Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Line 293

καὶ σέβομαί γʼ ὦ πολυτίμητοι καὶ βούλομαι ἀνταποπαρδεῖν

The verb ἀνταποπαρδεῖν is a hapax legomenon in Aristophanic comedy, constructed from ἀντα- (back/against), ἀπο- (away), and παρδεῖν (to fart). This rare compound verb functions as a grotesque, hyperbolic response to the Clouds' demand for reverence, utilizing the highest register of scatological humor to invert the solemnity of the preceding σέβομαί (I revere). Its syntactic construction as a future infinitive dependent on βούλομαι (I wish/want) is grammatically standard, but the lexical formation itself is a deliberate comic distortion of formal compounds, marking the moment where the character Strepsiades attempts to appease the divine entities through the most vulgar of oaths.

Clouds. Aristophanes. . 2026-09-08.

Current edition Experimental

Commentary (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) (English) (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (1)

Νεφέλαι Perseus (Aristophanes. Aristophanis Comoediae, Vol. 1. Hall, F. W. and Geldart, William M., editors. Oxford: Clarendon Press, 1906.) — 261b-355 focus

Στρεψιάδης

μὰ τὸν Δίʼ οὐ ψεύσει γέ με·

καταπαττόμενος γὰρ παιπάλη γενήσομαι.

Σωκράτης

εὐφημεῖν χρὴ τὸν πρεσβύτην καὶ τῆς εὐχῆς ἐπακούειν.

ὦ δέσποτʼ ἄναξ ἀμέτρητʼ Ἀήρ, ὃς ἔχεις τὴν γῆν μετέωρον,

λαμπρός τʼ Αἰθὴρ σεμναί τε θεαὶ Νεφέλαι βροντησικέραυνοι,
265

ἄρθητε φάνητʼ ὦ δέσποιναι τῷ φροντιστῇ μετέωροι.

Στρεψιάδης

μήπω μήπω γε πρὶν ἂν τουτὶ πτύξωμαι, μὴ καταβρεχθῶ.

τὸ δὲ μηδὲ κυνῆν οἴκοθεν ἐλθεῖν ἐμὲ τὸν κακοδαίμονʼ ἔχοντα.

Σωκράτης

ἔλθετε δῆτʼ ὦ πολυτίμητοι Νεφέλαι τῷδʼ εἰς ἐπίδειξιν·

εἴτʼ ἐπʼ Ὀλύμπου κορυφαῖς ἱεραῖς χιονοβλήτοισι κάθησθε,
270

εἴτʼ Ὠκεανοῦ πατρὸς ἐν κήποις ἱερὸν χορὸν ἵστατε Νύμφαις,

εἴτʼ ἄρα Νείλου προχοαῖς ὑδάτων χρυσέαις ἀρύτεσθε πρόχοισιν,

ἢ Μαιῶτιν λίμνην ἔχετʼ ἢ σκόπελον νιφόεντα Μίμαντος·

ὑπακούσατε δεξάμεναι θυσίαν καὶ τοῖς ἱεροῖσι χαρεῖσαι.

275

Χορός

ἀέναοι Νεφέλαι
275

ἀρθῶμεν φανεραὶ δροσερὰν φύσιν εὐάγητον,

πατρὸς ἀπʼ Ὠκεανοῦ βαρυαχέος

ὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς ἐπὶ

δενδροκόμους, ἵνα
280

τηλεφανεῖς σκοπιὰς ἀφορώμεθα,

καρπούς τʼ ἀρδομέναν ἱερὰν χθόνα,

καὶ ποταμῶν ζαθέων κελαδήματα,

καὶ πόντον κελάδοντα βαρύβρομον·

ὄμμα γὰρ αἰθέρος ἀκάματον σελαγεῖται
285

μαρμαρέαις ἐν αὐγαῖς.

ἀλλʼ ἀποσεισάμεναι νέφος ὄμβριον

ἀθανάτας ἰδέας ἐπιδώμεθα

τηλεσκόπῳ ὄμματι γαῖαν.
290

291

Σωκράτης

ὦ μέγα σεμναὶ Νεφέλαι φανερῶς ἠκούσατέ μου καλέσαντος.

