Notes on the current edition
Περὶ ἐπιρρημάτων
1.
ARGVM, 5 Ἄνευθε(ν) non per θεν, sed per θε suffixun derivatum ; quare ῦ vocis ἄνευ non intercidit. 17 Ea in θεν adverbia, quae 5 in paenultima habent, a Doriensibus saepe suffxο ita privantur, ut 5 in ω transeat.
2.
TXSTIM. 15 Epim. Cr. 160, 1 κε σύνδεσμος οἱ (scr. ὃν) Δωριεῖς ἤ μετὰ τοῦ ν λέχουσιν, ῆ τροπῇ τοῦ ε εἰς ⟨α⟩ κά. 17 Etym. Flor. apud Miller. Melanges 289 πολλὰ γὰρ εἰσὶν ἐπιρρήματα εἰς θεν λήγοντα, ἄτινα ἀποβάλ. λουσι τὴν θεν συλλαὴν καὶ ἐντείνουσι τὸ β εἰς ω, οἷον πόθεν πῶ, καὶ παρὼ Σώφρονι ‘πῶ τις ὦνον ὠνάσηται αι’. Σημαίνει καὶ τὸ κόθεν καὶ πάλεν ἔστιν αὑτόθεν αὐτῶ, ἀντὶ τοῦ ἐξ αύτοῦ τοῦ τόπου, καὶ γίνεται τῶ, καὶ οὐκ ἔχει τό ἴ· καὶ τὰ τῶδε (scr. τώδε) τὸ σημαῖνον τὸ διά οὐκ ἔχει τὸ ἴ. Τοῦτο δὲ ὁ μὲν Ἀπολλώνιος ὀξύνει (Et. M. 773, 20) e. q. s. Eadem fere in Et. Or. 137, 13, quae in Et. M. 698, 45 migrasse videntur. —22 Et. M 698, 45 71 4t πὡμαλα παρὰ Ἀττικοῖ ἐκ καρολκ κῆ τοῦ μάλα γένεται· καθάπερ (Σ 12) καὶ (II 746). τὰ δὲ πόθεν ἐπὶ τῆς o ὔ ἀρνήσεως συνεχῶς λέγεται, οἶον· ἔγραψας: πόθεν ἄντὶ τοῦ οὔ. Καὶ κατὰ τοιαύτην σημασίαν τὸ πώμαλα παπὰ Ἀττιικοῖς σημαίνει τὸ οὐδαμῶς. Etymologum exscripsit πhavorinus.
3.
DISCR. SCRIPT. 3 τῇ γοῦν b, η γουν Α 8. ἄνευ add. b 21 —22. πῶ πῶ τιϲ ὄνον ὀναϲείται HLAhrens, πῶ· πῶ τιϲ ὄνον ὀναϲεῖται b, π πωποτιϲονονα. ϲειται Α | 24. τέθνηκε Homerus