Aristophanes, Peace, ed. Eugene O'Neill, Jr., 1188

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Chorus

for they are lions in times of peace, 1190 but sneaking foxes when it comes to fighting.

Peace. Aristophanes. ed. Eugene O'Neill, Jr.. New York. 1938.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Current edition Experimental

Peace (OCR draft) (English) (English (Anonymous; 1938 compilation). Migrated from Perseus legacy XML; source wording and notes retained. See TEI header and migration inventory.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (1)

Εἰρήνη Perseus (Aristophanes. Aristophanis Comoediae, Vol. 1. Hall, F. W. and Geldart, William M., editors. Oxford: Clarendon Press, 1906.) — 1191-1304 focus

Τρυγαῖος

ἰοὺ ἰού.

ὅσον τὸ χρῆμʼ ἐπὶ δεῖπνον ἦλθʼ ἐς τοὺς γάμους.

ἔχʼ ἀποκάθαιρε τὰς τραπέζας ταυτῃί·

πάντως γὰρ οὐδὲν ὄφελός ἐστʼ αὐτῆς ἔτι.

ἔπειτʼ ἐπιφόρει τοὺς ἀμύλους καὶ τὰς κίχλας
1195

καὶ τῶν λαγῴων πολλὰ καὶ τοὺς κολλάβους.

Δρεπανουργός

ποῦ ποῦ Τρυγαῖός ἐστιν;

Τρυγαῖος

ἀναβράττω κίχλας.

Δρεπανουργός

ὦ φίλτατʼ ὦ Τρυγαἶ ὅσʼ ἡμᾶς τἀγαθὰ

δέδρακας εἰρήνην ποιήσας· ὡς πρὸ τοῦ

οὐδεὶς ἐπρίατʼ ἂν δρέπανον οὐδὲ κολλύβου,
1200

νυνὶ δὲ πεντήκοντα δραχμῶν ἐμπολῶ·

ὁδὶ δὲ τριδράχμους τοὺς κάδους ἐς τοὺς ἀγρούς.

ἀλλʼ ὦ Τρυγαῖε τῶν δρεπάνων τε λάμβανε

καὶ τῶνδʼ ὅ τι βούλει προῖκα· καὶ ταυτὶ δέχου·

ἀφʼ ὧν γὰρ ἀπεδόμεσθα κἀκερδήναμεν
1205

τὰ δῶρα ταυτί σοι φέρομεν ἐς τοὺς γάμους.

Τρυγαῖος

ἴθι νυν καταθέμενοι παρʼ ἐμοὶ ταῦτʼ εἴσιτε

ἐπὶ δεῖπνον ὡς τάχιστα· καὶ γὰρ οὑτοσὶ

ὅπλων κάπηλος ἀχθόμενος προσέρχεται.

Λοφοποιός

οἴμʼ ὡς προθέλυμνόν μʼ ὦ Τρυγαἶ ἀπώλεσας.
1210

Τρυγαῖος

τί δʼ ἔστιν ὦ κακόδαιμον; οὔτι που λοφᾷς;

Λοφοποιός

ἀπώλεσάς μου τὴν τέχνην καὶ τὸν βίον,

καὶ τουτουὶ καὶ τοῦ δορυξοῦ ʼκεινονί.

Τρυγαῖος

τί δῆτα τουτοινὶ καταθῶ σοι τοῖν λόφοιν;

Λοφοποιός

αὐτὸς σὺ τί δίδως;
1215

Τρυγαῖος

ὅ τι δίδωμʼ; αἰσχύνομαι.

ὅμως δʼ ὅτι τὸ σφήκωμʼ ἔχει πόνον πολύν,

δοίην ἂν αὐτοῖν ἰσχάδων τρεῖς χοίνικας.

ἵνʼ ἀποκαθαίρω τὴν τράπεζαν τουτῳί.

Λοφοποιός

ἔνεγκε τοίνυν εἰσιὼν τὰς ἰσχάδας·

κρεῖττον γὰρ ὦ τᾶν ἐστιν ἢ μηδὲν λαβεῖν.
1220

Τρυγαῖος

ἀπόφερʼ ἀπόφερʼ ἐς κόρακας ἀπὸ τῆς οἰκίας.

τριχορρυεῖτον, οὐδέν ἐστον τὼ λόφω.

