Clouds. Aristophanes. . 2026-09-08.
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
English (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) (English) (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (1)
Νεφέλαι Perseus (Aristophanes. Aristophanis Comoediae, Vol. 1. Hall, F. W. and Geldart, William M., editors. Oxford: Clarendon Press, 1906.) — 627-888a focus
Σωκράτης
μὰ τὴν Ἀναπνοὴν μὰ τὸ Χάος μὰ τὸν Ἀέρα
οὐκ εἶδον οὕτως ἄνδρʼ ἄγροικον οὐδένα
οὐδʼ ἄπορον οὐδὲ σκαιὸν οὐδʼ ἐπιλήσμονα·
ὅστις σκαλαθυρμάτιʼ ἄττα μικρὰ μανθάνων
630
ταῦτʼ ἐπιλέλησται πρὶν μαθεῖν· ὅμως γε μὴν
αὐτὸν καλῶ θύραζε δευρὶ πρὸς τὸ φῶς.
ποῦ Στρεψιάδης; ἔξει τὸν ἀσκάντην λαβών;
Στρεψιάδης
ἀλλʼ οὐκ ἐῶσί μʼ ἐξενεγκεῖν οἱ κόρεις.
Σωκράτης
ἀνύσας τι κατάθου καὶ πρόσεχε τὸν νοῦν.
635
Στρεψιάδης
ἰδού.
Σωκράτης
ἄγε δὴ τί βούλει πρῶτα νυνὶ μανθάνειν
ὧν οὐκ ἐδιδάχθης πώποτʼ οὐδέν; εἰπέ μοι.
πότερα περὶ μέτρων ἢ περὶ ἐπῶν ἢ ῥυθμῶν;
Στρεψιάδης
περὶ τῶν μέτρων ἔγωγʼ· ἔναγχος γάρ ποτε
ὑπʼ ἀλφιταμοιβοῦ παρεκόπην διχοινίκῳ.
640
Σωκράτης
οὐ τοῦτʼ ἐρωτῶ σʼ, ἀλλʼ ὅ τι κάλλιστον μέτρον
ἡγεῖ· πότερα τὸ τρίμετρον ἢ τὸ τετράμετρον;
Στρεψιάδης
ἐγὼ μὲν οὐδὲν πρότερον ἡμιεκτέου.
Σωκράτης
οὐδὲν λέγεις ὦνθρωπε.
Στρεψιάδης
περίδου νυν ἐμοί,
εἰ μὴ τετράμετρόν ἐστιν ἡμιεκτέον.
645
Σωκράτης
ἐς κόρακας, ὡς ἄγροικος εἶ καὶ δυσμαθής.
ταχύ γʼ ἂν δύναιο μανθάνειν περὶ ῥυθμῶν.
Στρεψιάδης
τί δέ μʼ ὠφελήσουσʼ οἱ ῥυθμοὶ πρὸς τἄλφιτα;
Σωκράτης
πρῶτον μὲν εἶναι κομψὸν ἐν συνουσίᾳ,
ἐπαΐονθʼ ὁποῖός ἐστι τῶν ῥυθμῶν
650
κατʼ ἐνόπλιον, χὠποῖος αὖ κατὰ δάκτυλον.
Στρεψιάδης
κατὰ δάκτυλον; νὴ τὸν Δίʼ, ἀλλʼ οἶδʼ.
Σωκράτης
εἰπὲ δή.
Στρεψιάδης
τίς ἄλλος ἀντὶ τουτουὶ τοῦ δακτύλου;
πρὸ τοῦ μέν, ἔτʼ ἐμοῦ παιδὸς ὄντος, οὑτοσί.
Σωκράτης
ἀγρεῖος εἶ καὶ σκαιός.
655
Στρεψιάδης
οὐ γὰρ ᾠζυρὲ
τούτων ἐπιθυμῶ μανθάνειν οὐδέν.
