Notes on the current edition
Περὶ ἀντωνυμίας
1.
B
2.
ARGVM. 4 Ἀμόϲ ponitur illud quidem pro ἐμόϲ (solent enim pluralia pro singularibus poni), sed non est ortum ex hoc; nunquam enim ε in longam transit. — 16 Neque dualis ad unam personam refertur: dualis enim proprium est duas res signicare neque dualis aut singularis potest pluralispartes sustinere.
3.
Testim. 5. Schol. A ad Z 414 Δημήτριός φησιν ἀντὶ τοῦ ἐμόν· διὸ καὶ. ἀντικρὺς φιλοῖ· πιθανώτερον δέ ἐστι Δωρικώτερον εἷναι ἀντὶ τοῦ ἡμέτερον ἀμόν (ἁμόν corr. HLAhrens). οὕτως Ἀπολλώνιος.
4.
DISCR.. SCRIPT. 2. ϲφεαϲε, ειξεν A | 3. τῷ ε b, το ἐ A | Εἴρηται b, ειρηται γαρ A, sed γαρ delevit A | 5. εϲτιν A | εμον A, ἐμόϲ b | 5 — 6 ‘ne quis corrigat μετείληπται b in var. lect. | 6. οὺ γάρ ποτε] fol. 193 r., ceterum ου coopertum charta a bibliopega illita | 7. εϲτιν A | 9. ἀμυνέμεν Homerus vulg. | 12. αμον A, ἁμόϲ b | πρὸϲ οἷϲ b, προϲοιοιϲ A | 13 — 14. αναπλεοϲ A, ἀνάπλεώϲ b | 14. εϲτιν A 15. vocis πληθυντικοϲ litterac πλῆ in ras. in fne versus,’ θυν ultra versum, τι in versu, qui sequitur, in ras. scriptae 18. καθεϲτηκεν A 19. γενικὸϲ b, γεινικωϲ A | ιδικων A, εἰδικῶν b | 21. ϲφεᾶϲ HLAhrens ThBergk, ϲφέαϲ b | εταξεν A sic locum constituit ThBergk, verba καὶ τὸ fragmento tribuerat b | 22. ἀδελφιδεοῖϲ ThBergk, ἀδελφιδέοιϲ b | κᾶρα b in var. lect ThMergk, καραν Ab in textu 25. και καλλιμαχοϲ A, Καλλίμαχοϲ b
5.
C
6.
114 A