οὐκ ἂν πριαίμην οὐδʼ ἂν ἰσχάδος μιᾶς.

Θωρακοπώλης

τί δαὶ δεκάμνῳ τῷδε θώρηκος κύτει

ἐνημμένῳ κάλλιστα χρήσομαι τάλας;
1225

Τρυγαῖος

οὗτος μὲν οὐ μή σοι ποιήσει ζημίαν.

ἀλλʼ αἶρέ μοι τοῦτόν γε τῆς ἰσωνίας·

ἐναποπατεῖν γάρ ἐστʼ ἐπιτήδειος πάνυ—

Θωρακοπώλης

παῦσαί μʼ ὑβρίζων τοῖς ἐμοῖσι χρήμασιν.

1230

Τρυγαῖος

ὡδὶ παραθέντι τρεῖς λίθους. οὐ δεξιῶς;
1230

Θωρακοπώλης

ποίᾳ δʼ ἀποψήσει ποτʼ ὦμαθέστατε;

Τρυγαῖος

τῃδὶ διεὶς τὴν χεῖρα διὰ τῆς θαλαμιᾶς

καὶ τῇδʼ.

Θωρακοπώλης

ἅμʼ ἀμφοῖν δῆτʼ;

Τρυγαῖος

ἔγωγε νὴ Δία,

ἵνα μή γʼ ἁλῶ τρύπημα κλέπτων τῆς νεώς.

Θωρακοπώλης

ἔπειτʼ ἐπὶ δεκάμνῳ χεσεῖ καθήμενος;
1235

Τρυγαῖος

ἔγωγε νὴ Δίʼ ὦπίτριπτʼ. οἴει γὰρ ἂν

τὸν πρωκτὸν ἀποδόσθαι με χιλιῶν δραχμῶν;

Θωρακοπώλης

ἴθι δὴ ʼξένεγκε τἀργύριον.

Τρυγαῖος

ἀλλʼ ὦγαθὲ

θλίβει τὸν ὄρρον. ἀπόφερʼ, οὐκ ὠνήσομαι.

Σαλπιγγοποιός

τί δʼ ἆρα τῇ σάλπιγγι τῇδε χρήσομαι,
1240

ἣν ἐπριάμην δραχμῶν ποθʼ ἑξήκοντʼ ἐγώ;

Τρυγαῖος

μόλυβδον ἐς τουτὶ τὸ κοῖλον ἐγχέας

ἔπειτʼ ἄνωθεν ῥάβδον ἐνθεὶς ὑπόμακρον,

γενήσεταί σοι τῶν κατακτῶν κοττάβων.

Σαλπιγγοποιός

οἴμοι καταγελᾷς.
1245

Τρυγαῖος

ἀλλʼ ἕτερον παραινέσω.

τὸν μὲν μόλυβδον, ὥσπερ εἶπον, ἔγχεον,

ἐντευθενὶ δὲ σπαρτίοις ἠρτημένην

πλάστιγγα πρόσθες, καὐτό σοι γενήσεται

τὰ σῦκʼ ἐν ἀγρῷ τοῖς οἰκέταισιν ἱστάναι.

Κρανοποιός

ὦ δυσκάθαρτε δαῖμον ὥς μʼ ἀπώλεσας,
1250

ὅτʼ ἀντέδωκά γʼ ἀντὶ τῶνδε μνᾶν ποτέ·

καὶ νῦν τί δράσω; τίς γὰρ αὔτʼ ὠνήσεται;

Τρυγαῖος

πώλει βαδίζων αὐτὰ τοῖς Αἰγυπτίοις·

ἔστιν γὰρ ἐπιτήδεια συρμαίαν μετρεῖν.

Δορυξός

οἴμʼ ὦ κρανοποίʼ ὡς ἀθλίως πεπράγαμεν.
1255

Τρυγαῖος

οὗτος μὲν οὐ πέπονθεν οὐδέν.

Δορυξός

ἀλλὰ τί

ἔτʼ ἐστὶ τοῖσι κράνεσιν ὅ τι τις χρήσεται;

Τρυγαῖος

ἐὰν τοιαυτασὶ μάθῃ λαβὰς ποιεῖν,

ἄμεινον ἢ νῦν αὔτʼ ἀποδώσεται πολύ.

