Aeschylus Persians 1066

Persians. Aeschylus. . 2026.

Current edition Experimental

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Commentary

Critical apparatus to The Persians (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Persians.) focus

929. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-906

οἰοιοῖ βόα, καὶ πάντ᾽ ἐκπεύθου:
of of où
libri, nisi quod
of of of
habet M.
ololoì
Vit.
of où
Lips. Ven. B. Scribendum
olotof
ex regula Apollonii Dyscoli in Bekkeri Anecd. p. 588, 26. V. Dindorfium ad Aristophanis Pac. v. 257. Hic versus in libris omnibus Xerxi tribuitur: chori eum esse ex antistropha apparet. Vidit hoc etiam Lachmannus. Error ex eo ortus est, quod male intellectum est
ἐκπεύθου
, pro quo
ἐκπεύθοι
habet M. Dictum hic est passive, interrogare omnia, sine omnia ex te quaeri.
929

930. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-907

ποῦ δὲ φίλων ἄλλος ὄχλος:
ποῦ δὴ φίλων ἄλλος ὄχλος
G.
ποῦ σοι φίλων ὄχλος
Rob. Scribi etiam
ποῦ δέ σοι φίλων ὄχλος
dicit H. Stephanus, recte animadvertens hanc lectionem secutum esse scholiastam metricum. Recte M. ceterique libri
ποῦ δὲ φίλων ἄλλος ὄχλος
.
930

933-935. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-908

Σούσας, Πελάγων, Ψάμμις, Δοτάμας ἠδ᾽ Ἀγδαβάτας, Σουσισκάνης τἀκβάτανα προλιπών:
σούσας· πελάγων· καὶ δοτάμας ἠδ᾽ ἀγαβάτας ψάμμις· σουσισκάνης· τ' αγβάτανα λιπών
M. A quo ceteri libri, quantum constat, ita discrepant ut
σούδας, πελάγων
habeant Ald. Turn.
σούσας, καὶ πελάγων
Ven. B. Rob. Tum
καὶ
ante
δοτάμας
omittit Rob.
δομάτας
habet Par. C. idemque adscriptum est in Par. Β.
δότμας
Ask. Α.
Δομάσας
Turn. In Lips. ad ultimam
Δοτάμας
nominis syllabam
η
supra scriptum est. Deinde
αγαβάτας
ut M. eliam G. Vit. Ven. A. Turn,
αἰγαβάτας
Ald. Sed
ἀγδαβάτας
Cantabr. 1. Rob. et ad ultimam syllabam
η
supra scripto Lips. Tum
ψάμις
Ven. A.
ψάμης
G.
ψάμμης
Lips. Post hoc nomen
και
habent Ven. Β. Rob. sed ut M. omittunt G. Vit. Lips. Cantabr. 1. Par. A. B. C. Turn. Deinde
σουσικάνης
Ask. A. Tum
τακβάτανα λιπών
G. Lips. Ven. B. Turn.
τἀμβάτανα λιπών
Vit.
τ' ἀκβάτανα λιπών
Ven. A. Ald.
τὴν βάτανα λιπών
Colb. 1.
τ' ἐκ-βάταν ἐκλιπών
Rob.
τακβάτανα προλιπών
Par. L. Turbatum esse ordinem nominum metrum docet. Praeterea
προλιπών
ex Par. L. recipiendum est et scribendum
τὰ Βάτανα
. Itaque haec sic conformavi,
Σούσας, Πελάγων, Ψάμμις, Δοτάμας ἠδ᾽ Ἀγδαβάτας, Σουσισκάνης Τα Βάτανα προλιπών ;

936. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-909

ὀλοοὺς:
ὀλοὺς
Vit.
ολοὰς
Cantabr. 1.
ὀλοους τ'
Colb. 1.
936

936. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-910

ἀπέλειπον:
ἀπέλειπον
recepi ex M.
ἔλιπον
Ven. B. Rob.
ἀπέλιπον
ceteri.
936

937. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-911

ἐκ:
ἐκ
omittunt Ven. B. Rob.
937

937. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-912

ἔρροντας:
αἴροντας
Vit. Lips. Mose.
έρ-γοντας
Cantabr. 1.
937

Commentary (W. S. Teuffel; revised by N. Wecklein, 1886; German; OCR draft) (Persians, explanatory commentary pp. 43–97. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

922-931. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-140

1
2
Der Threnos besteht aus 7 Strophenpaaren nebst προ- ῳδὸς und ἐπωδός. Über seine me- trische Anlage s. S. 101 ff. u. West- phal II S. 427 f. Sein melischer Charakter ist sogleich sehr bemerk- bar gemacht durch den stark aus- Προῳδός. Στρ. α΄. geprägten dorischen Dialekt (A- Laut, vgl. 679) und die freie Be- handlung der Anapäste. - ἐγγαίαν Suppl. 59. Pubem occisam a Xerxe, Orcum Persis implente. Die Form κτάμενος (mit passiver Be- deutung) homerisch. Αιδου σά- κτορι Περσᾶν Κr. 47, 9. Α. 6. Dolus ist dem Xerxes damit nicht vorge- worfen, und Tadel des Xerxes hat der Chor schon bisher oft genug ausgesproche chen. ἀδοβάται, ναι. das von Aristophanes (frg. 198) gebildete ᾅδοφοίτης. τοξοδά- μαντες, 26.30. Densissima multi- tudo virorum, ταρφύς als Femin. auch Sept. 535 ταρφὺς ἀντέλλουσα θρίξ. κεδν. 735. - ἐπὶ γόνυ Westphal II S. 424. Herod. VI 27: ἡ ναυμαχίη ἐς γόνυ τὴν πόλιν ἔβαλε.

932-938. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-141

3
4
γέννᾳ, 946. Prom. 164. πρόσφθογγον (vgl. 153) νόστου, als Grufs zur Rückkehr. Kr. II 47, 26. A. 7. ἰα s. v. a. ἰωή, Orakel bei Herod. I 85 und Eur. Rhes. 553. Μαριανδυνοῦ, Hindeutung auf eines der (bes. in Vorderasien gebräuchlichen) schwermütigen Volkslieder (vgl. 1054), welches die Vergänglichkeit irdischen Glückes unter wechselnden lokalen Namen (Maneros, Adonis, Kinyras, Glaukos, Lityerses, Hylas, Narkissos, Linos u. s. w.) beklagte; bei den Mariandynern (am Schwarzen Meer) wird der betrauerte schöne Jüngling Bormos genannt (Schol. und Athen. XIV p. 619 f.). Den Fortbestand der Sitte bezeugen Athen. 1. 1. und Kallistratos bei dem Schol. ( μέχρι νῦν Μαριανδυνοὺς ἀκμῇ θέρους θρηνεῖν αὐτόν).