Aristophanes, Peace, 582

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Chorus: hail, hail, since you have come to the unharmed, most beloved one.

Chorus: For I was tamed by your longing, desiring to climb up to the field, divine one.

585

Chorus: For you were a great gain to us, O longed-for one.

Chorus: to all those whom we rubbed against the farmer's life.

Chorus: for you alone benefit us.

590

Chorus: For we suffered many things before, at some time, your sweet and costless and beloved [things].

Chorus: for you were a pest and a salvation to the country folk.

595

Chorus: so that you both the vineyards and the young fig trees

Chorus: all the other plants that there are

Chorus: He will laugh after receiving it gladly.

600

Peace. Aristophanes. . 2026-09-08.

Current edition Experimental

English (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) (English) (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (1)

Εἰρήνη Perseus (Aristophanes. Aristophanis Comoediae, Vol. 1. Hall, F. W. and Geldart, William M., editors. Oxford: Clarendon Press, 1906.) — 657-728 focus

Τρυγαῖος

ἀλλʼ ὅ τι σιωπᾷς ὦ πότνια κάτειπέ μοι.

Ἑρμῆς

ἀλλʼ οὐκ ἂν εἴποι πρός γε τοὺς θεωμένους·

ὀργὴν γὰρ αὐτοῖς ὧν ἔπαθε πολλὴν ἔχει.

Τρυγαῖος

ἡ δʼ ἀλλὰ πρὸς σὲ μικρὸν εἰπάτω μόνον.
660

Ἑρμῆς

εἴφʼ ὅ τι νοεῖς αὐτοῖσι πρὸς ἔμʼ ὦ φιλτάτη.

ἴθʼ ὦ γυναικῶν μισοπορπακιστάτη.

εἶεν, ἀκούω. ταῦτʼ ἐπικαλεῖς; μανθάνω.

ἀκούσαθʼ ὑμεῖς ὧν ἕνεκα μομφὴν ἔχει.

ἐλθοῦσά φησιν αὐτομάτη μετὰ τἀν Πύλῳ
665

σπονδῶν φέρουσα τῇ πόλει κίστην πλέαν

ἀποχειροτονηθῆναι τρὶς ἐν τἠκκλησίᾳ.

Τρυγαῖος

ἡμάρτομεν ταῦτʼ· ἀλλὰ συγγνώμην ἔχε·

ὁ νοῦς γὰρ ἡμῶν ἦν τότʼ ἐν τοῖς σκύτεσιν.

Ἑρμῆς

ἴθι νυν ἄκουσον οἷον ἄρτι μʼ ἤρετο,
670

ὅστις κακόνους αὐτῇ μάλιστʼ ἦν ἐνθάδε,

χὤστις φίλος κἄσπευδεν εἶναι μὴ μάχας.

Τρυγαῖος

εὐνούστατος μὲν ἦν μακρῷ Κλεώνυμος.

Ἑρμῆς

ποῖός τις οὖν εἶναι δοκεῖ τὰ πολεμικὰ

ὁ Κλεώνυμος;
675

Τρυγαῖος

ψυχήν γʼ ἄριστος πλήν γʼ ὅτι

οὐκ ἦν ἄρʼ οὗπέρ φησιν εἶναι τοῦ πατρός.

εἰ γάρ ποτʼ ἐξέλθοι στρατιώτης, εὐθέως

ἀποβολιμαῖος τῶν ὅπλων ἐγίγνετο.

Ἑρμῆς

ἔτι νῦν ἄκουσον οἷον ἄρτι μʼ ἤρετο,

ὅστις κρατεῖ νῦν τοῦ λίθου τοῦ ʼν τῇ πυκνί.
680

Τρυγαῖος

Ὑπέρβολος νῦν τοῦτʼ ἔχει τὸ χωρίον.

αὕτη τί ποιεῖς; τὴν κεφαλὴν ποῖ περιάγεις;

Ἑρμῆς

ἀποστρέφεται τὸν δῆμον ἀχθεσθεῖσʼ ὅτι

αὑτῷ πονηρὸν προστάτην ἐπεγράψατο.