Κρανοποιός

ἀπίωμεν ὦ δορυξέ.
1260

Τρυγαῖος

μηδαμῶς γʼ, ἐπεὶ

τούτῳ γʼ ἐγὼ τὰ δόρατα ταῦτʼ ὠνήσομαι.

Δορυξός

πόσον δίδως δῆτʼ;

Τρυγαῖος

εἰ διαπρισθεῖεν δίχα,

λάβοιμʼ ἂν αὔτʼ ἐς χάρακας ἑκατὸν τῆς δραχμῆς.

Δορυξός

ὑβριζόμεθα. χωρῶμεν ὦ τᾶν ἐκποδών.

Τρυγαῖος

νὴ τὸν Δίʼ, ὡς τὰ παιδίʼ ἤδη ʼξέρχεται
1265

οὐρησόμενα τὰ τῶν ἐπικλήτων δεῦρʼ, ἵνα

ἅττʼ ᾄσεται προαναβάληταί μοι δοκεῖ.

ἀλλʼ ὅ τι περ ᾄδειν ἐπινοεῖς ὦ παιδίον,

αὐτοῦ παρʼ ἐμὲ στὰν πρότερον ἀναβαλοῦ ʼνθαδί.

1270

Παῖς Λαμάχου

νῦν αὖθʼ ὁπλοτέρων ἀνδρῶν ἀρχώμεθα—
1270

Τρυγαῖος

παῦσαι

ὁπλοτέρους ᾆδον, καὶ ταῦτ ὦ τρισκακόδαιμον

εἰρήνης οὔσης· ἀμαθές γʼ εἶ καὶ κατάρατον.

Παῖς Λαμάχου

οἱ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες,

σύν ῥʼ ἔβαλον ῥινούς τε καὶ ἀσπίδας ὀμφαλοέσσας.

Τρυγαῖος

ἀσπίδας; οὐ παύσει μεμνημένος ἀσπίδος ἡμῖν;
1275

Παῖς Λαμάχου

ἔνθα δʼ ἅμʼ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν.

Τρυγαῖος

ἀνδρῶν οἰμωγή; κλαύσει νὴ τὸν Διόνυσον

οἰμωγὰς ᾄδων, καὶ ταύτας ὀμφαλοέσσας.

Παῖς Λαμάχου

ἀλλὰ τί δῆτʼ ᾄδω; σὺ γὰρ εἰπέ μοι οἷστισι χαίρεις.

Τρυγαῖος

ὣς οἱ μὲν δαίνυντο βοῶν κρέα, καὶ τὰ τοιαυτί·
1280

ἄριστον προτίθεντο καὶ ἅτθʼ ἥδιστα πάσασθαι.

Παῖς Λαμάχου

ὣς οἱ μὲν δαίνυντο βοῶν κρέα, καὐχένας ἵππων

ἔκλυον ἱδρώοντας, ἐπεὶ πολέμου ἐκόρεσθεν.

Τρυγαῖος

εἶεν; ἐκόρεσθεν τοῦ πολέμου κᾆτʼ ἤσθιον.

ταῦτʼ ᾆδε, ταῦθʼ, ὡς ἤσθιον κεκορημένοι.
1285

Παῖς Λαμάχου

θωρήσσοντʼ ἄρʼ ὄτειτα πεπαυμένοι—

Τρυγαῖος

ἄσμενοι, οἶμαι.

Παῖς Λαμάχου

πύργων δʼ ἐξεχέοντο, βοὴ δʼ ἄσβεστος ὀρώρει.

Τρυγαῖος

κάκιστʼ ἀπόλοιο παιδάριον αὐταῖς μάχαις·

οὐδὲν γὰρ ᾄδεις πλὴν πολέμους. τοῦ καί ποτʼ εἶ;

Παῖς Λαμάχου

ἐγώ;
1290

Τρυγαῖος

σὺ μέντοι νὴ Δίʼ.

Παῖς Λαμάχου

υἱὸς Λαμάχου.

Τρυγαῖος

αἰβοῖ·

ἦ γὰρ ἐγὼ θαύμαζον ἀκούων, εἰ σὺ μὴ εἴης

ἀνδρὸς βουλομάχου καὶ κλαυσιμάχου τινὸς υἱός.

ἄπερρε καὶ τοῖς λογχοφόροισιν ᾆδʼ ἰών.

