Notes on the current edition
Περὶ ἀντωνυμίας
1.
B
2.
Arovm. 21 Ϲφωίν solum dativum signifcare, adversurii mirum non ease dicunt, ‘quod nullum exstet possessivum tertiae personae; id enim a genetivo derivari solere; sed cum derivatum non sit, consentancum esse ne genetivum quidem exstare. At centena primitiva exstant, a quibus nihil derivatum est, quamvis ratio cogat. Deinde derivata pronomina at orthotonis descendunt ϲφωίν autem semper inclinatur.
3.
Testim. 23 — p. 92, 5 Choer. Epim. 36, 18 Ἀπὸ τοῦ νῶι (scr. νῶιν) γίνεται ὁ νωίτερος, νωιτέρα, τὸ νωίτερον· ἀπὸ τοῦ σφῶι (scr. σφῶιν) ὁ σφωίτερος σφωιτέρα, τὸ σφωίρερον· ἀπὸ τοὺ σφῶε (scr. σφωέ) οὐ γίνεται παράγωγος ἀντωνυμία διὰ τὸ μόνως ἐγκλίνεσθαι αὐτήν, πλὴν (scr. αὐτὴν. Πηθυντικαὶ) ἡμεῖς, ὑμεῖς, σφεῖς. Cf. Et. M. 314, 20.
4.
Discr. script. 3. δὲ ἡ αἰτία A et b in textu, ‘Malim καὶ ἡ αἰτία’ id. in var. lect. | 4. litterae ιν ου μ vocum ορθοτονιν ου μονον in rasura ab A1 | ταϲ του A, τὰ τοῦ b | ταϲ του A, τὰ τοῦ b | 6. τὸ ⟨δὲ⟩ δεύτερον JGuttentag | in δια desinit fol. 185 v., ab litteris α του ι incipit fol 186 r. | 7. εϲτιν A | 9. ϲημαίνοι b, ϲημαινει A | ϲφωίν scripsit RSchneider, ϲφῶιν b | 10, ε Ab, ἤ Homerus καταχυϲομεν A | 15. γυωιϲω A | 18. Αχιλληι A | 20. τρωϲιν A | 21. τὸ τοῦ b, του A | κτητωροϲ | 22. δεδωκεν A | εἰ b, ἡ A
5.
C