ᾔσθου φωνῆς ἅμα καὶ βροντῆς μυκησαμένης θεοσέπτου;

Στρεψιάδης

καὶ σέβομαί γʼ ὦ πολυτίμητοι καὶ βούλομαι ἀνταποπαρδεῖν

πρὸς τὰς βροντάς· οὕτως αὐτὰς τετρεμαίνω καὶ πεφόβημαι·

κεἰ θέμις ἐστίν, νυνί γʼ ἤδη, κεἰ μὴ θέμις ἐστί, χεσείω.
295

Σωκράτης

οὐ μὴ σκώψει μηδὲ ποιήσεις ἅπερ οἱ τρυγοδαίμονες οὗτοι,

ἀλλʼ εὐφήμει· μέγα γάρ τι θεῶν κινεῖται σμῆνος ἀοιδαῖς.

298

Χορός

παρθένοι ὀμβροφόροι

ἔλθωμεν λιπαρὰν χθόνα Παλλάδος, εὔανδρον γᾶν
300

Κέκροπος ὀψόμεναι πολυήρατον·

οὗ σέβας ἀρρήτων ἱερῶν, ἵνα

μυστοδόκος δόμος

ἐν τελεταῖς ἁγίαις ἀναδείκνυται,

οὐρανίοις τε θεοῖς δωρήματα,
305

ναοί θʼ ὑψερεφεῖς καὶ ἀγάλματα,

καὶ πρόσοδοι μακάρων ἱερώταται,

εὐστέφανοί τε θεῶν θυσίαι θαλίαι τε,

παντοδαπαῖς ἐν ὥραις,
310

ἦρί τʼ ἐπερχομένῳ Βρομία χάρις,

εὐκελάδων τε χορῶν ἐρεθίσματα,

καὶ μοῦσα βαρύβρομος αὐλῶν.

314

Στρεψιάδης

πρὸς τοῦ Διὸς ἀντιβολῶ σε φράσον, τίνες εἴσʼ ὦ Σώκρατες αὗται

αἱ φθεγξάμεναι τοῦτο τὸ σεμνόν; μῶν ἡρῷναί τινές εἰσιν;
315

Σωκράτης

ἥκιστʼ ἀλλʼ οὐράνιαι Νεφέλαι μεγάλαι θεαὶ ἀνδράσιν ἀργοῖς·

αἵπερ γνώμην καὶ διάλεξιν καὶ νοῦν ἡμῖν παρέχουσιν

καὶ τερατείαν καὶ περίλεξιν καὶ κροῦσιν καὶ κατάληψιν.

Στρεψιάδης

ταῦτʼ ἄρʼ ἀκούσασʼ αὐτῶν τὸ φθέγμʼ ἡ ψυχή μου πεπότηται,

καὶ λεπτολογεῖν ἤδη ζητεῖ καὶ περὶ καπνοῦ στενολεσχεῖν,
320

καὶ γνωμιδίῳ γνώμην νύξασʼ ἑτέρῳ λόγῳ ἀντιλογῆσαι·

ὥστʼ εἴ πως ἔστιν ἰδεῖν αὐτὰς ἤδη φανερῶς ἐπιθυμῶ.

Σωκράτης

βλέπε νυν δευρὶ πρὸς τὴν Πάρνηθʼ· ἤδη γὰρ ὁρῶ κατιούσας

ἡσυχῇ αὐτάς.

Στρεψιάδης

φέρε ποῦ; δεῖξον.

Σωκράτης

χωροῦσʼ αὗται πάνυ πολλαὶ

διὰ τῶν κοίλων καὶ τῶν δασέων, αὗται πλάγιαι.
325

Στρεψιάδης

τί τὸ χρῆμα;

ὡς οὐ καθορῶ.

Σωκράτης

παρὰ τὴν εἴσοδον.

Στρεψιάδης

ἤδη νυνὶ μόλις οὕτως.

Σωκράτης

νῦν γέ τοι ἤδη καθορᾷς αὐτάς, εἰ μὴ λημᾷς κολοκύνταις.

Στρεψιάδης

νὴ Δίʼ ἔγωγʼ, ὦ πολυτίμητοι· πάντα γὰρ ἤδη κατέχουσιν.

