καὶ λειεντερίαι καὶ ῥοώδεες, ἔστι δ’ οἷσι καὶ ὕδρωπες, μετὰ
τούτων καὶ ἄνευ τούτων ἆσαι.
γεγονέναι φησὶν ἀποστάσεις, ταύτας νῦν διεξέρχεται κατὰ
μέρος. προείρηται δ’ ἡμῖν ἐν τοῖς πρόσθεν εἰκότως γενέσθαι
τὰ τοιαῦτα νοσήματα τῶν περιττωμάτων εἰς τὴν γαστέρα συῤῥεόντων, τὰς μὲν δυσεντερίας δηλονότι μετὰ
τῶν αἱματωδῶν διαχωρημάτων καθ’ ὁντιναοῦν τρόπον
γενομένας, τοὺς δὲ τεινεσμοὺς τάσεις ὄντας σφοδρὰς ἐπὶ
τῆς κατὰ τὸ ἀπευθυσμένον ἑλκώσεως, τὰς δὲ λειεντερίας
ταχείας διεξόδους ἀμεταβλήτων σιτίων οὔσας. ῥοώδεις δὲ
λέγει τοὺς χωρὶς τούτων τῶν εἰρημένων παθημάτων διαχωροῦντας,
ἀεί τε καὶ συνεχῶς ὑγρὰ διαχωρήματα. τοὺς δὲ
καὶ εἰς ὑδέρους ὀξεῖς φη 52 σι κατασκῆψαι διὰ τὴν
πλεονεξίαν τῶν ψυχρῶν καὶ ὑγρῶν χυμῶν, ἐνίοις μὲν μετὰ
τῶν προειρημένων συμπτωμάτων, ἐνίοις δὲ ἄνευ τούτων.
In Hippocratis Epidemiarum I. Galen. ed. Karl Gottlob Kühn. Leipzig. 1828.
Funding provided by Andrew W. Mellon Foundation.