Apollonius Dyscolus De pronominibus 183

ed. Richard Schneider

Table of Contents

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

De pronominibus. Apollonius Dyscolus. ed. Richard Schneider. United States. 2016.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Περὶ ἀντωνυμίας (Greek) (Apollonius Dyscolus. Apollonii Dyscoli Quae supersunt. Vol. 1.1. (Grammatici Graeci, Volume 2.1). Schneider, Richard; Uhlig, Gustav, editors. Leipzig: Teubner, 1878.)

Notes on the current edition

Περὶ ἀντωνυμίας

1. Arovm. 1 Nec alterum argumentum firmum: ‘Si qui casus primae se- cundaeque eundem exitum habent, ei in tertia eadem terminatione utuntur. Sed quae eodem fine utuntur, nou ab iisdem litteris incipiunt (νῶι ϲφῶι) rursus igitur, quae ab iisdem litteris incipiunt (ϲφῶι ϲφωέ, par est diversos exitus haber Deinde ϲφωέ accusativus est, ϲφῶι nominativus et accusativus. — 9 Neque tertium: ‘respondere ϲφωί illud νῶι formae’, Nam ex analogia νῶι formae non efficitur ϲφωί exstare, cum ne ϲφωίν quidem per analogiam ex ϲφῶιν factum sit, sed sit primitivum. — 16 Neque quartum. ‘Falsum est, barytonon (velut ϲφῶιν) non posse inclinari, num ἠμέων et barytonon est et encliticum’. At ἡμέων ex ἡμῶν factum, certe non est in encliticis haec enim accentum vocis, quae praecedit, erigunt, — 20 Primum argumentum corum, qui dualem secundae personae e duali tertiae ortum esse contendunt. ‘ϲφ litterae initiis pronominum tertiae personae propriae sunt; eae ostendunt, ϲφωέ ϲφωίν primitivas esse deinde: ‘inclinata etiam recto tono proferuntur ad ϲφωίν inclinatum pertinet ϲφῶιν orthotonon, quod secundae tributum est’. — At non licet usui nimiam constantiam obtrudere; ex accentu nihil colligitur ne formae quidem congrunt ϲφωίν solum dativum significat, cum ϲφῶιν sit genetivus et dativus.
2. Discr. script. 3. εἰ — καὶ κατά] sic scripsit b in var. lect., sed ita ut καὶ ante ἐπ’ αἰτιατικῆϲ omitteret, η νῶι καὶ ϲφῶῖ καὶ ἐπ’ αἰτιατικῆϲ πάντωϲ κατὰ Aᵇ in textu | 10 ουδη A, οὐδὲ ὴ b | 12. ἀνάλογοϲ scripsit BScheider, παράλογοϲ Ab | ὀξύτονον b, οξυτονου A | 14. εἴρηται — ϲημαίνειν] haec eiecit RSkrzeczka | 16. ἰδοὺ ἡ b, ιδου A | 18. ακολυτωϲ A | 22. ειϲιν A
3. B
4. C
5. 117 A