videtur Veneti.
628

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-490

ὕμνοις:
ύπνοις
Lips.
628

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-491

αἰτησόμεθα:
αίτη
, omissis syllabis
σόμεθα
, Vit.
628

630. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-492

κατὰ γαίας:
καταγαίας
Μ.
κατὰ γαίης
Vit.
κατὰ γαῖαν
G. Lips. Cantabr. 1.2. Ox. Par. A. B. C. Colb.1. Ald. Rob. Turn. Dici potuit et
zarà yaîar
et
zarà yalas
: sed numerosiorem reddere versum videtur genitivus.
630

631. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-493

ἀλλά, χθόνιοι: Non recte Blomfieldius
ά22' & 79óvior
, ex scholiis, ut ait. At scholiastae est, consulto non positum a poeta, quia modo praecessit
q9quérov nouzovs
. Nam
&
est compellantis eum qui non ante memoratus erat.
631

632. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-494

βασιλεῦ τ᾽ ἐνέρων:
Buoikeõ te vegtéowv
G. Lips. Mosc. aliique nonnulli et Rob.
βασι νερτέρων
Vit.
632

633. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-495

ἔνερθεν:
vegε
M. Par. B. Ask. A.
érɛg9ɛr
G. Vit. Lips. Ven. B. et cum ceteris libris edd. vett. Quod praeferendum putavi.
633

633. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-496

ψυχὴν:
y
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. Par. A. B. C. L.
yuzar
edd. vett.
Tr dagɛíov yvyyr
Ask. A.
633

633. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-497

φῶς:
gos
M. Vit. Ven. B. Mosc. Par. L. Ask. A.
qúoç
G. Lips. edd. vett.
633

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-498

εἰ γάρ τι κακῶν ἄκος:
εἰ γάρ τι κακῶν
omittit Mose. In Vit.
τι κακῶν
deest.
τε
pro
τι
Rob.
κακὸν
pro
κακῶν
G. Pauwii commentum
ἄχος
non debebat a Porsono aliisque probari. Verissimum est
❝zos
, quod omnes libri habent, nisi quod
zaxos
est in Cantabr. 2. Hoc dicit, si quod praeterea (praeter institutam supplicationem) remedium habet Darius, hic solus finem malorum poterit indicare.
634

635. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-499

πέρας:
пέoɑs
M. G. Lips. Par. B. Rob. Turn.
zégoɑs
Vit. Par. F. K.
πέρας
in
πέρσας
mulatum in Ven. A. γρ.
πέρσας
supra adscriptum in Lips.
népouis
Cantabr. 1. Ox. Par. A. Ask. A. Ald. Idem adscriptum in G. Cantabr. 2. Par. B.
635

635. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-500

εἴποι:
eno
M. G. Lips. aliique et Rob.
en
Ven. A. Par. C. Ald. Turn.
635

636. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-501

μου:
o
M. Vit. Par. L.
uov
, supra adscripto
o
, Ven. B.
636

637. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-502

βάρβαρα:
Tε
post
puoẞuga
adiiciunt Ven. B. Rob.
637

638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-503

ἱέντος:
livros
M. G. Vit. Lips. Ald. Rob.
638

638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-504

αἰανῆ:
αἰανή
, Vit.
alarà
Ven. B.
638

639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-505

βάγματα:
Báoμara
G. Vit. Mosc. Rob.
639

639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-506

παναίολα:
παναίολα
, omisso
aaviálaw'
G. Lips. Ven. A. Cantabr. 1.2. Colb. 1. Ask. A. Ald.
639

640. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-507

παντάλαν᾽: ἔστι δὲ τὸ
παντάλαινον
. εὕρηται δὲ ἐν πολλοῖς καὶ καλοῖς βιβλίοις. οὕτω καὶ μὴ οἰηθείη τις
παντάλαιναν
ἄξιον εἶναι γράφεσθαι scholion in G.
παντάλαινά τ'
Ven. Β.
παντάλανατ᾽
Rob. et sic fortasse etiam Рar. C. ex quo
navτákavav'
affertur.
navtákav'
recte M. ceterique libri.
640

640. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-508

ἄχη:
uz⁹n
Vit.
640

641. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-509

διαβοᾶσαι:
diapoάow
, quod in M. et ceteris plerisque libris est, omittunt Ven. B. Rob.
διαβάσω
Lips.
διαβ
Vit.
διαβὰς
Mosc.
διαβοάσω
nec coniunctivus esse potest, ut a Wordsworthio in Museo philologico I. p. 233. praecipitur, nec sane futurum, quod
diaßoάooμai
esse deberet, sed scribendum
Siapoãovi
, continuata structura cum praecedentibus. Non chori est
diapour
, sed eorum qui audiunt.
641

642. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-510

νέρθεν:
νέρθεν
omittit Vit.
642

642. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-511

ἄρα:
úga
, circumflexo accentu a sec. manu addito, M.
ou
Lips. Ald. Rob.
642

643. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-512

σύ μοι:
o
omittunt Ven. B. et Rob.
643

643. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-513

Γᾶ:
ya
Lips.
643

643. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-514

ἁγεμόνες:
ἀγεμόνες
Μ.
úɣaµóves
G.
iyɛuóves
Vit. Lips. Mosc. Omittunt hanc vocem Ox. Ald.
643

644. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-515

δαίμονα:
Saíuores
Rob.
644

644. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-516

μεγαυχῆ:
uεyavy
Par. A. et, ut videtur, M.
μeyahavz
Vit. Lips. Ven. A. B. Par. B. L. et edd. ante Brunckium.
uɛyahaoz
G. Cantabr. 1. Par. C.
μɛyahάoyŋ
in Par. A. adscriptum esse dicit Brunckius.
644

645. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-517

ἰόντ᾽:
vt
Par. C. et adscriptum in Par. B.
645

645. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-518

αἰνέσατ᾽:
αἰνέσατε
δόμων
9ε
Par. C. F.
645

645. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-519

ἐκ δόμων:
Ven. B.
645

646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-520

Περσᾶν:
περσῶν
Lips. Par. C.
περσανῶν
Mosc.
646

647. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-521

πέμπετε δ᾽:
лéunɛτ
a pr. manu M.
néμлer'
, omisso
d'
, Ven. B. Rob.
647

648. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-522

οἷον οὔπω:
οἷον ὅπου
Ven. A. Ald.
οἷον ούπερ
G.
648

649. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-523

αἷα:
ala
Vit. Mosc. Ask. A.
alar
Lips.
649

649. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-524

ἐκάλυψεν:
κάλυψεν
Ask. A.
649

650. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-525

ὦ φίλος ἀνήρ, φίλος ὄχθος:
ἦ φίλος ἀνὴρ. ή φίλος ὄχθος
M. G. Lips. aliique et Rob.
ἢ φίλος ἀνὴρ ἡ φίλος ὄχθ
Vit.
ή φίλος, ή φίλος ἀνὴρ, ὦ φίλος by Jos tagov
Ald. Turn. Et
oz9os túqov
habent etiam Ox. Par. F. Colb. 1.
ὄχθος τάφος
Ven. A. ut
τάφος
interpretationis caussa in M. adscriptum est. Plerorumque librorum scripturam deleto altero
correxit
Arnaldus. Tumulus in scena conspicitur, editus locus, fortasse aliqua columna ornatus, ante quam deinde apparet umbra Darii. Non est enim veri simile eam ex sacello prodire, sed per
ávaníɛoμa
ex tumulo summo emergere. Si quid discriminis fuit inter
αναπίεσμα
et
κλίμακα Χαρώνιον
, de quibus Pollux IV.132. dicit, fuerunt
zhuaxes Xagúvioi
aperti hiatus et voragines, per quas aditus ad inferos pateret.
650

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-526

φίλα:
φίλια
Vit. Mosc.
651

652. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-527

ἀναπομπὸς ἀνείης, Ἀϊδωνεύς:
ἀναπομπός πὸς
(sic, non
αποπομπός
) Μ.
ἀναπομπτὸς
Mosc. ex correctione.
ἂν εἴη
M. idque adscriptum in Par. A. C. Colb. 1.
ἀνίη
Vit. Ven. A. Mose. Ox. Par. B. (Brunckio et Bekkero testibus) I. Colb. 1. Ald. Rob. et
et
supra adscripto Par. Β.
ἀνίει
G. Cantabr. 1. 2. Par. A. F. Turn.
ἂν ἴη
, ad
η
supra adscripto
et
, Lips.
ἂν εἴην
Ven. Β.
ἀνείης
restituit Brunckius ex interpretatione
εἶνε ἀναπέμποις
, quae in Par. A. adscripta est. Alterum
ἀϊδωνεύς
habent M. G. (sic, non
di δωνεῦ
, eliam G.) Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. A. F. L. Omittunt Par. B. (in quo adscriptum
λείπει ἐνταῦθα
) aliique et edd. ante Brunckium.
652

653. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-528

δαΐον οἷον ἄνακτα Δαρεῖον:
δαρεῖον οἷον ἄνακτα δαρειαν. ή
Μ. (in quo tamen
δαρεῖαν
scriptum est) G. Vit. (qui tamen
if
omittit) Lips. Par. Α. Β. ceterique, ut videtur, plerique codd, et edd. ante Brunckium. In Ven. B.
δαρειᾶν
scriptum est. Quod in seholiis codicis Par. B. aliisque pro varia lectione adnotatum est,
olor
, habet Par. C. In M. hoc scholion adscriptum est
τὸν μόνον γενόμενον βασιλέα διὰ τὸ κηδεμονικόν. ἔοικε δὲ ὁ Δαρεῖος καὶ Δαρειὰν λέγεσθαι, ἢ τὴν Δαρείαν ψυχὴν ἀνάπέμψον
. De emendatione desperans Brunckius haec dedit,
Δαρεῖον [οἶον ἄνακτα Δαρειάν.] 7έ
. Schutzius in maioribus editionibus ex coniectura sua
ἄκακον θεῖον ἀνακτα Δαρεῖον, ήξ
, in minore cum Porsono, qui ante
ἄνακτα
obelum apposuit,
Δαρεῖον, οἷον ἄνακτα Δαρεῖον. ἠέ
. Ali alia protulerunt. Probo
olor
et quod
βαρειάν
a Porsono reiectum est. Nam haec forma, in qua non immerito haerent grammatici, etsi minime spernenda est, tamen non potest accusativi simul et vocativi esse. In re admodum dubia non incredibile mihi visum est scripsisse Aeschylum
δάϊον οἶον ἄνακτα Δαρεῖον. λέ
, hunc solum terribilem hostibus fuisse indicantem. Falluntur enim qui
daïov
etiam simpliciter bellicosum significare putant. Sed v. ad v. 658.
653

655. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-529

ἀπώλλυ:
ἀπόλλυ
M. Vit.
655

656. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-530

πολεμοφθόροισιν ἄταις:
πολεμοφόροισιν
, omisso
ἄταις
, Vit. Lips. Mosc.
656

657. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-531

ἐκικλήσκετο:
δὲ κικλύσκετο
G. et
η
supra scripto Lips.
δε
, omisso
κικλήσκετο
, Vit.
δ᾽ ἐκικλήσκετο
M. Ven. Α. Β. et cum ceteris ut videtur com dicibus edd. vett.
657

658. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-532

ἐπεὶ στρατὸν εὖ τόν᾽ ὡδώκει: In Par. B. praeterea
ὡδήγει
adscriptum. Ferens Ionicam formam Porsonus ad Aristophanis Av. v. 1290.
ἐπωδώκει
(i. e.
ἐφωδώκει
) scribi voluit. Suspectum
ἐποδώκει
Lobeckio ad Αi. p. 357. ed. sec. qui dicit eo spe clare videri Suidae glossam quae post
Εφ᾽ ᾧ
legatur,
ἐφωδόκει ἐποδήγει δέ
, ubi Kusterus tacite
εφωδήγει
ediderit. Sed ut Kusterus, ita Portus ex ed. Mediolanensi et Favorinus: solae Ald. et Bas.
ἐφωδόγει
: optimus cod. Par.
ἐφωδήγει. ἐποδήγει δέ
, quibus Bruxellensis
μικρόν
addit: omittit hanc glossam cod. Leidensis. In Aeschyli versu scripsi quod aptum esse videbatur,
ἐπεὶ στρατὸν εὐ τόθ᾽ ὡδώκει
, ut supra v. 549. dixit
τίπτε Δαρεῖος μὲν οὕτω τότ᾽ ἀβλαβὴς ἐπῆν τόξαρχος πολιήταις, Σουσίδαις φίλος ἄκτωρ
? Tan. Faber Epist. I. 67. p. 223. scribendum coniecit
εὖ ἐποδόχει
, conferens quae Pollux dicit 1. 98.
ὁ κυβερνήτης ὁ ἐπὶ τῶν οἰάκων καθήμενος, ὁ τῆς νεὼς ἡγεμών, ὁ τῶν ναυτῶν ἄρχων, ὁ ἐπὶ τοῖς οἴαξιν ἑστώς, καὶ κατ᾽ Ἀντιφῶντα ὁ ποδοχῶν, ἢ μᾶλλον κατ' ἐμὲ ὁ ποδηγῶν
. Accedit testimonium grammatici in Bekkeri Anecd. I. p. 297, 5.
ποδοκεῖν, τὸ τῷ ποδὶ κυβερνᾶν. ποὺς γάρ ἐστι τοῦ ἱστοῦ τὸ ἀντίον (ser. τοῦ ἱστίου τὸ σχοινίον) τὸ κάτω πρὸς τῇ νηΐ
. Itaque Fabri illud
εὖ ἐποδόχει
sane magnam verisimilitudinem habet. Quod si verum est, strophicus versus aliter atque ego feci emendandus est.
658

660. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-533

βαλήν, ἀρχαῖος βαλήν:
βαλλὴν
utrobique M. G. Lips. Ven. B. Cantabr. 2. Par. L. Rob.
βαλὴν ἀρχαῖος βαλλὴν
Vit.
βαλὴν
utrobique Ald. Turn. Eustathius ad Il. p. 381, 16.
Αἰσχύλος ὀβρίκαλα φησι τοὺς λεοντιδεῖς, καὶ βαλῆνα τὸν βασιλέα ἐν τῷ “βαλήν, ἀρχαῖος βαλήν” γλώσσης δὲ τοῦτο· ἐξ οὗ καὶ ὄρος βαληναῖον, ὅ ἐστι βασιλικόν, παρὰ Πλουτάρχῳ ἐν τῷ περὶ ποταμῶν (12, 3. p. 1157. C.)
Idem ad Od. p. 1954.
λέγει δὲ καὶ Αἰσχύλος εθνικώτερον καὶ οὐ κατὰ Ἀττικοὺς βαλῆνα τὸν βασιλέα ἐν τῷ “βαλήν, ἀρχαῖος βαλήν.” ὅθεν καὶ βαληναῖον ὄρος παρὰ Πλουτάρχῳ ἐν τῷ περὶ ποταμῶν, ἀντὶ τοῦ βασιλικόν.
660

660. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-534

ἴθ᾽, ἴθ᾽, ἕκου:
ίθι ΐκου
Μ.
ἴθι ἴκου
Ald. Rob.
ἴθι ίκου
Turn.
ἴσθι ίκου
Vit.
19' xov
G. Ven. A. Par. B. C. F.
19' eixov
Par. I. Excusari potest hiatus: sed credibilius tamen scripsisse Aeschylum
19, 19', izov
. Ita Seidlerus de vers. dochm. p. 198.
izov
pro
"zov
scripsit Dindorfius.
660

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-535

ἄκρον:
ἄκρων
ante correctionem Lips.
661

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-536

κόρυμβον:
κόρυβον
Vit. Mosc.
661

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-537

ὄχθου:
ὄχθον
G.
661

662. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-538

κροκόβαπτον:
κροκόβατον
Lips.
κοκόβαπτον
Vit.
662

663. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-539

τιήρας: Vulgato
τιάρας
, quod habet etiam Lips. sed supra adscripto ad mediam syllabam
7
, non dubitavi praeferre, ut magis poeticum, quia minus usitatum Atticis,
τήρας
, quod habent M. G. Vit. Cantabr. 2. Οx. Ask. A.
663

664. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-540

πιφαύσκων:
πιφαύσκων
M. Rob.
πιφύσκων
, supra scripto
a
, Par. C.
πιφάσκων
G. Lips. Ven. A. Mosc. aliique et Ald. Turn.
πισφάκων
Vit.
664

665-666. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-541

βάσκε, πάτερ ἄκακε Δαρειάν, οἶ:
βaske πέρ
G. omisso
ἄκακε
. Ex illa scriptura nominis
árεo
ortum
eo
, quod pro eo habent Vit. Lips. Mosc. Rob.
β. πατὴρ
Turn.
Sageiar of
edd. vett. et M. a sec. manu: a pr. manu
δαρια or
scriptum fuisse videtur.
δαρειὰν οἴ
G. Ven. A.
δαρειὰν οἳ
Lips.
Sagrar of
Vit. Post
of
Cantabr. 1.
al að að að
addit. Unus scholiastarum hanc explicationem addidit,
ßdoze zaì nogɛvIŋti, ☎ 1α-qɛɛ déoлora
. Hinc Siebelis in diatriba de Persis p. 123. coniecturam fecit quae aliorum commentis praestat: scripsisse enim putavit Aeschylum
Auger ura
. Sed scholiastes
d'éσлотα
dixisse videtur, quo honorificam patris appellationem aliquo modo exprimeret. Neque librorum lectionem mutare ausim, praesertim quum in scholio ad v. 653. dictum sit
ἔοικε δὲ ὁ Δαρεῖος καὶ Δαρειὰν λέγεσθαι
. Et agnovit
Δαρειάν
Lobeckius Paralip. p. 190. Puto autem hanc formam ex iis esse nominibus, quae
vлozogioτizà
vocantur, et quidem ex genere amplificativo. V. quae de
nv
et
av
formis leguntur in Etym. M. p. 586, 39. 599, 14. 825, 11. et Apollonii excerpta post Maittarium de dial. ed. Sturz. p. 571. de quo loco egit Bastius ad Greg. Cor. p. 904. Blomfieldius Aeschylum scripsisse putat
aqɛî', lavoî
, permotus ludicris versibus Aristophanis Ran. 1027. (1039) seq. qui versus ita fere scribendi videntur, ἐχάρην γοῦν, ἡνία ἐπήισαν Δαρείου τοῦ τεθνεῶτος, ὁ χορὸς δ᾽ εὐθὺς τὰ χεῖρ᾽ ὧδὶ ξυγκρούσας εἶπεν αυοῖ, quum intelligebant prodire mortuum Darium. V. de his versibus Naekium Opusc. I. p. 193. seqq. Ceterum Aeschyli versus
Báoze náteg azazɛ, Jaguar
ex Cretico in paeonem primum soluto et dochmio constat.

667. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-542

τε:
Tε
omittunt Lips. Ven. B.
667

667. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-543

τ᾽:
9
G. Cantabr. 1. 2.
667

668. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-544

δεσπότου: Scholiastam eum, qui ad
δεσπότου
adscripsit
του Ξέρξου
, secutus Blomfieldius
ἄχη δεσπότου
coniunxit. At sic ineptissime poeta id nomen post
déoлora
posuisset. Nihil aliud haec ad orientis populorum ingenium conformata formula,
déorota deonótov
, quam auget rem, o qui maxime et verissime dominus es. Sic mox v. 682.
ở nơτà miOTV
. Similiter
zazd zazor
, a Suida e Diocle allatum, dixit Sophocles Oed. Col. v. 1238. G. Dindorfius in Stephani Thes. in v.
durdoτng
scribendum suspicatur
δέσποτα δεσποτῶν
.
668

669. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-545

Στυγία γάρ τις ἐπ᾽ ἀχλὺς πεπόταται: Verba
τις ἐπ᾽ ἀχλὺς πεπόταται· νεολαία γὰρ ἤδη
omittit Lips.
στύγια γὰρ
Μ.
στυρία γὰρ
Rob.
σὺ γὰρ
Ask. A.
τίς ἐπ' ἀχλὺς
Μ.
τίς ἐπαχλὺς
G. Vit. Cantabr. 1. 2. Ask. A.
τὶς ἔστ᾽ ἀχλὺς
Mosc.
ἐπαχλὺς τὶς
Ven. A. Ald.
ἐταχλὺς τὶς
Rob.
ἐπ' ἀχλύς τις
Turn.
ahús Tis
Par. C. et ut videtur Ven. B.
669

670. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-546

νεολαία:
νεολαία
ad
au
supra a sec. manu
e
adscripto M.
νεολέα
G. Vit. Cantabr. 1.
vɛohaïs
Mosc.
670

671. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-547

κατὰ γᾶς ὄλωλεν:
xaτà não'
M. Lips. et ceteri plerique libri atque edd. vett.
καταπᾶσ'
Vit. Deinde
όλωλεν
M. Par. L. Colb. 1.
λωλε
Lips.
λολε
Mosc.
ἀπόλωλε
Ven. A. Ald. Rob. Turn. et supra adscripto
όλωλε
Par. Β.
όλωλε
Vit. et ceteri plerique. Inusitato verbo
zaróλwλɛ
, quo recentissimi scriptores usi sunt (Aeschylus enim, credo,
dià não' b¿whɛ
dixisset), pulcre medetur cod. G. in quo scriptum est
κατὰ γῆς ὄλωλε
, supra autem
κατὰ лãσ
adscriptum. Idem
zarà ris
Blomfieldio teste Cantabr. 2. ex quo Butlerus
κατὰ γῆν
affert. Unde scripsi
κατὰ γῆς ὄλωλεν
. Ita etiam Blomfieldius. Sic Euripides Or. v. 674.
τὸν κατὰ χθονός θανόντα
. Ad hoc etiam aptius
ἤδη
.
671

672-673. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-548

βάσκε πάτερ ἄκακε, Δαρειάν. οἶ:
βάσκεπες
Vit.
βάσκε περῶν
Lips. Mosc. Rob.
βάσκε πατὴρ
Ald. Turn.
δαρειὰν οἶ
M. Ald. Turn.
δαρειὰν δὲ
G.
δα- ρείων οἳ
Vit.
δαρεῖς οἱ
Mosc.
δαρεῖε οι
Rob.
δαρειὰν
omisso
of
Lips.
pro of
Ven. B.

674. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-549

αἰαῖ, αἰαῖ,:
ai
quater M. G.
a
quater Vit. Turn.
a
ter Ox. Ald. Rob.
a
quinquies Lips.
674

676. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-550

τί τῇδε, δυνάστα, δυνάστα:
τί τάδε
libri omnes. Deinde
δυνατα δυνατα
M. cui
ἀντὶ τοῦ δυνάστα
adscriptum est.
δυνατα δυνάστα
Vit.
δυνάστα
semel tantum Par. A.
Svrάota dvrúota
G. Lips. Cantabr. 1. 2. Ven. A. B. Par. B. C. F. Colb. 1. Ask. A. Ald. Rob. Turn. Dindorfius in Stephani Thes. in ν.
δυνάστης
scribendum putat
δυνάστα δυναστῶν
.
676

677. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-551

περὶ τὰ σὰ διδύμα:
περὶ τὰ σὰ
Lips.
περὶ τὰ σὰ
Ald.
περὶ ταῖ σαῖ
, a sec. manu ad utrumque
a
supra adscripto, M.
пεоì τ σ
G. Vit. (sic Vit.) et cum ceteris ut videtur codicibus Turn.
Ta ou
omittit Rob. Deinde
di-Svua
libri: sed in Par. B. adscriptum
yo. didóμa
.
677

678. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-552

δι᾽ ἄνοιαν ἁμαρτία:
diaróer
sic M.
Stúyos
Vit. Ven. B. Mosc. Colb.1.
diáryov
Rob.
διάγοι ἐν
Par. I.
διάνοιεν
Ald. Turn.
διάγοιεν
G. Lips. et ceteri. Post hanc vocem
άuάoria
habent M. Rob. Turn. sed accentus in M. a sec. manu additus est, quae eadem
d'
ante
auάoria
inseruit.
d'aµáo-Tia
Par. B. F. Colb. 1.
d'úquáqtia
Vit.
d'auaoría
Par. I. Ald.
d'ἁμάρτα
Par. C.
δαμάρτα
Bekkero teste Par. L.
δαμαρτία
G. Ven. B. quod scholiastes per synaeresin ex
diauaoría
fieri dicit. Aliud scholion etiam
άuaotμata
scribi tradit.
678

679. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-553

πᾶσα γᾷ τᾷδ᾽: Non deest
лúog
in M. ut ait Butlerus, sed habet
nάomi yãi Tuide
, ita tamen ut in
nάou
accentus acutus a sec. manu ex circumflexo factus sit eademque manus
rãide
hoc accentu notaverit, quum a pr. manu
tuídɛ
scriptum fuisset: est autem in tribus
a
inter
a
et aliquid liturae.
πάσα γῇ σῇ τῇδε
Turn.
πᾶσα γᾶ
G. Lips. Ald. Rob. lidem libri cum Vit et reliquis ut videtur codicibus cunctis additum a Turnebo
ou
omittunt. Porro
Túde
Vit. Par. C. I. L. Colb. 1.
тwdɛ
Lips.
Tad
Par. B. et fortasse Ven. A. B.
tadɛ
reliqui et edd. ante Brunckium.
679

680. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-554

ἐξέφθινται:
¿¿éqvví' ui
, ad
v
a sec. manu
o
(nisi potius
9
est) supra adscripto M.
qur' ai
Vit. Lips.
¿éai
ceteri.
680

681. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-555

νᾶες, ἄναες νᾶες:
rães araç araes
M. G.Vit. Ven. A. Ald. Turn. Sic etiam Bekkero teste Par. B. I. nisi quod I.
vñes
pro
vãɛç
, uterque autem post haec verba additum habet
ποι τριήρεις
. Sed
vᾶες ἄναες νᾶες
Lips. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. A. Colb. 1. Rob. quae scriptura pro varia lectione adscripta est in G. et Par. B. In Lips. ad primum
vues
supra adscriptum est.
rães, vaes rães
recte recepit Brunckius. Finitur carmen dochmio. Male Porsonus in fine huius carminis lacunae signa addidit. Schützii aliorumque coniecturas praeterire licebit. Equidem, si quicquam, illud puto certissimum esse, totam hanc epodum una verborum complexione contineri. Nam si ultima,
πάσα γα ταδ᾽ ἐξέφθιθ' αἱ τρίσκαλμοι νάες, ἄναες νες
, π reliquis separantur, sententia illa nimis frigida est, quam quae apte carmen finiat. Itaque lenissima mutatione haec restitui,
ὦ πολύκλαυτε φίλοισι θανών, τί τάδε, δυνάστα, δυνάστα, περὶ τὰ σὰ διδύμα δι᾽ ἄνοιαν ἁμαρτία πάσα γῇ τῇδ ἐξέφθινται τρίσκαλμοι νᾶες, ἄναες νέες;
o qui multum deflendus amicis obisti, cur hoc, rex, rex, circa tuas opes duplici per insaniam irrito successu universae huic terrae perierunt triremes naves, nenaves naves? Et
διδύμα δι᾽ ἄνοιαν ἁμαρτίᾳ
atque
égivra
etiam Blomfieldius invenit, in reliquis falsus.
681

682. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-556

πιστῶν:
ὦ πολλὰ
Rob.
682

682. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-557

ἥβης:
ixeo
Lips.
682

683. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-558

γεραιοί:
reparoi
, ad primam syllabam supra scripto, Lips.
nowol
Ven. A. Cantabr. 2. Ald.
yngɑhéor
adscriptum in Par. B.
683

684. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-559

στένει:
στένειν
Vit.
684

684. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-560

χαράσσεται:
ταράσσεται
Par. L.
χαράσσει
Ven. Β. Interpretationes in scholiis duae prostant, una, qua rupta tellus, ut Darius ab inferis exire posset, intelligitur, quae et ab usu verbi abhorret et ad sensum absurda est, altera, qua lamentis lacerari regio significatur. Schützii interpretationem, gemit, pulsatur, ac tantum non scinditur solum, ex eo ductam quod, qui manes evocarent, solum manibus pulsare solebant, nemo elegantem esse sibi persuadebit. Nihil hic aliud quam civium gemitus, pectora manibus pulsantium, intelligi videtur. Sed non satis tamen aple
πέδον
cum
χαράσσεται
coniungitur, verbo quod de solo dictum non metaphoricum, sed proprium est, nisi tota oratio ostendit, metaphorice accipiendum esse illud verbum. Itaque quod comparavi Opusc. VII. p. 360. seq.
στένουσι πύργοι, στένει πέδον φίλανδρον
(Sept. ad Th. 876.), tamen aliter dictum est. Quare vereor, ne aut alius versus hic exciderit, aut hic versus alio loco ab Aeschylo scriptus fuerit. V. ad v. 694.
684

685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-561

λεύσσων:
Levour
G. Ven. A. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob.
685

685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-562

τάφου πέλας:
τάφου πέ-λas
M. G. Vit. Cantabr. 2. Par. A. B. Colb. 1.
πέλας τάφου
Lips. Ven. A. edd. ante Brunckium.
685

686. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-563

πρευμενὴς:
лgevμεris
M. G. Lips. Cantabr. 2. Rob. Idem pro varia lectione in Par. A. B.
пgevµereis
Vit. aliique et Ald. Turn.
686

688. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-564

ὀρθιάζοντες:
ὀρθιάζοντες
Rob.
ὀρθρίζοντες
Ven. Β.
ροθιάζοντες
Μ. (sed M. omisso spiritu) G. Vit. Lips. (sed in Lips. primae tres litterae in litura) Ven. A. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. C. Ald. Turn.
688

689. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-565

καλεῖσθέ:
καλεῖσθαι
Μ.
καλεῖτε
Turn. Sed
καλεῖσθε
G. Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 1. 2. Colb. 1. 2. Mosc. Ox. Ald. Rob. et scholiastes Hesiodi, qui ad Theog. v. 772. hunc versum et duos sequentes affert.
689

690. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-566

χοὶ:
9' of
Par. L.
690

690. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-567

κατὰ χθονὸς:
καταχθόνιοι
Ven. A. Ald.
690

692. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-568

ἐνδυναστεύσας:
ἐνδυναστεύσας
, politus loco primario.
ὡς δυναστεύσας
. γρ.
ἐνδυναστεύσας
Faehsius ex Par. B.
692

693. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-569

τάχυνε δ':
9ov
ad
zo
pro varia lectione adscriptum in Par. B.
Túzuve d'
Kuhnius ad Poll. VII. 24. et hinc Blomfieldius. Habet hoc a pr. manu M. sed
&
litterae a sec. manu
a
supra adscriptum.
távv
, omisso
d'
, Cantabr. 1.
rázuva &
ceteri. Ex Par. B. Faehsius haec affert,
“τάχυνε ἤγουν ταχέως λέγε, ὡς μὴ μεμφθῶ ἕνεκα τοῦ χρόνου. ac si imperativum legisset, sed in contextu est 'Tazýva."
Elisi augmenti signum Brunckius posuerat.
693

694. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-570

τί δ᾽ ἐστὶ:
τί čoti
M. Ven. A. Mosc. Ox. Ald. Rob. et
d'
a sec. manu supra addito Vit.
Tí d'orì
G. Lips. Turn.
694

694. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-571

Πέρσαις:
πέρσαι
Ven. Β. Bene hic collocabitur v. 684. si sic scribimus, τί δή, τί Πέρσαις νεοχμὸν ἐμβριθὲς κακὸν στένει, κέκοπται, καὶ χαράσσεται πέδον;
694

695. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-572

σέβομαι:
σεßoμε
, sed a pr. manu
au
supra scripto, M.
695

696. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-573

ἀντία:
avtíov
Mosc. et pauci alii.
696

697. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-574

περὶ:
neqiaoßeł
Ald.
Tɛgì
omittunt Par. C. Turn.
697

698. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-575

ἦλθον:
ἥκω
pro
ἦλθον
G. et pauci alii. γρ.
ἥκω
supra adscriptum in Lips.
698

698. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-576

πεπεισμένος:
πεπεισμένος
a sec. manu additum in M.
πεπεισμάνος
Rob.
πεπεισμένοι
Mosc.
698

699. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-577

μακιστῆρα:
μаxioτoа
M. Vit. (sic Vit.) Ask. A. Par. L. Sed in M.
µ
a sec. manu ex
x
factum. '
úzeτñoa
(sic) G. Ceteri
pazɛστñoα
. In ambiguo relinquit scripturam Lobeckius Paral. p. 451. Analogiae convenientius videri potest
e
, quum habeamus
μακεδνός
,
μακεσίκρανος
. Sed
i
tuetur litterarum ordo apud Hesychium, qui haec habet
μακιστής, βέλος. τάσ-oetai dè zaì ènì tov μɛyákov
. Quod in Suppl. v. 449. legebatur
ua-Zoτñoa
, mutandum erat.
699

699. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-578

λέγων:
Léyor
omittit G. et pauci alii.
699

701-702. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-579

δίεμαι μὲν χαρίσασθαι, δίεμαι δ᾽ ἀντία φάσθαι:
deíoua
in utroque versu M. Vit. Ven. A. Par. A. B. Ald. Rob. Turn. Pauwii commentum
déoμa
Brunckius, Schützius, Porsonus receperunt.
Sioua
G. Lips. Ven. B. Ne hoc quidem probari potest: nam hoc verbum ubique activam significationem habet. Non satis accurate disputatum est in Parisiensi editione Stephani in v.
Siw
. Duo verba sunt, unum
dío
, fugio, metuo, ex quo
díouai
, fugo, persequor. Ex hoc
δίον, δίε, δίηται, δίωνται, ἀποδίωμαι
apud Homerum et
διόμενοι, Sióμεvai
apud Aeschylum Suppl. 787. Eum. 352. 377. Alterum verbum est
diru, díɛua
, significatu cum forma consentiente. V. Etym. M. p. 273, 14. 280, 38. schol. ad II. XII. 276. XVIII. 584. XXIII. 475. Ex eo est
évdícoɑv
II. XVIII. 584. et
dintai
coniunctivus apud Apollonium Rhodium H. 330. Perperam coniunctivus in Etym. M. p. 280.
διῶμαι, διῶνται
, ut a
διόω
vel
διέω
, scriptus est. Hic coniunctivus verborum et
díɛuai
et
dioµai
eandem formam habet, aeque ut infinitivus
Siroda
, qui semel tantum apud Homerum ad
diɛua
referendus est, Ι. ΧΙΙ. 304.
οὐ ῥά τ' ἀπείρητος μέμονε σταθμοῖο δίεσθαι
, quod male Eustathius p. 906, 10.
Soy9va
, scholiastes
druzwoev
interpretantur. Apud Nicandrum Ther. 755.
dievrai
est fugiunt, apud Oppianum Cyn. 1. 425.
Síorra
(hoc enim verum) persequuntur. Stephanus quum Suidam
diɛucu
a
díru
memorare ait, confudit hunc cum Etymologico. Nihil Suidas nisi
δίεται, διέρχεται
. Apud Aeschylum aperte scribendum erat
δίεμαι
, et potest
δείομαι
ortum ex eo esse quod ad
δίομαι
supra scriptum erat
ɛ
, ut id pro
o
ponendum esse indicaretur.
qão da
M. G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn. Correxit accentum Porsonus.

703. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-580

προλέγων:
λsas
, quod libri habent, ferri nequit, quum aut praesens requiratur aut futurum, et simul anapaestus. Itaque
оλéуш
scripsi.
703

703. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-581

δύςλεκτα:
δυσλεκτρα
Ven. Β.
δύσκολα
Lips.
703

703. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-582

φίλοισιν:
qihoot
Cantabr. 1. Ald. Rob.
703

704. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-583

παλαιὸν:
паhair
Cantabr. 1. et circumflexo a sec. manu ex acuto facto Vit.
παλαιῶν σοι φρενῶν ἀνθίσταμαι
G. cum hoc scholio,
παλαιῶν φρενῶν, τῶν πάλαι προςόντων σοι ὑπὲρ τῆς ἐμῆς αἰδοῦς λο-your
. M. Lips. Ald. Rob. Turn.
nakaóv σo
. Correxit, ut metrum indicabat, accentum Porsonus.
704

705. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-584

γύναι:
road
Ven. A. Ox. Ald. Rob.
náλa
teste Blomfieldio Cantabr. 1.
705

705. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-585

ξύννομ᾽:
ξύνομ'
G. Cantabr. 1. Ald.
ξύννομε
Vit. Lips.
705

705. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-586

εὐγενὲς:
εὐγενὴς
G.
705

706. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-587

κλαυμάτων:
κλαυσμάτων
Vit. Colb. 1.
706

706. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-588

σαφές:
aq és
a pr. manu M. quod sec. manus in
σαφές
mutavit. In Par. C. hic versus post sequentem positus est.
706

707. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-589

ἀνθρώπεια:
ἀνεῖσα
pro
ανθρώπεια
G.
707

707. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-590

ἄν τοι:
δ᾽ ἄν τι
Ask. A.
γὰρ δ᾽
Par. L.
707

707. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-591

ἂν τύχοι:
av tuzo
Ven. A. Mosc. Ox. Colb. 1. et a pr. manu M. a sec. accentus particulae deletus est.
ἀντύχοι
Ald.
ἂν τύχη
Vit.
ἐντύχοι
Rob. Turn.
vtúyn
Ask. A.
707

709. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-592

γίγνεται:
γίνεται
libri.
γίγνεται
Porsonus.
709

709. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-593

θνητοῖς:
γνητοῖς
Ald.
709

709. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-594

βίοτος ἢν ταθῇ:
βίο-Tos y tu (vel ta97)
M. Vit. Lips. Par. A. K. L. aliique.
Biotos (non βίοτον) ἐνταθῆ
G.
βίοτα ἢν ταθῇ
Colb. 1.
βίος ἢν παθῆ
Αld.
βίος Ta Par. B. C. Rob.
ex quo Turnebus
Bios Ta9
fecit.
709

709. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-595

πρόσω:
πρώσω
Vit.
πρόσθεν
Colb. 1.
709

710. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-596

εὐτυχεῖ πότμῳ:
εvτv пóτuor
M. Vit. Ven. A. Mosc. Ox. Ald. sed in M. in litura.
εὐτυχῆ πότμω
Lips.
710

711. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-597

ὅς τ᾽:
wowor'
M.
os os
Ven. A. Par. K. Colb. 1. Turn. idemque supra scriptum in Par. B.
os ws
G. Vit. Lips. Par. B. Ald.
o wç
Rob. Recte Brunckius ex Par. A. recepit
oss
. Idem in Cantabr. 2. inveniri Blomfieldius ait.
711

711. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-598

ἔλευσσες:
εvooɛs
, quod Stanleius Scaligero debebat, praebent M. G. (sic G.) Lips. Ven. B.
hɛvois
Par. C. K. et
&
ad supra scripto Colb. 1.
evσes
Vit. Cantabr. 1. 2.
evous
Ald. Rob. Turn.
711

713. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-599

βάθος:
βάρος
G. sed addita glossa,
βάθος, ἀντὶ τοῦ πέλαγος
.
713

714. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-600

ἀκούσει:
ἀκούσῃ
libri.
714

714. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-601

λόγῳ:
λóy
Ven. A. Ox. Par. C. Ald. Turn. et adscriptum in Par. B.
zoóro
M. G. Vit. Lips. Par. B. Rob. V. ad Prom. v. 878.
714

715. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-602

τὰ Περσῶν πράγμαθ':
τὰ τῶν περσῶν
Ven. A. Ald. Rob.
715

715. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-603

ὡς εἰπεῖν ἔπος:
ὡς ἔπος εἰπεῖν
Μ. Vit. Lips. Ven. A. Par. C. Ald. Rob. Verum ordinem habent G. aliique et Turn.
715

716. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-604

πόλει:
πόλεως
Μosc. et
et
supra adscripto Lips.
716

717. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-605

οὐδαμῶς:
οὐκ
pro
οὐδαμῶς
Rob.
717

717. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-606

Ἀθήνας:
ἀθήνας
M. G. Vit. Lips. Ven. Β. Cantabr. 1. 2. Colb. 1. Par. A. B. K. Ask. A. Turn.
ἀθήναις
Ald. Rob.
717

717. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-607

κατέφθαρται:
κατέφθαρται
Μ. G. Vit. Lips. Ven. Α. Β. Mosc. aliique et Rob.
κατέφθαρτο
Cantabr. 1.
κατέφθιτο
Par. K. et, ut videtur, Colb. 1.
διέφθαρται
Αld. Rob.
717

717. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-608

στρατός:
στρατός
omittunt Lips. Mosc.
717

719. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-609

ἠπείρου:
πᾶσαν γῆς ἠπείρου
, prioribus quidem verbis supra versum scriptis, Vit.
719

720. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-610

ἢ ναύτης δὲ:
ἢ ναύτης γε
G.
δ᾽ ἢ ναύτης
Cantabr. 2. Veram lectionem
ἢ ναύτης δὲ
etiam Vit. habet.
720

720. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-611

ἐμώρανεν:
ἐμώρανεν
M. Vict. Omittunt
>
finale G. Vit. Lips. aliique et Ald. Rob.
τήν δ᾽ ἐμώρανεν πεῖραν
Cantabr. 1.
720

721. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-612

μέτωπον:
πρόσωπον
Ven. B. Par. K. et supra adscripto
μέτωπον
G.
μέτωπον
, cum adnotatione
γρ. πρόσωπον
, Lips.
721

721. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-613

δυοῖν στρατευμάτοιν:
δυοῖν στρατευ-μάτοιν
G. Par. A. B.
δοιοῖν στρατευμάτοιν
Cantabr. 2. Par. H. L,
δυοῖν στρατευμάτων
Rob.
δυοῖν στρατημάτων
Par. Κ.
δδιοῖν στρατηλά-τοιν
Μ.
δυοῖν στρατηλάτοιν
Vit. (sed Vit.
δυοῖν
supra adscripto Ven. B. Cantabr. 1. Colb. 1. Οx.
δυοῖν στρατηλάταιν
Ven. A.
στρατηλάτοιν δυοῖν
Mosc. et supra adscripto γρ.
στρατευμάτοιν
Lips.
δυοῖν στρα-τηλάτων
Ald. Turn.
721

722. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-614

τοσόςδε:
τόσσοσ δε
, eraso accentu quem
δε
habebat, M.
τοσόσδε
Lips.
τέσος δε
Rob.
722

722. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-615

ἤνυσεν:
ήνυσεν
M. Ven. B.
ήνυσε
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Rob. Turn.
722

722. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-616

περᾶν:
πέραν
sic M.
722

723. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-617

ἔζευξεν:
έζευξαν
Lips.
723

724. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-618

κλῇσαι:
κλῆισαι
, a sec. manu
et
supra adscripto, Μ.
κλεῖσαι
ceteri.
724

725. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-619

ὧδ᾽:
ώδ'
, addita supra inter utramque litteram
σ
et deleto circumflexo, ut nunc
od
sit, M.
725

725. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-620

γνώμης:
ενδέχει
Par. K. γρ.
καὶ γνώμῃ
ex Par. B. Faehsius affert.
725

725. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-621

ξυνήψατο:
ξυνήψατο
M. G. Vit. Lips. Par. Α.
συνήψατο
edd. ante Brunckium. Turn.
725

727. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-622

ἤνυσεν:
ήνυσεν
M. Ven. Β.
ήνυσε
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Rob.
727

728. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-623

ἐπιστενάζετε:
ἐπιστενάζετο
Οx. Ald. Rob.
728

729. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-624

στρατόν:
στρατόν
omittunt Lips. Mosc. Simillimis verbis utitur Herodotus VIII. 68, 3. ubi Artemisia haec dicit,
ἢν δὲ αὐτίκα ἐπειχθῇς ναυμαχῆσαι, δειμαίνω μὴ ὁ ναυτικὸς στρατὸς κακωθεὶς τὸν πεζὸν προςδηλήσηται
.
729

730. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-625

δὲ:
δὲ
omittit G.
τε
pro eo habent Ven. B. Par. K. Ask.A.
730

730. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-626

λαὸς πᾶς:
λαὸς πᾶς
G. Vit. Cantabr. 1. 2. Colb. 1. Par. A. B. K. L.
πᾶς λαὸς
Rob.
λαός
, omisso
πᾶς
et supra scripto
γρ.στρατὸς
, Lips.
πᾶς στρατὸς
Ald. Turn.
730

730. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-627

δορί: Pro
δορί
Lips.
δωρίων
.
730

731. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-628

πρὸς τάδ᾽ ὡς:
προσταδ' ώσουσων
sic a pr. manu M. sec.
ώσσουσων
fecit.
731

731. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-629

κενανδρίαν:
κενανδρία
Lips. Ven. B. Ald. Rob. Sic etiam M. sed ut post hanc vocem litura appareat.
Πρὸς τάδ᾽ ὡς
si verum est, significat ita ut propterea. Dubitari tamen potest an Aeschylus non sic scripserit, sed potius
ὥςτε Σουσίδων μὲν ἄστυ πᾶν κενανδρίαν στένει
. Ita
Σουσίδαις
dixit v. 552.
731

732. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-630

ὦ πόποι:
ὢ πόποι
G. Vit. Lips.
732

732. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-631

κεδνῆς:
κεδνῆς
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Colb. 1. 2. Mosc. Par. H. Ceteri
κενῆς
. Serio dici
κεδνῆς
, nisi res ipsa monstraret, evinceret versus qui sequitur.
732

733. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-632

Βακτρίων:
βακτηρίων
Colb. 1. In Lips. vero vocabulo
Βακτρίων
supra adscriptum
γρ. βακτηρίων
.
733

733. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-633

δῆμος:
δῆμον
Lips.
733

733. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-634

οὐδέ τις γέρων: Non intellexerunt interpretes verba
οὐδέ τις γέρων
. Hoc dicit, Bactriorum quoque universus periit exercitus, neque ille imbellis. Apertum est firmari his verbis
κεδνῆς
in praecedente versu. Nam ut Darius amissas dolet praeclaras Susiorum copias, sic Atossa de bellicoso queritur exercitu Bactriorum.
733

734. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-635

ὢ:
ὦ
libri.
734

734. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-636

ἄρ᾽:
ἄρ'
M. G. Vit. Lips.
ἂρ
edd. ante Brunckium.
734

734. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-637

ξυμμάχων:
ξυμμάχων
M. Vit. Lips. edd. vett.
συμμάχων
G. Cantabr. 2.
734

734. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-638

ἀπώλεσεν:
ἀπώλεσεν
Μ.
ἀπώλεσε
ceteri.
734

735. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-639

ἔρημόν φασιν: Recte
ἔρημον φασὶν
M. Vit. Lips. Ald. Rob. Pravum accentum
ἔρημόν φασιν
intulit Turnebus.
ἔρημον φησὶν
G.
735

736. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-640

πῶς τε δὴ καὶ ποῖ τελευτᾶν; ἔστι τις σωτηρία;:
πῶς τε δὴ καὶ ποῖ (ποῖ omittit Lips.) τελευτῶν· ἔστι τίς (sic in M. prima manus, ἐστί τις secunda. ἔστι τις Lips.) σωτηρία;
Μ. Vit. Lips. In M.
ἐν ἐρωτήσει οι διαπράττεσθαι
adscripta.
πῶς - τε-λευτῶν ἐστι; τίς σωτηρία;
Vict. Cant. Stanl.
πῶς — τελευτῶν; ἔστι τις σωτηρία;
recte Schutzius.
πῶς τελευτᾷ; ἔστι τις σωτηρία
Par. A. B. Turn. addita in B. hac interpretatione
πώς τε δὴ ἔρχεται, καὶ ποῖ κατήντησε τὸ πρᾶγμα;
in A. glossa
καταντᾷ
.
ποῖ τελευτῷ ἐστὶ δὲ
Colb. 1. Cantabr. 1.
ποῖ τελευτᾶ· ἐστὶ
, adscripto
πῆ καταντᾶ
, quod in textu habet Cantabr. 2.
πῆ τελευτᾶ
Par. G.
ποῖ τελευτῶ
G. Mosc.
736

737. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-641

ἄσμενον:
ἄσμεναν
Ald.
ἄσμιον
, supra scripto
γρ. ἄσμενον
, Lips.
737

737. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-642

μολεῖν: Ad
μολεῖν
in M.
γρ. φυγείν
adscriptum.
737

737. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-643

γαῖν δυοῖν ζευκτηρίαν: Omnes
γέφυραν ἐν δυοῖν ζευκτηρίαν
, nisi quod
δοἱοῖν
habet M.
δυσὶν
Ven. B.
ζευκτηρίην
Mosc. et ante pr. manus emendationem Vit. Sed illud
ἐν δυοῖν
sic nude dictum non potest cuiquam probari. Itaque leni mutatione reposui
γαῖν δυοῖν ζευκτηρίαν
. Idem ex margine Askewiana protulit Butlerus.
737

738. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-644

καὶ πρὸς ἤπειρον σεσῶσθαι τήνδε, τοῦτ᾽ ἐτήτυμον;: V. 738. 739. omittit Mosc.
σέσωσθαι τοῦτ᾽ ἐπιτήτυμον
Lips. Suspiceris haec esse vestigia huius lectionis,
καὶ πρὸς ἤπειρον σεσῶσθαι, τοῦτό γ᾽ ἔστ' ἐτήτυμον ;
Sed ceteri omnes in vulgata consentiunt.
738

739. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-645

ναί· λόγος κρατεῖ σαφηνὴς τοῦτο· κοὐκ ἔνι στάσις.:
καὶ
Lips, et
vai
supra adscripto Colb. 1.
σαφηνὸς
Cantabr. 1.
τοῦτό γ' οὐκ
Μ. (sic M.) Lips. Par. A. Colb. 1.
τοῦτ' όγ' οὐκ
Vit.
τούτω γ' οὐκ
Ven. A.
τούτῳ γ' οὐκ
Οx. et adscripto
τούτου γ'
Par. Β.
τοῦτό τ' οὐκ
Cantabr. 1. 2.
τούτω τ᾽ οὐκ
G.
τούτῳ δ᾽ οὐκ
Ald. Rob.
τοῦτο δ᾽ οὐκ
Turn. Male Blomfieldius
σαφηνής· τῷ δέ γ' οὐκ
. Recte vero G. Dindorfius
τοῦτο κουκ
.
739

740. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-646

χρησμῶν:
χρησμῶν
etiam M. non, ut Butlerus ait,
χρησμόν
, quod habet Mosc.
740

740. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-647

ἐς δὲ παῖδ᾽ ἐμὸν:
ἐς δὲ παῖδ᾽ ἐμὸν
Μ. (sic M.) G. Vit. (sic Vit.) Cantabr. 1. Colb. 1. 2. Mosc. Par. K. L. Ask. A. Rob. et ad alteram
ἐμόν
vocabuli syllabam supra adscripto
ην
Lips.
δὲ παῖδ᾽ ἐμὸν
, omisso
es
, Par. G.
ἐς παῖδ᾽ ἐμὸν
Ven. A. Ox. Ald.
ἐς τὸν παῖδ᾽ ἐμὸν
Turnebus. Oracula ista non Darii dictio, ut scholiastes putat, sed a Phineo nuntiata fuerunt.
740

741. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-648

ἐπέσκηψεν:
ἐπέσκηψε
G. (sic G.) Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob. Turn.
ἐπέσκηψεν
Victorius.
ἀπέσκηψεν
M.
741

741. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-649

ἐγὼ δέ που:
ἐγὼ δ᾽ ἔμπας
Colb. 1. Rob. In Vit. ante correctionem, qua
ἐγὼ δέ που
factum est, fuisse videtur
ἐγὼ δ᾽ εἴποις
.
741

742. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-650

διὰ μακροῦ χρόνου:
διὰ μικροῦ χρόνου
G.
διὰ μακροὺς χρόνους
Colb. 1. et utroque
s
expuncto Vit.
διὰ μακροῦ τοῦ χρόνου
Ven. A. Ald.
742

742. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-651

ἐκτελευτήσειν:
έχε τελευτήσειν
Μ. et Victorius.
ἐκτελευτῆσαι
G. Vit. Lips. Par. A. B. Ald. Rob. Turn.
ἐκτετήσας
Par. C.
ἐκτελέσαι
Ask. A. Potest aoristus in futurum mutatus esse propter Atticistarum praeceptum de quo dixi Opusc. I. p. 281. seq.
742

743. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-652

ὅταν:
ὅτ' ἂν
Μ. Vit.
743

743. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-653

σπεύδῃ τις αὐτός, χὠ θεὸς:
σπεύση
G. Post
αὐτός
interpunctum in G. Par. A. Nulla interpunctio in M. Vit. Lips. Ald. Rob. Post
τις
interpunxerunt Turn. et reliqui ante Brunckium.
τις, αὐτῷ
Par. L. Ask. Α. quod etiam nonnulli scholiastarum legisse videntur.
χἡ θεὸς, ἤγουν ἡ Ἐριννύς
adnotatum in Par. B.
χώς θεὸς
Lips.
743

744. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-654

κακῶν:
κακὸν
Lips.
744

744. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-655

πηγὴ:
πηγὴν
Colb. 1.
744

745. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-656

ἤνυσεν:
ήνυσεν
Victorius, et sic vel
ήνυσεν
Μ.
ήνυσε
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Rob. Turn.
745

746. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-657

ἱερὸν:
ἱερὸν
G. Vit. Lips. Ven. A. Cantabr. 2. Colb. 1. Ald. Rob. Turn. et ut videtur M.
ἱρὸν
Victorius.
746

746. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-658

δεσμώμασιν:
Αὰ δεσμώμασιν
supra adscriptum
ἐν
in Vit.
746

747. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-659

ἤλπισε:
ἤλπισεν
Μ.
ἤλπιζε
Ven. A. Ald.
ἠλπιζεσχήσειν
typographi errore Rob.
747

747. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-660

ῥέοντα, Βόσπορον, ῥόον θεοῦ·: Iungebantur haec,
δέοντα Βόσπορον φόον θεοῦ
. Interpungendum erat
ἤλπισε σχήσειν ῥέοντα, Βόσπορον, τον θεοῦ
, Hellespontum speraverat se cohibiturum ne flueret. Bosporum, fluentem dei. Vidit hoc etiam Wellauerus. Ceterum operae pretium est audire sagaciter admonentem de his versibus Valckenarium ad Herod. VII. 35.
747

748. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-661

μετερρύθμιζε:
μετερύθμιζε
Vit. Lips.
748

748. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-662

πέδαις:
καὶ παῖδες
Lips.
748

749. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-663

ἤνυσεν:
ήνυσεν
Victorius, et sic vel
ήνυσεν
Μ.
ήνυσε
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Rob. Turn.
749

750. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-664

ὤν:
ἐὼν
Vit. Mosc.
750

750. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-665

θεῶν δὲ:
θεῶν τε
Par. A. Recte se habet
δέ
, sed aut commate post
av
interpungendum est, ut Vict., aut colo, ut Blomfieldius fecit.
750

751. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-666

πῶς τάδ᾽ οὐ νόσος φρενῶν εἶχε παῖδ᾽ ἐμόν: Pro
νόσος
M. anté recentioris manus correctionem
νoος
. Duae locutiones in unum confusae sunt,
πῶς τάδ᾽ οὐκ ἦν νόσος φρενῶν; εἰ πῶς οὐκ εἶχε νόσος φρενῶν παῖδ᾽ ἐμών;
Itaque non erat cur Abreschii coniectura,
πρὸς τάδ'
, probaretur.
751

752. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-667

πόνος:
πόνος
M. G. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Par. G. F. K. Rob.
πόρος
Ald. Turn. In Vit.
v
in
p
aut contra mulatum.
ὃν πολλὰ πονήσας πλοῦτον συνέλεξα
similesque aliae scholiastarum sunt explicationes.
752

753. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-668

ἀνθρώποις:
ἀνθρώποισι
Lips.
753

753. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-669

τοῦ φθάσαντος:
γρ. τοῖς φθάσασιν
Cantabr. 1.
753

753. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-670

ἁρπαγή:
ἁρπαγῆ
Vit.
753

754. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-671

ἀνδράσιν:
ἀνδράσιν
Vict. ex M.
ἀνδράσι
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Rob. Turn. Ante
ὁμιλῶν
collocatum
ἀνδράσιν
in Cantabr. 1. Mardonium intelligit, Aleuadas, Pisistratidas, Onomacritum. V. Herod. VII. 5. 6.
754

755. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-672

μὲν:
μὲν
omittit. Lips.
755

756. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-673

ξὺν:
ξὺν
Μ.
σὺν
ceteri.
756

756. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-674

μέγαν:
μέγα
pro
μέγαν
Μ.
756

756. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-675

ἀνανδρίας:
ἀνανδρία
Lips. Ald.
756

757. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-676

ὄλβον: Proverbii originem aperiunt haec Pindari Ol. XII. 19.
υἱὲ Φιλάνορος, ἦτοι καὶ τεά κεν, ἐνδομάχας ὑπ' ἀλέκτωρ, συγγόνῳ παρ' ἑστία ἀκλεὴς τιμὰ κατεφυλλορόησε ποδῶν
. Eodem alludit Aeschylus Agam. v. 1642. Eum. v. 848. $53. Pro
δ' όλβον
Lips.
δρῶον
.
757

758. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-677

κλύων:
κλύων πολλάκις κακῶν
G.
758

759. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-678

ἐβούλευσεν:
ἐβούλευσεν
M. Rob.
ἐβούλευσε
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Turn.
759

759. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-679

ἐφ᾽ Ἑλλάδα:
ἐφ' ἑλλάδος
Lips.
759

760. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-680

τοιγάρ:
τοὶ γάρ
Μ.
τὴν γάρ
Par. G.
σφίν
singulari, ut videtur, numero dictum est. V. ad Soph. Oed. Col. v. 1490.
760

761. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-681

ἀείμνηστον:
ἀείμνηστον
M. G. Vit. Lips. Colb. 1. Rob.
ἀεὶ, μνηστὸν
Ald.
αλείμνηστον
Ven. B. Turn.
761

762. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-682

ἐξερήμωσεν πέσος: Iosephus Scaliger in libro de emend. temp. p. 590. ante versum 760. nonnulla excidisse putavit, hunc autem v. 762. post v. 766. collocandum existimavit, quo diceretur Medus rex Susa expugnasse. Repugnaverunt merito Stanleius, Abreschius, Vitringa et Waltherus, qui prolixe de his versibus disseruit in Animadversionibus historicis et criticis p. 10-65.
εξεκείνωσεν
M. Par. A. B.
ἐξεκείνωσε
Lips. Cantabr. 1. 2. Turn.
ἐξεκένωσε
G. Vit. Mosc. Ald. Rob.
ἐξεκείνωσ᾽
Ven. Β. Tum
πεσόν
Μ. G. Par. B. Rob. Τurn.
πεσσὸν
Vit. Mosc. et altero
&
alteri supra imposito, Lips. γρ.
καὶ κατὰ πεσσὸν ἤγουν δίκην ταυλίου πέσσῃ
ex Par. B. Faehsius affert.
πεσῶν
Par. G.
πεσὼν
Ald.
εἰσπεσὸν
Ven. Β. Falluntur qui
πεσὸν
ad
ἔργον
referri posse putant, quae et constructio obscura et insolens locutio foret. Praeterea
έκκεινάω
non videtur ferri posse in tragoedia. Itaque
εξεκένωσεν
metri caussa in
ἐξεκείνωσεν
mutatum, illud autem interpretationem alius esse verbi, Aeschylumque scripsisse existimavi
οἷον οὐδέπω τόδ᾽ ἄστυ Σούσων ἐξερήμωσεν πέσος
, quanta nunquam hanc Susorum civitatem vacuefecit calamitas. Ει
πέ-σος
quidem ab Aeschylo positum esse illud ipsum vitiosum
πεσσόν
verisimile facit. Videtur enim ad
πεσόν
&
adscriptum supra fuisse ut indicaretur scribendum esse
πέσος
.
762

763. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-683

ἐξ οὗ γε τιμὴν:
ἐξ οὗ γε τιμὴν
Ζεὺς Porsonus, et sic Ven. Β.
ἐξ οὗτε τιμὴν ζεις
M. G. Ald. Rob. Turn.
ἐξ οὗ τιμήν τε ζεὺς
Vit. Lips. Ven. A. Mosc.
ἐξ οὗ τιμὴν ζεὺς
Colb. 1.
763

764. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-684

ἓν᾽ ἄνδρ᾽ ἁπάσης:
ἓν ἄνδρ᾽ ἁπάσης
M. G. Par. Α. et ut videtur Ven. A.
ἕν ἄνδρα πάσης
Vit. Lips. Ven. B. Mosc. edd. ante Brunckium.
764

764. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-685

Ἀσίδος:
ἀσίδος
M. Ven. A. Οx. Par. C. Ald. Turn.
ἀσίας
Vit.
ἀσιάδος
ceteri.
764

764. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-686

μηλοτρόφου: γρ.
μητρολόγου
adscriptum in Lips.
764

765. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-687

ταγεῖν:
παγεῖν
Lips. Mosc.
765

765. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-688

εὐθυντήριον:
ἐθυντήριον
Lips. Mosc. Rob. et e correctione Vit. quum antea fuisset
εὐθυντήριον
, ut in reliquis libris.
765

766. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-689

Μῆδος γὰρ ἦν ὁ πρῶτος ἡγεμὼν στρατοῦ: Darium Medum si dicit Astyagen, quem sic vocatum esse ex Cedreno Stanleius, ex Theodoreto Havercampus ad Iosephi Ant. Iud. X. 11, 4. ostenderunt, cum Xenophonte consentiat necesse est, cuius fidem labefactavit Zeibichius in Misc. Lips. novis vol. VIII. p. 58. seqq. et vol. IX. p. 269. seqq. Nisi forte, quam Cyaxarem, Astyagis filium, Darium Medum Josephus dicat, ille potius Cyaxares, qui pater fuit Astyagis, hoc nomen habuit. Ita Aeschylus cum Herodoto conspirabit.
766

767. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-690

ἤνυσεν:
ἔργον ήνυσεν
, sie sine spiritu M.
ἔργον ήνυσε
G. Vit. Lips. et inde a Turnebo edd.
ήνυσεν ἔργον
Ven. A. Ox. Par. C. Colb. 1. Ald. Rob. Post hunc versum in libris subiicitur hic,
φρένες γὰρ αὐτοῦ θυμὸν οἰακοστρόφουν
. Quem cur post v. 776. collocaverim, ibi dicetur.
767

769. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-691

πᾶσιν:
πᾶσαν
Ven. A. Par. B.
πάσην
Par. H. Ceteri
πᾶσιν
, idemque adscriptum in Par. B.
769

770. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-692

ἐκτήσατο:
ἤλασε πιο ἐκτήσατο
, sed hoc supra scripto, Lips.
770

771. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-693

ἤλασεν:
ἤλασεν
Victorius.
ήλασε
Μ. et ceteri.
771

772. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-694

εὔφρων: Si explicatius sensum declarare velis, ita haec explicanda sunt, non enim oderat deus, quemadmodum non odisse prudentes pur est. Germanice similiter wie denn dicitur: gott hasste ihn nicht, wie er denn verständig war. Xenophon Cyrop. IV. 2, 29.
Κροῖσος δὲ ὁ Λυδῶν βασιλεύς, ὡς θέρος ἦν, τάς τε γυναῖκας ἐν ταῖς ἁρμαμάξαις προανεπέμψατο τῆς νυκτός, ὡς ἂν ῥᾷον πορεύοιντο κατὰ τὸ ψύχος, καὶ αὐτὸς ἔχων τοὺς ἱππέας ἐπηκολούθει·
Croesus hatte, wie es denn sommer war, die frauen bei nacht vorausgeschickt.
ἔμφρων
Cantabr. 1. Colb. 1.
772

773. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-695

Κύρου δὲ παῖς:
κύρω
G.
773

773. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-696

ἴθυνε:
ἴθυνεν
Μ. ex correctione et cum litura post
l
hitteram.
ἴθινε
Mosc.
ήθυνε
Par. Α. unde Brunckius
ηύθυνε
fecit. Et videtur
ηὔθυνεν
a pr. manu in M. scriptum fuisse.
773

774. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-697

Μάρδος: Libri omnes
πέμπτος δὲ μάρδος ἦρξεν
, nisi quod M.
δ' ἐμάρδος
habet,
as
ad ultimas duas litteras supra adscripto. Scholiastes
ἡ γραφὴ ἡμάρτηται. τὸν γὰρ ἐπιθέμενον τῇ Καμβύσου ἀρχῇ μάγον ὄντα οὐδεὶς Μάρδον εἶπεν, οὔτε γένος, οὔτε ὄνομα. μήποτε οὖν γραπτέον, Μάρδις αἰσχύνη πάτρα
. Brunckius, Schutzius, Porsonus aliique scripserunt
πεμπτὸς δὲ Μέρδις ἦρξεν
, ut l. Rutgersius Var. lect. III. 10. p. 231. voluerat. Blomfieldius
Zuéodis de néuntos o§ev
. Nulla videtur esse caussa, quin quem alii Smerdin vel Merdin vocarunt, Mardus ab Aeschylo dici potuerit.
774

775. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-698

πάτρᾳ:
núton
, ad
ni
supra adscripto
.a
. sic M. Adscriptum
úroŋ
in Par. B.
núrous
Vit. Lips. Mose. Ald. Rob. Turn.
nargas
G.
náτons
Ven. A. Par. B.
Tárog
edd. inde a Victorio.
775

776. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-699

Ἀρταφρένης:
ἀρταφέρνης
G.
ἀρταφέρης
Cantabr. 2. γρ.
ἀρταξέρξης
Colb. 2.
776

776. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-700

ἔκτεινεν:
έκτανεν
G.
776

778. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-701

ξὺν ἀνδράσιν:
ξὺν ἀνδράσιν
Μ.
ξὺν ἀνδράσι
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. edd. ante Vict.
778

779. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-702

ἕκτος δὲ Μάραφις, ἑβδομός τ' Ἀρταφρένης:
ágagis
M. Vit. Ven. B. Turn. et adscriptum in Par. B. -
oagris
G. Lips. Cantabr. 1. Colb. 2. Par. B. F. H.
uάoqis
Ven. A. Ald. Rob.
donos
G. Ven. B. Par. C. F. I. L. quod recipiendum erat.
B-douós
'Lips. Ald. Rob. Turn.
ßdouos
omissa particula M. Vit. Ven. A. Colb. 1. Par. B. Inter
μαραφες
et
έβδομος
in M. supra versum
IB
scriptum est.
doraqtorns
G. Lips. Cantabr. 2. Par. F. H. Vncis inclusit hunc versum Porsonus, ex Schützii sententia, qui putavit, quum septem principes Persarum ad Smerdin tollendum coniurasse notum esset, scholiastam quendam ad explicanda Aeschyli verba,
olę róð zoos
, adiecisse septem coniuratorum nomina, tribus senariis inclusa, e quibus tertius eo facilius in textum irrepere potuerit, quod numerus
Extos
ordini regum ab Aeschylo enumeratorum responderet. Aut hoc statuendum est, aut excidisse post v. 778. aliquot versus, quibus quinque reliquorum coniuratorum nomina continebantur. Atque hoc quidem Bentleium suspicatum esse Butlerus refert, eandemque sententiam Siebelis p. 131. seq. protulit, in eo tantum falsus, quod singulos coniuratorum per aliquod temporis spațium deinceps regnum tenuisse opinatus est, qua re splendidiorem fieri regum Persicorum seriem. Ut quinque coniuratorum nomina excidisse putarem et proinde ante v. 779. lacunae signa ponerem, maxime ea me moverunt quae sequuntur. Nam si deleto hoc versu,
ἕκτος δὲ Μάραφις, ἕβδομος δ' Αρταφρένης
, proximos versus cum commemoratione quinti regis coniungi volumus, non modo per aliam particulam quam per
zaí
adnecti debebant, sed etiam illa,
úhov ť ἔκυρσα τοῦπερ ἤθελον κἀπεστράτευσα πολλὰ σὺν πολλῷ στρατῷ
, aliter dicenda erant. Nam quis ex eo, quod Darius, quinto rege commemorato, ea se quam volebat sorte potitum dicit, intelligat eam sortem in regia dignitate potius quam in alia re positam fuisse? Itaque si apte et perspicue loqui vellet, certe eam se sortem, quam nunc teneret, se obtinuisse diceret. Quod si cum Artaphernis eiusque sociorum mentione haec coniungamus, non minus laborabit orationis concinnitas. Nam ne sic quidem intelligi potest sortem illam, qua se ex voto potitum dicit, occiso a coniuratis rege, imperium esse. Quae quum ita sint, non videtur dubitandum esse, quin pluribus de ista coniuratione exposuerit, ita ut indicaret uni ex coniuratis regnum obtingere debuisse. Ex iis quae interciderunt unum fortasse vocabulum superest, servatum a scholiasta Hermogenis apud Bastium ad Gregorium Cor. p. 241. et in Walzii Rhet. Graecis vol. V. p. 486. Verba, quibus explicatur quid sit
vлóğvλor
, haec sunt,
κεῖται δὲ ἐπὶ τῶν λαμπρῶν μὲν ἔξωθεν καὶ ἐπιεικών, πουνηρῶν δὲ τὰ ἔνδον. Αισχύλος ἐν Πέρσαις· μέμνηται καὶ Διογενιανὸς ἐν τῇ λέξει τούτου καὶ Διονύσιος ἐν τῇ ἐκλογῇ τῶν ὀνομάτων, ὅτι Μένανδρος ἐν τῇ Περινθίᾳ φησί οὐδ᾽ αὐτός εἶμι σὺν θεοῖς ὑπόξυλος,
οἷον
κίβδηλος καὶ οὐ γνήσιος, οὐδὲ ἀληθής. ἀπὸ τῶν ξυλίνων καὶ περιηργυρωμένων σκευῶν
. Nam Smerdin, quem coniurati illi obtruncarunt,
υπόξυλον
dici potuisse significavi in dissertatione, qua ostendi non videri Aeschylum
Ιλίου πέρσιν
scripsisse, p. 17.
779

780. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-703

κἀγὼ πάλου τ᾽ ἔκυρσα τοῦπερ ἤθελον:
κἀγὼ πάλου τ' ἔκυρσα τοῦπερ ἤθελον
G. Par. A. B. Colb. 1. et Lips. nisi quod
πώλου τ'
habet.
δ'
pro
τ'
M. Vit. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Ask. A. Par. H.
ὁ δέ ἀντὶ τοῦ δὴ νῦν
margo M.
κἀγὼ δ᾽ ἔκυρσα πάλου (πάλλου Ald.) τοῦπερ ἤθελον
Ven. A. Ald.
κἀγὼ ἔκυρσα πά-λους τοῦπερ ἤθελον
Rob.
κἀγὼ δ᾽ ἔκυρσα τοῦπερ ἤθελον πάλου
margo Par. B. et sic Turn.
780

781. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-704

κἀπεστράτευσα πολλὰ σὺν πολλῷ στρατῷ:
πολλὰς συνπολῶ στρατῶ
, addito a sec. manu accentu in
συν
et altero
i
in
πολῶ
, Μ.
πολλὰ σὺν
omittit Lips.
781

782. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-705

προσέβαλον:
προσέβαλλον
Lips. et supra addito altero
2
M.
782

783. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-706

νέος ὢν νέα φρονεῖ:
νέος ἐὼν νέα φρονεῖ
sic Μ.
νέος ὢν νέα φρονεῖ (φρωνεῖ Ald.)
G. Vit. Lips. Ven. A. Cantabr. 1. Mosc. Par. C. Colb. 1. Ald. Rob.
ὢν νέος νέα φρονεῖ
Turn. Recepi ingeniosam emendationem, quam Meinekius in hist. er. com. Graec. p. 202. proposuit,
ἐντὸς ὢν ἐνεὰ φρονεῖ
.
783

784. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-707

ἐπιστολάς:
τὰς ἐμὰς ἐπιτολὰς
Vit.
τᾶς ἐμᾶς ἐπιστολᾶς
G.
τὰς ἐμᾶς ἐπιστολὰς
Αld.
τὰς ἐμὰς ἐπιστολάς
, ut reliqui, Lips. sed ad singula haec verba supra scripto.
784

785. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-708

ἴστ᾽:
εὖ γὰρ σαφῶς τόδ᾽ ἴσθ᾽
Ald. Rob. Turn.
εὖ γὰρ σαφῶς τόδ᾽ ἔστε
Lips.
εὖ γὰρ τόδ᾽ ἴστε σαφῶς
G. Cantabr. 1. 2. Colb. 2.
785

787. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-709

φανεῖμεν:
φανεῖμεν
perspicue M. Commendatum a Stephano receperunt editores inde a Cantero.
φάνημεν
G. Vit. Lips. Par. A. B. Ven. A. et ex corr. Cantabr. 2. et sic Ald. Rob. Turn. In Par. B. supra scriptum
ἐφάνημεν, ἰωνικῶς
. Hoc
ἰωνικῶς
adscriptum etiam in G.
φανῆμεν
Mosc. Par. C.
φθάνημεν
Cantabr. 1. et ante lituram Cantabr. 2.
φανῶμεν
Ven. Β.
787

787. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-710

ἔρξαντες:
έρξαντε
Lips.
787

787. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-711

NA:
λαὸς
Ald.
787

788. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-712

τί οὖν:
τίουν
Μ.
788

788. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-713

ποῖ:
ποῦ
G.
788

789. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-714

λόγων:
λέγων
Ven. A. Ald.
789

790. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-715

πράσσοιμεν ὡς:
πράσοι ὡς
Mosc.
790

791. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-716

στρατεύοισθ᾽:
στρατεύησθ'
Cantabr. 2.
791

791. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-717

τόπον:
τόπον
. γρ.
στρατόν
Par. B.
791

792. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-718

μήδ᾽ εἰ:
μηδ᾽ ἣν
Brunckius, ne ei cum coniunctivo construeretur. V. ad Soph. Ant. 706. Oed. R. 198.
792

792. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-719

ᾖ:
#
G. Vit. Lips.
τὸ μὴ δικόν
Vit.
792

792. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-720

πλεῖον:
πλεῖστον
Cantabr. 1.
792

792. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-721

ᾖ:
ἢ
pro
#
G. Vit. Lips.
792

793. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-722

αὐτὴ:
αὕτη
Vit. Mosc. Turn.
793

794. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-723

συμμαχεῖ:
ξυμμαχεῖ
male Ven. A. Par. B.
794

795. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-724

λιμῷ:
λοιμῷ
Par. C.
795

795. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-725

ὑπερπόλλους:
υπερπόλλους
scribendum esse dixi Opusc. II. p. 232.
ὑπερπώλους
M. Ox. Par. B. C. H. quod unus scholiastarum
πολυίππους
interpretatur. γρ.
υπερκόμπους
adscriptum in Par. B.
ὑπερκόπους
Ven. A. Ceteri
υπερκόμπους
.
795

796. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-726

ἀλλ᾽ εὐσταλῆ τοι λεκτὸν ἀροῦμεν στόλον:
ἀλλ᾽ εὐσταλή τοι
Ven. Β. Οx. Ask. A. Par. Β.
ἀλλ᾽ εὐστελῆ τοι
M. et ad
εὐστελή
supra scripto
a
Par. L. In M.
εὔμετρον
in margine adscriptum.
ἀλλ᾽ εὐσταλῆ τε
G. Cantabr. 1. 2. Par. C. Colb. 1. 2. Ald. Rob.
ἀλλ᾽ εὐστελῆ τε
Ven. A.
ἀλλ᾽ εὐδαλῆ τε
Lips.
ἀλλ᾽ εὐσταλῆ καὶ
Mosc. Par. A. Turn. Deinde
λεκτρὸν
Par. G. Tum
ἀροῦμεν
Μ. G. Lips. Ven. A. B. Par. A. B. L. Ald. et ceteri, ut videtur, praeter Mosc. qui
ἀροῖμεν
habet, et Ven. B. Rob. qui habent
ἄρωμεν
. Brunckius, quum in Par. B. adscriptum videret
γρ. εύτε
, dedit
ἀλλ᾽ εἶτε λεκτὸν κεὐσταλῆ δροῦμεν στόλον
, quod non minus monstruosum est quam Dawesii inventum in Misc. crit. p. 327. (273.)
ἀλλ᾽ εὐσταλῆ καὶ λεκτὸν ἠροῦμεν στόλον
, quod ex
εἰ ἀροῦμεν
contractum esse voluit. Illud
εὖτε
pertinet ad lectionem
εὐτελή
, quae est in Vit. qui habet a pr. manu
ἀλλ᾽ εὐτελῆ τοι λεκτὸν ἀροῦμεν στόλον
. Correctione
ευσταλή
factum est, et supra scriptum
γρ. εὐστελῆ
. De futuro
ἀρῶ
egerunt Porsonus ad Med. S48. Elmsleius ad Heracl. 323.
796

797. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-727

νῦν ἐν Ἑλλάδος τόποις:
νῦν ἐν ἑλλάδος τρόποις
Μ.
νῦν ἑλλάδος τόποις
Lips. Par. C.
νῦν τόποις τῆς ἑλλάδος
Ven. Β.
ἐν τόποις τῆς ἑλλάδος
Ask. A.
797

798. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-728

κυρήσει:
κηρύσσει
Vit. et a pr. manu Cantabr. 2.
κύρσει
Rob.
798

803. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-729

βλέψαντα:
βλέψοντα
Vit.
βλέποντας
Rob.
803

804. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-730

ἔκκριτον:
ἔκκτριτον
Lips.
804

806. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-731

ἐλπίσιν:
ἐλπίσιν
Μ. Rob.
ἐλπίσι
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Turn.
806

806. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-732

πεπεισμένος: Ad hunc versum in M. Vit. adscripta est explicatio &
Ξέρξης
. Deterior est explicatio alius scholiastae, qui
λείπει
neutraliter intelligit et
πεπεισμένος
ad
στρατός
refert, pro quo
πλῆθος στρατοῦ
poeta dixerit. Excidisse potius putandus est versus, in quo Xerxis nomen erat. Si hoc ita est, ut oracula non ex parte, sed tota eveniant, relinquit Xerxes rana spe adductus delectum exercitum.
806

808. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-733

φίλον:
φίλος
M. Vit. et supra scripto
φίλον
, quod ceteri habent, Colb. 2. Comma ante
φίλον
inde a Turnebo obtinuit, quo posito
πίασμα
nominativus est. Sed expungendum duxi, ut accusativo casu hoc nomen acciperetur et ab
oda
penderet, usitatissima Graecis constructione, qua
ἄρξει
idem est atque
άρδων παρασκευάζει
. De re ipsa v. Herod. IX. 15.
808

809. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-734

ὕψιστ᾽ ἐπαμμένει: In cod. Vit. folium interiit, quod continebat versus 809 - 871.
ὕψιστεπαμμένει
, post
ύψιστ
supra scripto
.a.
Μ.
ὕψισεπαμ-μένει
Lips.
809

809. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-735

παθεῖν:
πατεῖν
Rob.
809

810. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-736

φρονημάτων:
δωρημάτων
G. Cantabr. 2. Par. K. et, ut Butlerus ait, Ven. B. γρ.
καὶ δωρημάτων ἤγουν δεξιωμάτων
Par. B. Quae lectio Wakefieldio in silv. crit. vol. I. p. 100. ansam dedit coniiciendi Aeschylum scripsisse
ὁρμημάτων
. Vnde
δωρημάτων
venerit haud satis scio: illud video, quum permutentur interdum
p
et
β
,
δωρημάτων
oriri ex
λωβημάτων
potuisse.
810

811. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-737

μολόντες:
μολῶντες
Lips.
811

812. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-738

ᾐδοῦντο:
ἡδοῦντο
Lips. Ald. Rob.
812

812. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-739

οὐδὲ πιμπράναι:
οὐδεπιπράναι
, ad
πι
a sec. manu
με
supra addito, M.
οὐδ᾽ ἐπιμπράναι
Ald.
οὐδ᾽ ἐμπιμπράναι
Colb. 1. Rob.
οὐδὲ πιμπρᾶν
G. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Par. L.
812

812. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-740

νεώς:
τοὺς νεώς
G. Lips. Cantabr. 2.
τοὺς θεοὺς
Cantabr. 1.
νεως τινὰς
Mosc.
812

813. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-741

δαιμόνων θ᾽ ἱδρύματα:
δαιμόνων θιδρύματα
G.
δαιμόνων ἱδρύματα
omissa copula M. Lips. Ven. A. Ox. Colb. 1. Ald. Simillimus est versus Agam. 505.
βωμοὶ δ᾽ ἄΐστοι καὶ θεῶν ἱδρύματα
.
813

815. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-742

τοιγὰρ:
τοὶ γὰρ
Μ.
815

815. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-743

δράσαντες:
δράσοντες
Ven. A.
πράσσοντες
Αld.
815

816. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-744

τὰ δὲ μέλλουσι:
τὰ δ᾽ ἄλλα μέλλουσι
Colb. 1.
816

816. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-745

κακῶν:
κακῶν
omittit Mosc.
816

817. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-746

ἐκμαιεύεται: Libri
ἐκπαιδεύεται
. Scholion in M.
αὔξεται τὰ κακά
, in aliis codicibus
εἰς παιδείαν ἐκείνων αὐξάνεται (συναύξεται, αυξάνουσι τὰ κακά
. Schützi ingeniosam coniecturam,
ἐκπιδύεται
, Porsonus alii-que receperunt. Imaginem Schützius petitam esse dicit ex natura fonticuli aut putei, qui non prius exhauriatur, quam ad fundum perveneris. Verum nec fundus est
κρηπίς
, neque congruit Schatzii
ἐκπιδύεται
cum sententia loci, quia non scaturire fons malorum dicendus erat, sed aut adolescere aut generari malum. Miro commento Guil. Abekenius a. 1836. in Annalium Iahnii Suppl. IV. p. 476. seqq.
ἐκπαιδεύεται
comparato opere fictili explicare studuit, in quo Prometheus est, hominem quem elaboret manibus tenens, quum alius iam perfectus in crepidine statutus sit.
Kon-πίς
initium significat. Hesychius
κρηπίς — καὶ περὶ τὴν ἀρχιτεκτονίαν τῆς κτίσεως, ἐφ' οὗ οἱ στυλοβάται, ἀπὸ ταύτης οἱ ποιηταὶ τὰς κατ-αρχὰς καὶ θεμελίους λέγουσιν
. Α poetis hoc etiam prosae orationis scriptores acceperunt. Hinc effici putavi scribendum esse
dλ ¿ť ἐκμαιεύεται
.
817

818. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-747

ἔσται:
έστι
Ven. B.
818

818. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-748

αἱματοσφαγὴς:
αἱματοσφαγής
Μ. G. (sic G.) Lips. Ven. A. B. et ceteri, ut videtur, libri. Quod in Par. B. Cantabr. 1. adscriptum est,
αἱματοσταγής
, Brunckius, Schutzius, Porsonus receperunt. Recte
αἱματοσφαγής
servatum est a Wellauero.
Πέλανος αἱματοσφαγής
est
πέλανος σφακτοῦ αἵματος
. Multa sibi in hoc genere poetae permittunt, quae ad amussim exacta aliquid vitii habere videntur. El salis, ut spero, praesidii accedit ex talibus quale hoc est Euripidis El. v. 92.
πυρᾷ τ' ἐπέσφαξ' αἷμα μηλείου φόνου
.
818

819. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-749

πρὸς γῇ:
πρὸς γῇ
Μ. G. Lips. Ven. A. Turn. et, nisi fallor, omnino omnes praeter Ald. Rob. in quibus
πρὸς γᾶ
est. In Par. B. adscriptum
γρ. καὶ γῆν
, quod Brunckius male probavit.
819

819. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-750

Πλαταιῶν:
πλατέων
Μ. Colb. 1.
819

819. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-751

Δωρίδος:
δωρίδος
Lips. Ald. Rob. Turn.
δωριάδος
M. G. Ven. A. Cantabr. 1. 2. Colb. 1. 2. Par. I. In Lips. supra adscriptum
γρ. δοριάδος
.
819

820. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-752

νεκρῶν δὲ θῖνες:
θίνες (θῆνες Ald.) νεκρῶν δὲ
Μ. G. Lips. Ven. B. Mosc. Par. C. Ald. Rob. Turn. In Lips. ad
δὲ
supra scriptum
τε
. Et habent
θῖνες νεκρῶν τε
Cantabr. 2. Par. B. L.
θίνες νεκρῶν
Colb. 1.
θῖνες δὲ νεκρῶν
Victorius et sic vulgo. Probabile mihi visum est scripsisse Aeschylum
νεκρῶν δὲ θῖνες
.
820

820. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-753

τριτοσπόρῳ γονῇ: Ex Par. B. Fachsius adnotavit
τριτο-σπόρῳ. γρ. τριοσπόρῳ οι γονῇ. γρ. γένει
. Etiam Cantabr. 1. Colb. 2.
γένει
habent supra scripto
γονεῖ
, et in Lips. ad
yorῇ
adscriptum
γρ. γέν-νει
. Rob.
τρισπόρω γένει
. Αld.
τριτοσπόρω γονή
.
820

821. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-754

σημανοῦσιν:
σημαινοῦσιν
sic M.
σημαίνουσιν
Mosc.
821

821. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-755

ὄμμασιν:
ὄμμασιν
Porsonus. Libri
ὄμμασι
. Vitiosum putavit hoc vocabulum Valckenarius in Animadv. ad N. T. p. 328. Immo
quaow Bootor
rei accuratius describendae caussa adiectum est. Sophocles Oed. Col. v. 1318.
ó nέuntos δ᾽ εἴχεται κατασκαφῇ Καπανεὺς τὸ Θήβης ἄστυ δηώσειν πυρί
.
821

822. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-756

χρὴ: Sola Aldina
dei
pro
zon
.
822

823. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-757

ἐκάρπωσε:
ἐκάρπωσεν
Μ.
823

824. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-758

θέρος:
θέρος
G.
824

825. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-759

τῶνδε:
τάδε
pro
τῶνδε
Lips.
825

825. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-760

τἀπιτίμια:
τὰ ἐπιτίμια
Ald.
825

826. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-761

μηδέ:
μὴ δέ
τις M. Ald. Rob.
826

827. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-762

ὑπερφρονήσας:
ὑπερφρονήσας. γρ. περιφρονήσας
Faelsius ex Par. B.
827

828. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-763

ἐκχέῃ:
ἐκχέει
Lips. Mosc.
828

829. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-764

Ζεύς τοι κολαστὴς τῶν ὑπερκόμπων ἄγαν: Hunc versum omittunt Lips. Mosc.
829

830. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-765

ἔπεστιν: Non debebat Valckenario ad Phoen. v. 192.
Enɛotiv
, quod omnes libri habent, in
noi
mutandum videri.
830

831. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-766

κεχρημένοι:
zezonuévot
libri. In Par. B. supra adscriptum
yo. zeziŋ-péro
, quod ex Ask. A. affertur et receptum est a Brunckio. Schützius dedit
zezonuévor
, quod in scholiis commemoratur. Probaverunt hoc Blomfieldius et Elmsleius ad Eur. Heracl. v. 801. Potest servari
zɛzon-μévot
, i. e.
zoovtes
, ut scholia explicant. Vos, inquit, quorum interest illum sapere, monete eum.
831

832. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-767

νουθετήμασιν:
νουθετήμασιν
Μ.
νουθετήμασι
ceteri.
832

834. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-768

γεραιὰ:
ov d' av
Ald. Turn.
ngaid
Lips. Ven. A. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob.
834

836. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-769

πάντα:
núvτn
Cantabr. 2. Turn. et supra scriptum in Cantabr. 1. γρ.
navτa yovv navτazov
ex Par. B. Fachsius affert. Non opus est ut scribatur
παντὶ γάρ
, quae Canteri et Schutzii opinio fuit.
πάντα
ita intelligendum est, ac si dixisset poeta
πάντα γὰρ λακίδες ὄντα στη-μορραγεί
.
836

837. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-770

σώματι:
σώμασι
Mosc.
837

838. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-771

στημορραγοῦσι:
στημορραγοῦσιν
Μ.
838

839. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-772

εὐφρόνως:
qpóros
G. Lips. Cantabr. 2. Par. K. L.
839

840. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-773

μόνης γάρ, οἶδα, σοῦ:
μόνοις
Ven. A.
μόνοις γὰρ, οἶδα
. γρ.
μόνης
ex Par. B. Faehsius affert.
σοῦ οἶδα
Lips.
οἶδα σου
Ald. Rob. Turn.
840

841. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-774

ζόφον:
Sógor
, ad
ó
supra scripto, sic Lips.
Cógov
ex Ask. A. affertur.
841

842. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-775

πρέσβεις:
géoẞrs
Cantabr. 1. Ald. Quum ex usu Graecorum
ὅμως
ad verbum pertineat, post
yuiger'
interpunctio cum veteribus libris ´omittenda est.
842

843. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-776

ψυχῇ διδόντες ἡδονὴν:
yuziv didóvtɛç ydovìv
solae Ald. Rob. Quod Pauwius scribendum esse coniecit,
vezir didórtes idory
, probari posset, nisi etiam vulgata lectio bona esset.
843

843. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-777

καθ᾿ ἡμέραν:
zanuέgar
M. Non satis accurate
za9 quéour
interpretantur quotidie. Rectius dum licet. Proprie
za⁹ qué-our
est per diem, i. e. dum praesens dies dural. Ita Sophocles Oed. Col. v. 1079.
τελεῖ, τελεῖ Ζεύς τι κατ' άμαρ
, i. e. hodie. Iude
καθ' ἡμέραν
est de die in diem. Euripides Alc. v. 791.
τὸν καθ' ἡμέραν βίον λογίζου σόν
, praesentem voluptatem tuam puta. Hinc plerumque ita usurpatur, ut sit quod nos dicimus tag für tag, idque sane saepissime dicere possumus quotidie. Ad sententiam comparari potest Soph. Trach. v. 943.
ὡςτ᾽ εἴ τις δύο ἢ καὶ πλέους τις ἡμέρας λογίζεται, μάταιος ἐστιν. οὐ γὰρ ἔσθ᾽ ἣ γ' αὔριον πρὶν εὖ πάθῃ τις τὴν παροῦσαν ἡμέραν
.
843

844. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-778

πλοῦτος:
πλοῦτος
libri omnes praeter Cantabr. 1. in quo
χρήματ'
est. Idem
χρήματ'
extat apud schol. Euripidis ad Or. 679. (669. Matth.) Triclinium ad Soph. Ant. 560. Thomam M. p. 408, 12.
844

845-846. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-779

ἦ πολλὰ καὶ παρόντα καὶ μέλλοντ᾽ ἔτι ἤλγησ᾽ ἀκούσας βαρβάροισι πήματα.: Horum duorum versuum ordo inversus est in Lips. et chori nomen ad
yo'
adscriptum.

847. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-780

πόλλ᾽ ἐςέρχεται κακὰ:
πολλὰ εἰσέρχεται κακὰ
M. Lips. Mosc. Colb. 1. Ald. Rob.
πολλὰ κακὰ εἰσέρχεται
G. Cantabr. 1.
πόλλ' εἰσέρχεται κακὰ
Cantabr. 2.
πόλλ' ἐσέρχεται κακὰ
primus Turnebus dedit.
κακῶν
Bothius.
847

848. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-781

μάλιστα δ':
μάλιστά γ'
G. Par. G. γρ.
μάλιστά γ'
Par. B.
848

849. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-782

ἀτιμίαν γε: Si recte habet
ἀτιμίαν γε
, particula adeo significat. Sed potest Aeschylus scripsisse videri
ἀτιμίαν τὴν παιδός
.
849

850. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-783

κλύουσαν:
κλύουσα
Ald.
850

850. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-784

ἀμπέχει:
ἀμπέχει
ante lituram circumflexum in ultima syllaba habuisse videtur in M.
ἀπέχει
Lips.
ἀπεμπέχει
Par. G.
850

852. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-785

ὑπαντιάζειν παιδὶ πειρασώμεθα:
ἐμῷ παιδὶ πειράσομαι (πειράσωμαι Ald.)
M. Ven. A. Colb. 1. Ald. Rob.
παιδὶ ἐμῷ πειράσομαι
G. Lips. Mosc. Par. C. et
γ'
post
παιδι
a sec. manu inserto Cantabr. 2. Et sic
παιδί γ' ἐμῷ
Ven. B.
παίδ᾽ ἐμῷ
Turn. et fortasse reliqui codices. Fluctuans verborum ordo credibile facit non elisisse Aeschylum iota dativi, sed aliter haec scripsisse. Non puto tamen veri simile esse
παῖδ᾽ ἐμόν
, quod Lobeckius proposuit ad Soph. Ai. p. 350. seq. ed. alt. sed videtur mihi Aeschylus scripsisse
ὑπαντιάζειν παιδὶ πειρασώμεθα
. Hoc igitur posui. De numeris singulari et plurali coniunctis v. Lob. ad Ai. p. 152.
852

853. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-786

κακοῖς:
κακοῖσι
Ven. A.
853

854. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-787

μεγάλας: Xerxis nomen adscriptum in Lips. Ad
μεγάλας
vocabuli ultimam vocalem
η
supra scriptum in Lips.
μεγάλης
Ald. Rob. Turn.
854

854. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-788

ἀγαθᾶς: Ad
ἀγαθῶς
et mox ad
βιοτᾶς
supra scriptum
η
in Lips.
854

854. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-789

πολισσονόμου:
πο-λισονόμου
Ven. Β. Cantabr. 2. Ald. Rob.
854

855. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-790

ἐπεκύρσαμεν:
ἀπεκύρσαμεν
G. Cantabr. L. et
e
supra adscripto Cantabr. 2.
τὸ εὖτε εἰ μὲν ἄνω συνάψεις, ἐπεκύρσαμεν γράψεις, εἰ δὲ κάτω, ἀπεκύρσαμεν. οὗ δὲ στίξας, ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ εὐτε, ὑποστίξεις εἰς τὸ χώρας
schol. in G. atque ita interpunctum in codice.
855

855. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-791

γηραιός:
ευτ
Ald. Rob. Turn.
γηραιός
Par. A. Ald. Rob. Turn. et ex pr. manus emendatione G.
γεραιός
M. Lips. (sed Lips.
η
supra adscripto Ven. A. B. et ante emendationem. G.
855

856. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-792

πανταρκὴς:
πανταρκὴς
M. Ald.
παντάρκης
Turn.
παντάρκας
G. et
7
supra scripto Lips.
πανταρκας
Cantabr. 1.
πανταχής
Ask. Α.
παντάρχας
Par. F.
πανταχης
Rob.
856

856. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-793

ἀκάκας:
ἀκάκας
G. Lips. (sed Lips.
η
supra scripto Par. A. B.
ἀκάκης
Μ. et edd. ante Brunckium.
ἄκακος
Cantabr. 1.
856

856. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-794

ἄμαχος βασιλεὺς ἰσόθεος:
Ισόθεος βασιλεὺς
, omisso
ἄμαχος
, G.
856

857. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-795

ἦρχε:
ἄρχε
Μ.
857

858. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-796

εὐδοκίμους στρατιὰς ἀπεφαινόμεθ':
πρῶτον μὲν
G. Tum
εὐδοκίμου στρατιᾶς
omnes. Deinde
ἀπεφαινόμεθ'
M. G. aliique et
σ
ad
9
supra adscripto Par.C.
ἀπεφαίνόμεσθ'
Lips. Cantabr. 2.
ἀποφαινόμεσθ'
Par. A. B. Ven. A. Ald. Rob. Turn. Ex scholiis colligi potest fuisse qui
ἄπο φαινόμεθ'
scriberent. Interpretum explicationes tam contortae sunt, ut refutare eas ne operae pretium quidem esse videatur. Eleganter Schützius scribendum esse coniecit
πρῶτα μὲν εὐδόκιμοι στρατιᾶς ἀπεφαινόμεθ'
. Sed scribendum est mutatione paene leniore
πρῶτα μὲν εὐδοκίμους στρατιὰς ἀπεφαινόμεθ'
, primum prospererem gerentes exercitus ostendimus. Est autem
ἀποφαίνεσθαι
spectandum exhibere aliquid quod nostrum est, ut in Eum. v. 304.
ἄγε δὴ καὶ χορὸν ἅψωμεν, ἐπεὶ μοῦσαν στυγεράν ἀποφαίνεσθαι δεδόκηκεν
. Incidit in eandem emendationem Wellauerus.
858

859. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-797

οἳ δὲ νομίσματα πύργινα πάντ᾽ ἐπεύθυνον:
ἠδὲ νόμιμα τὰ πύργινα πάντ᾽ ἐπεύθυνον
vulgo.
ἢ δὲ νομίμα
Μ.
τὰ
omittit Colb. 2.
πάντ᾽ ἐπέ θυνον
, eraso
υ
, Μ.
πάντα εύθυνον
Colb. 1.
νομίσματα πύργινα
scribendum esse olim dixi. Perfecisse mihi videor emendationem mutato
de
in
oî dé
.
859

860. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-798

νόστοι δ᾽ ἐκ πολέμων ἀπόνους ἀπαθεῖς:
νόστοι δὲ ἐκ
Lips.
860

860. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-799

εὖ πράσσοντας:
εὖ πράσσοντα
Rob. Ante
εὖ πράσσοντας
, vel, ut scribit,
εὐπράσσοντας
, Brunckius
ἡμᾶς
inseruit, quod habet Par. B. Verum hoc manifesto nihil aliud est quam interpretatio. Dactylum qui excidit non male Schwenckius inserendo
εύφρονας
restituendum esse coniecit.
860

861. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-800

ἄγον οἴκους:
άγον οἴκους
Porsonus. Libri
ἆγον ἐς οἴκους
, nisi quod
ἄγον
habent M. Ald. Rob.
οἶκον
Ask. A.
861

862-863. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-801

ὅσσas δ' εἷλε πόλεις πόρον οὐ διαβὰς Ἅλυος ποταμοῖο, οὐδ᾽ ἀφ' ἑστίας συθείς:
ὅσσας
Μ. Ceteri
ὅσας
. Male interpretantur quam multas. Friget hoc, omninoque
ὅσος
aliquanto rarius, quam interpretibus visum est, exclamationibus inservit. Cohaerent haec ita,
ὅσσας δ' εἷλε πόλεις — τοῦδ᾽ ἄνακτος ἄΐον
, quotquot expugnavit urbes, adiecit imperio.
πόλεις
M. G. Lips. Par. Α. Β. C. Colb. 1. Ask. A. Ald. Rob.
πόλις
Turn.
ἄλυος
Lips. Ald. Rob.
αύλος
Par. G.
ποταμοῦ οὐδ᾽
vulgo.
ποταμοῦ δ'
, ita ut post
ποταμοῦ
unius aut duarum litterarum litura appareat, M.
ποταμοῦ γ' οὐδ᾽
Cantabr. 1.
ποτάμοὐδ᾽
Par. K. Turn.
ποταμ' οὐδ᾽
Par. G.
σκληροτέρα ἡ συναλοιφὴ ποταμοῦδ᾽ ἀφ' ἑστίας, οἷόν ἐστι τὸ τοῦ ἕνεκα, τούνεκα
scholiastes codicis M. Scribendum esse
ποταμοῖο, οὐδ'
olim dixi, et vidit eliam Burneius.
ἀφεστίας συνεὶς
Ald.
ἀφεστίας συνθεὶς
Μ.
ἀφ' ἑσυθεὶς
Lips.

864. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-802

Ἀχελωΐδες:
ἀχελωΐδος
Ald. et, si Faehsio fides, Par. L. '
Αχελωΐδες πάροικαι
insulae sunt.
αἱ δίυγροι. Αχελῷον γὰρ πᾶν ὕδωρ λέγουσι
schol. M.
864

865. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-803

Θρηκίων:
Oorzio
Brunckius.
9ozor
M. Ven. B. Colb. 1.
9o-zwv
Ask. A.
Forïzíor
G. Lips. Cantabr. 1. edd. ante Brunckium.
865

865. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-804

ἐπαύλων:
inovićov
Ven. A. B. Cantabr. 1. Colb. 1. Ask. A. Rob.
in' avλéor
Lips.
865

866. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-805

λίμνας τ' ἔκτοθεν αἳ κατὰ χέρσον ἐληλαμέναι πέρι πύργον:
kiuras
, ad
a
supra scripto
7
, Lips.
έκτοσθεν
G. Cantabr. 2. Colb. 1. Ask. A. Ald. Rob. Turn.
a
cum participio construendum est: atque extra mare in terra continente quaecumque munitae turribus urbes sunt, huius paruerunt imperio.
χέρσου
Ask. Α.
ἐληλάμεναι
M. Ald. Rob. Turn.
περὶ πῦργον
Lips. Ald. Rob.
πα-ραπύργον
Ask. Α.
περὶ πύργον
ceteri. Recte
πέρι
Brunckius.
τοῖς τείχεσι κεκλυκωμέναι
schol. In Par. C. glossa est
υψίπυργοι
, tamquam si legeretur, quod Pauwio in mentem venit,
лɛоíлvoyoi
.
866

867. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-806

ἄϊον: (1)
867

868. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-807

Ἕλλας τ᾽:
has '
G. Lips. Colb. 2. et fortasse Ven. A. Omittunt particulam M. Ven. B. et ceteri.
868

868. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-808

ἀρχόμεναι:
Evzbura
M. Par. A. Ven. B. Cantabr. 2. Colb. 2.
avzóuera
G. Lips. Par. B. C. F. H. K. Rob.
avzóµɛrai
Ven. A.
ozóueva
Cantabr. 1. et priori syllabae
av
, alteri supra adscripto Colb. 1. In M. hoc scholion adscriptum est,
ἀπὸ κοινοῦ τὸ οἷαι εἰσὶν αἱ παρὰ τὸν Ἑλλήσποντον οἴκησιν αὐτοῦσαι
sic scriptum, non
έχουσαι
. In Par. Β.
ἐναβρυνόμεναι. γρ. ἐρχόμεναι, ἢ ἑλκόμεναι
adscriptum.
ἐχό-ueva
Ald. Turn. Probabiliter Blomfieldius
dozóuerau
scripsit.
868

868. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-809

μυχία τε:
μυχί τε
G.
868

869. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-810

στόμωμα:
στóμwna
M. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Rob.
oτóμμa
Lips.
στόμα
ceteri.
869

870. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-811

νᾶσοί ν' αἳ κατὰ πρῶν' ἅλιον περίκλυστοι: Brunckius
ai
sine accentu posuit, refragante dictione poetica. Pronomen relativum cum participio coniunctum est, ut paullo ante v. 866. Pro
9'a zaià
Cantabr. 1.
9' ai μetà
, Colb. 1.
tè zatá
.
ἅλυον περίκλυστον
Colb. 1.
870

871. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-812

τῇδε γᾷ:
Tyde 7
, ad
supra adscripto 7
, Lips.
871

872. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-813

οἷα:
ola
, ut Schützius scribendum vidit, Ven. B.
ola
ceteri.
872

872. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-814

Χίος:
zios
M. Vit. Ven. B. Ald. Rob.
złos
G. Lips. Turn.
872

873. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-815

Νάξος, Μύκονος, Τήνῳ:
νάξος
G.
μύκονος
Μ.
μύκονος
Ven. A. Ald.
μήκονος
Vit. Colb. 1.
uxor
G. Ven. B. Par. K. L. Rob. et adscripto
yo. uxoros
Cantabr. 1.
de zoor
Lips.
τήνεω δὲ
Vit.
873

874. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-816

Ἄνδρος:
ardoor
, ad ultimam syllabam
òg
a sec. manu supra adscripto, M.
vroos
G. Vit. Lips. Ven. A. Cantabr. 1. 2. Mose. Par. C. K.
r-TOOS T
Colb. 1.
874

874. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-817

ἀγχιγείτων: In
αγχιχείτων
in M.
y
in litura.
ἀχιγείτων
Lips.
874

875. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-818

ἐκράτυνε:
ἐκράτηνε
Αld. Rob.
875

875. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-819

μεσάκτους:
μɛoάzrovs
Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 1. 2. Colb. 1. Par. A. B. Rob. Turn.
Tovę µɛσúzτovę
Par. C.
μεσάγκτους
M. G. Ald.
μεσάγκτους δέ, μεσακτίους, παραθαλασσίους
schol. M.
875

876. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-820

Ἰκάρου θ᾽ ἕδος:
ixágov 9'
G.
"zapor9'
Lips.
dos
codices, ut videtur, omnes et Ald. Rob. Turn.
og
Victorius. Id legisse videtur scholiastes, qui
Ικάρου τὸν κλύδωνα
adscripsit.
876

877. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-821

Ῥόδον τ': Libri
zai gódor
, non ferendo in basi dactylo. Itaque
Pódov τ'
edidi.
877

877. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-822

ἠδὲ:
ἠδὲ
G. Vit. Lips. Ven. Α. Β. aliique et ex correctione M.
ide
Ald. Rob. Turn. et ante correctionem M.
877

877. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-823

Κνίδον:
κνίδος
Rob. In Lips. ad
κνίδον
supra adscriptum
γρ. κίδνον
.
877

878. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-824

ἠδὲ:
ἢ δὲ
Lips.
878

878. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-825

τᾶς:
τᾶς
Cantabr. 1. 2. Par. A. B. C. et simul etiam cum gravi accentu Lips.
τὰς
M. (sic M.) G. Vit. Ask. Α.
τῆς
Ald. Rob. Turn.
878

878. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-826

ματρόπολις:
ματροπόλεις
Μ. Vit. Ask. A.
878

879. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-827

στεναγμῶν:
στεναγμάτων
libri, nisi quod
τεναγμάτων
a pr. manu habuit M. Scripsi
στεναγμῶν
.
879

880. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-828

εὐκτεάνους:
εὐκταιάνους
M. In G.
εὐκτεάνους
ex
εὐτέκνους
factum.
880

880. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-829

Ἰαόνιον: Libri
λόνιον
, nisi quod
ἰώνιον
habent Lips. Ask. A. Scribendum erat
Ἰαόνιον
.
880

880. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-830

πολυάνδρους: Post
πολυάνδρους
in Ask. A.
ἰωνίδας πόλεις
ex scholiis additum.
880

881. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-831

ἐλαύνων ἐκράτει:
ἑλλάνων
M. Vit. Lips.
ἑλάνων
Cantabr. 1.
ἑλλήνων
Ald. Turn.
ἑλλάνων
. γρ.
καὶ ἐλάνων ἐλαύνων ἤγουν πορθών
ex Par. Β. Faelsius affert.
ἐλαύνων
G. Cantabr. 2. Par. F.K. Rob.
διώκων
glossa in G. Aperte verum est
ἐλαύνων
. Tum libri omnes
ἐκράτυνε
, nisi quod
ἐκράτυνεν
est in M. Sed hoc verbo et metrum perturbatur et displicet eiusdem verbi repetitio. Nam etsi nihil frequentius est in Graecorum tragoediis quam eorundem vocabulorum iteratio, tamen quis practer omnem necessitatem in eiusdem rei continuata expositione idem verbum facile repetat? Quare olim
ἐκράτυνε
eiiciendum putavi: nunc rectius visum est scribere
ἐκράτει
.
881

881. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-832

σφετέραις φρεσίν: Pro
φρεσὶν
G. Cantabr. 2. Par. A. F. K. Rob.
χερσίν
, idemque adscriptum in Lips. Cantabr. 1. Par. B.
881

882. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-833

ἀκάματον:
ἀκάμαντον
Colb. 1. Par. H. Ex Par. B.
ἀκάμαντον. γρ. ἀκά-ματον. ἄκαμπτον
Faehsius affert.
ἀκαίματον
Ald. unde
ἀναίματον
Turn. dedit.
882

882. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-834

σθένος:
πλῆθος
pro
σθένος
Ask. A.
882

882. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-835

τευχηστήρων:
τευχιστήρων
Lips.
τευχηστόρων
Ald.
882

883. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-836

παμμίκτων τ':
παμμίκτων τ'
G. Lips. Ven. Α. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. A. B. L. Ask. A.
παμμίκτων δ'
Ven.B.
παμμίκτων
Vit.
παμμίκτων τῶν
Colb. 1.
παμμίκταν τ'
Ald. Turn.
παμμακτατ'
Rob.
883

884. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-837

ἀμφιλόγως:
ἀμφιλόγως
M. G. Vit. Lips. Turn.
αλόγως
Cantabr. 1. sed γρ.
ἀμφιλόγως
adscriptum.
ἀμφιβόλως
Colb. 1. Ask. A. Ven. A. Ald. Rob.
884

884. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-838

θεότρεπτα τάδ' ἀμπέρομεν:
Θεόπρεπτα
M. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. Ald.
θεότρεπτα
G. Vit. Turn. In scholiis commemoratur etiam alia lectio,
θεόθρεπτα
. Quod Rob. habet
θεόπεπτα
, supra scriptum est in Lips. depravatum, ut videtur, ex
θεóπεμπτα
. Verum videtur
θεότρεπτα
. Pro eo quod vulgo sequitur
τάδ' αὖ φέρομεν
, Rob. habet
τὰ δ᾽ αὖ φέρομεν
, et sic, ut videtur, ante correctionem Μ.
τὰ δ᾽ ἦν αὖ φέρομεν
, ad
αὖ
supra adscripto
&
, Ven. A.
τὰ δ᾽ ἦν ἂν (sic) φέρομεν
Ald.
τάδ'
omittit Ask. A. Offendit
αὖ
. Scripsisse Aeschylum putavi
τάδ' ἀμφέρομεν
, i. e.
τάδ᾽ ἀναφέ-ρομεν εἰς θεοὺς τρέψαντας
.
884

885. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-839

δμαθέντες:
διαθέντες
M. Vit.
δρασθέντες
Lips.
δμηθέντες
Par. C.
δαμαθέντες
Rob.
δαμασθέντες
G. Ven. B. Cantabr. 1. Par. F. Ald. Turn. In margine M. secunda manus adscripsit
41 αμαθέντες
, unde apud Victorium
Δίων, ἅμαθεντες
factum est.
885

885. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-840

μεγάλως:
μεγάλαις
Lips.
885

885. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-841

πλαγαῖσι:
πλαγαῖσι
, ad primam vocalem supra scripto
η
, Lips.
πληγαῖσι
Par. G.
πλαταῖσι
Par. K.
885

885. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-842

ποντίαισιν:
πλαγαισί τε
Cantabr. 1. Par. B. Ald. Rob.
ποντίαις
Cantabr. 1. Blomfieldio teste.
ποντίαισι
Par. C.
885

886. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-843

ἰώ:
i
ante accentus emendationem Μ. Prodit Xerxes, regio ornatu, cum satellitibus, quorum unus vestem, quam in bello gestaverat, et arma tenet. Non enim squallidum et lacerum producere Aeschyleum est. Ideo monuerat Darius Atossam, ut filio dignum ornatum ferens obviam iret: quod factum esse extra scenam apparet. Aliter ista de veste Xerxis lacerata inepte dicta essent.
886

888. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-844

τῆςδε:
τῆς δὲ
Ald. Rob.
τήδε
Turn.
τῆς
, omisso
δε
, Lips.
888

888. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-845

ἀτεκμαρτοτάτης:
ἀτεκμαρτωτάτης
Lips.
ἀτεκμαρτοτάτως
Vit.
888

889. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-846

ὠμοφρόνως:
ὁμοφρόνως
Mosc.
889

889. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-847

ἐνέβη:
ἀνέβη
Colb. 1.
ἐνέθη
Par. G.
ἐνέ-βαλε
Cantabr. 1.
889

890. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-848

γενεᾷ:
γενιᾶ
Lips.
890

891. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-849

ἐμῶν:
ἐμῶν
, quod in omnibus libris est, non debebat Schutzius in
ἐμοὶ
mutare, quod in G. Lips. interpretationis caussa supra scriptum est.
891

891. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-850

γυίων:
γύων
Vit. Ald. Rob.
891

891. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-851

ῥώμη:
μελέων
Ven. B. Colb. 1. et supra scripto
γυίων
Par. C.
μελῶν
supra scriptum in Vit. Lips.
891

892. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-852

τήνδ᾽:
τὴν δ'
a pr. manu M.
892

892. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-853

ἐςιδόντ᾽:
ἐσιδόντ'
M. Vit. et plerique, ut videtur, codices ac Turn.
εἰσιδόντ'
Par. L. Ald. Rob.
ἐσιδόντος
Colb. 1.
ἐσιδόντες
Ven. Β.
εἰσιδοῦσ᾽
Ask. A.
εἰσιδόντι
ex correctione, quum antea fuisset
εἰσιδῶντι
, Lips.
ἐσιδῶν τ'
sic G.
ἐςιδόντ'
accusativus est: v. Elmsl. ad Eur. Heracl. v. 693.
892

894. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-854

νηριτοτρόφος: Post hunc versum nonnulla excidisse non videtur dubitari posse, quum non solum ad sententiam aliquid desideretur, sed versus etiam paroemiacus exspectetur. Itaque
νησιτοτρόφους
, quod vocabulum Athenaeus III. p. 86. B. ex Aeschyli Persis affert, hic inserui, quod reliquum puto ex iis quae perierunt. Apud Athenaeum haec leguntur,
Αισχύλος δ᾽ ἐν Πέρσαις τίς ἀνήρει τοὺς νήσους (puto scripsisse Athenaeum 47-σχύλος δ᾽ ἐν Πέρσαις τὰς νήσους) νησιτοτρόφους εἴρηκεν
. Aptissime omnia sic procederent,
λέλυται γὰρ ἐμῶν γυίων ρώμη τήνδ᾽ ἡλικίαν ἐςιδόντ᾽ ἀστῶν, τὰς ἀμφιρύτους ἢ περὶ νήσους νηριτοτρόφους ἀπόλωλεν
. V. diss. de Aeschyli
Ιλίου πέρσει
p. 17.
894

895. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-855

εἴθ᾽ ὄφελε, Ζεῦ:
εἶν᾿ ὄφελεν ζει
, litteris
λε
in litura, M.
εἶν᾿ ὄφελε Ζεὺς
sic Turn.
ὄφελε
eliam Ven. Β.
εἶθ' ὠφελε ζεῦ
Par. A.
εἴθ᾽ ὤφελε ζεὺς
G. Vit. Lips. et cum plerisque, ut videtur, reliquis codicibus Ald. Rob.
895

896. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-856

τῶν:
των
omittit Ald.
896

897. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-857

θανάτου:
θάνατον
Lips.
897

897. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-858

κάτα:
κατὰ
libri.
897

897. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-859

μοῖρα:
μοῖρα
M. Vit. Par. A. Ald. Turn.
μοῖρα
, simul cum acuto accentu, Lips.
μοίρᾳ
G. ceterique, ut videtur, plerique et Rob.
897

898. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-860

ὀτοτοῖ:
oToTot
Blomfieldius, et hoc ex
oTToToT
factum in Cantabr. 2.
oToToì
Turn.
OTTOTOT
Vit. Lips.
OTTOTOì
G. Ven. A. Cantabr. 1. Par. C. Colb. 1. Ald.
ὁττοτοὶ
Rob.
οτοτοτοῖ
Μ.
898

898. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-861

βασιλεῦ:
βασιλεῦς
sic M. Vit.
898

899. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-862

Περσονόμου:
περσιόμου
G.
899

901. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-863

οὓς:
ὃς
Ox. Ald.
901

901. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-864

νῦν:
vor
omittit Colb. 1.
901

901. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-865

ἐπέκειρεν:
ἐπέκειρεν
recepi ex M. Vit. Ven. B. Par. L.
nézege
Lips. Par. H. Colb. 2.
úлézeige
G. (sic G.) ceterique. Hesychius
ἐπικεῖραι, διακόψαι, διαφθείραι
.
901

902. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-866

γᾶ δ᾽: Hic dialecto mutata proodus incipit.
ya '
M. G. Turn.
yata d'
Lips. Ven. A. aliique et Ald. Rob.
yã d'
Vit.
902

902. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-867

αἰάζει:
αλάξει
Ald. Rob.
902

902. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-868

τὰν ἐγγαίαν:
τ᾽ ἂν ἐγγαίαν
Ald.
τὴν ἀγγαίαν
Vit. Lips. Ven. B. in Lips. ad utramque vocem supra scripto communis dialecti, in Vit. addita explicatione
tηr dvayyaíar, sic
.
902

903. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-869

ἥβαν:
av
a pluribus manibus refictum in M.
903

903. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-870

Ξέρξᾳ:
ἥβαν ξέρξη, zatquérar
, ad primam vocem supra scripto
η
, Lips.
ξέρξαι
, ultimis duabus litteris fortasse refictis, M.
osa
G. Vit. Turn.
¿éoσa
Ald. Rob.
903

904. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-871

σάκτορι Περσῶν:
σάκτορπερσῶν
, addito a sec. manu
a
post
σάκτορ
, Μ.
σά-XτоQI пEQσйν
ceteri, nisi quod
oúzτoooç
, supra scripto, habet Colb. 1. et idem et Lips. Cantabr. 2. Ask. A.
πɛдõшν
. Non ipse chorus hoc opprobrio Xerxem excipit, sed quid cives dicant exponit. Neque vero dubitandum est, quin constructio haec sit,
κταμέναν Ξέρξα, Αιδου σάκτορι Περσῶν
, i. e.
τὸν Αιδην σάττοντι ПIεgσor, vel Пégoas
, occisam a Xerxe, Orcum Persis implente.
904

904. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-872

ᾅδοβάται:
aydaßára
M. Vit. Ven. B. Turn.
aydaßáraç
G. (sic G.) Lips. sed in Lips.
as
in
at
mutatum.
ἀδαγβάται
Ven. A. Ox. Ald.
ἀδαβάται
Rob.
ἀδάματα
Par. I.
ἀδάμαται
Ask. A. In
ἀγδαβάται
, quod gentis nomen esse putant scholiastae, aut verbum, aut nomen, quod verbi instar sit, obscuratum latere per se intelligitur. Quare lenissima mutatione scripsi
adoßára
, scilicet
aloív
. Similiter Aeschylus paludicolas Aegyptios v. 40. vocavit
ἑλειοβάτας
. Simillimo vocabulo
άδοφοῖται
usus est Aristophanes in Gerytade apud Athenaeum XII. p. 551. B. quod vocabulum Hemsterhusius Hesychio pro corrupto
Adogóλo
restituendum putabat. Iam sententia optime procedit: multi enim Orcicolae sunt fortes viri: innumerabiles enim periere. Wellauerus et Scholefieldius hanc et alias emendationes Passovio tribuerunt, qui eas a me accepit, nec dixit suas esse.
904

905. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-873

φῶτες:
gates
omittit Ven. A.
905

906. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-874

φύστις:
quois
Par. C. Turn. et e correctione Vit. in quo antea, ut in ceteris,
quotis
erat. Cohaerent haec
πάνυ γὰρ φύστις μυριὰς ἀν-δρῶν ἐξέφθινται
.
906

907. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-875

ἐξέφθινται:
ἐξέφθενται
Lips.
907

908. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-876

αἰαῖ, αἰαῖ:
a
quater Cantab. 1.
al al
M.
aì ai
vulgo.
908

908. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-877

κέδνας ἀλκᾶς: Ad
κεδνᾶς αλκαç
utrobique
7
adscriptum in Lips. Hunc versum libri omnes Xerxi, sequentes autem rursus choro tribuunt. In Lips. Xerxis persona omissa, sed tamen sequenti versui chori nota adiecta est. Certissimum est nihil horum a Xerxe dici. Hic enim quum procedens in scenam secum esset ea locutus quae v. 886-897. continentur, à choro, ad quem interea propius adstiterat, excipitur versibus 898. seqq. Quod si choro his verbis,
alai, alaĩ xeðvãg áhzās
, responderet, non solum quasi obiter ordiretur colloquium, cuius grave et dignum faciendum erat initium, sed etiam v. 911. non posset dicere
öd' ¿yor
, quia haec verba, quae aperte initium sunt colloquii, inepta forent, si iam collocutus cum choro fuisset. His motus rationibus totum hoc systema choro dedi.
908

909. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-878

δὲ:
de
omittunt Par. K. L.
909

909. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-879

βασιλεῦ γαίας: Male Brunckius
Baaike
commate
yaías
distinxit, ex scholiastarum aliquot et Heath sententia
yuías yóru
coniungens.
γαίας
omittit Ven. Β.
γαῖας
Μ.
γαῖαν
Cantabr. 1. Colb. 2. Par. C. L.
7o. zai yaîar
Par. B.
yaíar
Cantabr. 2. et Lips. in quo tamen
a
in
o
mutatum esse videtur.
909

910. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-880

αἰνῶς αἰνῶς:
αἰνῶς αἰνῶν
G.
αἰανῶς
Cantabr. 1.
910

910. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-881

γόνυ:
γοῦνυ
Turnebus, ex coniectura, ut videtur.
910

911. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-882

οἰοῖ:
olo
Vit.
al al
M.
où
ter Cantabr. 1.
of où
ceteri.
911

912. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-883

γέννα:
yérrai
, cum litura inter
a
et
1
, M.
yérrar
Rob.
912

912. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-884

γῇ τε πατρῴᾳ:
γα τε πατρίᾳ
libri (
γᾶι τε πατρίαι
, cum litura utrobique inter
a
et
i
, M.). Scribendum esse
y тε naτoga
primus vidit Heathius.
912

913. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-885

ἄρ᾽:
κακῶν ἀρ
Colb. 1.
913

913. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-886

ἐγενόμην:
¿yeróuar
M. G. Vit. Cantabr. 1. Par. A. B. et ad
a
supra scripto
7
Lips.
¿yɛróuny
Colb. 1. Ald. Rob. Turn.
913

914. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-887

πρόςφθογγόν:
προφθόγγου
sic M.
πρὸ φθόγγου
Colb. 1. Ven. A. Ald.
7900q9oyyov
G. Lips. Ven. B. Cantabr. 1.
zoos 49oyyou
Par. H. K. Rob.
προσφθόγγους
ex
προσφθόγγας
factum in Vit.
πρόφθογγον
Ask. A.
noosqoyyor
edd. inde a Turnebo.
914

914. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-888

νόστου:
νόστον
Colb. 1.
νόστιν
Ask. A.
914

914. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-889

τὴν: Ad
rur
et mox ad
Boùr
in Lips.
7
supra adscriptum.
914

915. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-890

κακομέλετον ἰὰν:
κακομελετόνιαν
Vit.
lar
ante recentissimae manus emendationem M.
915

916. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-891

Μαριανδυνοῦ:
paqiardárov
sic M.
µaqiardırov
Cantabr. 1. Par. L. Ven. A. Ald.
pagvardirov
Rob.
paguardyrov
G. Vit. Cantabr. 2. Colb. 1. Par. K. Ven. B. et ad penultimam syllabam supra scripto
Lips.
Eustathius ad Dionysii v. 787.
Ιστέον δὲ ὅτι ἐπεχωρίαζον τοῖς Μαριανδυνοῖς θρήνων αὐληταί, ὡς καὶ ἡ παροιμία δηλοῖ, Μαριανδυνοῦ μεμνημένη θρηνητῆρος
. Photius p. 247, 21.
Μαριανδυνὸν θρηνητήν· οὕτως Αἰσχύλος
.
916

917. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-892

πέμψω πέμψω πολύδακρυν ἰαχάν:
πέμψω πέμψω πολύδακρυν λαχάν
omnes libri. Non recte Porsonus altero
πέμψω
eiecto paroemiacum exhibuit,
πέμψω πολύδακουν ἰακχάν
. V. ad v. 924.
917

918. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-893

ἵετ' αἰανὴν πάνδυρτον: Libri omnes
"er' alarỳv zaì navóðvotor
, nisi quod
lɛr'
habent M. Vit. Lips. Ald. Rob.
αἰανή
M. et post
πανόδυρτον
Rob.
βοὴν
addit.
alar
Blomfieldius recepit. V. ad Soph. Ai. v. 672. Metri indicio
za
delevi et scripsi
núvdvorov
. Eodem modo Lachmannus. Et
πάνδυρτον
maluit etiam Blomfieldius.
918

919. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-894

δύςθροον:
δύσθροαν
Vit. Ald.
λαόθρον
Colb. 1.
919

919. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-895

αὐδάν:
βοάν πιο αὐδάν
Ask. A.
919

920. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-896

μετάτροπος:
μεσúτgoпos
Vit. Mosc.
μerάτQεлτоs
Par. B. H. Colb. 1. Ask. A. Ald.
920

920. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-897

ἐπ' ἐμοί:
ἐπεμοί
Μ. Duplex in scholiis explicatio prostat, una, qua Saíuor de secunda fortuna accipitur: immutata mihi est pristina felicitas: in qua explicatione odɛ non apte dictum est: altera, qua δαί-or intelligitur de adversa fortuna. Idque verum videtur, hoc sensu, nam haec calamitas ad me redit, ut scilicet ad auctorem.
920

921. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-898

ἥσω τοι καὶ πάνδυρτος: Chori persona non adscripta est in Lips. Ald. Turn.
ΐσω τι
Ven. A.
ἥσω τὶ
Αld.
πανόδυρτον
omnes libri. Scribendum est non
πάνδυρτον
cum Blomfieldio, sed
πάνδυρτος
.
921

922. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-899

δαϊπανέα σέβων ἁλίτυπά τε βάρη: Legebatur
λαοπαθῆ τε σεβίζων ἁλίτυπά τε βάρη
, nisi quod prius
te
in Ven. A. Ald. Rob. Turn. deest. Deesse puto etiam in Par. C. in quo non hoc, sed alterum
tɛ
deesse indicat Vauvillersius. Praeterea
σεβάζων
Colb. 1.
ἁλιτύπα τε
G.
ἁλιτικά τε
, posteriore accentu facto ex circumflexo, Vit. In Lips. ante
άλírvná te
chori nomen adscriptum est. Vitiosum esse hunc versum strophicus versus docet. Scripsi
δαϊπαθές σέβων ἁλίτυπά τε βάρη
.
922

924. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-900

κλάγξω κλάγξω δ᾽ ἀρίδακρυν ἰαχάν: Libri
κλάγξω δ᾽ αὖ γόον ἀρίδακρυν
, nisi quod
κλαύσω
est in Colb. 1.
7o. so
adnotatum in margine Lips.
agudazovy
in Ven. A. Ald. Turn. Quum in stropha libri omnes
néo
iterent, neque veri simile sit vocabula
πολύδακρυν
et
ἀρίδακρυν
aliter posita esse, quam ut in eodem versus loco sibi invicem responderent, apparet corrupta haec esse. Scripsi, remoto interpretamento,
κλάγξω, κλάγξω δ᾽ ἀρίδακρυν λαχάν
,
924

925-928. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-901

Ἰάνων γὰρ ἀπηύρα, Ἰάνων ναύφρακτος Ἄρης ἑτεραλκὴς νυχίαν πλάκα κερσάμενος δυσδαίμονά τ᾽ ἀκτάν.: Libri omnes versus 925-928 choro continuant. Xerxi eos dandos esse antistropha monstrat. Vidit hoc etiam Lachmannus.

925-926. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-902

Ἰάνων:
lávov
utrobique G. Vit. Ven. B. Cantabr. 1. Colb. 2.
lávov
in priore versu, in altero
iúov
a pr. manu, addito supra a sec. manu
v
, M.
aóvav
utrobique Colb. 1. Ask. A. Par. C.
lávov
priore loco,
laóvor
posteriore Lips.
Torov
vulgo utrobique. "Taves nominis tenuia, sed certa vestigia sunt apud Hesychium in v.
Tarva
et apud Stephanum Byz. in v.
Túoor
. Corripuit autem Aeschylus alteram vocalem.

926. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-903

ναύφρακτος:
κάφρακτος
Vit.
νεόφρακτος
Ald.
ναύκρατος
Lips. Ἰάων.
926

927. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-904

νυχίαν: Libri omnes
víav
. Arnaldus
Bovziar
, Pauwius et Heathius, si quid mutandum esset,
μυχίαν
scribendum putaverunt.
Νυχίαν πλάκα
si scribitur, non videtur nisi duplex explicandi via relinqui, una, ut obscurum mare, altera, ut metaphorice exitiosum intelligi poeta voluerit. Neutrum satis ex more fecisset. Nam Orci quidem tenebrosam domum recte potuit
hadga vízia
dicere Euripides in Helena v. 177. mari autem neque apud Aeschylum neque in Euripidis Medea v. 211. hoc vocabulum satis convenit. Apud Euripidem Themis dicitur Medeam duxisse
Ἑλλάδ᾽ ἐς ἀντίπορον δι᾽ ἅλα νύχιον ἐφ᾽ ἁλμυρὰν πόντου κλῇδ᾽ ἀπέραντον
. Aplissimum ibi videtur
δὲ ἅλα μύχιον
, quemadmodum
μυχία Tε Пoолorris
est apud Aeschylum supra v. 868. et apud Dionysium ν. 688.
πὰρ δὲ μυχὸν Πόντοιο, μετὰ χθόνα Τυνδαριδάων, Κόλχοι ναιετάουσι
. Quod si in Persarum versu cum scholiasta funestum mare atque exitiosum intelligi placeat, erit hoc et sine exemplo dictum et nimis ambigue. Haec me moverunt, ut quamvis repugnantibus libris
μυχίαν πλάκα
scriberem. Recte autem apteque recessum maris, in quo pugnatum est, simul cum obiecto litore Salaminio commemorari apertum est. Accedit, quod paulo ante Aeschylus dixerat
μυχία Προποντίς
. Nam diligens poetae lectio docet, saepe eum verbum recenti adhuc memoriae obversans paullo post iterum ponere.
927

928. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-905

ἀκτάν: Ad
ἀκτάν
supra scriptum
η
in Lips.
928

929. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-906

οἰοιοῖ βόα, καὶ πάντ᾽ ἐκπεύθου:
of of où
libri, nisi quod
of of of
habet M.
ololoì
Vit.
of où
Lips. Ven. B. Scribendum
olotof
ex regula Apollonii Dyscoli in Bekkeri Anecd. p. 588, 26. V. Dindorfium ad Aristophanis Pac. v. 257. Hic versus in libris omnibus Xerxi tribuitur: chori eum esse ex antistropha apparet. Vidit hoc etiam Lachmannus. Error ex eo ortus est, quod male intellectum est
ἐκπεύθου
, pro quo
ἐκπεύθοι
habet M. Dictum hic est passive, interrogare omnia, sine omnia ex te quaeri.
929

930. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-907

ποῦ δὲ φίλων ἄλλος ὄχλος:
ποῦ δὴ φίλων ἄλλος ὄχλος
G.
ποῦ σοι φίλων ὄχλος
Rob. Scribi etiam
ποῦ δέ σοι φίλων ὄχλος
dicit H. Stephanus, recte animadvertens hanc lectionem secutum esse scholiastam metricum. Recte M. ceterique libri
ποῦ δὲ φίλων ἄλλος ὄχλος
.
930

933-935. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-908

Σούσας, Πελάγων, Ψάμμις, Δοτάμας ἠδ᾽ Ἀγδαβάτας, Σουσισκάνης τἀκβάτανα προλιπών:
σούσας· πελάγων· καὶ δοτάμας ἠδ᾽ ἀγαβάτας ψάμμις· σουσισκάνης· τ' αγβάτανα λιπών
M. A quo ceteri libri, quantum constat, ita discrepant ut
σούδας, πελάγων
habeant Ald. Turn.
σούσας, καὶ πελάγων
Ven. B. Rob. Tum
καὶ
ante
δοτάμας
omittit Rob.
δομάτας
habet Par. C. idemque adscriptum est in Par. Β.
δότμας
Ask. Α.
Δομάσας
Turn. In Lips. ad ultimam
Δοτάμας
nominis syllabam
η
supra scriptum est. Deinde
αγαβάτας
ut M. eliam G. Vit. Ven. A. Turn,
αἰγαβάτας
Ald. Sed
ἀγδαβάτας
Cantabr. 1. Rob. et ad ultimam syllabam
η
supra scripto Lips. Tum
ψάμις
Ven. A.
ψάμης
G.
ψάμμης
Lips. Post hoc nomen
και
habent Ven. Β. Rob. sed ut M. omittunt G. Vit. Lips. Cantabr. 1. Par. A. B. C. Turn. Deinde
σουσικάνης
Ask. A. Tum
τακβάτανα λιπών
G. Lips. Ven. B. Turn.
τἀμβάτανα λιπών
Vit.
τ' ἀκβάτανα λιπών
Ven. A. Ald.
τὴν βάτανα λιπών
Colb. 1.
τ' ἐκ-βάταν ἐκλιπών
Rob.
τακβάτανα προλιπών
Par. L. Turbatum esse ordinem nominum metrum docet. Praeterea
προλιπών
ex Par. L. recipiendum est et scribendum
τὰ Βάτανα
. Itaque haec sic conformavi,
Σούσας, Πελάγων, Ψάμμις, Δοτάμας ἠδ᾽ Ἀγδαβάτας, Σουσισκάνης Τα Βάτανα προλιπών ;

936. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-909

ὀλοοὺς:
ὀλοὺς
Vit.
ολοὰς
Cantabr. 1.
ὀλοους τ'
Colb. 1.
936

936. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-910

ἀπέλειπον:
ἀπέλειπον
recepi ex M.
ἔλιπον
Ven. B. Rob.
ἀπέλιπον
ceteri.
936

937. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-911

ἐκ:
ἐκ
omittunt Ven. B. Rob.
937

937. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-912

ἔρροντας:
αἴροντας
Vit. Lips. Mose.
έρ-γοντας
Cantabr. 1.
937

938-939. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-913

Σαλαμινιάσι στυφέλου θείνοντας ἐπ᾽ ἀκτᾶς:
σαλαμινῖσιν
Μ.
σαλαμινῖσι
Lips. Rob.
σαλαμινῇσι
Ald. Ceteri, quod sciam,
σαλαμινίσι
. Scribendum erat
Σαλαμινιάσι
.
στυφέλου
M. Ven. A. B. Ald. Rob. Τurn.
στυφέλους
Vit. Lips.
στυ-φελούς
Colb. 1.
θείνοντας
M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 1. Par. A. B. Colb. 1. Ask. A. Rob.
θανόντας
Ald. Turn.
θανοῦντας
Par. C.
ἐπ' ἀκτᾶς
M. G. Ven. Β. aliique et adscriptum in Par. B.
ἐπ᾽ ἀκτὰς
Par. B. Rob.
ἐπ' ἀῆτας
Vit.
ἐπαῆτας
Lips.
ἐπ' ἀκταῖς
Ven. A. Ald. Brunckius suam lectionem,
στυφελοὺς θείνοντας ἐπ᾽ ἀκτάς
, interpretatur
ἐπιθείνοντας στυφελοὺς ἀκτάς
, quod nihili est. Blomfieldius dedit
στυ-φελοὺς θείνοντας ἐπ' ἄκρας
. Veram scripturam esse puto
στυφέλου θείνοντας ἐπ᾽ ἀκτᾶς
. Apollonius Rhodius II. 323.
στρηνὲς δὲ πέρι στυφελὴ βρέμει ἀκτή
. Neque hic quidem est quod in repetito vocabulo offendas. Recte autem interpretantur scholiastae
θείνοντας
per
τυπτομένους
, tundentes se invicem in aspero litore.

940-945. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-914

οἰοιοῖ βόα, ποῦ σοι Φαρνοῦχος, Ἀριόμαρδός τ' ἀγαθός, ποῦ δὲ Σευάλκης ἄναξ, ἢ Λίλαιος εὐπάτωρ, Μέμφις, Θάρυβις καὶ Μασίστρας, Ἀρτεμβάρης τ' ἠδ᾽ Ὑσταίχμας;: Mire perturbati hi versus in Lips. qui ita habet,
or or ο· ποῦ δὲ σεβάλλης· ἄναξ ἠλιλαίος εὐπάτωρ. μέμφις. θάουβις καὶ μασίστρας. ποῦ δέ σοι φαρνοῦχος. καριόμαρδός τ' ἀγαθός ἀρτεμβάρης τῆδ᾽ ὑσταίχμας τάδε σ' ἐπανέρομαι
.

940. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-915

οἰοιοῖ βόα, ποῦ σοι Φαρνοῦχος:
of of of
Cantabr. 1.
terrι οι
Μ.
οποιοι
Vit.
or
bis Ven. B. Colb. 1. sexies Cantabr. 1. ter G. Ald. Rob. Turn. Sequebatur
ποῦ δέ σοι φαρνούχος (ποῦσέ σοι Ald. Rob. φανοῦχος Vit. φανοῦρχος Rob. φαρνοῦχός τε Ven. B.)
. Inserendum putavi
βόα
et delendum
δέ
, ut hic versus,
οἰοιοῖ βόα, ποῦ σοι Φαρνοῦχος
, strophico accurate responderet.
940

941. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-916

Ἀριόμαρδός τ':
κ' ἀριόμαρδοστ'
sic M.
καριóμαρδός τ'
Ven. Α. Β.
καριόμαρδος τ'
G. Vit. Lips. Ald. Rob. Τurn. et adscriptum in Par. B.
καρίσμαρδός τ'
Par. Α. Β.
ν' ἀριόμαρδίς το
Ask. A.
χαρίσμαρδός τ'
Par. Η.
καρύδαρμός τ'
Colb. 1. Recte, ut videtur, Brunckius
Αρισμαρδός τ'
.
941

942. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-917

Σευάλκης ἄναξ: In M. a pr. manu
σ' ευάλκης
scriptum fuisse videtur. Inde a sec. manu
σευάλκης
factum, quod habent etiam Par. B.H.
σεβάλκης
G. Turn.
σεβάλλης
Vit. Lips. Colb. 1.
σενάλης
Rob.
σε άλλης
in uno suorum codicum (Par. Α. Β.) adscriptum memorat Brunckius.
σεβάγλης
Par. C.
σευάγκης
Ox. Pro
ἄναξ
Par. H.
ἄρραψ
. In uno suorum codicum
ἄραψ
adscriptum esse ait Brunckius. In Ald. legitur
ποῦ δέ σε βάλκις ἢ λιλαίαται που δε σευάκης ἄναξ ἢ λίλαιος εὐπάτωρ
.
942

943. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-918

ἢ Λίλαιος εὐπάτωρ:
Αλίλαιος
Lips.
ἢ Λίλαιος εὐπάτωρ
omittit Rob.
ἀπάτωρ
Par. C.
943

944. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-919

Μέμφις, Θάρυβις καὶ Μασίστρας:
μέμφθις
Ald. Rob.
δάρυβις
Vit.
θά-μυρις
G. Cantabr. 1. Colb. 2. Par. K. L. Rob.
θώρυβος
Ald.
μασίστρας
Μ. G. (sic G.) Vit. Lips. Par. Β. C. Colb. 2. et Blomfieldio teste Cantabr. 1.
μαγίστρας
Ask.A.
μασίστρης
Par. K. L. Ald. Rob. Turn. V. ad v. 31.
944

945. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-920

Ἀρτεμβάρης τ':
ἀρτεμφάρης
Par. H.
τῆδ᾽
Lips.
945

945. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-921

Ὑσταίχμας:
οἱσταίχμας
Ald.
οἰσταίχμας
Ox. Rob.
εἰσταίχμας
Colb. 1.
945

946. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-922

τάδε σ᾽ ἐπανερόμαν:
ἐπανέρομαι
M. G. Vit. Ald. Rob. Turn. et ceteri, ut videtur, libri paene omnes.
ἐπανέρωμα
Par. B.
ἐπαναιρόμην
Par. A.
ἐπανε-ρόμαι
Lips.
ἐπαναιρόμην
et accentus codicis Lips. ad veram scripturam ducunt,
zaregouar
. Ita scribendum esse etiam Wellauerus vidit.
946

947. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-923

ἰώ, ἰώ μοι:
ii
(accentus acutus utrobique ex circumflexo factus)
uoč μoĩ
, sic, non ter
ló
, M. Ceteri, quantum constat,
i ló poi poi
. Recte vero Vit. Lips. Ven. B.
no có noi
.
947

947. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-924

ὠγυγίους:
@yryiors
M. G. Ven. B. Ox. Par. A. B. (ut Brunckius ad v.37. adnotavit) C. H. K. L. et ex correctione Vit.
dyvyías
ante correctionem Vit. et Ald. Rob. Turn.
947

948. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-925

Ἀθάνας:
Αθήνας
G.
ἀθανάτας
Ven. A.
948

948. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-926

πάντες:
πάντες
a sec. manu,
πάντας
a pr. M.
948

949. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-927

ἐ ἔ:
¿ri
Vit.
sexies
Cantabr. 1.
M
. Ceteri
è è
, praeter Lips. Ven. B. in quo recte quater
&
scriptum est, sed post
tháμoves
.
949

950. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-928

ἀσπαίρουσι:
aлaigova
G. Lips. Par. C. F. Ald. Turn.
dozégovor
Colb. 1.
950

951. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-929

τὸν: Chori nomen non adscriptum est in Lips.
τὸν
cum litura ante
y
M.
Tov
Vit. Lips. Par. C. Turn.
avvor
Ald.
951

952. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-930

τὸν σὸν:
τὸν σὸν
Μ. Vit. Rob.
τῶν σῶν
, sed mutatum in
τὸν σὸν
, Lips.
Gor tor
Turn.
oov
, omisso
тòr
, G. Ven. A. Cantabr. 1. Colb. 1. 2. Ald.
952

952. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-931

πάντ':
τ'
pro
πάντ'
G. In Lips. ad
πάντ'
adscriptum
γρ. ὄντα
. Habet
orra
Rob. et Butlero teste Colb. 2. quem
árt'
omittere Blomfieldius dicit.
952

954. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-932

Βατανώχου:
βατανώχου
M. Vit. Lips.
βατανόχου
G. (sic G.) Ven. A. Par. C. Ald. Rob. Turn.
Bararovyov
Ask. A.
954

954. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-933

Ἀλπιστὸν:
ἄπιστον
Ask. Α.
954

955. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-934

NA: Post hunc versum lacunae signa posui, quum monometrum anapaesticum excidisse antistropha doceat.
955

956. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-935

τοῦ Σησάμα τοῦ Μεγαβάτα:
Tov 61σάua tov
M. (sic M.) Vit. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. Par. A.
τοῦ σησαμάτου
Ald. Rob.
τοῦ σησίμα τοῦ
G. Par. L.
τοῦ σημάτου
Οχ.
Tov σεσάua
, altero
tov
omisso, Colb. 1. Ask. A.
peyaẞára
M. (sic M.) G. Vit. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. Colb. 1. Ask. A. Par. L. Ald.
yapátar
Rob.
vyaẞára
Colb. 2. Ox. Turn.
956

957. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-936

Πάρθον τε μέγαν τ' Οἰβάρην:
núg9or tε
M. (sic M.) Vit. Cantabr. 1. Colb. 2. Par. A. Ald. Rob.
πόρθον τε
Ask. A.
σπάρθων τε
Par. K.
σπάρθεόν τε
Lips.
πάρ-9εor TE
G. Par. L. Turn.
olságn
Ask. A. Colb. 2. Rob.
t' oisá-ριν
Cantabr. 1.
τ' οἰβάρινον
Par. K. L.
τοιβάρην τ'
M. Vit.
τ' οἰβά-Ζ'
Par. G.
τ' οἴβαριν τ'
G.
τ' οἰβάρινον τ'
, supra scripto
z'
Lips.
τ' οἰνοβάρην τ'
Οx. Ven. A. Ald. Turn.
957

958-959. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-937

ἔλιπες ἔλιπες, οἴ, ὢ ὢ δᾴων, Πέρσαις ἀγαυοῖς κακὰ πρόκακα λέγεις: Verba
ἔλιπες ἔλιπες ὢ ὢ δαΐων
Xerxi tribuit Rob. Postrema tantum
à ở dator
in G. Lips. Ven. B. Xerxis sunt. Omnia choro continuantur in M. Vit. Ald. Turn.
Es
semel tantum Lips.
)
, ut in G. Vit. Lips. Ox. Par. A. C. Colb. 1. 2. Ask. A. Ald. Rob. Turn.
semel
habet Ven. B. et cum aliis, ut videtur, codicibus ed. Vict.
dator
libri, nisi quod Vit. hanc vocem omittit.
πέρσας
Αld.
ἀγαυοῖσι
Ven. Β.
ἀγαθοῖς
Colb. 1.
dyaroiç
Ask. A.
κακὰ πρόκακα λέγεις
G. Lips. Turn. et adscriptum in Par. Α.
κακὰ προκακὰ λέγεις
, sed ut ante correctionem
προκακοῦ
fuisse videatur, M.
κακὰ πρὸς κακὰ λέγεις
Vit. Mose. Ox. Par. A. Ven. A. Ald.
κακὰ πρὸς κακοῖς λέγεις
Ven. Β. Rob. Scripsi
ἔλιπες, ἔλιπες, οἷς, ὦ ὢ δάων, Πέρσαις ἀγαυοῖς κακὰ πρόκακα λέγεις?
Sic apte omnia cohaerent: an etiam Alpistum et Parthum et Oebaren reliquisti, prout, hei hei, ex illis colligo, quae strenuis Persis ingentia accidisse mala narras?

960. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-938

ἵυγγά μοι δῆτ᾽ ἀγαθῶν ἑτάρων ὑπομιμνῄσκεις:
Ειγγά μοι
, sed
fi
litteris a sec. manu scriptis, in margine autem
γρ. ζυγά μοι
Μ.
ἴγα
Ald.
μοι
omittunt Ven. A. Οx.
με
pro eo habent Ven. B. Rob.
ἑταίρων
Vit. Ven. A. Colb. 1.
ἑτέρων
Ald. Libri omnes
υπομιμνήσκεις
, nisi quod
υπομιμνήσκεις
habet Μ.
υπομιμνηάκεις
vitiose Ald.
υπομνήσκεις
Cantabr. 1. Non scripsisse Aeschylum
υπομιμνήσκεις
strophicus versus docet. Videtur ab interprete pro alio verbo adscriptum fuisse. Posui quod aptum est,
υπορίνεις
. Possunt alia excogitari, velut
υπεγείρεις
.
960

961. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-939

ἄλαστ' ἄλαστα στυγνὰ πρόκακα λέγων: Metri caussa scripsi
ἄλαστ' άλαστα
. Libri omnes semel
ἄλαστα
,
πρὸ κακὰ
Αld. Vulgo post
υπομιμνήσκεις
commate, post
λέγων
plene distinguitur. Sic etiam scholiastes. Sed
ἄλαστ᾽ ἄλαστα στυγνά πρόκακα λέγων
ne per se ipsa quidem satis apte de choro dici puto, nedum quum modo de Xerxe dictum sit
κακὰ πρόκακα λέγεις
. Itaque plene post
ὑπορίνεις
, commate autem post
λέγων
distinxi, quo
λέγων
per anacoluthon pro
λέγοντί μοι
positum esset, ut in Sophoclis Oed. R. v. 158.
πρῶτά σε κεκλόμενος - προφάνητέ μοι
, et similia alibi.
961

963. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-940

ἔντοσθεν: Propter metrum
δὴ
inserui, quo libri carent, et pro
ἔνδοθεν
, quae librorum scriptura est, scripsi
έντοσθεν
. Et
ἔντοσθεν
quidem etiam Blomfieldius.
963

964. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-941

ἄλλον γε:
ἄλλον γε
Schützius in minore editione et Blomfieldius.
20 γε
M. G. Vit. Lips. Par. A. Colb. 1. Ask. A. Cantabr. 1. Ven. 1. Ald. Rob. Turn.
ἄλλο γέ τι
Ven. Β.
ἄλλο τε
Par. G.
ἄλλο τὶ
Victori editio.
964

965. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-942

Μάρδον:
μάρδον
Lips. Cantabr. 1. Par. L. et adscripto
μαχόδων
Par. C.
μάρδον
sic G.
965

965. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-943

μυριάδαρχον: Libri
μυριόνταρχον
, nisi quod in M. prius
μυριστάρχον
, sine accentu et priore
v
, scriptum fuit, Vit. autem
μύριο-ταρχον
habet, sine accentu, relicto autem in media voce spatio appictaque ad
ταρχον
lineola, indice nominis proprii, Rob.
μυριόναρχον
. Non dubitavi scribere
μυριάδαρχον
, in quod etiam Blomfieldius incidit.
965

966. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-944

Ξάνθιν:
ξάνθον
Ven. Β. Rob. Ceteri libri
ξάνθην
. Scripsi
Ξάνθιν
.
966

966. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-945

Ἀγχάρην: Deinde Ven. A.
ἀγχάρην τοὺς ἄνακτας τῶν ἵππων
, ex interpretatione v. 968.
966

967. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-946

Δίαιξίν τ':
δίαιξίν τ'
M. G. Vit. Lips. Ald. Rob.
Διαιξίν τ'
Turn.
967

967. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-947

Ἀρσάκην:
ἠδ᾽ ἀρσάκον
Lips.
967

969. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-948

Κηγδαδάταν:
κηγδαδάταν
sic M.
καγδαδάταν
Vit.
κιγδαδάταν
Ask. A.
κηδαδάταν
Colb. 1. Cantabr. 1. et
r
ad
v
supra scripto Colb. 2.
καὶ δαδάταν
Ven. Β.
κιγδάδων
G. Par. G. K. L.
κυγδάταν
Rob.
καγδα-γάταν
Αld.
Κιγδαγάταν
Turn.
τοὺς κηγδαγάτας
Lips.
969

969. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-949

Λυθίμναν:
λυθίμναν
M. G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn. In Lips. ad
a
supra adscriptum.
2ıðíurar
Colb. 1.
2v9ipar
Par. A.
9viurar
Cantabr. 1.
969

970. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-950

Τόλμον τ':
tókµov t'
M. Par. A. Ven. B.
Tókuor
, omisso
'
Vit. et cum plerisque, ut videtur, codicibus Turn.
tóµov
Ald.
τόλμav τ'
, ad
a
supra scripto, Lips.
Tókuar
Ask. A. Par. L.
Tókuar Tókuar
, adiecta interpretatione
τολμηρόν
, G.
970

970. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-951

αἰχμᾶς:
αἰχμᾶς
G. Par. A.
αἰχμὰς
Μ.
αἰγχοῖς
Vit. Ceteri
αἰχμής
.
970

971-972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-952

ἔταφον ἔταφον· οὐκ ἀμφὶ σκηναῖς τροχηλάτοισιν, ὄπιθεν ἑπόμενοι.: Versus 971 974. in libris Xerxi tribuuntur. Sed v. 971. 972. choro esse continuandos strophae comparatio docet, atque in ipsa librorum scriptura est quod moneat, ne temere vices personarum conturbatam esse censeamus. Nam quum omnes libri
ἔταφον ἔταφον
habeant, facilius crediderim scholiastas, qui id partim per
ἀπέθανον
vel
Davor
, partim per
étágyaav
interpretantur, errasse, quam ex Valckenarii ad Eur. Hipp. v. 1247. sententia scribendum esse
étager, étager
. Omninoque quae de sepultura Persarum hic in scholiis tradita sunt, ea vereor ne non petita sint ex idoneis fontibus, sed ficta ad proferendam probabilem loci explicationem. Deinde
oux
in sola ed. Rob. deest. Eadem cum Ven. B.
Tooyrλúrois
habet. A metrico aliquo mutatus est in hunc modum verborum ordo in Ven. Β.
σκηναῖσιν οὐκ ἀμφὶ τροχηλάτοις
. Alio modo in Vit. interpolata est scriptura,
οὐκ ἀμφὶ σκηναῖς δ᾽ ἦν τροχηλάτοισιν ὄπισθεν δ᾽ ἑπόμενοι
. Omnes autem libri
ὄπισθεν 3 Enovo
habent, praeter Par. C. Turn. in quibus
лóueros
legitur, quae mutatio facta est ab aliquo homine qui
etaqov
prima persona dictum esse putabat. Quid multa? Vitium non nisi in altero versu, idque satis leve et haud dubie ex perversa aliqua grammaticorum explicatione ortum, latet. Scribendum est enim, ut Wellauerus quoque vidit, verbis choro continuatis,
ἔταφον, ἔταφον· οὐκ ἀμφὶ σκηναῖς τροχηλάτοισιν, ἔπιθεν ἑπόμενοι
. At verò, inquit, alium quoque desideramus, Mardorum ducem Xanthim, et Ancharen, aliosque. Miror, miror: non circa carpentum tuum sunt, pone sequentes. Xerxes, ut regem decet, non pedibus, sed carpento vectus advenerat, ita, opinor, ut carpentum ex longinquo conspiceretur, unde ille quum descendisset, in conspectum et ad alloquium chori prodierat. Itaque chorus, alios quoque quos desideret commemorans, mirari se dicit, quod eos non videat in comitatu Xerxis, sequentes harmamaxam eius. Nam quas dicit
σκηνὰς τροχηλάτους
, non intelligit aliud quam carpentum vel harmamaxam, id quod vel ex vocabulo
ozý
, etiam aliis scriptoribus in harmamáxae mentione usitato, colligi potest, quum hic
σκηναὶ
istae vocentur
τροχήλατοι
. V. Schefferum de re vehiculari II. 17. p. 217. seq. et Wesselingium ad Herod. VII. 41. Carpento autem uti Xerxen, non curru, consentaneum erat, ut qui non in pompa prodiret, sed fatigatus non intermissis itineribus requie indigeret. Ab omni autem dubitatione tutam hanc interpretationem praestat Herodotus, qui de ipso Xerxe eiusque expeditione explicans, VII. 41. ita scribit ut paene ipsa verba Aeschyli confirmet. Nam quum dixisset Xerxen curru equis Nisaeis iuncto Sardes reliquisse, sic pergit,
ἐξήλασε μὲν οὕτω ἐκ Σαρδίων Ξέρξης, μετεκβαίνεσκε δέ, όκως μιν λόγος αἱρέοι, ἐκ τοῦ ἅρματος ἐς ἁρμάμαξαν. αὐτοῦ δὲ ὄπισθε αἰχμοφόροι Περσέων οἱ ἄριστοι τε καὶ γενναιότατοι, χίλιοι, κατὰ νόμον τὰς λόγχας ἔχοντες
.

973. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-953

τοίπερ ἀκρότατοι: Libri
οίπερ
. Scribendum esse
τοίπερ
etiam Passovius vidit.
ἀγρόται
libri, praeter ed. Rob. quae
ακρόται
exhibet. In Lips. adscriptum est
γρ. ἀκρόται
. Plenius in margine M.
γρ. καὶ ἀκρόται. ἐξ οὗ ἔσται ἀπὸ τοῦ ἄκρου. εἰ δὲ ἀγρόται, ἀπὸ τοῦ ἄγειν καὶ ἀγείρειν
, el inter versus
οἱ ἄρχοντες. εἰ δὲ ἀκρόται, οἱ ἄκροι
. Toupius ad Suidam t. IV. p. 353. scribendum coniecit
ἀγρέται
, conferens quod Hesychius habet,
ἀγρέταν, ἡγέμονα, θεόν
. Mihi in illo
ἀκρόται
latere visum est
ἀκρῶται
. V. ad v. 979.
973

974. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-954

νώνυμοι: Hunc versum, qui in libris cum praecedentibus Xerxis est, choro tribuendum esse antistropha monstrat.
οι νώνυμνοι
Μ.
Ο νώνυμοι
G. Cantabr. 1. Colb. 1. 2. Par. G. Turn.
οἳ νώνυμοι
Vit. Ven. A.
οινώνυμοι
Lips. Ald.
ἀνώνυμοι
Rob.
οι οι νώνυμοι
Ven. B. ed. Vict.
974

975-978. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-955

ἰὴ ἰή, ἰω ἰώ. ἰω ἰώ, δαίμονες δ᾽ ἔθεντ᾽ ἄελπτον κακόν, πάγκακον οἷον δέδρακεν ἄτα.: Xerxi dedi hunc versum, quem libri cum sequentibus choro tribuunt.
δὴ τὴ ἰὼ ἐω ] ἰὼ ἐὼ δαίμονες
Μ.
δὴ τὴ ἰὼ τὰ ἰὼ δαίμονες
Vit. Lips.
ἰὴ τὴς τὴ τὴ. ἰὼ ἰ. ἰω ἰω. ὦ δαίμονες
G.
ἰὴ τὴ ἰὼ ἰὼ ὦ δαίμονες
Rob.
i
quinquies,
Ζω
octies Colb. 1. Ox. et omisso
δαίμονες
Ald.
ή
sexies et deinde
ω ἰὼ δυσδαίμονες
sic Ven. A.
ὴ τὴ ἰὼ ἰὼ ἰὼ ἰὼ δυςδαίμονες
Turn.
δαίμονες
enotatum ex Ask. A. Mosc.
ὦ δαίμονες
ex Cantabr. 1. Par. K. L. Colb. 2. Ven. B. Tum omnes libri,
δ'
non addito,
ἔθετ᾽ ἄελπτον κακὸν διαπρέπον οἷον δέδορκεν ἄτα
, nisi quod
έλθετ'
habent Vit. Mosc. Colb. 1.
κακὸν
bis et
διαπρεπή
Vit.
οἵαν
Colb. 1.
ἄτα
ad alterum
a
supra scripto
η
Lips.
ἄταν
Colb. 1. Οx. Ven. A. Ald. Rob. Corrupta haec esse facile ex antistropha, quae optimos habet et certissimos numeros, intelligitur. Ac primum quidem
eť
mutandum esse in
ἔθεσθ'
olim putavi, nunc
δ'
inserto scripsi
ἔθεντο
. Deinde
διαπρέπον
neque synizesi fieri posse videtur trisyllabum, neque probabile est Dindorfii
ζαπρέπον
, sed
διαπρέπον
, vocabulum satis tenne, interpretatio videtur alius vocabuli, quod
πρόκακον
vel
πάγκακον
fuisse puto. Denique
oἷον δέδορκεν ἄτα
scholiastae ita explicant,
οἷον κακόν ἡ Ἄτη ἐφορᾷ
et
εθεάσατο ἡ βλαβή
. Hoc vero Graeca verba ne posse quidem significare mihi videntur. Puto restituisse quod Aeschylus scripsit,
ἰὼ ἐώ, δαίμονες δ' ἔθεντ᾽ ἄελπτον κακόν, πάγκακον οἷον δέδρακεν ἄτα
.

979. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-956

δι' αἰῶνος τύχαι: Hic versus in M. Vit. scriptus est in margine et in M. quidem in litura praeter ultimas quattuor syllabas, sed, ut videtur, a prima manu: adscriptum autem supra est
γρ. δαίμονος τύχαι
. In illo
δαίμονος
latere videtur
διαίμονες
, cruentae, quam vocem Marklandus Euripidi Iph. Aul. v.1514. restituit. Eadem sententia est Dindorfii. Sed puto tamen
δι' αἰῶνος
verum esse, neque in stropha v. 973.
ἀγρέται
scribendum esse, sed
ἀκρῶται
.
οἶαι δὴ δι' αἰῶνος τύχαι
Ven. B. Rob. quod grammatici inventum est senarium exhibere volentis.
τύχα
G.
979

980. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-957

εὔδηλα γάρ: Personae notam omittunt Ald. Turn. In Vit. Xerxi haec usque ad
εὐτυχῶς
tribuuntur, versus autem 984. choro.
εύδηλον
, omnisso
γάρ
, Rob.
980

981. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-958

νέαι νέαι δύαι δύαι: Hunc versum Xerxi dedi.
νέα νέα δύαι δύαι
Ald.
981

982. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-959

Ἰαόνων ναυβατᾶν:
Ιαόνων
Lips. Cantabr. 1. Colb. 1. Turn.
ἰαώνων
Ven. A. Colb. 2.
ἰώνων
Rob. Ald.
λάνων
Μ. G. Vit. Ven. B. Par. L.
ναυ-βάτων
sic M. Turn.
ναυατῶν
Ven. A. Cantabr. 1. Colb. 1.
ναβατῶν
Ald.
ναυάτων
Vit.
ναυάτοις
, supra scripto
wr
, Lips.
ναυατᾶν
G. (sic G.) Par. A. Inde Brunckius
ναυβατᾶν
restituit, atque ita iam Rob. In Par. C. totus versus ita scriptus est,
ἰάνωναν βάτων
, supra scripto ad ultimam syllabam
or
.
982

984. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-960

γένος τὸ Περσῶν:
γένος τὸ περσῶν
Μ. Ven. A.
γένος τὸ περσῶν
G. Vit. Lips. Ald. Turn.
γένος περσῶν
Rob.
τὸ γένος περσῶν
Ven. Β.
τὸ γένος τὸ περσῶν
Colb. 2.
τὸ γένος τῶν περσῶν
Cantabr. 1.
984

985. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-961

πῶς δ᾽ οὐ:
πῶς δ᾽ οὐ
sine interpunctione M. Vit. Ald.
πῶς δ᾽ οὔ
. G. Lips. et commate addito Turn.
πῶς θ᾽ οὐ;
Rob.
985

985. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-962

στρατὸν γὰρ: Libri
στρατὸν μὲν
, nisi quod Rob. cum scholiasta metrico
uèv
omittit. Mutavi
μὲν
in
γάρ
.
985

985. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-963

τοσοῦτον:
τί δ᾽ οὐ
Ven. Β. In
τοσοῦτον
littera
σ
a sec. manu reficta in M.
985

987. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-964

τί δ᾽ οὐκ; ὄλωλεν μεγάλως τὰ Περσᾶν: Chori nomen omittunt Ald. Turn. Comma post
ri d'
in G. Turn. positum est, interrogandi signum hic et in fine versus a Brunckio. Nulla interpunctio in M. Vit. Lips. Ald. Rob. Scribendum esse
τί d'orz;
et in fine punctum ponendum Wellauerus vidit.
όλωλεν
Μ.
όλωλε
Vit. Lips. Cantabr. 1. Ald. Rob. Turn.
ὤλωλε
G.
μεγάλατε περσῶν
M. Vit.
μέγα τὰ περσῶν
Ven. A. Ald.
μεγάλα τὰ περσῶν
ceteri. Scribendum
μεγάλως τὰ Περσῶν
. Εt
μεγάλως
quidem Butlerus Cantabr. 1. et G. tribuit. Sed G.
μεγάλα
habet.
987

988. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-965

τᾶς ἐμᾶς στολᾶς:
τόδε τὰς ἐμὰς στολάς
Vit.
τάσδε τὰς ἐμὰς στολάς
G.
τᾶσδε (simul cum acuto accentu) τὰς ἐμὰς στολάς
, supra scripto ad singulas voces
7
, Lips.
τάς δὲ τὰς
affertur ex Colb. 2.
τᾶσδε τᾶς
ex Cantabr. 1.
988

990. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-966

τόνδε δ' οἰστοδέγμονα: Hunc et sequentes duos versus omittunt Ox. Ald.
πανδίτ'
Ven. Α.
τάνδε τ'
Ven. B. Rob.
τανδέ τ'
Vit.
τὰν δέ τ'
Μ. G.
τάνδ᾽
, supra scripto
η
, Lips.
τάνδε τ'
Par. G. Ask. A. Turn. Non scripsit Aeschylus
τάνδε
. Nam si
οἰστοδέγμων
per se esset pharetra, non quaesivisset chorus
τι τόδε λέγεις σεσωσμένων;
Itaque scribendum est
τόνδε τ' οἰστοδέγμονα – θησαυρὸν βελέεσσιν
, Viderunt hoc etiam Porsonus Adv. p. 157. et Butlerus.
οἰστοδέγμονα
Porsonus.
οϊστοδέγμονα
libri, eliam M.
990

991. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-967

σεσωσμένον: Verbum
σɛwouérov
sequentibus Xerxis verbis adnumeratur in G. Lips. Par. A. B. F. Rob. Choro recte tribuunt ceteri libri.
991

992. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-968

βελέεσσιν: Hunc versum choro continuat Turn.
βέλεσσιν
Μ.
βέλεσι
Cantabr. 1. Ceteri
Béhɛor
, nisi quod hanc vocem omittunt Ven. A. B. Rob. Scribendum esse
Beléɛoσiv
, metrum docet.
992

993. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-969

βαία γ᾽ ὡς ἀπὸ πολλῶν: Xerxi hunc versum cum sequente tribuunt Ald. Turn.
βαία γ᾽ ὡς ἀπολλῶν
G.
993

994. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-970

ἐσπανίσμεθ᾽:
ἐσπανίμεθ'
Lips.
994

995. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-971

Ἰάων: Libri
laóvæv
, nisi quod
laárov
habent Ald. Rob. Scribendum est aut
'Tovor
aut
'Túwr
. Hoc praetuli, quia in hac fabula Iones nusquam aliter quam aut
Ἴανες
aut
Τάονες
vocantur, etsi
Ἰωνία
bis est v. 771. Metrici correctoris lectionem habet Ven. B.
iaórov δὲ λαὸς οὐκ ἐκφυγαίχμας
.
995

996. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-972

ἀγανόρειος:
zarógios
M. G. Vit. Lips. Ven. A. Cantabr. 1. Colb. 1.
dya-νόρεος
Rob.
ἀγανάριος
Ald. Turn.
996

997. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-973

δὲ:
de
omittunt Vit. Rob.
997

997. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-974

ἄελπτον:
ἄελπον
Lips.
997

998. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-975

ναύφρακτον:
ναύφρακταν
Ald.
ναύπρουκτον
Colb. 2.
ναύκρατον
Ask. Α.
ναύαρχον
Par. L.
998

999. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-976

ἐπέρρηξ᾽:
néoors'
M. G. Ven. A. Colb. 1. 2. Par. C. Ald. Rob. Turn.
ἐπίρρηξ᾽
Ask. A.
ἐπέρρηξα
plene Vit. Lips.
ἀπέρρηξ'
edidit Brunckius, nescio unde. Satis elumbem trimetrum habent Ven. B. et ed. Vict.
ἐ-πλον δ᾽ ἐπίρρηξά γ᾽ ἐπὶ συμφορά κακοῦ
.
999

1000. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-977

παπαῖ, παπαῖ:
лалаĩ палаî
, circumflexo in acutum aut contra mutato, M.
лaлai nanai
Vit. Lips. Rob.
лaлai
ter G. quater Ald. Turn. Bis hoc vocabulum legitur etiam in Colb. 2. ter in Cantabr. 1. Par. C. quinquies in Ask. A. sexies in Colb. 1. semel in Par. F. L.
1000

Commentary (W. S. Teuffel; revised by N. Wecklein, 1886; German; OCR draft) (Persians, explanatory commentary pp. 43–97. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

93-101. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-16

1
2
Aber dem Truge der Götter kann niemand entrinnen; durch Vorspiegelung von Glück und Macht lockt er den Menschen ins Netz des Verderbens, aus dem dieser ohne Schaden zu nehmen nicht entkommt. Die Schuld, die ὕβρις, welche den Neid der Götter weckt, giebt der Dichter 742ff., 782, 808 an.

102-113. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-17

3
4
Der Chor deutet die trügerische Lockung an, der die Perser Gehör geschenkt haben: sie haben die altbewährte Krieg- führung, zu der das Schicksal sie berufen, verlassen (vgl. den Chorges. 852 ff.) und sich ohne Beruf auf das Meergewagt. παρασαίνει d.i. σαίνου- σα παράγει. – Mit ἄρκυας ἄτας vgl. δίκτυον ἄτης Prom. 1078. Hom. T 91 ἄτην ἢ πάντας ἀᾶται. – θεόθεν ( ἡ ἐκ θεῶν) μοῖρα, Nägelsbach, nachhom. Theol. S. 149f. κατὰ Μοῖρ᾽ ἐκράτησεν (Kr. 11 § 68, 48. A. 4.), sie hat es durchgesetzt und den Persern auferlegt u. s. w. Der Gedanke ist in zwei selbständige Sätze auseinandergelegt wie Ag. 750 λόγος τέτυκται, μέγαν τελεσθέντα φωτὸς ὄλβον τεκνοῦσθαι ἐκ δ᾽ ἀγαθᾶς τύχας γένει βλαστάνειν ἀκόρεστον οἰζύν. πυργοδάϊκτος aktive Bedeutung der passiven Wort- bildung wie ἀνδροδάϊκτος Choeph. 860 u. Ar. ran. 1264; vgl. Ag. 116. ἱππιοχάρμας κλόνους (Ag. 405), rossetummelndes Toben. ἀνα- στάσεις Ag. 589. πολιαινομένας vom gewaltigen Windhauch auf- schäumend, vgl. Hom. πολιῆς ἁλός etc. Catull 64, 13: tortaque remigio spumis incanuit unda. ἐσορᾶν Hor. od. I 3, 19: qui (siccis oculis) vidit mare turgidum. - ἄλσος, vgl. Suppl. 868 ἁλίρρυτον ἄλσος. Das heilige Meer. Vgl. Plaut. Mil. Gl. II 5,3 in locis Neptuniis templisque turbulentis (das Original παρετρα- γώδει). – - λεπτοδόμοις dünngebaut; Meineke λεπτοτόνοις, dünngespannt, aus schwachen Strängen bestehende Taue (der Schiffe). Leichtsinn und Vermessenheit auf dergleichen sich zu verlassen, λαοπόροις μαχαναῖς Schiffe. Dritter Teil, V. 114-139. Zwei Strophenpaare, das erste in kata- lekt. trochäischen Dipodieen (teil- weise auch synkopiert); das zweite in den zwei ersten Versen aus syn- kopierten (katalekt.) troch. Dipo- dieen (= Kretikern), V. 3 aus einem trochäisch - daktylischen Logaöden mit Anakrusis, V. 4 aus einer troch. Tripodie (Ithyphallikus) bestehend. Vgl. Westphal2 11 S. 463 ff. 472 f. Wahrscheinlich wird das erste Strophenpaar von dem einen, das zweite von dem anderen Halbchore vorgetragen. Angst der Zurück- gebliebenen um die Ausgezogenen, lyrische Ausführung von V. 59-64.

114-119. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-18

5
6
ταῦτα, 159. 165. Kr. 46, 3. A. 4 vgl. zu Ar. nub. 319. Wegen der Gefahr, daſs Xerxes durch Übermut Verschuldung und Strafe sich und seinem Heere zu- ziehe. μελαγχίτων pulla veste indutus, i, e. lugens; vgl. Suppl. 785, Ag. 546 und das homerische φρένες ἀμφιμέλαιναι. – ἀμύσσεται lacera- tur metu; 161. da vae, absicht- lich fremdartiger Klageruf. Über den Gen. bei Interjektionen Kr. 47, 3. A. 2. τοῦτο bezieht sich wie 122 τοῦτ᾽ ἔπος auf den ange- führten Ruf. Vgl. Ag. 1334 ῾μηκέτ' ἐσέλθῃς᾽ τάδε φωνῶν, Eum. 510 τοῦτ᾽ ἔπος θροούμενος εἰὼ δίκα'. πολύ, vgl. Sept. 6 πολὺς κατὰ πτόλιν ὑμνοῦτο. Kr. 57, 5. στέ- νηται wie 62.

120-125. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-19

7
8
Κισσίων 17. – φόβῳ μὴ ... στένηται καὶ ἄσεται καὶ .. πέσῃ, Kr. 54, 8. Α. 5. κ. 12. γυναι- κοπληθής όμιλος ist Apposition zu πόλισμα: die Volksmenge der Stadt besteht nur aus Frauen, da alle Männer in den Krieg gezogen sind ( κένανδρον ἄστυ 119). Im Schmerze werden die Frauen ihre Gewänder zerreiſsen, orientalisches Zeichen der Trauer, 199. 537. 835 f. 1060. Suppl. 131. Choeph. 27 ff.

126-132. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-20

9
10
Begründung der Grösse der Besorgnis durch die Grösse der Gefahr. πεδοστιβής wie Suppl. 1000 κνώδαλα πτεροῦντα καὶ πεδοστιβῆ. καταλελοίπασι τὴν πόλιν ἀκολουθοῦντες Ξέρξη ὡς μέλισσαι τὸ σμῆνος Schol. Wie alle Bienen, wenn sie schwärmen, der Königin folgend, den Bienen- stock verlassen, so ist die ganze waffenfähige Mannschaft mit Xerxes ausgezogen. Für τὴν πόλιν (die Heimat) tritt gleich aus dem Gleich- nisse σμῆ σμῆνος ein; σὺν ὀρχάμῳ στρα- τοῦ gehört auch zum Gleichnisse. Die Anakrusis besteht in Str. und Gegenstr. aus τόν. – ἐξαμείψας (69) τὸν ἀμφίζευκτον ἀμφοτέρας αἴας ÄSCHYLOS, Perser. κοινὸν ἄλιον πρῶνα (879. Ag. 307), aggregative Häufung von Bestim- mungen. Πρών von der hohen vor- springenden Küste ( προβλῆτες ἀκταί) 1. ἅλιος πρών wie πόντου προβλής Soph. Phil. 1455. Die von beiden Seiten ( ἀμφι-) zusammen ( κοινόν) gejochte hohe Meeresküste beider Länder d. i. die die Küsten beider Kontinente verbindende Brücke; κοινόν ist eigentlich Attribut zu dem in ἀμφίζευκτον liegenden Be- griff ζυγό ζυγόν (das Brückenjoch ist beiden Kontinenten gemeinsam), hat sich aber in freier Weise an πρῶνα angeschlossen.

133-139. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-21

11
12
Die Sehnsucht ins- besondere der einsam zurückgeblie- benen Frauen. ὁδῷ, ἀπουσίᾳ Schol. ἁβροπενθεῖς wie ἁβρόγοοι 541, zärtlich klagend. Vgl. 41. 543. 1072. Περσίδες ... ἑκάστα Kr. 47, 28. A. 3 und II 57, 8. Anm. 2. αἰχμάεις von dem nationalen Unter- schied der Bewaffnung (52.85) ab- sehend. - εὐνατήρ 157. Suppl. 665. ἀποπεμψ. Catull 66, 29: virum me mittens. Tibull I 3, 9: Delia cum mitteret urbe. – πόθῳ λείβε- σθαι, in Sehnsucht hinschmachten. · μονόζυξ, eine Art Oxymoron wie „einsam gepaart", d. i. von dem Paar ist sie allein zurückgeblieben.

140-154. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-22

13
14
Fortsetzung des ersten Teils und Ankündigung der auftretenden Königin-Mutter, ge- sprochen vom Koryphaios. Vier Systeme anapästischer Dimeter; vgl. Westphal2 II S. 414. Der Chor setzt sich (bis 150) auf die Stufen, die zur Bühne (somit hier zum Königs- palast) hinaufführen, und stellt, in Ermanglung positiver Nachrichten, Betrachtungen an, wie es wohl dem Xerxes und seinem Heere gehen möge. – χρεία δὲ προσήκει paratak- tisch. – πατρωνύμιον γένος, sofern die Πέρσαι den Namen von dem Urahnen des Xerxes, Perseus, tra- gen; vgl. 80. Ob das Bogen- anziehen (Bogenschiefsen, also die Perser, s. 85) das Siegende ist oder die Hellenen ( δορυκράνου, vgl. 84). δορύκρανος (von δόρυ κ. κάρανον) λόγχη, die Spitze am Kopfe des Speerschaftes. Mit V. 150 erscheint aus der Mittel- thüre des Hintergrundes der Bühne (auf einem Thronsessel getragen, vgl. 607) Atossa und wird von dem Chor ehrfurchtsvoll begrüfst. Atossa war nach Herod. VII 2 eine Tochter des Kyros und die zweite Gemahlin des Dareios Hystaspis, auf den sie grofsen Einfluss übte ( ἡ γὰρ Ἄτοσσα εἶχε τὸ πᾶν κράτος, ib. 3), und von ihm Mutter des Xerxes. Vgl. S. 34, A. 22. θεῶν ὀφθαλμοῖς, ein Glanz wie er aus Götteraugen strahlt. προσπίτνω (zu V. 32) s. v. a. προσκυνῶ; was der Koryphaios thut, macht der übrige Chor nach. Älian v. h. Ι 21: νόμος ἐστὶν ἐπιχώριος Πέρ- σαις τὸν εἰς ὀφθαλμοὺς ἐλθόντα τοῦ βασιλέως μὴ πρότερον λόγου μεταλαγχάνειν πρὶν ἢ προσκυνῆσαι αὐτόν. Εur. Οr. 1507: προσκυνώ σ᾽, ἄναξ, νόμοισι βαρβάροισι προσπίτ- νων. χρεών ( ἐστι), 95. 147. Επεισόδιον πρῶτον (155-531), die Mittel- und Hauptpartie des Stücks, dialogisch gehalten teils in dem altertümlichen Maſse des Dialogs, dem tetram. troch. cat. (Westphal2 II S. 452), teils, bei der einfachen Erzählung, im iambischen Trimeter.

155-158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-23

15
16
Begrüfsung der Atossa durch den gesamten Chor ( πάντας 154). βαθύζωνος erst über der Hüfte gegürtet, daher groſser κόλπος, bei Homer vorzugsweise Tracht asiatischer Frauen, später ionischer und besonders von Göt- tinnen, z. Β. βαθύζωνος Λήδα, Pind. Ol. III 35. K. F. Hermann, griech. Privatalt. 22, 21. – μῆτερ ἡ γεραιά Kr. 45, 2. A. 7. – θεοῦ, von Dareios und Xerxes, nach orientalischer Sitte, Curt. VIII 5.11. - εὐνάτειραwie in dem Chorliede 138; vgl. 160 und zu Prom. 61. ἔφυς zeug- matisch, da die Parallelisierung der beiden Glieder durch urch μὲν ... δὲ die Auffassung des ersten ( εὐνάτ.) als Vokativ zu verbieten scheint. Nisi forte pristina fortuna (qualis erat sub Dario) nunc Persis mutata est, in welchem Falle Xerxes nicht als θεὸς (Herrscher von götter- gleicher Macht) zu bezeichnen wäre.

159-164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-24

17
18
Auch Atossa ahnt Unglück. – ταῦτα, 114. με καρ- δίαν, Kr. ΙΙ 46, 16. Α. 3. – ἀμύσ- σει, 115. – ἐμαυτῆς d. i. der Ge- danke rührt nicht von mir her, sondern ist mir durch den ängsti- genden Traum eingegeben. - μέγας δαίμων wie 725. κονίσας οὐδας durch die Trümmer den Boden be- stäubend. Anders Hom. 145 εὐρὺ κονίσουσιν πεδίον (durch die hastige Flucht). φρα-

165-169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-25

19
20
ταῦτα, 114. στός ἐστιν, πέφρασται (vgl. πλαγ- κτὸς οὐσ᾿ Αg. 593), eine zwie- fache Obsorge ist in mir zum Grund- satz gereift. Der doppelte Grund- satz wird teils als Überzeugung ( μὴ – λάμπειν κτέ.), teils als Ent- schluſs ( μή – σέβειν) gegeben. Den Männern ohne Mittel erstrahlt nicht der Ruhm, der ihrer Kraft ent- spricht, weil sie in deren Bethä- tigung gehemmt sind. Die Schätze ohne den Mann sind auch nicht wertzuschätzen; denn das erkenne ich jetzt, da mir die Angst um Xerxes zeigt, dafs der Mann die Krone des Ganzen ist. Vgl. Cho. 934 ὀφθαλ- μὸν οἴκων von Orestes, Eum. 1025 ὄμμα γὰρ πάσης χθονὸς Θησῇδος ἐξίκοιτ᾽ ἂν εὐκλεὴς λόχος.

170-175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-26

21
22
πρὸς τάδ᾽, 730. 829. Noch häufiger πρὸς ταῦτα, 8. zu Ar. nub. 990. Zudem erklärt durch die etwas prosaische Wendung (auch Ag. 1393. Soph. oph. Ai. 282. 999. Ant. 1193) ὡς οὗτ. ἐχ. τ. – Πέρσαι, 140. 255. 259. In vobis sita sunt mihi, a vobis pendent. Eur. Hel. 1441: ἐν σοὶ τόδε. Soph. O. R. 314: ἐν σοὶ γὰρ ἐσμέν. – Reim am Schlusse der Rede, wie 247 f. Soph. O. R. 12 f. 76 f. Eur. Phoen. 1478 f. u. oft. ἔπος ... ἔργον, das ganze Gebiet des Möglichen, Soph. O. R. 72. 219f. 814f.-Quibus nostra faciendi potestas (facultas) praeire velit i. e. quae in nostra potestate sita sunt.

176-180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-27

23
24
Erzählung im Tri- meter. μὲν ... ἀλλά (179), Her- vorhebung des zweiten Gliedes, wie z. B. Hom. Г 214: ἀγόρευε παῦρα μὲν, ἀλλὰ μάλα λιγέως u. oft. στείλ. στρ. parans, movens exerci- tum, Ag. 799. Ἰάονες sanskr. Iavanas, יון. Schol. Ar. Ach. 104: πάντας τοὺς Ἕλληνας Ἰάονας οἱ βάρβαροι ἐκάλουν. Insbesondere aber galt ja der Zug des Xerxes den zum ionischen Stamme gehö- rigen Athenern. τοιόνδ᾽ ἐναργὲς (vgl. 518. Prom. 663) einen solchen deutlichen. εἰδόμην vgl. 48. 62. εὐφρόνης ganz wie νυκτός (200).

181-199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-28

25
26
Atossas Traum. Bei δοκεῖν ist Subjekt bald der Träumende (188), bald das Ge- träumte (181 u. Soph. fr. 796 N.: ἐδοξάτην μοι τὼ δύ᾽ ἠπείρω μολεῖν). – ἠσκημένη, κεκοσμημένη. Eur. Ion 326: εὐ ἤσκησαι πέπλοις. – Die spe- zifisch dorische (althellenische, ho- merische, vgl. Herod. V 88: ἤ γε ἑλληνικὴ ἐσθὴς πᾶσα ἡ ἀρχαίη τῶν ام γυναικῶν ἡ αὐτὴ ἦν τὴν νῦν δω- ρίδα καλέομεν) Frauentracht war das ἱμάτιον mit περόναι, im Un- terschiede von dem ionischen χιτών ποδήρης (Herod. 1. 1. Hermann, gr. Privatalt. 22, 2-8). – μεγέθει als göttliches Wesen; s. Liv. I 7 (vgl. VIII 6): habitum formamque viri aliquanto ampliorem augustiorem- que humana. τῶν νῦν ἐκπρεπεστ. brachylogisch s. v. a. ἐκπρεπεστάτα, τῶν νῦν πολὺ ἐκπρεπεστέρα, Kr. II § 49, 10. A. 5. Vgl. Hom. A 505: ὠκυμορώτατος ἄλλων. Β 673: κάλ- λιστος ἀνὴρ τῶν ἄλλων Δαναῶν, Tac. hist. I 50 solus omnium ante se principum. κασιγνήτα, ur- sprüngliche Zusammengehörigkeit der beiden Erdteile und Völker. - Patriam autem incolebant altera graecam terram sorte nacta, altera barbaram i. e. patriam acceperant incolendam illa Graeciam, haec bar- bariem. κλήρῳ der Geschwister unter einander, wie die Götter (Hom. Ο 191). – βάρβαρον helle- nische Naivetät; 255. 337. – τούτω (188) und αὐτὼ (191), Kr. 58, 1. A. 3. τεύχειν, Kr. 55, 4. A. 7. Vgl. V. 564 f. Soph. Trach. 1238: ἀνὴρ ὅδ᾽, ὡς ἔοικεν, οὐ νεμεῖν ἐμοὶ φθίνοντι μοῖραν. ἢ μὲν, Asia that stolz mit ihrem Aufzug (dem Joch um den Nacken); da- gegen Europa (Hellas) schlug um sich. Eur. fr. 818 Ν.: εἰκὸς σφα- δάζειν ἦν ἦν ἄν, ὡς νεόζυγα πῶλον, χα- λινὸν ἀρτίως δεδεγμένον. – ξυναρ- πάζει βία wie βία φέρειν von Pfer- den, welche durchgehen Soph. El. 725, Eur. Hipp. 1224. ἄνευ χαλι- νῶν der Zügel ledig, sie abwerfend; Gegenteil 193. - πίπτει vom Wagen. σφέ nachhomerisch als Sing., Prom. 9. Sept. 469. 615. Eum. 610. vgl. σφιν 759. όπως temporal in der älteren Sprache, z. B. Hom. M 208: Τρῶες δ᾽ ἐρρίγησαν ὅπως ἴδον αἰόλον ὄφιν. πέπλους in weite- ster Ausdehnung des Begriffs, wie 1060. vgl. 182, ῥήγνυσιν, 125. Von Männern ebenso Herod. III 66. Curt. V 12, 12. Der Schmerz über sein Mifsgeschick steigert sich beim Anblick des Vaters, vgl. 163 f.

200-210. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-29

27
28
Bedeutungsvolles Erlebnis der Atossa nach dem Traume. ἔψαυσα πηγῆς nach dem schlimmen Traume, Ubertra- gung hellenischer Sitte, vgl. Ar. ran. 1338 ff. Eur. Hek. 72. u. a. ξύν, Ag. 111. sacrifica manu arae adstiti. βωμόν, poetische Konstruk- tion (vgl. 140 f.), wie Soph. fr. 594 N.: προστῆναι μέσην τράπεζαν. Übrigens ( οἱ Πέρσαι) οὔτε βωμοὺς ποιεῦνται οὔτε πῦρ ἀνακαίουσι μέλ- λοντες θύειν, οὐ σπονδῇ, χρέονται, οὐκὶ αὐλῷ, οὐ πέμμασι, οὐκὶ οὐλῇσι (Herod. 1 132). – ἀποτρόποισι δαί- μοσιν, οἷς ἀποτροπιαζόμεσθα τοὺς ὀνείρους Schol., vor allem Helios (Soph. Εl. 424 ἡλίῳ δείκνυσι τοὔναρ) oder Phöbus (206) nach hellenischer Vorstel Vorstellung. - ὧν τέλη τάδε, denen diese Opfergaben angehören (zu- kommen). – Φοίβου... φόβῳ, An- klang wie Ag. 1080 ff. Cho. 911. Hom. Χ 139: κίρκος, ἐλαφρότατος πετεηνῶν. – κάρα, τοῦ αἰετοῦ, vgl. 210. Hom. η 525 ff.: ἐπέπτατο .. κίρκος, ᾿Απόλλωνος ταχὺς ἄγγελος· ἐν δὲ πόδεσσιν τίλλε πέλειαν ἔχων. Herod. III 76: ἐφάνη (im Traum) ἱρήκων ἑπτὰ ζεύγεα, δύο δύο αἰγυπιῶν ζεύγεα διώκοντά τε καὶ τίλλοντα οντα καὶ ἀμύσσοντα. οὐδὲν ἄλλο η παρείχε, Kr. 62, 3. A. 7. Schol. A.: ἀετὸν τὸν Ξέρξην φησί, διὰ τὸ βασιλικὸν καὶ γενναῖον, ἱέρακα δὲ τὸ τῶν ᾿Αθηναίων ( Ελλήνων) στράτευμα, διὰ τὸ πρὸς τοὺς Πέρ- σας ἐλάττονα ἔχειν κατὰ πολὺ τὴν δύναμιν.

210-214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-30

29
30
ἔμοιγε ... ὑμῖν δὲ, 168. Nach κακῶς δὲ πράξας bricht Atossa, um der königlichen Würde nichts zu vergeben, den Gedanken an die schlimmen Folgen der Niederlage plötzlich ab und erwähnt das Tröstliche, das auch in diesem Falle noch bleibt. Vgl. Ag. 498 ἀλλ᾿ ἢ τὸ χαίρειν μᾶλλον ἐκβάξει λέγων· τὸν ἀντίον δὲ τοῖσδ᾽ ἀποστέργω λόγον. – ὁμοίως, ὥσπερ καὶ πρόσθεν. Lukian. merc, cond. 40: τοῖς γεγηρακόσιν ἵπποις ἐοικώς, ων οὐδὲ τὸ δέρμα ὁμοίως χρήσιμον. Archiloch. fr. 91: οὐκέθ᾽ ὁμῶς θάλ- λεις ἁπαλὸν χρόα. Das Rat-

215-225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-31

31
32
Antwort des Chor- führers (in feierlichen troch. Tetra- metern). Vgl. Soph. O. R. 89 f.: οὔτε θρασὺς οὔτ᾽ οὖν προδείσας εἰμὶ τῷ γε νῦν λόγῳ. samste ist unter allen Umständen die Götter anzurufen. μῆτερ, als Königin-Mutter (156), doch vgl. 664. προστροπαῖς, supplicatione. φλαῦρον, infaustum. Vgl. Soph. El. 646 εἰ μὲν πέφηνεν ἐσθλά (nämlich φάσματα ὀνείρων), δὸς τελεσφόρα, εἰ δ᾽ ἐχθρά, τοῖς ἐχθροῦσιν ἐμπαλιν μέθες. - Eustath. Hom. Od. κ 518: οἰκεῖον νεκροῖς ἡ χοή. – γῇ vgl. 628 f. 640. πρευμενῶς mit αὐτοῦ (nicht πέμπειν) zu verbinden (bitte freundlich) gestattet V. 224. Vgl. 609. – τάδε, um folgendes, nämlich das πέμπειν u. s. w. – θυμόμαντις (vgl. θυμόσοφος, Ar. nub. 877), ἐκ τοῦ θυμοῦ μαντευόμενος, Gegenteil νοη θεόμαντις. παρήνεσα, zu Ar. nub. 174 u. Kr. 53, 6. А. 3. - τελεῖν intrs. Kr. II § 52, 2. A. 1. Unsere Traumdeutung geht dahin, es werde für dich alles gut sich er- füllen. Der Chorführer schliefst mit einem glückverheiſsenden Worte.

226-231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-32

33
34
Es ist für mich ermutigend alsbald einer so wohl- wollenden Auslegung zu begegnen. κριτής, 520. Cho. 37. ἐκύρωσας, du hast diese glaubwürdige Aus- legung gegeben. Vgl. 521. - θεοῖσι, 216-219; τοῖς τε φίλοις 220 f. εὖτε, Κr. 69, 28. vgl. Sept. 338. Genauere Erkundigung nach Athen, das (wie dem Dichter so auch) Atossa (als das unmittelbare Ziel des Feldzugs) besonders wichtig ist. Die Frage der Atossa erinnert an die Frage, welche Dareios auf die Kunde von der Verbrennung der Stadt Sardes durch die Athener u. Ionier an seine Umgebung richtete, οἵτινες εἶεν οἱ Ἀθηναῖοι (Herod. V 105). Mit hoher Befriedigung mufste der athenische Zuschauer bei sich denken: „du wirst die un- beachtete Stadt näher kennen ler- nen".

232-238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-33

35
36
πρὸς ταῖς δυσμαῖς τῶν φθινασμάτων τοῦ ἡλίου, fern im Westen, wo die Sonne ver- schwindet, vgl. 436. 543. Prom. 6: ἀδαμαντίνων δεσμῶν ἐν ἀρρήκτοις πέδαις. Die bauschichte Ausdrucks- weise malt zugleich die groſse Ent- fernung und erinnert dadurch den Hörer, dafs er sich den Schauplatz der Handlung weit im Osten zu denken habe. ἀλλὰ μήν (226) halb Einwendung gegen die An- gabe des Chors, halb Verwunde- rung darüber, daſs dennoch Xerxes u. s. w. Aber er hat es trotzdem gethan, weil Athen der Schlüssel zu ganz Hellas ist. γένοιτ᾽ ἄν, εἰ ᾿Αθήνας εἶλε. – ἔρξας... κακά steht als nähere Bestimmung zu τοιοῦτος (s. v. a. „um die Beschaffenheit des Heeres zu beurteilen, braucht man nur zu wissen, dafs es" u.s. w.). Vgl. Kr. 57, 10. A. 1 (letztes Bei- spiel). – Μήδους ungenau st. Πέρ- σας, 791 und sonst. Erinnerung an Marathon. ἄλλο, sc. πάρεστιν αὐτοῖς. Vgl. Herodot VII 9: Ἕλ- ληνας οὐ τιμωρησόμεθα; τί δείσαν- τες; κοίην πλήθεος συστροφήν· κοίὴν δὲ χρημάτων δύναμιν;

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-34

37
38
Hinweisung auf die Silber- bergwerke von Laurion, Böckh Staatsh. d. Ath. S. 420 ff.

