Aristophanes Peace 1188

Τρυγαῖος

ἰοὺ ἰού.

ὅσον τὸ χρῆμʼ ἐπὶ δεῖπνον ἦλθʼ ἐς τοὺς γάμους.

ἔχʼ ἀποκάθαιρε τὰς τραπέζας ταυτῃί·

πάντως γὰρ οὐδὲν ὄφελός ἐστʼ αὐτῆς ἔτι.

ἔπειτʼ ἐπιφόρει τοὺς ἀμύλους καὶ τὰς κίχλας

1195

καὶ τῶν λαγῴων πολλὰ καὶ τοὺς κολλάβους.

Δρεπανουργός

ποῦ ποῦ Τρυγαῖός ἐστιν;

Τρυγαῖος

ἀναβράττω κίχλας.

Δρεπανουργός

ὦ φίλτατʼ ὦ Τρυγαἶ ὅσʼ ἡμᾶς τἀγαθὰ

δέδρακας εἰρήνην ποιήσας· ὡς πρὸ τοῦ

οὐδεὶς ἐπρίατʼ ἂν δρέπανον οὐδὲ κολλύβου,

1200

νυνὶ δὲ πεντήκοντα δραχμῶν ἐμπολῶ·

ὁδὶ δὲ τριδράχμους τοὺς κάδους ἐς τοὺς ἀγρούς.

ἀλλʼ ὦ Τρυγαῖε τῶν δρεπάνων τε λάμβανε

καὶ τῶνδʼ ὅ τι βούλει προῖκα· καὶ ταυτὶ δέχου·

ἀφʼ ὧν γὰρ ἀπεδόμεσθα κἀκερδήναμεν

1205

τὰ δῶρα ταυτί σοι φέρομεν ἐς τοὺς γάμους.

Τρυγαῖος

ἴθι νυν καταθέμενοι παρʼ ἐμοὶ ταῦτʼ εἴσιτε

ἐπὶ δεῖπνον ὡς τάχιστα· καὶ γὰρ οὑτοσὶ

ὅπλων κάπηλος ἀχθόμενος προσέρχεται.

Λοφοποιός

οἴμʼ ὡς προθέλυμνόν μʼ ὦ Τρυγαἶ ἀπώλεσας.

1210

Τρυγαῖος

τί δʼ ἔστιν ὦ κακόδαιμον; οὔτι που λοφᾷς;

Λοφοποιός

ἀπώλεσάς μου τὴν τέχνην καὶ τὸν βίον,

καὶ τουτουὶ καὶ τοῦ δορυξοῦ ʼκεινονί.

Τρυγαῖος

τί δῆτα τουτοινὶ καταθῶ σοι τοῖν λόφοιν;

Λοφοποιός

αὐτὸς σὺ τί δίδως;

1215

Τρυγαῖος

ὅ τι δίδωμʼ; αἰσχύνομαι.

ὅμως δʼ ὅτι τὸ σφήκωμʼ ἔχει πόνον πολύν,

δοίην ἂν αὐτοῖν ἰσχάδων τρεῖς χοίνικας.

ἵνʼ ἀποκαθαίρω τὴν τράπεζαν τουτῳί.

Λοφοποιός

ἔνεγκε τοίνυν εἰσιὼν τὰς ἰσχάδας·

κρεῖττον γὰρ ὦ τᾶν ἐστιν ἢ μηδὲν λαβεῖν.

1220

Τρυγαῖος

ἀπόφερʼ ἀπόφερʼ ἐς κόρακας ἀπὸ τῆς οἰκίας.

τριχορρυεῖτον, οὐδέν ἐστον τὼ λόφω.

οὐκ ἂν πριαίμην οὐδʼ ἂν ἰσχάδος μιᾶς.

Θωρακοπώλης

τί δαὶ δεκάμνῳ τῷδε θώρηκος κύτει

ἐνημμένῳ κάλλιστα χρήσομαι τάλας;

1225

Τρυγαῖος

οὗτος μὲν οὐ μή σοι ποιήσει ζημίαν.

ἀλλʼ αἶρέ μοι τοῦτόν γε τῆς ἰσωνίας·

ἐναποπατεῖν γάρ ἐστʼ ἐπιτήδειος πάνυ—

Θωρακοπώλης

παῦσαί μʼ ὑβρίζων τοῖς ἐμοῖσι χρήμασιν.

