Τῶ δὲ λέγειν, .αἱ μονοϲύλλαβοι γενικαὶ εἰϲ ου λήγουϲαι προϲθέϲει τοῦ ϲ εὐθεῖαι γίνονται, καὶ διὰ τοῦτο τὸ ϲοῦ πάλιν ἀνακόλουθον, εὔηθεϲ· ἰδοὺ γὰρ τὸ τοῦ. ἀλλ’ εἰ λέγοι τιϲ ἐπ’ ὀνομάτων. οὐδὲ τὸ ϲοῦ ὄνομα. ἄμεινον οὑν οὕτω τὰ εἰϲ δίχρονα ϲυνεϲταλμένα λήγοντα οὔποτε
1
ἰϲοϲυλλαβεῖ· πῶϲ οὑν ἀπὸ τοῦ ϲύ τὸ ϲοῦ; — Μυρίοιϲ ἔϲτιν ἐπιχει
ροῦντα κανόϲι δεῖξαι, ὡϲ οκ ἀκόλουθοί εἰϲιν αἱ ἀντωνυμίαι, θέματα δὲ ἴδια κατὰ ἀριθμὸν καὶ πρόϲωπον καὶ πτῶϲιν.
ροῦντα κανόϲι δεῖξαι, ὡϲ οκ ἀκόλουθοί εἰϲιν αἱ ἀντωνυμίαι, θέματα δὲ ἴδια κατὰ ἀριθμὸν καὶ πρόϲωπον καὶ πτῶϲιν.
De pronominibus. Apollonius Dyscolus. ed. Richard Schneider. United States. 2016.
Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.