Σωκράτης

ταύτας μέντοι σὺ θεὰς οὔσας οὐκ ᾔδησθʼ οὐδʼ ἐνόμιζες;

Στρεψιάδης

μὰ Δίʼ ἀλλʼ ὁμίχλην καὶ δρόσον αὐτὰς ἡγούμην καὶ καπνὸν εἶναι.
330

Σωκράτης

οὐ γὰρ μὰ Δίʼ οἶσθʼ ὁτιὴ πλείστους αὗται βόσκουσι σοφιστάς,

Θουριομάντεις ἰατροτέχνας σφραγιδονυχαργοκομήτας,

κυκλίων τε χορῶν ᾀσματοκάμπτας ἄνδρας μετεωροφένακας,

οὐδὲν δρῶντας βόσκουσʼ ἀργούς, ὅτι ταύτας μουσοποιοῦσιν.

Στρεψιάδης

ταῦτʼ ἄρʼ ἐποίουν ὑγρᾶν Νεφελᾶν στρεπταιγλᾶν δάιον ὁρμάν,
335

πλοκάμους θʼ ἑκατογκεφάλα Τυφῶ πρημαινούσας τε θυέλλας,

εἶτʼ ἀερίας διεράς, γαμψοὺς οἰωνοὺς ἀερονηχεῖς,

ὄμβρους θʼ ὑδάτων δροσερᾶν Νεφελᾶν· εἶτʼ ἀντʼ αὐτῶν κατέπινον

κεστρᾶν τεμάχη μεγαλᾶν ἀγαθᾶν κρέα τʼ ὀρνίθεια κιχηλᾶν.

Σωκράτης

διὰ μέντοι τάσδʼ οὐχὶ δικαίως;
340

Στρεψιάδης

λέξον δή μοι, τί παθοῦσαι,

εἴπερ νεφέλαι γʼ εἰσὶν ἀληθῶς, θνηταῖς εἴξασι γυναιξίν;

οὐ γὰρ ἐκεῖναί γʼ εἰσὶ τοιαῦται.

Σωκράτης

φέρε ποῖαι γάρ τινές εἰσιν;

Στρεψιάδης

οὐκ οἶδα σαφῶς· εἴξασιν γοῦν ἐρίοισιν πεπταμένοισιν,

κοὐχὶ γυναιξὶν μὰ Δίʼ οὐδʼ ὁτιοῦν· αὗται δὲ ῥῖνας ἔχουσιν.

Σωκράτης

ἀπόκριναί νυν ἅττʼ ἂν ἔρωμαι.
345

Στρεψιάδης

λέγε νυν ταχέως ὅ τι βούλει.

Σωκράτης

ἤδη ποτʼ ἀναβλέψας εἶδες νεφέλην κενταύρῳ ὁμοίαν,

ἢ παρδάλει ἢ λύκῳ ἢ ταύρῳ;

Στρεψιάδης

νὴ Δίʼ ἔγωγʼ. εἶτα τί τοῦτο;

Σωκράτης

γίγνονται πάνθʼ ὅ τι βούλονται· κᾆτʼ ἢν μὲν ἴδωσι κομήτην

ἄγριόν τινα τῶν λασίων τούτων, οἷόνπερ τὸν Ξενοφάντου,

σκώπτουσαι τὴν μανίαν αὐτοῦ κενταύροις ᾔκασαν αὑτάς.
350

Στρεψιάδης

τί γὰρ ἢν ἅρπαγα τῶν δημοσίων κατίδωσι Σίμωνα, τί δρῶσιν;

Σωκράτης

ἀποφαίνουσαι τὴν φύσιν αὐτοῦ λύκοι ἐξαίφνης ἐγένοντο.

Στρεψιάδης

ταῦτʼ ἄρα ταῦτα Κλεώνυμον αὗται τὸν ῥίψασπιν χθὲς ἰδοῦσαι,

ὅτι δειλότατον τοῦτον ἑώρων, ἔλαφοι διὰ τοῦτʼ ἐγένοντο.

Σωκράτης

καὶ νῦν γʼ ὅτι Κλεισθένη εἶδον, ὁρᾷς, διὰ τοῦτʼ ἐγένοντο γυναῖκες.
355

Translations (2)

Clouds Perseus (Aristophanes. The Comedies of Aristophanes, Vol. I. Hickie, William James, translator. Bohn: London, 1853.) — 291 focus

Socrates.

O ye greatly venerable Clouds, ye have clearly heard me when I called. Turning to Strepsiades. Did you hear the voice, and the thunder which bellowed at the same time, feared as a god?

Strepsiades.

I too worship you, O ye highly honoured, and am inclined to reply to the thundering, so much do I tremble at them and am alarmed. And whether it be lawful, or be not lawful, I have a desire just now to ease myself.

Socrates.