Σωκράτης
τί δαί;
Στρεψιάδης
ἐκεῖνʼ ἐκεῖνο, τὸν ἀδικώτατον λόγον.
658
Σωκράτης
ἀλλʼ ἕτερα δεῖ σε πρότερα τούτου μανθάνειν,
τῶν τετραπόδων ἅττʼ ἐστὶν ὀρθῶς ἄρρενα.
Στρεψιάδης
ἀλλʼ οἶδʼ ἔγωγε τἄρρενʼ, εἰ μὴ μαίνομαι·
660
κριὸς τράγος ταῦρος κύων ἀλεκτρυών.
Σωκράτης
ὁρᾷς ὃ πάσχεις; τήν τε θήλειαν καλεῖς
ἀλεκτρυόνα κατὰ ταὐτὸ καὶ τὸν ἄρρενα.
Στρεψιάδης
πῶς δὴ φέρʼ;
Σωκράτης
ὅπως; ἀλεκτρυὼν κἀλεκτρυών.
Στρεψιάδης
νὴ τὸν Ποσειδῶ. νῦν δὲ πῶς με χρὴ καλεῖν;
665
Σωκράτης
ἀλεκτρύαιναν, τὸν δʼ ἕτερον ἀλέκτορα.
Στρεψιάδης
ἀλεκτρύαιναν; εὖ γε νὴ τὸν Ἀέρα·
ὥστʼ ἀντὶ τούτου τοῦ διδάγματος μόνου
διαλφιτώσω σου κύκλῳ τὴν κάρδοπον.
Σωκράτης
ἰδοὺ μάλʼ αὖθις τοῦθʼ ἕτερον· τὴν κάρδοπον
670
ἄρρενα καλεῖς θήλειαν οὖσαν.
Στρεψιάδης
τῷ τρόπῳ
ἄρρενα καλῶ ʼγὼ κάρδοπον;
Σωκράτης
μάλιστά γε,
ὥσπερ γε καὶ Κλεώνυμον.
Στρεψιάδης
πῶς δή; φράσον.
Σωκράτης
ταὐτὸν δύναταί σοι κάρδοπος Κλεωνύμῳ.
Στρεψιάδης
ἀλλʼ ὦγάθʼ οὐδʼ ἦν κάρδοπος Κλεωνύμῳ,
675
ἀλλʼ ἐν θυείᾳ στρογγύλῃ γʼ ἂν ἐμάττετο.
ἀτὰρ τὸ λοιπὸν πῶς με χρὴ καλεῖν;
Σωκράτης
ὅπως;
τὴν καρδόπην, ὥσπερ καλεῖς τὴν Σωστράτην.
Στρεψιάδης
τὴν καρδόπην θήλειαν;
Σωκράτης
ὀρθῶς γὰρ λέγεις.
Στρεψιάδης
ἐκεῖνο δʼ ἦν ἄν, καρδόπη, Κλεωνύμη.
680
Σωκράτης
ἔτι δή γε περὶ τῶν ὀνομάτων μαθεῖν σε δεῖ,
ἅττʼ ἄρρενʼ ἐστίν, ἅττα δʼ αὐτῶν θήλεα.
Στρεψιάδης
ἀλλʼ οἶδʼ ἔγωγʼ ἃ θήλεʼ ἐστίν.
Σωκράτης
εἰπὲ δή.
Στρεψιάδης
Λύσιλλα Φίλιννα Κλειταγόρα Δημητρία.
Σωκράτης
ἄρρενα δὲ ποῖα τῶν ὀνομάτων;
685
Στρεψιάδης
μυρία.
Φιλόξενος Μελησίας Ἀμυνίας.
Σωκράτης
ἀλλʼ ὦ πόνηρε ταῦτά γʼ ἐστʼ οὐκ ἄρρενα.
