Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Line 1280

εἶτʼ Ἀριφράδην πολύ τι θυμοσοφικώτατον,

The adjective θυμοσοφικώτατον is a hapax legomenon in extant Greek literature, coined by Aristophanes to describe the character Aritophanes. The compound combines θύμος (passion/spirit) and σοφία (wisdom) with the adjectival suffix -ικός, forming a satirical neologism that characterizes Aritophanes as a 'passionate wise man' or one whose wisdom is driven by fiery temper. This lexical invention serves the play's comic purpose by mocking the pretensions of the Sophists and the legal eagerness of the older generation, particularly in the context of the character's role as a juror.

Wasps. Aristophanes. . 2026-09-08.

Current edition Experimental

Commentary (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) (English) (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (1)

Σφῆκες Perseus (Aristophanes. Aristophanis Comoediae, Vol. 1. Hall, F. W. and Geldart, William M., editors. Oxford: Clarendon Press, 1906.) — 1292-1449 focus

Ξανθίας

ἰὼ χελῶναι μακάριαι τοῦ δέρματος,

καὶ τρὶς μακάριαι τοῦ ʼπὶ ταῖς πλευραῖς τέγους.

ὡς εὖ κατηρέψασθε καὶ νουβυστικῶς

κεράμῳ τὸ νῶτον ὥστε τὰς πληγὰς στέγειν.
1295

ἐγὼ δʼ ἀπόλωλα στιζόμενος βακτηρίᾳ.

Χορός

τί δʼ ἔστιν ὦ παῖ; παῖδα γάρ, κἂν ᾖ γέρων,

καλεῖν δίκαιον ὅστις ἂν πληγὰς λάβῃ.

Ξανθίας

οὐ γὰρ ὁ γέρων ἀτηρότατον ἄρʼ ἦν κακὸν

καὶ τῶν ξυνόντων πολὺ παροινικώτατος;
1300

καίτοι παρῆν Ἵππυλλος Ἀντιφῶν Λύκων

Λυσίστρατος Θούφραστος οἱ περὶ Φρύνιχον.

τούτων ἁπάντων ἦν ὑβριστότατος μακρῷ.

εὐθὺς γὰρ ὡς ἐνέπλητο πολλῶν κἀγαθῶν,

ἐνήλατʼ ἐσκίρτα ʼπεπόρδει κατεγέλα
1305

ὥσπερ καχρύων ὀνίδιον εὐωχημένον

κἄτυπτεν ἐμὲ νεανικῶς παῖ παῖ καλῶν.

εἶτʼ αὐτὸν ὡς εἶδʼ ᾔκασεν Λυσίστρατος·

ἔοικας ὦ πρεσβῦτα νεοπλούτῳ τρυγὶ

κλητῆρί τʼ εἰς ἀχυρμὸν ἀποδεδρακότι.
1310

ὁ δʼ ἀνακραγὼν ἀντῄκασʼ αὐτὸν πάρνοπι

τὰ θρῖα τοῦ τρίβωνος ἀποβεβληκότι,

Σθενέλῳ τε τὰ σκευάρια διακεκαρμένῳ.

οἱ δʼ ἀνεκρότησαν, πλήν γε Θουφράστου μόνου·

οὗτος δὲ διεμύλλαινεν ὡς δὴ δεξιός.
1315

ὁ γέρων δὲ τὸν Θούφραστον ἤρετʼ· ʼεἰπέ μοι,

ἐπὶ τῷ κομᾷς καὶ κομψὸς εἶναι προσποιεῖ,

κωμῳδολοιχῶν περὶ τὸν εὖ πράττοντʼ ἀεί;ʼ

τοιαῦτα περιύβριζεν αὐτοὺς ἐν μέρει,

σκώπτων ἀγροίκως καὶ προσέτι λόγους λέγων
1320

ἀμαθέστατʼ οὐδὲν εἰκότας τῷ πράγματι.

ἔπειτʼ ἐπειδὴ ʼμέθυεν, οἴκαδʼ ἔρχεται

τύπτων ἅπαντας, ἤν τις αὐτῷ ξυντύχῃ.

ὁδὶ δὲ καὶ δὴ σφαλλόμενος προσέρχεται.