Don’t scoff, nor do what these poor-devil-poets do, but use words of good omen, for a great swarm of goddesses is in motion with their songs.

English (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) Experimental (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.) — 291 focus

Socrates: O great and august Clouds, I have clearly heard you calling me.

Socrates: Did you hear the voice and the bellowing thunder of the god-revered?

Strepsiades: And I reverence you, O highly honored ones, and I wish to fart in return.

Strepsiades: towards the thunderclaps; thus I am terrified and frightened by them.

Strepsiades: If it is right, then now at last I shall relieve myself; and if it is not right, I shall relieve myself.

295

Socrates: You will certainly not mock or do what these grape-treading daimons do,

Socrates: But hush, for a great swarm of the gods is stirred up by songs.

Commentary

Commentary (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.) focus

293. mvp-tlg0019-tlg003-sanjaya-com-eng1-18

Line 293

καὶ σέβομαί γʼ ὦ πολυτίμητοι καὶ βούλομαι ἀνταποπαρδεῖν

Aristophanes Clouds 293

Search the Perseus Catalog for:

Line 293

Current edition Experimental

Στρεψιάδης

μὰ τὸν Δίʼ οὐ ψεύσει γέ με·

καταπαττόμενος γὰρ παιπάλη γενήσομαι.

Στρεψιάδης

μήπω μήπω γε πρὶν ἂν τουτὶ πτύξωμαι, μὴ καταβρεχθῶ.

τὸ δὲ μηδὲ κυνῆν οἴκοθεν ἐλθεῖν ἐμὲ τὸν κακοδαίμονʼ ἔχοντα.

Σωκράτης

ὦ μέγα σεμναὶ Νεφέλαι φανερῶς ἠκούσατέ μου καλέσαντος.

ᾔσθου φωνῆς ἅμα καὶ βροντῆς μυκησαμένης θεοσέπτου;

Σωκράτης

οὐ μὴ σκώψει μηδὲ ποιήσεις ἅπερ οἱ τρυγοδαίμονες οὗτοι,

ἀλλʼ εὐφήμει· μέγα γάρ τι θεῶν κινεῖται σμῆνος ἀοιδαῖς.

Στρεψιάδης

πρὸς τοῦ Διὸς ἀντιβολῶ σε φράσον, τίνες εἴσʼ ὦ Σώκρατες αὗται

αἱ φθεγξάμεναι τοῦτο τὸ σεμνόν; μῶν ἡρῷναί τινές εἰσιν;
315

Σωκράτης

βλέπε νυν δευρὶ πρὸς τὴν Πάρνηθʼ· ἤδη γὰρ ὁρῶ κατιούσας

ἡσυχῇ αὐτάς.

Στρεψιάδης

φέρε ποῦ; δεῖξον.

Σωκράτης

χωροῦσʼ αὗται πάνυ πολλαὶ

διὰ τῶν κοίλων καὶ τῶν δασέων, αὗται πλάγιαι.
325

Στρεψιάδης

τί τὸ χρῆμα;

ὡς οὐ καθορῶ.

Σωκράτης

παρὰ τὴν εἴσοδον.

Στρεψιάδης

ἤδη νυνὶ μόλις οὕτως.

Σωκράτης

νῦν γέ τοι ἤδη καθορᾷς αὐτάς, εἰ μὴ λημᾷς κολοκύνταις.

Στρεψιάδης

νὴ Δίʼ ἔγωγʼ, ὦ πολυτίμητοι· πάντα γὰρ ἤδη κατέχουσιν.

Σωκράτης

ταύτας μέντοι σὺ θεὰς οὔσας οὐκ ᾔδησθʼ οὐδʼ ἐνόμιζες;

Στρεψιάδης

μὰ Δίʼ ἀλλʼ ὁμίχλην καὶ δρόσον αὐτὰς ἡγούμην καὶ καπνὸν εἶναι.
330

Σωκράτης

διὰ μέντοι τάσδʼ οὐχὶ δικαίως;
340

Στρεψιάδης

λέξον δή μοι, τί παθοῦσαι,

εἴπερ νεφέλαι γʼ εἰσὶν ἀληθῶς, θνηταῖς εἴξασι γυναιξίν;

οὐ γὰρ ἐκεῖναί γʼ εἰσὶ τοιαῦται.