ποῦ μοι τὸ τοῦ Κλεωνύμου ʼστὶ παιδίον;
1295

ᾆσον πρὶν εἰσιέναι τι· σὺ γὰρ εὖ οἶδʼ ὅτι

οὐ πράγματʼ ᾄσει· σώφρονος γὰρ εἶ πατρός.

1298

Παῖς Κλεωνύμου

ἀσπίδι μὲν Σαΐων τις ἀγάλλεται, ἣν παρὰ θάμνῳ

ἔντος ἀμώμητον κάλλιπον οὐκ ἐθέλων.

Τρυγαῖος

εἰπέ μοι ὦ πόσθων, ἐς τὸν σαυτοῦ πατέρʼ ᾄδεις;
1300

Παῖς Κλεωνύμου

ψυχὴν δʼ ἐξεσάωσα—

Τρυγαῖος

κατῄσχυνας δὲ τοκῆας.

Τρυγαῖος

ἀλλʼ εἰσίωμεν. εὖ γὰρ οἶδʼ ἐγὼ σαφῶς

ὅτι ταῦθʼ ὅσʼ ᾖσας ἄρτι περὶ τῆς ἀσπίδος

οὐ μὴ ʼπιλάθῃ ποτʼ ὢν ἐκείνου τοῦ πατρός.

Translations (1)

English (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) Experimental (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.) — 1188 focus

Chorus: For many indeed have wronged me,

Chorus: being lions at home

Chorus: and in the battle, foxes.

1190

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Chorus for they are lions in times of peace, 1190 but sneaking foxes when it comes to fighting.

Current edition Experimental

Δρεπανουργός ποῦ ποῦ Τρυγαῖός ἐστιν;

Τρυγαῖος ἀναβράττω κίχλας.

Τρυγαῖος ἴθι νυν καταθέμενοι παρʼ ἐμοὶ ταῦτʼ εἴσιτε ἐπὶ δεῖπνον ὡς τάχιστα· καὶ γὰρ οὑτοσὶ ὅπλων κάπηλος ἀχθόμενος προσέρχεται.

Λοφοποιός οἴμʼ ὡς προθέλυμνόν μʼ ὦ Τρυγαἶ ἀπώλεσας. 1210

Τρυγαῖος τί δʼ ἔστιν ὦ κακόδαιμον; οὔτι που λοφᾷς;

Λοφοποιός ἀπώλεσάς μου τὴν τέχνην καὶ τὸν βίον, καὶ τουτουὶ καὶ τοῦ δορυξοῦ ʼκεινονί.

Τρυγαῖος τί δῆτα τουτοινὶ καταθῶ σοι τοῖν λόφοιν;

Λοφοποιός αὐτὸς σὺ τί δίδως; 1215

Τρυγαῖος ὅ τι δίδωμʼ; αἰσχύνομαι. ὅμως δʼ ὅτι τὸ σφήκωμʼ ἔχει πόνον πολύν, δοίην ἂν αὐτοῖν ἰσχάδων τρεῖς χοίνικας. ἵνʼ ἀποκαθαίρω τὴν τράπεζαν τουτῳί.

Λοφοποιός ἔνεγκε τοίνυν εἰσιὼν τὰς ἰσχάδας· κρεῖττον γὰρ ὦ τᾶν ἐστιν ἢ μηδὲν λαβεῖν. 1220

Τρυγαῖος ἀπόφερʼ ἀπόφερʼ ἐς κόρακας ἀπὸ τῆς οἰκίας. τριχορρυεῖτον, οὐδέν ἐστον τὼ λόφω. οὐκ ἂν πριαίμην οὐδʼ ἂν ἰσχάδος μιᾶς.

Θωρακοπώλης τί δαὶ δεκάμνῳ τῷδε θώρηκος κύτει ἐνημμένῳ κάλλιστα χρήσομαι τάλας; 1225

Τρυγαῖος οὗτος μὲν οὐ μή σοι ποιήσει ζημίαν. ἀλλʼ αἶρέ μοι τοῦτόν γε τῆς ἰσωνίας· ἐναποπατεῖν γάρ ἐστʼ ἐπιτήδειος πάνυ—

Θωρακοπώλης παῦσαί μʼ ὑβρίζων τοῖς ἐμοῖσι χρήμασιν.

