4 κατὰ τὸ ἄρχον μέροϲ τῆϲ ϲυνθέϲεωϲ νοουμένηϲ, ἤτιϲ καὶ ἕνεκα τοῦ ϲυντεθεῖϲθαι ἀκίνητοϲ ἐφυλάϲϲετο, καὶ ἕνεκα τοῦ τὴν εὐθεῖαν ἐν τοῖϲ μεταβατικοῖϲ προϲώποιϲ πάντοτε ϲυνυπάρχειν. Περιϲϲὸν οὐν ἐϲτι ζητεῖν, «εἰ κατ’ ἀκολουθίαν φωνῆϲ οὐκ ἔχουϲιν εὐθεῖαν αἱ ϲύνθετοι, ἀλλ’ οὐν γε κατὰ τὸ ϲημαινόμενον· ὡϲ ἡ ἐγώ πρὸϲ τὴν ἐμοῦ, οὕτωϲ
ἡ ἐγὼ αὐτόϲ πρὸϲ τὴν ἐμαυτοῦ». ἅπαξ γὰρ ἐδείχθη, ὡϲ ἕνεκα τῶν αὐτοπαθειῶν αἱ ἀντωνυμίαι τὴν ϲύνθεϲιν ἀνεδέξαντο, ὅπερ ἐν μόναιϲ πλαγίοιϲ ἑωρᾶτο. οὔτε ἐν ϲυνθέϲει ἄρα εὐθείαϲ ἔχουϲιν , οὔτε ἡ ἐμαυτοῦ γενική ἐϲτι τοῦ ἐγὼ αὐτόϲ. ἐγὼ γὰρ αὐτὸϲ ἤκουϲα, καὶ κατὰ τοῦ αὐτοῦ προϲώπου μετοχῆϲ ἐπιφερομένηϲ, ἐμοῦ αὐτοῦ ἀκούϲαντοϲ,
ὡϲ Ἀρίϲταρχοϲ εἶπεν, Ἀριϲτάρχου είπόντοϲ. οὐκ ἔϲτι· δέ τιϲ εὐθεῖα μὴ ἔχουϲα γενικὴν ϲυνταϲϲομένην τῷ αὐτῷ ῥήματι. ἔτι τὸ ἐγὼ αὐτὸϲ ἤκουϲα ϲημαίνει ἔξωθέν τινα φωνήν, τὸ δὲ ἐμαυτοῦ ἤκουϲα οὐκέτι.
De pronominibus. Apollonius Dyscolus. ed. Richard Schneider. United States. 2016.
Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.