Τρυγαῖος

ἀλλʼ οὐκέτʼ αὐτῷ χρησόμεθʼ οὐδέν, ἀλλὰ νῦν
685

ἀπορῶν ὁ δῆμος ἐπιτρόπου καὶ γυμνὸς ὢν

τοῦτον τέως τὸν ἄνδρα περιεζώσατο.

Ἑρμῆς

πῶς οὖν ξυνοίσει ταῦτʼ ἐρωτᾷ τῇ πόλει.

Τρυγαῖος

εὐβουλότεροι γενησόμεθα.

Ἑρμῆς

τρόπῳ τίνι;

Τρυγαῖος

ὅτι τυγχάνει λυχνοποιὸς ὤν. πρὸ τοῦ μὲν οὖν
690

ἐψηλαφῶμεν ἐν σκότῳ τὰ πράγματα,

νυνὶ δʼ ἅπαντα πρὸς λύχνον βουλεύσομεν.

Ἑρμῆς

ὢ ὤ,

οἷά μʼ ἐκέλευσεν ἀναπυθέσθαι σου.

Τρυγαῖος

τὰ τί;

Ἑρμῆς

πάμπολλα καὶ τἀρχαῖʼ ἃ κατέλιπεν τότε·

πρῶτον δʼ ὅ τι πράττει Σοφοκλέης ἀνήρετο.
695

Τρυγαῖος

εὐδαιμονεῖ, πάσχει δὲ θαυμαστόν.

Ἑρμῆς

τὸ τί;

Τρυγαῖος

ἐκ τοῦ Σοφοκλέους γίγνεται Σιμωνίδης.

Ἑρμῆς

Σιμωνίδης; πῶς;

Τρυγαῖος

ὅτι γέρων ὢν καὶ σαπρὸς

κέρδους ἕκατι κἂν ἐπὶ ῥιπὸς πλέοι.

700

Ἑρμῆς

τί δαί; Κρατῖνος ὁ σοφὸς ἔστιν;
700

Τρυγαῖος

ἀπέθανεν

ὅθʼ οἱ Λάκωνες ἐνέβαλον.

Ἑρμῆς

τί παθών;

Τρυγαῖος

ὅ τι;

ὼρακιάσας· οὐ γὰρ ἐξηνέσχετο

ἰδὼν πίθον καταγνύμενον οἴνου πλέων.

χἄτερα πόσʼ ἄττʼ οἴει γεγενῆσθʼ ἐν τῇ πόλει;

ὥστʼ οὐδέποτʼ ὦ δέσποινʼ ἀφησόμεσθά σου.
705

Ἑρμῆς

ἴθι νυν ἐπὶ τούτοις τὴν Ὀπώραν λάμβανε

γυναῖκα σαυτῷ τήνδε· κᾆτʼ ἐν τοῖς ἀγροῖς

ταύτῃ ξυνοικῶν ἐκποιοῦ σαυτῷ βότρυς.

Τρυγαῖος

ὦ φιλτάτη δεῦρʼ ἐλθὲ καὶ δός μοι κύσαι.

ἆρʼ ἂν βλαβῆναι διὰ χρόνου τί σοι δοκῶ
710

ὦ δέσποθʼ Ἑρμῆ τῆς Ὀπώρας κατελάσας;

Ἑρμῆς

οὐκ εἴ γε κυκεῶνʼ ἐπιπίοις βληχωνίαν.

ἀλλʼ ὡς τάχιστα τήνδε τὴν Θεωρίαν

ἀπάγαγε τῇ βουλῇ λαβών, ἧσπέρ ποτʼ ἦν.

Τρυγαῖος

ὦ μακαρία βουλὴ σὺ τῆς Θεωρίας,
715

ὅσον ῥοφήσει ζωμὸν ἡμερῶν τριῶν,

ὅσας δὲ κατέδει ξόλικας ἑφθὰς καὶ κρέα.

ἀλλʼ ὦ φίλʼ Ἑρμῆ χαῖρε πολλά.

Ἑρμῆς

καὶ σύ γε

ὦνθρωπε χαίρων ἄπιθι καὶ μέμνησό μου.