Τρυγαῖος ὡδὶ παραθέντι τρεῖς λίθους. οὐ δεξιῶς; 1230

Θωρακοπώλης ποίᾳ δʼ ἀποψήσει ποτʼ ὦμαθέστατε;

Τρυγαῖος τῃδὶ διεὶς τὴν χεῖρα διὰ τῆς θαλαμιᾶς καὶ τῇδʼ.

Θωρακοπώλης ἅμʼ ἀμφοῖν δῆτʼ;

Τρυγαῖος ἔγωγε νὴ Δία, ἵνα μή γʼ ἁλῶ τρύπημα κλέπτων τῆς νεώς.

Θωρακοπώλης ἔπειτʼ ἐπὶ δεκάμνῳ χεσεῖ καθήμενος; 1235

Τρυγαῖος ἔγωγε νὴ Δίʼ ὦπίτριπτʼ. οἴει γὰρ ἂν τὸν πρωκτὸν ἀποδόσθαι με χιλιῶν δραχμῶν;

Θωρακοπώλης ἴθι δὴ ʼξένεγκε τἀργύριον.

Τρυγαῖος ἀλλʼ ὦγαθὲ θλίβει τὸν ὄρρον. ἀπόφερʼ, οὐκ ὠνήσομαι.

Σαλπιγγοποιός τί δʼ ἆρα τῇ σάλπιγγι τῇδε χρήσομαι, 1240 ἣν ἐπριάμην δραχμῶν ποθʼ ἑξήκοντʼ ἐγώ;

Τρυγαῖος μόλυβδον ἐς τουτὶ τὸ κοῖλον ἐγχέας ἔπειτʼ ἄνωθεν ῥάβδον ἐνθεὶς ὑπόμακρον, γενήσεταί σοι τῶν κατακτῶν κοττάβων.

Σαλπιγγοποιός οἴμοι καταγελᾷς. 1245

Κρανοποιός ὦ δυσκάθαρτε δαῖμον ὥς μʼ ἀπώλεσας, 1250 ὅτʼ ἀντέδωκά γʼ ἀντὶ τῶνδε μνᾶν ποτέ· καὶ νῦν τί δράσω; τίς γὰρ αὔτʼ ὠνήσεται;

Τρυγαῖος πώλει βαδίζων αὐτὰ τοῖς Αἰγυπτίοις· ἔστιν γὰρ ἐπιτήδεια συρμαίαν μετρεῖν.

Δορυξός οἴμʼ ὦ κρανοποίʼ ὡς ἀθλίως πεπράγαμεν. 1255

Τρυγαῖος οὗτος μὲν οὐ πέπονθεν οὐδέν.

Δορυξός ἀλλὰ τί ἔτʼ ἐστὶ τοῖσι κράνεσιν ὅ τι τις χρήσεται;

Τρυγαῖος ἐὰν τοιαυτασὶ μάθῃ λαβὰς ποιεῖν, ἄμεινον ἢ νῦν αὔτʼ ἀποδώσεται πολύ.

Κρανοποιός ἀπίωμεν ὦ δορυξέ. 1260

Τρυγαῖος μηδαμῶς γʼ, ἐπεὶ τούτῳ γʼ ἐγὼ τὰ δόρατα ταῦτʼ ὠνήσομαι.

Δορυξός πόσον δίδως δῆτʼ;

Τρυγαῖος εἰ διαπρισθεῖεν δίχα, λάβοιμʼ ἂν αὔτʼ ἐς χάρακας ἑκατὸν τῆς δραχμῆς.

Δορυξός ὑβριζόμεθα. χωρῶμεν ὦ τᾶν ἐκποδών.

Παῖς Λαμάχου νῦν αὖθʼ ὁπλοτέρων ἀνδρῶν ἀρχώμεθα— 1270

Τρυγαῖος παῦσαι ὁπλοτέρους ᾆδον, καὶ ταῦτ ὦ τρισκακόδαιμον εἰρήνης οὔσης· ἀμαθές γʼ εἶ καὶ κατάρατον.

Παῖς Λαμάχου οἱ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες, σύν ῥʼ ἔβαλον ῥινούς τε καὶ ἀσπίδας ὀμφαλοέσσας.

Τρυγαῖος ἀσπίδας; οὐ παύσει μεμνημένος ἀσπίδος ἡμῖν; 1275

Παῖς Λαμάχου ἔνθα δʼ ἅμʼ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν.