239-248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-35

39
40
γάρ, Erklärung zu 236. τοξουλκὸς αἰχμή, bogen- spannende (55) Spitze = Pfeil. δάοις, hostibus. Speere für den Nah- kampf und Schilde, vgl. 84 f. 147. ποιμάνωρ 75. — ουν, wenn sie kein Oberhaupt haben. Herod. VII 103 κῶς ἂν δυναίατο ἐόντες γε ἐλεύθεροι πάντες ὁμοίως καὶ μὴ ὑπ᾽ ἑνὸς ἀρχόμενοι στρατῷ τοσῷδε ἀντιστῆναι; Auf diese Frage des Xerxes antwortet Demaratos: ἐλεύ- θεροι ἐόντες οὐ πάντα ἐλεύθεροί εἰσι· ἔπεστι γάρ σφι δεσπότης νό- μος, τὸν ὑποδειμαίνουσι πολλῷ ἔτι μᾶλλον ἢ οἱ σοὶ σέ. ἐπήλυδας wie Sept. 34; anders Suppl. 195. 401. 611. κιόντων 8. v. α. ἐλθόντων, von κιών (Part. Aor.). Ζυ τοῖς τεκοῦσι ( τῶν) κιόντων vgl. Kr. 47. 10. Α. 1. – δοκεῖν, Kr. 55, 1. A. 3, τάχ᾿ εἴσῃ Ag. 489. Soph. O. R. 84. - Der Bote kommt von der linken Seite (vom Standpunkt des Publi- kums). Dieses Mannes Lauf giebt sich als ein persischer kund für das Erkennen, man sieht es dem, Manne an, daſs er ein persischer Läufer ist. πρέπει Suppl. 721: πρέπουσιν ἄνδρες νήϊοι ἰδεῖν. Soph. ΕΙ. 664: πρέπει ὡς τύραννος εἶσο- ρᾶν. Eur. Suppl. 1066: πρέπεις ὁρᾶν.

249-255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-36

41
42
Summarischer Be- richt, zuerst lyrisch (wie Ag. 503 ff.). Hesych. · ταῦς· μέγας. – πλούτου λιμὴν (nachgeahmt von Eur. Or. 1077 καὶ δῶμα πατρὸς καὶ μέγας πλούτου λιμήν), von allen Seiten ist der Reichtum in die Stadt (Susa) eingelaufen und hat in ihr Anker geworfen. - Zu 251 (vgl. 352 und zu 465) s. Westphal II S. 482. Zu 253 vgl. Soph. Ant. 277: στέργει γὰρ οὐδεὶς ἄγγελον κακῶν ἐπῶν. Πέρσαι, 171. Der Bote erblickt zuerst nur den Chor; Atossa bleibt nach der altertümlichen Ökonomie aus dem Spiele, solange der Bote und der Chor mit einander reden. βαρβάρων 187.

256-289. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-37

43
44
Kommos, drei Stro- phenpaare des Chors, unterbrochen je durch zwei Trimeter des Boten.

256-261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-38

45
46
Der Anfang besteht aus lauter (elf) Kürzen, entsprechend dem wimmernden Charakter des Lieds; die zwei ersten Kürzen (in der Gegenstrophe vertreten durch eine Länge) bilden den Auftakt (Anakrusis), die neun andern eine trochäische Tripodie; vgl. Westphal II S. 863. ἄνιος (1055. 1061) 8. ν. α. ἀνιηρός. - νεόκοτος (Sept. 803) s. v. α. νέος. Der zweite Vers ist kretisch-logaödisch, mit einsilbiger Anakrusis. διαίνεσθε (1047. 1064) benetzet euch (mit Thränen). ὡς, ja thut es nur, dennu, s. w. διαπεπρ. 517. καὐτὸς δὲ und auch ich, 153. νόστιμον φάος wie Homer νόστιμον ἦμαρ.

262-267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-39

47
48
Wahrlich unser Leben hat allzulange gewährt in unsern Augen, daſs wir solches Leid vernehmen müssen. ἀκούειν, Kr. II 55, 3. A. 20. - Die Sache ist nur zu gewiſs; ich war selbst Augen- zeuge.

268-273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-40

49
50
Zwei trochäische Verse (1. trip. catal.; 2. tetrap. cat. mit Anakrusis) und zwei logaödi- sche. Die ionische Form πολέα auch Ag. 723. ᾿ασίς (763. Suppl. 457), dagegen ᾿ασία κ. ᾿ασίας (12.57 61. 249. Prom. 735). – πλήθουσι (420) νεκρῶν Ag. 1220. – Σαλαμίνος 327, Westphal II S. 485.

274-279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-41

51
52
ἁλίδονα, mari agi- tata. παμβαφή, ganz mit Meer- wasser angefüllt (und aufgeschwol- len). – πλαγκτούς, nach dem Sinne ( φίλους). Vgl. 303. 307. 310. ναΐοισιν, wie Suppl. 2, vgl. ναμερτῆ 246 u. zu 157. Endung wie 336. ἐμβολαῖς 409; in der Seeschlacht.

280-289. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-42

53
54
Drei iambische Verse (1. katal. Pentapodie mit Synkope des dritten u. vierten Iambus, 2. u. 3. Tetrapodie, bez. Pentapodie ᾿Αντιστρ. γ΄. mit Synkope im zweiten u. dritten Iambus) u. ein logaödischer, be- stehend aus Choriambus (d. h. Dak- tylus u. synk. Trochäus) und drei Trochäen. δᾶοι wie 239. – όνομα Σαλαμίνος πλεῖστον ἔχθος κλύειν wie ἔχθιστον κλύειν. αἰαῖ στρα- τοῦ φθαρέντος ist wie 116 der an- zustimmende Klageruf. δάοις, Athen seinen Feinden, also hier den Persern. ὡς . . . ἔκτισαν ist nicht ein von μεμνῆσθαι abhängiger Satz, sondern ein kausaler Nebensatz, da sich zu μεμνῆσθαι aus dem Vor- hergehenden ᾿Αθηνῶν ergänzt. - μάταν εὔπαιδας, weil sie die Söhne, καταπαίδας, ἀνάνδρους, weil sie die Gatten ver- loren haben.

290-298. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-43

55
56
Durch die letzten Worte des Chors indirekt aufgefor- dert löst jetzt Atossa den Chor im Gespräche mit dem Boten ab. ὑπερβάλλει enthält einen negativen Begriff (es hindert durch seine Gröfse am Sprechen und Fragen) und ist daher nach Analogie dieser Verba konstruiert (Prom. 786 f.: οὐκ ἐναντιώσομαι τὸ μὴ οὐ γεγω- νεῖν). – Soph. Phil. 1316: ἀνθρώ- ποισι τὰς μὲν ἐκ θεῶν τύχας δο- θείσας ἐστ᾽ ἀναγκαῖον φέρειν. καταστάς gefasst, ruhig; Herod. III 80 ὁ θόρυβος κατέστη. – ὅμως, an den Bedingungssatz (anderwärts an ein Partizip) angelehnt, gehört aber (begrifflich) zu λέξον. Vgl. 840. Sept. 712: πιθοῦ γυναιξίν, καίπερ οὐ στέργων ὅμως. Choeph. 115: μέμνησ᾽ Ορέστου, κεί θυραῖος ἐσθ᾽ ὅμως. Plaut, mil. 1341: bene dicatis et mihi absenti tamen. Kr. II 56, 13. A. 2. Den Worten τίς οὐ τέθνηκε hört man das ängstliche Verlangen an, zu hören, daſs Xerxes noch lebt. ἀρχέλειος für ἀρχέ- λεως (vgl. εὔγειος κ. εὔγεως), ἀρχέ- λαος, wenn nicht ἀρχελάων herzu- stellen ist. - Das epische ὅστε (vgl. Kr. II 51, 8. A. 2) selten und nur bei Äschylos im Trimeter Vgl. 762. Quem vero lugebimus ex ducto- ribus ut in sua statione mortuum? ἐπὶ σκηπτ. ταχθεὶς in imperio (dessen Zeichen hen das das σκῆπτρον ist) constitutus. - ἄνανδρον proleptisch, Folge von ἠρήμου. Soph. Ant. 881 πότμον ἀδάκρυτον οὐδεὶς φίλων στενάζει, Eur. Med. 435 τᾶς ἀνάν- δρου κοίτας ὀλέσασα λέκτρον.

299-301. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-44

57
58
Hom. A 88: ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο; dagegen Eur. Orest. 386: οὐ γὰρ ζῶ κακοῖς, φάος δ᾽ ὁρῶ. Soph. Ant. 600: ὃ τέτατο φάος ἐν Οἰδίπου δόμοις. – ἐκ, Ag. 900: κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος. - με- λαγχίμου vgl.114. Suppl. 745. Cho.11.

302-330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-45

59
60
Zur Antwort auf Atossas Frage schüttet der Bote, ehe er sich auf eine geordnete Er- zählung einläſst (337 ff.), eine Fülle von Namen aus, teils um der Dar- stellung ein konkret nationales Ko- lorit zu geben, teils um einzelne tapfere Thaten in Erinnerung zu bringen. Über die Etymologie dieser Namen s. Einl. S. 35 A. 23. στυ-

302-307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-46

61
62
Αρτεμβάρης 29. – ἵππου 315. Thuk. I 62: ἡ διακοσία ἵππος. – βραβεὺς Lenker (Befehls- haber), vgl. 78. Ag. 230. φλοὺς 78. θείνεται wird ge- stofsen an, vgl. 310. – Σιληνίαι ein Teil des Gestades von Salamis, in der Nähe der Τροπαία ἄκρα. - Mannigfaltigkeit der Wendungen für den einen Begriff des Gefallen- seins. Mit bitterem Volkshumor 305; abschwächende Nachbildung des von einem Feinde gesprochenen Verses Hom. II 745: ἡ μάλ᾽ ἐλαφρὸς ἀνήρ, ὡς ῥεῖα κυβιστᾷ. Ähnliche Tonfärbung 310. 319. Tenago princeps indigena. ἰθαγενὴς δ. ν. α. ἐγχώριος; es war dies also nicht das Regelmässige; vgl. 44 f. mit 311; 34 f. mit 960; 38 mit 321. Herod. VII 96f. VI 53: φαινοίατο ἂν ἐόντες οἱ τῶν Δωριέων ἡγεμόνες Αἰγύπτιοι ἰθαγενέες. σποδεῖ, ferit, vgl. θείνεται 303.

308-313. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-47

63
64
᾿Αρσάμης 37. πε- λειοθρέμμ. (vgl. 33), Salamis. Der Schol. vergleicht das bomerische πολυτρήρωνά τε Θίσβην ( Β 502). — κύρισσον (vgl. 313. 376. 416. 458. 490. 506. Kr. II § 28, 3. A. 4) von den Leichen, welche durch die Strömung mit dem Kopfe gegen das Land getrieben werden, s. v. a. κερατίζειν. - γειτονῶν Suppl. 780 vgl. 286. – Αρκτεύς 44 f. Φαρ- νοῦχος, bei Herod. VII 88 ein Φαρ- νούχης, der aber schon in Sardes verunglückte. – ναὸς ἐκ μιᾶς, drei aus einem Schiffe.

314-319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-48

65
66
Chryse, Name meh- rerer Inseln und einer Stadt in Troas. μελαίνης geht wohl nicht auf die Farbe der Pferde, sondern der Reiter. – πυρσήν steht als pro- leptisches Prädikat. Der schwarze Bart färbte sich im Blute rot. Vgl. 539. πορφυρᾶ βαφῇ d. i. βαφῇ αἵματος. Vgl. Hom. 141. – Μᾶγος entweder weil in der Zeit des Äschylos die Quantität noch nicht festgestellt war, oder weil Äschylos den medischen Volksstamm (Herod. I 101. Strab. XVII p. 727. Plin. n. h. VI 26, 29) von der gleichnamigen Priesterkaste (irrigerweise) unter- scheiden zu müssen glaubte. – μέτ- οικος dort sich (unfreiwillig, als Toter) niederlassend, dort bleibend.

320-330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-49

67
68
πολύπονον, laborio- sum, von der Person, welche mit dem Speere gewaltig arbeitet, über- tragen. ᾿Αριόμ. 38. Σάρδεσιν, der Vaterstadt durch seinen Tod, wenn die Lesart richtig ist, da der Spondeus des 5. Fuſses, dessene rste Länge die letzte Silbe eines mehr- silbigen Wortes ist, eine Härte ver- ursacht, die hier nicht durch die Hephthemimeris gemildert wird. Σεισάμης: ähnliche Namen bei Herod. V 25. VII 6. Lyrna, von Steph. Byz. mit Lyrnessos in Troas identifiziert. οὐ μάλ᾽ εὐτύκως, nicht gar schön hergerichtet, der schöne Mann. Elegisch. Συέν- νεσις kilikischer Königsname. Drei sind aus dieser Zeit bekannt (R. E. VI 2. S. 1528); gemeint ist wohl der bei Herod. VII 98 ( Κίλιξ Συένν. Ωρομέδοντος); Plat. Charmid. p. 158 Α: εἰς πάντα πρῶτον εἶναι. Κιλίκων, 273. - Eur. Herakl. 8: πόνων πλείστων μετέσχον εἷς ἀνὴρ Ἡρακλέει. Kr. 49, 19. A. 5. σαι,

331-336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-50

69
70
ἀναστρέψας πάλιν (Kr. 52, 2. A. 5. Eur. Hippol. 982: ἀνέστραπται πάλιν) 8. v. a. λόγω ἀνελθών, τὸν λόγον ἀναλαβών (repe- tens). - πόσον δὲ, Kr. 69, 16. Α. 5. ἀξιῶσαι, ἄξιον ἡγήσασθαι, τολμῆ- Schol. A. vgl. vgl. Eum. 425.

337-343. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-51

71
72
πλήθους μὲν (vgl. 345) . . ἕκατι (Ar. nub. 320: ἕνεκεν γε ψυχῆς στερρᾶς): wenn es auf die groſse Zahl (allein) angekommen wäre; daher ἄν ( κρατῆσαι). βάρβαρον (187), generisch, Kr. 50, 3 mit Anm. 6. Vgl. Herod. VIII 82: ἐν τοῖσι τὸν βάρβαρον κατε- λοῦσι. Abgesehen von den 300 Schiffen (und aufser ihnen) waren 10 auserlesene vorhanden, im gan- zen also 310; Herod. VIII 82 (vgl. ib. 48) giebt 380 an, wovon 16 auf Sparta, 180 (ebenso Plut. Themist. 14; rund 200 bei Herod. VIII 61, vgl. Diod. I 15) auf Athen kamen. Auf persischer Seite 1207 auch bei Herod. VII 79, Plut. Themist. 14, sowie Diod. ΧΙ 3 ( πλείους τῶν χιλίων καὶ διακοσίων); rund 1200 bei Isokr. Paneg. 93. 97. 118 und Cornel. Nep. Themistocl. 2; noch ungenauer Plat. legg. III p. 699 В ( νεῶν χιλίων καὶ ἔτι πλεόνων ἐπι- φερομένων) und Cic. Verr. I 18. - ὧδ᾽ ἔχει λό λόγος Sept. 225. Choe. 521 vgl. Ag. 1661, hier im Sinne: ,, 80 steht es mit der Berechnung, das ist die Rechnung".

344-349. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-52

73
74
μή σοι δοκοῦμεν, Prom. 247. 959. Plat. Apol. p. 28 D: μὴ αὐτὸν οἴει φροντίσαι θανά- του, du wirst doch hoffentlich nicht glauben, daſs er um den Tod sich Sorge macht? λειφθ., inferiores fuisse.,,An Zahl" ergänzt sich ohne grofse Mühe aus dem ganzen Vor- hergehenden seit 334. τῇδε νοη μάχῃ zu trennen ist nicht möglich. Da auf natürlichem Wege das Geschehene rätselhaft bleibt, so sucht der Bote nach einer übernatür- lichen Erklärung. - Das Bild vom Abwägen des Geschickes Hom. 69 f. X 209 ff. Mit einem Wort: θεοὶ .. θεᾶς. - Die Frage, ob Athen noch unzerstört sei, wird nicht ein- fach bejaht (denn dies wäre gegen die Wahrheit, da die Stadt vor der Schlacht bei Salamis von den Persern eingenommen u. verwüstet worden war), sondern dahin beant- wortet, daſs, sofern die Stadt aus ἄνδρες besteht (nicht aus Mauern und Steinen), sie allerdings unzer- stört und ihre Schutzwehr sicher sei. Alkäos fr. 22: οὐ λίθοι τειχέων εὐ δεδομαμένοι, ἀλλ᾽ ἄνδρες πόλιος πύργος ἀρήϊοι. Soph. O. R. 56 f. Thuk. VII 77: ἄνδρες γὰρ πόλις, καὶ οὐ τείχη οὐδὲ νῆες ἀνδρῶν κεναί. Vgl. auch besonders Herod. VIII 61. Plut. Themist. 11. Äschin. Ι 174 (180). – ἀνδρῶν emphatisch: solange es (echte) Männer hat, be- sitzt es ausreichenden Schutz.

350-354. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-53

75
76
Die Stellung der Worte in 351 wie Eur. Kykl. 118: σπείρουσιν, ἢ τῷ ζῶσι, Δήμητρος στάχυν; Vgl. Hel. 1579 f. Ar. nub. 257. Ovid. trist. III 9, 12: (specula- tor) hospes, ait, nosco, Colchide, vela, venit. Der V. 352 ist wie 251 gebaut. - ἀλάστωρ (Suppl. 415. Ag. 1501. 1509) heiſsen nach Galenos αὐτοί τε οἱ ἄνθρωποι οἱ τὰ ἄλαστα (vgl. 990) ἐργασάμενοι (Soph. Ai. 374) καὶ οἱ τιμωροὶ αὐτῶν δαίμονες. Bei Äsch. findet sich nur letztere Bedeutung (Rachegeist bes. für be- gangenen Übermut), s. Nägelsbach, nachhom. Theol. S. 482f. Keck zum Agam. S. 17-21. – ποθέν um nicht zu sagen ἐκ θεῶν τινος.

355-360. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-54

77
78
Beschreibung des Verlaufes der Schlacht bei Salamis (355-432). ἀνὴρ Ἕλλην, der οἰκέ- της und παιδαγωγός im Hause des Themistokles, Σίκινος, im Auf- trage seines Herrn, Herod. VIII 75 (Diod. XI 17), wo auch: φράσοντα ὅτι οἱ Ἕλληνες δρησμὸν βουλεύ- ονται καταρρωδηκότες. Δρασμός war wohl das authentische gering- schätzige Wort.

361-373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-55

79
80
δόλον . . φθόνον λόγον (vgl. Suppl. 942 ff.) bilden eine Art Kette. θεῶν φθόνον auf die aufserordentliche Macht des Perserreiches. Der Mann aus dem Volke spricht im Sinne des Volkes; auch scheint der Dichter in diesem ältesten Stücke seine späteren rei- neren Gottesbegriffe noch nicht ausgebildet zu haben. Ἕλληνος d. i. obwohl er sich bei einem Hellenen der List hätte versehen sollen. Als listig erscheinen die Hellenen den Barbaren, die Ge- bildeten den Ungebildeten. Mit wohlgefälligem Lächeln mochte dies der Athener vernehmen. εὐτ᾿ ἂν, 230. Der Ausdruck pathetisch wie 357. 386. Vgl. Hom. ἦμος δ᾽ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε. τέμενος αἰθέρος Ennius ann. 50 V. (vgl. 67. Trag. 421): caeli caerula templa, u. Trag. 227: 0 magna templa caelitum, commixta stellis splendidis! ξαι, Kr. 55, 3. A. 13. φυλάσσειν, ebd. A. 20. - Die halbmondförmige Bai von Salamis war durch die per- sische Flotte, welche sich quer vor dieselbe legte, abgeschlossen. νῆσον Αἴαντος 307. Machte sie L τά- mit ihrem Kopfe dafür verantwort- lich, daſs die Hellenen nicht ent- rinnen; vgl. Plat. legg. III p. 698 C: θάνατον αὐτῷ (dem Datis) προει- πὼν μὴ πράξαντι ταῦτα; auch 1 Kön. 20, 39. εὔθυμος wohlge- mut (vgl. 394), nichts Arges ahnend.

374-385. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-56

81
82
δεϊπνόν τε ἐπορσύ νo ντo, als ob folgte: τά τε ἄλλα παρεσκευάζοντο. - Hesychius: τρο- πώσασθαι, τὸ τὴν κώπην πρὸς τὸν σκαλμὸν δῆσαι τῷ τροπωτῆρι. Vgl. Poll. 1 87: σκαλμός· ὅθεν αἱ κῶπαι ἐκδέονται. – εὐήρετμον proleptisch; denn erst durch die Befestigung des Ruders wurden die Pflöcke mit Rudern wohl versehen. κώπης ἄναξ (vgl. 383), nachgeahmt von Eur. Kykl. 86 und im Teleph. (700 Ν.) κώπης ἀνάσσειν, welches letz- tere Aristot. Rhet. III 2 tadelt, als ἀπρεπές, ὅτι μείζον τὸ ἀνάσσειν ἢ κατ᾿ ἀξίαν. – πᾶς – πᾶς δὲ wie 403. ὅπλων ἐπιστάτης s. v. a. ὁπλί- της, ἐπιβάτης, miles classiarius, in derselben Weise wie κώπ. ἄν. 8. v. a. κωπηλάτης, ἐρέτης. – νεὼς μακρᾶς (Gegenteil στρογγύλα 8. v. α. φορ- τηγά), distributiv. – πάννυχοι vgl. Herod. VIII 76: οἱ μὲν δὴ ταῦτα τῆς νυκτὸς οὐδὲν ἀποκοιμηθέντες - παραρτέοντο. διάπλοου λεών, Schol.: διαπλέοντα τὴν θάλασσαν.

386-394. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-57

83
84
λευκόπωλος ἡμέρα vgl. Hom. 4 243ff. Soph. Ai. 673: τῇ λευκοπώλῳ φέγγος ἡμέρα φλέ- γειν. Theokr. 13, 11: ἁ λεύκιππος ᾿Αώς. Liv. V 23: curru albis equis iuncto urbem invectus Iovis Solisque equis aequiparari dictatorem in religionem trahebant. Dagegen Tibull I 3 extr.: Aurora can- dida roseis equis. Das Asyndeton μολπηδὸν ηὐφήμησεν, weil das Vor- hergehende näher bestimmt wird ( μολπηδὸν ist scharf zu betonen). Vgl. Kr. II 59, 1. A. 3. - Anstimmen des Päan (393) zum Beginn der Schlacht; vgl. Sept. 268. 635. Thuk. 121: ἤδη ἐπεπαιάνιστο ὡς ἐπίπλουν. Xen. anab. I 10, 10. V 2, 14: ἐπεὶ δ' ἐπαιάνισαν καὶ ἡ σάλπιγξ ἐφθέγξατο, ἅμα τε τῷ Ἐνυαλίῳ ἠλάλαξαν. VÌ 5, 27 : ἡ σάλπιγξ ἐφθέγξατο καὶ ἐπαιάνιζον καὶ μετὰ ταῦτα ἠλάλαζον. ἠ Eur. Herakl. 330: ἐσήμην᾿ ὄρθιον (laut) σάλπιγγι. Das Neutrum wie in μέγα βοᾶν, μέγα φθέγγεσθαι, λιγὺ ἀνακωκύειν (468). Kr. 46, 5. A. 6. τάφος, stupor. – ὡς φυγῇ, ὡς πρὸς φυγὴν ἀποκλῖναι μέλλοντες (Schol.). Minder ideal Herod. VIII 83; da aber bei Äschylos ein Perser redet, so konnte von diesen Zänkereien der Hellenen abgesehen werden. παιᾶνα zu Apollon als παιήων, ἀλεξίκακος, σωτήρ, mit dem Refrain ἰὴ Παιάν; vgl. 388 f.

395-398. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-58

85
86
Jetzt gab die Trom- pete das Zeichen zum Angriff. πάντ᾽ ἐκεῖνα, alles auf jener Seite (der hellenischen), vgl. 260. Herod. VII 34: ἐζευγμένου τοῦ πόρου ἐπι- γενόμενος χειμών μέγας συνέκοψέ τε ἐκεῖνα πάντα καὶ διέλυσε. So auch πάντα ταῦτα, zu Ar. nub. 328. ἐπέφλεγεν, nicht ἐξέκαιεν καὶ ἀνήγειρεν (Schol.), sondern ,,erfüllte mit hellem Schalle". Vgl. Soph. Oed. Τ. 186 παιὰν δὲ λάμπει. ῥοθιάδος proleptisch, denn es bezeichnet die Folge von ξυνεμ- βολή. ξυνεμβολή das gleich- zeitige Einsetzen der Ruder nach dem Takte ( ἐκ κελ.). Thuk. II 92: ἀπὸ ἑνὸς κελεύσματος ἐμβοήσαντες. Eur. Iph. T. 1405: χέρας κώπη προσαρμόσαντες ἐκ κελεύματος.

399-407. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-59

87
88
Herod. VIII 85: κατὰ μὲν δὴ ᾿Αθηναίους ἐτετάχατο Φοίνικες ( οὗτοι γὰρ εἶχον τὸ πρὸς Ἐλευσῖνός τε καὶ ἑσπέρης κέρας), κατὰ δὲ Λακεδαιμονίους Ἴωνες) οὗτοι δ᾽ εἶχον τὸ πρὸς τὴν ἠῶ τε καὶ τὸν Πειραιέα. Anders der we- nig glaubwürdige Diod. XI 18. Mit Herod. stimmt unsere Stelle (399 ff.), sofern naturgemäſs der attische Dichter vor einem attischen Publi- kum denjenigen Flügel besonders hervorhob, auf welchem die Athener standen. Vgl. 410. παῖδες Ἑλλή- νων epische Umschreibung ( νίες Ἀχαιῶν). δὲ im zweiten Gliede der Anaphora, Kr. 59, 1. A. 4. II 59, 1. A. 2. Liv. V 30: pro aris focisque et deum templis ac solo in quo nati essent dimicandum fore. ἕδος, τὸ ἄγαλμα καὶ ὁ τόπος ἐν ὦ ἵδρυται (Timä. lex. Plat. s. v.). Enger z. B. Dionys. Hal. Ant. I 47: Αἰνείας παραλαβών .. τὰ ἕδη τῶν θεῶν διαπλεῖ τὸν Ἑλλήσποντον. – θήκας Ag. 454. Soph. Εl. 895: ὁρῶ περιστεφῆ ἀνθέων θήκην πατρός. Plat. legg. III p. 699 C: ἤμυνεν ἱεροῖς τε καὶ τάφοις καὶ πατρίδι καὶ τοῖς ἄλλοις οἰκείοις τε ἅμα καὶ φίλοις. Herod. IV 127: μαχεσόμεθα περὶ τῶν τάφων u. a. Ar. vesp. 533f.: σοὶ μέγας ἐστὶν ἁγὼν καὶ καὶ περὶ τῶν ἁπάντων. ῥόθος (vgl. 396). Dem Hellenen ist nur seine Sprache eine artikulierte, mensch- liche; Herod. II 57: αἱ γυναῖκες, διότι βάρβαροι ἦσαν, ἐδόκεόν σφι ὁμοίως ὄρνισι φθέγγεσθαι. - Curt. III 10: iam in conspectu.. utraque acies erat, cum priores Persae in- conditum et trucem sustulere cla- morem.

408-411. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-60

89
90
Schol. Apoll. Rhod. I 1089: στόλος λέγεται τὸ ἐξέχον ἀπὸ τῆς πτύχης καὶ διῆκον ἄχρι τῆς πρώρας ξύλον. ήρξε, nach Herod. VIII 84 (Diod. XI 27) Amei- nias (der Bruder des er des Äschylos). Die Festhaltung des Standpunktes des Redenden, welcher auf der feind- lichen Seite keine einzelnen Per- sonen und Namen kennt, entspricht zugleich der hohen Weise des Aschylos und vermied die Erregung von Eifersucht. Selbst dafs es ein attisches Schiff war, sagt Äsch. nur indirekt, durch φοινίσσης, s. zu V. 399. Eine ferne Andeutung von Persönlichem nur in ἄλλος. Brachy- logische Vermischung zweier Kon- struktionen: ἄλλος ἐπ᾿ ἄλλον und ἄλλη ἐπ᾿ ἄλλην. δόρυ δ. ν. α. ναῦν (nicht s. v. a. στόλον).

412-423. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-61

91
92
ῥεῦμα, 88. ἐν στενῷ, auf engem Raume (zwischen Kynosura und dem attischen Fest- lande), vgl. Herod. VIII 60. Thuk. I 74. κωπήρη στόλον, remorum apparatum. ἔμβολον (und ἔμβο- λος) δ. ν. α. στόλος 408. Und diese Verwirrung wurde von den Hellenen benützt. Die Folge davon ist parataktisch angereiht ( ὑπτιοῦτο δέ). φόνου, αἵματος. Vgl. Ag. 659f. u. Herod. VIII 12 (von der Schlacht bei Artemision): οἱ δὲ νε- κροὶ καὶ τὰ ναυπήγια ἐξεφορέοντο ἐς τὰς Ἀφέτας καὶ περί τε τὰς πρώ- ρας τῶν νεῶν εἰλέοντο καὶ ἐτάρασ- σον τοὺς τάρσους τῶν κωπέων. ὅσαιπερ Restriktion von πᾶσα ναῦς.

424-428. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-62

93
94
Sie schlugen drauf los wie auf Thunfische, welche im Mittelmeere herdenweise daher- ziehen und mit Harpunen getötet wurden. Plin. n. h. IX 2, 5: tanta thynnorum multitudine ut magni Alexandri classis haud alio modo quam hostium acie obvia contra- rium agmen adversa fronte direxe- rit: aliter sparsis non erat evadere. non voce, non sonitu, non ictu, non fragore terrentur, nec nisi ruina turbantur. Vgl. W. E. Weber zu Hor. sat. II 4. S. 385f. Massenhaf- ÄSCHYLOS, Perser. tigkeit und Wehrlosigkeit der Er- schlagenen. τιν' (424) aut quem- libet alium. ἐρειπ. Ag. 660. ἐρράχιζον gehört nicht mehr zum Bilde. - εὐχωλὴ ὀλλύντων, κωκύμα- σιν ὀλλυμένων nach Hom. ἔνθα δ᾽ ἅμ᾽ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων. Bis das Erscheinen der Nacht (vgl. Eur. Iph. Taur. 110: ὅταν δὲ νυκτὸς ὄμμα λυγαίας μόλῃ; anders Sept. 390) dem ein Ende machte. ἀφείλετο mit allge- meinem Objekt. Vgl. Xenoph. Hell. I 2, 16 ᾿Αλκιβιάδης δὲ ἐδίωκεν . ., μέχρι σκότος ἀφείλετο.

429-432. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-63

95
96
δέκα, zu Ar. nub. 10. οὐδ᾽ ἂν, οὐκ ἄν, die we- sentliche Bedingtheit des ganzen Satzes wird gleich zu Anfang be- merklich gemacht. Hom. y 114ff.: ἄλλα τε πόλλ᾽ ἐπὶ τοῖς πά- θομεν κακά· τίς κεν ἐκεῖνα μυθήσαιτο . . ; οὐδ᾽ εἰ πεντάετές γε καὶ ἑξάετες παραμίμνων ἐξερέοις. στοιχαγοροίην, vgl. zu 157. μηδαμά s. v. a. μηδαμῇ, Prom. 526.

433-434. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-64

97
98
πέλαγος, Suppl. 469 ff. Sept. 758. Prom. 746. ἔρρωγεν Soph. O. R. 1281: τάδ᾽ ἐκ δυοῖν ἔρρωγεν. Trach. 854 : ἔρρωγεν παγὰ δακρύων. Eur. Hipp. 1338: σοὶ τάδ' ἔρρωγεν κακά.

435-440. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-65

99
100
Parallelismus in der Zahl der Verse und auch im Aus- druck ( ἦλθε συμφ. πάθ. = συμφο- ρὰν ἐλθεῖν κακ.; ῥοπῇ = ῥέπου- σαν). Eur. Med. 60: ἐν ἀρχῇ πῆμα κοὐδέπω μεσοί. δὶς ἀντισ. Übertreibung, s. Einleit. S. 30.

441-446. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-66

101
102
Der Wert der ge- fallenen Perser wird gesteigert, um die Bedeutung ihres Fallens zu er- höhen. ξυμφορᾶς, Kr. II 47, 3. A. 2.

447-471. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-67

103
104
Vernichtung der 400 auf der Insel Psyttaleia (auch dieser Name wird nicht genannt, zu 409) aufgestellten Perser durch attische Hopliten unter Anführung des Aristeides; s. Einleitung S. 30. Vgl. Herod. VIII 76: 76: ἐς τὴν την νη- σίδα τὴν Ψυττάλειαν, μεταξύ Σαλα- μῖνός τε κειμένην καὶ τῆς ἠπείρου, πολλοὺς τῶν Περσέων ἀπεβίβασαν. ὡς ἐπεὰν γένηται ναυμαχίη, ἐν- θαῦτα μάλιστα ἐξοισομένων τῶν τε ἀνδρῶν καὶ τῶν ναυηγίων, ἵνα τοὺς μὲν περιποιέωσι, τοὺς δὲ δια- φθείρωσι. Ib. 95: Αριστείδης παραλαβὼν πολλοὺς τῶν ὁπλιτέων οἳ παρατετάχατο παρὰ τὴν ἀκτὴν τῆς Σαλαμινίης χώρης, γένος ἐόν- τες ᾿Αθηναῖοι, ἐς ἐς τὴν Ψυττάλειαν νῆσον ἀπέβησε ἀπέβησε ἄγων, γων, οἳ τοὺς Πέρ- σας τοὺς ἐν τῇ νησίδι ταύτῃ κατε- φόνευσαν πάντας. Vgl. Plut. Ari- stid. 9.

447-453. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-68

105
106
Vgl. Paus. I 36, 2: νῆσος δὲ πρὸ Σαλαμῖνός ἐστι καλουμένη Ψυττάλεια. ἐς ταύτην τῶν βαρβάρων ὅσον τετρακοσίους ἀποβῆναι λέγουσιν κ. τ. λ. Strab. ΙΧ ρ. 395: νησίον ἔρημον πετρῶ- δες. Als solche ein Lieblingsaufent- halt des Pan, ὃς πάντα λόφον νι- φόεντα λέλογχε καὶ κορυφὰς ὀρέων καὶ πετρήεντα κέλευθα (Hom. hymn. 19, 6 f.). Vgl. auch Eur. fragm. (Teleph.) 697 Ν.: ὃς πέτρον ᾿Αρκάδων δυσχείμερον Πὰν ἐμβα- τεύεις. ἐκ νεῶν φθαρέντες wie χρημάτων ἐκ δόμων πορθουμένων Suppl. 443. νῆσον, 15. – ἐξοι- σοίατο, vgl. ἐξοισομένων in der vor- her angeführten Stelle Herod. VIII πόρων, 457. Kr. 47, 23. τὸ μέλλον, 373. ἱστορῶν, erkun- dend, erratend, vgl. Ag. 676. Eum.

453-464. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-69

107
108
κῦδ. ἔδ. homerisch, z. B. 216: ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν. αὐθ. Herod. VIII 95: ᾿Αριστείδης ἐν τῷ θορύβῳ τούτῳ τῷ περὶ Σαλαμίνα γενομένῳ τάδε ἐποίεε. φράξ. Ausführung des Begriffs ὁπλίτης. δὲ 418. – κυ- κλοῦντο (die Griechen) .. ἀμηχανεῖν ὅποι τράποιντο (die Perser) ἠράσσοντο 1. παίουσι (die Griechen), rascher Wechsel des Subjekts. πολλὰ μέν νυν (wie 412) τέλος ἐκ χερῶν .. τοξικῆς οξικῆς τ᾽ ἀ. θώμ. (Eum. 182). Zwar erlitten die Hellenen anfangs (aus der Ferne) Verluste durch Steinwürfe u. Pfeil- schüsse; schliesslich aber rückten sie den Persern auf den Leib und hieben alle nieder. παίουσι κρεοκοπ. (Eur. Kykl. 358: κρεοκο- πεῖν μέλη ξένων), 426.

465-471. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-70

109
110
Ξέρξης κτλ. (und 469, 503, 509, vgl. 251, 352, 501, 519), malerische Arrhythmie, West- phal2 II S. 482, A.** Die Menge der o trägt mit dazu bei, dafs das Einzelne gewichtig ins Ohr fällt. Von wo aus er das ganze Heer sehen konnte. εὐαγῆ hell für das Sehen ( εὔοπτος, Hesych.), wie Hippokr. san. vict. rat. II 11: οἱ ὄρθριοι περίπατοι τὰ περὶ τὴν κεφαλὴν κουφά τε καὶ εὐαγέα καὶ εὐήκοα παρασκευάζουσι. Bei Plat. legg. XII p. 952 A. steht εὐαγέστε- ρος im Gegensatz zu σκοτωδέστερος und ἀσαφής. Ähnlich bei lat. Dich- tern caecus und surdus aktivisch und passivisch. ὄχθον, Herod. VIII 90: κατήμενος (Xerxes) ὑπὸ τῷ οὔρεϊ τῷ ἀντίον Σαλαμίνος, τὸ καλέεται Αἰγάλεως (Realenc. 2 I. S. 225 f. mit Anm.). Sein δίφρος ἀργυρόπους fiel den Hellenen in die Hände und befand sich auf der Akropolis von Athen unter den ἀριστεῖα τῆς πόλεως (Demosth. XXIV 129). ἀνακωκύσας . αγγείλας ἵησι, 542 ff. 825f. vgl. zu Ar. nub. 937. Kr. II 56, 15. Α. 2. – παραγγείλας technisch von dem augenblicklichen Kommando von Mund zu Munde (Heimsoeth, ind. Überl. S. 42). Der Inhalt des- selben ergiebt sich aus dem Zu- παρ- sammenhange. ἵησι intransitiv wie ἵεμεν Eur. Rhes. 291. ἄφαρ homerisch. Daſs Xerxes selbst auch die Flucht ergriff, ist nur indirekt angedeutet. Übrigens Herod. VIII 113: οἱ ἀμφὶ Ξέρξην ἐπισχόντες ὀλίγας ἡμέρας μετὰ τὴν ναυμαχίην ἐξήλαυνον εἰς Βοιωτούς.