Σωκράτης

φέρε ποῖαι γάρ τινές εἰσιν;

Στρεψιάδης

οὐκ οἶδα σαφῶς· εἴξασιν γοῦν ἐρίοισιν πεπταμένοισιν,

κοὐχὶ γυναιξὶν μὰ Δίʼ οὐδʼ ὁτιοῦν· αὗται δὲ ῥῖνας ἔχουσιν.

Σωκράτης

ἀπόκριναί νυν ἅττʼ ἂν ἔρωμαι.
345

Στρεψιάδης

λέγε νυν ταχέως ὅ τι βούλει.

Σωκράτης

ἤδη ποτʼ ἀναβλέψας εἶδες νεφέλην κενταύρῳ ὁμοίαν,

ἢ παρδάλει ἢ λύκῳ ἢ ταύρῳ;

Στρεψιάδης

νὴ Δίʼ ἔγωγʼ. εἶτα τί τοῦτο;

Στρεψιάδης

τί γὰρ ἢν ἅρπαγα τῶν δημοσίων κατίδωσι Σίμωνα, τί δρῶσιν;

Σωκράτης

ἀποφαίνουσαι τὴν φύσιν αὐτοῦ λύκοι ἐξαίφνης ἐγένοντο.

Στρεψιάδης

ταῦτʼ ἄρα ταῦτα Κλεώνυμον αὗται τὸν ῥίψασπιν χθὲς ἰδοῦσαι,

ὅτι δειλότατον τοῦτον ἑώρων, ἔλαφοι διὰ τοῦτʼ ἐγένοντο.

Σωκράτης

καὶ νῦν γʼ ὅτι Κλεισθένη εἶδον, ὁρᾷς, διὰ τοῦτʼ ἐγένοντο γυναῖκες.
355

Socrates.

O ye greatly venerable Clouds, ye have clearly heard me when I called. Turning to Strepsiades. Did you hear the voice, and the thunder which bellowed at the same time, feared as a god?

Strepsiades.

I too worship you, O ye highly honoured, and am inclined to reply to the thundering, so much do I tremble at them and am alarmed. And whether it be lawful, or be not lawful, I have a desire just now to ease myself.

Socrates.

Don’t scoff, nor do what these poor-devil-poets do, but use words of good omen, for a great swarm of goddesses is in motion with their songs.

Commentary

Line 293

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Line 293

Current edition Experimental

Στρεψιάδης μὰ τὸν Δίʼ οὐ ψεύσει γέ με· καταπαττόμενος γὰρ παιπάλη γενήσομαι.

Στρεψιάδης μήπω μήπω γε πρὶν ἂν τουτὶ πτύξωμαι, μὴ καταβρεχθῶ. τὸ δὲ μηδὲ κυνῆν οἴκοθεν ἐλθεῖν ἐμὲ τὸν κακοδαίμονʼ ἔχοντα.

Σωκράτης ὦ μέγα σεμναὶ Νεφέλαι φανερῶς ἠκούσατέ μου καλέσαντος. ᾔσθου φωνῆς ἅμα καὶ βροντῆς μυκησαμένης θεοσέπτου;

Σωκράτης οὐ μὴ σκώψει μηδὲ ποιήσεις ἅπερ οἱ τρυγοδαίμονες οὗτοι, ἀλλʼ εὐφήμει· μέγα γάρ τι θεῶν κινεῖται σμῆνος ἀοιδαῖς.

Στρεψιάδης πρὸς τοῦ Διὸς ἀντιβολῶ σε φράσον, τίνες εἴσʼ ὦ Σώκρατες αὗται αἱ φθεγξάμεναι τοῦτο τὸ σεμνόν; μῶν ἡρῷναί τινές εἰσιν; 315

Σωκράτης βλέπε νυν δευρὶ πρὸς τὴν Πάρνηθʼ· ἤδη γὰρ ὁρῶ κατιούσας ἡσυχῇ αὐτάς.

Στρεψιάδης φέρε ποῦ; δεῖξον.

Σωκράτης χωροῦσʼ αὗται πάνυ πολλαὶ διὰ τῶν κοίλων καὶ τῶν δασέων, αὗται πλάγιαι. 325

Στρεψιάδης τί τὸ χρῆμα; ὡς οὐ καθορῶ.

Σωκράτης παρὰ τὴν εἴσοδον.

Στρεψιάδης ἤδη νυνὶ μόλις οὕτως.

Σωκράτης νῦν γέ τοι ἤδη καθορᾷς αὐτάς, εἰ μὴ λημᾷς κολοκύνταις.