Τρυγαῖος

ὦ κάνθαρʼ οἴκαδʼ οἴκαδʼ ἀποπετώμεθα.
720

Ἑρμῆς

οὐκ ἐνθάδʼ ὦ τᾶν ἔστι.

Τρυγαῖος

ποῖ γὰρ οἴχεται;

Ἑρμῆς

ὑφʼ ἅρματʼ ἐλθὼν Ζηνὸς ἀστραπηφορεῖ.

Τρυγαῖος

πόθεν οὖν ὁ τλήμων ἐνθάδʼ ἕξει σιτία;

Ἑρμῆς

τὴν τοῦ Γανυμήδους ἀμβροσίαν σιτήσεται.

Τρυγαῖος

πῶς δῆτʼ ἐγὼ καταβήσομαι;
725

Ἑρμῆς

θάρρει, καλῶς·

τῃδὶ παρʼ αὐτὴν τὴν θεόν.

Τρυγαῖος

δεῦρʼ ὦ κόραι

ἕπεσθον ἅμʼ ἐμοὶ θᾶττον, ὡς πολλοὶ πάνυ

ποθοῦντες ὑμᾶς ἀναμένουσʼ ἐστυκότες.

Translations (1)

Peace (OCR draft) Experimental (English (Anonymous; 1938 compilation). Migrated from Perseus legacy XML; source wording and notes retained. See TEI header and migration inventory.) — 582 focus

Chorus
Singing.

Hail! hail! thou beloved divinity! thy return overwhelms us with joy. 585 When far from thee, my ardent wish to see my fields again made me pine with regret. From thee came all blessings. Oh! much desired Peace! 590 thou art the sole support of those who spend their lives tilling the earth. Under thy rule we had a thousand delicious enjoyments at our beck; 595 thou wert the husbandman's wheaten cake and his safeguard. So that our vineyards, our young fig-tree woods 600 and all our plantations hail thee with delight and smile at thy coming.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Τρυγαῖος ἀλλʼ ὅ τι σιωπᾷς ὦ πότνια κάτειπέ μοι.

Ἑρμῆς ἀλλʼ οὐκ ἂν εἴποι πρός γε τοὺς θεωμένους· ὀργὴν γὰρ αὐτοῖς ὧν ἔπαθε πολλὴν ἔχει.

Τρυγαῖος ἡ δʼ ἀλλὰ πρὸς σὲ μικρὸν εἰπάτω μόνον. 660

Τρυγαῖος ἡμάρτομεν ταῦτʼ· ἀλλὰ συγγνώμην ἔχε· ὁ νοῦς γὰρ ἡμῶν ἦν τότʼ ἐν τοῖς σκύτεσιν.

Ἑρμῆς ἴθι νυν ἄκουσον οἷον ἄρτι μʼ ἤρετο, 670 ὅστις κακόνους αὐτῇ μάλιστʼ ἦν ἐνθάδε, χὤστις φίλος κἄσπευδεν εἶναι μὴ μάχας.

Τρυγαῖος εὐνούστατος μὲν ἦν μακρῷ Κλεώνυμος.

Ἑρμῆς ποῖός τις οὖν εἶναι δοκεῖ τὰ πολεμικὰ ὁ Κλεώνυμος; 675

Τρυγαῖος ψυχήν γʼ ἄριστος πλήν γʼ ὅτι οὐκ ἦν ἄρʼ οὗπέρ φησιν εἶναι τοῦ πατρός. εἰ γάρ ποτʼ ἐξέλθοι στρατιώτης, εὐθέως ἀποβολιμαῖος τῶν ὅπλων ἐγίγνετο.

Ἑρμῆς ἔτι νῦν ἄκουσον οἷον ἄρτι μʼ ἤρετο, ὅστις κρατεῖ νῦν τοῦ λίθου τοῦ ʼν τῇ πυκνί. 680

Τρυγαῖος Ὑπέρβολος νῦν τοῦτʼ ἔχει τὸ χωρίον. αὕτη τί ποιεῖς; τὴν κεφαλὴν ποῖ περιάγεις;

Ἑρμῆς ἀποστρέφεται τὸν δῆμον ἀχθεσθεῖσʼ ὅτι αὑτῷ πονηρὸν προστάτην ἐπεγράψατο.