472-479. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-71

111
112
δαίμον 345. zu Ar. nub. 1264. δαίμων wo der Gott heit eine unerfreuliche Eigenschaft oder Handlung zugeschrieben wird. Soph. Ai. 1391: καί μ᾿ ἔψευσας ἐλπίδων πολύ. Herod. VII 8: μέλλω ἐλᾶν στρατὸν διὰ τῆς Εὐρώπης ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα, ἵνα᾿ Αθη- ναίους τιμωρήσωμαι ὅσα δὴ πεποι- ήκασι Πέρσας τε καὶ πατέρα τὸν ἐμόν. οὓς ἀπώλεσεν, es waren 6400, Herod. VI 117 in. ἀντί- ποινα (Eum. 268) πράττειν, εἰσπρ., ἀπαιτεῖν, exigere, Cho. 311. Eum. 623f. δοκῶν 188. ναῶν μόρον welche nicht in den Untergang der Schiffe hineingezogen worden sind.

480-487. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-72

113
114
ναῶν γε mit dem Sinne: „es sind ja auch von den Schiffen manche übrig geblieben und deren Führer" u. s. f. κατ' οὐρον Sept. 690. Sie benützen den günstigen Wind zur Flucht. - οὐκ εὔκ. φυγ. 422.470. Das unter Mardo- nios in Hellas zurückgelassene Heer bleibt, um den Eindruck nicht abzu- schwächen, hier (vgl. V. 796 ff.) un- erwähnt. κρην. γάνος, labender laben Quell, 615. Eur. Suppl. 1149: Ασω- ποῦ γάνος. „Vor Durst verschmach- tend" giebt den Grund an, warum sie zu gierig tranken und infolge dessen starben. Wir andern (die wir nicht dort unsern Tod fanden) zogen von Schweratmigkeit er- schöpft weiter. Nach ἔν τε Βοιωτ. χθονὶ ist nicht fortgefahren ἔν τε Φωκέων ( Θεσσαλῶν κτλ.) χθονί, sondern die Teilung nach Örtlich- keiten, um Eintönigkeit zu ver- meiden, gekreuzt durch die Er- zählung der Erlebnisse (Lebenblei- ben und Sterben, verschiedene Todesursachen). Vgl. Ag. 99 παίων τε γενοῦ τῆσδε μερίμνης, ἢ νῦν τοτὲ μὲν τότε δ᾽ κτέ. Der Rück- weg war derselbe wie der Herweg: Thessalien, das malische Gebiet (Thermopylen), Doris, Phokis, Bö- otien, Attika. Herod. VII 198: πρώτη πόλις ἐστὶ ἐν τῷ κόλπῳ (dem malischen).. ᾿Αντικύρη· παρ᾿ ἣν ποταμὸς Σπερχήϊος, ῥέων ἐξ Ἐνιήνων, ἐς θάλασσαν ἐκδιδοῖ.

488-491. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-73

115
116
Strab. IX p. 429: ἔχουσι τὰ μὲν πρὸς Εὐβοίᾳ καὶ Θερμοπύλαις τις Μαλιεῖς καὶ οἱ Φθιῶ- ται ᾿Αχαιοί, τὰ δὲ πρὸς τῷ Πηλίῳ Μάγνητες. Vgl. ib. p. 433: ἡ Αλος Φθιώτις καλεῖται καὶ ᾿Αχαιϊκή. Achaia ( Φθιώτις) der südöstlichste Teil Thessaliens. ὑπεσπανισμ. 1024. Cho. 577. Herod. VIII 115: καὶ τῶν δενδρέων τὰ φύλλα καταδρέποντες κατήσθιον ταῦ- τα δ᾽ ἐποίευν ὑπὸ λιμοῦ· ἐπιλαβών δὲ λοιμός τε τὸν στρατὸν καὶ δυσεν- τερίη κατ᾿ ὁδὸν διέφθειρε. Justin. II 13, 12: multorum dierum inopia contraxerat et pestem, tantaque foeditas morientium fuit ut viae cadaveribus implerentur etc. Oros. II 10: labore, fame ac metu dista- buerunt.

492-499. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-74

117
118
ἔς τε Κr. (II.) 68, 9. A. 2. " Ἄξιος, Makedoniens Hauptstrom u. Ostgrenze vor Philipp II., mit schwierigem Übergang; Realenc. I, 2. S. 2204. Βόλβη, groſser Landsee in Mygdonien, östlich von Thessalien, weithin von Sumpfland umgeben, s. ebds. S. 2425. Fluvii et paludes saepissime vocantur δονακώδεις, δονακοτρόφοι, δονακοχλόαι. Hom. Σ 576, Eur. Iph. A. A. 179. 79. Iph. T. 400 (Blomf.). Παγγαίον nordwestlich vom Bolbesee, bei Philippi, zwischen Strymon u. Nestos, wie das Edoner- land. ταύτῃ wo wir am Strymon anlangten. ἄωρον nach dem Maſsstabe von Hellas. Übrigens fand die Schlacht bei Salamis am 20. Boëdromion statt (ungefähr 10. Sept.), und Xerxes brauchte auf dem Heimwege von Thessalien an bis zum Hellespont 45 Tage (Herod. VIII 115). Strymon bedeutend östlich vom Axios, aber westlich vom Pangaios und Edonerland. ἁγνοῦ persisch? Herod. I 138: ἐς ποτα- μὸν ὸν οὔτε ἐνουρέουσι οὔτε ἐμπτύ- ουσι, οὐ χεῖρας ἐναπονίζονται, οὐδὲ ἄλλον οὐδένα περιορῶσι, ἀλλὰ σέ- βονται ποταμοὺς μάλιστα. – οὐδα- μοῦ nullo loco (numero) habere; Soph. Ant. 183: τοῦτον οὐδαμοῦ λέγω.

500-507. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-75

119
120
Hom. Ψ 227: ὑπεὶρ ἄλα κίδναται ἠώς. Herod. VIII 22: ἅμα ἡλίῳ σκιδναμένῳ. πρὸ τοῦ ἥλιον ἀνατεῖλαι καὶ τὸ πεπηγὸς θερμᾶναι, Schol. A. - Es war dies die letzte Gefahr die sie zu be- stehen hatten. διίημι dissolvo.

508-514. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-76

121
122
Θρήκην κτλ., auch der Vers schleppt sich mühsam von der Stelle; s. 465. οὐ πολλοί τινες vgl. Herod. VIII 115: Ξέρξης Μαρ- δόνιον ἐν Θεσσαλίῃ καταλιπών αὐτὸς ἀπικνέεται ἐς τὸν πόρον τῆς διαβάσιος (Hellespont).. ἀπά- γων (mit nach Asien nehmend) τῆς στρατιᾶς οὐδὲν μέρος, ὡς εἰπεῖν. Denn die 60000 M. welche Mar- donios unter Artabazos bis an den Hellespont mitgeschickt hatte kehr- ten hier um (ib. 126) und waren noch bei Platää 40 000 Mann stark (ib. IX 66). ἑστιοῦχον Sept. 73. Soph. Ant. 1083: ἑστιοῦχον εἰς πόλιν. πόλιν Acc. des Subjekts. Ist Wahrheit, aber nicht die ganze, 329 f. θεός, durch seine Stellung den religiösen Gesichts- punkt nachdrücklich hervorhebend.

515-520. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-77

123
124
δυσπόνητε Schol. σας. Α: χαλεποὺς πόνους ἡμῖν ἐμποιή- ἐνήλου insultasti; vgl. die krit. Bemerkungen. – οἳ ᾿γὼ τ. 445. νυκτὸς ὄψις ἐνυπν. Kr. 47, 9. Α. 7. – ἐκρίνατε 226. Atossa hat die tröstliche Seite der Deutung des Chors ausschliesslich aufgefafst und behalten.

521-526. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-78

125
126
ἐκύρωσεν (dahin entschieden hat), scil. ἐμὲ τοῦτο ποιῆσαι. Vgl. 227. 522 vgl. 216. 523 nach 220. Ar. nub. 305: οὐρανίοις τε θεοῖς δωρήματα. Vgl. 981. Als Geschenk einen πέλα- νος (204). Ausführung der anfäng- lichen Absicht (229), woran At. durch die Zwischenfragen 230 ff. und das Auftreten des Boten ver- hindert worden war. Zwar kommt sie damit zu spät; doch hilft es ὡς vielleicht für die Zukunft. ( ταῦτα ποιήσω) ἐπ᾿ ἐξειργασμένοις, vgl. Cho. 739. Soph. Ai. 377: τί δῆτ᾽ ἂν ἀλγοίης ἐπ᾽ ἐξειργασμένοις; Herod. VIII 94: ἐπ᾿ ἐξειργασμένοισι ἐλθεῖν. εἴ τι, Kr. 65, 1. Α. 10.

532-547. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-79

127
128
Atossa und der Bote ab. Drei anapästische Hypermetra zum Abschlusse des ersten Epeis- odion und zur Einleitung des ersten Stasimon. Vgl. Westphal2 II S. 414f. Das erste System spri spricht von der Trauer, in welche das ganze persische Reich durch die schlimme Nachricht gestürzt ist; das zweite hebt in dieser Beziehung insbesondere das weibliche Ge- schlecht ( γυναικοπλ. ὅμιλος, 122), das dritte die Gattinnen der Gefal- lenen hervor (vgl. 13. 63f. 122 ff. 289. 579ff.), und schliefst mit dem Ge- danken, daſs auch der Chor (zu- gleich der Vertreter der greisen Väter) an dem allgemeinen Schmerz teilnehme, was er denn durch sein Lied bethätigt.

532-536. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-80

129
130
Ζεῦ βασιλεῦ Ag. Central- 355. zu Ar. nub. 2. punkte des Reichs wie 16. 117 ff. πένθει δνοφερῷ, vgl. 114, Hom. P 591 τὸν δ᾽ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα.

537-540. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-81

131
132
Gar viele Frauen sind dadurch in tiefe Betrübnis versetzt. Eur. Herakl. 76: τὸν γέ- ροντ᾿ ἀμαλόν. κατερεικ. (1060) vgl. 125. Sappho fr. 67: καττύπτε- σθε, κόραι, καὶ κατερείκεσθε χί- Στρ. α΄. τωνας. διαμυδαλέους permadi- dos, proleptisches Prädikat. Vgl. Eur. Suppl. 987 δάκρυσι νοτερὸν ἀεὶ πέπλων πρὸς στέρνῳ πτύχα τέγξω. Dumpfer Charakter des Schlusses durch starke Vertretung des U-Lauts. Vgl. 546f. u. 465.

541-547. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-82

133
134
ἁβρόγοοι wie ἁβρο- πενθεῖς 135. ἄνδρας ἀρτιγάμους, λέκτρων εὐνας wie νεογάμους. πέδαις Pers. 6, ὦ λέκ- δεσμῶν τρων δύο συγγενεῖς εὐναί Eur. Herc. 798. ἀφεῖσαι (sie muſsten darauf verzichten) enthält den Grund νοη ποθέουσαι, vgl. 468 f. αἴρω gehört dem Sinne nach als Objekt πολλὰ πένθη ( μόρου), vgl. Soph. Oed. T. 1225 ὅσον δ᾽ ἀρεῖσθε πένθος, Eur. Herc. 146 ὑπὲρ τὴν ἀξίαν τὸ πένθος αἴρεσθε. Die Be- Zu f deutung von αἴρω bezieht sich auf den hohen Ton der Klage. Vgl. βοὴν ἱστάναι. - δοκίμως, in echter, unverfälschter, aufrichtiger Weise. Vgl. 863 οὐκ ἀμφιβόλως... ἤσειν κept. ἄλγος, 872 δόλος οὐδεὶς μὴ ἐκ φρενὸς ὀρθῶς με λιγαίνειν, 919 ἐτύ- μως δακρυχέων ἐκ φρενός. Die Klage kommt vom Herzen.

548-557. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-83

135
136
Das erste der drei Strophenpaare setzt sich aus kata- lekt. troch. Tetrapodieen teils mit, teils ohne Anakrusis zusammen. Nur der zweite Vers ist logaödisch, der fünfte eine katal. troch. Penta- podie, die beiden letzten Phere- krateen. Inhalt: So ist denn Persien durch Xerxes seiner Männer beraubt. Unter Dareios kam doch der- gleichen nicht vor. Sept. 330: βοᾷ δ᾽ ἐκκενουμένα πόλις. – Gleichheit des Subjekts ( Ξέρξης, Gegenstr. v ᾶες) bei denent- gegengesetzten Handlungen ( ἄγα- γεν . . ἀπώλεσεν), vgl. Eur. Phoen. 1689: ἓν ἡμάρ μ᾽ ὤλβισ᾽, ἕν μ᾿ ἀπώλεσεν und bes. Ovid. fast. II 235 f.: una dies Fabios ad bellum miserat omnes, Ad bellum missos perdidit una dies. Nach Atossas Abtreten übt der Chor freie Kritik. ἐπέσπε (ohne Aspiration wie bei Homer), administravit. Herod. ΙΙ 96: ἕλκει τὴν βᾶριν· τοῦτο γὰρ δὴ οὔνομά ἐστι τοῖσι πλοίοισι τού- τοισιν (in Ägypten, vgl. ib. 41. Diod. I 92. 96 s. fin. Prop.. IV 10, 44); Suppl. 836. 874 einem Ägypter in den Mund gelegt, wie hier Per- sern, und Eur. Iph. Α. 249 βαρβά- ρους βάριδας; in der spätern Litte- Στρ. β΄. ratur aber kurzweg für Schiff, Kahn gebraucht. - τίπτε, Ag. 975. Δαριαῖος, eine auch bei Xenophon u. Ktesias vorkommende Namens- form, welche dem persischen Darâjavaus am nächsten steht. τότε von einem dem Redenden im Sinne liegenden früheren Zeit- punkte (vgl. 495); zu Ar. nub. 1215. Die Greise loben den früheren König auf Kosten des jetzigen (Hor. A. p. 173); vgl. aber auch oben S. 32-34. – τόξαρχος, ἡγεμὼν τῶν τοξικωτάτων Περσών, Schol. B. ἄκτωρ, Eum. 399.

558-567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-84

137
138
Umfang der Nieder- lage. Xerxes selbst rettete kaum das Leben. λινόπτεροι, velivolae, wie λινόπτερα . . ναυτίλων ὀχήματα Prom. 467. κυανῶπις (Suppl. 743) s. v. a. κυανόπρωρος, κυανέμ- βολος (Eur. Εl. 436), vgl. Suppl. 716. – νᾶες dreimal die persischen. Ἰαόνων, der Hellenen, 178. ἐκφυγεῖν, wie 189: sei entkommen, wie wir hören. δυσχίμους (Sept. 509. Cho. 184. Fragm. 333 N.), un- wirtlich, wild.

568-575. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-85

139
140
Grösstenteils logaö- dische Strophe, deren Verse meist durch klagende Interjektionen von einander getrennt sind. Der dritt- letzte Vers iambische Dipodie mit Interjektion; der letzte eine trochä- ische Tripodie mit iambischer Ana- krusis. Vgl. Westphal2 II S. 830. Klage über die zuerst bei Salamis Gefallenen. ληφθέντες πρὸς πρωτομόροιο ἀνάγκας (necessitate prioris fati oppressi) in Gegensatz zu den auf der Flucht in Thracien Umgekommenen. – Κυχρεύς, sala- minischer Heros, nach welchem die Insel früher Kychreia geheiſsen haben soll. Ein Κυχρεῖος πάγος daselbst bei Strab. IX p. 393 und Steph. Βyz. – στέμβονται ( στέμβω, ὃ σημαίνει τὸ κινεῖν συνεχῶς, οὗ μέμνηται Αἰσχύλος Etym. Gud. p. 85, 44), werden von der Flut hin und her bewegt (nachher γναπτό- μενοι). Das Wort, das vor στένε leicht ausfallen konnte, fehlt in der handschriftlichen Überlieferung. οὐράνια Suppl. 808. Soph. Ai. 194: οὐρανία ἄτα. Ar. ran. 781: ὁ δῆ- μος ἀνεβόα .. οὐράνιόν γ᾽ ὅσον. ἀμβόασον ἄχη, 636. 581 f. δυσ- βάϋκτον (13), infausto eiulatu editus. Häufung synonymer Ausdrücke wie 635 f.

576-583. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-86

141
142
Erste Hälfte die Στρ. γ΄. Thatsache, zweite der Jammer dar- über (wie in der Strophe). Im Meere schrecklich herumgestofsen, werden sie von den Fischen zer- rissen. Herod. VI 44: θηριωδεστά- της ἐούσης τῆς θαλάσσης ὑπὸ τῶν θηρίων διεφθείροντο ἁρπαζό- μενοι. τᾶς ἀμιάντου ἁλοσύδνας (wie Hom. δ 404 καλῆς ἀλοσύδνης) 8. ν. 2. τῆς ἀμιάντου θαλάσσης. Schol. οὐ γὰρ μιαίνεται πώποτε καὶ πολλῶν μολυσμάτων ἐπιχυθέν- των αὐτῇ. Die kinderlosen Eltern, unendliches Leid beklagend, lassen den vollen (höchsten) Schmerz in Jammerrufen laut werden. ἀπύου- σιν 123. Mit τὸ πᾶν ἄλγος vgl. Herod. VII 3 ἡ γὰρ Ἄτοσσα εἶχε τὸ πᾶν κράτος.

584-590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-87

143
144
Daktylisch-trochäi- sche Logaöden. An die Darstellung des Eindrucks der Niederlage auf die nächsten Angehörigen schliefst sich an die der Wirkung auf weitere Kreise: Furcht, daſs jetzt die unter- worfenen Völker das persische Joch abschütteln und dadurch der Zer- fall des ganzen Reiches eintrete. Neque amplius tributa pendunt necessitatibus quae a dominis impo- nuntur. Eur. Andr. 132 δεσποτῶν ἀνάγκαις. προπιτν. vgl. 152. ἄζονται, bezeigen ihre Ehrfurcht dadurch dass sie auf die Kniee fallen.

591-597. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-88

145
146
Wie in der Strophe, zuerst die Folgen (besonders im Innern des Reiches selbst) und dann die Ursache. Liv. VI 16 extr.: amotus dictaturae terror et linguam et animos liberaverat hominum. βάζειν, konsekutiver Infinitiv. ois nach dem kollektiven λαός, Kr. 58, 4. Α. 1. – αἱμαχθεῖσα ἄρουραν, Kr. 52, 4. A. 2. Αἴαντος νᾶσος 307.368.- περικλύστα, vgl. 879. Die Macht der Perser ist in Salamis begraben.

598-606. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-89

147
148
A Atossa kehrt aus dem Palaste zurück, zu Fuſs, ohne königlichen Schmuck. Dienerinnen tragen ihr Gegenstände zum Opfern nach. βροτείων, rerum huma- narum. – ἐμπερής, eine auch bei Sophokles (fr. 412 D.) vorkom- mende Form für ἔμπειρος. Äschylos wählte diese Form, weil er im 5. Fuſse dem Spondeus den Jambus vorzog. φιλεῖ, das Subjekt er- giebt sich aus τινά. Ebenso wie der Glückliche leicht allzu sicher wird. εὐροῇ vgl. die stoische εύροια τοῦ βίου. πεποιθέναι abhängig νοη φιλεί. Der Ausdruck δαί- μονα τύχης ist auffallend. Vgl. Anhang. - πάντα μὲν, als ob folgen sollte πάντα δὲ θορύβου πλέα. Da aber dieser Gedanke bei der Ausführung von πάντα in unter- geordneter Weise gebracht wird ( βοᾷ δ᾽ κτέ.), so fällt der Gegen- satz zu πάντα μὲν weg. Vgl. 482 ff. ἐν ὄμμασίν τε: dem würde ἐν ὠσί τε entsprechen. Weil der Satz eine andere Wendung erhält, tritt d ὲ für τὲ ein. Überall Ängstigen- des: in den Augen erscheinen widrige Zeichen der Götter, in den Ohren tönt ein Klang, der kein Heil verkündet.

607-618. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-90

149
150
ἄνευ τ᾿ ὀχημάτωνHyperbaton. κέλευθον ἔστειλα wie Eurip. Tro. 168: στέλλουσ᾽ ᾿Αρ- γεῖοι νόστον. Vgl. Pers. 177. Prom. 392. Agam. 1113. - Einfacher ist der Apparat bei der Nekromantie nach Hom. x 518 ff. ( χοὴν χεῖσθαι πᾶσιν νεκύεσσιν, πρῶτα μελικρήτῳ, μετέ- πειτα δὲ ἡδέι οἴνῳ, τὸ τρίτον αὐθ᾽ ὕδατι; vgl. 1 26 ff.). Nachahmung unserer Stelle bei Eur. Iph. Taur. 160 ff. vgl. ibid. 633 ff. Übrigens vgl. zu V. 203. – ἁγνῆς gesund, ohne Körperfehler. – ἡ ἀνθεμουρ- γός die Biene, wie φερέοικος die Schnecke Hes. Op. 571, πέντοζος die Hand ebd. 742. – λιβάσιν ... μέτα, Κr. ΙΙ 68, 27 a. παρθένου, Schol. καθαρᾶς. – άγ · ἀγρίας ex agris provenientis. παλαιᾶς ἀμπέ- λου, Übertragung der Eigenschaft des Weins auf den Weinstock; vgl. Eur. Alk. 757 : πίνει μελαίνης μητρὸς εὔζωρον μέθυ. - Eur. bei Ar, ran. 1321: οἰνάνθας γάνος ἀμπέλου. – Ovid. met. VIII 295: cum ramis semper frondentis olivae. Sid. Apoll. XV 5: aeternum virens oliva. βίον vgl. Theokr. XXV 15: μελιη- δέα ποίην λειμῶνες θαλέθουσιν. Ar. nub. 570: αἰθέρα . βιοθρέμ- μονα πάντων. Verg. Aen. V 304 flava oliva; aber Anakr. fr. 78 Bgk. χλωρὰ ἐλαία, und Soph. O. K. 701 γλαυκᾶς ἐλαίας. καρπ. hier vom Öl selbst. Kranz zur Aus- schmückung des Grabes, Soph. El. 895. — Chairem. fr. 5 Ν.: κισσός, ἐνιαυτοῦ παῖς; fr. 9 ἀνθηροῦ τέκνα ἔαρος πέριξ στρώσαντες; fr. 10: ( ἄνθη) τὰ λειμώνων τέκνα.

619-622. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-91

151
152
χοαῖσι νερτέρων an die Gestorbenen (inferi), wie Cho. 15; anders 622. Inhalt des Lieds bestimmt durch ὕμνους und ἀγκα- λεῖσθε. – δαίμονα, vgl. Manes und Divus. γαπότους proleptisch, terra bibendos. Während Atossa mit dem Totenopfer beschäftigt ist, singt der Chor sein Lied. a

623-632. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-92

153
154
Die Übergangsana- pästen (vgl. 532 ff.) zerfallen in zwei Systeme, deren erstes an Atossa, das zweite an die chthonischen Gottheiten gerichtet ist. – πρέσβος Ag. 855. 1393. ὑπὸ θαλάμους γῆς, zu Prom. 67. Dreizahl der an- gerufenen Götter, zu Ar. nub. 1234. βασιλεῦ, s. 650. ψυχήν, τὴν Δαρείου (Schol.). – ἐς φῶς, zu Ar, nub. 632. Wenn es ein weiteres Mittel der Abhilfe giebt, und er es kennt, wird er es ge- wiſs mitteilen (vermöge seines Wohlwollens für Persiens Land und Volk). - μόνος θνητῶν wie solus omnium ante se principum (zu 184): er allein dürfte können, was kein Sterblicher vermag. Vgl. Anhang. Das zweite Stasimon (633-680) besteht aus 7 Strophen und enthält eine Beschwörung des Schattens von Dareios.

633-639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-93

155
156
Anrufung des Da- reios. Zweifelnde Frage ob er sie auch höre. Der erste Vers chori- ambisch, der zweite trochäisch (mit Anakrusis); darauf nach zwei Gly- koneen ein trochäischer Vers (mit Anakrusis) und ein Pherekrateus. - Fünf Epitheta von βάγματα (lau- tes Klagelied). Oder soll (muſs) ich über die Maſsen laut rufen, damit er drunten mich hört?

640-646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-94

157
158
Bitte an die Götter der Unterwelt ihn heraufzulassen. ἰόντ᾽ αἰνέσατε nach Analogie von Kr. 56, 6. A. 1. u. 2. - Virum qualem (cuius similem) numquam Persis terra texit. τὸν οἷον.. ἐκάλυψεν wie οἱ οἷοίπερ ὑμεῖς ἄν- δρες, Kr. I 50, 8. A. 16.

647-651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-95

159
160
Begründung der Bitte und Erneuerung derselben. Der erste Vers choriambisch-logaö- disch, der zweite ionisch, der dritte logaödisch. – ὄχθος 658. vgl. Cho. 4: τύμβου δ᾽ ἐπ᾿ ὄχθῳ τῷδε. – ἀνάκτορα wie Cho. 357 σεμνότιμος ἀνάκτωρ. Δαριαῖον 554.

652-656. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-96

161
162
Nähere Begründung des vorhergehenden Lobes des Da- reios; vgl. 555. - οὔτε – δέ, Kr. 69, 16. A. 6. Vielleicht aber hat es ursprünglich οὐδὲ geheiſsen. ἄταις, aber der Skythenfeldzug und θεο- Marathon? vgl. oben S. 33. μήστωρ vgl. Hom. Η 366: θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος. Die episch- ionische Form ἔσκε bei Asch, nur hier, bei Soph. u. Eur. nie. δούχει, ἐκυβέρνα. πο-

657-664. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-97

163
164
Speziellere Auffor- derung zu erscheinen, jetzt an Da- reios selbst gerichtet. Rascher Wech- sel der Rhythmen, entsprechend der Erregung des Chors. βαλήν, hebräisch בַּעֲלֵנוּ unser Herr; vgl. אֲדוֹנִי ," Άδωνις, mein Herr. Im Munde der Semiten trat das Wort den Hellenen meist in der Suffixform entgegen, und diese wurde daher von ihnen für die eigentliche Na- mensform gehalten. Sext. Emp. p. 672, 26 Bk.: οἱ παρὰ τῷ Σοφοκλεί ποιμένες ῾ἰὼ βαλλήν᾽ λέγοντες ἰὼ βασιλεῦ λέγουσι φρυγιστί. Hesych. Ιρ. 685: βαλλήν· βασιλεύς, φρυγιστί. So das phrygische βαληναῖον ὄρος bei Pseud.-Plut. fluv. 12, 3 s. v. a. βασιλικόν und das phryg. Königs- fest βαληναῖος ἑορτή. – Ζυ ἀρχαῖος vergleicht Westphal Aelian. v. h. XIII 3 in.: Ξέρξης .. τοῦ Βήλου τοῦ ἀρχαίου διασκάψας τὸ μνῆμα (vgl. Strab. XVI p. 738), und be- zieht es auf den stehenden Beinamen ἴθι steht wie eine Interjektion (sla), daher ist - בֵּל אֵיתָן des Baal Ἐπῳδός. der Hiatus statthaft. Ebenso bei ἄνα Soph. Αi. 193. Vorausankün- digung des (königlichen) Kostüms, in welchem Dareios erscheint. Fuſs- bekleidung: εὔμαρις (Eur. Or. 1370), kothurnartig und safranfarbig (vgl. luteus soccus, Catull 59,8; puniceus cothurnus, Vergil. ecl. 7, 31); Kopf- bedeckung die tiara recta (Sen. benef. VI 31, 12: ut curru vectus intraret rectam capite tiaram ge- rens, id solis datum regibus etc.), kronenartig (steif und oben gezackt, nach Abbildungen, s. Caylus Re- cueil d'ant. II p. 124). – φάλαρον, apex. In der Ilias immer βάσκ ἴθι. – πιφαύσκων, Schol. φαίνων, leuchten lassend. Herod. III 89: διὰ ταύτην τὴν ἐπίταξιν τοῦ φόρου καὶ παραπλήσια ταύτῃ ἄλλα λέγουσι Πέρσαι ὡς Δαρείος μὲν ἦν κάπηλος, Καμβύσης δὲ δεσπότης, Κύρος δὲ πατήρ, letzterer ὅτι ἤπιόςτε ( ἦν) καὶ ἀγαθά σφι πάντα ἐμηχανήσατο.

665-672. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-98

165
166
Zweck, für welchen Dareios erscheinen solle. - Schwere u. unerhörte ἄχη vernehmen, vgl. 693. Dindorf δέσποτα δεσποτᾶν; s. Anhang. ἐπ᾿ ἀχλὺς πεπόταται (Eum. 378 f.) und κατὰ πᾶσ᾽ ὄλωλε 102. 917. – νεολαία, Suppl. 686. κατόλωλε, absichtlich starker Aus- druck (vgl. 251. 345. 716. 729). Das Kompositum wurde von spå- teren Schriftstellern aufgefrischt.

673-680. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-99

167
168
πολύκλαυτε, vgl. Soph. Αi. 695 ὦ Πὰν Πὰν ἁλί- πλαγκτε φάνηθι, Theokr. 17, 660 ὄλβιε κῶρε γένοιο, Aen. II 283: quibus, Hector, ab oris exspectate venis? Kr. II 45, 2. A. 4. Über das Nachfolgende s. Anhang. Un- zweifelhaft ist nur, daſs an die Vernichtung des Landheers ( Αν- τιστρ. γ΄) hier nun auch die der Flotte angereiht wird; daſs der volltönende A-Laut am Schlusse mit Absichtlichkeit gehäuft ist (vgl. 539 f.); dafs τρίσκαλμοι (376) νᾶες = τριήρεις, und νᾶες ἄναες ein Ausdruck ist wie ἄχαρις χάρις (Prom. 545 u. a.), νόμος ἄνομος (Ag. 1142), ἄπολις πόλις (Eum. 547), παῖδες ἄπαιδες (Eum. 1033). Infolge des Opfers der Atossa und der Anrufung des Chores er- scheint das εἴδωλον Δαρείου aus der Unterwelt herauf an seinem Grabe. Vgl. S. 36. Erst jetzt wird Dareios sichtbar, wie das Schweigen des Chors im Vorhergehenden und dessen nunmehriges Verhalten be- weist. Er wendet sich zuerst an den vor ihm stehenden Chor (Atossa steht auf der Seite).

681-685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-100

169
170
πιστά, 1. 623. πιστῶν, wohl nicht Gen. der An- gehörigkeit, sondern partitivus; Soph. Ο. R. 465: ἄρρητ᾽ ἀρρήτων. Ο. Κ. 1237: κακὰ κακῶν. Phil. 65: ἔσχατ᾽ ἐσχάτων κακά. Er setzt voraus, daſs ein Reichsunglück der Anlaſs zu seiner Berufung sei; vgl. 693. Allitteration wie 751. Sept. 1004. Ag. 233 f. 1167 u. sonst. στένει, κέκοπται scil. πόλις. Sitte bei einem Gebet an die θεοὶ χθόνιοι mit Schlag oder Fufsstofs (hier beim tripudium des Chors) gleichsam an den Eingang zu ihrer Wohnung, die Erde, zu pochen s. Hom. I 568 u. Nägelsbach, nach- homer. Theol. S. 214, vgl. S. 102. Zur ταρβῶ, Schlimmes ahnend.

686-693. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-101

171
172
ὀρθιάζ. (389), Ag. 29. 1120. Cho. 271. Zu den all- gemeinen Schwierigkeiten kommt noch die besondere, in der Natur der Beherrscher liegende, hinzu. ἄλλως τε πάντως Prom. 636. Eum. 726. Plat. Apol. p. 35 D: ἄλλως τε μέντοι νὴ Δία πάντως καὶ ἀσεβείας φεύγοντα. Die selbständige Wen- dung nach ἄλλως τε καί ist selten. Auctoritate mea perfeci ut veni- rem, vgl. Xen. Hell. VIII 1,42: ἐνδυναστεύει ὁ Ἐπαμεινώνδας ώστε μὴ φυγαδεῦσαι τοὺς κρατίστους. — τάχυνε, vgl. 697 ff. Propert. V 7, 91 luce iubent leges Lethaea ad stagna reverti.

694-699. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-102

173
174
Ionici (bezeichnend für die verlegene Unsicherheit des Chors), geschlossen durch einen Parömiakus. Anders Westphal2 II S. 428 f. Das Schweigen des in stummer Ehrfurcht zu Boden ge- worfenen Chors bringt den Dialog wieder in seine normale Bahn. ἀντία λέξαι, dir gegenüber reden, 701 ἀντία φάσθαι, dir gegenüber es sagen. Vgl. Hom. ο 377 ἀντία δε- σποίνης φάσθαι und zum Gedanken ψ 106 οὐδέ τι προσφάσθαι δύναμαι ἔπος οὐδ᾽ ἐρέεσθαι οὐδ᾽ εἰς ὦπα ἰδέσθαι ἐναντίον. Cho. 35: περὶ φόβῳ. Pind. Pyth. V 77: λέοντες περὶ δείματι φύγον. - πέραινε vgl. Sept. 1051. - τὴν ἐμὴν αἰδῶ, vgl. Prom. 388 θρῆνος οὑμός, Kr. 47, 7. A. 8. V. 700-702-694-696. δίημι δ. ν. α. διώκω, δίεμαι fugio. Hom. M 304: οὗ ῥά τ᾿ ἀπείρητος· μέμονε σταθμοῖο δίεσθαι; id. Σ 584 ἐν- δίεσαν. χαρίσασθαι, τὰ κατὰ χάριν εἰπεῖν Schol. A. Vielmehr : willfahren. – φάσθαι, Medialform, 8. 62. 64. 179. ἀντία φάσθαι ver- hält sich zu χαρίσασθαι wie 694 f. ἀντία λέξαι zu προσιδέσθαι ( σέ- βομαι προσιδέσθαι καὶ ἀντία λέξαι, δίεμαι χαρίσασθαι καὶ ἀντία φά- σθαι). Über den Aor. des Partic. λέξας Kr. 53, 6. Α. 8.

703-708. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-103

175
176
Die angestammte Furcht stellt sich beim Chor der Besinnung gegenüber, sie verdun- kelnd. Über das Maſs des Mensch- lichen wird es nicht hinausgehen. αν... ἂν ἂν 429 f. Prom. 537 τὸν μακρὸν τείνειν βίον ἐλπίσι. Anrede des D. und Antwort der Atossa je 6 Verse.

709-714. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-104

177
178
ὡς begründend. ἕως τε... νῦν τε, felix non vitae tan- tum claritate sed etiam opportuni- tate mortis (Tac. Agr. 45). – ζηλω- τὸς ὢν Πέρσαις, Eur. Med. 1035 ζηλωτὸν ἀνθρώποισι. μύθον, rem dicendam, Kunde. δια- πεπόρθ. vgl. 260. 517. Soph. Αi. 885. ᾤχωκ᾽, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι. ὡς εἰπ. ἔπος, um es mit einem Wort zu sagen.

715-738. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-105

179
180
Stichomythie von 24 Versen.

715-720. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-106

181
182
Aus einer ersten Ehe hatte Dareios τρεῖς παῖδες, aus der mit Atossa τέσσερες, Herod. VII 2. ἐμώρανε δὲ πεῖραν (Acc. des inneren Objekts wie μωρίαν) τήνδε πεζὸς ἢ ναύτης; – ἀμφότερα, Kr. 57, 10. A. 11.

721-726. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-107

183
184
Soph. O. R. 720 f.: ᾿Απόλλων οὐκ ἐκεῖνον ἤνυσεν φονέα γενέσθαι πατρός. - μηχ. 113. Herod. VII 8: μέλλω ζεύξας τὸν Ἑλλήσπον- τον ἐλᾶν ᾶν στρατὸν ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα. – Unter dem Βόσπορος (Rinderfurt vgl. zu Prom. 733) ist hier (wie 746) der Ἑλλήσποντος verstanden. Am Bosp. thracicus hatte auch Dareios eine Schiffbrücke geschlagen; Herod. IV 85: Δαρείος... ἀπίκετο τῆς Καλ- χηδονίης ἐπὶ τὸν Βόσπορον, ἵνα ἔζευκτο ἡ γέφυρα. VII 10, 3: πατήρ σὸς ζεύξας Βόσπορον τὸν θρηΐκιον, γεφυρώσας δὲ ποταμὸν Ἴστρον δι- έβη ἐπὶ Σκύθας. Er kam mit der Wirkung, dafs des X. Sinn ver- blendet wurde. (Du hast recht,) quantum (quidem) intellegi potest ex eventu. Verb. ὡς πάρεστιν ἰδεῖν οἷον κακὸν τέλος ἤνυσεν.

727-732. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-108

185
186
πράξασιν, Ag. 1287 f. zu Ar. nub. 234. Artemisia zu Xerxes bei Herod. VIII 68, 3: ἦν αὐτίκα ἐπειχθῇς ναυμαχῆσαι, δει- μαίνω μὴ ὁ ναυτικός στρατός κα- κωθεὶς τὸν πεζὸν προσδηλήσηται. Äsch. fragm. 151: ὅταν κακῶσαι δῶμα παμπήδην θέλῃ. – δορί, 84. πρὸς τ. ὡς, ita ut propterea (170. 829). ὦ πόποι sonst nicht im Dialog; vgl. 550. 560. 852. Ag. 1072. 1076. 1100. Eum. 146. ἀρωγή (Ag. 47. 73) κάπικ. (Suppl. 721) στρ. die treue Hilfe und Stütze, welche das Heer gewährte (und die in ihm bestand). – οὐδέ τις γέρων, und gar keine greisenhafte Mann- schaft. Daher nachher οἴαν ἥβην.

733-738. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-109

187
188
Vgl. Eur. Hek. 1130 : μόνον δὲ σὺν τέκνοισί μ᾽ εἰσάγειν. Herod. VI 15: μετ᾿ ὀλίγων συμμά- χων μεμουνωμένοι. Thuk. VI 10: μονωθεὶς μετ᾿ ὀλίγων ξυνδιαβάν- των. Was ist schliesslich aus ihm geworden? Demosth. I 14: σκοπεῖ- σθε εἰς τί ποτ᾽ ἐλπὶς ταῦτα τελευ- τῆσαι. – ἄσμ. μολεῖν (vgl. Hom. ↑ 350: φύγεν ἄσμενος ἐκ θανάτοιο. Kr. 57, 5. A. 2), der Dichter vergiſst, daſs er den Boten dies nicht hat erzählen lassen. Auch berichtet (wohl genauer) Herod. VIII 117, dafs Xerxes und der Rest des Heeres τῇσι νηυσὶ διέβησαν ἐς ῎Αβυδον· τὰς γὰρ σχεδίας οὐκ εὐρον ἔτι ἐντεταμένας, ἀλλ᾽ ὑπὸ χειμῶνος διαλελυμένας. - κρατεί, Suppl. 294, τοῦτο, obtinet hoc.