Στρεψιάδης νὴ Δίʼ ἔγωγʼ, ὦ πολυτίμητοι· πάντα γὰρ ἤδη κατέχουσιν.

Σωκράτης ταύτας μέντοι σὺ θεὰς οὔσας οὐκ ᾔδησθʼ οὐδʼ ἐνόμιζες;

Στρεψιάδης μὰ Δίʼ ἀλλʼ ὁμίχλην καὶ δρόσον αὐτὰς ἡγούμην καὶ καπνὸν εἶναι. 330

Σωκράτης διὰ μέντοι τάσδʼ οὐχὶ δικαίως; 340

Στρεψιάδης λέξον δή μοι, τί παθοῦσαι, εἴπερ νεφέλαι γʼ εἰσὶν ἀληθῶς, θνηταῖς εἴξασι γυναιξίν; οὐ γὰρ ἐκεῖναί γʼ εἰσὶ τοιαῦται.

Σωκράτης φέρε ποῖαι γάρ τινές εἰσιν;

Στρεψιάδης οὐκ οἶδα σαφῶς· εἴξασιν γοῦν ἐρίοισιν πεπταμένοισιν, κοὐχὶ γυναιξὶν μὰ Δίʼ οὐδʼ ὁτιοῦν· αὗται δὲ ῥῖνας ἔχουσιν.

Σωκράτης ἀπόκριναί νυν ἅττʼ ἂν ἔρωμαι. 345

Στρεψιάδης λέγε νυν ταχέως ὅ τι βούλει.

Σωκράτης ἤδη ποτʼ ἀναβλέψας εἶδες νεφέλην κενταύρῳ ὁμοίαν, ἢ παρδάλει ἢ λύκῳ ἢ ταύρῳ;

Στρεψιάδης νὴ Δίʼ ἔγωγʼ. εἶτα τί τοῦτο;

Στρεψιάδης τί γὰρ ἢν ἅρπαγα τῶν δημοσίων κατίδωσι Σίμωνα, τί δρῶσιν;

Σωκράτης ἀποφαίνουσαι τὴν φύσιν αὐτοῦ λύκοι ἐξαίφνης ἐγένοντο.

Στρεψιάδης ταῦτʼ ἄρα ταῦτα Κλεώνυμον αὗται τὸν ῥίψασπιν χθὲς ἰδοῦσαι, ὅτι δειλότατον τοῦτον ἑώρων, ἔλαφοι διὰ τοῦτʼ ἐγένοντο.

Σωκράτης καὶ νῦν γʼ ὅτι Κλεισθένη εἶδον, ὁρᾷς, διὰ τοῦτʼ ἐγένοντο γυναῖκες. 355

Socrates. O ye greatly venerable Clouds, ye have clearly heard me when I called. Turning to Strepsiades. Did you hear the voice, and the thunder which bellowed at the same time, feared as a god?

Strepsiades. I too worship you, O ye highly honoured, and am inclined to reply to the thundering, so much do I tremble at them and am alarmed. And whether it be lawful, or be not lawful, I have a desire just now to ease myself.

Socrates. Don’t scoff, nor do what these poor-devil-poets do, but use words of good omen, for a great swarm of goddesses is in motion with their songs.

Commentary

Line 293

Stable identifiers

Στρεψιάδης

μὰ τὸν Δίʼ οὐ ψεύσει γέ με·

καταπαττόμενος γὰρ παιπάλη γενήσομαι.

Στρεψιάδης

μήπω μήπω γε πρὶν ἂν τουτὶ πτύξωμαι, μὴ καταβρεχθῶ.

τὸ δὲ μηδὲ κυνῆν οἴκοθεν ἐλθεῖν ἐμὲ τὸν κακοδαίμονʼ ἔχοντα.

Σωκράτης

ὦ μέγα σεμναὶ Νεφέλαι φανερῶς ἠκούσατέ μου καλέσαντος.

ᾔσθου φωνῆς ἅμα καὶ βροντῆς μυκησαμένης θεοσέπτου;

Σωκράτης

οὐ μὴ σκώψει μηδὲ ποιήσεις ἅπερ οἱ τρυγοδαίμονες οὗτοι,

ἀλλʼ εὐφήμει· μέγα γάρ τι θεῶν κινεῖται σμῆνος ἀοιδαῖς.