ἀλλʼ ἐκποδὼν ἄπειμι πρὶν πληγὰς λαβεῖν.
1325

1326

Φιλοκλέων

ἄνεχε πάρεχε·

κλαύσεταί τις τῶν ὄπισθεν

ἐπακολουθούντων ἐμοί·

οἷον, εἰ μὴ ʼρρήσεθʼ, ὑμᾶς

ὦ πόνηροι ταυτῃὶ τῇ
1330

δᾳδὶ φρυκτοὺς σκευάσω.

Ξυμότης τις

ἦ μὴν σὺ δώσεις αὔριον τούτων δίκην

ἡμῖν ἅπασι, κεἰ σφόδρʼ εἶ νεανίας.

ἁθρόοι γὰρ ἥξομέν σε προσκαλούμενοι.

1335

Φιλοκλέων

ἰὴ ἰεῦ, καλούμενοι.
1335

ἀρχαῖά γʼ ὑμῶν· ἆρά γʼ ἴσθʼ

ὡς οὐδʼ ἀκούων ἀνέχομαι

δικῶν; ἰαιβοῖ, αἰβοῖ.

τάδε μʼ ἀρέσκει· βάλλε κημούς.

οὐκ ἄπεισι; ποῦ ʼστιν ἡμῖν
1340

ἡλιαστής; ἐκποδών.

1341

ἀνάβαινε δεῦρο χρυσομηλολόνθιον,

τῇ χειρὶ τουδὶ λαβομένη τοῦ σχοινίου.

ἔχου· φυλάττου δʼ, ὡς σαπρὸν τὸ σχοινίον·

ὅμως γε μέντοι τριβόμενον οὐκ ἄχθεται.

ὁρᾷς ἐγώ σʼ ὡς δεξιῶς ὑφειλόμην
1345

μέλλουσαν ἤδη λεσβιᾶν τοὺς ξυμπότας·

ὧν οὕνεκʼ ἀπόδος τῷ πέει τῳδὶ χάριν.

ἀλλʼ οὐκ ἀποδώσεις οὐδʼ ἐφιαλεῖς οἶδʼ ὅτι,

ἀλλʼ ἐξαπατήσεις κἀγχανεῖ τούτῳ μέγα·

πολλοῖς γὰρ ἤδη χἀτέροις αὔτʼ ἠργάσω.
1350

ἐὰν γένῃ δὲ μὴ κακὴ νυνὶ γυνή,

ἐγώ σʼ ἐπειδὰν οὑμὸς υἱὸς ἀποθάνῃ,

λυσάμενος ἕξω παλλακὴν ὦ χοιρίον.

νῦν δʼ οὐ κρατῶ ʼγὼ τῶν ἐμαυτοῦ χρημάτων

νέος γάρ εἰμι καὶ φυλάττομαι σφόδρα.
1355

τὸ γὰρ υἵδιον τηρεῖ με, κἄστι δύσκολον

κἄλλως κυμινοπριστοκαρδαμογλύφον.

ταῦτʼ οὖν περί μου δέδοικε μὴ διαφθαρῶ.

πατὴρ γὰρ οὐδείς ἐστιν αὐτῷ πλὴν ἐμοῦ.

ὁδὶ δὲ καὐτὸς ἐπὶ σὲ κἄμʼ ἔοικε θεῖν.
1360

ἀλλʼ ὡς τάχιστα στῆθι τάσδε τὰς δετὰς

λαβοῦσʼ, ἵνʼ αὐτὸν τωθάσω νεανικῶς,

οἵοις ποθʼ οὗτος ἐμὲ πρὸ τῶν μυστηρίων.

Βδελυκλέων

ὦ οὗτος οὗτος τυφεδανὲ καὶ χοιρόθλιψ,

ποθεῖν ἐρᾶν τʼ ἔοικας ὡραίας σοροῦ.
1365

οὔτοι καταπροίξει μὰ τὸν Ἀπόλλω τοῦτο δρῶν.

Φιλοκλέων

ὡς ἡδέως φάγοις ἂν ἐξ ὄξους δίκην.

Βδελυκλέων

οὐ δεινὰ τωθάζειν σε τὴν αὐλητρίδα

τῶν ξυμποτῶν κλέψαντα;

Φιλοκλέων

ποίαν αὐλητρίδα;

τί ταῦτα ληρεῖς ὥσπερ ἀπὸ τύμβου πεσών;
1370

Βδελυκλέων

νὴ τὸν Δίʼ αὕτη πού ʼστί σοί γʼ ἡ Δαρδανίς.