Τρυγαῖος

ὡδὶ παραθέντι τρεῖς λίθους. οὐ δεξιῶς;

1230

Θωρακοπώλης

ποίᾳ δʼ ἀποψήσει ποτʼ ὦμαθέστατε;

Τρυγαῖος

τῃδὶ διεὶς τὴν χεῖρα διὰ τῆς θαλαμιᾶς

καὶ τῇδʼ.

Θωρακοπώλης

ἅμʼ ἀμφοῖν δῆτʼ;

Τρυγαῖος

ἔγωγε νὴ Δία,

ἵνα μή γʼ ἁλῶ τρύπημα κλέπτων τῆς νεώς.

Θωρακοπώλης

ἔπειτʼ ἐπὶ δεκάμνῳ χεσεῖ καθήμενος;

1235

Τρυγαῖος

ἔγωγε νὴ Δίʼ ὦπίτριπτʼ. οἴει γὰρ ἂν

τὸν πρωκτὸν ἀποδόσθαι με χιλιῶν δραχμῶν;

Θωρακοπώλης

ἴθι δὴ ʼξένεγκε τἀργύριον.

Τρυγαῖος

ἀλλʼ ὦγαθὲ

θλίβει τὸν ὄρρον. ἀπόφερʼ, οὐκ ὠνήσομαι.

Σαλπιγγοποιός

τί δʼ ἆρα τῇ σάλπιγγι τῇδε χρήσομαι,

1240

ἣν ἐπριάμην δραχμῶν ποθʼ ἑξήκοντʼ ἐγώ;

Τρυγαῖος

μόλυβδον ἐς τουτὶ τὸ κοῖλον ἐγχέας

ἔπειτʼ ἄνωθεν ῥάβδον ἐνθεὶς ὑπόμακρον,

γενήσεταί σοι τῶν κατακτῶν κοττάβων.

Σαλπιγγοποιός

οἴμοι καταγελᾷς.

1245

Τρυγαῖος

ἀλλʼ ἕτερον παραινέσω.

τὸν μὲν μόλυβδον, ὥσπερ εἶπον, ἔγχεον,

ἐντευθενὶ δὲ σπαρτίοις ἠρτημένην

πλάστιγγα πρόσθες, καὐτό σοι γενήσεται

τὰ σῦκʼ ἐν ἀγρῷ τοῖς οἰκέταισιν ἱστάναι.

Κρανοποιός

ὦ δυσκάθαρτε δαῖμον ὥς μʼ ἀπώλεσας,

1250

ὅτʼ ἀντέδωκά γʼ ἀντὶ τῶνδε μνᾶν ποτέ·

καὶ νῦν τί δράσω; τίς γὰρ αὔτʼ ὠνήσεται;

Τρυγαῖος

πώλει βαδίζων αὐτὰ τοῖς Αἰγυπτίοις·

ἔστιν γὰρ ἐπιτήδεια συρμαίαν μετρεῖν.

Δορυξός

οἴμʼ ὦ κρανοποίʼ ὡς ἀθλίως πεπράγαμεν.

1255

Τρυγαῖος

οὗτος μὲν οὐ πέπονθεν οὐδέν.

Δορυξός

ἀλλὰ τί

ἔτʼ ἐστὶ τοῖσι κράνεσιν ὅ τι τις χρήσεται;

Τρυγαῖος

ἐὰν τοιαυτασὶ μάθῃ λαβὰς ποιεῖν,

ἄμεινον ἢ νῦν αὔτʼ ἀποδώσεται πολύ.

Κρανοποιός

ἀπίωμεν ὦ δορυξέ.

1260

Τρυγαῖος

μηδαμῶς γʼ, ἐπεὶ

τούτῳ γʼ ἐγὼ τὰ δόρατα ταῦτʼ ὠνήσομαι.

Δορυξός

πόσον δίδως δῆτʼ;

Τρυγαῖος

εἰ διαπρισθεῖεν δίχα,

λάβοιμʼ ἂν αὔτʼ ἐς χάρακας ἑκατὸν τῆς δραχμῆς.

Δορυξός

ὑβριζόμεθα. χωρῶμεν ὦ τᾶν ἐκποδών.

Τρυγαῖος

νὴ τὸν Δίʼ, ὡς τὰ παιδίʼ ἤδη ʼξέρχεται

1265

οὐρησόμενα τὰ τῶν ἐπικλήτων δεῦρʼ, ἵνα

ἅττʼ ᾄσεται προαναβάληταί μοι δοκεῖ.

ἀλλʼ ὅ τι περ ᾄδειν ἐπινοεῖς ὦ παιδίον,

αὐτοῦ παρʼ ἐμὲ στὰν πρότερον ἀναβαλοῦ ʼνθαδί.