Τρυγαῖος ἀλλʼ οὐκέτʼ αὐτῷ χρησόμεθʼ οὐδέν, ἀλλὰ νῦν 685 ἀπορῶν ὁ δῆμος ἐπιτρόπου καὶ γυμνὸς ὢν τοῦτον τέως τὸν ἄνδρα περιεζώσατο.

Ἑρμῆς πῶς οὖν ξυνοίσει ταῦτʼ ἐρωτᾷ τῇ πόλει.

Τρυγαῖος εὐβουλότεροι γενησόμεθα.

Ἑρμῆς τρόπῳ τίνι;

Τρυγαῖος ὅτι τυγχάνει λυχνοποιὸς ὤν. πρὸ τοῦ μὲν οὖν 690 ἐψηλαφῶμεν ἐν σκότῳ τὰ πράγματα, νυνὶ δʼ ἅπαντα πρὸς λύχνον βουλεύσομεν.

Ἑρμῆς ὢ ὤ, οἷά μʼ ἐκέλευσεν ἀναπυθέσθαι σου.

Τρυγαῖος τὰ τί;

Ἑρμῆς πάμπολλα καὶ τἀρχαῖʼ ἃ κατέλιπεν τότε· πρῶτον δʼ ὅ τι πράττει Σοφοκλέης ἀνήρετο. 695

Τρυγαῖος εὐδαιμονεῖ, πάσχει δὲ θαυμαστόν.

Ἑρμῆς τὸ τί;

Τρυγαῖος ἐκ τοῦ Σοφοκλέους γίγνεται Σιμωνίδης.

Ἑρμῆς Σιμωνίδης; πῶς;

Τρυγαῖος ὅτι γέρων ὢν καὶ σαπρὸς κέρδους ἕκατι κἂν ἐπὶ ῥιπὸς πλέοι.

Ἑρμῆς τί δαί; Κρατῖνος ὁ σοφὸς ἔστιν; 700

Τρυγαῖος ἀπέθανεν ὅθʼ οἱ Λάκωνες ἐνέβαλον.

Ἑρμῆς τί παθών;

Ἑρμῆς ἴθι νυν ἐπὶ τούτοις τὴν Ὀπώραν λάμβανε γυναῖκα σαυτῷ τήνδε· κᾆτʼ ἐν τοῖς ἀγροῖς ταύτῃ ξυνοικῶν ἐκποιοῦ σαυτῷ βότρυς.

Τρυγαῖος ὦ φιλτάτη δεῦρʼ ἐλθὲ καὶ δός μοι κύσαι. ἆρʼ ἂν βλαβῆναι διὰ χρόνου τί σοι δοκῶ 710 ὦ δέσποθʼ Ἑρμῆ τῆς Ὀπώρας κατελάσας;

Ἑρμῆς οὐκ εἴ γε κυκεῶνʼ ἐπιπίοις βληχωνίαν. ἀλλʼ ὡς τάχιστα τήνδε τὴν Θεωρίαν ἀπάγαγε τῇ βουλῇ λαβών, ἧσπέρ ποτʼ ἦν.

Τρυγαῖος ὦ μακαρία βουλὴ σὺ τῆς Θεωρίας, 715 ὅσον ῥοφήσει ζωμὸν ἡμερῶν τριῶν, ὅσας δὲ κατέδει ξόλικας ἑφθὰς καὶ κρέα. ἀλλʼ ὦ φίλʼ Ἑρμῆ χαῖρε πολλά.

Ἑρμῆς καὶ σύ γε ὦνθρωπε χαίρων ἄπιθι καὶ μέμνησό μου.

Τρυγαῖος ὦ κάνθαρʼ οἴκαδʼ οἴκαδʼ ἀποπετώμεθα. 720

Ἑρμῆς οὐκ ἐνθάδʼ ὦ τᾶν ἔστι.