Φιλοκλέων

οὔκ, ἀλλʼ ἐν ἀγορᾷ τοῖς θεοῖς δᾲς κάεται.

Βδελυκλέων

δᾲς ἥδε;

Φιλοκλέων

δᾲς δῆτʼ. οὐχ ὁρᾷς ἐστιγμένην;

Βδελυκλέων

τί δὲ τὸ μέλαν τοῦτʼ ἐστὶν αὐτῆς τοὐν μέσῳ;

Φιλοκλέων

ἡ πίττα δήπου καομένης ἐξέρχεται.
1375

Βδελυκλέων

ὁ δʼ ὄπισθεν οὐχὶ πρωκτός ἐστιν οὑτοσί;

Φιλοκλέων

ὄζος μὲν οὖν τῆς δᾳδὸς οὗτος ἐξέχει.

Βδελυκλέων

τί λέγεις σύ; ποῖος ὄζος; οὐκ εἶ δεῦρο σύ;

Φιλοκλέων

ἆ ἆ τί μέλλεις δρᾶν;

Βδελυκλέων

ἄγειν ταύτην λαβὼν

ἀφελόμενός σε καὶ νομίσας εἶναι σαπρὸν
1380

κοὐδὲν δύνασθαι δρᾶν.

Φιλοκλέων

ἄκουσόν νυν ἐμοῦ.

Ὀλυμπίασιν, ἡνίκʼ ἐθεώρουν ἐγώ,

Ἐφουδίων ἐμαχέσατʼ Ἀσκώνδᾳ καλῶς

ἤδη γέρων ὤν· εἶτα τῇ πυγμῇ θενὼν

ὁ πρεσβύτερος κατέβαλε τὸν νεώτερον.
1385

πρὸς ταῦτα τηροῦ μὴ λάβῃς ὑπώπια.

Βδελυκλέων

νὴ τὸν Δίʼ ἐξέμαθές γε τὴν Ὀλυμπίαν.

1388

Αρτόπωλις

ἴθι μοι παράστηθʼ, ἀντιβολῶ πρὸς τῶν θεῶν.

ὁδὶ γὰρ ἁνήρ ἐστιν ὅς μʼ ἀπώλεσεν

τῇ δᾳδὶ παίων, κἀξέβαλεν ἐντευθενὶ
1390

ἄρτους δέκʼ ὀβολῶν κἀπιθήκην τέτταρας.

Βδελυκλέων

ὁρᾷς ἃ δέδρακας; πράγματʼ αὖ δεῖ καὶ δίκας

ἔχειν διὰ τὸν σὸν οἶνον.

Φιλοκλέων

οὐδαμῶς γʼ, ἐπεὶ

λόγοι διαλλάξουσιν αὐτὰ δεξιοί·

ὥστʼ οἶδʼ ὁτιὴ ταύτῃ διαλλαχθήσομαι.
1395

Αρτόπωλις

οὔτοι μὰ τὼ θεὼ καταπροίξει Μυρτίας

τῆς Ἀγκυλίωνος θυγατέρος καὶ Σωστράτης,

οὕτω διαφθείρας ἐμοῦ τὰ φορτία.

Φιλοκλέων

ἄκουσον ὦ γύναι· λόγον σοι βούλομαι

λέξαι χαρίεντα.
1400

Αρτόπωλις

μὰ Δία μὴ ʼμοί γʼ ὦ μέλε.

Φιλοκλέων

Αἴσωπον ἀπὸ δείπνου βαδίζονθʼ ἑσπέρας

θρασεῖα καὶ μεθύση τις ὑλάκτει κύων.

κἄπειτʼ ἐκεῖνος εἶπεν, ὦ κύον κύον,

εἰ νὴ Δίʼ ἀντὶ τῆς κακῆς γλώττης ποθὲν

πυροὺς πρίαιο, σωφρονεῖν ἄν μοι δοκεῖς.
1405

Αρτόπωλις

καὶ καταγελᾷς μου; προσκαλοῦμαί σʼ ὅστις εἶ

πρὸς τοὺς ἀγορανόμους βλάβης τῶν φορτίων,

κλητῆρʼ ἔχουσα Χαιρεφῶντα τουτονί.