Στρεψιάδης
οὐκ ἄρρενʼ ὑμῖν ἐστιν;
Σωκράτης
οὐδαμῶς γʼ, ἐπεὶ
πῶς ἂν καλέσειας ἐντυχὼν Ἀμυνίᾳ;
Στρεψιάδης
ὅπως ἄν; ὡδί, δεῦρο δεῦρʼ Ἀμυνία.
690
Σωκράτης
ὁρᾷς; γυναῖκα τὴν Ἀμυνίαν καλεῖς.
Στρεψιάδης
οὔκουν δικαίως ἥτις οὐ στρατεύεται;
ἀτὰρ τί ταῦθʼ ἃ πάντες ἴσμεν μανθάνω;
Σωκράτης
οὐδὲν μὰ Δίʼ ἀλλὰ κατακλινεὶς δευρὶ —
Στρεψιάδης
τί δρῶ;
Σωκράτης
ἐκφρόντισόν τι τῶν σεαυτοῦ πραγμάτων.
695
Στρεψιάδης
μὴ δῆθʼ ἱκετεύω σʼ ἐνγεταῦθʼ· ἀλλʼ εἴ γε χρή,
χαμαί μʼ ἔασον αὐτὰ ταῦτʼ ἐκφροντίσαι.
Σωκράτης
οὐκ ἔστι παρὰ ταῦτʼ ἄλλα.
Στρεψιάδης
κακοδαίμων ἐγώ,
οἵαν δίκην τοῖς κόρεσι δώσω τήμερον.
700
Χορός
φρόντιζε δὴ καὶ διάθρει πάντα τρόπον τε σαυτὸν
700
στρόβει πυκνώσας.
ταχὺς δʼ, ὅταν εἰς ἄπορον πέσῃς,
ἐπʼ ἄλλο πήδα
νόημα φρενός· ὕπνος δʼ ἀπέστω γλυκύθυμος ὀμμάτων.
705
Στρεψιάδης
ἀτταταῖ ἀτταταῖ.
Χορός
τί πάσχεις; τί κάμνεις;
Στρεψιάδης
ἀπόλλυμαι δείλαιος· ἐκ τοῦ σκίμποδος
δάκνουσί μʼ ἐξέρποντες οἱ Κορίνθιοι,
710
καὶ τὰς πλευρὰς δαρδάπτουσιν
καὶ τὴν ψυχὴν ἐκπίνουσιν
καὶ τοὺς ὄρχεις ἐξέλκουσιν
καὶ τὸν πρωκτὸν διορύττουσιν,
καί μʼ ἀπολοῦσιν.
715
Χορός
μή νυν βαρέως ἄλγει λίαν.
Στρεψιάδης
καὶ πῶς; ὅτε μου
φροῦδα τὰ χρήματα, φρούδη χροιά,
φρούδη ψυχή, φρούδη δʼ ἐμβάς·
καὶ πρὸς τούτοις ἔτι τοῖσι κακοῖς
720
φρουρᾶς ᾄδων
ὀλίγου φροῦδος γεγένημαι.
Σωκράτης
οὗτος τί ποιεῖς; οὐχὶ φροντίζεις;
Στρεψιάδης
ἐγώ;
νὴ τὸν Ποσειδῶ.
Σωκράτης
καὶ τί δῆτʼ ἐφρόντισας;
Στρεψιάδης
ὑπὸ τῶν κόρεων εἴ μού τι περιλειφθήσεται.
725
Σωκράτης
ἀπολεῖ κάκιστʼ.
Στρεψιάδης
ἀλλʼ ὦγάθʼ ἀπόλωλʼ ἀρτίως.
Σωκράτης
οὐ μαλθακιστέʼ ἀλλὰ περικαλυπτέα.
ἐξευρετέος γὰρ νοῦς ἀποστερητικὸς
κἀπαιόλημʼ.