739-743. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-110

189
190
Von χρησμοί, welche den Persern Unglück in ihrem Kampfe gegen Hellas geweissagt hätten, spricht auch Herod IX 42 f. vgl. VII 6. – διὰ Κr. 68, 22. A. 3. 742 doppelseitige Sentenz; vgl. Eur. fragm. 435 Ν.: τῷ γὰρ πο- νοῦντι καὶ θεὸς συλλαμβάνει. - ÄSCHYLOS, Perser. Und so scheint es, daſs schon jetzt aus dieser Quelle (den Unglück kündenden Weissagungen) über alle Freunde sich Leid ergossen hat.

744-752. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-111

191
192
ἱρὸν, 49. 497. Auch Dareios (vgl. 736) weifs hier mehr als er eigentlich soll. - δεσμώμασιν vgl. 69-72. Die Geschichtchen bei Herod. VII 35 kannte wohl Äschylos noch gar nicht. Bei ihm sind die δεσμώματα und πέδαι Mittel des Übergangs über den Hellespont. Dafs aus seinen Worten jene Mär- chen entstanden seien ist, bei deren Beschaffenheit, nicht glaublich; aber auf athenischem Boden sind sie sicher erwachsen und von Herodot vorgefunden worden. μετερρύθ- μιζε, zu einer anderen Ordnung zu bringen suchte. πολλῷ στρατῷ für ein zahlreiches Heer. νόσος steht prädikativ zu τάδε („wie sollte nicht darin eine Krankheit" u. s. w.). Vgl. Soph. Phil. 1116 f.: πότμος σὲ τάδ᾽ ἔσχε. – πολὺς πλού- του (um Reichtum) πόνος, mein mühsam erworbener Reichtum; vgl. Cho. 137: ἐν τοῖσι σοῖς πόνοισι χλίουσιν μέγα in dem mühsam von dir Erworbenen. ἀνθρώποις τοῦ φθάσαντος ohne in Beziehung zu einander gesetzt zu sein. Vgl. 818 f. φθάσ. primi occupantis (als res nul- lius), des ersten besten Angreifers.

753-758. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-112

193
194
κακοῖς ἀνδράσιν, Mardonios, Onomakritos, die Aleua- den und Peisistratiden, s. Herod. VII 5 f. 16 ( σὲ ... ἀνθρώπων κακῶν ὁμιλίαι σφάλλουσι). VIII 99. – ὡς σὺ... τὸν δ᾽, über diesen Wechsel der Konstruktion Kr. 59, 2. A. 10. ἔνδον, in der γυναικωνίτις; vgl. Plat. symp. p. 176 Ε: ταῖς γυναιξὶ ταῖς ἔνδον. Pind. O1. XII 14: ἐν- δομάχας ἅτ᾿ ἀλέκτωρ. Soph. El. 301 f.: ὁ πάντ᾽ ἄναλκις οὗτος,.۰۰ ὁ σὲν γυναιξὶ τὰς μάχας ποιούμε- νος. Eurip. Οr. 754. Mit ähnlichen Gründen fordert nach Herod. III 134 Atossa den Dareios zu einem Feldzug gegen Hellas auf: ὦ βασι- λεῦ, ἔχων δύναμιν τοσαύτην κά- τησαι, οὔτε τι ἔθνος προσκτεόμενος οὔτε δύναμιν Πέρσησι. οἰκὸς δὲ ἐστι ἄνδρα καὶ νέον καὶ χρημάτων μεγάλων δεσπότην φαίνεσθαί τι ἀποδεικνύμενον ἵνα καὶ Πέρσαι ἐκμάθωσι ὅτι ὑπ᾿ ἀνδρὸς ἄρχονται. κέλευθον καὶ στράτευμα Hen- diadys.

759-764. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-113

195
196
τοιγάρ, wie häufig, zur Strafe (zum Lohn) dafür, 813. σφιν, die intellektuellen Urheber werden für das Geschehene mit- verantwortlich gemacht. - ἐξεκεί- νωσεν πεσόν vgl. Anhang. Seit dem Bestehen des persischen Reichs. ἐξ οὗτε (vgl. 297) wie Eum. 26. - Archiloch. fr. 22: οὐδ᾽ ᾿Ασίης γε καρτερὸς μηλοτρόφου. ταγεῖν, vgl. Sept. 58 ταγεύειν.

765. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-114

197
198
Die folgende fol Übersicht der persischen Geschichte bis auf Xerxes, mit der Tendenz zu zeigen wie noch nie etwas derartiges und ein solcher Regent dagewesen sei, weicht von den Angaben des Herodot mannigfach ab. Vermitt- lungsversuche sind vergeblich... Bil- ligerweise kann man von Äsch. nicht die genaue Kenntnis eines Herodot erwarten, der als Klein- asiate, Geschichtschreiber und Spä- terer für die Ermittlung des Rich- tigen viel günstiger gestellt war.

765-767. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-115

199
200
Μήδος Eigenname (indem nach hellenischer Sitte der Staatengründer als gleichnamig mit dem Volksstamme gesetzt wird, wie Ἴων, Βοιωτός u. s. w.). Wenn Ap- pellativ, so ist entweder Kyaxares gemeint (Herod. I 46: ἡ ᾿Αστυάγεος τοῦ Κυαξάρεω ἡγεμονίη καθαιρε- θεῖσα ὑπὸ Κύρου τοῦ Καμβύσεω) oder Astyages (Xen. Kyrup. I 5, 2: ὁ μὲν ᾿Αστυάγης ἐν τοῖς Μήδοις ἀποθνήσκει, ὁ δὲ Κυαξάρης, ὁ τοῦ ᾿Αστυάγου παῖς, τῆς δὲ Κύρου μη- τρὸς ἀδελφός, τὴν ἀρχὴν ἔλαβε τῶν Μήδων). Jedenfalls liegt eine dunkle Kenntnis der Thatsache zugrunde, dafs zuerst die Meder das herr- schende Volk waren. τόδ᾽ ἔργον das von dem Vater begonnene der Begründung der Herrschaft über Asien. Es gelang ihm dies, denn er war ein Αρταφρένης (= τὰς φρένας ἔχων ἀρτίας), mit etymolo- gischer Ausdeutung des Namens, wie Prom. 85 f. 381. Sept. 658.829. Agam. 1080 ff. Wenn Äsch. hiernach für den zweiten Regenten (und Sohn des Μήδος) einen Artaphrenes hielt, so kommt dies dem Astyages des Herodot näher als dem Kyaxares des Xenophon. Das Geschichtliche über die Aufeinanderfolge der Achä- meniden s. in Realenc. I. S. 46 ff.

768-773. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-116

201
202
Kyros (Khurush oder Kurus = dominus) reg. 560- 530 v. Chr. Von seinen Eroberungen sind nur die dem hellenischen Ge- sichtskreise nächstliegenden ge- nannt: das lydische Reich (Kroisos) und mit (in) (in) diesem Phrygien und Ionien. - ἤλασεν (agitavit, subegit) vgl. Soph. O. R. 27 f.: ἐν δ᾽ ὁ πυρ- φόρος θεὸς σκήψας ἐλαύνει. – ὡς, darnach zu schliefsen, daſs er so u. s. w. Vgl. Eur. Iph. T. 1180 σοφήν σ᾽ ἔθρεψεν Ἑλλάς, ὡς ᾔσθου καλῶς. – Κύρου παῖς, Kambyses (Kambudschija), J. 530-523 v. Chr.

774-777. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-117

203
204
J. 521 v. Chr. Vgl. Herod. III 61 ff. und die groſse Inschrift von Behistan, nach der Übersetzung von Fr. Spiegel, die altpersischen Keilinschriften (Leip- zig 1862), S. 5 ff., wo Dareios sagt: „Kambujija hatte einen Bruder Bardija mit Namen... Diesen tötete er. Als Kambujija den Bardija ge- tötet hatte.., ging er nach Ägypten. Da war ein Mann, ein Mager, Gaumâta mit Namen (bei Justin. 19,7 Cometes), von Pisijâuvādâ aus lehnte er sich auf... So log er die Leute an: Ich bin Bardija, Sohn des Kuru, Bruder des Kam- bujija. Darauf wurde das ganze Reich aufrührerisch gegen Kam- bujija... es war niemand, weder ein Perser noch Meder, der Gau- mâta dem Mager das Reich ent- rissen hätte; das Volk fürchtete ihn wegen seiner Grausamkeit. Niemand wagte etwas zu reden über Gaumâta den Mager, bis ich kam. Dann rief ich den Auramazda um Hülfe an. Auramazda gewährte mir Beistand, im Monate Bâgajadi am zehnten Tage, da war es, da tötete ich mit ergebenen Männern jenen Gaumâta den Mager und die, welche seine vornehmsten Anhänger waren. Es ist eine Festung, Çika- jauvati mit Namen, im Bezirk Niçâya mit Namen, in Medien, dort tötete ich ihn; ich nahm ihm die Herrschaft ab; durch die Gnade Auramazdas wurde ich König, mir Und in derselben Inschrift (S. 37 bei Spiegel):,,Dies sind die Männer, welche damals dort waren als ich Gaumâta den Mager tötete.... Damals halfen diese Männer mir als meine Anhänger: Vindafrana (He- rodot III 70 Ἰνταφρένης, bei Asch. ᾿Αρταφρένης) mit Namen, der Sohn des Vajaçpâra, ein Perser; Utâna ( Οτάνης) mit Namen, der Sohn des Thukhra, ein Perser; Gaubaruva ( Γωβρύης) mit Namen, der Sohn des Mardunija, ein Perser; Vidarna ( Υδάρνης) mit Namen, ein Sohn des Bagâbigna, ein Perser; Bagabukhsa ( Μεγάβυζος) mit Namen, der Sohn des Daduhja, ein Perser; Ardu- manis ( ᾿Ασπαθίνης) mit Namen, der Sohn des Vahuka, ein Perser." Es waren übrigens nicht persön- liche Motive allein, die den Gau- mâta zu seinem Betruge veranlaſs- ten, sondern gewiſs auch das natio- nale, die Herrschaft wieder an die Meder zu bringen" (Fr. Spiegel, Erân, Berlin 1863, S. 324). Vgl. auch noch oben S. 33 f.

778-781. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-118

205
206
Nach Tilgung des unechten Verses (s. Anhang) setzt Dareios stillschweigend als bekannt voraus, daſs einer dieser ἄνδρες φίλοι er selbst gewesen sei. κἀπεστράτευσα πολλά, nach vielen Richtungen; jetzt im einzelnen be- kannt durch die groſse Inschrift von Behistan; s. Spiegel, Keilinschr. S. 9ff. nebst Erân S. 326: ,,Dareios mufste sich das Reich, das er be- herrschen sollte, erst wieder erobern. Auch nachdem diese Eroberung schon gelungen ist, tauchen immer wieder neue Versuche auf. Jede Provinz macht ihre Empörung für sich ab, ohne sich mit der andern zu verbinden, wodurch es dem Da- reios möglich wurde die Aufstände nach und nach zu unterdrücken. Die gefährlichsten waren die des Naditabira in Babylon und die des Fravartis in Medien; gegen beide zieht auch Dareios persönlich zu Felde."

782-786. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-119

207
208
Ξέρξης, persisch Khsajarsâ. – οὐ μνημονεύει: viel- mehr hatte Dareios selbst die Ab- sicht an den Athenern Rache zu nehmen und muſste Xerxes in seinem Zuge eine Ausführung des Willens seines Vaters erblicken, s. 475 f. Herod. VI 94 vgl. 98. VII 1-5. 8, 2, εὖ σαφῶς wie Cho. 197 εὖ σάφ' ἦν

787-794. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-120

209
210
τί οὖν, Sept. 704. Eum. 902. Soph. Phil. 100. ἐκ τούτων unter diesen Umständen. Ἑλλήνων τόπον, vgl. 447, 796, Ελ- λάδος τόπων Suppl. 232. – εἰ . . Kr. II 54, 12. A. 2. λιμῷ, vgl. 489 ff. u. Herod. VII. 49.

795-802. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-121

211
212
Eur. Hek. 1141 Φρυγῶν ἐς αἶαν .. ἄρειαν στόλον. Nur wenige, aber Auserlesene und wohl Ausgestattete. οὐδ᾽ ge- schweige denn ein neues Heer. Von dem Zurückbleiben eines Heeres unter Mardonios kann Dareios kaum aus den θέσφατα (V. 739 ff.) Kennt- nis haben, so daſs hier wohl eine kleine Inkonsequenz des Dichters vorliegt. - Das praes. περᾷ, weil es bereits geschehen kann. Die Erfüllung eines Teils ist eine Bürg- schaft für das Eintreffen auch des andern.

803-808. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-122

213
214
Mit εἴπερ τάδ᾽ ἐστί wird die Voraussetzung nicht für den folgenden Satz, sondern für die ganze Vorhersagung gegeben. λείπει, Ξέρξης. Herod. IX 15: παρῆκε δὲ αὐτοῦ (des Mardonios) τὸ στρατόπεδον, ἀρξάμενον ἀπὸ Ἐρυθρέων, παρὰ ῾Υσιάς· κατέτεινε δὲ ἐς τὴν Πλαταιΐδα γῆν, παρὰ τὸν ᾿Ασωπὸν ποταμὸν τεταγμένον. πεδίον ἄρδει 487. πίασμα ἀντὶ τοῦ λίπασμα Schol., Apposi- tion zum Inhalt des vorhergehen- den Satzes wie ἄποινα 808. Vgl. Dionys. Perieg. 227 ὕδατι πιαίνων λιπαρὸν πέδον Αἰγύπτοιο. — Für σφιν erwartet man σφας oder νιν wie Prom. 605. ὅτι μ᾽ ἐπαμμένει παθεῖν. κακῶν ὕψιστα 331. Da die Handlung des Stückes ihren Standpunkt kurz nach der Schlacht bei Salamis nimmt, so liefs sich der Sieg bei Platää nur in der Form einer Weissagung einflechten.

809-815. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-123

215
216
Herod. VIII 109 von Xerxes: ὃς τὰ ἱρὰ καὶ τὰ ἴδια ἐν ὁμοίῳ ἐποιέετο, ἐμπιπράς τε καὶ καταβάλλων τῶν θεῶν τὰ ἀγάλματα (vgl. oben S. 30f.). Andrerseits läfst Herodot VII 8, 2 durch Xerxes den Athenern vorwerfen, daſs sie ἐς Σάρδις ἐλθόντες ἐνέπρησαν τά τε ἄλσεα καὶ τὰ ἱρά. Vgl. VI 101: τὰ ἱρὰ συλήσαντες ἐνέπρησαν, ἀπο- τινύμενοι τῶν ἐν Σάρδισι κατακαυ- θέντων ἱρῶν. – 811 Ag. 527. — Für das viele Schlimme, das sie an- gerichtet, leiden sie u. s. w. δρά- σαντες πάσχουσι vgl. Ag. 1564 (u. 1527). Choeph. 313. μέλλουσι scil. πείσεσθαι. κρηπίς, Grund- lage, Sockel, beim Bauen das Erste (bei Pindar κρηπίδ᾽ ἀοιδᾶν, ἐπέων βάλλεσθαι), beim Niederreiſsen (oder Ausschöpfen) das Letzt- erreichte. – πιδύω = πιδάω quelle, sprudle; ungebr. Stamm πιδα (Quelle), vgl. πιδήεις.

816-822. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-124

217
218
Etym. M. p. 695, 15: ᾿Αττικοὶ λέγουσι πέλανον πᾶν τὸ πεπηγός. Vgl. Ag. 96. Cho. 92 u. bes. Eum. 265. Eur. Or. 220 ( ἀφρώ- δης πέλανος). Hier πέλανος (Brei) αἵματος σφαγέντος ( αἷμα σφάζειν, Ag. 1389. Eur. El. 92. 281) vgl. Ag. 209 f.: παρθενοσφάγοισι δεέθροις. Also Klumpen von geschlachte Blute d. i. von Blut das als Opfer dargebracht ist. Exceſs des Pathe- tischen. Πλαταιῶν, 8. Herod. IX 53 ff. 59 ff. Wie bei Salamis die Athener, so bildeten bei Platää die Peloponnesier den Hauptbestandteil (Herod. IX 28) und hatten das Haupt- verdienst. Der Dichter, von seinem panhellenischen Standpunkte, läſst daher auch den Dorern ihr Lob werden. θίνες νεκρ., vgl. Verg. Georg. I 493 ff. ἄφωνα ὄμμ. stumm, aber augenscheinlich. Hom. Ψ 156f.: σοὶ γάρ τε μάλιστα .. πεί- σονται μύθοισι. vgl. 752. Heimsoeth κάν τριτοσπ. ὑπέρφευ, Ag. 377. Kratin. fr. 406: μηδὲν ὑπέρφευ (8. v. a. ἄγαν). Eur. Phoen. 559: τί τὴν τυραννίδα .. τιμᾶς ὑπέρφευ; – ἄτης ist gen. defin. – ἐξαμᾷ θέρος Αg. 1655.

823-828. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-125

219
220
Umkehrung des be- kannten δέσποτα, μέμνεο τῶν ᾿Αθη- ναίων (Herod. V 105). Vgl. auch 285. δαίμονα 8. ν. 8. τύχην. ἄλλων als τὰ παρόντα, also Weiteres, mehr, und Fremdes. - ὑπερφρονήσας · · ἐρασθεὶς . . ἐκχέῃ 468 Ε. ὄλβον ἐκχέῃ 163 f. Soph. Ant. 127 f.: Ζεὺς γὰρ μεγάλης γλώσσης κόμπους ὑπερεχθαίρει. Eur. Heraklid. 387 f.: φρονημάτων ὁ Ζεὺς κολαστὴς τῶν ἄγαν ὑπερφρόνων.

829-838. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-126

221
222
Quare vos, quorum interest (777) illum sapere (nicht aber ὑπέρφευ φρονεῖν). – θεοβλα- βεῖν sich Schädigung (Strafe) durch die Götter zuziehen. στημορρα- γοῦσι, staminibus ruptis scissae sunt. Die Erwähnung der zerrissenen Kleider teils zur Vermittelung zwi- schen 468 und dem nachherigen königlichen Auftreten des Xerxes teils um Atossa von der Bühne zu bringen und den betr. Schau- spieler für die Rolle des Xerxes verwendbar zu machen. Vgl. S. 36. κλύων Kr. 56, 6. A. 1.

839-842. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-127

223
224
ὅμως, vgl. 295. ψυχῇ διδόντες ἡδονὴν vgl. Kra- tinos fr. 418: ἔσθιε καὶ σῇ γαστρὶ δίδου χάριν. Eur. Suppl. 844 : σκληρά τῇ φύσει διδούς, auch die Grab- schrift bei Athenäus VIII p. 336 D: πιέν, φαγὲν καὶ πάντα τὰ ψυχᾷ δόμεν. Hor.od. IV 7, 19 f. Mahnung aus dem Munde eines Gestorbenen sich durch das Unglück des Augen- blicks die Freude am Leben nicht trüben zu lassen. Vgl. übrigens oben S. 33. A. 20. καθ' ἡμέραν teils per diem, dum praesens dies durat (Soph. O. Κ. 1079: τελεῖ Ζεύς τι κατ᾿ ἄμαρ, vgl. ἡδέως ζῆν τὸν βίον καθ᾽ ἡμέραν, Philetaer. 7, 5), teils de die in diem (Eur. Alk. 788: τὸν καθ᾽ ἡμέραν βίον λογίζου σόν). Das εἴδωλον Δαρείου verschwin- det wieder unter die Erde ( κατα- πίεσμα).

843-851. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-128

225
226
ἤλγ., vgl. 224. ὦ δαῖμον, 472. 515. δάκνει, Eum. 638. ἀτιμία ἐσθημάτων indignitas vestium, schmählicher Aufzug. Vgl. auch oben S. 34 M. – πειράσομαι, es ist ihr noch nicht gewiſs, ob sie die Kraft dazu in sich finden wird, τὰ φίλτατα vgl. Plat. legg. I extr.: ἐπιτρέ- ποντα αὐτοῦ θυγατέρας τε καὶ υἱεῖς καὶ γυναῖκας͵ οὕτως ἐν τοῖς φιλτάτοις κινδυνεύειν.

527-531. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-129

227
228
Getreue Pläne gegen Pläne der Untreue (des Un- gehorsams). - Der Dichter motiviert das spätere Fortbleiben der Atossa. Vgl. zu 835 f. προπέμπετε, wie es am Schluſs geschieht. πρόσ- θηται κακόν, manus sibi inferendo. Atossa ab.

852-907. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-130

229
230
Drittes Stasimon. Loblied auf Dareios, aus Anlaſs seiner vorausgegangenen Erschei- nung. Glück und Gröfse des per- sischen Reichs unter ihm. Seine Verdienste werden vor dem Auf- treten des Xerxes noch einmal ver- gegenwärtigt, des Kontrastes wegen. Zugleich erhalten so seine Rat- schläge (790 ff. 824 ff.) doppeltes Gewicht. Altertümlicher Charakter, epische Aufzählung, auch viele epi- sche Formen und Wendungen, so- wie das Maſs überwiegend dakty- lisch und altertümlich einfach, in der Weise des Stesichoros. Vgl. Westphal2 II S 373 ff.

852-856. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-131

231
232
Daktylischer Okta- meter; katal, trochäische Tripodie; katalekt. dakt. Pentametron; dakt. troch. Logaöde. - Glücklicher Zu- stand unter Dareios. -- πολισσονόμου Cho. 864. μεγάλας und ἀγαθᾶς sind Attribute nicht zu βιοτᾶς, son- dern zu dem einheitlichen Begriffe πολισσονόμου βιοτᾶς (Leben im Staate). γηραιός mit kurzem Diphthonge ( γηραός), Kr. 113, 3.A.1. – εὔτ᾽ ἀρχε, Sept. 745. Ag. 188 f. ἀκάκας 663. - ἰσόθεος, vgl. 80.

857-863. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-132

233
234
Begründung durch des Dareios kriegerische Tüchtig- keit. πρῶτα μὲν . . νόστοι δέ. Wir zeigten der Welt ruhmvolle Feldzüge d. i. führten sie vor deren Augen Augen aus. στρατιάς im Sinne von στρατείας. πολίσματα πύργινα, vgl. Eur. Bacch. 19 καλλιπυργώτους πόλεις. ἀνέρας (fehlt in den Handschriften) als episches Wort mit epischer Messung wie ἀνέρων Suppl. 426. - εὐ πράσσοντας: auch vom Skythenfeldzuge (Herod. VII 10, 1) und von Marathon (ib. VI 102 ff.)?

864-870. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-133

235
236
Zwei daktylische Heptameter, der erste flankiert durch einen dim. troch. cat., der zweite durch einen Ithyphallikos. Und zwar war er dabei immer so klug seine Person (und damit das König- tum) der Gefahr nicht auszusetzen. Der Dichter denkt nur an Mara- thon, nicht aber auch an den Sky- thenzug. - ὅσσας ausrufend. - Der Halys hier als Grenzfluſs zwischen Kleinasien und dem übrigen Asien. Bei der folgenden Aufzählung ist der hellenische Gesichtskreis nicht überschritten; denn auch die Gegend am Strymon kann Äsch. (von der Eroberung Eions her, Ol. 76, 1476) als bekannt voraus- setzen. Ganz anders die 23 dem Dareios unterthänigen Länder in der Inschrift von Behistan, S. 5, VI bei Spiegel. – Στρυμόνιον πέλαγοςist der vom Strymon gebildete grofse See Prasias und ᾿Αχελωΐδες πόλεις (Städte im Fluſswasser, vgl. Ephor. bei Macrob. sat. V 18: τὸ ὕδωρ ὅλως . . Αχελώον καλοῦμεν. Artemid. II 38: Αχελῷος τὸ αὐτὸ τοῖς ποταμοῖς καὶ παντὶ ποτίμῳ ὕδατι σημαίνει) sind die Pfahlbauten der Päonier in dem genannten See, von denen Herodot V 16 berichtet. Diese Ansiedlungen sind den Thra- kern benachbart ( πάροικοι).

871-878. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-134

237
238
Die Städte aufser- halb des Prasiassees, die nicht wie die Pfahlbauten durch ihre Lage gesichert waren, bedurften der schützenden Burgen. – ἐληλαμέναι περὶ πύργον d. 1. περιεληλαμέναι πύργον, turribus circumdatae, be- festigt; statt περὶ ἃς πύργος ἐλή- λαται. Vgl. ἠμφίεσταί τις χιτῶνα, laevo suspensi loculos tabulamque lacerto. πλατὺν wie Hom. H 86. P 432. Als Strom ( ποταμός, Herod. VII 35) betrachtet (vgl. 746) ver- dient der Hellespont den Beinamen. εὐρύχοροι, das homerische Epi- theton. στόμωμα Πόντου der thrakische Bosporos. Juv. IV 43: torrentis ad ostia Ponti.

879-887. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-135

239
240
Daktylisches Pen- tametron; di. tr. c.; dakt. Pent. u. Hexametron; Ithyphallikos. Auf- zählung der von Dareios unterwor- fenen hellenischen Inseln. Zuerst ᾿Αντιστρ. γ΄. die drei groſsen am asiatischen Festland liegenden, dann westlich davon die Kykladen. Als zweite Gruppe das nördliche Lemnos; dar- auf das zwischen Samos und den Kykladen gelegene Ikaria; sodann nach Süden herab Rhodos bis Kypros (Hartung). πρῶν᾽ ἅλιον etwas anders 131 f. τᾶδε γᾷ, 679. Herod. VI 31: ὁ ναυτικὸς στρατὸς ὁ Περσέων αἱρέει (J. 493) εὐπετέως τὰς νήσους τὰς πρὸς τῇ ἠπείρῳ κειμένας, Χίον καὶ Λέσβον καὶ Τέ- νεδον. Noch Apuleius Flor. 15 sagt von Samos: ager frumento piger,.. fecundior oliveto. Über ihre Stellung zu den Persern s. Herod. VI 13 f.; die von Chios ib. 15 f. 26; Paros und Naxos V 28-31. 96; Andros V 31 vgl. VIII 66. Herod. II 75: τὸ πεδίον τοῦτο συνάπτει τῷ αἰγυπτίῳ πεδίω.

888-896. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-136

241
242
Athen. III 86 B Αἰσχύλος δ᾽ ἐν Πέρσαις τὰς ἀνα- ρίτας (Meerschnecken) τρεφούσας νήσους νηριτοτρόφους εἴρηκεν. – μετάκτους ( νήσους), die man vom Festlande aus gleich hinter der Küste (in der Nähe der Küste) sieht, also s. v. a. ἀγχιάλους. Vgl. μέταυ- λος, die hinter der αὐλή gelegene Thüre. Herod. V 26: Ὀτάνης .. εἶλε Λῆμνόν τε καὶ Ἴμβρον, ἀμφο- τέρας ἔτι τότε ὑπὸ Πελασγῶν οἰκεο- μένας. Von Lemnos nach Ikaros (später Ikaria) ist ein groſser Sprung nach Süden. Ικάρου ἕδος wie Hom. Ω 544 Λέσβος ἄνω, Μάκαρος ἕδος. Κνίδον, Herod. I 174. Κυπρ. Herod. ΙΙΙ 19: δόντες Κύ- πριοι σφέας αὐτοὺς Πέρσησι (unter Kambyses), vgl. ib. 91. V 104.108 ff. Das dortige Salamis galt für eine Gründung des Salaminiers Teukros (Enkels des Aiakos).

897-907. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-137

243
244
Der daktylische Grundcharakter des ganzen Liedes ist hier besonders scharf ausgeprägt, das trochäische Element erst am Schlusse der ganzen Strophe ver- treten. Abschluſs der Aufzählung durch die ionischen Städte des Fest- lands und nochmalige Gegenüber- stellung der jetzigen Lage. – σφε- τέραις φρεσίν, durch seine Weis- heit, nicht dadurch, daſs er selbst zu Felde zog. Vgl. 864 f. σφέτερος von Einem wie Ag. 760. Vgl. Kr. II 51, 1. A. 14. ἀκάματον hat die erste Silbe lang nach epischer Messung wie ἀθάνατος, Prom. 185 ἀπαράμυθος. - τευχηστήρων, vgl. Sept. 644. - θεότρεπτα παλάμαισι 8. ν. α. θεῶν παλάμαισι τετραμμένα, deorum consiliis mutata, in calami- tatem conversa; vgl. Pind. Ol. 10, 25 θεοῦ σὺν παλάμᾳ u. unten 941 f. In dem was wir jetzt zu tragen haben zeigt sich unzweifelhaft die Hand der Gottheit; vgl. 739. 801 f. Die Hinweisung auf das jetzige Unglück vermittelt das Auftreten von dessen Urheber.

908-917. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-138

245
246
Über die äuſsere Erscheinung des Xerxes vgl. oben S. 36 f. Anapästisches System beim Auftreten einer neuen Person. ἀτεκμαρτ. ganz unerwartet. ἐνέβη, vgl. 516. - τί πάθω (vgl. quid faciam?), was soll aus mir werden? Ar. Plut. 603, Lukian. Prometh. 7. – λέλυται 592. τήνδ᾽ ἡλικίαν ἀστῶν : gegenüber den ehr- würdigen Greisen, seinen Räten und zugleich Vätern, die er ihrer Söhne beraubt hat, drückt den Xerxes die moralische Verantwortlichkeit für das Geschehene. ἐσιδόντ᾽ Acc., ad sensum, weil das Vorhergehende s. v. a. es befällt mich Beben. Vgl. Cho. 410: πέπαλται μοι φίλον κέαρ τόνδε κλύουσαν οἶκτον. οἰχομένων in anderem Sinne als 1, vgl. 1002. κατὰ, 101. 670. θανάτου μοῖρα κατακαλύψαι nach dem homerischen τέλος θανάτοιο ( Ε 553), μοίρα δυσώνυμος ἀμφεκά- λυψεν ( Μ 116). Ähnlicher Gedanke Bedrängter Prom. 582 f. 747 ff. Suppl. 157 ff. 787 ff., vgl. oben 262 ff.

918-921. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-139

247
248
Einleitung des Kom- mos (Threnos). – περσονόμου, vgl. 585. 853. κόσμου vgl. 925. Hesych.: ἐπικεῖραι, διακόψαι, δια- φθεῖραι; attondere, wovon Folge das Fallen. Hom. 1394: Πάτροκλος πρώτας ἐπέκερσε φάλαγγας.

922-931. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-140

249
250
Der Threnos besteht aus 7 Strophenpaaren nebst προ- ῳδὸς und ἐπωδός. Über seine me- trische Anlage s. S. 101 ff. u. West- phal II S. 427 f. Sein melischer Charakter ist sogleich sehr bemerk- bar gemacht durch den stark aus- Προῳδός. Στρ. α΄. geprägten dorischen Dialekt (A- Laut, vgl. 679) und die freie Be- handlung der Anapäste. - ἐγγαίαν Suppl. 59. Pubem occisam a Xerxe, Orcum Persis implente. Die Form κτάμενος (mit passiver Be- deutung) homerisch. Αιδου σά- κτορι Περσᾶν Κr. 47, 9. Α. 6. Dolus ist dem Xerxes damit nicht vorge- worfen, und Tadel des Xerxes hat der Chor schon bisher oft genug ausgesproche chen. ἀδοβάται, ναι. das von Aristophanes (frg. 198) gebildete ᾅδοφοίτης. τοξοδά- μαντες, 26.30. Densissima multi- tudo virorum, ταρφύς als Femin. auch Sept. 535 ταρφὺς ἀντέλλουσα θρίξ. κεδν. 735. - ἐπὶ γόνυ Westphal II S. 424. Herod. VI 27: ἡ ναυμαχίη ἐς γόνυ τὴν πόλιν ἔβαλε.

932-938. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-141

251
252
γέννᾳ, 946. Prom. 164. πρόσφθογγον (vgl. 153) νόστου, als Grufs zur Rückkehr. Kr. II 47, 26. A. 7. ἰα s. v. a. ἰωή, Orakel bei Herod. I 85 und Eur. Rhes. 553. Μαριανδυνοῦ, Hindeutung auf eines der (bes. in Vorderasien gebräuchlichen) schwermütigen Volkslieder (vgl. 1054), welches die Vergänglichkeit irdischen Glückes unter wechselnden lokalen Namen (Maneros, Adonis, Kinyras, Glaukos, Lityerses, Hylas, Narkissos, Linos u. s. w.) beklagte; bei den Mariandynern (am Schwarzen Meer) wird der betrauerte schöne Jüngling Bormos genannt (Schol. und Athen. XIV p. 619 f.). Den Fortbestand der Sitte bezeugen Athen. 1. 1. und Kallistratos bei dem Schol. ( μέχρι νῦν Μαριανδυνοὺς ἀκμῇ θέρους θρηνεῖν αὐτόν).

940-948. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-142

253
254
αἰανῆ δύσθρ. 635, vgl. 574f. δαίμ. 825, vgl. 911. αὖ 905. Fortuna conversa in me ruit. Verb. πάνδυρτον γόον γέννας (gen. subiect.). λαοπαθέα hängt, wie die Quantität zeigt, nicht mit λαός, sondern mit der verstärkenden Vorsilbe la (aufge- löst lão) zusammen, so daſs λαοπα- θής s. v. α. λεωπαθής ist, welches die Analogie von λεώλης, λεώλεθρος ᾿Αντιστρ. α΄. 940 Στρ. β΄. als gleichbedeutend mit παμπαθής erweist. βάρη muſs, da es auch Objekt zu ἀπηύρα 949 ist, entweder die Schiffsbemannung (Pol. I 61 bedeutet βάρη die Befrachtung der Schiffe) oder die schweren d. h. starkbemannten Schiffe bezeichnen. Also „anstaunend die volle Ver- nichtung der meergepeitschten starkbemannten Schiffe“. – γέννας, Μαριανδυνῶν.

949-961. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-143

255
256
γάρ, klaget nur, denn. Ἰάνων (Silbenmessung anders als 1025) Αρης ναύφρ. (navibus munitus) ἑτεραλκής (den Feinden Kraft und Sieg verleihend) ἀπηύρα (hat sie geraubt), nämlich βάρη (Schiffe und Mannschaft). – νυχίαν (Todesnacht) grausig, wenn es nicht ursprünglich μυχίαν (wie 877) ge- heiſsen hat. πλάκα, Meeres- fläche. κερσάμενος depascens, vastans. Hom. N 770 ποῦ τοι Δηίφοβός τε βίη θ' Ἑλένοιο ἄνα- κτος, Ασιάδης τ᾿ Αδάμας ἠδ᾽ ῎Ασιος Υρτάκου υἱός; ποῦ δὲ τοι Όθρυο- νεύς; νῦν ὤλετο πᾶσα κατ᾿ ἄκρης Ἴλιος αἰπεινή. – δέ, 334. – Φαρανδ. 31. – Σουσισκάνης 34. – Dritte An- häufung persischer Namen.

962-972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-144

257
258
τυρίας, φοινίσσης. ἐκ ναὸς 305. ἔρροντας 732. στυφ. 79. 303. – θείνοντας (in- transitiv), vgl. 303 und 310. Φαρνοῦχος 313. ᾿Αριόμαρδος 38. Λίλαιος 308. Θάρ. 51. 323. - Μασίστρας 30. - ᾿Αρτεμβ. 29. 302. – Ὑσταίχμας wohl nach Analogie von Υστάσπης selbstge- bildet. ἐπανερόμαν: der Aor. drückt Ungeduld aus (gleichsam ,,lange schon ist es her").

973-987. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-145

259
260
ὠγυγ. 37. – – στυγνάς 286. Die Klage des Xerxes ver- läuft metrisch frei; häufig alloio- metrische Reihen zwischen den Anapästen. Anders beim Chor. ᾿Αντιστρ. β΄. Στρ. γ΄. πίτυλος, das plätschernde Ein- schlagen des Ruders, hier der Schlag, durch welchen sie ins Wasser stürzen. Vgl. ἐν μιᾷ πληγῇ 251. - ἀσπαίρω (zapple) homerisch; später σπαίρω. G. Curtius, griech. Et.2 S. 651. – Περσᾶν abhängig von μύρια (wie von μυριάδας). αὐτοῦ τα ἔλιπες. πάντα πιστόν, Kr. 46, 4. Α. 4. - Hesych. : ἐπέμ- πετό τις ὑπὸ βασιλέως ἐπίσκοπος, ὃς ἐφεωρᾶτο τὰ πράγματα, ὃν τοῦ βασιλέως ὀφθαλμὸν ἐκάλουν. Vgl. Xen. Kyrup. VIII 2, 10: τοὺς βασι- λέως καλουμένους ὀφθαλμοὺς καὶ τὰ βασιλέως ώτα. - μύρια μύρια Zehntausende und (aber) Zehn- tausende; der Acc. abhängig von dem Verbalbegriff des Substantivs. Vgl. 523 u. Choeph. 23: χοὰς προ- πομπός. Herod. VII 60: ἐξηρίθ- μησαν δὲ τόνδε τὸν τρόπον. συνα- γαγόντες ἐς ἕνα χῶρον μυριάδα ἀνθρώπων etc., vgl. 81: οἱ διατά- ξαντες καὶ ἐξαριθμήσαντες οὗτοι ἔσαν. ἄλπνιστος (süfs, lieblich) auch Pind. Isthm. 5, 14. Der Name ist ausgefallen. ( παῖδα) τοῦ Σησάμα ( παιδὸς) τοῦ Μεγαβάτα, wenn nicht der ursprüngliche Text eine andere Beziehung gestattete. δάων, Schol. διακοπτικῶν πολε- μίων κακῶν.

988-1001. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-146

261
262
ἴυγγα (Realenc. IV S. 696f.) ἐπισείεις μοι wie αἰγίδα τινὶ ἐπισείειν, du setzest den Zaubervogel gegen mich in Be- wegung, daſs ich wieder an meine edlen Gefährten denken muſs, d. i. ᾿Αντιστρ. γ΄. Στρ. δ΄. du weckst mir wieder mit Gewalt die schmerzliche Erinnerung an meine e. G. Sonst sagte man ἴυγγα ἕλκειν ἐπί τινι. Vgl. auch Eur. Or. 255. μυριόνταρχου, vgl. Anhang. – ἔταφον, τάφος, G. Curtius griech. Et. S. 198. Staunen muſs ich, daſs sie nicht folgen. - σκηνὴ τροχήλα- τος, carpentum, ἁρμάμαξα, Zelt- wagen, Herod. VII 41: Ξέρξης μετεκ- βαίνεσκε ἐκ τοῦ ἅρματος ἐς ἁρμάμαξαν, αὐτοῦ δὲ ὄπισθεν αἰχμοφόροι Περσέων οἱ ἄριστοί τε καὶ γενναιότατοι, χίλιοι.