Φιλοκλέων

μὰ Δίʼ ἀλλʼ ἄκουσον, ἤν τί σοι δόξω λέγειν.

Λᾶσός ποτʼ ἀντεδίδασκε καὶ Σιμωνίδης·
1410

ἔπειθʼ ὁ Λᾶσος εἶπεν, ὀλίγον μοι μέλει.

Αρτόπωλις

ἄληθες οὗτος;

Φιλοκλέων

καὶ σὺ δή μοι Χαιρεφῶν

γυναικὶ † κλητεύειν ἐοικὼς † θαψίνῃ,

Ἰνοῖ κρεμαμένῃ πρὸς ποδῶν Εὐριπίδου.

Βδελυκλέων

ὁδί τις ἕτερος, ὡς ἔοικεν, ἔρχεται
1415

καλούμενός σε· τόν γέ τοι κλητῆρʼ ἔχει.

1417

Κατήγορος

οἴμοι κακοδαίμων. προσκαλοῦμαί σʼ ὦ γέρον

ὕβρεως.

Βδελυκλέων

ὕβρεως; μὴ μὴ καλέσῃ πρὸς τῶν θεῶν·

ἐγὼ γὰρ ὑπὲρ αὐτοῦ δίκην δίδωμί σοι

ἣν ἂν σὺ τάξῃς, καὶ χάριν προσείσομαι.
1420

Φιλοκλέων

ἐγὼ μὲν οὖν αὐτῷ διαλλαχθήσομαι

ἑκών· ὁμολογῶ γὰρ πατάξαι καὶ βαλεῖν.

ἀλλʼ ἐλθὲ δευρί· πότερον ἐπιτρέπεις ἐμοί,

ὅ τι χρή μʼ ἀποτείσαντʼ ἀργύριον τοῦ πράγματος

εἶναι φίλον τὸ λοιπόν, ἢ σύ μοι φράσεις;
1425

Κατήγορος

σὺ λέγε. δικῶν γὰρ οὐ δέομʼ οὐδὲ πραγμάτων.

Φιλοκλέων

ἀνὴρ Συβαρίτης ἐξέπεσεν ἐξ ἅρματος,

καί πως κατεάγη τῆς κεφαλῆς μέγα σφόδρα·

ἐτύγχανεν γὰρ οὐ τρίβων ὢν ἱππικῆς.

κἄπειτʼ ἐπιστὰς εἶπʼ ἀνὴρ αὐτῷ φίλος·
1430

ἔρδοι τις ἣν ἕκαστος εἰδείη τέχνην.

οὕτω δὲ καὶ σὺ παράτρεχʼ ἐς τὰ Πιττάλου.

Βδελυκλέων

οὕμοιά σου καὶ ταῦτα τοῖς ἄλλοις τρόποις.

Κατήγορος

ἀλλʼ οὖν σὺ μέμνησʼ αὐτὸς ἁπεκρίνατο.

Φιλοκλέων

ἄκουε, μὴ φεῦγʼ. ἐν Συβάρει γυνή ποτε
1435

κατέαξʼ ἐχῖνον.

Κατήγορος

ταῦτʼ ἐγὼ μαρτύρομαι.

Φιλοκλέων

οὑχῖνος οὖν ἔχων τινʼ ἐπεμαρτύρατο·

εἶθʼ ἡ Συβαρῖτις εἶπεν, εἰ ναὶ τὰν κόραν

τὴν μαρτυρίαν ταύτην ἐάσας ἐν τάχει

ἐπίδεσμον ἐπρίω, νοῦν ἂν εἶχες πλείονα.
1440

Κατήγορος

ὕβριζʼ ἕως ἂν τὴν δίκην ἅρχων καλῇ.

Βδελυκλέων

οὔτοι μὰ τὴν Δήμητρʼ ἔτʼ ἐνταυθοῖ μενεῖς,

ἀλλʼ ἀράμενος οἴσω σε —

Φιλοκλέων

τί ποιεῖς;

Βδελυκλέων

ὅ τι ποιῶ;

εἴσω φέρω σʼ ἐντεῦθεν· εἰ δὲ μή, τάχα

κλητῆρες ἐπιλείψουσι τοὺς καλουμένους.
1445

Φιλοκλέων

Αἴσωπον οἱ Δελφοί ποτʼ —

Βδελυκλέων

ὀλίγον μοι μέλει.