Στρεψιάδης
οἴμοι τίς ἂν δῆτʼ ἐπιβάλοι
ἐξ ἀρνακίδων γνώμην ἀποστερητρίδα;
730
731
Σωκράτης
φέρε νυν ἀθρήσω πρῶτον ὅ τι δρᾷ τουτονί.
οὗτος καθεύδεις;
Στρεψιάδης
μὰ τὸν Ἀπόλλω ʼγὼ μὲν οὔ.
Σωκράτης
ἔχεις τι;
Στρεψιάδης
μὰ Δίʼ οὐ δῆτʼ ἔγωγʼ.
Σωκράτης
οὐδὲν πάνυ;
Στρεψιάδης
οὐδέν γε πλὴν ἢ τὸ πέος ἐν τῇ δεξιᾷ.
Σωκράτης
οὐκ ἐγκαλυψάμενος ταχέως τι φροντιεῖς;
735
Στρεψιάδης
περὶ τοῦ; σὺ γάρ μοι τοῦτο φράσον ὦ Σώκρατες.
Σωκράτης
αὐτὸς ὅ τι βούλει πρῶτος ἐξευρὼν λέγε.
Στρεψιάδης
ἀκήκοας μυριάκις ἁγὼ βούλομαι,
περὶ τῶν τόκων, ὅπως ἂν ἀποδῶ μηδενί.
Σωκράτης
ἴθι νῦν καλύπτου καὶ σχάσας τὴν φροντίδα
740
λεπτὴν κατὰ μικρὸν περιφρόνει τὰ πράγματα,
ὀρθῶς διαιρῶν καὶ σκοπῶν.
Στρεψιάδης
οἴμοι τάλας.
Σωκράτης
ἔχʼ ἀτρέμα· κἂν ἀπορῇς τι τῶν νοημάτων,
ἀφεὶς ἄπελθε,
καὶ κατὰ τὴν γνώμην πάλιν
κίνησον αὖθις αὐτὸ καὶ ζυγώθρισον.
745
Στρεψιάδης
ὦ Σωκρατίδιον φίλτατον.
Σωκράτης
τί ὦ γέρον;
Στρεψιάδης
ἔχω τόκου γνώμην ἀποστερητικήν.
Σωκράτης
ἐπίδειξον αὐτήν.
Στρεψιάδης
εἰπὲ δή νύν μοι —
Σωκράτης
τὸ τί;
Στρεψιάδης
γυναῖκα φαρμακίδʼ εἰ πριάμενος Θετταλὴν
καθέλοιμι νύκτωρ τὴν σελήνην, εἶτα δὴ
750
αὐτὴν καθείρξαιμʼ ἐς λοφεῖον στρογγύλον,
ὥσπερ κάτοπτρον, κᾆτα τηροίην ἔχων —
Σωκράτης
τί δῆτα τοῦτʼ ἂν ὠφελήσειέν σʼ;
Στρεψιάδης
ὅ τι;
εἰ μηκέτʼ ἀνατέλλοι σελήνη μηδαμοῦ,
οὐκ ἂν ἀποδοίην τοὺς τόκους.
755
Σωκράτης
ὁτιὴ τί δή;
Στρεψιάδης
ὁτιὴ κατὰ μῆνα τἀγύριον δανείζεται.
Σωκράτης
εὖ γʼ· ἀλλʼ ἕτερον αὖ σοι προβαλῶ τι δεξιόν.
εἴ σοι γράφοιτο πεντετάλαντός τις δίκη,
ὅπως ἂν αὐτὴν ἀφανίσειας εἰπέ μοι.
760
Στρεψιάδης
ὅπως; ὅπως; οὐκ οἶδʼ· ἀτὰρ ζητητέον.
Σωκράτης
μή νυν περὶ σαυτὸν εἶλλε τὴν γνώμην ἀεί,
ἀλλʼ ἀποχάλα τὴν φροντίδʼ ἐς τὸν ἀέρα
λινόδετον ὥσπερ μηλολόνθην τοῦ ποδός.