Τρυγαῖος ποῖ γὰρ οἴχεται;

Ἑρμῆς ὑφʼ ἅρματʼ ἐλθὼν Ζηνὸς ἀστραπηφορεῖ.

Τρυγαῖος πόθεν οὖν ὁ τλήμων ἐνθάδʼ ἕξει σιτία;

Ἑρμῆς τὴν τοῦ Γανυμήδους ἀμβροσίαν σιτήσεται.

Τρυγαῖος πῶς δῆτʼ ἐγὼ καταβήσομαι; 725

Ἑρμῆς θάρρει, καλῶς· τῃδὶ παρʼ αὐτὴν τὴν θεόν.

Τρυγαῖος δεῦρʼ ὦ κόραι ἕπεσθον ἅμʼ ἐμοὶ θᾶττον, ὡς πολλοὶ πάνυ ποθοῦντες ὑμᾶς ἀναμένουσʼ ἐστυκότες.

Stable identifiers

Τρυγαῖος

ἀλλʼ ὅ τι σιωπᾷς ὦ πότνια κάτειπέ μοι.

Ἑρμῆς

ἀλλʼ οὐκ ἂν εἴποι πρός γε τοὺς θεωμένους·

ὀργὴν γὰρ αὐτοῖς ὧν ἔπαθε πολλὴν ἔχει.

Τρυγαῖος

ἡ δʼ ἀλλὰ πρὸς σὲ μικρὸν εἰπάτω μόνον.
660

Τρυγαῖος

ἡμάρτομεν ταῦτʼ· ἀλλὰ συγγνώμην ἔχε·

ὁ νοῦς γὰρ ἡμῶν ἦν τότʼ ἐν τοῖς σκύτεσιν.

Ἑρμῆς

ἴθι νυν ἄκουσον οἷον ἄρτι μʼ ἤρετο,
670

ὅστις κακόνους αὐτῇ μάλιστʼ ἦν ἐνθάδε,

χὤστις φίλος κἄσπευδεν εἶναι μὴ μάχας.

Τρυγαῖος

εὐνούστατος μὲν ἦν μακρῷ Κλεώνυμος.

Ἑρμῆς

ποῖός τις οὖν εἶναι δοκεῖ τὰ πολεμικὰ

ὁ Κλεώνυμος;
675

Τρυγαῖος

ψυχήν γʼ ἄριστος πλήν γʼ ὅτι

οὐκ ἦν ἄρʼ οὗπέρ φησιν εἶναι τοῦ πατρός.

εἰ γάρ ποτʼ ἐξέλθοι στρατιώτης, εὐθέως

ἀποβολιμαῖος τῶν ὅπλων ἐγίγνετο.

Ἑρμῆς

ἔτι νῦν ἄκουσον οἷον ἄρτι μʼ ἤρετο,

ὅστις κρατεῖ νῦν τοῦ λίθου τοῦ ʼν τῇ πυκνί.
680

Τρυγαῖος

Ὑπέρβολος νῦν τοῦτʼ ἔχει τὸ χωρίον.

αὕτη τί ποιεῖς; τὴν κεφαλὴν ποῖ περιάγεις;

Ἑρμῆς

ἀποστρέφεται τὸν δῆμον ἀχθεσθεῖσʼ ὅτι

αὑτῷ πονηρὸν προστάτην ἐπεγράψατο.

Τρυγαῖος

ἀλλʼ οὐκέτʼ αὐτῷ χρησόμεθʼ οὐδέν, ἀλλὰ νῦν
685

ἀπορῶν ὁ δῆμος ἐπιτρόπου καὶ γυμνὸς ὢν

τοῦτον τέως τὸν ἄνδρα περιεζώσατο.

Ἑρμῆς

πῶς οὖν ξυνοίσει ταῦτʼ ἐρωτᾷ τῇ πόλει.

Τρυγαῖος

εὐβουλότεροι γενησόμεθα.

Ἑρμῆς

τρόπῳ τίνι;

Τρυγαῖος

ὅτι τυγχάνει λυχνοποιὸς ὤν. πρὸ τοῦ μὲν οὖν
690

ἐψηλαφῶμεν ἐν σκότῳ τὰ πράγματα,

νυνὶ δʼ ἅπαντα πρὸς λύχνον βουλεύσομεν.