Φιλοκλέων

φιάλην ἐπῃτιῶντο κλέψαι τοῦ θεοῦ·

ὁ δʼ ἔλεξεν αὐτοῖς, ὡς ὁ κάνθαρός ποτε —

Βδελυκλέων

οἴμʼ ὡς ἀπολῶ σʼ αὐτοῖσι τοῖσι κανθάροις.

Translations (2)

Wasps (OCR draft) Experimental (English (Anonymous; 1938 compilation). Migrated from Perseus legacy XML; source wording and notes retained. See TEI header and migration inventory.) — 1283a focus

Leader of the Chorus

Leader of the Chorus

Some have said that I and Cleon were reconciled. 1285 This is the truth of the matter: Cleon was harassing me, persecuting and belabouring me in every way; and, when I was being fleeced, the public laughed at seeing me uttering such loud cries; not that they cared about me, but simply curious to know whether, when trodden down by my enemy, I would not hurl at him some taunt. 1290 Noticing this, I have played the wheedler a bit; but now, look! the prop is deceiving the vine!

English (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) Experimental (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.) — 1283a focus

Chorus: Are there some who said that I had been reconciled,

Chorus: Whenever Kleon was upsetting me while lying in wait

1285

Chorus: And he bit me with the worst [words]; and then, when I was waking up,

Chorus: seeing him who, crying loudly, was an object of pity and laughter,

Chorus: There is no song of mine, so far as I only want to know.

Chorus: If I am sad, I will let out a little mockery.

Chorus: Seeing this, I threw it under a small one.

1290

Chorus: Then now the pickaxe has deceived the vine.

Commentary

Commentary (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.) focus

1280. mvp-tlg0019-tlg004-sanjaya-com-eng1-71

Line 1280

εἶτʼ Ἀριφράδην πολύ τι θυμοσοφικώτατον,

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Line 1280

Current edition Experimental

Χορός τί δʼ ἔστιν ὦ παῖ; παῖδα γάρ, κἂν ᾖ γέρων, καλεῖν δίκαιον ὅστις ἂν πληγὰς λάβῃ.

Φιλοκλέων ἄνεχε πάρεχε· κλαύσεταί τις τῶν ὄπισθεν ἐπακολουθούντων ἐμοί· οἷον, εἰ μὴ ʼρρήσεθʼ, ὑμᾶς ὦ πόνηροι ταυτῃὶ τῇ 1330 δᾳδὶ φρυκτοὺς σκευάσω.

Ξυμότης τις ἦ μὴν σὺ δώσεις αὔριον τούτων δίκην ἡμῖν ἅπασι, κεἰ σφόδρʼ εἶ νεανίας. ἁθρόοι γὰρ ἥξομέν σε προσκαλούμενοι.

Βδελυκλέων ὦ οὗτος οὗτος τυφεδανὲ καὶ χοιρόθλιψ, ποθεῖν ἐρᾶν τʼ ἔοικας ὡραίας σοροῦ. 1365 οὔτοι καταπροίξει μὰ τὸν Ἀπόλλω τοῦτο δρῶν.

Φιλοκλέων ὡς ἡδέως φάγοις ἂν ἐξ ὄξους δίκην.

Βδελυκλέων οὐ δεινὰ τωθάζειν σε τὴν αὐλητρίδα τῶν ξυμποτῶν κλέψαντα;

Φιλοκλέων ποίαν αὐλητρίδα; τί ταῦτα ληρεῖς ὥσπερ ἀπὸ τύμβου πεσών; 1370

Βδελυκλέων νὴ τὸν Δίʼ αὕτη πού ʼστί σοί γʼ ἡ Δαρδανίς.

Φιλοκλέων οὔκ, ἀλλʼ ἐν ἀγορᾷ τοῖς θεοῖς δᾲς κάεται.

Βδελυκλέων δᾲς ἥδε;

Φιλοκλέων δᾲς δῆτʼ. οὐχ ὁρᾷς ἐστιγμένην;

Βδελυκλέων τί δὲ τὸ μέλαν τοῦτʼ ἐστὶν αὐτῆς τοὐν μέσῳ;

Φιλοκλέων ἡ πίττα δήπου καομένης ἐξέρχεται. 1375

Βδελυκλέων ὁ δʼ ὄπισθεν οὐχὶ πρωκτός ἐστιν οὑτοσί;

Φιλοκλέων ὄζος μὲν οὖν τῆς δᾳδὸς οὗτος ἐξέχει.