Στρεψιάδης

πρὸς τοῦ Διὸς ἀντιβολῶ σε φράσον, τίνες εἴσʼ ὦ Σώκρατες αὗται

αἱ φθεγξάμεναι τοῦτο τὸ σεμνόν; μῶν ἡρῷναί τινές εἰσιν;
315

Σωκράτης

βλέπε νυν δευρὶ πρὸς τὴν Πάρνηθʼ· ἤδη γὰρ ὁρῶ κατιούσας

ἡσυχῇ αὐτάς.

Στρεψιάδης

φέρε ποῦ; δεῖξον.

Σωκράτης

χωροῦσʼ αὗται πάνυ πολλαὶ

διὰ τῶν κοίλων καὶ τῶν δασέων, αὗται πλάγιαι.
325

Στρεψιάδης

τί τὸ χρῆμα;

ὡς οὐ καθορῶ.

Σωκράτης

παρὰ τὴν εἴσοδον.

Στρεψιάδης

ἤδη νυνὶ μόλις οὕτως.

Σωκράτης

νῦν γέ τοι ἤδη καθορᾷς αὐτάς, εἰ μὴ λημᾷς κολοκύνταις.

Στρεψιάδης

νὴ Δίʼ ἔγωγʼ, ὦ πολυτίμητοι· πάντα γὰρ ἤδη κατέχουσιν.

Σωκράτης

ταύτας μέντοι σὺ θεὰς οὔσας οὐκ ᾔδησθʼ οὐδʼ ἐνόμιζες;

Στρεψιάδης

μὰ Δίʼ ἀλλʼ ὁμίχλην καὶ δρόσον αὐτὰς ἡγούμην καὶ καπνὸν εἶναι.
330

Σωκράτης

διὰ μέντοι τάσδʼ οὐχὶ δικαίως;
340

Στρεψιάδης

λέξον δή μοι, τί παθοῦσαι,

εἴπερ νεφέλαι γʼ εἰσὶν ἀληθῶς, θνηταῖς εἴξασι γυναιξίν;

οὐ γὰρ ἐκεῖναί γʼ εἰσὶ τοιαῦται.

Σωκράτης

φέρε ποῖαι γάρ τινές εἰσιν;

Στρεψιάδης

οὐκ οἶδα σαφῶς· εἴξασιν γοῦν ἐρίοισιν πεπταμένοισιν,

κοὐχὶ γυναιξὶν μὰ Δίʼ οὐδʼ ὁτιοῦν· αὗται δὲ ῥῖνας ἔχουσιν.

Σωκράτης

ἀπόκριναί νυν ἅττʼ ἂν ἔρωμαι.
345

Στρεψιάδης

λέγε νυν ταχέως ὅ τι βούλει.

Σωκράτης

ἤδη ποτʼ ἀναβλέψας εἶδες νεφέλην κενταύρῳ ὁμοίαν,

ἢ παρδάλει ἢ λύκῳ ἢ ταύρῳ;

Στρεψιάδης

νὴ Δίʼ ἔγωγʼ. εἶτα τί τοῦτο;

Στρεψιάδης

τί γὰρ ἢν ἅρπαγα τῶν δημοσίων κατίδωσι Σίμωνα, τί δρῶσιν;

Σωκράτης

ἀποφαίνουσαι τὴν φύσιν αὐτοῦ λύκοι ἐξαίφνης ἐγένοντο.

Στρεψιάδης

ταῦτʼ ἄρα ταῦτα Κλεώνυμον αὗται τὸν ῥίψασπιν χθὲς ἰδοῦσαι,

ὅτι δειλότατον τοῦτον ἑώρων, ἔλαφοι διὰ τοῦτʼ ἐγένοντο.

Σωκράτης

καὶ νῦν γʼ ὅτι Κλεισθένη εἶδον, ὁρᾷς, διὰ τοῦτʼ ἐγένοντο γυναῖκες.
355

Socrates.

O ye greatly venerable Clouds, ye have clearly heard me when I called. Turning to Strepsiades. Did you hear the voice, and the thunder which bellowed at the same time, feared as a god?

Strepsiades.

I too worship you, O ye highly honoured, and am inclined to reply to the thundering, so much do I tremble at them and am alarmed. And whether it be lawful, or be not lawful, I have a desire just now to ease myself.

Socrates.

Don’t scoff, nor do what these poor-devil-poets do, but use words of good omen, for a great swarm of goddesses is in motion with their songs.