Στρεψιάδης
ηὕρηκʼ ἀφάνισιν τῆς δίκης σοφωτάτην,
765
ὥστʼ αὐτὸν ὁμολογεῖν σʼ ἐμοί.
Σωκράτης
ποίαν τινά;
Στρεψιάδης
ἤδη παρὰ τοῖσι φαρμακοπώλαις τὴν λίθον
ταύτην ἑόρακας τὴν καλήν, τὴν διαφανῆ,
ἀφʼ ἧς τὸ πῦρ ἅπτουσι;
Σωκράτης
τὴν ὕαλον λέγεις;
Στρεψιάδης
ἔγωγε. φέρε τί δῆτʼ ἄν, εἰ ταύτην λαβών,
770
ὁπότε γράφοιτο τὴν δίκην ὁ γραμματεύς,
ἀπωτέρω στὰς ὧδε πρὸς τὸν ἥλιον
τὰ γράμματʼ ἐκτήξαιμι τῆς ἐμῆς δίκης;
Σωκράτης
σοφῶς γε νὴ τὰς Χάριτας.
Στρεψιάδης
οἴμʼ ὡς ἥδομαι
ὅτι πεντετάλαντος διαγέγραπταί μοι δίκη.
Σωκράτης
ἄγε δὴ ταχέως τουτὶ ξυνάρπασον.
775
Στρεψιάδης
τὸ τί;
776
Σωκράτης
ὅπως ἀποστρέψαιʼ ἂν ἀντιδικῶν δίκην
μέλλων ὀφλήσειν μὴ παρόντων μαρτύρων.
Στρεψιάδης
φαυλότατα καὶ ῥᾷστʼ.
Σωκράτης
εἰπὲ δή.
Στρεψιάδης
καὶ δὴ λέγω.
εἰ πρόσθεν ἔτι μιᾶς ἐνεστώσης δίκης,
πρὶν τὴν ἐμὴν καλεῖσθʼ, ἀπαγξαίμην τρέχων.
780
Σωκράτης
οὐδὲν λέγεις.
Στρεψιάδης
νὴ τοὺς θεοὺς ἔγωγʼ, ἐπεὶ
οὐδεὶς κατʼ ἐμοῦ τεθνεῶτος εἰσάξει δίκην.
Σωκράτης
ὑθλεῖς· ἄπερρʼ, οὐκ ἂν διδάξαιμʼ ἄν σʼ ἔτι.
Στρεψιάδης
ὁτιὴ τί; ναὶ πρὸς τῶν θεῶν ὦ Σώκρατες.
Σωκράτης
ἀλλʼ εὐθὺς ἐπιλήθει σύ γʼ ἅττʼ ἂν καὶ μάθῃς·
785
ἐπεὶ τί νυνὶ πρῶτον ἐδιδάχθης; λέγε.
Στρεψιάδης
φέρʼ ἴδω τί μέντοι πρῶτον ἦν; τί πρῶτον ἦν;
τίς ἦν ἐν ᾗ ʼματτόμεθα μέντοι τἄλφιτα;
οἴμοι τίς ἦν;
Σωκράτης
οὐκ ἐς κόρακας ἀποφθερεῖ,
ἐπιλησμότατον καὶ σκαιότατον γερόντιον;
790
Στρεψιάδης
οἴμοι τί οὖν δῆθʼ ὁ κακοδαίμων πείσομαι;
ἀπὸ γὰρ ὀλοῦμαι μὴ μαθὼν γλωττοστροφεῖν.
ἀλλʼ ὦ Νεφέλαι χρηστόν τι συμβουλεύσατε.
Χορός
ἡμεῖς μὲν ὦ πρεσβῦτα συμβουλεύομεν,
εἴ σοί τις υἱός ἐστιν ἐκτεθραμμένος,
795
πέμπειν ἐκεῖνον ἀντὶ σαυτοῦ μανθάνειν.