Βδελυκλέων τί λέγεις σύ; ποῖος ὄζος; οὐκ εἶ δεῦρο σύ;

Φιλοκλέων ἆ ἆ τί μέλλεις δρᾶν;

Βδελυκλέων ἄγειν ταύτην λαβὼν ἀφελόμενός σε καὶ νομίσας εἶναι σαπρὸν 1380 κοὐδὲν δύνασθαι δρᾶν.

Βδελυκλέων νὴ τὸν Δίʼ ἐξέμαθές γε τὴν Ὀλυμπίαν.

Βδελυκλέων ὁρᾷς ἃ δέδρακας; πράγματʼ αὖ δεῖ καὶ δίκας ἔχειν διὰ τὸν σὸν οἶνον.

Φιλοκλέων οὐδαμῶς γʼ, ἐπεὶ λόγοι διαλλάξουσιν αὐτὰ δεξιοί· ὥστʼ οἶδʼ ὁτιὴ ταύτῃ διαλλαχθήσομαι. 1395

Αρτόπωλις οὔτοι μὰ τὼ θεὼ καταπροίξει Μυρτίας τῆς Ἀγκυλίωνος θυγατέρος καὶ Σωστράτης, οὕτω διαφθείρας ἐμοῦ τὰ φορτία.

Φιλοκλέων ἄκουσον ὦ γύναι· λόγον σοι βούλομαι λέξαι χαρίεντα. 1400

Αρτόπωλις μὰ Δία μὴ ʼμοί γʼ ὦ μέλε.

Αρτόπωλις καὶ καταγελᾷς μου; προσκαλοῦμαί σʼ ὅστις εἶ πρὸς τοὺς ἀγορανόμους βλάβης τῶν φορτίων, κλητῆρʼ ἔχουσα Χαιρεφῶντα τουτονί.

Φιλοκλέων μὰ Δίʼ ἀλλʼ ἄκουσον, ἤν τί σοι δόξω λέγειν. Λᾶσός ποτʼ ἀντεδίδασκε καὶ Σιμωνίδης· 1410 ἔπειθʼ ὁ Λᾶσος εἶπεν, ὀλίγον μοι μέλει.

Αρτόπωλις ἄληθες οὗτος;

Φιλοκλέων καὶ σὺ δή μοι Χαιρεφῶν γυναικὶ † κλητεύειν ἐοικὼς † θαψίνῃ, Ἰνοῖ κρεμαμένῃ πρὸς ποδῶν Εὐριπίδου.

Βδελυκλέων ὁδί τις ἕτερος, ὡς ἔοικεν, ἔρχεται 1415 καλούμενός σε· τόν γέ τοι κλητῆρʼ ἔχει.

Κατήγορος οἴμοι κακοδαίμων. προσκαλοῦμαί σʼ ὦ γέρον ὕβρεως.

Βδελυκλέων ὕβρεως; μὴ μὴ καλέσῃ πρὸς τῶν θεῶν· ἐγὼ γὰρ ὑπὲρ αὐτοῦ δίκην δίδωμί σοι ἣν ἂν σὺ τάξῃς, καὶ χάριν προσείσομαι. 1420

Κατήγορος σὺ λέγε. δικῶν γὰρ οὐ δέομʼ οὐδὲ πραγμάτων.

Βδελυκλέων οὕμοιά σου καὶ ταῦτα τοῖς ἄλλοις τρόποις.

Κατήγορος ἀλλʼ οὖν σὺ μέμνησʼ αὐτὸς ἁπεκρίνατο.

Φιλοκλέων ἄκουε, μὴ φεῦγʼ. ἐν Συβάρει γυνή ποτε 1435 κατέαξʼ ἐχῖνον.

Κατήγορος ταῦτʼ ἐγὼ μαρτύρομαι.

Κατήγορος ὕβριζʼ ἕως ἂν τὴν δίκην ἅρχων καλῇ.

