Δαναός
παῖδες, φρονεῖν χρή· ξὺν φρονοῦντι δʼ ἥκετε
πιστῷ γέροντι τῷ δε ναυκλήρῳ πατρί.
καὶ τἀπὶ χέρσου νῦν προμηθίαν λαβὼν
αἰνῶ φυλάξαι τἄμʼ ἔπη δελτουμένας.
ὁρῶ κόνιν, ἄναυδον ἄγγελον στρατοῦ·
180
σύριγγες οὐ σιγῶσιν ἀξονήλατοι·
ὄχλον δʼ ὑπασπιστῆρα καὶ δορυσσόον
λεύσσω, ξὺν ἵπποις καμπύλοις τʼ ὀχήμασιν·
τάχʼ ἂν πρὸς ἡμᾶς τῆσδε γῆς ἀρχηγέται
ὀπτῆρες εἶεν ἀγγέλων πεπυσμένοι.
185
ἀλλʼ εἴτʼ ἀπήμων εἴτε καὶ τεθηγμένος
ὠμῇ ξὺν ὀργῇ τόνδʼ ἐπόρνυται στόλον,
ἄμεινόν ἐστι παντὸς εἵνεκʼ, ὦ κόραι,
πάγον προσίζειν τόνδʼ ἀγωνίων θεῶν.
κρεῖσσον δὲ πύργου βωμός, ἄρρηκτον σάκος
190
ἀλλʼ ὡς τάχιστα βᾶτε, καὶ λευκοστεφεῖς
ἱκετηρίας, ἁγάλματʼ αἰδοίου Διός,
σεμνῶς ἔχουσαι διὰ χερῶν εὐωνύμων,
αἰδοῖα καὶ γοεδνὰ καὶ ζαχρεῖʼ ἔπη
ξένους ἀμείβεσθʼ, ὡς ἐπήλυδας πρέπει,
195
τορῶς λέγουσαι τάσδʼ ἀναιμάκτους φυγάς.
φθογγῇ δʼ ἑπέσθω πρῶτα μὲν τὸ μὴ θρασύ,
τὸ μὴ μάταιον δʼ ἐκ μετωποσωφρόνων
ἴτω προσώπων ὄμματος παρʼ ἡσύχου.
καὶ μὴ πρόλεσχος μηδʼ ἐφολκὸς ἐν λόγῳ
200
γένῃ. τὸ τῇδε κάρτʼ ἐπίφθονον γένος.
μέμνησο δʼ εἴκειν· χρεῖος εἶ ξένη φυγάς.
θρασυστομεῖν γὰρ οὐ πρέπει τοὺς ἥσσονας.
Δαναός
πάντων δʼ ἀνάκτων τῶνδε κοινοβωμίαν
σέβεσθʼ· ἐν ἁγνῷ δʼ ἑσμὸς ὡς πελειάδων
ἵζεσθε κίρκων τῶν ὁμοπτέρων φόβῳ,
ἐχθρῶν ὁμαίμων καὶ μιαινόντων γένος.
225
ὄρνιθος ὄρνις πῶς ἂν ἁγνεύοι φαγών;
πῶς δʼ ἂν γαμῶν ἄκουσαν ἄκοντος πάρα
ἁγνὸς γένοιτʼ ἄν; οὐδὲ μὴ ʼν Ἅιδου θανὼν
φύγῃ ματαίων αἰτίας, πράξας τάδε.
κἀκεῖ δικάζει τἀπλακήμαθʼ, ὡς λόγος,
230
Ζεὺς ἄλλος ἐν καμοῦσιν ὑστάτας δίκας.
σκοπεῖτε, κἀμείβεσθε τόνδε τὸν τρόπον,
ὅπως ἂν ὑμῖν πρᾶγος εὖ νικᾷ τόδε.
Βασιλεύς
ποδαπὸν ὅμιλον τόνδʼ ἀνελληνόστολον
πέπλοισι βαρβάροισι καὶ πυκνώμασι
235
χλίοντα προσφωνοῦμεν; οὐ γὰρ Ἀργολὶς
ἐσθὴς γυναικῶν οὐδʼ ἀφʼ Ἑλλάδος τόπων.