Στρεψιάδης
ἀλλʼ ἔστʼ ἔμοιγʼ υἱὸς καλός τε κἀγαθός·
ἀλλʼ οὐκ ἐθέλει γὰρ μανθάνειν. τί ἐγὼ πάθω;
Χορός
σὺ δʼ ἐπιτρέπεις;
Στρεψιάδης
εὐσωματεῖ γὰρ καὶ σφριγᾷ,
κἄστʼ ἐκ γυναικῶν εὐπτέρων τῶν Κοισύρας.
800
ἀτὰρ μέτειμί γʼ αὐτόν· ἢν δὲ μὴ ʼθέλῃ,
οὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐκ ἐξελῶ κʼ τῆς οἰκίας.
ἀλλʼ ἐπανάμεινόν μʼ ὀλίγον εἰσελθὼν χρόνον.
Χορός
ἆρʼ αἰσθάνει πλεῖστα διʼ ἡμᾶς ἀγάθʼ αὐτίχʼ ἕξων
μόνας θεῶν; ὡς
805
ἕτοιμος ὅδʼ ἐστὶν ἅπαντα δρᾶν
ὅσʼ ἂν κελεύῃς.
σὺ δʼ ἀνδρὸς ἐκπεπληγμένου καὶ φανερῶς ἐπηρμένου
810
γνοὺς ἀπολάψεις ὅ τι πλεῖστον δύνασαι,
ταχέως· φιλεῖ γάρ πως τὰ τοιαῦθʼ ἑτέρᾳ τρέπεσθαι.
Στρεψιάδης
οὔτοι μὰ τὴν Ὁμίχλην ἔτʼ ἐνταυθοῖ μενεῖς·
ἀλλʼ ἔσθιʼ ἐλθὼν τοὺς Μεγακλέους κίονας.
815
Φειδιππίδης
ὦ δαιμόνιε, τί χρῆμα πάσχεις ὦ πάτερ;
οὐκ εὖ φρονεῖς μὰ τὸν Δία τὸν Ὀλύμπιον.
Στρεψιάδης
ἰδού γʼ ἰδού, Δίʼ Ὀλύμπιον· τῆς μωρίας,
τὸν Δία νομίζειν ὄντα τηλικουτονί.
Φειδιππίδης
τί δὲ τοῦτʼ ἐγέλασας ἐτεόν;
820
Στρεψιάδης
ἐνθυμούμενος
ὅτι παιδάριον εἶ καὶ φρονεῖς ἀρχαιϊκά.
ὅμως γε μὴν πρόσελθʼ, ἵνʼ εἰδῇς πλείονα,
καί σοι φράσω τι πρᾶγμʼ ὃ μαθὼν ἀνὴρ ἔσει.
ὅπως δὲ τοῦτο μὴ διδάξεις μηδένα.
Φειδιππίδης
ἰδού· τί ἔστιν;
825
Στρεψιάδης
ὤμοσας νυνὶ Δία.
Φειδιππίδης
ἔγωγʼ.
Στρεψιάδης
ὁρᾷς οὖν ὡς ἀγαθὸν τὸ μανθάνειν;
οὐκ ἔστιν ὦ Φειδιππίδη Ζεύς.
Φειδιππίδης
ἀλλὰ τίς;
Στρεψιάδης
Δῖνος βασιλεύει τὸν Δίʼ ἐξεληλακώς.
Φειδιππίδης
αἰβοῖ τί ληρεῖς;
Στρεψιάδης
ἴσθι τοῦθʼ οὕτως ἔχον.
Φειδιππίδης
τίς φησι ταῦτα;
830
Στρεψιάδης
Σωκράτης ὁ Μήλιος
καὶ Χαιρεφῶν, ὃς οἶδε τὰ ψυλλῶν ἴχνη.