Βδελυκλέων οὔτοι μὰ τὴν Δήμητρʼ ἔτʼ ἐνταυθοῖ μενεῖς, ἀλλʼ ἀράμενος οἴσω σε —

Φιλοκλέων τί ποιεῖς;

Βδελυκλέων ὅ τι ποιῶ; εἴσω φέρω σʼ ἐντεῦθεν· εἰ δὲ μή, τάχα κλητῆρες ἐπιλείψουσι τοὺς καλουμένους. 1445

Φιλοκλέων Αἴσωπον οἱ Δελφοί ποτʼ —

Βδελυκλέων ὀλίγον μοι μέλει.

Φιλοκλέων φιάλην ἐπῃτιῶντο κλέψαι τοῦ θεοῦ· ὁ δʼ ἔλεξεν αὐτοῖς, ὡς ὁ κάνθαρός ποτε —

Βδελυκλέων οἴμʼ ὡς ἀπολῶ σʼ αὐτοῖσι τοῖσι κανθάροις.

Leader of the Chorus

Commentary

Line 1280

Stable identifiers

Χορός

τί δʼ ἔστιν ὦ παῖ; παῖδα γάρ, κἂν ᾖ γέρων,

καλεῖν δίκαιον ὅστις ἂν πληγὰς λάβῃ.

Φιλοκλέων

ἄνεχε πάρεχε·

κλαύσεταί τις τῶν ὄπισθεν

ἐπακολουθούντων ἐμοί·

οἷον, εἰ μὴ ʼρρήσεθʼ, ὑμᾶς

ὦ πόνηροι ταυτῃὶ τῇ
1330

δᾳδὶ φρυκτοὺς σκευάσω.

Ξυμότης τις

ἦ μὴν σὺ δώσεις αὔριον τούτων δίκην

ἡμῖν ἅπασι, κεἰ σφόδρʼ εἶ νεανίας.

ἁθρόοι γὰρ ἥξομέν σε προσκαλούμενοι.

Βδελυκλέων

ὦ οὗτος οὗτος τυφεδανὲ καὶ χοιρόθλιψ,

ποθεῖν ἐρᾶν τʼ ἔοικας ὡραίας σοροῦ.
1365

οὔτοι καταπροίξει μὰ τὸν Ἀπόλλω τοῦτο δρῶν.

Φιλοκλέων

ὡς ἡδέως φάγοις ἂν ἐξ ὄξους δίκην.

Βδελυκλέων

οὐ δεινὰ τωθάζειν σε τὴν αὐλητρίδα

τῶν ξυμποτῶν κλέψαντα;

Φιλοκλέων

ποίαν αὐλητρίδα;

τί ταῦτα ληρεῖς ὥσπερ ἀπὸ τύμβου πεσών;
1370

Βδελυκλέων

νὴ τὸν Δίʼ αὕτη πού ʼστί σοί γʼ ἡ Δαρδανίς.

Φιλοκλέων

οὔκ, ἀλλʼ ἐν ἀγορᾷ τοῖς θεοῖς δᾲς κάεται.

Βδελυκλέων

δᾲς ἥδε;

Φιλοκλέων

δᾲς δῆτʼ. οὐχ ὁρᾷς ἐστιγμένην;

Βδελυκλέων

τί δὲ τὸ μέλαν τοῦτʼ ἐστὶν αὐτῆς τοὐν μέσῳ;

Φιλοκλέων

ἡ πίττα δήπου καομένης ἐξέρχεται.
1375

Βδελυκλέων

ὁ δʼ ὄπισθεν οὐχὶ πρωκτός ἐστιν οὑτοσί;

Φιλοκλέων

ὄζος μὲν οὖν τῆς δᾳδὸς οὗτος ἐξέχει.

Βδελυκλέων

τί λέγεις σύ; ποῖος ὄζος; οὐκ εἶ δεῦρο σύ;

Φιλοκλέων

ἆ ἆ τί μέλλεις δρᾶν;

Βδελυκλέων

ἄγειν ταύτην λαβὼν

ἀφελόμενός σε καὶ νομίσας εἶναι σαπρὸν
1380

κοὐδὲν δύνασθαι δρᾶν.

Βδελυκλέων

νὴ τὸν Δίʼ ἐξέμαθές γε τὴν Ὀλυμπίαν.

Βδελυκλέων

ὁρᾷς ἃ δέδρακας; πράγματʼ αὖ δεῖ καὶ δίκας

ἔχειν διὰ τὸν σὸν οἶνον.