Ἑρμῆς

ὢ ὤ,

οἷά μʼ ἐκέλευσεν ἀναπυθέσθαι σου.

Τρυγαῖος

τὰ τί;

Ἑρμῆς

πάμπολλα καὶ τἀρχαῖʼ ἃ κατέλιπεν τότε·

πρῶτον δʼ ὅ τι πράττει Σοφοκλέης ἀνήρετο.
695

Τρυγαῖος

εὐδαιμονεῖ, πάσχει δὲ θαυμαστόν.

Ἑρμῆς

τὸ τί;

Τρυγαῖος

ἐκ τοῦ Σοφοκλέους γίγνεται Σιμωνίδης.

Ἑρμῆς

Σιμωνίδης; πῶς;

Τρυγαῖος

ὅτι γέρων ὢν καὶ σαπρὸς

κέρδους ἕκατι κἂν ἐπὶ ῥιπὸς πλέοι.

Ἑρμῆς

τί δαί; Κρατῖνος ὁ σοφὸς ἔστιν;
700

Τρυγαῖος

ἀπέθανεν

ὅθʼ οἱ Λάκωνες ἐνέβαλον.

Ἑρμῆς

τί παθών;

Ἑρμῆς

ἴθι νυν ἐπὶ τούτοις τὴν Ὀπώραν λάμβανε

γυναῖκα σαυτῷ τήνδε· κᾆτʼ ἐν τοῖς ἀγροῖς

ταύτῃ ξυνοικῶν ἐκποιοῦ σαυτῷ βότρυς.

Τρυγαῖος

ὦ φιλτάτη δεῦρʼ ἐλθὲ καὶ δός μοι κύσαι.

ἆρʼ ἂν βλαβῆναι διὰ χρόνου τί σοι δοκῶ
710

ὦ δέσποθʼ Ἑρμῆ τῆς Ὀπώρας κατελάσας;

Ἑρμῆς

οὐκ εἴ γε κυκεῶνʼ ἐπιπίοις βληχωνίαν.

ἀλλʼ ὡς τάχιστα τήνδε τὴν Θεωρίαν

ἀπάγαγε τῇ βουλῇ λαβών, ἧσπέρ ποτʼ ἦν.

Τρυγαῖος

ὦ μακαρία βουλὴ σὺ τῆς Θεωρίας,
715

ὅσον ῥοφήσει ζωμὸν ἡμερῶν τριῶν,

ὅσας δὲ κατέδει ξόλικας ἑφθὰς καὶ κρέα.

ἀλλʼ ὦ φίλʼ Ἑρμῆ χαῖρε πολλά.

Ἑρμῆς

καὶ σύ γε

ὦνθρωπε χαίρων ἄπιθι καὶ μέμνησό μου.

Τρυγαῖος

ὦ κάνθαρʼ οἴκαδʼ οἴκαδʼ ἀποπετώμεθα.
720

Ἑρμῆς

οὐκ ἐνθάδʼ ὦ τᾶν ἔστι.

Τρυγαῖος

ποῖ γὰρ οἴχεται;

Ἑρμῆς

ὑφʼ ἅρματʼ ἐλθὼν Ζηνὸς ἀστραπηφορεῖ.

Τρυγαῖος

πόθεν οὖν ὁ τλήμων ἐνθάδʼ ἕξει σιτία;

Ἑρμῆς

τὴν τοῦ Γανυμήδους ἀμβροσίαν σιτήσεται.

Τρυγαῖος

πῶς δῆτʼ ἐγὼ καταβήσομαι;
725

Ἑρμῆς

θάρρει, καλῶς·

τῃδὶ παρʼ αὐτὴν τὴν θεόν.

Τρυγαῖος

δεῦρʼ ὦ κόραι

ἕπεσθον ἅμʼ ἐμοὶ θᾶττον, ὡς πολλοὶ πάνυ

ποθοῦντες ὑμᾶς ἀναμένουσʼ ἐστυκότες.