Φειδιππίδης
σὺ δʼ ἐς τοσοῦτον τῶν μανιῶν ἐλήλυθας
ὥστʼ ἀνδράσιν πείθει χολῶσιν;
Στρεψιάδης
εὐστόμει
καὶ μηδὲν εἴπῃς φλαῦρον ἄνδρας δεξιοὺς
καὶ νοῦν ἔχοντας· ὧν ὑπὸ τῆς φειδωλίας
835
ἀπεκείρατʼ οὐδεὶς πώποτʼ οὐδʼ ἠλείψατο,
οὐδʼ ἐς βαλανεῖον ἦλθε λουσόμενος· σὺ δὲ
ὥσπερ τεθνεῶτος καταλόει μου τὸν βίον.
ἀλλʼ ὡς τάχιστʼ ἐλθὼν ὑπὲρ ἐμοῦ μάνθανε.
Φειδιππίδης
τί δʼ ἂν παρʼ ἐκείνων καὶ μάθοι χρηστόν τις ἄν;
840
Στρεψιάδης
ἄληθες; ὅσαπερ ἔστʼ ἐν ἀνθρώποις σοφά·
γνώσει δὲ σαυτὸν ὡς ἀμαθὴς εἶ καὶ παχύς.
ἀλλʼ ἐπανάμεινόν μʼ ὀλίγον ἐνταυθοῖ χρόνον.
Φειδιππίδης
οἴμοι τί δράσω παραφρονοῦντος τοῦ πατρός;
πότερον παρανοίας αὐτὸν εἰσαγαγὼν ἕλω,
845
ἢ τοῖς σοροπηγοῖς τὴν μανίαν αὐτοῦ φράσω;
Στρεψιάδης
φέρʼ ἴδω, σὺ τοῦτον τί ὀνομάζεις; εἰπέ μοι.
Φειδιππίδης
ἀλεκτρυόνα.
Στρεψιάδης
καλῶς γε. ταυτηνὶ δὲ τί;
Φειδιππίδης
ἀλεκτρυόνʼ.
Στρεψιάδης
ἄμφω ταὐτό; καταγέλαστος εἶ.
μή νυν τὸ λοιπόν, ἀλλὰ τήνδε μὲν καλεῖν
850
ἀλεκτρύαιναν τουτονὶ δʼ ἀλέκτορα.
Φειδιππίδης
ἀλεκτρύαιναν; ταῦτʼ ἔμαθες τὰ δεξιὰ
εἴσω παρελθὼν ἄρτι παρὰ τοὺς γηγενεῖς;
854
Στρεψιάδης
χἄτερά γε πόλλʼ· ἀλλʼ ὅ τι μάθοιμʼ ἑκάστοτε,
ἐπελανθανόμην ἂν εὐθὺς ὑπὸ πλήθους ἐτῶν.
855
Φειδιππίδης
διὰ ταῦτα δὴ καὶ θοἰμάτιον ἀπώλεσας;
Στρεψιάδης
ἀλλʼ οὐκ ἀπολώλεκʼ, ἀλλὰ καταπεφρόντικα.
Φειδιππίδης
τὰς δʼ ἐμβάδας ποῖ τέτροφας ὦνόητε σύ;
Στρεψιάδης
ὥσπερ Περικλέης ἐς τὸ δέον ἀπώλεσα.
ἀλλʼ ἴθι βάδιζʼ, ἴωμεν· εἶτα τῷ πατρὶ
860
πιθόμενος ἐξάμαρτε· κἀγώ τοί ποτε,
οἶδʼ, ἑξέτει σοι τραυλίσαντι πιθόμενος,
ὃν πρῶτον ὀβολὸν ἔλαβον ἡλιαστικόν,
τούτου ʼπριάμην σοι Διασίοις ἁμαξίδα.
Φειδιππίδης
ἦ μὴν σὺ τούτοις τῷ χρόνῳ ποτʼ ἀχθέσει.