Φιλοκλέων

οὐδαμῶς γʼ, ἐπεὶ

λόγοι διαλλάξουσιν αὐτὰ δεξιοί·

ὥστʼ οἶδʼ ὁτιὴ ταύτῃ διαλλαχθήσομαι.
1395

Αρτόπωλις

οὔτοι μὰ τὼ θεὼ καταπροίξει Μυρτίας

τῆς Ἀγκυλίωνος θυγατέρος καὶ Σωστράτης,

οὕτω διαφθείρας ἐμοῦ τὰ φορτία.

Φιλοκλέων

ἄκουσον ὦ γύναι· λόγον σοι βούλομαι

λέξαι χαρίεντα.
1400

Αρτόπωλις

μὰ Δία μὴ ʼμοί γʼ ὦ μέλε.

Αρτόπωλις

καὶ καταγελᾷς μου; προσκαλοῦμαί σʼ ὅστις εἶ

πρὸς τοὺς ἀγορανόμους βλάβης τῶν φορτίων,

κλητῆρʼ ἔχουσα Χαιρεφῶντα τουτονί.

Φιλοκλέων

μὰ Δίʼ ἀλλʼ ἄκουσον, ἤν τί σοι δόξω λέγειν.

Λᾶσός ποτʼ ἀντεδίδασκε καὶ Σιμωνίδης·
1410

ἔπειθʼ ὁ Λᾶσος εἶπεν, ὀλίγον μοι μέλει.

Αρτόπωλις

ἄληθες οὗτος;

Φιλοκλέων

καὶ σὺ δή μοι Χαιρεφῶν

γυναικὶ † κλητεύειν ἐοικὼς † θαψίνῃ,

Ἰνοῖ κρεμαμένῃ πρὸς ποδῶν Εὐριπίδου.

Βδελυκλέων

ὁδί τις ἕτερος, ὡς ἔοικεν, ἔρχεται
1415

καλούμενός σε· τόν γέ τοι κλητῆρʼ ἔχει.

Κατήγορος

οἴμοι κακοδαίμων. προσκαλοῦμαί σʼ ὦ γέρον

ὕβρεως.

Βδελυκλέων

ὕβρεως; μὴ μὴ καλέσῃ πρὸς τῶν θεῶν·

ἐγὼ γὰρ ὑπὲρ αὐτοῦ δίκην δίδωμί σοι

ἣν ἂν σὺ τάξῃς, καὶ χάριν προσείσομαι.
1420

Κατήγορος

σὺ λέγε. δικῶν γὰρ οὐ δέομʼ οὐδὲ πραγμάτων.

Βδελυκλέων

οὕμοιά σου καὶ ταῦτα τοῖς ἄλλοις τρόποις.

Κατήγορος

ἀλλʼ οὖν σὺ μέμνησʼ αὐτὸς ἁπεκρίνατο.

Φιλοκλέων

ἄκουε, μὴ φεῦγʼ. ἐν Συβάρει γυνή ποτε
1435

κατέαξʼ ἐχῖνον.

Κατήγορος

ταῦτʼ ἐγὼ μαρτύρομαι.

Κατήγορος

ὕβριζʼ ἕως ἂν τὴν δίκην ἅρχων καλῇ.

Βδελυκλέων

οὔτοι μὰ τὴν Δήμητρʼ ἔτʼ ἐνταυθοῖ μενεῖς,

ἀλλʼ ἀράμενος οἴσω σε —

Φιλοκλέων

τί ποιεῖς;

Βδελυκλέων

ὅ τι ποιῶ;

εἴσω φέρω σʼ ἐντεῦθεν· εἰ δὲ μή, τάχα

κλητῆρες ἐπιλείψουσι τοὺς καλουμένους.
1445

Φιλοκλέων

Αἴσωπον οἱ Δελφοί ποτʼ —

Βδελυκλέων

ὀλίγον μοι μέλει.

Φιλοκλέων

φιάλην ἐπῃτιῶντο κλέψαι τοῦ θεοῦ·

ὁ δʼ ἔλεξεν αὐτοῖς, ὡς ὁ κάνθαρός ποτε —

Βδελυκλέων

οἴμʼ ὡς ἀπολῶ σʼ αὐτοῖσι τοῖσι κανθάροις.