Ἀλλὰ καὶ εἰ τοῦτό τιϲ παραλάβοι, ὡϲ τὸ ἀλλήλων καὶ ἀλλήλουϲ
1
ϲύνθεϲιν ἔχει ἀπὸ προϲώπου εἰϲ πρόϲωπον διαβατικήν, ἐν εὐθείᾳ καὶ
2
3
πλαγίῳ νοουμένην, καὶ κατὰ τοῦτο οὐδὲν κωλύϲει καὶ τὴν ἐμαυτόϲ ϲυϲτῆναι ἐκ πλαγίου καὶ εὐθείαϲ, φαίημεν ἂν ὅτι ἡ ἀντιπαράθεϲιϲ οὐκ ἔϲτιν ὁμοία. ἐκεῖνο μὲν γὰρ ἐξ εὐθείαϲ καὶ πλαγίου ϲυνέϲτηκε, λέγω δὴ τὸ ἀλλήλων καὶ ἀλλήλουϲ, καὶ οὐκ ἔϲτιν αὐτοῦ ἡ εὐθεῖα· δύο γὰρ
4
εὐθεῖαι, ὡϲ ἔφαμεν, μετὰ ῥήματοϲ ἀϲύϲτατοί εἰϲιν ὡϲ
πρὸϲ διάβαϲιν
δραϲτικὴν τοῦ τε δρῶντοϲ καὶ τοῦ δρωμένου. ἐπὶ μέντοι τοῦ ἐμαυτόϲ ἀντεϲτραμμένη ἡ ϲύνθεϲιϲ· πλάγιον γὰρ καὶ εὐθεῖαν ἐπινοοῦμεν ϲυντεθειμένην.
δραϲτικὴν τοῦ τε δρῶντοϲ καὶ τοῦ δρωμένου. ἐπὶ μέντοι τοῦ ἐμαυτόϲ ἀντεϲτραμμένη ἡ ϲύνθεϲιϲ· πλάγιον γὰρ καὶ εὐθεῖαν ἐπινοοῦμεν ϲυντεθειμένην.
De pronominibus. Apollonius Dyscolus. ed. Richard Schneider. United States. 2016.
Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.