Τρυγαῖος ἀνδρῶν οἰμωγή; κλαύσει νὴ τὸν Διόνυσον οἰμωγὰς ᾄδων, καὶ ταύτας ὀμφαλοέσσας.

Παῖς Λαμάχου ἀλλὰ τί δῆτʼ ᾄδω; σὺ γὰρ εἰπέ μοι οἷστισι χαίρεις.

Τρυγαῖος ὣς οἱ μὲν δαίνυντο βοῶν κρέα, καὶ τὰ τοιαυτί· 1280 ἄριστον προτίθεντο καὶ ἅτθʼ ἥδιστα πάσασθαι.

Παῖς Λαμάχου ὣς οἱ μὲν δαίνυντο βοῶν κρέα, καὐχένας ἵππων ἔκλυον ἱδρώοντας, ἐπεὶ πολέμου ἐκόρεσθεν.

Τρυγαῖος εἶεν; ἐκόρεσθεν τοῦ πολέμου κᾆτʼ ἤσθιον. ταῦτʼ ᾆδε, ταῦθʼ, ὡς ἤσθιον κεκορημένοι. 1285

Παῖς Λαμάχου θωρήσσοντʼ ἄρʼ ὄτειτα πεπαυμένοι—

Τρυγαῖος ἄσμενοι, οἶμαι.

Παῖς Λαμάχου πύργων δʼ ἐξεχέοντο, βοὴ δʼ ἄσβεστος ὀρώρει.

Τρυγαῖος κάκιστʼ ἀπόλοιο παιδάριον αὐταῖς μάχαις· οὐδὲν γὰρ ᾄδεις πλὴν πολέμους. τοῦ καί ποτʼ εἶ;

Παῖς Λαμάχου ἐγώ; 1290

Τρυγαῖος σὺ μέντοι νὴ Δίʼ.

Παῖς Λαμάχου υἱὸς Λαμάχου.

Παῖς Κλεωνύμου ἀσπίδι μὲν Σαΐων τις ἀγάλλεται, ἣν παρὰ θάμνῳ ἔντος ἀμώμητον κάλλιπον οὐκ ἐθέλων.

Τρυγαῖος εἰπέ μοι ὦ πόσθων, ἐς τὸν σαυτοῦ πατέρʼ ᾄδεις; 1300

Παῖς Κλεωνύμου ψυχὴν δʼ ἐξεσάωσα—

Τρυγαῖος κατῄσχυνας δὲ τοκῆας.

Τρυγαῖος ἀλλʼ εἰσίωμεν. εὖ γὰρ οἶδʼ ἐγὼ σαφῶς ὅτι ταῦθʼ ὅσʼ ᾖσας ἄρτι περὶ τῆς ἀσπίδος οὐ μὴ ʼπιλάθῃ ποτʼ ὢν ἐκείνου τοῦ πατρός.

Stable identifiers

Chorus

for they are lions in times of peace, 1190 but sneaking foxes when it comes to fighting.

Δρεπανουργός

ποῦ ποῦ Τρυγαῖός ἐστιν;

Τρυγαῖος

ἀναβράττω κίχλας.

Τρυγαῖος

ἴθι νυν καταθέμενοι παρʼ ἐμοὶ ταῦτʼ εἴσιτε

ἐπὶ δεῖπνον ὡς τάχιστα· καὶ γὰρ οὑτοσὶ

ὅπλων κάπηλος ἀχθόμενος προσέρχεται.

Λοφοποιός

οἴμʼ ὡς προθέλυμνόν μʼ ὦ Τρυγαἶ ἀπώλεσας.
1210

Τρυγαῖος

τί δʼ ἔστιν ὦ κακόδαιμον; οὔτι που λοφᾷς;

Λοφοποιός

ἀπώλεσάς μου τὴν τέχνην καὶ τὸν βίον,

καὶ τουτουὶ καὶ τοῦ δορυξοῦ ʼκεινονί.

Τρυγαῖος

τί δῆτα τουτοινὶ καταθῶ σοι τοῖν λόφοιν;

Λοφοποιός

αὐτὸς σὺ τί δίδως;
1215

Τρυγαῖος

ὅ τι δίδωμʼ; αἰσχύνομαι.

ὅμως δʼ ὅτι τὸ σφήκωμʼ ἔχει πόνον πολύν,

δοίην ἂν αὐτοῖν ἰσχάδων τρεῖς χοίνικας.