865
Στρεψιάδης
εὖ γʼ ὅτι ἐπείσθης. δεῦρο δεῦρʼ ὦ Σώκρατες,
ἔξελθʼ· ἄγω γάρ σοι τὸν υἱὸν τουτονὶ
ἄκοντʼ ἀναπείσας.
Σωκράτης
νηπύτιος γάρ ἐστʼ ἔτι,
καὶ τῶν κρεμαθρῶν οὔπω τρίβων τῶν ἐνθάδε.
Φειδιππίδης
αὐτὸς τρίβων εἴης ἄν, εἰ κρέμαιό γε.
870
Στρεψιάδης
οὐκ ἐς κόρακας; καταρᾷ σὺ τῷ διδασκάλῳ;
Σωκράτης
ἰδοὺ κρέμαιʼ, ὡς ἠλίθιον ἐφθέγξατο
καὶ τοῖσι χείλεσιν διερρυηκόσιν.
πῶς ἂν μάθοι ποθʼ οὗτος ἀπόφυξιν δίκης
ἢ κλῆσιν ἢ χαύνωσιν ἀναπειστηρίαν;
875
καίτοι γε ταλάντου τοῦτʼ ἔμαθεν Ὑπέρβολος.
Στρεψιάδης
ἀμέλει δίδασκε· θυμόσοφός ἐστιν φύσει·
εὐθύς γέ τοι παιδάριον ὄν τυννουτονὶ
ἔπλαττεν ἔνδον οἰκίας ναῦς τʼ ἔγλυφεν,
ἁμαξίδας τε σκυτίνας ἠργάζετο,
880
κἀκ τῶν σιδίων βατράχους ἐποίει πῶς δοκεῖς.
ὅπως δʼ ἐκείνω τὼ λόγω μαθήσεται,
τὸν κρείττονʼ ὅστις ἐστὶ καὶ τὸν ἥττονα,
ὃς τἄδικα λέγων ἀνατρέπει τὸν κρείττονα·
ἐὰν δὲ μή, τὸν γοῦν ἄδικον πάσῃ τέχνῃ.
885
Σωκράτης
αὐτὸς μαθήσεται παρʼ αὐτοῖν τοῖν λόγοιν.
ἐγὼ δʼ ἀπέσομαι.
Στρεψιάδης
τοῦτό νυν μέμνησʼ, ὅπως
πρὸς πάντα τὰ δίκαιʼ ἀντιλέγειν δυνήσεται.
Χορός
Translations (1)
Clouds Perseus (Aristophanes. The Comedies of Aristophanes, Vol. I. Hickie, William James, translator. Bohn: London, 1853.) — 607 focus
Chorus.
When we had got ready to set out hither, the Moon met us, and commanded us first to greet the Athenians and their allies;
and then declared that she was angry, for that she had suffered dreadful things, though she benefits you all, not in words, but openly. In the first place, not less than a drachma every month for torches; so that also all, when they went out of an evening, were wont to say,
Boy, don’t buy a torch, for the moonlight is beautiful.
610
And she says she confers other benefits on you, but that you do not observe the days at all correctly, but confuse them up and down; so that she says the gods are constantly threatening her, when they are defrauded of their dinner, and depart home, not having met with the regular feast according to the number of the days.
615
And then, when you ought to be sacrificing, you are inflicting tortures and litigating. And often, while we gods are observing a fast, when we mourn for Memnon or Sarpedon, you are pouring libations and laughing. For which reason Hyperbolus, having obtained the lot this year to be Hieromnemon, was afterward deprived by us gods
620
of his crown; for thus he will know better that he ought to spend the days of his life according to the Moon.
625
Commentary
Commentary (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.) focus
623.
mvp-tlg0019-tlg003-sanjaya-com-eng1-43
Line 623
626.
mvp-tlg0019-tlg003-sanjaya-com-eng1-44
Line 626