ὅπως δὲ χώραν οὔτε κηρύκων ὕπο,
ἀπρόξενοί τε, νόσφιν ἡγητῶν, μολεῖν
ἔτλητʼ ἀτρέστως, τοῦτο θαυμαστὸν πέλει.
240
κλάδοι γε μὲν δὴ κατὰ νόμους ἀφικτόρων
κεῖνται παρʼ ὑμῖν πρὸς θεοῖς ἀγωνίοις·
μόνον τόδʼ Ἑλλὰς χθὼν συνοίσεται στόχῳ.
καὶ τἄλλα πόλλʼ ἔτʼ εἰκάσαι δίκαιον ἦν,
εἰ μὴ παρόντι φθόγγος ἦν ὁ σημανῶν.
245
Βασιλεύς
πρὸς ταῦτʼ ἀμείβου καὶ λέγʼ εὐθαρσὴς ἐμοί.
τοῦ γηγενοῦς γάρ εἰμʼ ἐγὼ Παλαίχθονος
250
ἶνις Πελασγός, τῆσδε γῆς ἀρχηγέτης.
ἐμοῦ δʼ ἄνακτος εὐλόγως ἐπώνυμον
γένος Πελασγῶν τήνδε καρποῦται χθόνα.
καὶ πᾶσαν αἶαν, ἧς διʼ ἁγνὸς ἔρχεται
Στρυμών, τὸ πρὸς δύνοντος ἡλίου, κρατῶ.
255
ὁρίζομαι δὲ τήν τε Περραίβων χθόνα,
Πίνδου τε τἀπέκεινα, Παιόνων πέλας,
ὄρη τε Δωδωναῖα. συντέμνει δʼ ὅρος
ὑγρᾶς θαλάσσης· τῶνδε τἀπὶ τάδε κρατῶ.
αὐτῆς δὲ χώρας Ἀπίας πέδον τόδε
260
πάλαι κέκληται φωτὸς ἰατροῦ χάριν.
Ἆπις γὰρ ἐλθὼν ἐκ πέρας Ναυπακτίας
ἰατρόμαντις παῖς Ἀπόλλωνος χθόνα
τήνδʼ ἐκκαθαίρει κνωδάλων βροτοφθόρων,
τὰ δὴ παλαιῶν αἱμάτων μιάσμασιν
265
χρανθεῖσʼ ἀνῆκε γαῖα μηνιταῖʼ ἄχη
δρακονθόμιλον δυσμενῆ ξυνοικίαν.
τούτων ἄκη τομαῖα καὶ λυτήρια
πράξας ἀμέμπτως Ἆπις Ἀργείᾳ χθονὶ
μνήμην ποτʼ ἀντίμισθον ηὕρετʼ ἐν λιταῖς.
270
ἔχουσα δʼ ἤδη τἀπʼ ἐμοῦ τεκμήρια
γένος τʼ ἂν ἐξεύχοιο καὶ λέγοις πρόσω.
μακράν γε μὲν δὴ ῥῆσιν οὐ στέργει πόλις.
Βασιλεύς
ἄπιστα μυθεῖσθʼ, ὦ ξέναι, κλύειν ἐμοί,
ὅπως τόδʼ ὑμῖν ἐστιν Ἀργεῖον γένος.
Λιβυστικαῖς γὰρ μᾶλλον ἐμφερέστεραι
γυναιξίν ἐστε κοὐδαμῶς ἐγχωρίαις.
280
καὶ Νεῖλος ἂν θρέψειε τοιοῦτον φυτόν,
Κύπριος χαρακτήρ τʼ ἐν γυναικείοις τύποις
εἰκὼς πέπληκται τεκτόνων πρὸς ἀρσένων·
τοίας τʼ ἀκούω νομάδας ἱπποβάμοσιν
εἶναι καμήλοις ἀστραβιζούσας, χθόνα
285
παρʼ Αἰθίοψιν ἀστυγειτονουμένας.
καὶ τὰς ἀνάνδρους κρεοβόρους τʼ Ἀμαζόνας,
εἰ τοξοτευχεῖς ἦτε, κάρτʼ ἂν ᾔκασα
ὑμᾶς. διδαχθεὶς
δʼ ἂν τόδʼ εἰδείην πλέον,
ὅπως γένεθλον σπέρμα τʼ Ἀργεῖον τὸ σόν.
290