ἵνʼ ἀποκαθαίρω τὴν τράπεζαν τουτῳί.

Λοφοποιός

ἔνεγκε τοίνυν εἰσιὼν τὰς ἰσχάδας·

κρεῖττον γὰρ ὦ τᾶν ἐστιν ἢ μηδὲν λαβεῖν.
1220

Τρυγαῖος

ἀπόφερʼ ἀπόφερʼ ἐς κόρακας ἀπὸ τῆς οἰκίας.

τριχορρυεῖτον, οὐδέν ἐστον τὼ λόφω.

οὐκ ἂν πριαίμην οὐδʼ ἂν ἰσχάδος μιᾶς.

Θωρακοπώλης

τί δαὶ δεκάμνῳ τῷδε θώρηκος κύτει

ἐνημμένῳ κάλλιστα χρήσομαι τάλας;
1225

Τρυγαῖος

οὗτος μὲν οὐ μή σοι ποιήσει ζημίαν.

ἀλλʼ αἶρέ μοι τοῦτόν γε τῆς ἰσωνίας·

ἐναποπατεῖν γάρ ἐστʼ ἐπιτήδειος πάνυ—

Θωρακοπώλης

παῦσαί μʼ ὑβρίζων τοῖς ἐμοῖσι χρήμασιν.

Τρυγαῖος

ὡδὶ παραθέντι τρεῖς λίθους. οὐ δεξιῶς;
1230

Θωρακοπώλης

ποίᾳ δʼ ἀποψήσει ποτʼ ὦμαθέστατε;

Τρυγαῖος

τῃδὶ διεὶς τὴν χεῖρα διὰ τῆς θαλαμιᾶς

καὶ τῇδʼ.

Θωρακοπώλης

ἅμʼ ἀμφοῖν δῆτʼ;

Τρυγαῖος

ἔγωγε νὴ Δία,

ἵνα μή γʼ ἁλῶ τρύπημα κλέπτων τῆς νεώς.

Θωρακοπώλης

ἔπειτʼ ἐπὶ δεκάμνῳ χεσεῖ καθήμενος;
1235

Τρυγαῖος

ἔγωγε νὴ Δίʼ ὦπίτριπτʼ. οἴει γὰρ ἂν

τὸν πρωκτὸν ἀποδόσθαι με χιλιῶν δραχμῶν;

Θωρακοπώλης

ἴθι δὴ ʼξένεγκε τἀργύριον.

Τρυγαῖος

ἀλλʼ ὦγαθὲ

θλίβει τὸν ὄρρον. ἀπόφερʼ, οὐκ ὠνήσομαι.

Σαλπιγγοποιός

τί δʼ ἆρα τῇ σάλπιγγι τῇδε χρήσομαι,
1240

ἣν ἐπριάμην δραχμῶν ποθʼ ἑξήκοντʼ ἐγώ;

Τρυγαῖος

μόλυβδον ἐς τουτὶ τὸ κοῖλον ἐγχέας

ἔπειτʼ ἄνωθεν ῥάβδον ἐνθεὶς ὑπόμακρον,

γενήσεταί σοι τῶν κατακτῶν κοττάβων.

Σαλπιγγοποιός

οἴμοι καταγελᾷς.
1245

Κρανοποιός

ὦ δυσκάθαρτε δαῖμον ὥς μʼ ἀπώλεσας,
1250

ὅτʼ ἀντέδωκά γʼ ἀντὶ τῶνδε μνᾶν ποτέ·

καὶ νῦν τί δράσω; τίς γὰρ αὔτʼ ὠνήσεται;

Τρυγαῖος

πώλει βαδίζων αὐτὰ τοῖς Αἰγυπτίοις·

ἔστιν γὰρ ἐπιτήδεια συρμαίαν μετρεῖν.

Δορυξός

οἴμʼ ὦ κρανοποίʼ ὡς ἀθλίως πεπράγαμεν.
1255

Τρυγαῖος

οὗτος μὲν οὐ πέπονθεν οὐδέν.

Δορυξός

ἀλλὰ τί

ἔτʼ ἐστὶ τοῖσι κράνεσιν ὅ τι τις χρήσεται;

Τρυγαῖος

ἐὰν τοιαυτασὶ μάθῃ λαβὰς ποιεῖν,

ἄμεινον ἢ νῦν αὔτʼ ἀποδώσεται πολύ.

Κρανοποιός

ἀπίωμεν ὦ δορυξέ.
1260

Τρυγαῖος

μηδαμῶς γʼ, ἐπεὶ

τούτῳ γʼ ἐγὼ τὰ δόρατα ταῦτʼ ὠνήσομαι.

Δορυξός

πόσον δίδως δῆτʼ;

Τρυγαῖος

εἰ διαπρισθεῖεν δίχα,

λάβοιμʼ ἂν αὔτʼ ἐς χάρακας ἑκατὸν τῆς δραχμῆς.

Δορυξός

ὑβριζόμεθα. χωρῶμεν ὦ τᾶν ἐκποδών.

Παῖς Λαμάχου

νῦν αὖθʼ ὁπλοτέρων ἀνδρῶν ἀρχώμεθα—
1270

Τρυγαῖος

παῦσαι

ὁπλοτέρους ᾆδον, καὶ ταῦτ ὦ τρισκακόδαιμον

εἰρήνης οὔσης· ἀμαθές γʼ εἶ καὶ κατάρατον.

Παῖς Λαμάχου

οἱ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες,

σύν ῥʼ ἔβαλον ῥινούς τε καὶ ἀσπίδας ὀμφαλοέσσας.

Τρυγαῖος

ἀσπίδας; οὐ παύσει μεμνημένος ἀσπίδος ἡμῖν;
1275

Παῖς Λαμάχου

ἔνθα δʼ ἅμʼ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν.

Τρυγαῖος

ἀνδρῶν οἰμωγή; κλαύσει νὴ τὸν Διόνυσον

οἰμωγὰς ᾄδων, καὶ ταύτας ὀμφαλοέσσας.

Παῖς Λαμάχου

ἀλλὰ τί δῆτʼ ᾄδω; σὺ γὰρ εἰπέ μοι οἷστισι χαίρεις.

Τρυγαῖος

ὣς οἱ μὲν δαίνυντο βοῶν κρέα, καὶ τὰ τοιαυτί·
1280

ἄριστον προτίθεντο καὶ ἅτθʼ ἥδιστα πάσασθαι.

Παῖς Λαμάχου

ὣς οἱ μὲν δαίνυντο βοῶν κρέα, καὐχένας ἵππων

ἔκλυον ἱδρώοντας, ἐπεὶ πολέμου ἐκόρεσθεν.

Τρυγαῖος

εἶεν; ἐκόρεσθεν τοῦ πολέμου κᾆτʼ ἤσθιον.

ταῦτʼ ᾆδε, ταῦθʼ, ὡς ἤσθιον κεκορημένοι.
1285

Παῖς Λαμάχου

θωρήσσοντʼ ἄρʼ ὄτειτα πεπαυμένοι—

Τρυγαῖος

ἄσμενοι, οἶμαι.

Παῖς Λαμάχου

πύργων δʼ ἐξεχέοντο, βοὴ δʼ ἄσβεστος ὀρώρει.

Τρυγαῖος

κάκιστʼ ἀπόλοιο παιδάριον αὐταῖς μάχαις·

οὐδὲν γὰρ ᾄδεις πλὴν πολέμους. τοῦ καί ποτʼ εἶ;

Παῖς Λαμάχου

ἐγώ;
1290

Τρυγαῖος

σὺ μέντοι νὴ Δίʼ.

Παῖς Λαμάχου

υἱὸς Λαμάχου.

Παῖς Κλεωνύμου

ἀσπίδι μὲν Σαΐων τις ἀγάλλεται, ἣν παρὰ θάμνῳ

ἔντος ἀμώμητον κάλλιπον οὐκ ἐθέλων.

Τρυγαῖος

εἰπέ μοι ὦ πόσθων, ἐς τὸν σαυτοῦ πατέρʼ ᾄδεις;
1300

Παῖς Κλεωνύμου

ψυχὴν δʼ ἐξεσάωσα—

Τρυγαῖος

κατῄσχυνας δὲ τοκῆας.

Τρυγαῖος

ἀλλʼ εἰσίωμεν. εὖ γὰρ οἶδʼ ἐγὼ σαφῶς

ὅτι ταῦθʼ ὅσʼ ᾖσας ἄρτι περὶ τῆς ἀσπίδος

οὐ μὴ ʼπιλάθῃ ποτʼ ὢν ἐκείνου τοῦ πατρός.